PL249256B3 - Widełki koła wózka - Google Patents

Abstract

Widełki koła wózka stanowiące przedmiot wynalazku składają się z korpusu (1), w którym osadzony jest obrotowo pionowy trzpień (2), łączący zatrzaskowo i równocześnie obrotowo widełki ze stelażem wózka. Do korpusu (1), po obu jego bokach zamocowane są ramiona (3), których ruch ograniczany jest przez elastyczną tuleję (5), która nasunięta jest na poziomą oś (4), po wewnętrznej stronie ramion (3). Wahliwe połączenie i praca poszczególnych elementów, tj. wahaczy (6) z ramionami (3) i ramion (3) z korpusem (1), elementów amortyzujących, w tym elastycznej tulei (5) oraz co najmniej jednej, korzystnie dwóch sprężynek (9), dopychających wahacz (6) do podłoża po jego odbiciu - umożliwia amortyzację wózka i jego stały kontakt z podłożem. Dzięki ułożonemu i zamocowanemu na górnej części korpusu (1) pierścieniowi, z co najmniej jednym, wykonanym w jego górnej części dodatkowym zagłębieniem, w którym umieszczony jest magnes i umieszczonemu nad nim, nasuniętemu na obrotowy trzpień (2) dodatkowemu krążkowi, do którego spodniej części przymocowany jest, co najmniej jeden, metalowy element umieszczony nad magnesem - działa mechanizm naprowadzający, który stanowi odpowiednik mechanizmu, w którym wykorzystano rozchylone skrzydełka elementów rozprężnych (12) na pierścieniu (11), podobnie gwarantujące skuteczniejsze tłumienie drgań i naprowadzanie koła wózka.

Description

Przedmiotem wynalazku są widełki koła wózka, służące do przymocowania koła do wózka, które są przeznaczone zarówno do mocowania, jak również do amortyzacji pracy kół, zwłaszcza kół wózka dziecięcego, a także tłumienia zbyt swobodnego ruchu obrotowego widełek koła wózka.

Istnieje wiele rozwiązań widełek kół wózka. I tak, z polskiego opisu wynalazku o numerze zgłoszenia 383238 (publ. BUP 2009-03-02, 05/2009) znany jest „Amortyzator”, który charakteryzuje się tym, że stanowi go amortyzator, zwłaszcza do tłumienia szybkozmiennych wibracji. Ma on na obu końcach uchwyty mocujące, pomiędzy którymi znajduje się element sprężysty, korzystnie sprężyna śrubowa. Amortyzator ten charakteryzuje się tym, że z jednym z jego uchwytów związana jest na stałe cylindryczna tuleja, korzystnie miedziana, wewnątrz której osadzony jest przesuwnie walcowy magnes neodymowy, połączony na stałe trzpieniem z drugim uchwytem, który to uchwyt umieszczony jest suwliwie na drugim końcu cylindrycznej tulei.

Z polskiego wzoru użytkowego o numerze zgłoszenia 114283 (publ. BUP 2005-02-21, 04/2005) znany jest też „Amortyzator”, który stanowi amortyzator do wózka dziecięcego. Jego obudowa połączona jest wahadłowo nitem z ruchomym elementem, poprzez który przeprowadzony jest bolec, połączony u dołu ruchomego elementu z obudową poprzez mimośrodową blokadę oraz zabezpieczony kapturkiem w swej górnej części, ponad ruchomym elementem blokującym.

Z polskiego wzoru użytkowego o numerze zgłoszenia 116694 (publ. BUP 2008-09-15, 19/2008) znany jest natomiast „Amortyzator, zwłaszcza do wózków dziecięcych”. Przedstawione tu rozwiązanie charakteryzuje się tym, że amortyzator, zwłaszcza do wózków dziecięcych, złożony jest z górnego uchwytu oraz dolnego uchwytu z umieszczonymi w każdym z nich otworami mocującymi. Górny uchwyt oraz dolny uchwyt połączone są ze sobą co najmniej dwoma sprężynami, wewnątrz których poprowadzone są bolce, wsunięte w gniazda. Niezależnie od tego, górny uchwyt oraz dolny uchwyt połączone są rdzeniem, którego oba końce stanowią: górna głowica i dolna głowica, umieszczone odpowiednio w górnej komorze i odpowiadającej jej dolnej komorze. Górny uchwyt oraz dolny uchwyt wyposażone są w obwodowe kołnierze, odpowiednio górny kołnierz i dolny kołnierz, w które wsunięta jest osłona zabezpieczająca i usztywniająca konstrukcję amortyzatora i jednocześnie zabezpieczająca użytkownika przed skaleczeniem.

Z kolejnego polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia 407494 (publ. BUP 2015-09-14, 19/2015) znany jest „Wózek spacerowy dla dzieci”. Przedmiotem wynalazku jest wózek spacerowy dla dzieci, szczególnie do jazdy po podłożu nieutwardzonym. Przedstawiony tu spacerowy wózek dla dzieci wyposażony jest w siedzisko osadzone na ramie nośnej oraz złączone z nią podwozie z co najmniej jedną parą kół jezdnych. Charakteryzuje się on tym, że ma dwa jezdne koła, umieszczone jedno za drugim w układzie jednośladowym i ułożyskowane na zewnętrznych końcach dwóch wahaczy, których wewnętrzne końce są przyłączone wychylnie do centralnego wspornika, związanego z umieszczoną nad nim nośną ramą.

Z polskiego zgłoszenia wynalazku pt. „Widełki koła wózka” P.415723 (data pierwszeństwa 2016-01-05) znane jest również rozwiązanie, którego główny element stanowi usytuowane w centrum mechanizmu gniazdo (korpus), w którym osadzony jest obrotowy trzpień łączący zatrzaskowo i równocześnie obrotowo widełki ze stelażem wózka. Do gniazda (korpusu) - po obu jego bokach - zamocowane są ramiona, które są przymocowane do niego na zasadniczo poziomej osi tak, aby możliwy był ich wahliwy ruch względem gniazda (korpusu). Ruch ten ograniczany jest przez co najmniej jeden element, który wystaje po wewnętrznej stronie ramienia i blokuje się w dostosowanym do jego kształtu zagłębieniu, wykonanym również po wewnętrznej stronie ramienia. Ramiona są zwykle przedłużone od dołu wahaczami, które są przymocowane do ramion za pomocą bolców. Są one równocześnie przymocowane do nich w taki sposób, aby możliwy był ich wahliwy ruch. Pomiędzy wahaczami montowane jest koło wózka. Wahliwe połączenie poszczególnych ele mentów, tj. wahaczy z ramionami i ramion z gniazdem (korpusem), umożliwia amortyzację wózka. Elementy te odpowiednio ustawiają się i dostosowują do nierówności na drodze. Odpowiednio „wydłużają się” one, czyli prostują się w przegubach ramienia w momencie, gdy koło wózka natrafi na dziurę bądź wklęsłość w nawierzchni, lub też „skracają się”, czyli mocniej zginają się w przegubach ramienia w momencie, gdy koło wózka natrafia na wypukłość nawierzchni. Po pokonaniu nierówności mechanizm automatycznie wraca do pierwotnego ułożenia, dzięki systemowi sprężyn ułożonych w odpowiednich miejscach, których zadanie polega także na amortyzowaniu zawieszenia wózka. Gabaryty opisanych widełek koła wózka są znaczne z uwagi na konieczność umieszczenia w nich opisanych sprężyn amortyzujących. W opisanym rozwiązaniu, do górnej części gniazda (korpusu) zamocowany jest dodatkowo pierścień, który stanowi element systemu tłumienia drgań, m.in. tłumienia niepożądanego, mimowolnego ruchu koła w prawo i w lewo. Do górnej, bocznej częś ci gniazda (korpusu) zamocowana jest także osłona, która stanowi błotnik wózka. W drugim przykładzie realizacji wynalazku: w dolnej części ramion - które stanowią w tym przypadku najniższą część tego elementu widełek kół wózka - wykonane są otwory, poprzez które montowane jest koło wózka. Jest to prostsza wersja widełek wózka, która w mniejszym stopniu, ale także umożliwia amortyzację nierówności podłoża i również z powodzeniem pozwala na tłumienie drgań i uderzeń kół wózka o przeszkody.

Do ochrony zgłoszone zostało także rozwiązanie pt. „Widełki koła wózka” P.420245 (data pierwszeństwa 2017-01-18), które ma cechy rozwiązania opisanego wyżej, z tym że ruch ramion ograniczany jest w nim i amortyzowany przez elastyczną tuleję, nasuniętą na zasadniczo poziomą oś, po wewnętrznej stronie ramion. Elastyczna tuleja wsunięta jest do bocznego zagłębienia co najmniej jednego z ramion.

Natomiast opisany niżej, zgłaszany do ochrony wynalazek nie może być stosowany samoistnie i stanowi on ulepszenie i uzupełnienie rozwiązania P.420245 pt. „Widełki koła wózka”, stanowiącego z kolei ulepszenie i uzupełnienie jeszcze wcześniejszego rozwiązania pt. „Widełki koła wózka” P.415723.

Celem opracowanego wynalazku jest opracowanie takich widełek koła wózka, które, nie tracąc kontaktu z podłożem, w prosty sposób amortyzowały będą nierówności na drodze, czyli takich widełek koła, które rozwiążą problem rozwiązywany także przez bazowe, opisane wyżej rozwiązania: pt. „Widełki koła wózka” P.415723 oraz pt. „Widełki koła wózka” P.420245, o uzyskanie do których patentu dodatkowego występuje zgłaszający.

Celem opracowanego i opisanego niżej wynalazku jest ulepszenie i uzupełnienie ww. rozwiązań; jego konstrukcja umożliwia realizację założonej funkcji tych rozwiązań, lecz nie jest możliwe jego samodzielne stosowanie.

Widełki koła wózka, których centralny element stanowi gniazdo ze znajdującymi się po jego obu stronach ramionami oraz z osadzonym w nim obrotowo pionowym trzpieniem, łączącym widełki ze stelażem wózka, przy czym ramiona zamocowane są po bokach gniazda za pomocą śrub bądź nitów na poziomej osi, które to ramiona są przedłużone od dołu - połączonymi z nimi wahadłowo za pomocą łączników, korzystnie w postaci śrub bądź nitów - wahaczami, przy czym ruch ramion ograniczany jest i amortyzowany przez elastyczną tuleję, nasuniętą na zasadniczo poziomą oś po wewnętrznej stronie co najmniej jednego z ramion, według patentu nr 247634, charakteryzujące się tym, że na górnej części gniazda ułożony i zamocowany jest pierścień tak ukształtowany, że ma na swojej górnej części elementy rozprężne w postaci elastycznych, odchylonych skrzydełek.

Korzystnie, pierścień lub jego elementy rozprężne wykonane są z tworzywa sztucznego, metalu lub z innego materiału wykazującego pamięć kształtu.

Korzystnie, pierścień jest nieruchomy i jest zatrzaskowo zamontowany na stałe w gnieździe.

Korzystnie, do górnej, bocznej części gniazda zamocowana jest osłona.

Rozwiązanie według wynalazku - podobnie jak rozwiązania bazowe - umożliwia zginanie się i wobec tego odpowiednie wydłużanie się i skracanie się widełek koła, co umożliwia poruszanie się wózka po nawierzchni w taki sposób, aby jego koła nie traciły kontaktu z nawierzchnią. Opracowane widełki zapewniają także znakomitą amortyzację wózka, który porusza się po nawierzchni płynnie i miękko, pomimo jej nierówności. Dzięki wprowadzeniu elementu amortyzującego w postaci elastycznej tulei możliwe stało się osiągnięcie założonego celu technicznego przy równoczesnym zmniejszeniu gabarytów widełek koła wózka, w tym przede wszystki m przy zmniejszeniu ich szerokości oraz wagi. Natomiast niewątpliwą zaletę rozwiązania stanowi także wprowadzenie nowego mechanizmu naprowadzającego, podobnie gwarantującego skuteczniejsze tłumienie drgań i naprowadzanie koła wózka.

Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunkach, na których: fig. 1 - przedstawia perspektywiczny widok z boku widełek koła wózka z dolnymi wahaczami oraz z górnym elementem rozprężnym; fig. 2 - przedstawia w widoku aksonometrycznym mechanizm widełek z dolnymi wahaczami, także z górnym elementem rozprężnym, z rozsuniętymi poszczególnymi elementami; fig. 3 - przedstawia perspektywiczny widok z boku widełek koła wózka bez dolnych wahaczy, z górnym elementem rozprężnym, z rozsuniętymi poszczególn ymi elementami.

Główny element widełek stanowi gniazdo 1 usytuowane w centrum mechanizmu. W gnieździe 1 osadzony jest obrotowo pionowy trzpień 2 łączący zatrzaskowo i równocześnie obrotowo widełki ze stelażem wózka. Do gniazda 1, po obu jego bokach, zamocowane są, korzystnie za pomocą śrub bądź nitów, ramiona 3. Przy czym ramiona 3 są przymocowane do gniazda 1 na zasadniczo poziomej osi 4, aby możliwy był ich wahliwy ruch względem gniazda 1. Ruch ten ograniczany jest przez elastyczną tuleję 5, która nasunięta jest na zasadniczo poziomą oś 4, po wewnętrznej stronie ramion 3. Przy czym elastyczna tuleja 5 spełnia równocześnie kilka funkcji, m.in. amortyzuje ona ruch widełek wózka, a równocześnie ogranicza ich ruch, ponieważ jej ściśnięcie jest możliwe jedynie do pewnego momentu.

Ramiona 3 są zazwyczaj przedłużone od dołu wahaczami 6. Wahacze 6 są przymocowane do ramion 3 za pomocą bolców 7 tak, aby możliwy był ich wahliwy ruch. Pomiędzy wahaczami 6 - poprzez otwory 8 - montowane jest koło wózka.

Wahliwe połączenie poszczególnych elementów, tj. wahaczy 6 z ramionami 3 i ramion 3 z gniazdem 1, elementów amortyzujących, w tym elastycznej tulei 5, oraz co najmniej jednej, korzystnie dwóch sprężynek 9, dopychających wahacz 6 do podłoża po jego odbiciu, i praca wszystkich tych elementów umożliwia amortyzację wózka i jego stały kontakt z podłożem. Opracowane widełki z kołem odpowiednio ustawiają się i dostosowują do nierówności na drodze. Odpowiednio „wydłużają się” one, czyli prostują się w przegubach ramienia 3 w momencie, gdy koło wózka natrafi na dziurę bądź wklęsłość w nawierzchni, lub też „skracają się”, czyli mocniej zginają się w przegubach ramienia 3 w momencie, gdy koło wózka natrafia na wypukłość nawierzchni. Inaczej mówiąc, widełki po natrafieniu przez koło na przeszkodę niejako „łamią się”, wywierając nacisk na elementy amortyzujące, co powoduje zniwelowanie uderzenia, które nie jest przenoszone tak silnie na konstrukcję wózka. Po pokonaniu nierówności mechanizm automatycznie wraca do pierwotnego ułożenia.

System ten umożliwia ciągły kontakt koła z nawierzchnią niezależnie od nierówności nawierzchni i dodatkowo zapobiega niekontrolowanym ruchom widełek.

Elastyczna tuleja 5 wsunięta jest do bocznego zagłębienia 10 w widełkach koła wózka, zwykle w jednym z ramion 3 lub w obu ramionach 3 gniazda 1. Dzięki temu, że elastyczna tuleja 5 jest niejako ukryta w zagłębieniu 10, spełnia ona tę samą funkcję, jaką wcześniej spełniała większa od niej sprężyna, ale umożliwia zmniejszenie gabarytów całych widełek koła oraz ich wagi. Przy tym, dzięki temu, że elastyczna tuleja 5 jest niejako ukryta w bocznym zagłębieniu 10, jest ona szczelnie osłonięta i nie jest narażona na degradację i uszkodzenia. Elastyczna tuleja 5 wykonana jest z tworzywa sztucznego, zazwyczaj z gumy lub elastomeru, i łagodnie amortyzuje wstrząsy, jakim poddane są widełki koła wózka w czasie ruchu wózka.

Na górnej części gniazda 1 ułożony i zamocowany jest dodatkowo pierścień 11, który stanowi niejako tarczę sprzęgła i równocześnie element systemu tłumienia drgań, m.in. tłumienia niepożądanego, mimowolnego ruchu koła w prawo i w lewo. Pierścień 11 jest tak ukształtowany, że ma na swojej górnej części elementy rozprężne 12 w postaci elastycznych, odchylonych skrzydełek, które w swoim swobodnym ułożeniu, gdy nie oddziałuje na nie żadna siła, są szeroko odchylone. Elementy rozprężne 12 w postaci elastycznych, odchylonych skrzydełek, odpychając pierścień 11 ku górze, wywołują większe tłumienie i zwiększają siłę tarcia. Pierścień 11 i jego elementy rozprężne 12 wykonane są zazwyczaj z tworzywa sztucznego, ale mogą one być również met alowe lub wykonane z innego materiału, wykazującego pamięć kształtu. Naturalna elastyczność elementu rozprężnego 12 ze skrzydełkami umożliwia dociskanie tego elementu do spodu obrotnicy, tj. peryferyjnej, dolnej części konstrukcji wózka, która jest w nim zamontowana na stałe. Następuje dzięki temu tłumienie nadmiernego ruchu obrotowego widełek wózka. Pierścień 11 jest zazwyczaj nieruchomy i jest zatrzaskowo zamontowany na stałe w gnieździe 1.

Do górnej, bocznej części gniazda 1 zamocowana jest osłona 13, która stanowi błotnik koła wózka.

Wykaz oznaczeń:

1. gniazdo,

2. obrotowy trzpień,

3. ramię,

4. pozioma oś,

5. elastyczna tuleja,

6. wahacz,

7. bolec,

8. otwór,

9. sprężynka,

10. boczne zagłębienie,

11. pierścień,

12. element rozprężny,

13. osłona.

Claims (4)

1. Widełki koła wózka, których centralny element stanowi gniazdo ze znajdującymi się po jego obu stronach ramionami oraz z osadzonym w nim obrotowo pionowym trzpieniem, łączącym widełki ze stelażem wózka, przy czym ramiona zamocowane są po bokach gniazda za pomocą śrub bądź nitów na poziomej osi, które to ramiona są przedłużone od dołu - połączonymi z nimi wahadłowo za pomocą łączników, korzystnie w postaci śrub bądź nitów - wahaczami, przy czym ruch ramion ograniczany jest i amortyzowany przez elastyczną tuleję, nasuniętą na zasadniczo poziomą oś po wewnętrznej stronie co najmniej jednego z ramion, według patentu nr 247634, znamienne tym, że na górnej części gniazda (1) ułożony i zamocowany jest pierścień (11) tak ukształtowany, że ma na swojej górnej części elementy rozprężne (12) w postaci elastycznych, odchylonych skrzydełek.

2. Widełki koła wózka według zastrz. 1, znamienne tym, że pierścień (11) lub jego elementy rozprężne (12) wykonane są z tworzywa sztucznego, metalu lub z innego materiału, wykazującego pamięć kształtu.

3. Widełki koła wózka według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że pierścień (11) jest nieruchomy i jest zatrzaskowo zamontowany na stałe w gnieździe (1).

4. Widełki koła wózka według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że do górnej, bocznej części gniazda (1) zamocowana jest osłona (13).