PL248935B1 - Wiertło z mechanizmem kotwiącym - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest wiertło z mechanizmem kotwiącym, posiadające część chwytową i część roboczą. Charakteryzuje się ono tym, że w osi wiertła (1) od strony jego części chwytowej znajduje się nieprzelotowy otwór (1.1), z którym skrzyżowany jest prostopadle do niego co najmniej jeden przelotowy otwór (1.2, 1.3), którego końce znajdują się na zewnętrznych walcowych powierzchniach wiertła (1). W nieprzelotowym otworze (1.1) znajduje się tłok (2) z co najmniej jedną powierzchnią klinową (2.1, 2.2) skojarzony z powierzchniami klinowymi znajdującymi się na końcach par listew (3, 4) umieszczonych w przelotowym otworze (1.2, 1.3) wiertła (1), po przeciwnych stronach nieprzelotowego otworu (1.1). Końce listew (3, 4) połączone są ze sobą za pomocą sprężyny (5) tudzież koniec każdej z listew (3, 4) od strony zewnętrznej powierzchni wiertła (1) posiada zaostrzony koniec.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest wiertło z mechanizmem kotwiącym, zwłaszcza do drewna.

Z opisu zgłoszenia patentowego PL338297A1 znany jest element łączący do zakotwienia w detalu drewnianym w celu połączenia detalu drewnianego z innym elementem konstrukcyjnym. Element łączący ma rurę, stanowiącą jego odcinek kotwiący, w którego czołowy koniec wspawana jest cylindryczna część przyłączeniowa, zaopatrzona przykładowo w gwintowany trzpień do połączenia z nie przedstawionym elementem konstrukcyjnym. Za pomocą pierścieniowego wiertła w czołowej powierzchni drewnianego detalu wykonuje się wybranie, zaś pozostawiony w nim rdzeń drewnianego detalu zostaje skrócony co najmniej o grubość części przyłączeniowej, w związku z czym element łączący można zakotwić w położeniu równym z powierzchnią detalu lub w położeniu wpuszczonym w detal za pomocą kleju, umieszczonego w wybraniu.

Z opisu wzoru użytkowego CN212535190U znana jest konstrukcja wzmacniająca i nośna dla inżynierii budowlanej, która składa się z płyty mocującej, pionowego słupka umieszczonego w górnej części płyty mocującej, rowka montażowego umieszczonego w pionowym słupku, gwintu umieszczonego w rowku montażowym. Przekładnia napędowa jest umieszczona na górnej powierzchni pręta śrubowego. Wahacz umieszczony jest na powierzchni bocznej słupka pionowego a druga przekładnia napędowa umieszczona jest na powierzchni bocznej wahacza. Drążek wahliwy połączony jest obrotowo z kolumną stojaka. Koło zębate napędzające jest zazębione z napędzanym kołem zębatym. Blok ślizgowy jest umieszczony na dolnej części pręta śruby i ma konstrukcję prostokątną, a w bloku ślizgowym jest utworzony otwór gwintowany, który jest połączony gwintowo z prętem śruby. Śruba jest umieszczona wewnątrz kolumny stojaka, napędzane koło zębate jest umieszczone na powierzchni górnej części śruby, wahacz jest umieszczony na bocznej powierzchni kolumny stojaka, napęd jest umieszczony na bocznej powierzchni wahacza. Koło zębate napędzające jest zazębione z napędzanym kołem zębatym, aby wprawiać śrubę w ruch obrotowy, tak że blok ślizgowy i żerdź wiertnicza w dolnej części śruby opadają i rozciągają się w ziemi, a stabilność urządzenia jest poprawiona.

Z opisu wzoru użytkowego CN213683369U znana jest wiata przystankowa, która posiada serwomotor z zamocowanym do niego ślimakiem. Przekładnia ślimakowa jest połączona z każdym ślimakiem w trybie zazębionym. Obrotowy wał jest pionowo wstawiany na środku każdej przekładni ślimakowej w trybie penetrującym, a górny koniec każdego obrotowego wału jest obrotowo połączony z górną wewnętrzną ścianą odpowiedniej wnęki montażowej; dolny koniec każdego obrotowego wału przechodzi przez dolną powierzchnię końcową podstawy montażowej i jest na stałe wyposażony w kolumnę wiertniczą. Zgodnie ze wzorem użytkowym zwiększona jest siła tarcia między kolumną wiertniczą a fundamentem.

Problemem technicznym do rozwiązania jest potrzeba wywiercenia otworu i zamocowania w nim kotwy z wykorzystaniem jednego narzędzia, które można później zdemontować.

Przedmiotem wynalazku jest wiertło z mechanizmem kotwiącym, posiadające część chwytową i część roboczą. Jego istotą jest to, że w osi wiertła od strony jego części chwytowej znajduje się nieprzelotowy otwór, z którym skrzyżowany jest prostopadle do niego co najmniej jeden przelotowy otwór, którego końce znajdują się na zewnętrznych walcowych powierzchniach wiertła. W nieprzelotowym otworze znajduje się tłok z co najmniej jedną powierzchnią klinową skojarzony z powierzchniami klinowymi znajdującymi się na końcach par listew umieszczonych w przelotowym otworze wiertła, po przeciwnych stronach nieprzelotowego otworu. Końce listew połączone są ze sobą za pomocą sprężyny, tudzież koniec każdej z listew od strony zewnętrznej powierzchni wiertła posiada zaostrzony koniec.

Korzystnym skutkiem zastosowania wynalazku jest możliwość kotwienia z zastosowaniem wiertła z mechanizmem kotwiącym, które można później zdemontować i wykorzystać ponownie.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

fig. 1 - wiertło z mechanizmem kotwiącym w widoku perspektywicznym, w rozstrzeleniu, fig. 1.1 - szczegół A z fig. 1, fig. 2 - wiertło z mechanizmem kotwiącym w widoku perspektywicznym, fig. 3 - wiertło z mechanizmem kotwiącym w widoku z przodu, fig. 3.1 - przekrój wiertła wzdłuż linii B-B z fig. 3, fig. 3.2 - przekrój wiertła wzdłuż linii C-C z fig. 3, fig. 3.3 - przekrój wiertła wzdłuż linii D-D z fig. 3, fig. 4 - wiertło z mechanizmem kotwiącym w widoku z góry, fig. 4.1 - przekrój wiertła wzdłuż linii E-E z fig. 4, fig. 4.2 - przekrój wiertła wzdłuż linii F-F z fig. 4.

Wiertło z mechanizmem kotwiącym w przykładzie wykonania posiada w osi wiertła 1 od strony jego części chwytowej nieprzelotowy otwór 1.1, z którym skrzyżowany jest prostopadle do niego pierwszy przelotowy otwór 1.2 znajdujący się w dolnej części wiertła 1 oraz drugi przelotowy otwór 1.3 znajdujący się powyżej pierwszego przelotowego otworu 1.2 i biegnący wzdłuż osi prostopadłej do niego. Końce przelotowych otworów 1.2, 1.3 znajdują się na zewnętrznych walcowych powierzchniach wiertła

1. W nieprzelotowym otworze 1.1 znajduje się tłok 2 z dwoma parami powierzchni klinowych 2.1, 2.2 skojarzonych z powierzchniami klinowymi 3.1,4.1 znajdującymi się na końcach par listew 3, 4 umieszczonych w przelotowym otworze 1.2, 1.3 wiertła 1, krzyżujących się prostopadle z nieprzelotowym otworem 1.1. Końce listew 3, 4 połączone są ze sobą za pomocą sprężyn 5, tudzież koniec każdej z listew 3, 4 od strony zewnętrznej powierzchni wiertła 1 posiada zaostrzony koniec 3.2, 4.2 w postaci ostrosłupa. Na ścianie nieprzelotowego otworu 1.1 w osi wiertła 1 znajduje się rowek w postaci kanału 1.4, który współpracuje z wypustem 2.3 umiejscowionym na powierzchni bocznej tłoka 2. Zapobiega to obracaniu się tłoka 2 względem wiertła 1.

Operacja kotwienia wiertła według wynalazku polega na tym, że wiertło 1 wwierca się w materiał kotwiący. Następnie wsuwając tłok 2 w kierunku szczytu wiertła 1 doprowadza się do przesunięcia listew 3 i w kierunku prostopadłym do osi wiertła 1 poprzez działanie mechanizmów klinowych i rozciągnięcie sprężyn 5 znajdujących się pomiędzy końcami par listew 3, 4. Zaostrzone końce 3.2, 4.2 listew 3, 4 wbijają się w materiał kotwiący. Odległości pomiędzy przelotowymi otworami 1.2 i 1.3 są tak dobrane aby oddziaływanie pierwszych powierzchni klinowych 2.1 na tłoku 2 z powierzchniami klinowymi 3.1 na końcach pierwszych listew 3 oraz oddziaływanie drugich powierzchni klinowych 2.2 na tłoku 2 z powierzchniami klinowymi 4.1 na końcach drugich listew 4 nie zachodziło jednocześnie w miarę przesuwania się tłoka 2 a najpierw przesuwały się pierwsze listwy 3 a później drugie listwy 4. Zmniejsza to siłę potrzebną na zakotwienie wiertła.

Demontaż wiertła z mechanizmem kotwiącym polega na tym, że tłok 2 przemieszcza się ku części mocującej wiertła 1, na skutek czego powierzchnie klinowe 2.1, 2.2 tłoka 2 przestają oddziaływać na powierzchnie klinowe 3.1, 4.1 listew 3, 4 a rozciągnięte sprężyny 5 skracają się powodując cofnięcie się listew 3, 4 w kierunku osi wiertła 1.

Wykaz oznaczeń:

1. Wiertło

1.1. Nieprzelotowy otwór w osi wiertła 1

1.2. Pierwszy przelotowy otwór prostopadły do osi wiertła 1

1.3. Drugi przelotowy otwór prostopadły do osi wiertła 1

1.4. Kanał równoległy do otworu 1.1 równoległego do osi wiertła 1

2. Tłok

2.1. Pierwsza powierzchnia klinowa

2.2. Druga powierzchnia klinowa

2.3. Wypust

3. Listwa w pierwszej parze listew

3.1. Powierzchnia klinowa

3.2. Zaostrzony koniec

4. Listwa w drugiej parze listew

4.1. Powierzchnia klinowa

4.2. Zaostrzony koniec

5. Sprężyna

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Wiertło z mechanizmem kotwiącym, posiadające część chwytową i część roboczą, znamienne tym, że w osi wiertła (1) od strony jego części chwytowej znajduje się nieprzelotowy otwór (1.1), z którym skrzyżowany jest prostopadle do niego co najmniej jeden przelotowy otwór (1.2, 1.3), którego końce znajdują się na zewnętrznych walcowych powierzchniach wiertła (1), natomiast w nieprzelotowym otworze (1.1) znajduje się tłok (2) z co najmniej jedną

   PL 248935 Β1 powierzchnią klinową (2.1,2.2) skojarzony z powierzchniami klinowymi (3.1,4.1) znajdującymi się na końcach par listew (3, 4) umieszczonych w przelotowym otworze (1.2, 1.3) wiertła (1), po przeciwnych stronach nieprzelotowego otworu (1.1), przy czym końce listew (3, 4) połączone są ze sobą za pomocą sprężyny (5), tudzież koniec każdej z listew (3, 4) od strony zewnętrznej powierzchni wiertła (1) posiada zaostrzony koniec (3.2, 4.2).