PL249650B1 - Sposób utleniania geraniolu - Google Patents
Sposób utleniania geranioluInfo
- Publication number
- PL249650B1 PL249650B1 PL448010A PL44801024A PL249650B1 PL 249650 B1 PL249650 B1 PL 249650B1 PL 448010 A PL448010 A PL 448010A PL 44801024 A PL44801024 A PL 44801024A PL 249650 B1 PL249650 B1 PL 249650B1
- Authority
- PL
- Poland
- Prior art keywords
- geraniol
- catalyst
- mol
- minutes
- oxidation
- Prior art date
Links
Classifications
-
- C—CHEMISTRY; METALLURGY
- C07—ORGANIC CHEMISTRY
- C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
- C07D301/00—Preparation of oxiranes
- C07D301/02—Synthesis of the oxirane ring
- C07D301/03—Synthesis of the oxirane ring by oxidation of unsaturated compounds, or of mixtures of unsaturated and saturated compounds
- C07D301/04—Synthesis of the oxirane ring by oxidation of unsaturated compounds, or of mixtures of unsaturated and saturated compounds with air or molecular oxygen
- C07D301/06—Synthesis of the oxirane ring by oxidation of unsaturated compounds, or of mixtures of unsaturated and saturated compounds with air or molecular oxygen in the liquid phase
-
- C—CHEMISTRY; METALLURGY
- C07—ORGANIC CHEMISTRY
- C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
- C07D303/00—Compounds containing three-membered rings having one oxygen atom as the only ring hetero atom
- C07D303/02—Compounds containing oxirane rings
- C07D303/04—Compounds containing oxirane rings containing only hydrogen and carbon atoms in addition to the ring oxygen atoms
Landscapes
- Chemical & Material Sciences (AREA)
- Organic Chemistry (AREA)
- Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
Abstract
Przedmiotem zgłoszenia jest sposób utleniania geraniolu, według wynalazku, w obecności katalizatora, polegający na mieszaniu geraniolu z katalizatorem w ilości od 0,5% wagowych do 2,5% wagowych względem geraniolu, pod ciśnieniem atmosferycznym, z intensywnością mieszania 500 obrotów/minutę, w atmosferze tlenu, a proces utleniania prowadzi się w obecności tlenu podawanego z butli przez bełkotkę stosując przepływ tlenu 40 ml/minutę, w czasie od 15 minut do 360 minut, w temperaturze 75°C - 100°C, charakteryzuje się tym, że jako katalizator stosuje się klinoptylolit.
Description
Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora.
Geraniol to bardzo cenny związek organiczny należący do grupy terpenów. Pod względem budowy chemicznej jest to acykliczny alkohol, posiadający w swojej strukturze 2 wiązania nienasycone w pozycji C2-C3 i w pozycji C6-C7. Wzór sumaryczny geraniolu to CioHisO. Poniżej przedstawiono wzór strukturalny geraniolu:
Geraniol jest związkiem występującym w sposób naturalny w wielu olejkach eterycznych pozyskiwanych z roślin, m.in. w olejku różanym, z pelargonii, imbiru, cytryny, limonki, pomarańczy i gałki muszkatołowej. Zapach geraniolu przypomina zapach pelargonii. Ze względu na bardzo liczne zastosowania geraniolu, ilość tego związku organicznego pozyskiwana z materiału roślinnego jest obecnie zbyt mała, dlatego opracowano również biotechnologiczne metody otrzymywania geraniolu. Związek ten jest cennym składnikiem wielu perfum oraz preparatów kosmetycznych. Znalazł on również bardzo liczne zastosowania w medycynie. Geraniol wykazuje bardzo szerokie działanie farmakologiczne, m.in. jest to działanie przeciwnowotworowe, przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwdrobnoustrojowe, hepatoprotekcyjne, kardioprotekcyjne i neuroprotekcyjne. W procesie utleniania geraniolu można otrzymać związki organiczne, które są również bardzo cenne dla medycyny, przemysłu perfumeryjnego, kosmetyki oraz są wykorzystywane w syntezie innych związków organicznych oraz polimerów (m.in. otrzymuje się takie produkty utleniania geraniolu, jak: monoepoksydy geraniolu (głównie 2,3-epoksygeraniol), diepoksyd geraniolu, cytral (geranial), 2,3-epoksycytral, ale także produkty izomeryzacji, oligomeryzacji i cyklizacji geraniolu, takie jak: beta-pinen, ocymeny, linalol, nerol, a także tunbergol).
W opisie wynalazku US4663488A roku opisano sposób utleniania geraniolu metodą Openauera, w której głównym produktem utleniania był cytral (geranial). W metodzie tej następuje przeniesienie 2 atomów wodoru do cząsteczki będącej akceptorem atomów wodoru, zwykle jest to aldehyd lub keton (w metodzie tej stosowano trzeciorzędowe aldehydy, np. trimetylacetaldehyd, czy 2,2-dimetylbutanal). Stosunek molowy geraniolu do związku będącego akceptorem protonu zmieniano w zakresie 1:0,9 do 1:10, przy czym najkorzystniejszy stosunek molowy geraniolu do związku będącego akceptorem protonu wynosił od 1:1 do 1:1,5. Jako katalizatory stosowano alkoholany glinu (np. izopropanolan glinu, t-butanolan glinu, czyfenolan glinu). Katalizatora dodawano w ilości od 0,1 do 15% mol w odniesieniu do ilości wprowadzonego do reaktora geraniolu. Najkorzystniejszymi temperaturami do prowadzenia tego procesu były temperatury w zakresie od 10 do 60°C (w wyższych temperaturach cytral ulegał samokondensacji). Po zakończeniu reakcji nieprzereagowane aldehydy i produkty ich przemian oddestylowywano z mieszaniny poreakcyjnej w jak najniższej temperaturze, aby nie powodować kondensacji cytralu. Opisaną w patencie metodą można otrzymać cytral (geranial) z wydajnością od 92 do 98% mol. S.M.S. Chauhan ze współpracownikami (Indian Journal of Chemistry 36B (1997) 312-317) opisał utlenianie geraniolu jodozylobenzenem katalizowane przez chlorek porfiryny żelaza (III) (chlorek 5,10,15,20-tetrakis(2',6'-dichlorofenylo)porfirynyżelaza(lll) [ClsTPPFe(lll)CI]) w dichlorometanie w wyniku którego otrzymuje się cytral (geranial), kwas geraniowy i 6,7-epoksygeraniol z niskimi wydajnościami, wynoszącymi odpowiednio: 2%, 22% i 6%. W roztworach wodnych zawierających micele SDS (micele siarczanu dodecylowosodowego) i przy pH = 4,0, utlenianie geraniolu jodozylobenzenem w obecności [Cl8TPPFe(lll)CI] pozwala otrzymać cytral (geranial) i kwas geraniowy z wydajnościami wynoszącymi odpowiednio: 4% i 56%. Podczas tych badań zaobserwowano jednocześnie, że wzrost pH powodował zmniejszenie wydajności kwasu geraniowego. Natomiast zastosowanie micel CTAB (bromek heksadecylotrimetyloamoniowy) i pH = 4, pozwalało otrzymać nie tylko cytral (geranial) i kwas geraniowy, ale również 6,7-epoksygeraniol, z wydajnościami wynoszącymi odpowiednio: 46%, 20,5% i 2,6%. Podczas badań zaobserwowano również, że wzrost pH powodował obniżenie wydajności tych 3 wymienionych wyżej związków. Lynn M. Bradley ze współpra cownikami (Journal of Chemical Education 74 (11) (1997) 1336-1338) opisał epoksydowanie geraniolu metodą Sharplessa. W metodzie tej stosuje się zwykle o-tytanian tetraizopropylu (Ti(OiPr)4) jako katalizator, nadtlenek i winiany dialkilu do indukowania asymetrii w reakcji epoksydowania alkoholi allilowych. Epoksydacje tą metodą prowadzi się w ten sposób, że do kolby okrągłodennej o pojemności 25 ml odważa się 800 mg (3,88 mmola) L-(+)winianu dietylu ((+)-DET). Następnie do kolby wprowadza się 960 μl (921 mg, 3,24 mmola) Ti(OiPr)4 i 10 ml suchego dichlorometanu (CH2CI2). Reakcja prowadzona jest w atmosferze azotu. Zawartość kolby miesza się przez 5 minut w łaźni o temperaturze -23°C (CCl4/suchy lód). Za pomocą strzykawki do mieszaniny dodaje się geraniol (500 mg, 3,24 mmola) w postaci roztworu w 1 ml suchego CH2CI2. Na koniec za pomocą strzykawki powoli dodaje się roztwór wodoronadtlenku tert-butylu (TBHP, 1,2 ml, 6,6 mmol, roztwór TBHP jest 5,06,0 M roztworem w nonanie). Otrzymany roztwór miesza się przez 45 minut w temperaturze -23°C, a następnie kolbę okrągłodenną zamyka się i umieszcza się w zamrażarce w temperaturze -20°C na co najmniej 18 godzin. Po tym czasie kolbę reakcyjną wyjmuje się z zamrażarki i umieszcza w łaźni o temperaturze -23°C. Za pomocą strzykawki do kolby dodaje się 8,3 ml 10% roztworu kwasu winowego i mieszaninę miesza się przez 15 minut w tej temperaturze. Następnie łaźnię lodową usuwa się i roztwór miesza się przez następne 30 minut. Warstwę CH 2CI2 oddziela się od górnej żółtej warstwy wodnej i przemywa dwukrotnie równą objętością nasyconego roztworu tiosiarczanu sodu (Na2S2O3). Na koniec warstwę organiczną przemywa się dwukrotnie równymi objętościami wody, suszy nad b ezwodnym siarczanem sodu (Na2SO4) i zatęża otrzymując 1,3 g produktu w postaci mętnego, bezbarwnego oleju. Oczyszczanie produktu przeprowadza się metodą chromatografii kolumnowej. W tym celu stosuje się kolumnę o wymiarach 11 x 300 mm, którą wypełnia się zawiesiną 7,5 g żelu krzemionkowego (200-400 mesh) w mieszaninie 2 rozpuszczalników, zawierającej: 30% octanu etylu i 70% eteru naftowego. W sumie 200 ml mieszaniny tych 2 rozpuszczalników jest wymagane zarówno do przygotowania kolumny, jak i do eluowania produktu epoksydowego. Następnie frakcje zbiera się w porcjach po 5 ml, łączy się i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując w przybliżeniu 300 mg (1,76 mola, wydajność 55%) 2S,3S-epoksygeraniolu w postaci klarownego, bezbarwnego oleju. W opisywanym artykule geraniol jest również epoksydowany inną metodą, w której stosuje się jako czynnik utleniający kwas 3-chloronadbenzoesowego (mCPBA).
W metodzie tej do kolby okrągłodennej o pojemności 100 ml odważa się geraniol (1,00 g, 6,48 mmola). Do kolby wprowadza się następnie CH2CI2 (25 ml), wodorowęglan sodu (NaHCO3, 598 mg, 7,12 mmola) i mieszadło magnetyczne, po czym mieszaninę miesza się i chłodzi w łaźni lód/woda o temperaturze 0°C. Później roztwór mCPBA (1,76 g, 7,12 mmol, 57-86% - Aldrich, wartość nominalna 70% stosowana do stechiometrii) w 35 ml CH2CI2 dodaje się powoli przez wkraplacz przez okres 5 minut. Niemal natychmiast tworzy się ciężki, biały osad, który utrudnia mieszanie. Otrzymaną zawiesinę miesza się przez 30 minut w temperaturze 0°C, następnie łaźnię lodową usuwa się i mieszaninę reakcyjną miesza się jeszcze przez 2 godziny. Później mieszaninę przenosi się porcjami do rozdzielacza i przemywa dwukrotnie (lub do zalkalizowania warstwy wodnej w stosunku do papierka wskaźnikowego) równą objętością nasyconego roztworu węglanu sodu. Następnie całą warstwę organiczną przemywa się dwukrotnie równą objętością nasyconego roztworu Na2S2O3. Warstwę CH2CI2 suszy się Na2SO4, przesącza i zatęża, uzyskując 1,1 g mieszaniny produktów epoksydowych. Oczyszczanie mieszaniny racemicznej epoksydów przeprowadza się metodą chromatografii kolumnowej. W tym celu kolumnę o wymiarach 19 x 300 mm wypełnia się zawiesiną 25 g żelu krzemionkowego (200-400) w mieszaninie 2 rozpuszczalników składającej się z 30% octanu etylu i 70% eteru naftowego. W sumie 300 ml tej mieszaniny rozpuszczalników jest wymagane zarówno do przygotowania kolumny, jak i eluowania żądanego produktu. Frakcje, które zbiera się w fiolkach 6-9 ml, łączy się i zatęża pod próżnią, w wyniku czego otrzymuje się 337 mg (1,98 mmola, 31% wydajności) racemicznego 2,3-epoksygeraniolu w postaci bezbarwnego oleju. A.L. Baumstark ze współpraco wnikami (Molecules 9 (2004) 117-124) przedstawił epoksydowanie geraniolu z udziałem jako czynnika utleniającego dimetylodioksiranu. Reakcję dimetylodioksiranu z geraniolem prowadzono w poddanym wcześniej suszeniu acetonie, w mieszaninie tetrachlorku węgla z suszonym acetonem (9/1) i w mieszaninie metanolu i acetonu (9/1 - zarówno aceton nie poddany suszeniu, jak i suszony). Temperatura reakcji wynosiła 23°C, pozostałe warunki dobrano tak, aby otrzymywać tylko mieszaninę monoepoksydów, posiadających grupę epoksydową w pozycjach C2-C3 i C6-C7. Gdy reakcję prowadzono w suszonym acetonie udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 68%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 32%, podczas gdy w mieszaninie tetrachlorku węgla i suszonego acetonu (9/1) udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 52%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 48%. Natomiast w mieszaninie metanolu i suszonego acetonu (9/1) udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 79%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-V7 21%, podczas gdy w mieszaninie metanolu i acetonu nie poddawanego wcześniej suszeniu (9/1) udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 84%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 16%. C. Backtorp ze współpracownikami (J. Chem. Theory Comput. 4 (2008) 101-106) opisała autooksydację geraniol poddanego działaniu powietrza. W wyniku procesu autooksydacji powstawała skomplikowana mieszanina produktów utleniania. Wśród produktów tego procesu były między innymi: cytral (geranial) i neral, 2,3-epoksygeraniol, czy mrówczan geranylu. D. Ch. J. Weng ze współpracownikami (Sains Malaysiana 44(8) (2015) 1183-1188) przeprowadził selektywne utlenianie geraniolu znajdującego się w rodinolu (mieszanina geraniolu i cytronellolu). Każdy z tych 2 związków stosowany indywidulanie ma bardzo duże zastosowania, dlatego, aby rozdzielić te 2 związki, prowadzi się selektywne utlenianie nadtlenkiem wodoru aktywowanym przez czerń platynową geraniolu w rodinolu do geranialu (cytralu). W badaniach tych osiągnięto wydajność cytralu (geranialu) wynoszącą 81%, przy jednoczesnej minimalizacji powstawania cytronelalu. Utlenianie rodinolu przeprowadzono przy stosunku molowym geraniol (w rodinolu) : nadtlenek wodoru (5% roztwór) : czerń platynowa 1:2:0,03 i 1:4:0,03. W przykładowej syntezie 0,5 g rodinolu (1,26 mmola geraniolu) mieszano z 7,4 mg (0,0378 mmola) czerni platynowej. Mieszaninę tę mieszano w temperaturze 90°C i utrzymywano w stanie wrzenia przez 10 min. Później do mieszaniny dodawano kroplami 5% nadtlenek wodoru (2,55 mmola) - wkraplanie prowadzono w ciągu 1 godziny. Następnie mieszaninę ogrzewano w temperaturze 90°C przez 2 godziny, a później chłodzono do temperatury pokojowej. Fazę organiczną przemyto tiosiarczanem sodu (Na2S2Os), a następnie ekstrahowano chloroformem. Po eks trakcji rozpuszczalnik usunięto w wyniku destylacji pod próżnią. Rozdział cytralu (geranialu) i nieprzereagowanego cytronelolu przeprowadzono chemicznie, przy użyciu nasyconego roztworu wodorosiarczan sodu (NaHSO3). W tym celu produkt końcowy zmieszano z nasyconym roztworem NaHSO3 i mieszano przez 20 min. Utworzone białe kryształy (addukty wodorosiarczynowe) odsączono, przemyto chloroformem i wysuszono. Przesącz odparowano pod próżnią, otrzymując nieprzereagowany cytronellol. Wysuszone białe kryształy zmies zano z 25% roztworem wodorotlenkiem sodu (NaOH), otrzymując w ten sposób warstwę organiczną i wodną. Warstwę organiczną ekstrahowano następnie chloroformem. Po ekstrakcji rozpuszczalnik usunięto próżniowo w celu uzyskania cytralu (geranialu). L. T. X. Thi (Journal of Science and Technology 54 (2C) (2016) 320-327) przedstawił metodę utleniania geraniolu do cytralu (geranialu) za pomocą nadmanganianu potasu zaabsorbowanego na pięciowodnym siarczanie miedzi(II). W metodzie tej nie były stosowane żadne rozpuszczalniki. Geranial otrzymano z dobrymi wydajnościami (> 60%), stosując 2 metody aktywacji: napromieniowanie mikrofalami i konwencjonalne ogrzewanie. Stosunek molowy KMnO4 do CuSO4x5H2O w katalizatorze KMnO4/CuSO4x5H2O wynosił 1:4. Podczas reakcji z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego stosowano 3 mmole geraniolu, moc zmieniano w zakresie od 30 W do 60 W (temperatura w zakresie od 78 do 110°C), a czas wynosił od 10 do 16 minut. Reakcję prowadzono w probówce (h = 15,0 cm, d = 1,2 cm) zawierającej odpowiednią ilość drobno zmielonego katalizatora oraz geraniol, którą umieszczono w kuchence mikrofalowej. Najwyższą wydajność cytralu (geranialu) wynoszącą 67%, osiągnięto dla czasu wynoszącego 14 minut i dla zastosowanej mocy 45 W (temperatura 95°C). W syntezach, w których stosowano konwencjonalne ogrzewanie, temperatura wynosiła 94°C, a czas reakcji zmieniał się od 10 do 30 minut. Podczas tych syntez najwyższą wydajność cytralu (geranialu) uzyskano dla czasu wynoszącego 20 minut i wynosiła ona 60% (naważka ger aniolu 3 mmole). J. Cubillos ze współpracownikami (Revista Facultad de Ingenieria, Universi dad de Antioquia, 91 (2019) 106-112) przedstawił metodę utleniania geraniolu za pomocą nie modyfikowanego tlenku niobu (Nb2O5) i tlenku niobu modyfikowanego nadtlenkiem wodoru (Nb2O5/H2O2). Reakcję utleniania geraniolu prowadzono w niskociśnieniowym szklanym reaktorze, wyposażonym w mieszadło magnetyczne. Nb2O5 lub Nb2O5/H2O2 (10 mg) i H2O2 (30% wag., 1 mmol) umieszczono w reaktorze w atmosferze azotu na 2 godziny w temperaturze pokojowej (szybkość mieszania 400 obrotów/minutę). Następnie dodawano geraniol i mieszaninę utrzymywano przez 4 godziny w atmosferze azotu, cały czas stosując mieszanie. Mieszaninę reakcyjną (katalizator, geraniol i H2O2) rozcieńczono różnymi rozpuszczalnikami (2 ml), a po reakcji roztwór oddzielono od katalizatora przez proste sączenie. Wpływ stężenia geraniolu badano w zakresie stężeń od 0,25 do 3 mmol, temperaturę reakcji zmie niano od 293 do 333 K, a masę Nb2O5/H2O2 od 4 do 10 mg. Aby zapobiec wszelkim oporom przenoszenia masy, zastosowano cząstki katalizatora o wielkości około 100 μm i szybkości mieszania od 200 do 600 obrotów na minutę. Głównym produktem przeprowadzonych reakcji był 2,3-epoksygeraniol (allilowy epoksyd) - selektywność 80-86%, w mniejszych ilościach tworzył się cytral (geranial) selektywność 7-14%, a konwersja geraniolu wynosiła 17-20%. M. J. da Silva wraz ze współpracownikami (RSC Adv. 12 (2022) 11796-11806) opisał utlenianie geraniolu nadtlenkiem wodoru w obecności jako katalizatorów kwasów fosfomolibdenowych domieszkowanych wanadem. Badania katalityczne przeprowadzono w szklanej kolbie trój szyjnej o pojemności 25 ml, wyposażonej w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne. Geraniol (2,75 mmol) i wodny roztwór H 2O2 (34% wag.) rozpuszczano w CH3CN (10 ml) i ogrzewano do temperatury 60°C. Dodanie kwaśnego katalizatora (około 0,66% molowych) rozpoczynało reakcję. Postęp reakcji śledzono przez 8 godzin, regularnie pobierając próbki i analizując je metodą chromatografii gazowej. Podczas badań stwierdzono, że w badanych mieszaninach reakcyjnych zachodziło epoksydowanie wspomagane przez grupę hydroksylową, czyli tylko podwójne wiązanie sąsiadujące z grupą hydroksylową (wiązanie podwójne położone w pozycji C2-C3 w cząsteczce geraniolu) było skutecznie epoksydowane. Konwersję geraniolu powyżej 90% i selektywność 2-3-epoksyzwiązku wynoszącą około 80-85%, uzyskano po 1-godzinnej reakcji prowadzonej z równomolową ilością nadtlenku wodoru i 0,66% mol katalizatora H 4PMOiiV04o. W polskim zgłoszeniu patentowym P446095 opisano sposób utleniania geraniolu w fazie ciekłej i w obecności wermikulitu jako katalizatora, który rozcierano do postaci proszku i dodawano do mieszaniny reakcyjnej w ilości od 0,5 do 5% wag. Proces utleniania geraniolu prowadzono za pomocą tlenu podawanego z butli do reaktora przez szklaną bełkotkę (przepływ tlenu 40 ml/min.), w temperaturze 75- 100°C, w czasie od 15 do 420 minut i stosując intensywność mieszania 500 obr/min. Do reaktora wprowadza się w pierwszej kolejności geraniol, a później katalizator. Zastosowanie wermikulitu w procesie utleniania geraniolu pozwoliło na otrzymanie w mieszaninie poreakcyjnej 4 głównych produktów: cytralu (geranial) - maksymalna selektywność 12% mol, 2,3-epoksygeraniolu - maksymalna selektywność 11% mol, 2,3-epoksycytralu - maksymalna selektywność 6% mol i tunbergolu - maksymalna selektywność 9% mol, przy maksymalnej konwersji geraniolu wynoszącej 27% mol. W zgłoszeniu patentowym PL 446094 opisano zastosowanie mironekutonu (o następującym składzie: Fe 4,44%, Si 27,77%, Ca 2,75%, Al 6,61%, K 1,72%, Na 0,72%, Mg 1,15%, S 0,62%) do utleniania geraniolu. Proces utleniania geraniolu prowadzono w fazie ciekłej, przy czym katalizatora był roztarty do postaci proszku i stosowano go w mieszaninie r eakcyjnej w ilości od 0,5 do 5% wag. Utlenianie prowadzono za pomocą tlenu podawanego z butli do reaktora przez szklaną bełkotkę (przepływ tlenu 40 ml/min.), w temperaturze 75-100°C, w czasie od 15 do 360 minut i stosując intensywność mieszania 500 obr/min. Do reaktora wprowadzano w pierwszej kolejności geraniol, a później katalizator. Głównymi produktami przemiany geraniolu w tych warunkach były: cytral - maksymalna selektywność 8% mol, 2,3-epoksygeraniol - maksymalna selektywność 9% mol, 2,3-epoksycytral maksymalna selektywność 7% mol i tunbergol - maksymalna selektywność 20% mol, przy maksymalnej konwersji geraniolu wynoszącej 42% mol. W polskim zgłoszeniu patentowym P447861 opisano zastosowanie almandynu (o następującym składzie) do utlenianiu geraniolu. Proces utleniania geraniolu prowadzono w fazie ciekłej, przy czym katalizatora był roztarty do postaci proszku i stosowano go w mieszaninie reakcyjnej w ilości od 0,5 do 5% wag. Utlenianie prowadzono za pomocą tlenu podawanego z butli do reaktora przez szklaną bełkotkę (przepływ tlenu 40 ml/min.), w temperaturze 75-120°C, w czasie od 15 do 360 minut i stosując intensywność mieszania 500 obr/min. Do reaktora wprowadzano w pierwszej kolejności geraniol, a później katalizator. Głównymi produktami przemiany ge raniolu w tych warunkach były: cytral - maksymalna selektywność 18% mol, 2,3-epoksygeraniol - maksymalna selektywność 14% mol i 2,3-epoksycytral maksymalna selektywność 15% mol i tunbergol maksymalna selektywność 20% mol, przy maksymalnej konwersji geraniolu wynoszącej 32% mol.
Klinoptylolit jest naturalnym minerałem pochodzenia wulkanicznego. W jego skład wchodzą między innymi: między innymi: potas, sód, wapń, magnez, czy żelazo. Ze względu na swoje unikalne właściwości katalityczne, kationowymienne i adsorpcyjne, klinoptylolit znajduje szerokie zastosowanie w budownictwie, energetyce, przemyśle papierniczym, kosmetycznym, a także w rolnictwie (jako dodatek do pasz dla zwierząt). Powszechnie znane są również właściwości lecznicze klinoptylolitu. Ten porowaty materiał stosowany jest jako lek przeciwbiegunkowy, wchodzi w skład preparatów stosowanych do leczenia ran na skórze, stosowanych przy dializie nerek, a także znajduje zastosowanie jako nośnik leków. Duże zainteresowanie budzą także właściwości przeciwnowotworowe, przeciwutleniające, im munostymulujące, przeciwwirusowe i detoksykujące klinoptylolitu. Z przedstawionej powyżej listy zastosowań klinoptylolitu wynika, że ma on wiele zastosowań praktycznych, jednak najważniejszym zastosowaniem tego minerału może stać się w przyszłości zastosowanie tego minerału w roli katalizatora w syntezach organicznych.
Problemem technicznym związanym z realizacją procesu utleniania geraniolu jest otrzymywanie w nim bardzo dużej ilości produktów. Są to zarówno produkty powstające w wyniku epoksydacji wiązań nienasyconych, znajdujących się w cząsteczce geraniolu w pozycjach C2-C3 i C6-C7 (2,3-epoksygeraniol, 6,7-epoksygeraniol, diepoksyd geraniolu), jak i produkty utleniania grupy hydroksylowej: cytral (geranial), a także 2,3-epoksycytral. Ponadto w mieszaninie poreakcyjnej oznacza się także inne produkty związane z przemianami geraniolu, między innymi są to produkty izomeryzacji, oligomeryzacji i cyklizacji geraniolu, takie jak: beta-pinen, ocymeny, linalol, nerol, a także tunbergol. Dużym wyzwaniem jest więc znalezienie takiego katalizatora, który pozwalałby maksymalnie zmniejszyć ilość produktów procesu i z jego udziałem można by było otrzymywać tylko takie produkty, które mają największe znaczenie aplikacyjne w medycynie, w przemyśle kosmetycznym, w przemyśle perfumeryjnym i w produkcji polimerów. Do najbardziej wartościowych produktów, związanych z przemianami geraniolu w badanym procesie, należą: 2,3-epoksygeraniol, 6,7-epoksygeraniol, diepoksyd geraniolu, cytral, 2,3-epoksycytral i tunbergol. Jednocześnie ważnym celem poszukiwania nowych katalizatorów dla utleniania geraniolu jest zwiększenie konwersji geraniolu w tym procesie. Zastosowanie katalizatorów pochodzenia naturalnego (minerałów) nie zawsze daje pozytywny efekt, gdyż bardzo często otrzymuje się bardzo skomplikowaną mieszaninę produktów, którą później trudno rozdzielić na czyste składniki. Ponadto minerały różnią składem, a więc również ilością i rodzajem centrów aktywnych (atomy Al, czy Ti), w związku z tym, w zależności od użytego minerału w roli katalizatora, można otrzymywać bardzo różne wyniki (różne produkty, a czasami bardzo ich skomplikowaną mieszaninę).
Do tej pory w literaturze nie opisano zastosowania klinoptylolitu w utlenianiu geraniolu. Niespodziewanie okazało się, że minerał ten jest aktywnym katalizatorem w procesie przemiany geraniolu do cytralu, 2,3-epoksygeraniolu, 2,3-epoksycytralu i tunbergolu.
Sposób utleniania geraniolu, według wynalazku, w obecności katalizatora, polegający na mieszaniu geraniolu z kanalizatorem w ilości od 0,5% wagowych do 2,5% wagowych względem geraniolu, pod ciśnieniem atmosferycznym, z intensywnością mieszania 500 obrotów/minutę, w atmosferze tlenu, a proces utleniania prowadzi się w obecności tlenu podawanego z butli przez bełkotkę stosując przepływ tlenu 40 ml/minutę, w czasie od 15 minut do 360 minut, w temperaturze 75-100°C, charakteryzuje się tym, że jako katalizator stosuje się klinoptylolit. W sposobie stosuje się klinoptylolit o składzie: Al. 4,198% wag.; Si 25,333% wag.; Ca 3,203% wag.; Ti 0,192% wag.; Fe 1,932% wag.; Ag 0,186% wag.; K 3,357% wag.; Mg 0,201% wag. i wielkości cząstek 20 μm lub Al 4,620% wag.; Si 28,076% wag.; Ca 3,269% wag.; Ti 0,150% wag.; Fe 1,769% wag.; Ag 0,174% wag.; K 3,428% wag.; Mg 0,218% wag. i wielkości cząstek 50 μm lub Al 4,678% wag.; Si 28,342% wag.; Ca 3,127% wag.; Ti 0,177% wag.; Fe 1,780% wag.; Ag 0,180% wag.; K 3,605% wag.; Mg 0,214% wag. i wielkości cząstek 200 μm. W sposobie składniki wprowadza się geraniol, później katalizator, na samym końcu doprowadza się tlen.
Zaletą zastosowanego sposobu utleniania jest to, że stosuje się w nim reaktory szklane, które są tańsze niż wykonane np. ze stali nierdzewnej. Ponadto utlenianie jest prowadzone za pomocą tlenu, a organiczny substrat reakcji nie jest rozpuszczony w rozpuszczalniku podczas prowadzenia tego procesu. Metoda ta nie wymaga użycia aparatury ciśnieniowej, np. autoklawów. Dzięki zastosowaniu klinoptylolitu o różnej wielkości cząstek w badanym procesie otrzymano bardzo cenne produkty dla przemysłu kosmetycznego, dla medycyny oraz do syntez w przemyśle organicznym i polimerowym. Zastosowanie klinoptylolitów w procesie utleniania geraniolu pozwoliło na otrzymanie w mieszaninie poreakcyjnej 3 głównych produktów: cytralu (geranial), 2,3-epoksygeraniolu i 2,3-epoksycytralu. Są to związki o dużym znaczeniu dla medycyny, kosmetyki, a także są to cenne związkami dla syntez organicznych i dla przemysłu polimerowego. Otrzymywanie w mieszaninie poreakcyjnej 3 produktów z wysokimi selektywnościami pozwala na łatwiejszy rozdział mieszaniny poreakcyjnej i obniża znacząco koszty związane z tym rozdziałem. Jedocześnie dzięki zastosowaniu klinoptylolitu o wielkości cząstek 20 μm i przy zawartości tego katalizatora w mieszaninie reakcyjnej wynoszącej 1,5-2,5% wag., udało się otrzymać konwersję geraniolu wynoszącą około 86% mol. Podobnie zastosowanie tego samego katalizatora ale w ilościach 0,5% wag. i 1% wag. w mieszaninie reakcyjnej, pozwoliło otrzymać bardzo wysoką selektywność przemiany do cytralu sięgającą 52% mol, dla czasu reakcji 6 h i temperatury 90°C.
PL 249650 Β1
Sposób według wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania. Do badań zastosowano 3 klinoptylolity różniące się wielkością cząstek: (klin_1) 20 pm, (klin_2) 50 pm i (klin_3) 200 pm. Skład tych 3 klinoptylolitów podano w poniżej tabeli.
| klinoptylolit | Al [% wag.] | Si [%wag] | Ca [% wag.] | Ti [%wagj | Fe [%wag] | Ag [% wag.] | K [% wag.] | Mg [%wag.] |
| klin_l | 4,198 | 25,333 | 3,203 | 0,192 | 1,932 | 0,186 | 3,357 | 0,201 |
| kin_2 | 4,620 | 28,076 | 3,269 | 0,150 | 1,769 | 0,174 | 3,428 | 0,218 |
| klin_3 | 4,678 | 28,342 | 3,127 | 0,177 | 1,780 | 0,180 | 3,605 | 0,214 |
Przykład 1
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 10,0485 g geraniolu oraz 0,1070 g katalizatora - klin_1 (klinoptylolit o wielkości cząstek 20 pm), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 1% wag. Reakcję prowadzono w temperaturze 75°C, w czasie 6 h, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej. Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 43% mol, 2,3- epoksygeraniol 4% mol, 2,3-epoksycytral 0% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 24% mol.
Przykład 2
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 10,0236 g geraniolu oraz 0,1051 g katalizatora - klin_1 (klinoptylolit o wielkości cząstek 20 pm), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 1% wag. Reakcję prowadzono w temperaturze 100°C, w czasie 6 h, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej. Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 44% mol, 2,3- epoksygeraniol 2% mol, 2,3-epoksycytral 0% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 28% mol.
Przykład 3
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 10,076 6 g geraniolu oraz 0,0617 g katalizatora - klin_2 (klinoptylolit o wielkości cząstek 50 μm), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 0,5% wag. Reakcję prowadzono w temperaturze 95°C, w czasie 6 h, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej. Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 14% mol, 2,3- epoksygeraniol 8% mol, 2,3-epoksycytral 6% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 22% mol.
Przykład 4
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 10,0836 g geraniolu oraz 0,2587 g katalizatora - klin_2 (klinoptylolit o wielkości cząstek 50 μm), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 2,5% wag. Reakcję prowadzono w temperaturze 95°C, w czasie 6 h, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej. Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 14% mol, 2,3- epoksygeraniol 4% mol, 2,3-epoksycytral 1% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 24% mol.
Przykład 5
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 20,027 g geraniolu oraz 0,207 g katalizatora - klin_3 (klinoptylolit o wielkości cząstek 200 μm), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 1% wag. Reakcję prowadzono w temperaturze 85°C, w czasie 15 minut, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej. Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 2% mol, 2,3- epoksygeraniol 0% mol, 2,3-epoksycytral 0% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 12% mol.
Przykład 6
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 20,027 g geraniolu oraz 0,207 g katalizatora - klin_3 (klinoptylolit o wielkości cząstek 200 μm), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 1% wag. Reakcję prowadzono w temperaturze 85°C, w czasie 6 h, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej. Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 12% mol, 2,3-epoksygeraniol 11% mol, 2,3-epoksycytral 4% mol i tunbergol 1% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 25% mol.
Claims (3)
1. Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora, polegający na mieszaniu geraniolu z kanalizatorem w ilości od 0,5% wagowych do 2,5% wagowych względem geraniolu, pod ciśnieniem atmosferycznym, z intensywnością mieszania 500 obrotów/minutę, w atmosferze tlenu, a proces utleniania prowadzi się w obecności tlenu podawanego z butli przez bełkotkę stosując przepływ tlenu 40 ml/minutę, w czasie od 15 minut do 360 minut, w temperaturze 75- 100°C, znamienny tym, że jako katalizator stosuje się klinoptylolit.
2. Sposób utleniania geraniolu według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się klinoptylolit o składzie: Al 4,198% wag.; Si 25,333% wag.; Ca 3,203% wag.; Ti 0,192% wag.; Fe 1,932% wag.; Ag 0,186% wag.; K 3,357% wag.; Mg 0,201% wag. i wielkości cząstek 20 μm lub Al. 4,620% wag.; Si 28,076% wag.; Ca 3,269% wag.; Ti 0,150% wag.; Fe 1,769% wag.; Ag 0,174% wag.; K 3,428% wag.; Mg 0,218% wag. i wielkości cząstek 50 μm lub Al 4,678% wag.; Si 28,342% wag.; Ca 3,127% wag.; Ti 0,177% wag.; Fe 1,780% wag.; Ag 0,180% wag.; K 3,605% wag.; Mg 0,214% wag. i wielkości cząstek 200 μm.
3. Sposób utleniania geraniolu według zastrz. 1, znamienny tym, że składniki wprowadza się geraniol, później katalizator, na samym końcu doprowadza się tlen.
Priority Applications (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL448010A PL249650B1 (pl) | 2024-03-14 | 2024-03-14 | Sposób utleniania geraniolu |
Applications Claiming Priority (1)
| Application Number | Priority Date | Filing Date | Title |
|---|---|---|---|
| PL448010A PL249650B1 (pl) | 2024-03-14 | 2024-03-14 | Sposób utleniania geraniolu |
Publications (2)
| Publication Number | Publication Date |
|---|---|
| PL448010A1 PL448010A1 (pl) | 2025-09-15 |
| PL249650B1 true PL249650B1 (pl) | 2026-05-25 |
Family
ID=97026275
Family Applications (1)
| Application Number | Title | Priority Date | Filing Date |
|---|---|---|---|
| PL448010A PL249650B1 (pl) | 2024-03-14 | 2024-03-14 | Sposób utleniania geraniolu |
Country Status (1)
| Country | Link |
|---|---|
| PL (1) | PL249650B1 (pl) |
Citations (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| US4463488A (en) * | 1981-03-17 | 1984-08-07 | A. G. Davis Gage & Engineering Co. | Indexing work table |
-
2024
- 2024-03-14 PL PL448010A patent/PL249650B1/pl unknown
Patent Citations (1)
| Publication number | Priority date | Publication date | Assignee | Title |
|---|---|---|---|---|
| US4463488A (en) * | 1981-03-17 | 1984-08-07 | A. G. Davis Gage & Engineering Co. | Indexing work table |
Non-Patent Citations (1)
| Title |
|---|
| ANNA FAJDEK-BIEDA: "Catalysts 2023, 13(4), 777; https://doi.org/10.3390/catal13040777, 20.04.2023 r.", OPTIMIZATION OF THE GERANIOL TRANSFORMATION PROCESS IN THE PRESENCE OF NATURAL MINERAL DIATOMITE AS A CATALYST * |
Also Published As
| Publication number | Publication date |
|---|---|
| PL448010A1 (pl) | 2025-09-15 |