PL249440B1 - Kompozycja kosmetyczna, preparat kosmetyczny zawierający tę kompozycję oraz zastosowanie kompozycji kosmetycznej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja kosmetyczna zawierająca: a) sól sodową RNA, b) kwas hialuronowy, c) egzopolisacharydy. Przedmiotem wynalazku jest również preparat kosmetyczny zawierający tę kompozycję. Kolejnymi przedmiotami wynalazku są zastosowania kompozycji kosmetycznej i preparatu kosmetycznego do pielęgnacji skóry, w szczególności do polepszenia wyglądu skóry, elastyczności skóry, polepszenia kondycji skóry, poziomu nawilżenia, ujednolicenia kolorytu, wygładzenia skóry, zmiękczenia skóry, zmniejszenia widoczności niedoskonałości i zmarszczek. Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie soli sodowej RNA do przygotowania kompozycji kosmetycznej lub preparatów kosmetycznych, do pielęgnacji skóry, w szczególności do polepszenia wyglądu skóry, elastyczności skóry, polepszenia kondycji skóry, poziomu nawilżenia, ujednolicenia kolorytu, wygładzenia skóry, zmiękczenia skóry, zmniejszenia widoczności niedoskonałości i zmarszczek.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja kosmetyczna oraz preparat kosmetyczny zawierający tę kompozycję. Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie kompozycji kosmetycznej do pielęgnacji skóry.

Przez długi czas skórę wyobrażano sobie jedynie jako statyczną tarczę oddzielającą nasz organizm od środowiska zewnętrznego. Ale dzisiaj wiadomo, że skóra to coś więcej niż fizyczna bariera między środowiskiem zewnętrznym i wewnętrznym. Skóra jest aktywnym narządem immunokompetentnym zwalczającym skutki działania mikroorganizmów i chroniącym przed urazami, promieniowaniem UV i różnymi rodzajami toksyn środowiskowych.

Układ odpornościowy tworzą wyspecjalizowane komórki immunokompetentne znajdujące się w obu głównych przedziałach strukturalnych: naskórku i skórze właściwej. Do odporności skóry przyczyniają się również populacje komórek nieimmunologicznych, stanowiących ogólną barierę dla inwazji obcych środków i organizmów i uczestniczących w kształtowaniu odpowiedzi immunologicznej.

Podstawowe komórki odpornościowe skóry - komórki Langerhansa (LC), odpowiadają za antygeny limfocytów T. W wyniku ich działania następuje pobudzenie limfocytów T, a także uwalnianie cytokin, melanocytów wytwarzających melaninę oraz komórek T (głównie cytotoksycznych limfocytów T CD8+) zajmujących warstwę podstawną i kolczystą naskórka. W odpowiedzi immunologicznej biorą udział również keratynocyty poprzez wykrywanie uszkodzenia tkanki i wytwarzania różnych rodzajów cytokin m.in. o działaniu immunostymulującym oraz immunosupresyjnym (hamowanie reakcji odpornościowej).

Naskórek ma stosunkowo prostą histologię, ale leżąca pod nim skóra właściwa jest anatomicznie bardziej skomplikowana, z większą różnorodnością komórek. Zawiera wiele wyspecjalizowanych komórek tworzących układ odpornościowy rezydujący w skórze w stanie równowagi, w tym różne subpopulacje komórek dendrytycznych (DC) (w tym DC skóry i plazmacytoidalne DC (pDC)), a także podzbiory limfocytów T (w tym komórki pomocnicze CD4+T1 (TH1), komórki TH2 i TH17, γδ Limfocyty T i limfocyty T NK (NKT)). Ponadto obecne są w niej makrofagi, komórki tuczne, fibroblasty, które podobnie do keratynocytów posiadają zdolność produkcji cytokin oraz różne typy komórek nerwowych. Skóra właściwa jest odwadniana przez przewody limfatyczne i naczyniowe, którymi mogą przemieszczać się migrujące komórki.

Kontrola funkcji immunologicznych nad tak dużym i odsłoniętym narządem, jakim jest skóra, stanowi wyzwanie dla układu odpornościowego i efektorowego komórki. Jeśli odpowiedź immunologiczna jest niewystarczająca, mogą wystąpić przytłaczające infekcje, ale jeśli odpowiedź immunologiczna jest nadmierna, może rozwinąć się przewlekły stan zapalny lub autoimmunizacja. Kontrolowanie zakresu odpowiedzi immunologicznej jest zatem głównym wyzwaniem dla osiągnięcia homeostazy immunologicznej i utrzymania integralności skóry. Prawidłowa współpraca między komórkami odpornościowymi, a sąsiadującymi keratynocytami i fibroblastami zapewnia zdrowy stan skóry. Gdy homeostaza immunologiczna zostaje zburzona, zaczynają się dysfunkcje skóry.

W stanie techniki ujawniono różne kompozycje, jak i preparaty kosmetyczne do stosowania na skórę. Wiele z tych kompozycji lub preparatów jest wieloskładnikowych skierowanych na utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia skóry, zwiększenia elastyczności naskórka lub zmniejszenia podrażnień, zaczerwienienia i nadmiernego rogowacenia. Jednocześnie w ostatnim czasie coraz bardziej popularne stają się kosmetyki zawierające składniki naturalne lub pochodzenia naturalnego, co jest uwarunkowane silnym trendem konsumenckim w kierunku zdrowego stylu życia, poszanowania natury oraz eliminacji zbędnych substancji chemicznych w pożywieniu oraz środkach kosmetycznych. Między innymi popularność zyskują różnorodne oleje, masła i ekstrakty roślinne, wspomagające podstawowe funkcje skóry i działające w zakresie zwiększenia jej nawilżenia, natłuszczenia i wygładzenia. Rośnie zainteresowanie nowymi naturalnymi związkami o właściwościach przeciwutleniających i obiecujących w profilaktyce chorób skóry i przedwczesnego starzenia, będącego procesem wieloczynnikowy, który się wiąże z uszkodzeniem funkcji komórek odpornościowych skory. Rzadkością natomiast są jakiekolwiek informacje oparte na przeprowadzonych badaniach naukowych na temat zastosowania naturalnych składników, wspomagających prawidłowe funkcje immunologiczne skóry. Istnieje zatem zapotrzebowanie na preparaty pochodzenia naturalnego w udowodniony sposób wspierające naturalną odporność skóry w walce z patogenami, jak również podtrzymujące jej mechanizmy naprawcze i regeneracyjne.

W badaniach nad nowymi środkami kosmetycznymi nie można ignorować zmieniających się warunków środowiskowych. Przetworzone pożywienie, życie w napięciu i stresie, jak i zanieczyszczenie powietrza wpływają negatywnie na skórę. Następuje jej postarzenie, zmiana kolorytu, stany zapalne i alergiczne. Dlatego też wyzwaniem dla naukowców jest poszukiwanie nowych, lepszych lub bardziej dostosowanych do potrzeb cywilizacji środków kosmetycznych, które wpływać będą na polepszenie wyglądu i zdrowia skóry.

Czynniki genetyczne, stres, negatywne czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenie lub różne formy promieniowania, jak również zwiększona obecność wolnych rodników prowadząca do stresu oksydacyjnego to wieloczynnikowe procesy, które powodują defekty systemu odpornościowego skóry, a w konsekwencji zaburzenia jej prawidłowego funkcjonowania. W wyniku upośledzenia systemu samoobrony skóra traci wrodzone zdolności ochronne, równowaga mikrobioty skóry staje się zagrożona i może zostać zaburzona, prowadząc do przewlekłej dysbiozy, charakteryzującej się głównie wzrostem liczby potencjalnie patogennych bakterii beztlenowych i rozwojem stanów zapalnych, wzrostem liczby bakterii kwasofilnych, powodujących zakwaszenie pH skóry, spadkiem liczby bakterii ochronnych i rozwojem objawów związanych z osłabieniem ochronnych właściwości skóry, skutkujących nadwrażliwością skóry, przewlekłymi stanami zapalnymi, obniżeniem naturalnej zdolności do utrzymania odpowiedniego poziomu nawilżenia, utratą jędrności, elastyczności i jednolitości skóry, a w konsekwencji przedwczesnym starzeniem.

Stąd, pomimo dużej ilości dostępnych na rynku rozwiązań wpływających na poszczególne parametry skóry wciąż kluczowe wydaje się stosowanie w przemyśle kosmetycznym składników aktywnych o synergistycznym działaniu wspierającym i przywracającym naturalną odporność skóry oraz jej właściwości naprawcze i regeneracyjne w celu zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania i dobrej kondycji.

Prace nad nowymi kompozycjami kosmetycznymi ukierunkowane są między innymi na poszukiwanie nowych kompozycji znanych składników, dla których obserwuje się wzmocnione działanie, jak również adaptowanie składników nie stosowanych dotychczas w dziedzinie techniki kosmetyków do konkretnych zastosowań. Niniejszy wynalazek wpisuje się w nurt obserwowany w dziedzinie techniki, a jednocześnie dostarcza nowe synergistyczne połączenie środków pochodzenia naturalnego w kompozycję kosmetyczną.

Niniejszy wynalazek dostarcza nową kompozycję środków kosmetycznych, jak i preparat zawierający tę kompozycję, wykazującą synergistyczne działanie w zastosowaniu do pielęgnacji skóry. Kompozycja według wynalazku oparta jest zasadniczo na trzech składnikach pochodzenia naturalnego, z których dwa są poznanymi już w dziedzinie techniki środkami stosowanymi w kosmetyce, a jeden z nich do tej pory nie został szeroko dla tego zastosowania zbadany i opisany. Środkiem tym jest sól sodowa kwasu rybonukleinowego (dalej sól sodowa RNA, RNA-Na), zwłaszcza pochodzenia z drożdży piekarniczych. Natomiast wspomnianymi typowymi środkami kosmetycznymi są kwas hialuronowy i egzopolisacharydy, zwłaszcza pochodzenia z organizmów morskich.

Kwas hialuronowy jest popularnym składnikiem kosmetyków do stosowania na skórę. Kwas hialuronowy jest polisacharydem, który występuje w ludzkim ciele oraz wszystkich organizmach żywych. Znaleźć go można m.in. w macierzy zewnątrzkomórkowej tkanek łącznych, chrząstkach, mazi stawowej, ciałku szklistym oka i filmie łzowym, nerkach czy strunach głosowych. Jest także składnikiem płynów ustrojowych i budulcem ścian naczyń krwionośnych. Najwięcej kwasu hialuronowego, bo ponad 50%, występuje w skórze pod postacią hialuronianu sodu. Z wiekiem jego ilość w skórze maleje, przez co stopniowo traci ona zdolność wiązania wody. W efekcie cera staje się sucha, pojawiają się zmarszczki. W medycynie estetycznej kwas hialuronowy jest stosowany od lat 80. XX wieku jako substancja wypełniająca i poprawiająca jędrność skóry. Kwas hialuronowy jest składnikiem wielu kremów odmładzających.

Surowce pochodzenia morskiego stosowane są w pielęgnacji skóry. Algi, sól morska, a nawet perły czy kawior - kosmetyki powstające na bazie tych produktów wykazują działanie nawilżające, ujędrniające, odmładzające. Do tego typu surowców zaliczyć można również egzopolisacharydy wytwarzane przez morskie mikroorganizmy. Morskie środowisko wymusza na żyjących w nim mikroorganizmach wykształcenie efektywnych mechanizmów obronnych. W warunkach silnego zasolenia, wysokiego ciśnienia i niskich temperatur mikroorganizmy muszą produkować pewne substancje, które ułatwią im przetrwanie. Substancjami tymi są cukrowe biopolimery - egzopolisacharydy. Egzopolisacharydy mogą stymulować syntezę kwasu hialuronowego, wykazując silne działanie przeciwzmarszczkowe.

Z kolei jeśli chodzi o kwasy nukleinowe, to w stanie techniki można odnaleźć nieliczne informacje o ich zastosowaniu, zarówno RNA jak DNA lub ich soli, w kosmetykach na skórę. Ich zastosowanie w tym aspekcie nie jest szeroko komentowane. Zwykle o RNA, w tym jego soli sodowej, dokumenty patentowe wspominają jako o korzystnym środku uzupełniającym w preparacie/kompozycji/formulacji ukierunkowanej na inne składniki aktywne.

W stanie techniki nie ma dokumentu, który ujawniałby wszystkie składniki niniejszej kompozycji, nawet jeśli stan techniki ujawnia kompozycje zawierające składnik niniejszej kompozycji, to albo obok tego składnika są jeszcze inne składniki aktywne lub inne środki kosmetyczne, albo wyłącznie się o nich wzmiankuje bez podania źródła pochodzenia czy wskazania wkładu w działanie kosmetyku.

Najistotniejszym składnikiem kompozycji według wynalazku jest sól sodowa RNA. W stanie techniki można znaleźć niewiele doniesień na temat jego zastosowania w dziedzinie kosmetyki. Nie są dostępne żadne badania na temat działania tego składnika na skórę.

Artykuł pt. „Is sodium RNA the next big anti-aging ingredient?” The Derm Review, 28.08.2020 r. znajdujący się pod linkiem https://thedermreview.com/sodium-rna/, ujawnia teoretyczne rozważania użycia RNA, konkretnie w postaci soli sodowej do zastosowania jako składnik kosmetyków na skórę.

Sól sodowa RNA ma mieć zastosowanie zgodnie z tym ujawnieniem: przeciwzmarszczkowe, na poprawę kolorytu skóry (przebarwienia), przeciwcellulitowe.

W stanie techniki zwykle o RNA, w tym jego soli sodowej, dokumenty patentowe wspominają jako o składniku w preparacie/kompozycji/formulacji ukierunkowanej na inne składniki aktywne. Np. dokument EP0283893A1 ujawnia kompozycję kosmetyczną stosowaną na skórę (osobna kompozycja do stosowania na dzień oraz na noc) zawierającą mieszaninę składników aktywnych wybranych z: olejku jojoba, kwasu hialuronowego, kolagenu, Retardermu, benzofenonu 3 i kwasu rybonukleinowego o następującym składzie:

- preparat kosmetyczny na dzień (krem B): olej jojoba (2,50-4,50%); kwas hialuronowy (0,04-0,06%), kolagen (0,50-1,50%), Retarderm® (1,50-3,50%); benzofenon 3 (0,10-0,30%),

- preparat kosmetyczny na noc (krem A): olej jojoba (2,50-4,50%); kwas hialuronowy (0,04-0,06%); kolagen (0,50-1,50%); Retarderm® (1,50-3,50%); benzofenon 3 (0,10-0,30%); kwas rybonukleinowy (0,40-0,60%), przy czym składnikami Retarderm® są: wazelina, lanolina, sól sodowa PCA, Polisorbat 85.

Pochodzenie, postać ani funkcja użytego w formulacji RNA nie są ujawnione. Ujawnione preparaty nie zawierają egzopolisacharydów.

Badania skuteczności stosowania gotowych preparatów kosmetycznych w testach in vivo według tego ujawnienia w poprawieniu jakości skóry były wykonywane dwukierunkowo - jako badania stopnia nawilżenia skóry oraz jej stopnia wzmocnienia, „utwardzenia” (elastyczności).

Z kolei dokument EP2939657A1 ujawnia kompozycję do stosowania na skórę o działaniu przeciwstarzeniowym, która zawiera wodny ośrodek jako medium bazowe i jeden lub więcej składników wybranych z grupy składającej się z kwasu L-askorbinowego, pochodnej kwasu L-askorbinowego i ich soli jako składników aktywnych.

Jako składniki dodatkowe wymienia się w tym dokumencie kwasy nukleinowe, takie jak kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA), DNA potasowe, kwas rybonukleinowy (RNA), RNA sodowe. Jako środek przeciwzmarszczkowy korzystnie dodaje się do kompozycji kwas hialuronowy. Z kolei jako humektant wymienia się acetyloglukozaminę.

Dokument US2010028317 A1 ujawnia kompozycję do pielęgnacji skóry, która zawiera sól sodową RNA w ilości 0,01% wag., hialuronian sodu w ilości 0,01% wag., gumę ksantanową, która jest egzopolisacharydem wydzielanym przez bakterie Xanthomonas campestris, w ilości 0,075%. Ponadto kompozycja zawiera co najmniej jeden kosmetycznie akceptowalny dodatek, który jest substancją wybraną z grupy humektantów (glikol butylenowy, Glycereth-26), emolientów (PEG-75 lanolin, Bis-PEG-18 methyl ether dimethyl silane, Methyl gluceth-20) i lubrykantów (skwalan), konserwantów (metyloparaben, BHT, Methyl gluceth-20, fenoksyetanol, alkohol benzylowy), rozpuszczalników (Glycereth-26, alkohol benzylowy, woda), substancji nawilżających (Methyl gluceth-20), regulatorów pH (trietanoloamina).

Dokument US2010145255 A1 ujawnia serum odmładzające skórę, które zawiera sól sodową RNA w ilości 0,1% wag. albo 0,01% wag., hialuronian sodu w ilości 0,01% wag., gumę ksantanową, która jest egzopolisacharydem wydzielanym przez bakterie Xanthomonas campestris, w ilości 0,08%. Ponadto kompozycja zawiera co najmniej jeden kosmetycznie akceptowalny dodatek, który jest substancją wybraną z grupy humektantów (glikol butylenowy, Glycereth-26), emolientów (PEG-75,

Bis-PEG-18 methyl ether dimethyl silane, Methyl gluceth-20) i lubrykantów (skwalan), konserwantów (metyloparaben, BHT, Methyl gluceth-20, fenoksyetanol, alkohol benzylowy), rozpuszczalników (Glycereth-26, alkohol benzylowy, woda), substancji nawilżających (Methyl gluceth-20), regulatorów pH (trietanoloamina), przeciwutleniaczy (Ascorbyl Glucoside), ekstraktów pochodzących z roślin (ekstrakt z rośliny Siegesbeckia orientalia).

Dokument WO2009127057A1 ujawnia kompozycję do pielęgnacji skóry zawierającą co najmniej jeden egzopolisacharyd (EPS) pochodzący z źródła mikrobiologicznego występującego w Polinezji Francuskiej, przy czym EPS występuje w stężeniu od około 0,001 % w/w do około 1,5% w/w kompozycji. Kompozycja jest użyteczna w redukcji i zapobieganiu oznakom starzenia się skóry i uszkodzeniom środowiskowym poprzez zmianę metabolizmu komórek skóry i poprawę nawilżenia.

W stanie techniki nie ma dokumentu, który ujawniałby kompozycję składającą się z soli sodowej RNA pochodzenia z drożdży piekarskich, średniocząsteczkowego kwasu hialuronowego i egzopolisacharydów pochodzenia od mikroorganizmów morskich jak i naturalnego systemu liposomowego. Zaskakująco stwierdzono, iż połączenie tych składników daje efekt synergiczny i wpływa pozytywnie na skórę w wielu aspektach.

Zatem celem wynalazku jest dostarczenie kompozycji trzech składników, wykazującej wzmocnienie naturalnej odporności skóry, które do tej pory nie zostały połączone dla zastosowań kosmetycznych. Celem wynalazku jest również dostarczenie preparatów zawierających tę kompozycję. Kolejnym celem wynalazku jest zastosowanie kompozycji kosmetycznej do pielęgnacji skóry. Podkreślić należy, iż choć w stanie techniki są wzmianki o obecności soli sodowej RNA jako jednego z uzupełniających składników wieloskładnikowej kompozycji kosmetycznej, często bez wskazania jej źródła pochodzenia, do tej pory nie ujawniono rzetelnych i kompleksowych badań nad działaniem tego środka na skórę. Dlatego też wzmianki w stanie techniki o występowaniu soli sodowej RNA jako wyłącznie uzupełniającego składnika - wśród wielu innych składników preparatów kosmetycznych - nie mogą być traktowane jako ujawnienie stosowania soli sodowej RNA jako składnika aktywnego do przygotowania kompozycji kosmetycznej lub preparatów kosmetycznych, przeznaczonych szczególnie na skórę. Dopiero niniejszy wynalazek rozwiązuje problem techniczny związany z zastosowaniem soli sodowej RNA pochodzenia z drożdży piekarskich, do zastrzeganego zastosowania.

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja kosmetyczna, charakteryzująca się tym, że zawiera następujące składniki:

a) sól sodową RNA pochodzenia z drożdży piekarniczych w ilości 5,85% wag.

b) kwas hialuronowy w ilości 2,34% wag.

c) egzopolisacharydy pochodzenia morskiego w ilości 0,12% wag.

d) naturalny system liposomowy oparty na lecytynie pochodzącej z organicznych ziaren soi w ilości 33,22% wag.

e) wodę morską w ilości 15,20% wag.

f) wodę jabłkową w ilości 43,27% wag.

Egzopolisacharydy stanowią korzystnie zasadniczo mieszankę izomeratu sacharydu oraz alkohol benzylowy.

Korzystnie kompozycja charakteryzuje się tym, że wszystkie jej składniki są pochodzenia naturalnego.

Przedmiotem wynalazku jest również preparat kosmetyczny zawierający kompozycję zdefiniowaną powyżej.

Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie kompozycji kosmetycznej zdefiniowanej powyżej do pielęgnacji skóry, w szczególności do polepszenia wyglądu skóry, elastyczności skóry, polepszenia kondycji skory, poziomu nawilżenia, ujednolicenia kolorytu, wygładzenia skóry, zmiękczenia skóry, zmniejszenia widoczności niedoskonałości - zmarszczek i/lub rozszerzonych porów.

Jak wspomniano wyżej kwas hialuronowy występuje korzystnie w postaci soli lub hydrolizatu. Działanie kwasu hialuronowego zależy od jego masy cząsteczkowej. Korzystnie kwas hialuronowy według wynalazku jest hydrolizowanym kwasem hialuronowym o średniej masie cząsteczkowej, korzystnie 100-300 kDa. Taki kwas hialuronowy dostępny jest w handlu np. jako siedmiocząsteczkowy kwas hialuronowy w postaci surowca pod nazwą rynkową PrimaIHyal™ 300 od Givaudan France SAS. Zgodnie z charakterystyką tego produktu kwas hialuronowy wzmacnia naturalny układ odpornościowy poprzez stymulację specyficznych peptydów przeciwbakteryjnych, β-defensyny 2 (DEFB2), stymulację keratynocytów, proliferację i migrację fibroblastów w celu przyspieszenia naprawy komórek. Otrzymywany jest metodami biotechnologicznymi. Dla celu wynalazku kwas hialuronowy jest korzystnie produktem pochodzenia naturalnego. Kwasem hialuronowym według wynalazku może być inny dostępny średniocząsteczkowy kwas hialuronowy, który zgodnie ze swoją charakterystyką zostanie uznany przez znawcę za odpowiedni do wytworzenia kompozycji według wynalazku.

Jak wspomniano egzopolisacharydy to zasadniczo izomerat sacharydu, czyli mieszanka polisacharydów oraz alkohol benzylowy jako substancja konserwująca. Korzystnie egzopolisacharydy według wynalazku wytwarzane są przez mikroorganizmy morskie. Przykładowymi egzopolisacharydami jest produkt rynkowy EPS SEAFILL od Codif wytwarzany przez mikroorganizmy planktonowe z Aber Benoit (Francja - Bretania), rzeki, gdzie miesza się woda słodka ze słoną z morza. Środek ten produkowany jest w hodowli w bioreaktorze do uzyskania czystej, naturalnej cząsteczki składającej się z ugrupowania galaktozy i N-acetylo-glukozaminy, która nie ma ekwiwalentu lądowego. W wyniku jego działania następuje m.in. poprawienie odnowy skóry, wyeliminowanie martwych komórek na jej powierzchni, aktywacja fizycznej bariery skóry, zapewniając efekt wygładzenia i zmiękczenia, hamowanie rozwoju bakterii na powierzchni skóry, wzmocnienie odzyskiwania optymalnego poziomu nawilżenia.

Kwas rybonukleinowy w postaci soli sodowej według wynalazku korzystnie jest otrzymywany z drożdży, bardziej korzystnie z drożdży piekarniczych. Korzystnie sól sodowa RNA jest związkiem zarejestrowanym pod numerem CAS 9010-05-3, ma masę molową teoretyczną 1.273,85, wzór sumaryczny teoretyczny C40H51N15O26P3 Na, dostępna jest od Pharma Waldhof i otrzymana z drożdży czystej kultury. Jest liniową makrocząsteczką (biopolimerem) powstałą w wyniku polikondensacji różnych nukleotydów. Te pojedyncze reszty nukleotydowe są związkami heterocyklicznego składnika zasadowego z rybozą zawierającymi jedną grupę fosforanową jako mostek łączący. Podany wzór jest arbitralnie zaprojektowanym przykładem połączenia czterech głównych nukleotydów. Rozkład zasad nukleinowych w łańcuchu polinukleotydowym nie jest jednak regularny i skład molowy zasad nukleinowych nie wykazuje stałego stosunku. Oprócz tych czterech głównych zasad adenina, guanina, cytozyna i uracyl cząsteczka RNA zawiera wiele innych zasad, głównie metylowanych zasad, takich jak 5-metylocytozyna i 5-metyloguanina. W konsekwencji masy cząsteczkowe tego RNA-Na różnią się w skali ok. 3000 do 80000. Sól sodowa RNA według wynalazku jest całkowicie naturalnym składnikiem.

Na okoliczność niniejszego zgłoszenia kompozycją nazywa się mieszanką suchą lub ciekłą, korzystnie suchą, kluczowych składników niezbędnych do realizacji celu wynalazku. Kompozycja według wynalazku jest również korzystnie w postaci koncentratu kosmetycznego - wówczas z co najmniej jednym dodatkiem akceptowalnym kosmetycznie. Natomiast preparat kosmetyczny to produkt zawierający kompozycję o konkretnej postaci dostosowanej do zastosowania miejscowo na skórę różnych części ciała. Preparat kosmetyczny powstaje w wyniku rozcieńczenia kompozycji kosmetycznej w postaci koncentratu w mieszance substancji pomocniczych.

Kompozycja według wynalazku zawiera trzy opisane wyżej składniki. W przeliczeniu na suchą masę kompozycja zawiera sól sodową RNA w ilości 60-84,5% wag., kwas hialuronowy w ilości 15-39,5% wag., egzopolisacharydy w ilości 0,5-2,0%, względem całej kompozycji. Znawca będzie umiał dostosować ilości składników kompozycji tak aby operując w podanych zakresach uzyskać 100% wag. składników.

Kompozycję według wynalazku można roztwarzać w co najmniej jednym kosmetycznie akceptowalnym dodatku dla uzyskania kompozycji w postaci koncentratu kosmetycznego do przygotowania preparatów kosmetycznych. Kompozycja w postaci koncentratu kosmetycznego zawiera korzystnie kosmetycznie akceptowalny dodatek będący substancją wybraną z grupy rozpuszczalników, surfaktantów, substancji nawilżających, emolientów, konserwantów, humektantów, lub ich mieszaninę. Kosmetycznie akceptowalne dodatki są znane w dziedzinie i przedstawione przykładowo w Erika Fink, „Kosmetyka. Przewodnik po substancjach czynnych i pomocniczych”, MedPharmPolska, 2007 i/lub A. Marzec, „Chemia kosmetyków - surowce, półprodukty, preparatyka wyrobów”, Dom Organizatora, Toruń, 2001.

Korzystnie dodatkami są woda morska (korzystnie od Odemer), woda jabłkowa (korzystnie Fruitofood) i naturalny system liposomowy. Liposomy to pęcherzyki otoczone warstwą lipidową, powstają z fosfolipidów w środowisku wodnym np. z lecytyny, która może pochodzić z żółtek jaj, nasion soi, rzepaku, słonecznika. Liposomy do zastosowania w wynalazku korzystnie są pochodzenia naturalnego z lecytyny z genetycznie niemodyfikowanej soi. Korzystnie naturalny system liposomowy stanowi zasadniczo mieszankę gliceryny, lecytyny, glikolu pentylenowego, wodorotlenku sodu, tokoferolu oraz wody. Dostępny jest na rynku pod nazwą handlową NatipideEco od Lipoid Kosmetik.

Kompozycja w postaci koncentratu kosmetycznego zawiera następujące ilości składników: sól sodową RNA w ilości 4,00-6,50% wag., kwas hialuronowy w ilości 1,50-3,00% wag., egzopolisacharydy w ilości 0,07-0,20% wag., naturalny system liposomowy oparty na lecytynie pochodzącej z organicznych ziaren soi w ilości 25,00-37,00% wag., wodę morską w ilości 10,00-20,00% wag., wodę jabłkową w ilości 25,00-50,00% wag. Znawca będzie umiał dostosować ilości składników kompozycji tak, aby operując w podanych zakresach uzyskać 100% wag. składników. Roztworzenie kompozycji kosmetycznej trzech składników do postaci koncentratu w mieszance dodatków przeprowadza się stosując relację kompozycji do mieszanki dodatków jak np. około 1:5, 1:8,1:10, 1:11,1:12,1:13.

Preparat kosmetyczny otrzymuje się poprzez rozcieńczenie kompozycji kosmetycznej w postaci koncentratu w mieszance substancji pomocniczych. Kosmetyczne substancje pomocnicze są znane w dziedzinie i przedstawione przykładowo w Erika Fink, „Kosmetyka. Przewodnik po substancjach czynnych i pomocniczych”, MedPharm Polska, 2007 i/lub A. Marzec, „Chemia kosmetyków - surowce, półprodukty, preparatyka wyrobów”, Dom Organizatora, Toruń, 2001. Znawca będzie wiedział, jak dostosować substancje pomocnicze do konkretnej postaci preparatu kosmetycznego.

Np. jeśli preparatem kosmetycznym będzie serum, wówczas substancjami pomocniczymi będą zasadniczo rozpuszczalniki, zwiększające wchłanialność składników aktywnych, np. propanodiol i/lub glikol pentylenowy; zagęstniki takie guma ksantanowa; humektanty takie jak np. gliceryna, pochodne glukozy, pochodne ksylitolu; przeciwutleniacze np. tokoferol; środki niwelujące wolne rodniki, takie jak np. kwas fitowy; regulatory pH, takie jak np. kwas cytrynowy czy roztwór wodorotlenku sodu; konserwanty, takie jak np. benzoesan sodu, glukonolakton, środki zapachowe; rozcieńczalniki takie jak woda sterylna, woda morska, woda jabłkowa, woda z oczaru wirginijskiego, itp.

Np. jeśli preparatem kosmetycznym będzie krem, wówczas substancjami pomocniczymi będą zasadniczo rozpuszczalniki, zwiększające wchłanialność składników aktywnych, np. 1,3-propanodiol, humektanty jak np. gliceryna, pochodne glukozy, pochodne ksylitolu; zagęstniki takie jak np. guma ksantanowa; emolienty takie jak np. skwalan lub estry C8-C18 alkilowe; regulatory lepkości dla wytworzenia emulsji takie jak np. stearynian glicerylu; emulsyfikatory takie jak np. mieszanki alkoholi C16-C22 i glukozydów; przeciwutleniacze np. tokoferol; ekstrakty pochodzące z roślin, np. oliwek czy aloesu, wyciąg z alg, zielonej herbaty; środki niwelujące wolne rodniki, takie jak np. kwas fitowy; regulatory pH, takie jak np. kwas cytrynowy; konserwanty, takie jak np. benzoesan sodu, glukonolakton, środki zapachowe; rozcieńczalniki takie woda sterylna, woda morska, woda jabłkowa, itp.

Jeśli z kolei preparatem kosmetycznym będzie maska na skórę twarzy, wówczas substancjami pomocniczymi będą zasadniczo rozpuszczalniki, zwiększające wchłanialność składników aktywnych, np. 1,3-propanodiol, humektanty jak np. gliceryna, pochodne glukozy, pochodne ksylitolu; zagęszczacze takie jak np. guma ksantanowa; emolienty takie jak np. estry poliglicerylu-10 oleju z pestek moreli; emulsyfikatory takie jak np. mieszanki alkoholi C16-C22 i glukozydów; przeciwutleniacze np. tokoferol lub mieszaniny tokoferoli; ekstrakty pochodzące z roślin, np. rafinowany olej z pulpy owoców amazońskiej palmy Mauritia Flexuosa, lipidowy ekstrakt z Kowniatka nadmorskiego; regulatory pH, takie jak np. kwas cytrynowy lub roztwór wodorotlenku sodu; konserwanty, takie jak np. benzoesan sodu, ewentualnie wzmacniacze konserwantów (ko-konserwanty) np. glukonolakton; antyoxydanty jak np. glukozyd askorbylu; środki zapachowe; rozcieńczalniki takie woda sterylna, woda morska, woda jabłkowa, itp.

Preparat kosmetyczny według wynalazku otrzymuje się poprzez wmieszanie do przygotowanej wcześniej mieszanki substancji pomocniczych kompozycji według wynalazku w postaci koncentratu zawierającej:

a) sól sodową RNA w ilości 4,00-6,50% wag.

b) kwas hialuronowy w ilości 1,50-3,00% wag.

c) egzopolisacharydy w ilości 0,07-0,20% wag.

d) naturalny system liposomowy oparty na lecytynie pochodzącej z organicznych ziaren soi w ilości 25,00-37,00% wag.

e) wodę morską w ilości 10,00-20,00% wag.

f) wodę jabłkową w ilości 25,00-50,00% wag.

Preparat kosmetyczny w postaci serum lub kremu, zawiera kompozycję kosmetyczną w postaci koncentratu w stężeniu 4-6% wag. oraz substancje pomocnicze do 100%. Oznacza to, iż w mieszance otrzymanej z substancji pomocniczych znajduje się 4-6% wag. kompozycji w postaci koncentratu według wynalazku, korzystnie 4,5-5,5% wag., korzystnie również około 5% wag. kompozycji w postaci koncentratu według wynalazku.

Preparat kosmetyczny w postaci maski zawiera kompozycję kosmetyczną w stężeniu 0,6-1,0% wag. oraz substancje pomocnicze. Oznacza to, iż w mieszance otrzymanej z substancji pomocniczych znajduje się 0,6-1,0% wag. kompozycji według wynalazku, korzystnie 0,7-0,9% wag., korzystnie również około 0,8% wag. kompozycji według wynalazku.

Oczywiste dla znawcy jest, iż podane powyżej wartości należy traktować dokładnie, ale również jako wartości przybliżone, tj. w zakresie wynalazku będą również wartości +/- różniące się od podanych wartości w niniejszym opisie o 10%.

Kompozycję kosmetyczną zarówno w postaci kompozycji trzech kluczowych składników jak i w postaci koncentratu, jak i preparat kosmetyczny, zawierający tę kompozycje stosuje się do pielęgnacji skóry, w szczególności do polepszenia kondycji skóry wyrażonej w zwiększonych zdolnościach naprawczych i regeneracyjnych, wzmocnienia naturalnych funkcji mikrobioty, a w konsekwencji zmniejszenia podatności na stany zapalne oraz powstawanie zmian trądzikowych, utrzymania właściwego poziomu nawilżenia, poprawie elastyczności, wygładzeniu skóry i zmniejszeniu widoczności zmarszczek. Powyższe zastosowania wynikają z działania kompozycji według wynalazku składającej się soli sodowej RNA, kwasu hialuronowego, egzopolisacharydów. Zaobserwowano bowiem, iż te trzy składniki połączone razem w kompozycji według wynalazku wykazują synergię. Pozostałe uzupełniające składniki wariantów wynalazku pełnią wyłącznie funkcje pomocniczą, nie wpływając zasadniczo na efekt wynalazku. Oczywiście zastosowanie w kompozycji/preparacie nośników liposomowych, zgodnie z wiedzą znawcy, pozwoli przetransportować składniki kompozycji w głębsze warstwy skóry, jednak również bez tego składnika kompozycja działa na skórę zgodnie z celem wynalazku.

W korzystnym wariancie kompozycji w postaci koncentratu zawierającej naturalny system liposomowy oparty na lecytynie pochodzącej z organicznych ziaren soi, obecna jest korzystnie woda morska i woda jabłkowa. Przedstawione poniżej przykłady realizacji wynalazku odnoszą się do tego wariantu kompozycji zwanej w opisie jako kompozycja w postaci koncentratu/koncentratu kosmetycznego. Chociaż synergię zaobserwowano dla trzech głównych składników kompozycji, to z uwagi na rodzaj testów jakie wykonano celem uzasadnienia działania tych trzech składników, konieczne było przygotowanie mieszanki, z jednej strony nadającej się do rozcieńczenia w medium hodowlanym dla badań in vitro, z drugiej strony zawierającej dodatki/substancje pomocnicze tak aby zbliżyć się optymalnie do składu preparatu, który stosuje się już bezpośrednio na skórę. Stąd nie należy traktować składu kompozycji poddanej testom na jej skuteczność jako ograniczającego zakres ochrony.

Kompozycja jak i preparat według wynalazku nie zawiera sztucznych konserwantów oraz wypełniaczy teksturotwórczych, składników ropopochodnych, takich jak oleje mineralne czy parafina powszechnie stosowanych w kosmetykach konwencjonalnych oraz innych syntetycznych składników, takich jak parabeny, silikony, polimery chemiczne, siarczany, ftalany i inne. Kompozycja jak i preparat według wynalazku zawierają w 100% składniki naturalne i pochodzenia naturalnego (zgodnie z normą Cosmos Natural).

Działanie kompozycji wspiera prawidłowe funkcje obronne skory poprzez udowodnioną skuteczność ochronną wobec uszkodzeń oksydacyjnych. Kompozycja działa silnie antyoksydacyjnie, przyspiesza syntezę i aktywność Sirtuin-1 w warunkach stresu oksydacyjnego, przez co przyczynia się do regulacji cyklu komórkowego, zmniejszając jednocześnie niekorzystne działanie czynników środowiskowych i stresowych oraz zapobiegając tym samym powstawaniu oznak przyspieszonego starzenia spowodowanego konsekwencjami osłabionego systemu samoobrony. Kompozycja stymuluje zdolności regeneracyjne skóry poprzez znaczną aktywację proliferacji fibroblastów. Istotnie aktywuje produkcję glikozaminoglikanów w ludzkich fibroblastach skóry, wspierających regulacje transportu metabolitów, przez co stymuluje spajanie naskórka ze skórą właściwą i utrzymywanie odpowiedniej struktury skóry, wspomaga utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia, przeciwdziałając wysuszeniu skóry i powstawaniu zmarszczek. Kompozycja w istotny sposób wpływa na procesy naprawcze w skórze, zwiększając jej wydajność gojenia ran.

Wobec powyższego problemem technicznym rozwiązywanym przez niniejszy wynalazek jest zapewnienie w pełni naturalnej kompozycji kosmetycznej zawierającej sól sodową RNA, kwas hialuronowy oraz egzopolisacharydy, które wykazują synergię, do stosowania na skórę. Kompozycja daje lepszy efekt niż suma efektów poszczególnych jej składników. Połączenie składników zapewnia wyjątkową skuteczność kompozycji w pielęgnacji skóry w wyniku wpływu na wzrost proliferacji komórek, ochronie wobec czynników fizyko-chemicznych, działaniu antyoksydacyjnym, zwiększeniu syntezy glikozaminoglikanów w ludzkich fibroblastach skóry, zwiększeniu efektywności gojenia ran, zdolności do zwiększenia syntezy i aktywności Sirtuin w warunkach stresu oksydacyjnego, co przekłada się na spowolnienie procesów starzenia. Problem techniczny został rozwiązany przez wynalazek zasadniczo dzięki unikalnemu połączeniu składników, zwłaszcza ujęciu w składzie kompozycji soli sodowej RNA.

PL 249440 Β1

Przeprowadzono serię badań laboratoryjnych in vitro cytotoksyczności oraz skuteczności działania badanej kompozycji.

Przykład 1

Przygotowano kompozycję kosmetyczną w postaci koncentratu zawierającą:

Tabela 1

składnik	ilość
sól sodowa RNA pochodząca z drożdży [Pharma Waldhof za nr produktu 0111]	5,85% wag.
kwas hialuronowy [PRIMALHYAL300od Givaudan]	2,34% wag.
Egzopolisacharydy [EPS SEAFILL od Codif]	0,12% wag.
naturalny system liposomowy oparty na lecytynie pochodzącej z organicznych ziaren soi [NATIPIDE ECO]	33,22% wag.
woda morska [EAU DE MER STERILE]	15,20% wag.
woda jabłkowa [ONATIV EAU DE POMME BIO]	43,27% wag.

Kompozycję przygotowano poprzez wymieszanie w temperaturze pokojowej wody morskiej i wody jabłkowej, następnie wmieszanie w kolejności egzopolisacharydów, soli sodowej RNA, kwasu hialuronowego. Po każdorazowym wprowadzeniu kolejnego składnika osiągano pełną jednorodność mieszaniny. Jako ostatni etap dodawano system liposomowy.

Przykład 2

Preparaty kosmetyczne zawierające kompozycję kosmetyczną w postaci koncentratu w stężeniu 5,13% wag. oraz substancje pomocnicze przedstawiono w tabelach poniżej wraz etapami otrzymywania preparatu.

SERUM DLA SKÓRY TŁUSTEJ I Z NIEDOSKONAŁOŚCIAMI

Tabela 2

Etap	Czynność w sposobie otrzymywania
	Nazwa składnika	% składnika
A	]N zbiorniku w temperaturze pokojowej dodano składniki fazy A.
	PURIFIED WATER	QSP 100
	ORGANIC WITCH HAZEL FLORAL WATER	5,000000
A1	W dostosowanym pojemniku wymieszano glicerynę i XG. Dodano tę fazę do zbiornika, dobrze wymieszano, sprawdzono jednorodność.
	ΧΑΝΤΗΑΝ GUM	0,700000
	GLYCERINE 99.5% AMI PH.EUR. VEGETABLE	3,000000
B	Dodano składniki fazy B w kolejności, sprawdzono jednorodność.
	ABS WHITE WILLOW BARK EXTRACT POWDER codę 10229	2,000000
	GLUCONO DELTA LACTONE	3,000000
C	Dodano składniki fazy C do zbiornika, w kolejności, dobrze wymieszano.
	1,3-Propanediol 05	7,000000
	ACB FRUIT ΜΙΧ codę 20343LNZ IT	2,100000
D	Wstępnie wymieszano składniki w proszku fazy D z wodą morską i wodą jabłkową, dodano Natipide Eco, dobrze wymieszano.
	EPS SEAFILL	0,006000
	PRIMALHYAL 300	0,120000
	NATIPIDE ECO	1,704000
	RNA, SODIUM	0,300000
	STERILE SEA WATER	0,780000
	ONATIV ORGANIC APPLE WATER	2,220000
E	Wymieszano składniki fazy E, wprowadzono do zbiornika, dobrze wymieszano do uzyskania jednorodnej mieszaniny.
	GEOGARD ULTRA (delta-glukonolakton, sól wapniowa kwasu Dglukonowego, benzoesan sodu)	1,000000
	PARFUM FLORAL	0,500000
F	Dodano składnik fazy F, dobrze wymieszano i zhomoge niżowa no.
	SUNSPHERE H-51 (amorficzna krzemionka)	1,000000
G	Dodano składnik fazy G.
	PHYTIC ACID	0,100000
H	Dostosowano pH do 5.00-6.50
	HYDROXIDE DE SODIUM SOLUTION	2,890000
		100,000000

PL 249440 Β1

KREM NAWILŻAJĄCY

Tabela 3

Etap	Czynność w sposobie otrzymywania
	Nazwa składnika	% składnika
A	Dodano składniki do zbiornika. Mieszano umiarkowanie, aż składnik aloesowy całkowicie się ujednorodni. Rozpoczęto łagodne ogrzewanie.
	PURIFIED WATER	QSP 1 00
	ORGAN IC CORNFLOWER FLORAL WATER	5,000000
	1,3-Propanediol 05	7,000000
	ALOE VERA POUDRE BIO 200	0,100000
Al	Równolegle w odpowiednim pojemniku zmieszano środek żelujący i glicerynę. Dodano do zbiornika. Ogrzano do 65-70 ° C.
	ΧΑΝΤΗΑΝ GUM	0,650000
	GLYCERINE 99.5% AMI PH EUR. VEGETABLE	5,000000
B	Umieszczono składniki fazy B w odpowiednim naczyniu i podgrzano do 65-70 ° C. W tej samej temperaturze dodano je do zbiornika, wytworzono emulsję. Schłodzono.
	CETIOL C5C (ester C8-C18 alkilowy, INCI: coco-caprylate)	11,000000
	CUTINA GMS V {stearynian glicerylu)	2,000000
	MONTANOY 202 (alkohole C20-C22, D-glukozyd eikozylu)	3,500000
	MONTANOV 68MB (alkohole C16-C8, D-glukozyd heksadecylu lub oktadecylu)	3,200000
	TOCOPHEROL	0,150000
C	Po przygotowaniu emulsji w temperaturze poniżej 30 “ C zmniejszono mieszanie, dodawano kolejno składniki aktywne.
	AQUAXYL (ksylityloglukozyd, anhydroksylitol, ksylitol)	1,500000
	SQUALANE VEGETAL (Skwalany pozyskane z oliwek)	0,500000
	ACTIBIOME GPA	1,000000
	The vert du japonextrait hydroglycerine 80 (400325)	0,100000
D	Dodano kwasfitynowy do zbiornika.
	PHYTIC ACID	0,100000
E	W odpowiednim pojemniku rozpuszczono środki zapachowe za pomocą konserwantów. Następnie dodano je do zbiornika.
	GEOGARD ULTRA (delta-glukonolakton, sól wapniowa kwasu D-glukonowego, benzoesan sodu)	1,000000
	PARFUM FLORAL	0,240000
F	W wygodnym pojemniku wymieszano składniki aktywne (proszki) z wodą. Po uzyskaniu jednorodności dodano masę NATIPIDE. Mieszano do uzyskania lepkiej i jednorodnej mieszaniny. Dodano do zbiornika. Mieszano do pełnej homogenizacji.
	EPS SEAFILL	0,006000
	PRIMALHYAL 300	0,120000
	NATIPIDE ECO	1,704000
	RNA, SODIUM	0,300000
	STERILESEA WATER	0,780000
	ONATIV ORGANIC APPLE WATER	2,220000
	Po ujednorodnieniu mieszaniny dodano kwas cytrynowy do uzyskania pH = 5.5.
	CITRIC ACID	0,046000
		100,000000

Przykład 3

Preparat kosmetyczny zawierający kompozycję kosmetyczną w postaci koncentratu w stężeniu 0,855% wag. oraz substancje pomocnicze przedstawiono w tabeli poniżej wraz etapami otrzymywania preparatu.

MASKA REWITALIZUJĄCA

Tabela 4

Etap	Czynność w sposobie otrzymywania
	Nazwa składnika	% składnika
A	Wprowadzono serum z wodorostów i wodę jabłkową do zbiornika. Wsypano do zbiornika środki żelujące. Rozpoczęto ogrzewanie do 60 ° C, mocno mieszano, aż do uzyskania jednolitego i gładkiego żelu.
	PURIFIED WATER	QSP100
	ΧΑΝΤΗΑΝ GUM	1,500000
	ONATIV ORGANIC APPLE WATER	20,000000
B1	Gdy powstanie żel należy rozpocząć chłodzenie. W temperaturze 45 ° C dodawano po kolei składniki do zbiornika.
	AROLEAT SAMPHIRA (lipidowy ekstrakt z Crithum maritimum)	1,000000
	VIATENZA APRICOT PO6 (estry poliglicerylu-10 oleju z pestek moreli)	1,000000

PL 249440 Β1

B2	Dodano składniki kolejno do zbiornika. Mocno wymieszano, aby zdyspergować proszki. Homogenizowano mieszaninę po wprowadzeniu każdego składnika.
	ASCORBYL GLUCOSIDE	1,000000
	GLUCONO DELTA LACTONE	3,000000
B3	W temperaturze 30 0 C dodawano kolejno składniki do zbiornika.
	GLYCERINE 9Θ.5% AMI PH.EUR. VEGETABLE	10,000000
	1,3-Propanediol 05	10,000000
	ΒΙΟΧΑΝ SF T50 (mieszanina tokoferoli)	1,000000
	AQUAXYL (ksylityloglukozyd, anhydroksylitol, ksylitoi)	1,500000
C	Do zbiornika dodano konserwanty.
	GEOGARD ULTRA (delta-glukonolakton, sól wapniowa kwasu D-glukonowego, benzoesan sodu)	1,000000
D	W wygodnym pojemniku wymieszano składniki aktywne (proszki) z wodą. Po uzyskaniu jednorodnej mieszaniny dodano masę NATIPIDE. Mieszano do uzyskania lepkiej i jednorodnej mieszaniny. Dodano do zbiornika. Mieszano do pełnej homogenizacji.
	PRIMALHYAL 300	0,020000
	EPS SEAFILL	0,001000
	NATIPIDE ECO	0,284000
	STER ILE SEA WATER	0,130000
	RN A, SODIUM	0,050000
	ONATIY ORGANIC APPLE WATER	0,370000
E	Do zbiornika dodano środki zapachowe.
	PARFUM FLORAL	0,791200
F	Dodano składnik aż do całkowitej homogenizacji.
	BURITI OIL REFINED ORGANIC (rafinowany olej z pulpy owoców amazońskiej palmy Mauritia Flczuosa)	0,800000
G	Gdy mieszanina stanie się jednolita, dodano składnik, aby uzyskać pH = 5,5.
	HYDROXIDE DE SODIUM SOLUTION	3,298500
		100,000000

Poniższe przykłady 4-10 odnoszą się do składu kompozycji kosmetycznej według wynalazku w postaci koncentratu - jak w Przykładzie 1. Próbki badane przygotowano poprzez rozcieńczenie kompozycji według przykładu 1 w pożywce hodowlanej dla uzyskania stężeń kompozycji według przykładu 1 w pożywce: stężenie 5,13% wag. (około 5% wag.) analogicznie, jak w przykładach preparatów - Przykład 2 oraz stężenie 0,855% wag. (około 8% wag.) jak w przykładzie preparatu - Przykład 3. W próbkach badanych relacje składników kompozycji według wynalazku pozostają jak w Przykładzie 1. Poprzez rozcieńczenie kompozycji według Przykładu 1 w pożywce hodowlanej celem przeprowadzenia badań opisanych w przykładach 4-10 zbliżono się do faktycznych stężeń istotnych składników kompozycji jak w preparatach kosmetycznych (Przykład 2 i 3) przygotowanych do podawania na skórę.

Przykład 4

Ocena cytotoksyczności kompozycji według przykładu 1 w stężeniach 5,13% oraz 0,855% (badanie in vitro)

Przeprowadzono badanie bezpieczeństwa stosowania kompozycji według przykładu 1. W tym celu dokonano pomiarów in vitro cytotoksyczności kompozycji kosmetycznej, w końcowym stężeniu badanej kompozycji według przykładu 1, wynoszącym 5,13% (jak w przykładzie 2) oraz 0,855% (jak w przykładzie 3).

Badanie cytotoksyczności przeprowadzono z wykorzystaniem fibroblastów skóry ludzkiej (ATCC-CRL-2703).

Badano kompozycję kosmetyczną rozcieńczoną w pożywce hodowlanej (do stężenia końcowego równego 5,13% oraz 0,855%) w porównaniu z negatywną próbą kontrolną, którą stanowiła pożywka hodowlana z dodatkiem wody.

Na płytkę badawaczą (96-dołkową) zawierającą komórki w konfluencji, nanoszono pożywkę hodowlaną z badaną kompozycją według przykładu 1, w stężeniach 5,13% oraz 0,855%. Komórki inkubowano w roztworze kompozycji według przykładu 1 przez okres 24 godz. Podobną procedurę przeprowadzono w przypadku negatywnej próby kontrolnej.

W celu oceny poziomu żywotności komórek, w porównaniu z negatywną próbą kontrolną (dla której żywotność komórek z definicji wynosi 100%), pod koniec okresu inkubacji przeprowadzono pomiar z wykorzystaniem testu MTT.

Oznaczenie śmiertelności komórek wyznaczono w oparciu o czynnik IC50, zdefiniowany jako stężenie produktu powodujące śmiertelność 50% komórek w badanej populacji.

Wyniki pomiarów cytotoksyczności wskazują, że przy badanym stężeniu kompozycji według przykładu 1, wynoszącym 5,13%, żywotność komórek jest równa 87,37% (odchyl, stand. 0,02) w porównaniu z negatywną próbą kontrolną, dla której żywotność oceniono na poziomie 103,84% (odchyl, stand. 3,4%).

Natomiast dla badanego stężenia końcowego kompozycji według przykładu 1, wynoszącego 0,855%, odnotowano żywotność komórek na poziomie 96,91% (odchyl, stand. 0,04) w porównaniu z negatywną próbą kontrolną, dla której żywotność komórek wynosiła 99,60% (odchyl, stand. 2,97%).

Przykład 5

Ocena wpływu kompozycji według przykładu 1, w stężeniach 5,13% oraz 0,855% na poziom proliferacji komórek (badanie in vitro)

W badaniach laboratoryjnych dokonano oceny skuteczności zastosowania kompozycji według przykładu 1, poprzez pomiary proliferacji komórek. W tym celu przeprowadzono pomiar proliferacji z wykorzystaniem fibroblastów skóry ludzkiej, w fazie cyklu komórkowego G0.

Próba badana: kompozycja według przykładu 1, w stężeniach równych 5,13% (jak w przykładzie 2) oraz 0,855% (jak w przykładzie 3) przygotowany w pożywce hodowlanej (DMEM).

Próba kontrolna: pożywka hodowlana bez dodatków.

Pomiarów in vitro proliferacji komórek dokonano stosując następującą metodykę badania: na płytkę badawaczą (96-dołkową)podano komórki bez pełnej pożywki hodowlanej (bez płodowej surowicy bydlęcej) inkubując je przez okres 24 godz. w fazie spoczynkowej.

W celu zapoczątkowania fazy wzrostu komórek, po 24 godz. inkubacji podano kompozycję według przykładu 1 lub próbę kontrolną rozcieńczone w pożywce hodowlanej.

Komórki wystawiano na działanie kompozycji według przykładu 1 przez okres 24, 48 i 72 godziny. W celu oceny poziomu proliferacji komórek, w porównaniu z próbą kontrolną (dla której żywotność zgodnie z definicją wynosi 100%), pod koniec każdego okresu inkubacji komórki przemyto buforem PBS, a następnie dodano 200 μ roztworu MTT przygotowano poprzez rozpuszczenie 15 mg MTT w 30 ml pożywki hodowlanej i inkubowano przez trzy godziny w temperaturze 37°C oraz w atmosferze 5% CO2. Pod koniec okresu inkubacji rozwór MTT usunięto i dodano 200 μl izopropanolu.

Wyniki pomiaru proliferacji komórek, w oparciu o żywotność komórek, poddanych działaniu kompozycji według przykładu 1, w czasie 24, 48 i 72 godz. w porównaniu z próbą kontrolną wskazują, iż kompozycja znacząco zwiększa zdolność komórek do proliferacji:

• po czasie inkubacji równym 24 godz., kompozycja według przykładu 1 wykazuje skuteczność wzrostu proliferacji komórek badanych w teście in vitro dla obu testowanych stężeń: 5,13% oraz 0,855%. Wzrost proliferacji komórek w porównaniu z próbą kontrolną wynosi odpowiednio 34,8% oraz 90,5%.

• po czasie inkubacji równym 48 i 72 godz., kompozycja według przykładu 1 wykazuje skuteczność wzrostu proliferacji komórek badanych w teście in vitro dla stężenia 0,855% o 45,4% w porównaniu z próbą kontrolną dla czasu inkubacji 48 godz. oraz o 34,5% w porównaniu z próbą kontrolną dla czasu inkubacji 72 godz.

Przykład 6

Ocena skuteczność ochronnej kompozycji według przykładu 1 wobec czynników fizyko-chemicznych uszkadzających kultury komórkowe (badanie in vitro).

Poniższe badanie zostało przeprowadzone w celu oceny zdolności kompozycji według przykładu 1 do minimalizacji efektów cytotoksycznych powodowanych przez czynniki stresu komórkowego, w trakcie 72 godz. ekspozycji na czynnik stresu komórkowego.

Badanie przeprowadzono przy użyciu fibroblastów skóry ludzkiej (ATCC-CRL-2703).

Przygotowanie kompozycji według przykładu 1: kompozycja według przykładu 1 została przygotowana poprzez rozcieńczenie jej w pożywce hodowlanej w celu uzyskania stężeń końcowych równych 5,13% (jak dla przykładu 2) oraz 0,855% (jak dla przykładu 3).

Próba kontrolna (negatywna) (CTR-): pożywka hodowlana.

Próba kontrolna (pozytywna) (CTR+): pożywka hodowlana z dodatkiem czynnika stresu komórkowego jakim był 150 μM roztwór H2O2.

Na płytkę badawczą (96-dołkową) wysiewano komórki fibroblastów, w pełnej pożywce hodowlanej (DMEM) uzupełnionej bydlęcą surowicą płodową oraz antybiotykami, po czym płytki inkubowano przez okres 24 godz. w 37°C oraz w atmosferze 5% CO2.

Następnie podaje się pożywkę hodowlaną zawierającą czynnik prooksydacyjny jakim jest H2O2 w stężeniu 150 μM oraz kompozycję według przykładu 1, w stężeniach 5,13% oraz 0,855%.

PL 249440 Β1

Ekspozycja komórek jest przedłużona i powtarzana przez 72 godziny. Pod koniec badania żywotność komórek ocenia się za pomocą testu MTT.

Po zakończeniu okresu inkubacji płytkę badawczą (96-dołkową) przepłukano buforem PBS, wybarwiono roztworem MTT o stężeniu 1 mg/ml i inkubowano przez trzy godziny w temperaturze 36,5°C oraz w atmosferze 5% CO2. Następnie dołki potraktowano izopropanolem i inkubowano przez dwie godziny w temperaturze pokojowej. Odczyty absorbancji wykonywano przy długości fali równej 570 nm.

Wyznaczono stopień ochrony (%) rozumiany jako odsetek wzrostu żywotności komórek w porównaniu do próby kontrolnej pozytywnej (zawierającej roztwór H2O2).

Tabela 5

	żywotność
	średnia	odchyl, stand.	% ochrony
CTR-	100%
CTR+	38,4%	7,8%
Badany produkt 5,13%	79%	0,9%	40,7%
Badany produkt 0,855%	86,3%	1,5%	47,9%

Zaobserwowano, że hodowle komórkowe, których żywotność w próbie bez dodatku czynnika stresu komórkowego (próba kontrolna negatywna; CTR-) wynosi 100%, poddane działaniu czynnika stresu komórkowego (próba kontrolna pozytywna CTR+) zmniejszają swoją żywotność do 38%.

Hodowle komórkowe poddane działaniu czynnika stresu komórkowego oraz kompozycji według przykładu 1 w stężeniach 5,13% oraz 0,855% wykazują znacznie większą żywotność komórek, w porównaniu do samej próby kontrolnej pozytywnej (CTR+) w trakcie trwającej 72 godziny ekspozycji. Wzrost ochrony komórek dla stężenia kompozycji równego 5,13% wyniósł 40,7%, a w stężeniu kompozycji 0,855% był jeszcze wyższy - 47,9%.

Wskazuje to, że w powyższych warunkach eksperymentalnych kompozycja według przykładu 1 wykazuje zwiększoną skuteczność ochronną wobec uszkodzeń oksydacyjnych w modelu wykorzystującym H2O2.

Przykład 7

Ocena właściwości antyoksydacyjnych kompozycji według przykładu 1 (badanie in vitro).

Badanie pozwoliło na ocenę właściwości antyoksydacyjnych kompozycji według przykładu 1, poprzez ocenę jego właściwości przeciwrodnikowej wykazanej w teście DPPH (opartym o redukcję 1,1-difenylo-2-pikrylohydrazylu; DPPH).

Kompozycja według przykładu 1 była testowana w stężeniach końcowych równych 5,13% oraz 0,855%.

Aktywność przeciwutleniającą kompozycji według przykładu 1 mierzono poprzez ilościowe oznaczenie siły zmiatania syntetycznego rodnika jakim jest DPPH.

Kompozycję według przykładu 1 dodawano do kuwety zawierającej DPPH i mierzono spadek intensywności absorpcji promieniowania przy długości fali równej 515 nm w ciągu 30 min trwania eksperymentu. Pomiary dla każdego z badanych stężeń zostały wykonane w potrójnym powtórzeniu.

Tabela 6

Kompozycja według przykładu 1
stężenie badanego produktu	Pomiar nr 1	Pomiar nr 2	Pomiar nr 3	średnia
5,13%	24,3%	23,8%	25,2%	24,4%
0,855%	6,5%	4,7%	8,2%	6,5%

W przeprowadzonych pomiarach z użyciem kompozycji według przykładu 1, w stężeniach 5,13% oraz 0,855% zaobserwowano znaczną redukcję (wartości podane procentowo) DPPH. Średnia redukcji procentowej zawartości DPPH dla zastosowanego stężenia kompozycji równego 5,13% wynosi 24,4%,

PL 249440 Β1 natomiast dla stężenia kompozycji równego 0,855% wynosi 6,5%. Otrzymane wyniki wskazują na zależną od wartości stężenia kompozycji według przykładu 1 zdolność wychwytywania wolnych rodników generowanych w teście DPPH.

Przykład 8

Ocena skuteczności zastosowania kompozycji według przykładu 1 na poziom syntezy glikozaminoglikanów (badanie in vitro).

Glikozaminoglikany (GAG) są nierozgałęzionymi, liniowymi polisacharydami złożonymi z powtarzających się jednostek disacharydowych. Jednostki te składają się z aminocukru (galaktozaminy lub glukozaminy) oraz kwasu uronowego (glukuronowego lub iduronowego), które w większości przypadków połączone są między sobą wiązaniem 1,3-β lub 1,4-3-glikozydowym. Zarówno kwasy uronowe, jak i aminocukry mogą być siarczanowane lub/i acetylowane [3, 4], Wszystkie glikozaminoglikany, poza kwasem hialuronowym, zawierają w swoim składzie grupy siarczanowe. Występują w połączeniu z białkami tworząc związki zwane proteoglikanam.

Zarówno wolne glikozaminoglikany, jak i ich kompleksy z białkami (proteoglikany), są charakterystycznym i bogato reprezentowanym składnikiem macierzy międzykomórkowej. Glikozaminoglikany są bardzo ważne zarówno w fizjologii, jak i patologii pojedynczych komórek i tkanek. Glikozaminoglikany występują w skórze na poziomie tkanki łącznej tylko w postaci proteoglikanów, czyli w postaci związanej z białkami strukturalnymi, takimi jak kolagen i elastyna. Rola tych związków w skórze polega na: utrzymywaniu odpowiedniego stopnia nawilżenia skóry, utrzymywaniu odpowiedniej struktury skóry, spajaniu naskórka ze skórą właściwą, regulacji transportu surowców i metabolitów, regulacji ciśnienia osmotycznego oraz utrzymywaniu właściwego turgoru. (Zastosowanie glikozaminoglikanów w preparatach kosmetycznych Anna KROMA, Agnieszka FELICZAK-GUZIK, Izabela NOWAK-Wydział Chemii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Poznań).

Poniższe badanie ma na celu ocenę zdolności badanego preparatu do zwiększenia syntezy glikozaminoglikanu w ludzkich fibroblastach skóry. Pomiarów dokonano dla stężeń kompozycji według przykładu 1 równych 5,13% (jak dla przykładu 2) oraz 0,855% (jak dla przykładu 3) z zastosowaniem różnych przedziałów czasowych ekspozycji na badaną kompozycję według przykładu 1: 24, 48 i 72 godziny.

Przygotowanie badanej kompozycji według przykładu 1: Kompozycja według przykładu 1 została przygotowana poprzez rozcieńczenie jej w pożywce hodowlanej w celu uzyskania stężeń końcowych równych 5,13% oraz 0,855%.

Próba kontrolna (negatywna; CTR-): hodowla komórkowa bez dodatków.

Na płytkę badawczą (96-dołkową) wysiewano komórki fibroblastów w pełnej pożywce hodowlanej (komórki w konfluencji). Płytki inkubowano przez okres 24, 48 oraz 72 godz. w roztworach badanej kompozycji według przykładu 1 o stężeniach równych 5,13% oraz 0,855%.

Pod koniec okresu inkubacji pożywkę zebrano w celu określenia stężenia wytwarzanych i uwalnianych przez komórki glikozaminoglikanów (GAG). Do każdego oznaczenia użyto 50 μΙ pożywki. Każdy pomiar przeprowadzono w potrójnym powtórzeniu.

Syntezę glikozaminoglikanów określa się przez ilościowe oznaczenie związanego z nimi barwnika. W powyższych pomiarach użyto test Bliscan, który wykorzystuje zdolność wiązania barwnika (błękitu 1,9-dimetylometylenowego) do siarczanów proteoglikanów i glikozaminoglikanów (sGAG).

Stężenie GAG (oznaczane jako ilość w μg znajdująca się w 50 μΙ pożywki) oblicza się za pomocą interpolacji danych na otrzymanej krzywej standardowej.

Uzyskano następujące dane syntezy glikozaminoglikanów, w różnych przedziałach czasowych (72, 48 oraz 24 godz.) dla stężeń badanej kompozycji według przykładu 1 równych 5,13% oraz 0,85%. Dane są zaprezentowane jako średnie z syntesy glikozaminoklikanów w μg GAGs / na 50 μΙ pożywki.

Tabela 7

Czas eksperymentu. 24 godz.	Synteza GAG (pg/50 μΙ)
	średnia	odchyl, stand.	zmiana % vs CTR-
CTR-	1,97	0,21
badany produkt 5,13%	2,69	0,35	36,7%
badany produkt 0,855%	2,88	0,12	46,4%

PL 249440 Β1

Czas eksperymentu: 48 godz.. ····.··	Synteza GAG (pg/50 pl)
	średnia	odchyl, stand.	zmiana %vs CTR-
CTR-	2,98	0,40
badany produkt 5,13%	4,87	015	63,6%
badany produkt 0,855%	4,90	0,27	64,6%
; Czas e ks pery mentu:	Syn teza G AG (μβ/ 5 0 μ 1) .
	średnia	odchyl, stand.	zmiana %vs CTR-
CTR-	4,73	0,08
badany produkt 5,13%	5,66	0,19	19,6%
badany produkt 0,855%	5,77	0,15	21,9%

Otrzymane wyniki wskazują że hodowle komórkowe poddawane działaniu kompozycji według przykładu 1 w stężeniach 5,13% oraz 0,855% wykazywały znaczący wzrost syntezy glikozaminoglikanów w porównaniu z próbą kontrolną. Wraz ze wzrostem czasu ekspozycji na kompozycję według przykładu 1 uzyskano wzrost syntezy glikozaminoglikanów dla obu badanych stężeń. Największe przyrosty syntezy glikozaminoglikanów uzyskano po czasie 48 godzinnej ekspozycji na kompozycję według przykładu 1 i wynosiły one: 63,6% wzrostu dla stężenia kompozycji 5,13% oraz 64,6% wzrostu dla stężenia kompozycji 0,855% w porównaniu z ujemną próbą kontrolną.

Przykład 9

Ocena efektu naprawczego kompozycji według przykładu 1 poprzez badanie wpływu na szybkość gojenia się ran (badanie in vitro).

Badanie przeprowadzono przy użyciu fibroblastów skóry ludzkiej (ATCC-CRL-2703), na których utworzono rany, a następnie poddano je wpływowi kompozycji według przykładu 1.

Przygotowanie badanej kompozycji według przykładu 1: Badana kompozycja według przykładu 1 została przygotowana poprzez rozcieńczenie, w celu uzyskania stężeń końcowych równych 5,13% (jak dla przykładu 2) oraz 0,855% (jak dla przykładu 3).

Próba kontrolna (negatywna; CTR-): hodowle komórkowe bez utworzonych ran.

Na płytkę badawaczą (96-dołkową) zawierającą komórki w konfluencji dodano pożywkę hodowlaną zawierającą kompozycję według przykładu 1, w stężeniach 5,13% oraz 0,855%. Komórki wystawiono na działanie powyższych roztworów przez okres 24 godz.

Po zakończeniu okresu inkubacji płytkę badawczą (96-dołkową) przepłukano buforem PBS, wybarwiono MTT o stężeniu 1 mg /ml i inkubowano przez trzy godziny w temperaturze 36,7°C oraz w atmosferze 5% CO2. Następnie dołki potraktowano izopropanolem.

Do badań efektu naprawczego wykorzystano komórki keratynocytów ludzkiej skóry, które umieszczono w kolbie hodowlanej wypełnionej pożywką Eagle'a w modyfikacji Dulbecco (DMEM) oraz uzupełnioną płodową surowicą bydlęcą w ilości 10%. Komórki inkubowano w temperaturze 37°C pod 5% CO2 do pełnej konfluencji.

Sztuczna rana została utworzona mechanicznie na pojedynczej warstwie komórek, poprzez przesuniecie po niej końcówki pipety.

Efekt naprawczy kompozycji według przykładu 1 oceniano poprzez wykonanie serii zdjęć fotograficznych kultur komórkowych w czasie TO, T2 godz., T8 godz. i T24 godz. po utworzeniu rany.

Pomiarów dokonano poprzez mierzenie odległości między brzegami utworzonej rany (pomiar w pm).

Otrzymano wyniki pomiarów odległości między brzegami rany:

Tabela 8

CTR-	Badany produkt 5,13%	Badany produkt 0,855%
	wartość średnia (pm)	odchyl, stand.	wartość średnia (pm)	odchyl, stand.	wartość średnia (pm)	odchyl, stand.
TO godz.	889,7	49,5	853,6	28,1	853,4	48,7
T2 godz.	862,8	50,3	827,2	30,1	820,2	35,4
T8 godz.	805,6	34,3	750,1	33,7	652,7	65,9
T24 godz.	589,7	32,8	539,7	39,6	452,3	30,0

PL 249440 Β1

Otrzymane wyniki posłużyły do wyznaczenia procentowej zmiany - zmniejszenia - odległości brzegów sztucznej rany dla obu wartości stężeń badanej kompozycji według przykładu 1 oraz dla próby kontrolnej ujemnej (CTR-) w poszczególnych przedziałach czasowych w odniesieniu do czasu TO godz.

Tabela 9

CTR- vs TO	Badany produkt 5,13%	Badany produkt 0,855%
	Rid %	Rid %	Rid%
T2 godz.	3,0%	3,1%	3,9%
T8 godz.	9,5%	12,1%	23,5%
T24godz.	33,7%	36,8%	47,0%

Zaobserwowano, że traktowanie kultur komórkowych kompozycją według przykładu 1 istotnie przyspiesza gojenie się ran.

Zgodnie z uzyskaną kinetyką gojenia ran, proces naprawy w komórkach poddanych działaniu kompozycji według przykładu 1 przebiegał wydajniej dla obu zastosowanych stężeń kompozycji. W porównaniu z ujemną próbą kontrolną odległość między brzegami utworzonych ran zmniejszyła się o 3,1% oraz 3,9% dla czasu T2 godziny i odpowiednio stężeń 5,13% oraz 0,85% kompozycji według przykładu 1. Proces gojenia został znacznie zwiększony dla dłuższych czasów ekspozycji na zastosowaną kompozycję według przykładu 1 i wynosił: 12,1% (przy zastosowaniu stężenia kompozycji 5,13%) oraz 23,5% (przy zastosowaniu stężenia kompozycji 0,855%) dla czasu T8 godzin natomiast 36,8% (przy zastosowaniu stężenia kompozycji 5,13%) oraz 47,0% (przy zastosowaniu stężenia kompozycji 0,855%) dla czasu T24 godzin. Uzyskane wartości wskazują na znaczne zwiększenie wydajności gojenia ran w porównaniu z próbą kontrolną, w szczególności po 8 i 24 godzinach ekspozycji na kompozycję według przykładu 1.

Przykład 10

Ocena modulacji kompozycji według przykładu 1 na ekspresję SIRT 1 (badanie in vitro).

Dokonano pomiaru zdolności modulowania badanego produktu w stężeniach 5,13% oraz 0,855% na ekspresję SIRT 1 w ludzkich fibroblastach skóry.

Sirtuiny, należące do grupy białek enzymatycznych, wykazują aktywność deacetylazy histonów lub aktywność monorybozylotransferazy. Są zlokalizowane w cytoplazmie, jądrze komórkowym, jąderku, a także w mitochondriach. Działanie Sirtuin wiąże się z wyciszaniem procesów starzenia, ochroną komórek, metabolizmem cukrów i regulacją cyklu komórkowego. W przeciwieństwie do innych znanych deacetylaz białkowych, które po prostu hydrolizują reszty acetylo-lizyny, reakcja deacetylacji za pośrednictwem Sirtuiny hydrolizuje acetylo-lizynę i NAD+. W wyniku tej reakcji hydrolizy powstaje deacetylowany substrat, O-acetylo-ADP-ryboza i nikotynamid, który sam jest inhibitorem aktywności Sirtuin. Badania sugerują, że ludzkie Sirtuiny mogą działać jako wewnątrzkomórkowe białka regulatorowe redukujące DNA.

Ocenę aktywności Sirtuin przeprowadzono przy użyciu dostępnego w handlu zestawu fluorymetrycznego opartego na krzywej kalibracji skonstruowanej ze znanymi i rosnącymi stężeniami produktu reakcji. Ponadto dokonano pomiaru całkowitej aktywności HDAC (Histone deacetylase inhibitors = inhibitory deacetylazy histonów) za pomocą zestawu fluorymetrycznego.

Wyniki wyrażono jako „aktywność HDAC i „aktywność Sirtuiny” (wartości wyrażono jako pmol/dołek) w 50 μΙ homogenatu komórkowego.

Przygotowanie badanej kompozycji według przykładu 1: Kompozycja według przykładu 1 została przygotowana poprzez rozcieńczenie jej w pożywce hodowlanej w celu uzyskania stężeń końcowych równych 5,13% oraz 0,855%.

Próba kontrolna negatywna (CTR-): hodowle komórkowe.

Próba kontrolna pozytywna (CTR+):hodowle komórkowe wystawione na działanie czynnika stresogennego H2O2 w stężeniu 150 μΜ.

PL 249440 Β1

Hodowle komórkowe poddano działaniu czynnika stresogennego (przez 72 godz.) H2O2 w stężeniu 150 μΜ, a następnie poddano je działaniu badanej kompozycji według przykładu 1 i mierzono ilość SIRT1.

Na płytkę badawaczą (96-dołkową) wysiano komórki, w pełnej pożywce hodowlanej (DMEM) uzupełnionej bydlęcą surowicą płodową. Po 24 godzinach komórki poddano działaniu czynnika stresogennego H2O2 oraz kompozycji według przykładu 1, w stężeniach 5,13% oraz 0,855%. Próbki inkubowano 72 godz.

Ocenę aktywności Sirtuin przeprowadzono przy użyciu dostępnego w handlu zestawu fluorymetrycznego w oparciu o krzywą kalibracji. Ponadto, za pomocą pomiaru fluorymetrycznego dokonano oceny całkowitej aktywności HDAC.

Tabela 10

	Ekspresja SIRT 1 (ng/ml)
K2O2150μΜ	średnia	odchyl, stand.	ochrona %
CTR-	4,52	0,59
CTR+	1,18	0,71
Badany produkt 5,13%	2,22	0,76	23,0%
Badany produkt 0,855%	3,19	0,70	44,6%

Hodowle komórkowe traktowane czynnikiem uszkadzającym wykazały znaczące zmniejszenie ekspresji SIRT 1, na średnim poziomie wynoszącym 1,18 ng/ml. Hodowle komórkowe poddane działaniu czynnika uszkadzającego oraz kompozycji według przykładu 1, w szczególności w stężeniu 0,855% wykazywały znacznie wyższy poziom ekspresji SIRT 1, na poziomie 3,19 ng/ml w porównaniu z kontrolą pozytywną (CTR+) po 72 godz. inkubacji jak również porównywalny z próbą ujemną (CTR-) (4,52 ng/ml), co świadczy o zdolności kompozycji według przykładu 1 do zwiększenia syntezy i aktywności Sirtuin-1 w warunkach stresu oksydacyjnego.

Claims (5)

1. Kompozycja kosmetyczna znamienna tym, że zawiera następujące składniki:

a) sól sodową RNA pochodzenia z drożdży piekarniczych w ilości 5,85% wag.

b) kwas hialuronowy w ilości 2,34% wag.

c) egzopolisacharydy pochodzenia morskiego w ilości 0,12% wag.

d) naturalny system liposomowy oparty na lecytynie pochodzącej z organicznych ziaren soi w ilości 33,22% wag.

e) wodę morską w ilości 15,20% wag.

f) wodę jabłkową w ilości 43,27% wag.

2. Kompozycja według któregokolwiek z zastrz. 1 znamienna tym, że egzopolisacharydy pochodzenia morskiego stanowią zasadniczo mieszankę izomeratu sacharydu oraz alkohol benzylowy.

3. Kompozycja według któregokolwiek z zastrz. 1 albo 2 znamienna tym, że wszystkie jej składniki są pochodzenia naturalnego.

4. Preparat kosmetyczny zawierający kompozycję zdefiniowaną którymkolwiek z zastrz. 1-3.

5. Zastosowanie kompozycji kosmetycznej zdefiniowanej w którymkolwiek z zastrz. 1-3 do pielęgnacji skóry, w szczególności do polepszenia wyglądu skóry, elastyczności skóry, polepszenia kondycji skory, poziomu nawilżenia, ujednolicenia kolorytu, wygładzenia skóry, zmiękczenia skóry, zmniejszenia widoczności niedoskonałości - zmarszczek i/lub rozszerzonych porów.