PL425127A1 - Sposób formowania przestrzennych izolacji termicznych i akustycznych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób formowania przestrzennych izolacji termicznych i akustycznych. Wynalazek ma zastosowanie w szczególności dla przemysłowego wytwarzania izolacji termoplastycznych, jak również termoutwardzalnych z wykorzystaniem spoiwa, gdzie spoiwo stanowi w swej osnowie warstwę utwardzającą strukturę przestrzenną uzyskiwanej izolacji. W tym przypadku wynalazek może być wykorzystywany dla kształtek (1’) w rodzaju płyt izolacyjnych do urządzeń AGD, np. do kuchenek mikrofalowych, piekarników, lodówek oraz dla kształtek w rodzaju izolacji 3D, np. dla pojazdów samochodowych w obszarze podłóg w przedziałach pasażerskich, ścian grodziowych przedziału silnikowego, kolektorów wydechowych, katalizatorów, filtrów cząstek stałych. Sposób formowania przestrzennych izolacji termicznych stanowiących jednocześnie izolacje akustyczne, według niniejszego wynalazku, prowadzony jest z wykorzystaniem spoiwa. Spoiwo będąc kompozycją zawierającą co najmniej jedną sól kwasu krzemowego stanowi warstwę utwardzającą strukturę przestrzenną uzyskiwanej izolacji. Uzyskiwana izolacja jest kształtką (1’) o zasadniczo nikłej grubości, wykonaną z maty szklanej (13), która jako płaski i giętki wsad (1) podawana jest z rolki (2) do wykrawarki (3) dzięki przenośnikowi (4) z bocznym mechanizmem prowadzącym (5). Wykrawarka (3) kształtuje go obwiedniowo wzdłuż krawędzi wstępnie, po czym dalej jako płaska kształtka (1’) wsad (1) prowadzony jest przenośnikiem do modułu nakładania (7) spoiwa. Spoiwo podawane jest jako uwodniony utwardzacz (12) poprzez natrysk z co najmniej jednej dyszy (8), przynajmniej jednostronnie, na płaską kształtkę (1’), po czym po wprowadzeniu wspólnym do prasy (9) wywierającej na nie parcie i ogrzewanej do minimum 100°C, następuje odparowanie wody ze spoiwa i uformowanie przestrzenne kształtki (1’) do postaci wypraski. Para wodna jest wyprowadzana poza komorę (10) prasy (9) kanałami wylotowymi (11). Skrystalizowany utwardzacz (12) łączy się z matą szklaną (13) poprzez powierzchniowe wtopienie się, tworząc powierzchniową warstwę wiążącą włókna szklane trwale dzięki powstaniu wiązań krzemianowych celem utrwalenia kształtu przestrzennego wynikającego z dopasowania do siebie matrycy (14) i patrycy (15) prasy (9) będącej stemplem (15’) prasy (9). Gotową wypraskę wyładowuje się po otwarciu prasy (9). Przed odparowaniem wody i przed uzyskaniem wypraski, pompą próżniową (16) wytwarza się podciśnienie wewnątrz komory (10) prasy (9) zawierającej kształtkę (1’) pokrytą spoiwem, po czym z wnętrza wyprowadza się także nadmiar jeszcze nieutwardzonego uwodnionego utwardzacza (12). Wykorzystuje się do tego celu naczynie zbiorcze (17) połączone z kanałami wylotowymi (11) poprzez zawór próżniowy (18). Kanały wylotowe (11) są umieszczone w prasie (9) po przeciwnej stronie względem powierzchniowej warstwy spoiwa nałożonej na matę szklaną (13), dzięki czemu podczas wytwarzania i utrzymywania podciśnienia spoiwo przenika w głąb maty szklanej (13) ulegając degresywnie rozrzedzeniu. Odsysanie rozpoczyna się po uzyskaniu szczelności komory (10) prasy (9) po otwarciu zaworu próżniowego (18), natomiast po ustabilizowaniu wartości podciśnienia nadal trwa wygrzewanie wypraski, aż do momentu pełnej krystalizacji utwardzacza (12) w macie szklanej (13), który krystalizuje się do postaci stożków ściętych o ściętej mniejszej podstawie mającej średnicę otworu kanału wylotowego (11), do którego spoiwo tworzące stożek było zasysane. Następnie zamyka się zawór próżniowy (18) i otwiera zawór spustowy (19) prasy (9) dla wyrównania ciśnienia z ciśnieniem atmosferycznym. Dla poprawnej realizacji wynalazku kompozycja spoiwa zawiera także wodę w ilości wagowej od 55% do 65% oraz wypełniacz, którym jest montmorylonit rafinowany stanowiący uzupełnienie do 100% przy zawartości soli kwasu krzemowego wynoszącej wagowo odpowiednio od 35% do 25%.