PL249415B1 - Sposób precyzyjnego naprowadzania amunicji - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób precyzyjnego naprowadzania amunicji za pomocą elektrooptycznych i podczerwonych kamer oraz dalmierza laserowego, charakteryzujący się tym, że naprowadzanie amunicji na cel odbywa się w dwóch etapach, w pierwszym etapie na cel naprowadzany jest mały, mało widoczny UAV, który mocuje dolny koniec nici prowadzącej do celu, po czym startuje i odwija nić prowadzącą na określoną wysokość, w drugim etapie UAV nośnik amunicji chwyta nić i spuszcza amunicję wzdłuż nici prowadzącej do celu.

Description

Opis wynalazku

Wynalazek odnosi się do dziedziny uzbrojenia, a mianowicie urządzeń do stabilizacji i kontroli lotu pocisków, a także systemów naprowadzania pocisków samobieżnych i może być stosowany do precyzyjnego dostania amunicji do sprzętu wojskowego i obiektów wojskowych.

Od czasów wojny w Syrii znane są fakty dotyczące używania prowizorycznych urządzeń opartych na dronach, wyposażonych do zrzucania min i granatów. Takie urządzenia obejmowały sam dron, system kontroli lotu, aparat fotograficzny, system przechowywania i zrzutu amunicji. Sposób wskazywania celu polega na ręcznym wskazywaniu za pomocą aparatu fotograficznego i systemu sterowania lotem. System resetowania był włączany sygnałem radiowym. Takie urządzenie może być obsługiwane przez operatora, który przeszedł wstępne szkolenie.

Główną wadą tego sposobu naprowadzania była niska skuteczność trafienia amunicji w cel. Wynikało to z szeregu obiektywnych sprzeczności w konstrukcji i zastosowaniu tego urządzenia. Aby zwiększyć dokładność trafienia, konieczne było użycie urządzenia z małych wysokości, co utrudniało jego niepozorne zbliżenie do celu. A zrzucanie amunicji z dużych wysokości znacznie zmniejszało prawdopodobieństwo trafienia w cel. Niemożliwe było również przeprowadzenie naprowadzania w ciemności w warunkach braku oświetlenia celu. A zastosowanie kamer na podczerwień wymagało bardziej zaawansowanego technologicznie i droższego wykonania takich urządzeń.

Jedyną niezaprzeczalną zaletą takiego urządzenia była jego taniość. Koszt wykonania urządzenia rzemieślniczego był w granicach dwustu dolarów amerykańskich.

Znany jest WB Electronics Warmate - bojowy, bezzałogowy statek powietrzny opracowany przez polską firmę WB Electronics. Aparat startuje z niewielkiej wyrzutni pneumatycznej. Maksymalny pułap, jaki może osiągnąć, to 500 metrów, praktyczny pułap operacyjny wynosi 30-200 m. Maszyna charakteryzuje się 30-minutową długotrwałością lotu w promieniu do 10 km od naziemnego operatora. Czas przygotowania aparatu do misji wynosi około 8 minut, planowane jest skrócenie tego czasu do około 3 minut. Dolot do rejonu patrolowania i obserwacji wykonywany jest przy użyciu układu nawigacji bezwładnościowej lub GPS i wspomagany pilotem automatycznym. Nad celem, kontrolę nad aparatem przejmuje jego operator. [https://pl.wikipedia:org/wiki/WB_Electronics_Warmate#Konstrukcja, Wejście na stronę 25.04.22 r. 11 godzin].

Główną wadą WB Electronics Almaty jest trudność dokładnego trafienia w cel z góry, gdy trzeba zaatakować cel pod kątem prostym. Na przykład, jeśli cel znajduje się w kaponierze lub w lesie.

Najbardziej zbliżony do jego istoty i osiągniętego efektu, przyjęty przez autora jako prototyp, jest metoda naprowadzania amunicji za pomocą kamer optycznych i podczerwonych, dalmierza laserowego stosowanego w uderzeniowym operacyjno-taktycznym UAV Bayraktar TB2. Naprowadzanie amunicji na ten UAV odbywa się za pomocą kamer optycznych i podczerwonych, dalmierza laserowego i wskaźnika laserowego celu oraz amunicji kierowanej. Takie zastosowanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych daje bardzo wysoką skuteczność trafienia w cel. [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bayraktar_TB2, Wejście na stronę 24.04.22 r. 19 godzin].

Główną wadą prototypu jest duży koszt, który wynosi od 30 do 70 milionów dolarów za zestaw 6 sztuk.

Wynalazek ma za zadanie obniżenie ceny użycia UAV w działaniach wojennych przy jednoczesnym zwiększeniu skuteczności użycia amunicji.

Proponuje się to poprzez zastosowanie nowego sposobu precyzyjnego naprowadzania amunicji, a także poprzez użycie dwóch UAV do ataku na cel, z których pierwszy jest lekkim, mało widocznym urządzeniem. Jego zadaniem jest przymocowanie nici prowadzącej do celu za pomocą magnesu, kleju, haka, itp., a drugi UAV przenosi amunicję, a także urządzenie do chwytania nici i spuszczania amunicji do celu.

Aby rozwiązać ten problem, zaproponowano sposób precyzyjnego naprowadzania amunicji za pomocą kamer elektrooptycznych i podczerwonych oraz dalmierza laserowego, w którym naprowadzanie amunicji na cel odbywa się w dwóch etapach, w pierwszym etapie na cel naprowadzany jest mały, mało widoczny UAV, który mocuje dolny koniec nici prowadzącej do celu, po czym startuje i odwija nić prowadzącą na określoną wysokość, w drugim etapie UAV nośnik amunicji chwyta nić i spuszcza amunicję wzdłuż nici prowadzącej do celu.

Zastosowanie sposobu precyzyjnego naprowadzania amunicji pozwala atakować cele z dokładnością do centymetrów i wybrać najbardziej wrażliwe miejsce w celu, co zwiększa efektywność użycia amunicji, zmniejsza jej wagę, a także pozwala na tanie UAV, co w porównaniu z prototypem jest oczekiwanym wynikiem technicznym.

Sposób precyzyjnego naprowadzania amunicji obejmuje następujące czynności. Dwa UAV są dostarczane lub lecą swoim ruchem do celu. W większości przypadków dzieje się to w nocy. Pierwszy UAV o większej ładowności, który jest wyposażony w kamery elektrooptyczne i podczerwone oraz dalmierz laserowy, przenosi obliczoną amunicję. Drugi mały i mało widoczny UAV przenosi urządzenie mocujące do celu nici prowadzącej i samej nici prowadzącej. Za pomocą kamer UAV o większej nośności, a także za pomocą własnych kamer, mały UAV kontaktuje się z celem. Podczas tej operacji UAV o większej ładowności znajduje się w bezpiecznej odległości od celu. Następną czynnością jest przymocowanie do celu dolnego końca nici prowadzącej. Możliwe metody mocowania to magnes neodymowy, natychmiastowy klej, różne zaczepy i pętle. Po przymocowaniu nici prowadzącej małe urządzenie startuje i, rozwijając nić prowadzącą, osiąga szacunkową wysokość. Na tej wysokości UAV nośnik amunicji chwyta nić i opuszcza amunicję samojezdną wzdłuż nici prowadzącej do celu.

Do kwestii zastosowania przemysłowego. Specyfikacje istniejących magnesów neodymowych zapewniają siłę trzymania magnesu na konstrukcjach stalowych od 50 do 100 kg, przy własnej wadze magnesu 200-400 gramów. Siła odrywania klejonych powierzchni natychmiastowych klejów wynosi około 10 kg na cm. kw. przy własnej wadze kleju wynoszącej kilka gramów. Nić kevlar o średnicy 1 milimetra może wytrzymać 50 kg na zerwanie. Przy własnej wadze nici w dziesiątkach gramów. Amunicja o wadze 1-5 kg schodząca po nitce kevlaru gwarantuje, że nie rozerwie nici ani nie oderwie miejsca mocowania na powierzchni celu.

Istotną różnicą między proponowanym rozwiązaniem technicznym a wcześniej znanymi rozwiązaniami technicznymi jest użycie dwóch UAV i nici prowadzącej do precyzyjnego dostarczania amunicji spadającej do celu.

Żadna ze znanych metod naprowadzania amunicji nie ma łącznie określonych właściwości, ponieważ żadna z nich nie wykorzystuje dwóch UAV i nici prowadzącej do precyzyjnego dostarczania spadającej amunicji do celu.

Zalety techniczne proponowanego rozwiązania technicznego w porównaniu z prototypem obejmują:

- zwiększenie efektywności użycia amunicji;

- obniżenie ceny dzięki zastosowaniu tańszych konstrukcji UAV.

Claims (1)

1. Sposób precyzyjnego naprowadzania amunicji za pomocą elektrooptycznych i podczerwonych kamer oraz dalmierza laserowego, znamienny tym, że naprowadzanie amunicji na cel odbywa się w dwóch etapach, w pierwszym etapie na cel naprowadzany jest mały, mało widoczny UAV, który mocuje dolny koniec nici prowadzącej do celu, po czym startuje i odwija nić prowadzącą na określoną wysokość, w drugim etapie UAV nośnik amunicji chwyta nić i spuszcza amunicję wzdłuż nici prowadzącej do celu.