PL391612A1 - Urządzenie do leczenia skolioz - Google Patents

Description

i 391612 )

Urządzenie do leczenia skolioz

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do zachowawczego leczenia zwłaszcza skolioz, stosowane w fizjoterapii osób ze skrzywieniami kręgosłupa.

Ponieważ, wbrew nazwie, skolioza nie jest tylko bocznym skrzywieniem kręgosłupa lecz skrzywieniem trójpłaszczyznowym, leczenie zachowawcze, polegające na intensywnym oddziaływaniu na układ więzadłowo-mięśniowo-szkieletowy, również należy prowadzić w trzech płaszczyznach.

Znane są urządzenia stosowane w zachowawczym leczeniu osób ze stwierdzoną skoliozą, przy pomocy których przeprowadza się korekcję kręgosłupa w trzech płaszczyznach, w których występują skrzywienia. Przykładowo trójpłaszczyznowy korektor skolioz składa się ze wspornika, na którym układa się tułów klęcząc obunóż. Wspornik ustawiony jest na jednym końcu podstawy, która w drugim końcu posiada ramę, do której mocuje się gumy ekspanderowe. Wspornik ma regulowaną wysokość, podobnie 2 regulowane są punkty mocowania gum ekspanderowych, wszystko zależnie od rodzaju i wielkości skrzywienia, a także w zależności od wzrostu osoby ćwiczącej. Regulowana jest również odległość wspornika od ramy, przez co również dostosowujemy korektor do wzrostu pacjenta. Po dostosowaniu przyrządu w pionie i poziomie ćwiczący napręża rękami gumy aż do skorygowania łuku. Dobór ilości i długości gum (ma to wpływ na kierunek i wielkość działających sił korygujących) zależy od rodzaju skrzywienia.

Przy pomocy ćwiczeń z wykorzystaniem takich urządzeń przywraca się i wykształca prawidłowe wygięcie kręgosłupa w obrębie każdej płaszczyzny i każdego łuku. W przyrządzie tym nie ma jednak możliwości korekcji skolioz odcinka lędźwiowego.

Według wynalazku urządzenie do leczenia skolioz składa się z ramy głównej, która posiada u góry zamocowany przegubowo drążek górny i u dołu posiada przegubowo zamocowany drążek dolny. Korzystne jest. gdy przeguby mocujące drążki górny i dolny są przegubami kulowymi. Końce drążków górnego i dolnego połączone są z ramą główną elementami naprężającymi, odpowiednio górnymi lub dolnymi. Drążek górny posiada uchwyty dla rąk, zaś drążek dolny posiada platformy dla stóp ćwiczącej osoby. Górne elementy naprężające jednym z końców przymocowane są do końców drążka górnego, a drugimi końcami zamocowane są przeciwsobnie w ramie głównej, zaś dolne elementy naprężające jednym końcem są przymocowane do końców drążka dolnego, a drugimi końcami zamocowane są przeciwsobnie w ramie głównej. Odległość pomiędzy punktami mocowania drążka górnego i drążka dolnego jest regulowana zależnie od wzrostu ćwiczącej osoby. Niekiedy do bocznych płaszczyzn ramy głównej, za pomocą dodatkowych elementów naprężających zamocowana jest 3 przynajmniej jedna pelota, którą ćwicząca osoba odpowiednio zakłada na tułów w miejscach skrzywienia kręgosłupa. Rama główna posiada zaczepy do mocowania końców elementów naprężających ustawione na wszystkich płaszczyznach.

Urządzenie do leczenia skolioz według wynalazku zapewnia ćwiczącemu wielopłaszczyznowe oddziaływanie na cały skrzywiony kręgosłup. Szerzej zostanie to omówione w dalszej części opisu, przy przedstawianiu przykładu wykonania urządzenia.

Przedmiot wynalazku jest schematycznie pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do leczenia skolioz w widoku aksonometrycznym, a fig. 2 przedstawia urządzenie w widoku z przodu (z pominięciem szczegółów zmniejszających czytelność rysunku).

Jak pokazano na fig. 1, urządzenie do leczenia skolioz ma ramę główną I w kształcie prostopadłościanu z nóżkami. Górne ramiona ramy głównej I połączone są ze sobą belką górną 2, do której przymocowany jest na przegubie kulowym 3 drążek górny 4. Dolne ramiona ramy głównej 1 połączone są ze sobą belką dolną 5, do której przymocowany jest na przegubie kulowym 6 drążek dolny 7. Drążek górny 4 posiada uchwyty § dla rąk, a drążek dolny 7 posiada platformy 9 dla stóp osoby ćwiczącej. Rama główna posiada u góry ramę dodatkową górną 10, na której znajdują się punkty zaczepowe górne Ifil, a u dołu posiada ramę dodatkową dolną H, na której znajdują się punkty zaczepowe dolne 1Γ. Na płaszczyźnie czołowej rama główna l posiada belkę zaczepową przedniej 12 na której znajdują się punkty zaczepowe 12’. a na płaszczyźnie tylnej - belkę zaczepową tylną 13, na której znajdują się punkty zaczepowe tylne 13\ Do końców drążka górnego 4 przymocowane są górne elementy naprężające 141 i 14”, przy czym 4 drugi koniec jednego z elementów naprężających 142 jest przymocowany do jednego z punktów zaczepowych 101 ramy dodatkowej górnej 10, a drugi koniec drugiego elementu naprężającego 141 jest przymocowany do jednego z punktów zaczepowych 121 belki zaczepowej przedniej 12. Do końców drążka dolnego 7 przymocowane są dolne elementy naprężające 151 i 15”, przy czym drugi koniec jednego elementu 151 jest przymocowany do jednego z punktów zaczepowych Ul ramy dodatkowej dolnej li, a drugi koniec drugiego elementu naprężającego 151 jest przymocowany do jednego z punktów zaczepowych 121 belki zaczepowej przedniej.

Jak pokazano na fig.2 w urządzeniu znajdują się też boczne elementy naprężające 161 i 16”, których końce przymocowane są do punktów zaczepowych 171 znajdujących się na bocznych belkach zaczepowych 17 na bocznych ścianach. Boczne elementy naprężające 161 i 161 posiadają na drugich końcach peloty 181 i 181 (niekiedy wystarcza tylko jedna), które zakłada się na tułów osoby ćwiczącej tak, aby dodatkowo korygować skrzywienia kręgosłupa. Możliwe jest też założenie dodatkowej, stabilizującej peloty, a elementami naprężającymi działającymi w obie strony.

Na podstawie wyniku badania, najczęściej radiologicznego, prowadzący ćwiczenia fizjoterapeuta ustawia urządzenie tak, aby w trakcie jednego ćwiczenia korygować cały kręgosłup. Najpierw ustala odległość pomiędzy drążkami 4 i 7, a następnie ustala miejsca, w których mocowane są drugie końce elementów naprężających górnych 141 i 14” oraz elementów naprężających dolnych ]51 i Ul. Ćwiczący staje na platformach 9 dolnego drążka 7 i chwyta dłońmi za uchwyty 8 drążka górnego 4. Górne i dolne elementy naprężające wymuszają ruch ciała osoby ćwiczącej w odpowiednią stronę, we wszystkich płaszczyznach. Dodatkowo na tułów osoby ćwiczącej 5 zakłada się peloty 1£ i ΠΓ, przez co na kręgosłup działają dodatkowe siły rozciągające. Przez ćwiczenie na urządzeniu według wynalazku jednocześnie oddziaływuje się na wszystkie krzywizny, skolioza jest odkręcana w drugą stronę, następuje właściwe rozciąganie krzywizn, mięśni, wiązadeł.

Możliwe jest też wykonywanie ćwiczeń w pozycji leżącej, po położeniu urządzenia na ścianie przedniej i ułożeniu pacjenta na dostawionej leżance, o regulowanej wysokości. Ćwiczenia odbywają się wtedy z oporem, ale w warunkach odciążenia kręgosłupa, dla wzmocnienia mięśni odpowiedzialnych za utrzymanie uzyskanej korekcji - w pozycji stojącej możliwe jest rozciąganie przykurczonych struktur, które doprowadzają do korekcji skrzywień, a w pozycji leżącej następuje utrwalenie skorygowanej sylwetki.

A

Claims (7)

1. 6 $91612 c1 Zastrzeżenia patentowe 1. Urządzenie do leczenia skolioz, z ramą główną i elementami naprężającymi, znamienne tym, że rama główna (I) posiada u góry zamocowany przegubowo drążek górny (4) i u dołu posiada przegubowo zamocowany drążek dolny(7), przy czym końce drążków górnego (4) i dolnego (7) połączone są z ramą główną elementami naprężającymi, odpowiednio górnymi (141) i (MD lub dolnymi (151) i (MD-
2. 2. Urządzenie do leczenia skolioz według zastrz. 1, znamienne tym, że przeguby górny (3) i dolny (6) mocujące drążki górny (4) i dolny (7) są przegubami kulowymi,
3. 3. Urządzenie do leczenia skolioz według zastrz. 1, znamienne tym, że drążek górny (4) posiada uchwyty (8) dla rąk, zaś drążek dolny (7) posiada platformy (9) dla stóp ćwiczącej osoby.
4. 4. Urządzenie do leczenia skolioz według zastrz. 1, znamienne tym, że górne elementy naprężające (141) i U 4”) jednym z końców przymocowane są do końców drążka górnego (4), a drugimi końcami zamocowane są przeciwsobnie w ramie głównej (1) zaś dolne elementy naprężające (151) i (15”) jednym końcem są przymocowane do końców drążka dolnego (7), a drugimi końcami zamocowane są przeciwsobnie w ramie głównej (I). 7
5. 5. Urządzenie do leczenia skolioz według zastrz. 1, znamienne tym, że odległość pomiędzy punktami mocowania drążka górnego (4) i drążka dolnego (7) jest regulowana zależnie od wzrostu ćwiczącej osoby.
6. 6. Urządzenie do leczenia skolioz według zastrz. 1, znamienne tym, że do bocznych płaszczyzn ramy głównej (I), za pomocą dodatkowych elementów naprężających (161) i (161) zamocowana jest przynajmniej jedna pelota (18), którą ćwicząca osoba zakłada w miejscach skrzywienia kręgosłupa.
7. 7. Urządzenie do leczenia skolioz według zastrz. 1, znamienne tym, że rama główna (1) posiada zaczepy (101), (iΓ), (IT), (13) i (IZ) do mocowania końców elementów naprężających ustawione na wszystkich płaszczyznach. /] r\