PL383592A1

PL383592A1 - Rozgłaszanie ze zmienną szybkością z przekazywaniem

Info

Publication number: PL383592A1
Application number: PL383592A
Authority: PL
Inventors: Peter J. Black
Original assignee: Qualcomm Inc
Priority date: 2004-07-20
Filing date: 2005-07-18
Publication date: 2008-04-14
Also published as: US8638758B2; EP1782655B1; PL1782655T3; IL180743A0; CN101790132A; AU2005269784A1; JP2008507906A; ECSP077266A; US20120149379A1; US20060030330A1; DE602005008616D1; WO2006014610A1; ATE403362T1; NO20070591L; RU2007106054A; KR100871301B1; ES2309786T3; KR20070034118A; EP1968341A1; US8111663B2

Description

53P21035PL00 383592 Α$ PCT/US2005/025523

Rozgłaszanie ze zmienną szybkością z przekazywaniem

Zastrzeżenie pierwszeństwa według 35 U.S.C. §119 To zgłoszenie patentowe zastrzega pierwszeństwo dla zgłoszenia tymczasowego nr 60/589 819, nr rejestru rzecznika 040744P1, zatytułowanego „Rozgłaszanie ze zmienna szybkością z przekazywaniem", złożonego 20 lipca 2004 przez zgłaszającego i podanego tutaj jako materiał odniesienia.

Podstawy

Dziedzina

Ten wynalazek odnosi się ogólnie do komunikacji bezprzewodowej. W szczególności, opisane tutaj przykłady wykonania odnoszą się do zapewnienia rozgłaszania ze zmienną szybkością z przekazywaniem w komunikacji bezprzewodowej.

Podstawy

Systemy komunikacji bezprzewodowej są szeroko wykorzystywane do zapewnienia różnych typów komunikacji (takiej jak głos i dane) do wielu użytkowników. Takie Systemy mogą być oparte na dostępie zwielokrotnionym przez podział kodowy (CDMA), wielodostepie z podziałem czasu (TDMA), dostępie zwielokrotnionym przez podział częstotliwości (FDMA) lub innych technikach zwielokrotnionego dostępu. System komunikacji bezprzewodowej może być skonstruowany tak, że stosuje jeden lub większa liczbę standardów, takich jak IS-95, cdmażOOO, IS-856, W-CDMA, TD-SCDMA i inne. 2

Zaproponowano usługi rozgłaszania i rozpowszechniania w celu skutecznego przesyłania dużych ilości danych z jednego punktu źródłowego do grupy użytkowników w systemach komunikacji bezprzewodowej. Odpowiednia dla takich transmisji od punktu do wielu punktów treść obejmuje wiadomości, notowania giełdowe, wydarzenia sportowe, filmy, klipy audio i wideo i inne dane multimedialne. W miarę zwiększania wymagań na przesyłanie danych multimedialnych, coraz większym wymazywaniem staje sie zwiększenie wydajności widmowej i maksymalizacja szybkości przepływu danych w usługach rozgłaszania/rozpowszechniania.

Krótki opis rysunków

Fig. 1 przedstawia przykład wykonania systemu komunikacyj nego, fig. 2A-2D przedstawiają przykład realizacji rozgłaszania ze zmienną szybkością z przekazywaniem w obszarze rozgłaszania systemu komunikacyjnego, fig. 3 przedstawia przykład zależności czasowych w transmisjach rozgłaszania w przykładzie wykonania z fig. 2D, który może zostać rozgłaszania ze który może zostać rozgłaszania ze który może zostać rozgłaszania ze który może zostać rozgłaszania ze fig. 4 przedstawia algorytm procesu, zastosowany w przykładzie realizacji zmienną szybkością z przekazywaniem, fig. 5 przedstawia algorytm procesu, zastosowany w przykładzie realizacji zmienną szybkością z przekazywaniem, fig. 6 przedstawia algorytm procesu, zastosowany w przykładzie realizacji zmienną szybkością z przekazywaniem, fig. 7 przedstawia algorytm procesu, zastosowany w przykładzie realizacji zmienną szybkością z przekazywaniem, 3 fig. 8 pokazuje schemat blokowy urządzenia, w którym mogą być realizowane niektóre przedstawione przykłady wykonań, a fig. 9 pokazuje schemat blokowy urządzenia, w którym mogą być realizowane niektóre przedstawione przykłady wykonań.

Opis szczegółowy

Opisane tutaj przykłady wykonań odnoszą się do sposobów i układów służących do zapewnienia usług rozgłaszania ze zmienną szybkością z przekazywaniem w systemach komunikacyj nych.

Opisana tutaj komunikacja do jednego odbiorcy może ogólnie odnosić się do dowolnej transmisji jeden do jednego głosu i/lub danych z jednego źródła do jednego odbiorcy. W bezprzewodowym (np. komórkowym) systemie komunikacyjnym, komunikacja do jednego odbiorcy może obejmować transmisje od jednego lub większej liczby nadajników (np. w sieci dostępów) do jednego odbiorcy (np. terminala dostępu). Opisywana tutaj komunikacja (lub usłucha) rozgłaszania/rozpowszechniania może ogólnie odnosić się do dowolnej transmisji danych od punktu do wielu punktów z jednego źródła do grupy użytkowników w obszarze rozgłaszania, który może obejmować jeden lub większa liczbę sektorów (lub komórek).

Dla danej usługi rozgłaszania, sieć dostępów może odbierać strumień informacji z serwera treści i nadawać informacje w wyznaczonym kanale do grupy użytkowników w obszarze rozgłaszania. Rozgłaszana informacja (nazywana tutaj „rozgłaszaną treścią") może być umieszczona w pakietach danych (nazywanych tutaj „rozgłaszanymi pakietami"), jak podano w odpowiednich protokołach (takich jak Protokół Internetowy (IP). Rozgłaszana treść może 4 zawierać (ale nie tylko) tekst, audio, obrazy, wideo, pliki danych, aktualizację oprogramowania i inne informacje.

Dostęp do usług rozgłaszania/rozpowszechniania może być kontrolowany: np. tylko użytkownicy będący abonentami usługi otrzymują żądaną rozgłaszaną treść w swoich terminalach. Użytkownicy, którzy nie sa abonentami, nie mają dostępu do usług rozgłaszania/rozpowszechniania. Taki kontrolowany dostęp może zostać osiągnięty na przykład przez kodowanie rozgłaszanej transmisji/treści w sposób, który pozwoli tylko abonentom odebrać rozgłaszaną treść.

Sterownik sieci dostępów (ANC) może stanowić część systemu komunikacyjnego, skonfigurowana tak, że współdziała z siecią rdzeniową (np. siecią wymiany danych pakietowych) i przesyła pakiety danych między terminalami dostępu (AT) i siecią rdzeniową, wykonuje różne funkcje dostępu radiowego i utrzymywania połączenia (takie jak przekazywanie), steruje pracą nadajników i odbiorników radiowych itd. ANC może zawierać i/lub realizować funkcje sterownika stacji bazowej (BSC), takie jak występujące w bezprzewodowych sieciach drugiej lub trzeciej generacji. ANC i jeden lub większa liczba punktów dostępu (AP) mogą tworzyć cześć sieci dostępów (AN) . Opisany tutaj AP może być również nazywany układem nadajnika/odbiornika stacji bazowej (BTS), nadajnikiem/odbiornikiem sieci dostępów (ANT), wspólnym nadajnikiem/odbiornikiem modemowym (MPT) lub węzłem B (np. w układzie typu W-CDMA) itd. Komórka może odnosić sie do obszaru obsługiwanego przez AP. Komórka może ponadto obejmować jeden lub większą liczbę sektorów. Obszar rozgłaszania może obejmować jedną lub większa liczbę komórek.

Opisany tutaj AT może odnosić się do urządzeń różnych typów, włącznie (ale nie wyłącznie) z telefonem bezprzewodowym, telefonem komórkowym, komputerem 5 podręcznym, kartą komputera osobistego (PC) do komunikacji bezprzewodowej, osobistym asystentem cyfrowym (PDA), modemem zewnętrznym lub wewnętrznym itd. AT może być dowolnym urządzeniem przetwarzającym dane, które komunikuje się kanałem bezprzewodowym lub kanałem przewodowym (np. przy pomocy światłowodu lub kabli koncentrycznych). AT może mieć różne nazwy, takie jak jednostka dostępu, jednostka abonencka, stacja ruchoma, urządzenie ruchome, jednostka ruchoma, telefon ruchomy, ruchoma, oddalona stacja, odległy terminal, odległa jednostka, urządzenie użytkownika, wyposażenie użytkownika, urządzenie podręczne itd. Układ może zawierać różne AT. AT mogą być ruchome lub stacjonarne i mogą być rozproszone w systemie komunikacyjnym. AT może komunikować się w danym momencie z jednym lub z większą liczbą AP połączeniem następującym i/lub połączeniem wstecznym. Połączenie następujące (lub transmisja w dół) odnosi się do transmisji od AP do AT. Połączenie wsteczne (lub transmisja do góry) odnosi sie do transmisji od AT do AP. W bezprzewodowym systemie komunikacyjnym realizacja usługi rozgłaszania/rozpowszechniania z przekazywaniem może zostać użyte do zwiększenia szybkości transmisji rozgłaszania. W przekazywaniu, identyczne transmisje z jednego lub większej liczby AP mogą być odbierane i łączone w AT, umożliwiając zatem obsługę przez AT większej szybkości transmisji danych. Ponieważ rozgłaszana treść jest przeznaczona do odbioru przez wielu użytkowników, rozproszonych w obszarze rozgłaszania, rozgłaszane transmisje są zwykle identyczne w różnych komórkach w obszarze rozgłaszania. W pewnych systemach, transmisje rozgłaszania mogą mieć format CDMA i każdy abonencki AT może programowo łączyć transmisje z AP obsługujących różne komórki, np. przy użyciu odbiornika typu rake i/lub 6 odbiornika wyrównawczego. W innych systemach, transmisje rozgłaszane mogą mieć format zwielokrotniania przez podział częstotliwości ortogonalnych (OFDM) i każdy abonencki AT może programowo łączyć transmisje z AP obsługujących różne komórki, np. stosując schemat demodulacji oparty na szybkiej transformacie Fouriera (FFT). W praktyce jednak, komórki w obszarze rozgłaszania mogą mieć różne dopuszczalne szybkości transmisji danych. Rozważmy, na przykład, obszar rozgłaszania obejmujący gęsta sieć miejską z rdzeniem złożonym z komórek o ograniczonej pojemności, które zwykle mają małe rozmiary, otoczoną przez podmiejską sieć komórek o większych rozmiarach. Ponieważ dopuszczalna szybkość przesyłania danych zwykle zależy od stosunku całkowitej odbieranej mocy (np. ze wszystkich komórek uczestniczących w przekazie) do całkowitej mocy zakłóceń, maksymalna dopuszczalna szybkość rozgłaszania w małej komórce miejskiej może być większa niż w dużej komórce podmiejskiej. Jednak w celu realizacji przekazu w takim systemie, transmisje rozgłaszania będą musiały być wykonywane z najmniejszą dopuszczalną szybkością wśród różnych komórek w obszarze rozgłaszania, zatem nadmiernie ograniczając wydajność widmową systemu.

Istnieje zatem potrzeba ulepszenia wydajności widmowej i maksymalizowania szybkości transmisji rozgłaszania w usługach rozgłaszania/rozpowszechniania. W celu poprawienia ogólnej wydajności widmowej, pożądane jest wykonywanie transmisji rozgłaszania z różnymi szybkościami zależnie od powierzchni komórek. w celu maksymalizacji szybkości transmisji rozgłaszania, pożądane jest wykonywanie transmisji rozgłaszania z przekazem. Opisane tutaj przykłady wykonania odnoszą się do sposobów i systemów do wykonywania usług rozgłaszania/rozpowszechniania z różnymi szybkościami przy zachowaniu przekazu, ·*.- ιί-". T—-Ί ··.- ........ 7 zwiększając w ten sposób ogólną wydajność widmowa i maksymalizując szybkość transmisji rozgłaszania.

W przykładzie wykonania, liczne AP (np. obsługujące różne komórki w obszarze rozgłaszania) mogą przesyłać treść rozgłaszania według zestawu szybkości. Zestaw szybkości może obejmować liczne różne szybkości transmisji danych, każda związana z formatem transmisji (np. określającym liczbę szczelin transmisyjnych dla przesłania pakietu danych), skonfigurowanym tak, aby umożliwić przyrostowe łączenie rozgłaszanych pakietów, wysyłanych przez AP (np. w abonenckim AT, odpowiednio do układu szczelin). Dla przykładu, rozważmy zestaw szybkości, zawierający trzy szybkości transmisji danych: Ri = R (np. 1843.2 kbps), R2 = R/2 (np. 921.6 kbps) i R3 = R/3 (np. 614.4 kbps), np. związane z formatem transmisji odpowiednio 1-szczelinowym, 2-szczelinowym i 3-szczelinowym. Pierwsze szczeliny transmisji rozgłaszania dla trzech szybkości sa identyczne i mogą być programowo łączone. Drugie szczeliny transmisji rozgłaszania, dla szybkości R2 i R3 są identyczne i również mogą być programowo łączone. Zatem, w celu realizacji rozgłaszania o zmiennej szybkości, zestaw szybkości może zostać tak skonfigurowany, aby umożliwić przyrostowe łączenie, jak opisano powyżej. Zestaw szybkości może być również skonfigurowany tak, żeby umożliwiał przekazy w rejonie rozgłaszania, jak zostanie opisane w dalszym ciągu opisu. Różne aspekty, cechy i przykłady wykonania są poniżej opisane z dodatkowymi szczegółami.

Fig. 1 przedstawia schemat systemu komunikacyjnego 100, w którym mogą być realizowane różne opisane przykłady wykonania. Dla przykładu, system 100 może zawierać liczne AP 110, na przykład AP HOa - llOc, każdy obsługujący komórkę (nie pokazana na fig. 1). Różne AT 120, na przykład AT 120a - 120d, są rozproszone w różnych komórkach systemu. Każdy AT 120 może komunikować się z jednym lub z większa liczbą AP 110 np. zależnie od tego, czy AT jest aktywny i czy działa w trybie przekazu. W systemie 100, ANC 130 może być połączony z AP 110 i służyć do jego koordynowania i sterowania. Na przykład, ANC 130 może być skonfigurowany tak, że steruje przesyłaniem głosu/pakietów danych do AT 120 przez odpowiednie AP 110. AN 130 może być ponadto połączony z siecią wymiany danych, np. przez węzeł usługowy danych pakietowych (PDSN) (nie sa pokazane na fig. 1) . W pewnych przykładach wykonania, system 100 może być skonfigurowany tak, że obsługuje jedna lub kilka norm komunikacji bezprzewodowej, np. IS-95, cdma2000, IS-856, W-CDMA, TD-SCDMA, inne normy komunikacji bezprzewodowej lub ich kombinacje.

System 100 może być również skonfigurowany tak, że realizuje usługę rozgłaszania/rozpowszechniania, np. w obszarze rozgłaszania 140. Na przykład, ANC 130 może przesyłać rozgłaszaną treść (np. odebraną z sieci wymiany danych, która może również obejmować serwer treści) do AP 110, które, z kolei, mogą przesyłać rozgłaszana treść do AT 120 w obszarze rozgłaszania 140. W przykładzie wykonania usługa rozgłaszania/rozpowszechniania może być wykonywana ze zmienną szybkością z przekazem. Na przykład, ANC 130 może wybierać zestaw szybkości, zawierający liczne różne szybkości przesyłania danych, każda związana z formatem transmisji, skonfigurowanym tak, aby umożliwiał przyrostowe łączenie transmisji rozgłaszania (jak opisano powyżej). Zestaw szybkości może być wybierany w odniesieniu do szybkości transmisji danych, które mogą być stosowane w komórkach obsługiwanych przez AP 110 w obszarze rozgłaszania 140, jak również względem wymagań dla wykonywania przekazu w takich 9 komórkach, jak zostanie to opisane poniżej. Zestaw szybkości może być również wybierany częściowo w oparciu o rozmiar przewidzianej do przesłania rozgłaszanej treści. AN 130 może następnie polecić AP 110 przesłanie rozgłaszanej treści według wybranego zestawu szybkości. AT 120 w obszarze rozgłaszania 140 może przyrostowo łączyć (np. według układu szczelin) rozgłaszane pakiety, odbierane z różnych AP 110. Na przykład, AT 120b może przyrostowo łączyć rozgłaszane pakiety z AP HOa, llOb, np. odbierane połączeniem następującym 150, 152 odpowiednio. AT 120c może przyrostowo łączyć rozgłaszane pakiety z AP llOb, llOc, odbierane np. połączeniem następującym odpowiednio 154, 156.

Jak napisano powyżej, w celu realizacji rozgłaszania ze zmienną szybkością z przekazywaniem, szybkość przesyłania rozgłaszanych danych i odpowiedni format transmisji dla danej komórki muszą być tak skonfigurowane, aby umożliwiały programowe przekazywanie dla komórki, jak również sąsiednich komórek, które odpowiadają jako komórki przekazywania, jak zostanie to zilustrowane poniższymi przykładami. W celu ilustracji i dla przejrzystości, zasięg przekazywania dla danej komórki (np. obejmujący jedna lub większą ilość sąsiednich komórek, które odbierają przekazy z danej komórki) sięga w poniższych przykładach do sąsiednich komórek. Nie należy traktować tego jako ograniczenie zakresu wynalazku. Opisane zasady i procedury mogą być stosowane w innych sytuacjach, w których zasięg przekazywania sięga poza sąsiednie komórki.

Fig. 2A-2D przedstawia przykład wykonania obszaru rozgłaszania 200 w systemie komunikacyjnym, obejmującym wiele komórek. Dla ilustracji i dla przejrzystości, pokazane na tych figurach komórki mają jednakowe kształty i rozmiary. Nie należy tego traktować jako ograniczenie 10 zakresu wynalazku. W innych przykładach wykonania komórki mogą mieć różne rozmiary i kształty (i mogą być wielokierunkowe lub sektorowe). Również dla przejrzystości i w celu uproszczenia, usługowe AP i rozproszone w takich komórkach AT nie są pokazane na figurach.

Rozważmy komórkę A 210, pokazaną na fig. 2A. Komórka A 210 może być na przykład częścią gęstej sieci miejskiej, która może wykonywać transmisje danych z większymi szybkościami. Załóżmy, że komórka A 210 może wykonywać transmisje z szybkością R, odpowiednio do formatu transmisji o n szczelinach (n jest liczbą całkowita, np. n = 1). W celu wykonania przekazu w komórce A 210, sąsiednie komórki (na przykład te, które na ilustracji maja podobne wzory kreskowania) również muszą mieć możliwość stosowania 1-szczelinowego formatu transmisji.

Fig. 2B przedstawia grupę komórek B 220. Załóżmy, że każda komórka B 220 również może wykonywać transmisje z szybkością R, zatem zgodnie z 1-szczelinowym formatem transmisji. W celu wykonywania przekazów w każdej komórce B 220, sąsiednie komórki (pokazane z podobnymi wzorami kreskowania) również muszą mieć możliwość stosowania 1-szczelinowego formatu transmisji.

Fig. 2C przedstawia grupę komórek C 230, która może być na przykład częścią dużej sieci podmiejskiej. Załóżmy, że każda komórka C 230 może przesyłać dane z szybkością (n/m)R (n i m są liczbami całkowitymi, np. n = 1, m = 3) , odpowiednio do formatu transmisji z 3 szczelinami. W celu wykonywania przekazów w każdej z komórek C 230, sąsiednie komórki (pokazane z podobnymi wzorami kreskowania) również muszą mieć możliwość stosowania formatu transmisji z trzema szczelinami. W celu spełnienia wymagań na wykonywanie przekazów we wszystkich komórkach (np. w komórce A 210, komórkach B 220 11 i komórkach C 230) , jak opisano powyżej, każda komórka E 220 musi mieć możliwość stosowania 1-szczelinowego formatu transmisji, jak również 3-szczelinowego formatu transmisji tak, aby mogły obsługiwać przekazy komórki A 210 i komórek C 230. Ponieważ szybkości transmisji danych są takie, że pierwsze szczeliny transmisji rozgłaszania w obu formatach transmisji: 1-szczelinowym i 3-szczelinowym są identyczne, każda komórka B 220 może być przypisana do formatu transmisji 3-szczelinowej, jak pokazano na fig. 2D (gdzie komórki B 220 są pokazane ze wzorami kreskowania podobnymi do użytych dla komórek C 230) . W ten sposób, pierwsze szczeliny transmisji rozgłaszania w komórce A 210 sa identyczne i mogą być programowo łączone. Ponieważ komórki B 220 mogą stosować 1-szczelinowy format transmisji, AT w komórkach B może pomyślnie dekodować rozgłaszane pakiety po pierwszej szczelinie; pozostałe dwie szczeliny transmisji rozgłaszania mogą służyć do realizowania przekazów w komórkach C 230, jak zostanie pokazane na fig. 3 poniżej.

Fig. 3 przedstawia przykład zależności czasowych transmisji rozgłaszania w przykładzie wykonania z fig. 2D, opisanej powyżej. Legenda 310 służy do objaśnienia par wskaźników, użytych do oznaczania każdej szczeliny transmisji. Jak pokazano na fig. 3, dla komórki A szczeliny transmisji poza pierwsza szczelina mogą być używane do transmisji do pojedynczych odbiorców. Ponieważ komórki B mogą stosować 1-szczelinowy format transmisji, AT w komórkach B mogą pomyślnie dekodować rozgłaszane pakiety po pierwszej szczelinie (jak w komórkach A); pozostałe dwie szczeliny służą do przyrostowego łączenia (np. zgodnie z układem szczelin) w komórkach C.

Jak pokazano na fig. 2D i fig. 3, komórki B mogą działać jako komórki buforowe, w celu skutecznego 12 izolowania dwóch obszarów zasięgów (np. komórki A i komórek C), w których mogą być stosowane różne szybkości transmisji danych, przy zachowaniu przekazów. Jak zilustrowano powyżej, takie buforowe komórki mogą mieć możliwość stosowania szybkości transmisji danych, występujących w niektórych sąsiednich komórkach (w których mogą być stosowane większe szybkości transmisji), ale są przypisane do takiego samego formatu transmisji, jaki występuję w innych sąsiednich komórkach (w których mogą być stosowane mniejsze szybkości transmisji danych), dzięki czemu sąsiednie komórki mogą odbierać transmisje rozgłaszania z różnymi szybkościami transmisji danych, zachowując możliwość wykonywania przekazów (np. przez umożliwienie przyrostowego łączenia, jak opisano powyżej). Takie rozwiązanie ze zmienną szybkością transmisji zwiększa ogólną wydajność widmową przez minimalizowanie procentu szczelin przypisanych do transmisji rozgłaszania, przy maksymalizacji szybkości transmisji danych rozgłaszanych dzięki zachowaniu możliwości realizacji przekazów. Jak pokazano na fig. 3, bez takiego rozwiązania, transmisja rozgłaszania do komórek A musiałaby być wykonywana w 3-szczelinowym formacie transmisji i w efekcie, szczeliny transmisji przypisane do transmisji do po jedynczycli odbiorców musiałyby być również wykorzystane do transmisji rozgłaszania, ograniczając ogólną wydajność widmowa.

Fig. 4 przedstawia algorytm procesu 400, który może być stosowany w przykładzie wykonania w celu realizacji rozgłaszania ze zmienną szybkością transmisji z przekazywaniem. W etapie 410 przypisywana jest nominalna szybkość transmisji do każdej komórki względem komórki biorącej udział w przekazach z jedną lub z większa liczba sąsiednich komórek (np. w danym zasięgu przekazów). Nominalna szybkość może na przykład uwzględniać obsługę 13 przekazów, realizowana przez sąsiednie komórki. W pewnych przykładach wykonania, nominalne szybkości transmisji danych, przypisane do różnych komórek w obszarze rozgłaszania, mogą być skonfigurowane tak, że umożliwiają 5 przyrostowe łączenie, tak jak opisano powyżej. W etapie 420 identyfikowana jest minimalna (lub najmniejsza) nominalna szybkość transmisji przypisana do każdej komórki i sąsiednich komórek, z którymi będą realizowane przekazy (np. sąsiednie komórki rozważane w etapie 410) . W etapie 10 430 do każdej komórki przypisywana jest szybkość transmisji danych równa zidentyfikowanej w ten sposób minimalnej nominalnej szybkości transmisji.

Fig. 5 przedstawia algorytm procesu 500, który może być stosowany w przykładzie wykonania w celu realizacji 15 rozgłaszania ze zmienną szybkością z przekazywaniem. W etapie 510 wybierany jest zestaw szybkości, zawierający liczne różne szybkości transmisji danych, każda zwiazana z formatem transmisji. W etapie 520 liczne AP otrzymują polecenie przesłania rozgłaszanych treści według zestawu 20 szybkości, przy czym zestaw szybkości jest skonfigurowany tak, że umożliwia przyrostowe łączenie przesłanych przez AP rozgłaszanych pakietów (np. w AT, zgodnie z układem szczelin). W pewnych przykładach wykonania szybkości transmisji danych i odpowiadające im formaty transmisji 25 w zestawie szybkości mogą być wybierane i przypisywane do AP w odniesieniu do możliwych do stosowania szybkości transmisji danych w komórkach obsługiwanych przez AP, jak również ograniczeń narzucanych przez sąsiednie komórki odnośnie wykonywania przekazów, jak opisano powyżej. Zestaw 30 szybkości może być również wybrany częściowo w oparciu o rozmiar przesyłanej rozgłaszanej treści.

Fig. 6 przedstawia algorytm procesu 600, który może zostać zastosowany do realizacji rozgłaszania o zmiennej 14 szybkości z przekazywaniem. W etapie 610 do pierwszecjo AP przypisywanych jest n szczelin w celu przesyłania rozgłaszanych treści i (m - n) szczelin do transmisji do pojedynczych odbiorców (m i n są liczbami całkowitymi i m > n) . W etapie 620 do drugiego AP przypisywanych jest m szczelin w celu transmisji rozgłaszanych treści. W etapie 630 do trzeciego AP przypisywanych jest m szczelin w celu transmisji rozgłaszanych treści. W jednym przykładzie wykonania, pierwszy AP może obsługiwać pierwsza komórkę, która może stosować szybkość transmisji danych równa R. Drugi AP może obsługiwać druga komórkę, sąsiadująca z pierwszą komórką, która również może stosować szybkość transmisji danych R. Trzeci AP może obsługiwać trzecia komórkę, sąsiadującą z drugą komórką, która może stosować szybkość transmisji danych (n/m)R, jak opisano powyżej.

Fig. 7 przedstawia algorytm procesu 700, który może zostać zastosowany do realizacji rozgłaszania ze zmienna szybkością z przekazywaniem. W etapie 710 ustala sie, że indeks szczeliny i jest równy zero. W etapie 720 wybierana jest szczelina transmisyjna, zaś indeks szczeliny jest zwiększany ol (i = i + 1). W etapie 730 ustalane jest, czy i < m, gdzie m jest liczbą szczelin transmisyjnych, przypisanych do transmisji rozgłaszania. Jeśli wynik etapu 730 jest pozytywny („TAK"), wykonywany jest następnie etap 740, w którym identyfikowane są rozgłaszane pakiety, odebrane z licznych AP w szczelinie i. Następnie, w etapie 750 następuję łączenie odebranych w szczelinie i rozgłaszanych pakietów (zauważmy, że dla transmisji rozgłaszania w formacie CDMA odebrane sygnały mogą najpierw być poddawane operacji przeciwnej do rozgłaszania, zanim zostaną połączone programowo. W przypadku transmisji rozgłaszania w formacie OFDM, odebrane sygnały mogą być łączone bezpośrednio). Proces 700 wraca następnie do etapu 15 720 i przetwarzana jest następna szczelina transmisyjna. Jeśli wynik etapu 730 jest negatywny („NIE"), proces 700 może następnie przetwarzać na przykład transmisje do pojedynczych odbiorców, jak pokazano w etapie 760.

Fig. 8 pokazuje schemat blokowy urządzeń 800, które mogą być użyte do realizacji niektórych przedstawionych przykładów wykonania (jak opisano powyżej). Dla przykładu, urządzenie 800 może zawierać jednostkę (lub moduł) 810 do wyboru zestawu szybkości, dostosowaną do wyboru zestawu szybkości, zawierającego liczne różne szybkości transmisji danych, przy czym z każdą związany jest format transmisji i jednostkę rozkazową 820 dostosowaną do wydawania poleceń AP przesyłania rozgłaszanych treści zgodnie z zestawem szybkości. Zestaw szybkości może być skonfigurowany tak, że umożliwia przyrostowe łączenie rozgłaszanych pakietów przesyłanych przez AP (jak opisano powyżej). W pewnych przykładach wykonania, jednostka 810 do wybierania zestawu szybkości może być, na przykład, dostosowana do wykonywania procesu 400, przedstawionego na fig. 4. Jednostka rozkazowa 820 może być, na przykład, skonfigurowana tak, że wykonuje proces 600, zilustrowany na fig. 6. W urządzeniu 800, jednostka 810 do wyboru zestawu szybkości i jednostka rozkazowa 820 mogą być połączone z magistralą komunikacyjną 83 0. Jednostka procesowa <34 0 i jednostka pamięci 850 mogą być również dołączone do magistrali komunikacyjnej 830. Jednostka procesowa 840 może być skonfigurowana tak, że steruje i/lub koordynuje operacje różnych jednostek. Jednostka pamięci 850 może zawierać instrukcje wykonywane przez procesor 840. W pewnych przykładach wykonania urządzenie 800 może byc realizowane w ANC (np. ANC 130, zilustrowane na fig. 1), 16 w centralnym sterowniku sieci lub w innych elementach infrastruktury sieci.

Fig. 9 przedstawia schemat blokowy urządzenia 900, które może być użyte do realizacji niektórych przedstawionych przykładów wykonania (jak opisano powyżej). Dla przykładu, urządzenie 900 może zawierać jednostkę (lub moduł) odbiorczą 910, skonfigurowaną do odbierania pakietów danych transmitowanych z licznych AP, jednostkę identyfikacji 920, skonfigurowaną do identyfikowania rozgłaszanych pakietów w odbieranych pakietach danych i jednostkę przyrostowego łączenia 930, skonfigurowana do przyrostowego łączenia zidentyfikowanych rozgłaszanych pakietów (np. zgodnie z układem szczelin). W pewnych przykładach wykonania, jednostka odbiorcza 910, jednostka identyfikacji 920 i jednostka przyrostowego łączenia 930 mogą być na przykład dostosowane do wykonywania procesu 700, zilustrowanego na fig. 7. W urządzeniu 900, jednostka odbiorcza 910, jednostka identyfikacji 920 i jednostka przyrostowego łączenia 930 mogą być połączone z magistralą komunikacyjna 940. Jednostka procesowa 950 i jednostka pamięci 960 mogą być również połączone z magistralą komunikacyjna 940. Jednostka procesowa 950 może być dostosowana do sterowania i/lub koordynowania operacji różnych jednostek. Jednostka pamięci 960 może zawierać instrukcje wykonywane przez jednostkę procesowa 950. W pewnych przykładach wykonania, urządzenie 900 może być realizowane w AT lub w innych urządzeniach do odbioru danych.

Przedstawione tu przykłady wykonań (takie jak opisane powyżej) zawierają kilka przykładów wykonania usług rozgłaszania ze zmienna szybkością z przekazywaniem. Istnieją inne przykłady wykonań i realizacji. 17 Różne jednostki/moduły na fig. 8-9 i inne przykłady wykonań mogą być realizowane sprzętowo, programowo, w oprogramowaniu wbudowanym lub w ich kombinacjach. W realizacji sprzętowej, różne jednostki mogą być realizowane w jednym lub w większej liczbie układów scalonych do określonych zastosowań (ASIC), cyfrowych procesorach sygnałowych (DSP), cyfrowych urządzeniach przetwarzających sygnały (DSPD), tablicach bramek programowanych przez użytkownika (FPGA), procesorach, mikroprocesorach, sterownikach, mikrosterownikach, programowalnych urządzeniach logicznych (PLD), innych jednostkach elektronicznych lub w dowolnych ich kombinacjach. W przypadku realizacji programowego, różne jednostki mogą być realizowane w modułach (np. procedurach, funkcjach itd.), które wykonują opisane tu funkcje. Kody programu mogą być zapisane w jednostce pamięci i wykonywane przez procesor (lub jednostkę procesorowa). Jednostka pamięci może być usytuowana wewnątrz procesora lub może być na zewnątrz procesora i w tym przypadku może być połączoną z procesorem przy pomocy różnych środków znanych w danej dziedzinie. Różne przedstawione przykłady wykonania mogą byc realizowane w sterowniku, AT i w innych środkach służących do realizacji usług rozgłaszania/rozpowszechniania. Przedstawione tutaj przykłady wykonania mogą być stosowane w układzie przetwarzania danych, w systemie komunikacji bezprzewodowej, w systemie rozgłaszania jednokierunkowego i w dowolnym innym systemie wymagającym wydajnej transmisji informacji.

Specjaliści w danej dziedzinie zauważa, że informacje i sygnały mogą być reprezentowane przy użyciu dowolnych różnych technologii i technik. Na przykład, dane, instrukcje, polecenia, informacje, sygnały, bity, symbole i 18 chipy, które mogą występować w powyższym opisie, mogą być reprezentowane przez napięcia, prądy, fale elektromagnetyczne, pola lub cząsteczki magnetyczne, pola lub cząsteczki optyczne lub ich dowolne kombinacje.

Specjaliści zauważą również, że różne przykładowe logiczne bloki, moduły, obwody i etapy algorytmów, opisane w odniesieniu do przedstawionych przykładów wykonania, mogą być realizowane jako sprzęt elektroniczny, program komputerowy lub ich kombinację. W celu wyraźnego przedstawienia tej wymienności sprzętu i programu, różne przykładowe komponenty, bloki, moduły, obwody i etapy zostały opisane powyżej ogólnie w odniesieniu do ich funkcjonalności. To, czy taka funkcjonalność jest realizowana w postaci sprzętu, czy programu, zależy od danego zastosowania i ograniczeń konstrukcyjnych, narzuconych na cały system. Specjaliści mogą realizować opisaną funkcjonalność dla każdego zastosowania w inny sposób, ale takie decyzje o realizacji nie powinny być interpretowane jako odejście od zakresu tego wynalazku. Różne przykładowe logiczne bloki, moduły i obwody, opisane w odniesieniu do przedstawionych przykładów wykonania, mogą być realizowane lub wykonywane przez procesor ogólnego przeznaczenia, cyfrowy procesor sygnałowy (DSP), układ scalony do określonych zastosowań (ASIC), tablicę bramek programowana przez użytkownika (FPGA) lub inne programowalne urządzenie logiczne, dyskretne bramki lub logiczne obwody tranzystorowe, dyskretne komponenty sprzętowe lub dowolną ich kombinację, dostosowana do wykonywania opisanych tutaj funkcji. Procesor ogólnego przeznaczenia może być mikroprocesorem, ale alternatywnie, procesor może być dowolnym tradycyjnym procesorem, sterownikiem, mikrosterownikiem lub maszyna stanów. Procesor może być realizowany jako kombinacja urządzeń 19 liczących, np. kombinacja DSP i mikroprocesora, licznych mikroprocesorów, jednego lub większej liczby mikroprocesorów w połączeniu z rdzeniem DSP lub dowolna inna konfiguracja tego typu.

Etapy sposobu lub algorytmu, opisane w odniesieniu do przedstawionych przykładów wykonania mogą być realizowane bezpośrednio w sprzęcie, w module programowym, wykonywanym przez procesor lub w ich kombinacji. Moduł programowy może być usytuowany w pamięci ze swobodnym dostę.pem (RAM) , w pamięci szybkiej, w pamięci stałej (ROM), elektrycznie programowalnej pamięci stałej (EPROM), elektrycznie kasowanej, programowanej pamięci stałej (EEPROM), w rejestrach, na dysku stałym, dysku wymiennym, CD-ROM lub w dowolnej innej postaci ośrodka przechowującego dane, znanej w danej dziedzinie. Przykładowy ośrodek przechowujący dane jest połączony z procesorem tak, że procesor może odczytywać informacje z i zapisywać informacje w ośrodku przechowującym dane. Alternatywnie, ośrodek przechowujący dane może być zintegrowany z procesorem. Procesor i ośrodek przechowujący dane mogą rezydować w układzie ASIC. ASIC może rezydować w AT. Alternatywnie, procesor i ośrodek przechowujący dane mogą rezydować w AT jako komponenty dyskretne.

Powyższy opis przedstawionych przykładów wykonania został podany w tym celu, aby dowolny specjalista w danej dziedzinie mógł zrealizować lub wykorzystać ten wynalazek. Różne modyfikacje tych przykładów wykonania są oczywiste dla specjalistów w danej dziedzinie, zaś określone tutaj podstawowe zasady działania mogą zostać zastosowane w innych konstrukcjach bez odchodzenia od idei i zakresu wynalazku. Zatem ten wynalazek nie jest ograniczony do pokazanych przykładów wykonania, ale jest zgodny 20 z najszerszym zakresem stosowania, zgodnym z przedstawionymi tutaj zasadami i nowatorskimi cechami.

QUALCOMM INCORPORATED

Pełnomocnik:

Claims

383592 Μ 53P21035PLO0 PCT/US2 005/02 552 3 Zastrzeżenia patentowe 1. Urządzenie przystosowane do komunikacji bezprzewodowej, zawierające procesor skonfigurowany do: wyboru zestawu szybkości, zawierającego wiele różnych szybkości transmisji danych, przy czym każda jest zwiazana z formatem transmisji i wydawania rozkazów wielu punktom dostępu dla nadawania rozgłaszanej treści zgodnie z zestawem szybkości, przy czym zestaw szybkości jest skonfigurowany dla umożliwiania przyrostowego łączenia rozgłaszanych pakietów nadawanych przez punkty dostępu.
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że procesor jest ponadto skonfigurowany do wyboru zestawu szybkości w odniesieniu do wspieranych szybkości transmisji danych komórek obsługiwanych przez punkty dostępu i wymagań wspierania przekazywania miękkiego w komórkach.
3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że procesor jest ponadto skonfigurowany do wyboru zestawu szybkości w oparciu częściowo o rozmiar rozgłaszanej treści.
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że każdy z rozgłaszanych pakietów jest przesyłany w przynajmniej jednej szczelinie transmisyjnej i jest przyrostowo łączony zgodnie z układem szczelin.
5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rozgłaszana treść jest przesyłana w jednym spośród formatu dostępu zwielokrotnionego przez podział kodowy (CDMA) i dostępu zwielokrotnionego przez podział częstotliwości ortogonalnej (OFDM). 2
6. Urządzenie przystosowane do komunikacji bezprzewodowej, zawieraj ące: jednostkę wyboru zestawu szybkości, skonfigurowana do wyboru zestawu szybkości, zawierającego wiele różnych szybkości transmisji danych, przy czym każda jest zwiazana z formatem transmisji i jednostkę rozkazowa, skonfigurowana do wydawania rozkazów wielu punktom dostępu dla przesyłania rozgłaszanej treści zgodnie z zestawem szybkości, przy czym zestaw szybkości jest skonfigurowany dla umożliwienia przyrostowego łączenia rozgłaszanych pakietów przesyłanych przez punkty dostępu.
7. Urządzenie według zastrz. 6, zawierające ponadto jednostkę procesorową, połączoną z jednostką wyboru zestawu szybkości i jednostką rozkazową.
8. Urządzenie przystosowane do komunikacji bezprzewodowej, zawierające procesor skonfigurowany do: przypisywania do pierwszego punktu dostępu n szczelin dla transmisji rozgłaszanej treści i (m-n) szczelin dla transmisji do pojedynczych odbiorców (m>n); przypisywania do drugiego punktu dostępu m szczelin dla transmisji rozgłaszanej treści i przypisywania do trzeciego punktu dostępu m szczelin dla transmisji rozgłaszanej treści.
9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że pierwszy punkt dostępu, drugi punkt dostępu i trzeci punkt dostępu są skonfigurowane odpowiednio do obsługiwania pierwszej komórki, drugiej komórki sąsiadującej z pierwsza komórka i trzeciej komórki sąsiadującej z druga komórka, przy czym pierwsza komórka jest zdolna do wspierania szybkości transmisji danych R, a trzecia komórka jest zdolna do wspierania szybkości transmisji danych (n/m)R. 3
10. Urządzenie przystosowane do komunikacji bezprzewodowej, zawierające procesor skonfigurowany do: przypisania do każdej komórki nominalnej szybkości transmisji w odniesieniu do każdej komórki realizującej przekazywanie miękkie z przynajmniej jedną sąsiednią komórką ; identyfikowania minimalnej nominalnej szybkości transmisji przypisanej do każdej komórki i przynajmniej jednej sąsiedniej komórki i przypisywania do każdej komórki szybkości transmisji rozgłaszanych danych równej zidentyfikowanej minimalnej szybkości nominalnej.
11. Urządzenie przystosowane do komunikacji bezprzewodowej, zawierające procesor skonfigurowany do: odbioru rozgłaszanych pakietów, wysyłanych z wielu punktów dostępu i przyrostowego łączenia odbieranych rozgłaszanych pakietów.
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że każdy z rozgłaszanych pakietów jest przesyłany w przynajmniej jednej szczelinie transmisyjnej i jest przyrostowo łączony zgodnie z układem szczelin.
13. Urządzenie przystosowane do komunikacji bezprzewodowej, zawierające: jednostkę odbiorcza, skonfigurowaną do odbioru pakietów danych nadawanych z wielu punktów dostępu; jednostkę identyfikującą, skonfigurowaną do identyfikowania rozgłaszanych pakietów w odbieranych pakietach danych i jednostkę przyrostowego łączenia, skonfigurowana do przyrostowego łączenia rozgłaszanych pakietów.
14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że każdy z rozgłaszanych pakietów jest przesyłany 4 w przynajmniej jednej szczelinie transmisyjnej i jest przyrostowo łączony zgodnie z układem szczelin.
15. Urządzenie według zastrz. 13, zawierające ponadto jednostkę procesorową, połączoną z jednostką odbiorcza, jednostką identyfikującą i jednostką przyrostowego łączenia.
16. Sposób komunikacji bezprzewodowej, obejmujący: wybór zestawu szybkości, zawierającego wiele różnych szybkości transmisji danych, przy czym każda jest związana z formatem transmisji i wydawanie rozkazów wielu punktom dostępu dla przesyłanie rozgłaszanej treści zgodnie z zestawem szybkości, przy czym zestaw szybkości jest skonfigurowany dla umożliwiania przyrostowego łączenie rozgłaszanych pakietów przesyłanych przez punkty dostępu.
17. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że obejmuje ponadto wybór zestawu szybkości w odniesieniu do wspieranych szybkości transmisji danych komórek obsługiwanych przez punkty dostępu i wymagań odnośnie wspierania przekazywania miękkiego w komórkach.
18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że obejmuje ponadto wybór szybkości transmisji w oparciu częściowo o rozmiar rozgłaszanej treści.
19. Sposób komunikacji bezprzewodowej, obejmujący: przypisywanie do pierwszego punktu dostępu n szczelin dla transmisji rozgłaszanej treści i (m-n) szczelin dla transmisji do pojedynczych odbiorców (m>n); przypisywanie do drugiego punktu dostępu m szczelin dla transmisji rozgłaszanej treści i przypisywanie do trzeciego punktu dostępu rn szczelin dla transmisji rozgłaszanej treści.
20. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że pierwszy punkt dostępu, drugi punkt dostępu i trzeci punkt 5 dostępu są skonfigurowane do obsługiwania odpowiednio pierwszej komorki, drugiej komórki, sąsiadującej z pierwsza komórką i trzeciej komórki, sąsiadującej z drugą komórka, przy czym pierwsza komórka jest zdolna do wspierania szybkości transmisji danych R, a trzecia komórka jest zdolna do wspierania szybkość transmisji danych (n/m)R.
21. Sposób komunikacji bezprzewodowej, obejmujący: odbiór rozgłaszanych pakietów z wielu punktów dostępu i przyrostowe łączenie odebranych rozgłaszanych pakietów.
22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że każdy z rozgłaszanych pakietów jest przesyłany w przynajmniej jednej szczelinie transmisyjnej, przy czym sposób obejmuje ponadto przyrostowe łączenie rozgłaszanych pakietów zgodnie z układem szczelin.
23. Sposób komunikacji bezprzewodowej, obejmujący: przypisywanie do każdej komórki nominalnej szybkości transmisji w odniesieniu do każdej komórki realizującej przekazywanie miękkie z przynajmniej jedna komórka sąsiednią; identyfikowanie minimalnej nominalnej szybkości transmisji przypisanej do każdej komórki i przynajmniej jednej komórki sąsiedniej i przypisywanie do każdej komórki szybkości transmisji danych rozgłaszania równej zidentyfikowanej nominalnej szybkości transmisji.

QUALCOMM INCORPORATED Pełnomocnik: