PL248433B1 - Przyrząd do modelowania włosów - Google Patents

Abstract

Przyrząd do modelowania włosów, wyposażony w dwa, pokryte tkaniną włókienniczą, posiadające w przekroju kształt walca elastyczne elementy prętowe, połączone ze sobą na swoich jednych końcach pojedynczym giętkim łącznikiem, w którym tkanina włókiennicza składa się z nitek wątku, osnowy i okrywy, charakteryzujący się tym, że pokrywająca elastyczne elementy prętowe (1) tkanina włókiennicza (2) stanowi mieszankę włókiem poliestrowych oraz włókien poliamidowych, stanowiących razem mikrowłókna w postaci mikrofibry, w której występuję od 70 do 90% włókiem poliestrowych oraz odpowiednio od 10 do 30% z włókien poliamidowych, przy czym w przekroju poprzecznym nitki okrywy składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do rozkrojonej pomarańczy, nitki wątku składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do wielokątów, zaś nitki osnowy składają się z mikrowłókien w kształcie owalnym, jednocześnie giętki łącznik (3) stanowi pofałdowany i rozciągliwy worek, scalony na swoich końcach z elastycznymi elementami prętowymi (1) za pomocą splotu tkackiego (4), przy czym wewnątrz giętkiego łącznika (3) umieszczony jest wzdłużnie element sprężysty, którego oba płaskie końce zespolone są ze splotem tkackim (4), przy tym, po całkowitym rozciągnięciu łącznika jego długość wynosi 25 cm.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przyrząd do modelowania włosów, przeznaczony do tworzenia loków i fal, bez potrzeby korzystania z urządzeń wytwarzających wysoką temperaturę lub zestawu wielu wałków.

Narzędzia i przybory do układania włosów, które nie wymagały stosowania wysokiej temperatury znane były już w starożytności, a od wieków są przedmiotem licznych mniej lub bardziej udanych udoskonaleń.

Powszechnie znane jest stosowanie miękkich, owalnych, zawierających przetrzymujące występy wałków do nawijania włosów, opasek do przedłużonego stosowania i innych rozwiązań, których celem jest zarówno poprawa efektu końcowego, jak i wygoda stosowania.

Przykładowo, z polskiego wynalazku o nr P.376935 znany jest wałek do nawijania w loczek ludzkich włosów posiadający korpus w postaci wydrążonej w środku kształtki z tworzywa sztucznego albo metalu, który to korpus w swojej części środkowej ma powierzchnię do nawijania pasemka włosów. Korpus ma na obu osiowych końcach po jednej części mocującej, służącej do ustalenia wałka na głowie oraz mającej średnicę powiększoną skokowo względem części środkowej, przy czym każda z części mocujących jest zaopatrzona w taśmę zaczepową albo występy zaczepowe.

Urządzenie do zwijania włosów znane jest natomiast z amerykańskiego wynalazku o nr US 2018160786. Zawiera ono zginalne wypełnienie rdzenia umieszczone centralnie w elastycznej tulei, która rozciąga się od przeciwległych końców, aby umożliwić łatwe ręczne wiązanie. Rozwiązanie posiada przedłużone klapki rękawa, które mają w przybliżeniu podwójną długość w stosunku do rdzenia, co pozwala na przyjazne dla włosów, łatwe ręczne wiązanie.

Znany jest także amerykański wynalazek o nr US 2015250280 stanowiący urządzenie i sposoby owijania i zwijania włosów. Owijka do włosów może zawierać pierwszą elastyczną rurkę, która przynajmniej częściowo otacza głowę użytkownika, przy czym pierwsza elastyczna rurka zawiera pierwszy koniec, drugi koniec i płaską część skonfigurowaną do otaczania górnej części głowy użytkownika, tworząc materiał umieszczony wewnątrz pierwszej elastycznej rurki oraz mechanizm łączący skonfigurowany do funkcjonalnego łączenia pierwszego końca i drugiego końca.

Inny amerykański wynalazek o nr US 2017112252 opisuje urządzenie do generowania loków włosów bez potrzeby ogrzewania. Takie narzędzie wykorzystuje dwie elastyczne, pokryte tkaniną struktury prętów, które zakrzywiają się wokół głowy użytkownika, każda od obszaru czoła do tyłu głowy, zapewniając w ten sposób dwa zasadniczo symetryczne elementy, wokół których można owijać części włosów i utrzymywać przez pewien okres. Po pewnym czasie użytkownik zdejmuje narzędzie, a wcześniej owinięte włosy wykazują pożądane loki, które utrzymują się co najmniej przez kolejne 24 godziny. Takie urządzenie pozwala na generowanie loków bez potrzeby stosowania ciepła lub wielu wałków do włosów. Sposób wykorzystania takiego pojedynczego narzędzia do generowania loków na całej długości włosów użytkownika jest również objęty niniejszym wynalazkiem.

Natomiast amerykański patent o nr US 6397854 obrazuje urządzenie do pielęgnacji osobistej i sposób jego wytwarzania, zawierające wydłużony elastyczny element otoczony elastyczną tkaniną lub skórzaną osłoną. Tkanina osłonowa lub osłona jest zamocowana poza każdym końcem osłoniętego drutu, aby zapobiec rozdzieleniu się części. Mocowanie uzyskuje się poprzez zawiązanie tkaniny osłonowej lub sznurka poza każdym końcem osłoniętego drutu. Artykuły według niniejszego wynalazku mogą mieć dowolną długość do wykorzystania w wielu celach, w tym jako lokówka do włosów.

Powszechnie znane są także wałki do włosów, wykonane z różnych materiałów, posiadające w zestawie gumki do przytrzymywania.

Przykładem może być produkt oferowany przez sklep internetowy almania.pl, w którym zaprezentowano wałek do włosów pokryty satyną jedwabną. Jego zadaniem jest nadanie skrętu włosom bez użycia ciepła, a tym samym bez uszkadzania struktury włosa.

Identyczne przeznaczenie posiada także SOHO lokówka niewymagająca ciepła, oferowana w sklepie internetowym douglas.pl, która pozwala tworzyć loki bez podgrzewania włosów.

Z uwagi na miękki kształt elementów roboczych oraz obecność gumek podtrzymujących wytwory te mogą być założone na noc.

Celem rozwiązania według wynalazku jest opracowanie przyrządu, który jeszcze bardziej udoskonali proces tworzenia loków i fal, a użyte materiały zapewnią znamiennie lepsze wchłanianie wody.

Istotą wynalazku jest przyrząd do modelowania włosów, wyposażony w dwa, pokryte tkaniną włókienniczą, posiadające w przekroju kształt walca elastyczne elementy prętowe, połączone ze sobą na swoich jednych końcach pojedynczym giętkim łącznikiem, w którym tkanina włókiennicza składa się z nitek wątku, osnowy i okrywy, charakteryzujący się tym, że pokrywająca elastyczne elementy prętowe tkanina włókiennicza stanowi mieszankę włókien poliestrowych oraz włókien poliamidowych, stanowiących razem mikrowłókna w postaci mikrofibry, w której występuje od 70 do 90% włókien poliestrowych oraz odpowiednio od 10 do 30% włókien poliamidowych, przy czym w przekroju poprzecznym nitki okrywy składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do rozkrojonej pomarańczy, nitki wątku składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do wielokątów, zaś nitki osnowy składają się z mikrowłókien w kształcie owalnym, jednocześnie giętki łącznik stanowi pofałdowany i rozciągliwy worek, scalony na swoich końcach z elastycznymi elementami prętowymi za pomocą splotu tkackiego, przy czym wewnątrz giętkiego łącznika umieszczony jest wzdłużnie element sprężysty, którego oba płaskie końce zespolone są ze splotem tkackim, przy tym po całkowitym rozciągnięciu łącznika jego długość wynosi 25 cm.

Korzystnie, do wolnych zakończeń elastycznych elementów prętowych zamocowane są wykonane z materiału poliestrowego wstążki, zaś na pokrywającą elastyczne elementy prętowe tkaninę włókienniczą nałożone są zdejmowalne zamknięte w okrąg elastyczne paski.

Korzystnie, długość elastycznych elementów prętowych wynosi 45 cm.

Korzystnie, elastyczne elementy prętowe wykonane są z polimeru syntetycznego z pamięcią kształtu o gęstości od 40 do 50 kg/m³.

Korzystnie, element sprężysty wykonany jest z polimeru syntetycznego.

Korzystnie, element sprężysty stanowi śrubową sprężynę naciągową.

Wynalazek w przykładzie wykonania został bliżej zaprezentowany na rysunku, na którym fig. 1 i 2 ujmują przyrząd do modelowania włosów w widoku z przodu, fig. 3-6 prezentują tkaninę włókienniczą w widoku mikroskopowym, fig. 7 uwidacznia przekrój podłużny giętkiego łącznika, zaś fig. 8 przekrój poprzeczny elastycznego elementu prętowego,

Jak zaznaczono na fig. 1 przyrząd do modelowania włosów posiada dwa, pokryte tkaniną włókienniczą 2 identyczne elastyczne elementy prętowe 1, a ich długość wynosi 45 cm. Elastyczne elementy prętowe 1 połączone są ze sobą na swoich jednych końcach pojedynczym giętkim łącznikiem 3, który ma pofałdowany kształt. Do wolnych zakończeń elastycznych elementów prętowych 1 zamocowane są wykonane z materiału poliestrowego wstążki 6, zaś na pokrywającą elastyczne elementy prętowe 1 tkaninę włókienniczą 2 nałożone są zdejmowalne zamknięte w okrąg, wykonane z gumy i obszyte materiałem włókienniczym 2 elastyczne paski 7. Tkanina włókiennicza 2 posiada postać mikrofibry. Giętki łącznik 3 ma kształt pofałdowany i scalony jest z walcowymi elementami prętowymi 1 za pomocą splotu tkackiego 4.

Na fig. 2 widać fragmenty pokrytych tkaniną włókienniczą 2 elastycznych elementów prętowych 1. Giętki łącznik 3, który łączy ze sobą dwa elastyczne elementy prętowe 1 posiada kształt rozciągnięty, a jego długość A wynosi 25 cm. Na pokrywającą elastyczne elementy prętowe 1 tkaninę włókienniczą 2 nałożone są zdejmowalne i zamknięte w okrąg elastyczne paski 7.

Fig. 3 ujmuje tkaninę włókienniczą 2 w powiększeniu mikroskopowym wynoszącym 50x. Tkanina włókiennicza 2 stanowi mieszankę tworzoną w 90% z włókien poliestrowych oraz w 10% z włókien poliamidowych.

Fig. 4 ilustruje także tkaninę włókienniczą 2 w powiększeniu mikroskopowym wynoszącym 100x. Tkanina włókiennicza 2 stanowi mieszankę tworzoną w 70% z włókien poliestrowych oraz w 30% z włókien poliamidowych.

Fig. 5 to prezentacja w przekroju poprzecznym nitek okrywy 2a oraz nitek wątku 2b. Obraz został wykonany w powiększeniu mikroskopowym wynoszącym 1000x. Nitki okrywy 2a składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do rozkrojonej pomarańczy, zaś nitki wątku 2b w kształcie zbliżonym do wielokątów.

Fig. 6 to ujęcie w przekroju poprzecznym nitek okrywy 2a oraz nitek osnowy 2c. Obraz został wykonany w powiększeniu mikroskopowym wynoszącym 2000x. Nitki okrywy 2a składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do rozkrojonej pomarańczy, zaś mikrowłókna nitki osnowy 2c posiadają kształt owalny.

Fig. 7 ujmuje występujący w postaci zamkniętego worka giętki łącznik 3, w którego środku umieszczony jest wzdłużnie posiadający dwa płaskie końce 5a element sprężysty 5.

Na fig. 8 widać z kolei walcowaty kształt elastycznego elementu prętowego 1. Zaznaczono mającą postać mikrofibry tkaninę włókienniczą 2, która pokrywa elastyczny element prętowy 1. Elastyczny element prętowy 1 wykonany jest z polimeru syntetycznego z pamięcią kształtu o gęstości wynoszącej 45 kg/m³.

W celu użycia rozwiązania według wynalazku należy dopasować giętki łącznik 3 do rozmiaru głowy. Jego pofałdowany w stanie spoczynku kształt oraz znajdujący się w jego środku element sprężysty 5 pozwalają na odpowiednie rozciągnięcie giętkiego łącznika 3. Następnie, należy rozdzielić włosy na dwie równe części. Giętki łącznik 3 należy umieścić na czubku głowy, tak, aby elastyczne elementy prętowe 1 znajdowały się przy uszach. Następnie użytkownik bierze zebrane pasma włosów i owija wokół każdego z elastycznych elementów prętowych 1, zaczynając od góry w kierunku końcówek. Ich walcowy kształt ułatwia skuteczne zawijanie. Dalsze zebrane pasma, w tym, w razie potrzeby, pozostałe ilości wcześniej zebranego pasma dodanego z nowym zebranym pasmem, są następnie obsługiwane w ten sam sposób, aż jedna strona włosów użytkownika zostanie całkowicie owinięta wokół wałka. To samo jest dalej podejmowane po drugiej stronie głowy. W celu wzmocnienia położenia należy nałożyć zdejmowalne zamknięte w okrąg elastyczne paski 7. Gdy włosy po obu stronach są już zawinięte, elastyczne elementy prętowe 1 należy przełożyć z tyłu głowy na krzyż, tak, aby lewy wałek znajdował się po prawej, a prawy po lewej stronie oraz zabezpieczyć stabilność przyrządu za pomocą przymocowanych do zakończeń elastycznych elementów prętowych 1 wstążek 6.

Loki lub fale włosów wytwarzane są bez potrzeby ogrzewania lub stosowania wielu niewygodnych do nakładania wałków do włosów. Użytkownik może leżeć lub spać z przyrządem, bez żadnego dyskomfortu. Przyrząd zapewnia wygląd, który jest unikalny i może być postrzegany jako sposób noszenia włosów.

Po pewnym czasie użytkownik zdejmuje narzędzie, a wcześniej owinięte włosy wykazują pożądane loki lub fale, które utrzymują się co najmniej przez kolejne 24 godziny. Oba elastyczne elementy prętowe zapewniają stabilność wymiarową, a ich lekka waga eliminuje możliwość rozłączenia się przyrządu.

Przyrząd do modelowania włosów wykorzystuje dwa, pokryte tkaniną włókienniczą elastyczne elementy prętowe, które stanowią strukturę giętką, mającą możliwość zakrzywiania się wokół głowy użytkownika.

Istotą tej części rozwiązania jest pokrywająca elastyczne elementy prętowe tkanina włókiennicza, która znamiennie różni się od będących w stanie techniki rozwiązań podobnych. Jest to mieszanka tworzona z włókien poliestrowych oraz z włókien poliamidowych i stanowi miękką oraz sprężystą mikrofibrę. Nitki z których wytworzona jest tkanina włókiennicza to splot skręconych kilku tysięcy włókien. W tkaninie włókienniczej występuje tradycyjny splot składający się z nitek wątku, osnowy i okrywy. W przekroju poprzecznym mikrowłókna nitki okrywy składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do rozkrojonej pomarańczy, nitki wątku mają kształt zbliżony do wielokątów, zaś osnowy są owalne. W rezultacie w całej tkaninie występuje niezliczona ilość mikrospor - kapilar. Kształt wyżej wymienionych mikrowłókien wzmaga efekt chłonienia wody, która wypełnia zarówno kapilary jakie powstały pomiędzy nitkami, ale także przestrzeń w samych mikrowłóknach, zwłaszcza w nitkach okrywy. Taka właściwość powoduje skutek polegający na tym, że tkanina włókiennicza wysysa z powierzchni włosa wodę. W efekcie uzyskuje się znamiennie wyższą niż w przypadku rozwiązań występujących w stanie techniki chłonność wody np. w przypadku pokrycia satyną jedwabną.

W celu udowodnienia powyższych właściwości Zgłaszający przeprowadził w roku 2022, w specjalistycznym laboratorium badania, w których wykonano analizę mikroskopową użytej w wynalazku tkaniny włókienniczej.

Wyniki badań potwierdziły wysoką chłonność materiału, a co za tym idzie jego zdecydowanie wyższą niż w innych przyrządach skuteczność.

Z kolei wykonane z polimeru syntetycznego z pamięcią kształtu elastyczne elementy prętowe o gęstości od 40 do 50 kg/m³ cechują się wysoką odpornością na wchłanianie wody. W konsekwencji, zatrzymana przez tkaninę włókienniczą woda z mokrych włosów nie wpływa na kształt elastycznych elementów prętowych, które po użyciu wracają do swojej pierwotnej formy.

Istotną cechą elastycznych elementów prętowych jest także pamięć kształtu. Ma to szczególne znaczenie w rozwiązaniu, bowiem po użyciu produkt powraca do swojej pierwotnej - podstawowej formy i nie zachodzi potrzeba jego fizycznego kształtowania.

Giętki łącznik to element przyrządu pozwalający na stabilne utrzymanie owiniętych włosów. Posiada on budowę w kształcie zamkniętego worka, w którym zamocowany jest wykonany z polimeru syntetycznego element sprężysty. Może nim być sprężyna naciągowa lub płaski pasek. Po jego rozciągnięciu pofałdowanie ulega wyprostowaniu, a element sprężysty naprężeniu. Najbardziej korzystne jest, gdy stanowi on w swoim kształcie śrubową sprężynę naciągową.

Giętki łącznik scalony jest na swoich końcach z elastycznymi elementami prętowymi za pomocą splotu tkackiego, który także zespala oba płaskie końce elementu sprężystego. Dzięki takiej formie mocowania przyrząd tworzy monolityczną całość.

Przyrząd do modelowania włosów przeznaczony jest do tworzenia loków i fal, bez potrzeby korzystania z innych urządzeń, w tym wytwarzających wysoką temperaturę, a także zestawu wielu wałków. Wynalazek znajdzie swoje zastosowanie w przemyśle kosmetycznym.

Claims (6)

1. Przyrząd do modelowania włosów, wyposażony w dwa, pokryte tkaniną włókienniczą, posiadające w przekroju kształt walca elastyczne elementy prętowe, połączone ze sobą na swoich jednych końcach pojedynczym giętkim łącznikiem, w którym tkanina włókiennicza składa się z nitek wątku, osnowy i okrywy, znamienny tym, że pokrywająca elastyczne elementy prętowe (1) tkanina włókiennicza (2) stanowi mieszankę włókien poliestrowych oraz włókien poliamidowych, stanowiących razem mikrowłókna w postaci mikrofibry, w której występuje od 70 do 90% włókien poliestrowych oraz odpowiednio od 10 do 30% włókien poliamidowych, przy czym w przekroju poprzecznym nitki okrywy (2a) składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do rozkrojonej pomarańczy, nitki wątku (2b) składają się z mikrowłókien w kształcie zbliżonym do wielokątów, zaś nitki osnowy (2c) składają się z mikrowłókien w kształcie owalnym, jednocześnie giętki łącznik (3) stanowi pofałdowany i rozciągliwy worek, scalony na swoich końcach z elastycznymi elementami prętowymi (1) za pomocą splotu tkackiego (4), przy czym wewnątrz giętkiego łącznika (3) umieszczony jest wzdłużnie element sprężysty (5), którego oba płaskie końce (5a) zespolone są ze splotem tkackim (4), przy tym, po całkowitym rozciągnięciu łącznika (5) jego długość (A) wynosi 25 cm.

2. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że do wolnych zakończeń elastycznych elementów prętowych (1) zamocowane są wykonane z materiału poliestrowego wstążki (6), zaś na pokrywającą elastyczne elementy prętowe (1) tkaninę włókienniczą (2) nałożone są zdejmowalne i zamknięte w okrąg elastyczne paski (7).

3. Przyrząd według zastrz. 1-2, znamienny tym, że długość elastycznych elementów prętowych (1) wynosi 45 cm.

4. Przyrząd według zastrz. 1-3, znamienny tym, że elastyczne elementy prętowe (1) wykonane są z polimeru syntetycznego z pamięcią kształtu o gęstości od 40 do 50 kg/m³.

5. Przyrząd według zastrz. 1-4, znamienny tym, że element sprężysty (5) wykonany jest z polimeru syntetycznego.

6. Przyrząd według zastrz. 5, znamienny tym, że element sprężysty (5) stanowi śrubową sprężynę naciągową.