PL249255B1 - Element przyłącza wodociągowego oraz sposób wykonywania przyłącza do wodociągu - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest element przyłącza wodociągowego oraz sposób wykonywania przyłącza do wodociągu. Element przyłącza do wodociągu zawierający: korpus rurowy (11) mający część z gwintem zewnętrznym znajdującą się przy pierwszym końcu korpusu rurowego (11) oraz mający część stożkową (12) w kształcie ściętego stożka z przelotowym kanałem, znajdującą się na drugim końcu korpusu rurowego (11), przy czym korpus rurowy (11) na obszarze części stożkowej (12) rozszerza się ku drugiemu końcowi; cylindryczną obudowę (10) z gwintem wewnętrznym, która przy pierwszym końcu ma gwint zewnętrzny; tuleję dociskową (14) znajdującą się na korpusie rurowym (11) wewnątrz cylindrycznej obudowy (10); elastyczną tuleję uszczelniającą (13) znajdującą się na korpusie rurowym (11) pomiędzy tuleją dociskową (14) a częścią stożkową (12); tuleję regulacyjną (15) znajdującą się na korpusie rurowym (11) i mającą gwint zewnętrzny współpracujący z gwintem wewnętrznym cylindrycznej obudowy (10), przy czym tuleja regulacyjna (15) jest wkręcona w cylindryczną obudowę (10); nakrętkę regulacyjną (16) nakręconą na gwint zewnętrzny korpusu rurowego (11).

Description

Przedmiotem wynalazku jest element przyłącza wodociągowego oraz sposób wykonywania przyłącza do wodociągu.

Przyłącze wodociągowe to element infrastruktury wodociągowej służący do podłączenia nieruchomości do miejskiej/gminnej sieci wodociągowej. W związku z nieustanną rozbudową infrastruktury, zwykle przyłącza wykonuje się na wodociągach pod ciśnieniem, tak aby nie zakłócać dostępu do medium innym użytkownikom.

Starsze wodociągi ulegają różnym formom degradacji w wyniku działania czynników zewnętrznych, takich jak korozja, erozja czy zmęczenie materiału. Ponadto, zmiany technologiczne oraz rosnące wymagania dotyczące bezpieczeństwa i efektywności sprawiają, że konieczne jest dostosowanie istniejącej infrastruktury do nowych standardów. W związku z tym, w celu poprawy stanu technicznego wodociągu wykonuje się renowację rur z zastosowaniem rękawów renowacyjnych lub innych wykładzin. Polega to na wprowadzeniu dodatkowej warstwy renowacyjnej (uszczelniającej), np. w postaci rękawa z kompozytowego tworzywa sztucznego, do wnętrza rury, tak aby rękaw przylegał do wewnętrznych powierzchni ścianek rury. Wówczas jednak, podczas wykonywania przyłącza, pojawia się problem penetracji wody między rurę a rękaw co stanowi istotne zagrożenie dla stabilności oraz długoterminowej funkcjonalności systemu. W efekcie konieczne jest wyłączenie wodociągu, opróżnienie go z wody, wycięcie fragmentu rury, zainstalowanie nowych kształtek i ponowne napełnienie go wodą.

Przykładowo patent europejski EP228998B1 ujawnia sposób renowacji rur (np. rur zainstalowanych w gruncie) obejmujący kroki, w których wprowadza się do naprawianej rury elastyczny rękaw a następnie za pomocą sprężonego powietrza nadmuchuje się wprowadzony do rury rękaw oraz za pomocą źródła promieniowania UV lub źródła ciepła przechodzącego przez rękaw utwardza się rękaw.

Celowym jest opracowanie elementu przyłącza wodociągowego oraz sposobu wykonywania przyłącza, które umożliwią wykonywanie przyłącza na wodociągu pod ciśnieniem przy jednoczesnym zachowaniu szczelności pomiędzy rękawem a ścianą rury wodociągowej.

Przedmiotem wynalazku jest element przyłącza wodociągowego charakteryzujący się tym, że zawiera korpus rurowy mający część z gwintem zewnętrznym znajdującą się przy pierwszym końcu korpusu rurowego oraz mający część stożkową w kształcie ściętego stożka z przelotowym kanałem, znajdującą się na drugim końcu korpusu rurowego, przy czym korpus rurowy na obszarze części stożkowej rozszerza się ku drugiemu końcowi. Element przyłącza zawiera ponadto cylindryczną obudowę z gwintem wewnętrznym, która przy pierwszym końcu ma gwint zewnętrzny, tuleję dociskową znajdującą się na korpusie rurowym wewnątrz cylindrycznej obudowy oraz elastyczną tuleję uszczelniającą znajdującą się na korpusie rurowym pomiędzy tuleją dociskową a częścią stożkową. Element przyłącza zawiera ponadto tuleję regulacyjną znajdującą się na korpusie rurowym i mającą gwint zewnętrzny współpracujący z gwintem wewnętrznym cylindrycznej obudowy, przy czym tuleja regulacyjna jest wkręcona w cylindryczną obudowę oraz nakrętkę regulacyjną nakręconą na gwint zewnętrzny korpusu rurowego. Element przyłącza (określany też jako przyłącze lub element montażowy) umożliwia wykonywanie prac na wodociągach pod ciśnieniem bez zatrzymywania ich pracy. Ponadto na wodociągach poddanych renowacji, przyłącze zapobiega dostawaniu się wody pomiędzy warstwę renowacyjną a ścianę rury.

Korzystnie, tuleja regulacyjna zawiera dwa gwintowane otwory, a nakrętka regulacyjna zawiera dwa przelotowe otwory do umieszczania w nich śrub do przykręcenia nakrętki regulacyjnej do tulei regulacyjnej. Dzięki temu możliwe jest zablokowanie względnego ruchu nakrętki regulacyjnej oraz tulei regulacyjnej.

Korzystnie, element przyłącza zawiera nakrętkę kontrującą nakręconą na gwint zewnętrzny korpusu rurowego, do blokowania ruchu obrotowego nakrętki regulacyjnej. Dzięki temu zapobiega się samoistnemu wysunięciu korpusu rurowego z wodociągu oraz luzowaniu elementów przyłącza.

Korzystnie, cylindryczna obudowa, tuleja dociskowa, tuleja regulacyjna oraz nakrętka regulacyjna są wykonane z tworzywa sztucznego.

Korzystnie, cylindryczna obudowa, tuleja dociskowa, tuleja regulacyjna oraz nakrętka regulacyjna są wykonane z metalu.

Korzystnie, na gwincie zewnętrznym korpusu rurowego znajduje się zawór.

Korzystnie, korpus rurowy jest wykonany z metalu.

Korzystnie, korpus rurowy jest wykonany z tworzywa sztucznego.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób wykonywania przyłącza do wodociągu obejmujący kroki, w których na rurę wodociągową, zwłaszcza na rurę wodociągową z wewnętrzną warstwą renowacyjną, nakłada się obejmę mającą mocowanie z otworem z gwintem wewnętrznym. Następnie do otworu mocowania wprowadza się wiertnicę i wykonuje się otwór w rurze wodociągowej, po czym demontuje się wiertnicę. Sposób charakteryzuje się tym, że do otworu mocowania z gwintem wewnętrznym wkręca się element przyłącza. Następnie poprzez obrót tulei regulacyjnej ustawia się pozycję części stożkowej względem otworu w rurze wodociągowej i dokręca się nakrętkę regulacyjną do uzyskania szczelności w obszarze otworu w rurze wodociągowej w wyniku ściśnięcia tulei uszczelniającej. Przedstawiony sposób wykonywania przyłącza umożliwia wykonywanie prac na wodociągach pod ciśnieniem bez zatrzymywania ich pracy, a zwłaszcza na wodociągach poddanych renowacji.

Korzystnie, obejma zawiera gniazdo na zasuwę do blokowania przepływu wody, znajdujące się pomiędzy rurą a mocowaniem, przy czym przed demontażem wiertnicy wprowadza się zasuwę do gniazda oraz po zamocowaniu przyłącza w obejmie wyjmuje się zasuwę. Dzięki temu, podczas wykonywania prac na wodociągu pod ciśnieniem, po demontażu wiertnicy woda nie wypływa przez otwór w obejmie.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia element przyłącza wodociągowego w widoku w przekroju poprzecznym;

Fig. 2 przedstawia korpus rurowy w widoku w przekroju poprzecznym;

Fig. 3 przedstawia elastyczną tuleję uszczelniającą w widoku w przekroju poprzecznym;

Fig. 4A przedstawia tuleję regulacyjną w widoku w przekroju poprzecznym;

Fig. 4B przedstawia tuleję regulacyjną w widoku z góry;

Fig. 5A przedstawia cylindryczną obudowę w widoku w przekroju poprzecznym;

Fig. 5B przedstawia cylindryczną obudowę w widoku z boku;

Fig. 6A przedstawia nakrętkę regulacyjną w widoku z góry;

Fig. 6B przedstawia nakrętkę regulacyjną w widoku z boku;

Fig. 7A przedstawia nakrętkę kontrującą w widoku z góry;

Fig. 7B przedstawia nakrętkę kontrującą w widoku z boku;

Fig. 8A przedstawia tuleję dociskową w widoku z góry;

Fig. 8B przedstawia tuleję dociskową w widoku z boku;

Fig. 9 przedstawia wodociąg z obejmą;

Fig. 10 przedstawia wodociąg z obejmą i wiertnicą;

Fig. 11 przedstawia wodociąg z obejmą i elementem przyłącza w trakcie montażu;

Fig. 12 przedstawia wodociąg z obejmą i elementem przyłącza w pozycji docelowej.

Fig. 1 przedstawia element przyłącza wodociągowego w widoku w przekroju poprzecznym. Fig. 12 przedstawia wodociąg z obejmą i elementem przyłącza w pozycji docelowej. Element przyłącza do wodociągu zawiera korpus rurowy 11 mający część z gwintem zewnętrznym 11A znajdującą się przy pierwszym końcu korpusu rurowego 11 oraz mający część stożkową 12 w kształcie ściętego stożka z przelotowym kanałem, znajdującą się na drugim końcu korpusu rurowego 11, przy czym korpus rurowy 11 na obszarze części stożkowej 12 rozszerza się ku drugiemu końcowi. Element przyłącza zawiera ponadto cylindryczną obudowę 10 z gwintem wewnętrznym 10B, która przy pierwszym końcu ma gwint zewnętrzny 10A. Korzystnie gwint wewnętrzny 10B znajduje się na całej długości cylindrycznej obudowy 10. Element przyłącza zawiera ponadto tuleję dociskową 14 znajdującą się na korpusie rurowym 11 wewnątrz cylindrycznej obudowy 10 oraz elastyczną tuleję uszczelniającą 13 znajdującą się na korpusie rurowym 11 pomiędzy tuleją dociskową 14 a częścią stożkową 12. Element przyłącza zawiera ponadto tuleję regulacyjną 15 znajdującą się na korpusie rurowym 11 i mającą gwint zewnętrzny 15A współpracujący z gwintem wewnętrznym 10B cylindrycznej obudowy 10, przy czym tuleja regulacyjna 15 jest wkręcona w cylindryczną obudowę 10. Element przyłącza zawiera także nakrętkę regulacyjną 16 nakręconą na gwint zewnętrzny 11A korpusu rurowego 11. Element przyłącza umożliwia wykonywanie prac na wodociągach pod ciśnieniem bez zatrzymywania ich pracy. Ponadto na wodociągach poddanych renowacji, element przyłącza zapobiega dostawaniu się wody pomiędzy warstwę renowacyjną a ścianę rury. Poza wodociągami, element przyłącza może być również stosowany do rurociągów transportujących medium inne niż woda. Element przyłącza może być stosowany do rurociągów, w którym medium (np. woda) jest pod ciśnieniem w zakresie od 0,05 MPa (0,5 bara) do 1 MPa (10 barów).

Fig. 2 przedstawia korpus rurowy w widoku w przekroju poprzecznym, gdzie korpus rurowy 11 jest integralny z częścią stożkową 12. Jednak możliwe jest też wykonanie, w którym część stożkowa 12 stanowi osobny element korpusu rurowego 11 i przykładowo może być zamocowana do korpusu rurowego 11 za pomocą połączenia gwintowanego.

Fig. 3 przedstawia elastyczną tuleję uszczelniającą w widoku w przekroju poprzecznym. Elastyczna tuleja uszczelniająca 13 służy do uszczelniania połączenia rury 1 wodociągu z elementem przyłącza 3. Elastyczna tuleja uszczelniająca 13 ma kanał przelotowy, który od strony części stożkowej 12 korpusu rurowego 11 rozszerza się, co powoduje, że elastyczna tuleja uszczelniająca 13 częściowo znajduje się na części stożkowej 12. Przykładowo, elastyczna tuleja uszczelniająca 13 może być wykonana z gumy, elastomeru, gumy elastomerowej i tym podobnych materiałów, które na skutek ściśnięcia elastycznej tulei uszczelniającej 13 pomiędzy częścią stożkową 12 a tuleją dociskową 14 umożliwią jej zniekształcenie (w szczególności promieniowe rozszerzenie) i uszczelnienie przestrzeni pomiędzy zewnętrznymi ściankami korpusu rurowego 11 a wewnętrzną ścianką otworu 1C w rurze 1 wodociągowej. W szczególności, gdy element przyłącza jest s tosowany do rury, która uprzednio została poddana renowacji i w związku z tym, ma wewnętrzną warstwę renowacyjną 1B w postaci rękawa, to wewnętrzną ściankę otworu 1C stanowią ściana rury 1A oraz warstwa renowacyjna 1B. Elastyczna tuleja uszczelniająca 13, wypełniając ściśle przestrzeń pomiędzy korpusem rurowym 11 a ściankami otworu 1C, zapobiega dostawaniu się wody pomiędzy warstwę renowacyjną 1B a ścianę 1A rury. Ponadto na skutek ściśnięcia przez część stożkową 12, elastyczna tuleja uszczelniająca 13 przylega ściśle do wewnętrznej powierzchni warstwy renowacyjnej 1B, a więc częściowo znajduje się pomiędzy częścią stożkową 12 a warstwą renowacyjną 1B rury 1. Dzięki temu zapobiega się odklejeniu warstwy renowacyjnej 1B od ściany 1A rury 1 wokół otworu 1C.

Fig. 5A oraz 5B przedstawiają cylindryczną obudowę. Gwint zewnętrzny 10A służy do wkręcania cylindrycznej obudowy 10 w obejmę 2 na rurze 1 wodociągu. W efekcie cylindryczna obudowa 10 sprzęga element przyłącza 3 z obejmą 2 zainstalowaną na rurze 1 wodociągowej. Obejma 2 może być też określana jako opaska, opaska odcinająca, obejma odcinająca. Obejma 2 zawiera mocowanie 2A zawierające otwór z gwintem wewnętrznym, który współpracuje z gwintem zewnętrznym 10A cylindrycznej obudowy 10. Korzystnie, na powierzchni zewnętrznej cylindryczna obudowa 10 ma dwa gniazda 10C współpracujące z wypustami klucza do dokręcania obudowy.

Fig. 8A oraz 8B przedstawiają tuleję dociskową. Tuleja dociskowa 14 służy do dociskania tulei uszczelniającej 13 w kierunku części stożkowej 12. Tuleja dociskowa 14, która może być też określana jako tuleja dystansowa, znajduje się pomiędzy elastyczną tuleją uszczelniającą 13 a tuleją regulacyjną 15. Przed uszczelnieniem elementu przyłącza 3, ruch tulei dociskowej 14 względem korpusu rurowego 11 oraz względem cylindrycznej obudowy 10 jest swobodny, gdyż tuleja dociskowa 14 nie ma gwintu zewnętrznego ani gwintu wewnętrznego, a jej średnica zewnętrzna D1 jest mniejsza od średnicy wewnętrznej d2 cylindrycznej obudowy 10 oraz średnica wewnętrzna d1 tulei dociskowej 14 jest większa od średnicy zewnętrznej D2 korpusu rurowego 10. Pozycja tulei dociskowej 14 względem cylindrycznej obudowy 10 jest regulowana w wyniku wkręcania tulei regulacyjnej 15 do cylindrycznej obudowy 10.

Fig. 4A oraz 4B przedstawiają tuleję regulacyjną. Tuleja regulacyjna 15 służy do wstępnego naprężenia elementów (wybrania luzów), ustawiania pozycji początkowej części stożkowej 12 oraz elastycznej tulei uszczelniającej 13 w otworze 1C rury wodociągowej. Pozycja początkowa jest rozumiana jako stan po wkręceniu elementu przyłącza 3 do mocowania 2A, a przed dokonaniem właściwego uszczelnienia pomiędzy elementem przyłącza 3 a rurą 1. Wówczas część stożkowa 12 oraz elastyczna tuleja uszczelniająca 13 znajdują się częściowo w świetle rury 1 wodociągowej, czyli wystają z otworu 1C do wewnątrz rury 1, przy czym elastyczna tuleja uszczelniająca 13 jest nieodkształcona. Korzystnie, tuleja regulacyjna 15 ma dwa gniazda 15C współpracujące z wypustami klucza stosowanego do przykręcania tulei. W innym przykładzie wykonania cylindryczna obudowa 10, górna część tulei regulacyjnej 15, nakrętka regulacyjna 16 oraz nakrętka kontrującą 18 mogą zawierać obszary o obrysie sześciokątnym, umożliwiające stosowanie rynkowo dostępnych kluczy do ich przykręcania.

Fig. 6A oraz 6B przedstawia nakrętkę regulacyjną. Nakrętka regulacyjna 16 służy do dociskania elastycznej tulei uszczelniającej 13 w kierunku tulei dociskowej 14 poprzez ruch korpusu rurowego 11 w osi X przyłącza 3 (Fig. 12). Korzystnie, nakrętka regulacyjna 16 ma dwa gniazda 16B współpracujące z wypustami klucza stosowanego do przykręcania nakrętki. Obracanie nakrętki regulacyjnej 16, gdy znajduje się ona stycznie do tulei regulacyjnej 15, powoduje ruch korpusu rurowego 11 w kierunku na zewnątrz otworu 1C rury wodociągowej. Wówczas część stożkowa 12 napiera na elastyczną tuleję uszczelniającą 13, która z drugiej strony jest zablokowana przez tuleję dociskową 14, powodując jej odkształcenie i w konsekwencji uszczelnienie połączenia pomiędzy elementem przyłącza 3 a rurą 1 wodociągową. Ponadto uszczelniony zostaje obszar styku pomiędzy ścianą 1A rury wodociągowej a warstwą renowacyjną 1B rury. Dzięki temu woda z wodociągu nie dostaje się pomiędzy ścianę 1A rury a warstwę renowacyjną 1B. Warstwę renowacyjną 1B stanowi rękaw lub wykładzina, która przylega do powierzchni wewnętrznej ściany 1A rury.

Korzystnie, tuleja regulacyjna 15 zawiera dwa gwintowane otwory 15B, a nakrętka regulacyjna 16 zawiera dwa przelotowe otwory 16A do umieszczania w nich śrub do przykręcenia nakrętki regulacyjnej 16 do tulei regulacyjnej 15.

Po wykonaniu operacji uszczelniania, czyli wszelkich ruchów związanych z obrotem tulei regulacyjnej 15 oraz nakrętki regulacyjnej 16, nakrętkę regulacyjną 16 dokręca się do tulei regulacyjnej 15. Dzięki temu element przyłącza 3 jest zablokowany w pozycji docelowej.

Fig. 7A oraz 7B przedstawiają nakrętkę kontrującą. Korzystnie element przyłącza zawiera nakrętkę kontrującą 18 nakręconą na gwint zewnętrzny korpusu rurowego 11, do blokowania ruchu obrotowego nakrętki regulacyjnej 16.

Korzystnie, po wykonaniu operacji uszczelniania, ruch nakrętki regulacyjnej 16 blokuje się za pomocą nakrętki kontrującej 18. Nakrętka kontrującą 18 może być wykonana z tworzywa sztucznego lub z metalu. Korzystnie, nakrętka kontrującą 18 ma dwa gniazda 18A współpracujące z wypustami klucza stosowanego do przykręcania nakrętki. Pary gniazd 10C, 15C, 16B, 18A mogą mieć postać cylindrycznych otworów, które są rozmieszczone współosiowo.

Przykładowo, cylindryczna obudowa 10, tuleja dociskowa 14, tuleja regulacyjna 15 oraz nakrętka regulacyjna 16 mogą być wykonane z tworzywa sztucznego lub z metalu.

Korzystnie, na gwincie zewnętrznym 11A korpusu rurowego 11 znajduje się zawór 17, do odcinania przepływu wody z przyłącza. Do czasu wykonania pełnego montażu elementu przyłącza, zawór jest w pozycji zamkniętej.

Korpus rurowy 11 może być wykonany z metalu lub z tworzywa sztucznego.

Fig. 9 przedstawia wodociąg z obejmą. Fig. 10 przedstawia wodociąg z obejmą i wiertnicą. Fig. 11 przedstawia wodociąg z obejmą i elementem przyłącza w trakcie montażu. Fig. 12 przedstawia wodociąg z obejmą i elementem przyłącza w pozycji docelowej. Poniżej przedstawiono sposób wykonywania przyłącza do wodociągu, obejmujący kroki, w których na rurę 1 wodociągową z wewnętrzną warstwą renowacyjną 1B nakłada się obejmę 2 mającą mocowanie 2A z otworem z gwintem wewnętrznym. Po czym do otworu mocowania 2A wprowadza się wiertnicę 4 i wykonuje się otwór 1C w rurze 1 wodociągowej oraz demontuje się wiertnicę 4. Następnie do moc owania 2A z gwintem wewnętrznym wkręca się element przyłącza 3. W kolejnym kroku, poprzez obrót tulei regulacyjnej 15, ustawia się pozycję części stożkowej 12 w osi X względem otworu 1C w rurze 1 oraz dokręca się nakrętkę regulacyjną 16 do uzyskania szczelności w obszarze otworu 1C w rurze 1 w wyniku ściśnięcia tulei uszczelniającej 13.

Korzystnie, obejma 2 zawiera gniazdo na zasuwę 2B do blokowania przepływu wody, znajdujące się pomiędzy rurą 1 a mocowaniem 2A, przy czym przed demontażem wiertnicy 4 wprowadza się zasuwę 2B do gniazda oraz po zamocowaniu elementu przyłącza 3 w obejmie 2 wyjmuje się zasuwę 2B.

Dzięki temu, podczas wykonywania prac na wodociągu pod ciśnieniem, po demontażu wiertnicy 4 woda nie wypływa przez otwór obejmy. Po zamocowaniu elementu przyłącza 3 w obejmie 2, poprzez wkręcenie cylindrycznej obudowy 10 do mocowania 2A, wyjmuje się zasuwę 2B z gniazda i zamyka się gniazdo np. poprzez przykręcenie zakrywki 2C z uszczelką. Zasuwa 2B może być też określana jako zasuwa klinowa, liść, pilot.

Przedstawiony sposób wykonywania przyłącza oraz element przyłącza umożliwiają wykonywanie prac na wodociągach poddanych renowacji będących w trakcie eksploatacji pod ciśnieniem bez zatrzymywania ich pracy. W szczególności przedstawiony sposób wykonywania przyłącza oraz element przyłącza zapobiegają dostawaniu się wody pomiędzy rękaw renowacyjny a ścianę rury, na wodociągach, które wcześniej były poddane renowacji. W efekcie ogranicza się czas wykonania przyłącza oraz ogranicza się koszty związane z renowacją sieci wodociągowych. Ponadto przedstawiony sposób wykonywania przyłącza oraz element przyłącza wpływają na ograniczenie zanieczyszczeń mechanicznych i bakteriologicznych podczas wykonywania przyłącza jak również zapewniają brak przerw w dostawie wody podczas wykonywania prac przyłączeniowych.

Claims (10)

1. Element przyłącza do wodociągu znamienny tym, że zawiera:

- korpus rurowy (11) mający część z gwintem zewnętrznym (11A) znajdującą się przy pierwszym końcu korpusu rurowego (11) oraz mający część stożkową (12) w kształcie ściętego stożka z przelotowym kanałem, znajdującą się na drugim końcu korpusu rurowego (11), przy czym korpus rurowy (11) na obszarze części stożkowej (12) rozszerza się ku drugiemu końcowi;

- cylindryczną obudowę (10) z gwintem wewnętrznym (10B), która przy pierwszym końcu ma gwint zewnętrzny (10A);

- tuleję dociskową (14) znajdującą się na korpusie rurowym (11) wewnątrz cylindrycznej obudowy (10);

- elastyczną tuleję uszczelniającą (13) znajdującą się na korpusie rurowym (11) pomiędzy tuleją dociskową (14) a częścią stożkową (12);

- tuleję regulacyjną (15) znajdującą się na korpusie rurowym (11) i mającą gwint zewnętrzny (15A) współpracujący z gwintem wewnętrznym (10B) cylindrycznej obudowy (10), przy czym tuleja regulacyjna (15) jest wkręcona w cylindryczną obudowę (10);

- nakrętkę regulacyjną (16) nakręconą na gwint zewnętrzny (11A) korpusu rurowego (11).

2. Element przyłącza według zastrz. 1 znamienny tym, że tuleja regulacyjna (15) zawiera dwa gwintowane otwory (15B), a nakrętka regulacyjna (16) zawiera dwa przelotowe otwory (16A) do umieszczania w nich śrub do przykręcenia nakrętki regulacyjnej (16) do tulei regulacyjnej (15).

3. Element przyłącza według zastrz. 1 lub 2 znamienny tym, że zawiera nakrętkę kontrującą (18) nakręconą na gwint zewnętrzny korpusu rurowego (11), do blokowania ruchu obrotowego nakrętki regulacyjnej (16).

4. Element przyłącza według jednego z zastrz. od 1 do 3 znamienny tym, że cylindryczna obudowa (10), tuleja dociskowa (14), tuleja regulacyjna (15) oraz nakrętka regulacyjna (16) są wykonane z tworzywa sztucznego.

5. Element przyłącza według jednego z zastrz. od 1 do 3 znamienny tym, że cylindryczna obudowa (10), tuleja dociskowa (14), tuleja regulacyjna (15) oraz nakrętka regulacyjna (16) są wykonane z metalu.

6. Element przyłącza według jednego z zastrz. od 1 do 5 znamienny tym, że na gwincie zewnętrznym (11A) korpusu rurowego (11) znajduje się zawór (17).

7. Element przyłącza według jednego z zastrz. od 1 do 6 znamienny tym, że korpus rurowy (11) jest wykonany z metalu.

8. Element przyłącza według jednego z zastrz. od 1 do 6 znamienny tym, że korpus rurowy (11) jest wykonany z tworzywa sztucznego.

9. Sposób wykonywania przyłącza do wodociągu obejmujący kroki, w których:

- na rurę (1 ) wodociągową, zwłaszcza na rurę wodociągową (1) z wewnętrzną warstwą renowacyjną (1B), nakłada się obejmę (2) mającą mocowanie (2A) z otworem z gwintem wewnętrznym;

- do otworu mocowania (2A) wprowadza się wiertnicę (4) i wykonuje się otwór (1C) w rurze (1);

- demontuje się wiertnicę (4);

sposób znamienny tym, że

- do otworu mocowania (2A) z gwintem wewnętrznym wkręca się element przyłącza (3) zgodny z jednym z zastrz. od 1 do 8;

- poprzez obrót tulei regulacyjnej (15) ustawia się pozycję części stożkowej (12) względem otworu (1C) w rurze (1);

- dokręca się nakrętkę regulacyjną (16) do uzyskania szczelności w obszarze otworu (1C) w rurze (1) w wyniku ściśnięcia tulei uszczelniającej (13).

10. Sposób według zastrz. 9 znamienny tym, że obejma (2) zawiera gniazdo na zasuwę (2B) do blokowania przepływu wody, znajdujące się pomiędzy rurą (1) a mocowaniem (2A), przy czym przed demontażem wiertnicy (4) wprowadza się zasuwę (2B) do gniazda oraz po zamocowaniu elementu przyłącza (3) w obejmie (2) wyjmuje się zasuwę (2B).