PL249927B1 - Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora - Google Patents

Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora

Info

Publication number
PL249927B1
PL249927B1 PL447861A PL44786124A PL249927B1 PL 249927 B1 PL249927 B1 PL 249927B1 PL 447861 A PL447861 A PL 447861A PL 44786124 A PL44786124 A PL 44786124A PL 249927 B1 PL249927 B1 PL 249927B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
geraniol
catalyst
mol
minutes
almandine
Prior art date
Application number
PL447861A
Other languages
English (en)
Other versions
PL447861A1 (pl
Inventor
Agnieszka Wróblewska
Sylwia Gajewska
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL447861A priority Critical patent/PL249927B1/pl
Publication of PL447861A1 publication Critical patent/PL447861A1/pl
Publication of PL249927B1 publication Critical patent/PL249927B1/pl

Links

Classifications

    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D301/00—Preparation of oxiranes
    • C07D301/02—Synthesis of the oxirane ring
    • C07D301/03—Synthesis of the oxirane ring by oxidation of unsaturated compounds, or of mixtures of unsaturated and saturated compounds
    • C07D301/04—Synthesis of the oxirane ring by oxidation of unsaturated compounds, or of mixtures of unsaturated and saturated compounds with air or molecular oxygen
    • C07D301/06—Synthesis of the oxirane ring by oxidation of unsaturated compounds, or of mixtures of unsaturated and saturated compounds with air or molecular oxygen in the liquid phase
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D303/00—Compounds containing three-membered rings having one oxygen atom as the only ring hetero atom
    • C07D303/02—Compounds containing oxirane rings
    • C07D303/04—Compounds containing oxirane rings containing only hydrogen and carbon atoms in addition to the ring oxygen atoms

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Catalysts (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora, polegający na mieszaniu geraniolu z katalizatorem w ilości od 0,5% wagowych do 5% wagowych względem geraniolu, pod ciśnieniem atmosferycznym, z intensywnością mieszania 500 obrotów/minutę, w atmosferze tlenu. Proces utleniania prowadzi się w obecności tlenu podawanego z butli przez bełkotkę stosując przepływ tlenu 40 ml/minutę, w czasie od 15 minut do 360 minut. Istota wynalazku charakteryzuje się tym, że jako katalizator stosuje się almandyn (granat), przy czym proces prowadzi się w temperaturze 75°C-120°C. Korzystnie stosuje się jako katalizator almandyn o składzie: SiO2 39%, A12O3 21%, Fe2O3 17%, CaO 9,5%, Fe2O 8%, MgO 5%, TiO2 0,05%. Korzystnie do reaktora szklanego wprowadza się w pierwszej kolejności geraniol, później katalizator, na samym końcu doprowadza się tlen przez bełkotkę.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora. Produkty otrzymane w wyniku utleniania geraniolu mają zastosowanie w medycynie, w przemyśle kosmetycznym, w przemyśle perfumeryjnym, jak i w produkcji polimerów.
Almandyn to minerał należący do grupy granatów. Charakteryzuje się on ciemnoczerwonym lub czerwonobrązowym kolorem. Ten intensywny czerwony odcień jest jedną z ich najbardziej charakterystycznych cech almandynu. Dokładny odcień tego minerału może się różnić w zależności od składu chemicznego i zanieczyszczeń obecnych w strukturze krystalicznej. Almandyn swoją nazwę zawdzięcza starożytnemu miastu Alabanda w Azji Mniejszej, gdzie w przeszłości występował. Almandyn to minerał krzemianowy o wzorze chemicznym FesAhiSiCUjs. Minerał ten krystalizuje w układzie sześciennym. Almandyn ma twardość od 7 do 7,5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo trwałym i odpornym na zarysowania materiałem. Jednocześnie ta właściwość sprawia, że nadaje się on do stosowania jako kamień szlachetny w różnych elementach biżuterii (granaty almandynowe wysokiej jakości). Granaty almandynowe niższej jakości, które mogą być mniej przezroczyste lub zawierać zanieczyszczenia, są stosowane jako materiały ścierne w papierach ściernych, tarczach szlifierskich i przy cięciu strumieniem wody. Granaty almandynowe można znaleźć na prawie każdym kontynencie. Występują one w Ameryce Północnej (stany: Nowy Jork, Connecticut, Karolina Północna i Idaho w Stanach Zjednoczonych, a także w niektórych częściach Kanady), w Europie (Szwecja i Norwegia oraz w Niemczech, Austrii i Czechach), w Azji (Indie, Sri Lanka i Pakistan), w Afryce (Madagaskar i Tanzania) oraz w Ameryce Południowej (Brazylia). W literaturze naukowej istnieje bardzo niewiele doniesień na temat zastosowań tego minerału w roli katalizatora w reakcjach w chemii organicznej, opisano jedynie jego zastosowanie w procesie izomeryzacji geraniolu. Ze względu jednak na dużą stabilność almandynu w szerokim zakresie temperatury i ciśnienia, może on w przyszłości stać się cennym katalizatorem heterogenicznym dla procesów izomeryzacji i utleniania.
Geraniol to bardzo cenny związek organiczny należący do grupy terpenów. Pod względem budowy chemicznej jest to acykliczny alkohol, posiadający w swojej strukturze 2 wiązania nienasycone w pozycji C2-C3 i w pozycji C6-C7. Wzór sumaryczny geraniolu to CioHisO. Poniżej przedstawiono wzór strukturalny geraniolu:
Geraniol jest związkiem występującym w sposób naturalny w wielu olejkach eterycznych pozyskiwanych z roślin, min. w olejku różanym, z pelargonii, imbiru, cytryny, limonki, pomarańczy i gałki muszkatołowej. Zapach geraniolu przypomina zapach pelargonii. Ze względu na bardzo liczne zastosowania geraniolu, ilość tego związku organicznego pozyskiwana z materiału roślinnego jest obecnie zbyt mała, dlatego opracowano również biotechnologiczne metody otrzymywania geraniolu. Związek ten jest cennym składnikiem wielu perfum oraz preparatów kosmetycznych. Znalazł on również bardzo liczne zastosowania w medycynie. Geraniol wykazuje bardzo szerokie działanie farmakologiczne, min. jest to działanie przeciwnowotworowe, przeciwzapalne, przeciwutleniające, przeciwdrobnoustrojowe, hepatoprotekcyjne, kardioprotekcyjne i neuroprotekcyjne. W procesie utleniania geraniolu można otrzymać związki organiczne, które są również bardzo cenne dla medycyny, przemysłu perfumeryjnego, kosmetyki oraz są wykorzystywane w syntezie innych związków organicznych oraz polimerów (min. otrzymuje się takie produkty utleniania geraniolu, jak: monoepoksydy geraniolu (głównie 2,3-epoksygeraniol), diepoksyd geraniolu, cytral (geranial), 2,3-epoksycytral, ale także produkty izomeryzacji, oligomeryzacji i cyklizacji geraniolu, takie jak: beta-pinen, ocymeny, linalol, nerol, a także tunbergol).
W zgłoszeniu patentowym US4663488 opisano sposób utleniania geraniolu metodą Openauera, w której głównym produktem utleniania był cytral (geranial). W metodzie tej następuje przeniesienie 2 atomów wodoru do cząsteczki będącej akceptorem atomów wodoru, zwykle jest to aldehyd lub keton (w metodzie tej stosowano trzeciorzędowe aldehydy, np. trimetylacetaldehyd, czy 2,2 -dimetylbutanal). Stosunek molowy geraniolu do związku będącego akceptorem protonu zmieniano w zakresie 1:0,9 do 1:10, przy czym najkorzystniejszy stosunek molowy geraniolu do związku będącego akceptorem protonu wynosił od 1:1 do 1:1,5. Jako katalizatory stosowano alkoholany glinu (np. izopropanolan glinu, t-butanolan glinu, czy fenolan glinu). Katalizatora dodawano w ilośc i od 0,1 do 15% mol w odniesieniu do ilości wprowadzonego do reaktora geraniolu. Najkorzystniejszymi temperaturami do prowadzenia tego procesu były temperatury w zakresie od 10 do 60°C (w wyższych temperaturach cytral ulegał samokondensacji). Po zakończeni u reakcji nieprzereagowane aldehydy i produkty ich przemian oddestylowywano z mieszaniny poreakcyjnej w jak najniższej temperaturze, aby nie powodować kondensacji cytralu. Opisaną w patencie metodą można otrzymać cytral (geranial) z wydajnością od 92 do 98 % mol.
S.M.S. Chauhan ze współpracownikami (Indian Journal of Chemistry 36B (1997) 312-317) opisał utlenianie geraniolu jodozylobenzenem katalizowane przez chlorek porfiryny żelaza (III) (chlorek 5,10,15,20-tetrakis(2',6'-dichlorofenylo)porfiryny żelaza(III) [Cl8TPPFe(III)Cl]) w dichlorometanie w wyniku którego otrzymuje się cytral (geranial), kwas geraniowy i 6,7-epoksygeraniol z niskimi wydajnościami, wynoszącymi odpowiednio: 2%, 22% i 6%. W roztworach wodnych zawierających micele SDS (micele siarczanu dodecylowosodowego) i przy pH = 4,0, utlenianie geraniolu jodozylobenzenem w obecności [Cl8TPPFe(III)Cl] pozwala otrzymać cytral (geranial) i kwas geraniowy z wydajnościami wynoszącymi odpowiednio: 4% i 56%. Podczas tych badań zaobserwowano jednocześnie, że wzrost pH powodował zmniejszenie wydajności kwasu geraniowego. Natomiast zastosowanie micel CTAB (bromek heksadecylotrimetyloamoniowy) i pH = 4, pozwalało otrzymać nie tylko cytral (geranial) i kwas geraniowy, ale również 6,7-epoksygeraniol, z wydajnościami wynoszącymi odpowiednio: 46%, 20,5% i 2,6%. Podczas badań zaobserwowano również, że wzrost pH powodował obniżenie wydajności tych 3 wymienionych wyżej związków.
Lynn M. Bradley ze współpracownikami (Journal of Chemical Education 74 (11) (1997) 1336-1338) opisał epoksydowanie geraniolu metodą Sharplessa. W metodzie tej stosuje się zwykle o-tytanian tetraizopropylu (Ti(OiPr)4) jako katalizator, nadtlenek i winiany dialkilu do indukowania asymetrii w reakcji epoksydowania alkoholi allilowych. Epoksydację tą metodą prowadzi się w ten sposób, że do kolby okrągłodennej o pojemności 25 ml odważa się 800 mg (3,88 mmola) L-(+)winianu dietylu ((+)-DET). Następnie do kolby wprowadza się 960 μl (921 mg, 3,24 mmola) Ti(OiPr)4 i 10 ml suchego dichlorometanu (CH2CI2). Reakcja prowadzona jest w atmosferze azotu. Zawartość kolby miesza się przez 5 minut w łaźni o temperaturze -23°C (CCU/suchy lód).
Za pomocą strzykawki do mieszaniny dodaje się geraniol (500 mg, 3,24 mmola) w postaci roztworu w 1 ml suchego CH2CI2. Na koniec za pomocą strzykawki powoli dodaje się roztwór wodoronadtlenku tert-butylu (TBHP, 1,2 ml, 6,6 mmol, roztwór TBHP jest 5,0-6,0 M roztworem w nonanie). Otrzymany roztwór miesza się przez 45 min w temperaturze -23°C, a następnie kolbę okrągłodenną zamyka się i umieszcza się w zamrażarce w temperaturze -20°C na co najmniej 18 godzin. Po tym czasie kolbę reakcyjną wyjmuje się z zamrażarki i umieszcza w łaźni o temperaturze -23°C. Za pomocą strzykawki do kolby dodaje się 8,3 ml 10% roztworu kwasu winowego i mieszaninę miesza się przez 15 minut w tej temperaturze. Następnie łaźnię lodową usuwa się i roztwór miesza się przez następne 30 minut. Warstwę CH 2CI2 oddziela się od górnej żółtej warstwy wodnej i przemywa dwukrotnie równą objętością nasyconego roztwor u tiosiarczanu sodu (Na2S2Os). Na koniec warstwę organiczną przemywa się dwukrotnie równymi objętościami wody, suszy nad bezwodnym siarczanem sodu (Na2SO4) i zatęża otrzymując 1,3 g produktu w postaci mętnego, bezbarwnego oleju. Oczyszczanie produktu przeprowadza się metodą chromatografii kolumnowej. W tym celu stosuje się kolumnę o wymiarach 11 x 300 mm, którą wypełnia się zawiesiną 7,5 g żelu krzemionkowego (200-400 mesh) w mieszaninie 2 rozpuszczalników, zawierającej: 30% octanu etylu i 70% eteru naftowego. W sumie 200 ml mieszaniny tych 2 rozpuszczalników jest wymagane zarówno do przygotowania kolumny, jak i do eluowania produktu epoksydowego. Następnie frakcje zbiera się w porcjach po 5 ml, łączy się i zatęża pod zmniejszonym ciśnieniem, otrzymując w pr zybliżeniu 300 mg (1,76 mola, wydajność 55%) 2S,3S-epoksygeraniolu w postaci klarownego, bezbarwnego oleju. W opisywanym artykule geraniol jest również epoksydowany inną metodą, w której stosuje się jako czynnik utleniający kwas 3-chloronadbenzoesowego (mCPBA). W metodzie tej do kolby okrągłodennej o pojemności 100 ml odważa się geraniol (1,00 g, 6,48 mmola). Do kolby wprowadza się następnie CH2CI2 (25 ml), wodorowęglan sodu (NaHCOs, 598 mg, 7,12 mmola) i mie szadło magnetyczne, po czym mieszaninę miesza się i chłodzi w łaźni lód/woda o temperaturze 0°C. Później roztwór mCPBA (1,76 g, 7,12 mmol, 57-86% - Aldrich, wartość nominalna 70% stosowana do stechiometrii) w 35 ml CH2CI2 dodaje się powoli przez wkraplacz przez okres 5 minut. Niemal natychmiast tworzy się ciężki, biały osad, który utrudnia mieszanie. Otrzymaną zawiesinę miesza się przez 30 minut w temperaturze 0°C, następnie łaźnię lodową usuwa się i mieszaninę reakcyjną miesza się jeszcze przez 2 godziny. Później mieszaninę przenosi się porcjami do rozdzielacza i przemywa dwukrotnie (lub do zalkalizowania warstwy wodnej w stosunku do papierka wskaźnikowego) równą objętością nasyconego roztworu węglanu sodu. Następnie całą warstwę organiczną przemywa się dwukrotnie równą objętością nasyconego roztworu Na 2S2O3. Warstwę CH2CI2 suszy się Na2SO4, przesącza i zatęża, uzyskując 1,1 g mieszaniny produktów epoksydowych. Oczyszczanie mieszaniny racemicznej epoksydów przeprowadza się metodą chromatografii kolumnowej. W tym celu kolumnę o wymiarach 19 x 300 mm wypełnia się zawiesiną 25 g żelu krzemionkowego (200-400) w mieszaninie 2 rozpuszczalników składającej się z 30% octanu etylu i 70% eteru naftowego. W sumie 300 ml tej mieszaniny rozpuszczalników jest wymagane zarówno do przygotowania kolumny, jak i eluowania żądanego produktu. Frakcje, które zbiera się w fiolkach 6-9 ml, łączy się i zatęża pod próżnią, w wyniku czego otrzymuje się 337 mg (1,98 mmola, 31% wydajności) racemicznego 2,3-epoksygeraniolu w postaci bezbarwnego oleju.
A.L. Baumstark ze współpracownikami (Molecules 9 (2004) 117-124) przedstawił epoksydowanie geraniolu z udziałem jako czynnika utleniającego dimetylodioksiranu. Reakcję dimetylodioksiranu z geraniolem prowadzono w poddanym wcześniej suszeniu acetonie, w mieszaninie tetrachlorku węgla z suszonym acetonem (9/1) i w mieszaninie metanolu i acetonu (9/1 - zarówno aceton nie poddany suszeniu, jak i suszony). Temperatura reakcji wynosiła 23°C, pozostałe warunki dobrano tak, aby otrzymywać tylko mieszaninę monoepoksydów, posiadających grupę epoksydową w pozycjach C2-C3 i C6-C7. Gdy reakcję prowadzono w suszonym acetonie udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 68%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 32%, podczas gdy w mieszaninie tetrachlorku węgla i suszonego acetonu (9/1) udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 52%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 48%. Natomiast w mieszaninie metanolu i suszonego acetonu (9/1) udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 79%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 21%, podczas gdy w mieszaninie metanolu i acetonu nie poddawanego wcześniej suszeniu (9/1) udział monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C2-C3 wynosił 84%, a monoepoksydu posiadającego grupę epoksydową w pozycji C6-C7 16%.
C. Backtorp ze współpracownikami (J. Chem. Theory Comput. 4 (2008) 101-106) opisała autooksydację geraniol poddanego działaniu powietrza. W wyniku procesu autooksydacji powstawała skomplikowana mieszanina produktów utleniania. Wśród produktów tego procesu były między innymi: cytral (geranial) i neral, 2,3-epoksygeraniol, czy mrówczan geranylu.
D.Ch.J. Weng ze współpracownikami (Sains Malaysiana 44(8) (2015) 1183-1188) przeprowadził selektywne utlenianie geraniolu znajdującego się w rodinolu (mieszanina geraniolu i cytronellolu). Każdy z tych 2 związków stosowany indywidulanie ma bardzo duże zastosowania, dlatego, aby rozdzielić te 2 związki, prowadzi się selektywne utlenianie nadtlenkiem wodoru aktywowanym przez czerń platynową geraniolu w rodinolu do geranialu (cytralu). W badaniach tych osiągnięto wydajność cytralu (geranialu) wynoszącą 81%, przy jednoczesnej minimalizacji powstawania cytronelalu. Utlenianie rodinolu przeprowadzono przy stosunku molowym geraniol (w rodinolu) : nadtlenek wodoru (5% roztwór) : czerń platynowa 1:2:0,03 i 1:4:0,03. W przykładowej syntezie 0,5 g rodinolu (1,26 mmola geraniolu) mieszano z 7,4 mg (0,0378 mmola) czerni platynowej. Mieszaninę tę mieszano w temperaturze 90°C i utrzymywano w stanie wrzenia przez 10 min. Później do mieszaniny dodawano kroplami 5% nadtlenek wodoru (2,55 mmola) - wkraplanie prowadzono w ciągu 1 godziny. Następnie mieszaninę ogrzewano w temperaturze 90°C przez 2 godziny, a później chłodzono do temperatury pokojowej. Fazę organiczną przemyto tiosiarczanem sodu (Na 2S2O3), a następnie ekstrahowano chloroformem. Po ekstrakcji rozpuszczalnik usunięto w wyniku destylacji pod próżnią. Rozdział cytralu (geranialu) i nieprzereagowanego cytronelolu przeprowadzono chemicznie, przy użyciu nasyconego roztworu wodorosiarczan sodu (NaHSO3). W tym celu produkt końcowy zmieszano z nasyconym roztworem NaHSO3 i mieszano przez 20 min. Utworzone białe kryształy (addukty wodorosiarczynowe) odsączono, przemyto chloroformem i wysuszono. Przesącz od parowano pod próżnią, otrzymując nieprzereagowany cytronellol. Wysuszone białe kryształy zmieszano z 25% roztworem wodorotlenkiem sodu (NaOH), otrzymując w ten sposób warstwę organiczną i wodną. Warstwę organiczną ekstrahowano następnie chloroformem. Po ekstrakcji rozpuszczalnik usunięto próżniowo w celu uzyskania cytralu (geranialu).
L.T.X. Thi (Journal of Science and Technology 54 (2C) (2016) 320-327) przedstawił metodę utleniania geraniolu do cytralu (geranialu) za pomocą nadmanganianu potasu zaabsorbowanego na pięciowodnym siarczanie miedzi(II). W metodzie tej nie były stosowane żadne rozpuszczalniki. Geranial otrzymano z dobrymi wydajnościami (> 60%), stosując 2 metody aktywacji: napromieniowanie mikrofalami i konwencjonalne ogrzewanie. Stosunek molowy KMnO4 do CuSO4x5H2O w katalizatorze KMnO4/CuSO4x5H2O wynosił 1:4. Podczas reakcji z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego stosowano 3 mmole geraniolu, moc zmieniano w zakresie od 30 W do 60 W (temperatura w zakresie od 78 do 110°C), a czas wynosił od 10 do 16 minut. Reakcję prowadzono w probówce (h = 15,0 cm, d = 1,2 cm) zawierającej odpowiednią ilość drobno zmielonego katalizatora oraz geraniol, którą umieszczono w kuchence mikrofalowej. Najwyższą wydajność cytralu (geranialu) wynoszącą 67%, osiągnięto dla czasu wynoszącego 14 minut i dla zastosowanej mocy 45 W (temperatura 95°C). W syntezach, w których stosowano konwencjonalne ogrzewanie, temperatura wynosiła 94°C, a czas reakcji zmieniał się od 10 do 30 minut. Podczas tych syntez najwyższą wydajność cytralu (geranialu) uzyskano dla czasu wynoszącego 20 minut i wynosiła ona 60% (naważka geraniolu 3 mmole).
J. Cubillos ze współpracownikami (Revista Facultad de Ingenieria, Universidad de Antioquia, 91 (2019) 106-112) przedstawił metodę utleniania geraniolu za pomocą niemodyfikowanego tlenku niobu (Nb2O5) i tlenku niobu modyfikowanego nadtlenkiem wodoru (Nb2O5/H2O2). Reakcję utleniania geraniolu prowadzono w niskociśnieniowym szklanym reaktorze, wyposażonym w mieszadło magnetyczne. Nb2O5lub Nb2O5/H2O2(10 mg) i H2O2 (30% wag., 1 mmol) umieszczono w reaktorze w atmosferze azotu na 2 godziny w temperaturze pokojowej (szybkość mieszania 400 obrotów/minutę). Następnie dodawano geraniol i mieszaninę utrzymywano przez 4 godziny w atmosferze azotu, cały czas stosując mieszanie. Mieszaninę reakcyjną (katalizator, geraniol i H2O2) rozcieńczono różnymi rozpuszczalnikami (2 ml), a po reakcji roztwór oddzielono od katalizatora przez proste sączenie. Wpływ stężenia geraniolu badano w zakresie stężeń od 0,25 do 3 mmol, temperaturę reakcji zmieniano od 293 do 333 K, a masę Nb2O5/H2O2 od 4 do 10 mg. Aby zapobiec wszelkim oporom przenoszenia masy, zastosowano cząstki katalizatora o wielkości około 100 μm i szybkości mieszania od 200 do 600 obrotów na minutę. Głównym produktem przeprowadzonych reakcji był 2,3-epoksygeraniol (allilowy epoksyd) - selektywność 80-86%, w mniejszych ilościach tworzył się cytral (geranial) - selektywność 7-14%, a konwersja geraniolu wynosiła 17-20%.
M.J. da Silva wraz ze współpracownikami (RSC Adv. 12 (2022) 11796-11806) opisał utlenianie geraniolu nadtlenkiem wodoru w obecności jako katalizatorów kwasów fosfomolibdenowych domieszkowanych wanadem. Badania katalityczne przeprowadzono w szklanej kolbie trójszyjnej o pojemności 25 ml, wyposażonej w chłodnicę zwrotną i mieszadło magnetyczne. Geraniol (2,75 mmol) i wodny roztwór H2O2 (34% wag.) rozpuszczano w CH3CN (10 ml) i ogrzewano do temperatury 60°C. Dodanie kwaśnego katalizatora (około 0,66% molowych) rozpoczynało reakcję. Postęp reakcji śledzono przez 8 godzin, regularnie pobierając próbki i analizując je metodą chromatografii gazowej. Podczas badań stwierdzono, że w badanych mieszaninach reakcyjnych zachodziło epoksydowanie wspomagane przez grupę hydroksylową, czyli tylko podwójne wiązanie sąsiadujące z grupą hydroksylową (wiązanie podwójne położone w pozycji C2-C3 w cząsteczce geraniolu) było skutecznie epoksydowane. Konwersję geraniolu powyżej 90% i selektywność 2-3-epoksyzwiązku wynoszącą około 80-85%, uzyskano po 1-godzinnej reakcji prowadzonej z równomolową ilością nadtlenku wodoru i 0,66% mol katalizatora H4PMOiiVO40.
W zgłoszeniu patentowym P.446095 opisano sposób utleniania geraniolu w fazie ciekłej i w obecności wermikulitu jako katalizatora, który rozcierano do postaci proszku i dodawano do mieszaniny reakcyjnej w ilości od 0,5 do 5% wag. Proces utleniania geraniolu prowadzono za pomocą tlenu podawanego z butli do reaktora przez szklaną bełkotkę (przepływ tlenu 40 ml/min.), w temperaturze 75-100°C, w czasie od 15 do 420 minut i stosując intensywność mieszania 500 obr/min. Do reaktora wprowadza się w pierwszej kolejności geraniol, a później katalizator. Zastosowanie wermikulitu w procesie utleniania geraniolu pozwoliło na otrzymanie w mieszaninie poreakcyjnej 4 głównych produktów: cytralu (geranial) - maksymalna selektywność 12% mol, 2,3-epoksygeraniolu - maksymalna selektywność 11% mol, 2,3-epoksycytralu - maksymalna selektywność 6% mol i tunbergolu - maksymalna selektywność 9% mol, przy maksymalnej konwersji geraniolu wynoszącej 27% mol.
W zgłoszeniu patentowym P.446094 opisano sposób utleniania geraniolu w fazie ciekłej i w obecności mironekutonu jako katalizatora, który rozcierano do postaci proszku i dodawano do mieszaniny reakcyjnej w ilości od 0,5 do 5% wag. Proces utleniania geraniolu prowadzono za pomocą tlenu podawanego z butli do reaktora przez szklaną bełkotkę (przepływ tlenu 40 ml/min.), w temperaturze 75-100°C, w czasie od 15 do 360 minut i stosując intensywność mieszania 500 obr/min. Do reaktora wprowadza się w pierwszej kolejności geraniol, a później katalizator. Zastosowanie wermikulitu w procesie utleniania geraniolu pozwoliło na otrzymanie w mieszaninie poreakcyjnej 4 głównych produktów: cytralu (geranial) - maksymalna selektywność 8% mol, 2,3-epoksygeraniolu - maksymalna selektywność 10% mol, 2,3-epoksycytralu - maksymalna selektywność 7% mol i tunbergolu - maksymalna selektywność 20% mol, przy maksymalnej konwersji geraniolu wynoszącej 42% mol.
Problemem technicznym do rozwiązania jest zmniejszenie dużej ilości ubocznych produktów otrzymywanych w procesie utleniania geraniolu. Uboczne produkty powstają w wyniku epoksydacji wiązań nienasyconych, znajdujących się w cząsteczce geraniolu w pozycjach C2-C3 i C6-C7 (2,3-epoksygeraniol, 6,7-epoksygeraniol, diepoksyd geraniolu), jak i w wyniku utleniania grupy hydroksylowej: cytral (geranial), a także 2,3-epoksycytral. Ponadto w mieszaninie poreakcyjnej oznacza się także inne produkty związane z przemianami geraniolu, między innymi są to produkty izomeryzacji, oligomeryzacji i cyklizacji geraniolu, takie jak: beta-pinen, ocymeny, linalol, nerol, a także tunbergol. Dużym wyzwaniem jest więc znalezienie takiego katalizatora, który pozwalałby maksymalnie zmniejszyć ilość produktów procesu i z jego udziałem można by było otrzymywać tylko takie produkty, które mają największe znaczenie aplikacyjne w medycynie, w przemyśle kosmetycznym, w przemyśle perfumeryjnym i w produkcji polimerów. Do najbardziej wartościowych pr oduktów, związanych z przemianami geraniolu w badanym procesie, należą: 2,3-epoksygeraniol, 6,7-epoksygeraniol, diepoksyd geraniolu, cytral, 2,3-epoksycytral i tunbergol. Jednocześnie ważnym celem poszukiwania nowych katalizatorów dla utleniania geraniolu jest zwiększenie konwersji geraniolu w tym procesie. Zastosowanie katalizatorów pochodzenia naturalnego (minerałów) nie zawsze daje pozytywny efekt, gdyż bardzo często otrzymuje się bardzo skomplikowaną mieszaninę produktów, którą później trudno rozdzielić na czyste składniki. Ponadto minerały różnią składem, a więc również ilością i rodzajem centrów aktywnych (atomy Al, czy Ti), w związku z tym, w zależności od użytego minerału w roli katalizatora, można otrzymywać bardzo różne wyniki (różne produkty, a cz asami bardzo ich skomplikowaną mieszaninę). Zastosowanie almandynu w procesie utleniania geraniolu pozwoliło na otrzymanie w mieszaninie poreakcyjnej 3 produktów głównych: cytralu (geranial), 2,3-epoksygeraniolu i 2,3-epoksycytralu. Są to związki o dużym znaczeniu dla medycyny oraz kosmetyki, a także dla syntez organicznych i dla przemysłu polimerowego. Otrzymywanie w mieszaninie poreakcyjnej 3 produktów z wysokimi selektywnościami pozwala na łatwiejszy rozdział mieszaniny poreakcyjnej i obniża znacząco koszty związane z tym rozdziałem. Jedocześnie dzięki zastosowaniu almandynu udało się uzyskać stosunkowo wysoką konwersję geraniolu (maksymalnie 30% mol). Zaproponowana przez nas metoda, w której nie wykorzystuje się rozpuszczalnika do rozpuszczania substratu organicznego (geraniolu) i produktów reakcji, a w roli czynnika utleniającego stosująca tlen podawany z butli przez bełkotkę, pozwala w łagodnych warunkach i w stosunkowo prosty oraz tani sposób, uzyskać 3 cenne związki organiczne, przy zminimalizowaniu ilości pozostałych produktów tego procesu, co jest bardzo korzystne.
Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora, według wynalazku polegający na mieszaniu geraniolu z kanalizatorem w ilości od 0,5% wagowych do 5% wagowych względem geraniolu, pod ciśnieniem atmosferycznym, z intensywnością mieszania 500 obrotów/minutę, w atmosferze tlenu. Proces utleniania prowadzi się w obecności tlenu podawanego z butli przez bełkotkę stosując przepływ tlenu 40 ml/minutę, w czasie od 15 minut do 360 minut. Istota wynalazku charakteryzuje się tym, że jako katalizator stosuje się almandyn (granat), przy czym proces prowadzi się w temperaturze 75-120°C.
Korzystnie stosuje się jako katalizator almandyn o składzie: SiO2 39%, AI2O3 21%, Fe2O3 17%, CaO 9,5%, Fe2O 8%, MgO 5%, TO2 0,05%.
Korzystnie do reaktora szklanego wprowadza się w pierwszej kolejności geraniol, później katalizator, na samym końcu doprowadza się tlen przez bełkotkę.
Zaletą zastosowanego sposobu utleniania jest to, że stosuje się w nim reaktory szklane, które są tańsze niż wykonane np. ze stali nierdzewnej. Ponadto utlenianie jest prowadzone za pomocą tlenu, a organiczny substrat reakcji nie jest rozpuszczony w rozpuszczalniku podczas prowadzenia tego procesu. Do tej pory w literaturze nie opisano zastosowania almandynu w utlenianiu geraniolu. Niespodziewanie okazało się, że minerał ten jest aktywnym katalizatorem w procesie przemiany geraniolu do cytralu, 2,3-epoksygeraniolu, 2,3-epoksycytralu i tunbergolu. Zastosowany minerał charakteryzował się następującym składem: SiO2 39%, AI2O3 21%, Fe2O3 17%, CaO 9,5%, Fe2O 8%, MgO 5%, TiO2 0,05%.
Metoda ta nie wymaga użycia aparatury ciśnieniowej, np. autoklawów. Dzięki zastosowaniu almandynu (granatu) w badanym procesie otrzymano bardzo cenne produkty dla przemysłu kosmetycznego, dla medycyny oraz do syntez w przemyśle organicznym i polimerowym.
Sposób według wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania.
Przykład 1
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 9,8044 g geraniolu (97% Aldrich) oraz 0,1003 g katalizatora - almandyn (granat), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 1% wag. Katalizator stosuje się w postaci roztartego proszku.
Reakcję prowadzono w temperaturze 75°C, w czasie 5 godzin, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej.
Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 7% mol, 2,3-epoksygeraniol 10% mol, 2,3-epoksycytral 11% mol i tunbergol 1% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 19% mol.
Przykład 2
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 9,8135 g geraniolu (97% Aldrich) oraz 0,1014 g katalizatora - almandyn (granat), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 1% wag. Katalizator stosuje się w postaci roztartego proszku. Reakcję prowadzono w temperaturze 120°C, w czasie 5 godzin, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej.
Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cy tral 18% mol, 2,3-epoksygeraniol 13% mol, 2,3-epoksycytral 13% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 30% mol.
Przykład 3
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 9,8066 g geraniolu (97% Aldrich) oraz 0,0516 g katalizatora - almandyn (granat), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 0,5% wag. Katalizator stosuje się w postaci roztartego proszku. Reakcję prowadzono w temperaturze 110°C, w czasie 5 godzin, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej.
Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produk tów: cytral 17% mol, 2,3-epoksygeraniol 15% mol, 2,3-epoksycytral 12% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 29% mol.
Przykład 4
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 9,8172 g geraniolu (97% Aldrich) oraz 0,5050 g katalizatora - almandyn (granat), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 5% wag. Katalizator stosuje się w postaci roztartego proszku. Reakcję prowadzono w temperaturze 110°C, w czasie 5 godzin, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej.
Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych p roduktów: cytral 17% mol, 2,3-epoksygeraniol 12% mol, 2,3-epoksycytral 11% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 27% mol.
Przykład 5
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 19,6646 g geraniolu (97% Aldrich) oraz 0,1405 g katalizatora - almandyn (granat), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 0,7% wag. Katalizator stosuje się w postaci roztartego proszku. Reakcję prowadzono w temperaturze 110°C, w czasie 15 minut, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej.
Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 1% mol, 2,3-epoksygeraniol 0% mol, 2,3-epoksycytral 0% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 12% mol. Przykład 6
Proces utleniania geraniolu prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 25 cm3, który był zaopatrzony w chłodnicę zwrotną, mieszadło magnetyczne z funkcją grzejną oraz sterownik temperatury (±1°C), a także bełkotkę szklaną do podawania tlenu. Do reaktora wprowadzano 19,6646 g geraniolu (97% Aldrich) oraz 0,1405 g katalizatora - almandyn (granat), którego zawartość w mieszaninie reakcyjnej wynosiła 0,7% wag. Katalizator stosuje się w postaci roztartego proszku. Reakcję prowadzono w temperaturze 110°C, w czasie 360 minut, przy przepływie tlenu 40 ml/min i przy szybkości mieszania 500 obr./min. Mieszaninę poreakcyjną oddzielano od katalizatora na wirówce laboratoryjnej. Następnie, w celu przygotowania próbki do analizy ilościowej, mieszaninę poreakcyjną w ilości około 0,250 g rozcieńczano w 0,750 g acetonu. Analizę jakościową i ilościową mieszanin poreakcyjnych wykonywano metodą chromatografii gazowej (GC) aparatem FOCUS firmy Thermo z kolumną RTX-1701, wyposażonym w detektor płomieniowo-jonizacyjny. Warunki prowadzenia analiz były następujące: izotermicznie w temp. 50°C przez 2 minuty, wzrost temperatury z szybkością 6°C/min do 120°C, izotermicznie w temp. 120°C przez 4 minuty, następnie wzrost temperatury z szybkością 15°C/min do 240°C, temperatura dozownika 200°C, a przepływ gazu nośnego 1,2 ml/min. Analiza ilościowa prowadzona była z wykorzystaniem metody normalizacji wewnętrznej.
Dla każdej z przeprowadzonych syntez sporządzono bilans masowy, uwzględniający takie funkcje procesu jak: konwersja geraniolu oraz selektywności odpowiednich produktów. W badanych warunkach uzyskano następujące wartości selektywności głównych produktów: cytral 16% mol, 2,3-epoksygeraniol 14% mol, 2,3-epoksycytral 15% mol i tunbergol 0% mol, a konwersja geraniolu wyniosła 32% mol.

Claims (3)

1. Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora, polegający na mieszaniu geraniolu z kanalizatorem w ilości od 0,5% wagowych do 5% wagowych względem geraniolu, pod ciśnieniem atmosferycznym, z intensywnością mieszania 500 obrotów/minutę, w atmosferze tlenu, a proces utleniania prowadzi się w obecności tle nu podawanego z butli przez bełkotkę stosując przepływ tlenu 40 ml/minutę, w czasie od 15 minut do 360 minut znamienny tym, że jako katalizator stosuje się almandyn, przy czym proces prowadzi się w temperaturze 75-120°C.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się jako katalizator almandyn o składzie: SiO2 39%, AI2O3 21%, Fe2O3 17%, CaO 9,5%, Fe2O 8%, MgO 5%, TO2 0,05%.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do reaktora szklanego wprowadza się w pierwszej kolejności geraniol, później katalizator, na samym końcu doprowadza się tlen przez bełkotkę.
PL447861A 2024-02-27 2024-02-27 Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora PL249927B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL447861A PL249927B1 (pl) 2024-02-27 2024-02-27 Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL447861A PL249927B1 (pl) 2024-02-27 2024-02-27 Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL447861A1 PL447861A1 (pl) 2025-09-01
PL249927B1 true PL249927B1 (pl) 2026-07-20

Family

ID=96877546

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL447861A PL249927B1 (pl) 2024-02-27 2024-02-27 Sposób utleniania geraniolu w obecności katalizatora

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL249927B1 (pl)

Citations (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4463488A (en) * 1981-03-17 1984-08-07 A. G. Davis Gage & Engineering Co. Indexing work table

Patent Citations (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4463488A (en) * 1981-03-17 1984-08-07 A. G. Davis Gage & Engineering Co. Indexing work table

Non-Patent Citations (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Title
ANNA FAJDEK-BIEDA: "Catalysts 2023, 13(4), 777; https://doi.org/10.3390/catal13040777, 20.04.2023 r.", OPTIMIZATION OF THE GERANIOL TRANSFORMATION PROCESS IN THE PRESENCE OF NATURAL MINERAL DIATOMITE AS A CATALYST *

Also Published As

Publication number Publication date
PL447861A1 (pl) 2025-09-01