Wynalazek dotyczy przyrzadu do regulowania gle¬ bokosci siewu, który mozna zastosowac na wszel¬ kiego rodzaju siewnikach. Przyrzad ten osadza sie u zakonczenia redlic siewników przy czym reguluje on glebokosc zanurzenia tych redlic w ziemi, a tym samym glebokosc zanurzenia ziarna.Dotychczasowe siewniki nie wyposazone w ta¬ kie przyrzady nie pozwalaly na okreslenie glebo¬ kosci siewu, co ma jednak duze znaczenie przy siewie rozmaitych zbóz i gatunków zbóz, gdyz za¬ leznie od glebokosci osadzenia ziarna w ziemi, zachodzi odpowiednio predsze kielkowaniei wzno. iLizenie sie przy zachowaniu dostatecznej gleboko¬ sci osadzenia ziarna,, w celu uchronienia go przed ewentualnym zniszczeniem z zewnatrz.Przyrzad wedlug wynalazku jest wykonany w postaci plozy, obejmujacej koniec redlicy a wa- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórcami wynalazku sa Tadeusz Oko, Zygmunt Pot- kanski, Maksymilian Rolbiecki i Michal Kotlu- nowfcz. runkujacej glebokosc jej zanurzenia w ziemi.Ploza ta jest tak osadzona na wysiewniku, ze po¬ lozenie jej moze byc regulowane wzgledem za¬ konczenia redJicy. Plozy takie wskazane jest umie¬ szczac oddzielnie przy kazdej redlicy, chociaz mozliwe jest tez wykonanie przyrzadu tak, by plozy osadzone byly tylko w pewnych odstepach miedzy redlicami, przy czym regulacja ich wzgle¬ dem rzedu redlic odbywac by sie mogla z jednego miejsca zamiast regulowania indywidualnego przy kazdej redlicy..Na rysunku uwidoczniono przykladowo przy¬ rzad wedlug wynalazku, przy czym fig. 1 przed¬ stawia w widoku perspektywicznym zakonczenie redlicy z przytwierdzonym na jej wsporniku przy¬ rzadem wedlug wynalazku, fig. 2 zas przedstawia w perspektywie przyrzad regulujacy zaglebienie redlic z rozrzuconymi czesciami skladowymi.Regulowanie glebokosci siewu, a tym samym zanurzenia w ziemi redlicy 1, osadzonej w wspor¬ niku 3, nastepuje aa pomoca przyrzadu plazowego 2, dowolnie przymocowanego na przyklad do wspornika 3. Przyrzad ten skladia sie z plóz 4,„4V.,^fi F^jjog^ jjbipzadzenie 2 jest przytwierdzone np. do wspornika 3. Podstawa 5 jest przytrzymywana za pomoca sruby 11 (fig. 2), przykreconej nakretka 12 pod podstawa 5, przy czym srube 11 przetyka sie przez otwór 8 w te- owej plytce mocujacej 7 i otwór 8' w pod¬ stawie 5. iPlytka 7 posiada ramie 7' z wy¬ stepami 7", 7'" zachodzacymi pod ramiona wspornika 3. W ramieniu 7' teowej plytki 7 znaj¬ duje sie otwór 9, przez który przechodzi sruba 10 z zakonczeniem 10', zachodzacym w otwór 9* pod¬ stawki rozpórkowej 6. Sruba 10 posiada czesc gwintowana szersza od zakonczenia 10\ które przechodzi przez krazki 13, ulozone na podstawie 6, przy czym w celu niedopuszczenia do zagubie¬ nia sruby 10 przy calkowitym jej zluznieniu, zakonczenie 10' posiada otwór, przez który prze¬ tyka sde zawleczke zabezpieczajaca 14. Pokrecajac sruba 10 powoduje sie odpychanie lub zblizamie ramienia 2 wzgledem wspornika 3 redlic, a tym samym uniesienie lub obnizenie plóz 4, 4' wzgle¬ dem zakonczenia redlicy 1. W ten sposób mozna regulowac osadzenie plóz 4, 4' wzgledem konca redlicy i tym samym glebokosc zanurzenia jej dzioba V w ziemi. Oczywiscie. przyrzad reguluja- \ muz.e Dyu rawniez inaczej wykonany i osadzony np. na samych plozach 4, 4' przy in¬ nym oczywiscie calkowitym jego wykonaniu, tak ze przyrzad wedlug wynalazku wykonac mozna w innych jeszcze odmianach konstrukcyjnych, nie. wykraczajac poza ramy wynalazku. PL PL