Opublikowano dnia 20 maja 1960 r.POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 42987 i-o wte Zaklady Produkcji Urzadzen Mechanicznych") Pszczyna, Polska Sposób profilowania i zaginania blach na elektrody kieszeniowe oraz urzqdzenie do stosowania tego sposobu Patent trwa od dnia 26 listopada 1958 r.Przedmiotem wynalazku jest sposób profi¬ lowania blach przeznaczonych do elektrofil¬ trów oraz urzadzenie do stosowania tego spo¬ sobu, skladajace sie z dwóch walcarek. .Znane dotychczas sposoby profilowania blach na elektrody kieszeniowe polegaly na praso¬ waniu blach na prasach hydraulicznych 250- tonowych i dlugosci tloczenia 6,5 mb. Prace wykonywane na wymienionych prasach byly bardzo uciazliwe i pracochlonne.Sposób profilowania blach wedlug wynalaz¬ ku, polega na nadawaniu profilu tasmie bla¬ chy przeznaczonej na element skladowy elek¬ trofiltru, za pomoca przepuszczania tasmy przez walcarke o zwartej rozstawie 6-ciu par walców, przy czym kazda kolejna para wal¬ ców nadaje tasmie profil w ten sposób, ze wszystkie zaginania w kazdej parze walców *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wyn^la?ku jest inz. Józef Bobiec zmieniaja sie równoczesnie o jednakowe katy giecia.Zawijanie blach sprofilowanych na wymie¬ nionej walcarce wykonuje sie na podobnej 7- mioparowej walcarce, przy czym ostatnie 3 pa¬ ry walców sa nastawne w kierunku prostopa¬ dlym do zaginanej blachy w celu uzyskania prostolinijnosci wykonywanych elektrod kie- szeniowych, a 5-ta para walców posiada na- kielki, które w pewnych odstepach powoduja wgnioty usztywniajace elektrode i uniemozli¬ wiajace wzajemne przesuniecie sie blach.Na rysunkach fig. 1 przedstawia maszyne do profilowania- blach na elektrody kieszeniowe w widoku bocznym, fig 2 — w przekroju B—B, fig. 3 — w widoku od strony strzalki A, fig. 4 uwidacznia maszyne do zaginania |rze- gów elektrod w widoku bocznym, fig. 5 w wi¬ doku od strony strzalki A, fig. 6 w przekroju B—B. Na fig. 7 pokazano przebieg profilowa¬ nia blach na poszczególnych parach walców,na fig. S, 9 — ksztalty blach profilowanych na maszynie wedlug fig. 1, a fig. 10 przedstawia ksztalt elektrody po zawinieciu brzegów.Maszyna do profilowania blach na elektro¬ dy dla elektrofiltrów (fig 1, 2, 3) sklada sie z korpusu 1, 6-ciu par walców I — VI, wal¬ ków profilujacych 2, oprawy lozysk^ dolnych 3, górnych 4 — nastawnych i dociskanych za po¬ moca srub 5, sprezyn 6 i listew 7, które przy¬ krecone sa srubami 8 do korpusu 1, uzysku¬ jac w ten sposób jednakowy docisk, niezalez¬ nie od wytarcia sie lozysk, czopów i ewent, róznicy grubosci blach. Krazki 9 sluza do wprowadzenia blachy, a prowadnica 10 — do wyprowadzenia blachy z maszyny..Kola lancuchowe 11, 12 i lancuch 13 prze¬ znaczone . sa do przenoszenia sily z reduktora 14 na wal napedzajacy 15, zaopatrzony na obydwóch koncach w kola zebate 16, które za¬ zebiaja sie z dolnymi kolami zebatymi na II i III parze walców. Walki 2 zostaly z góry osloniete pokrywa 17, a wszystkie kola zeba¬ te zabezpieczone sa ochronami 18, calosc zas spoczywa na konstrukcji 19. Maszyna napedza¬ na jest silnikiem elektrycznym poprzez re¬ duktor 14.Strzalka „C" pokazuje kierunek wprowadza¬ nia do maszyny tasmy, która wprowadza sie do maszyny przy pomocy czterech krazków kierujacych 9. Profilowanie polega na stop¬ niowym nadawaniu tasmie róznych ksztaltów, przy pomocy 6 par walców profilujacych w ten sposób, ze wszystkie zaginania (po oby¬ dwóch stronach) w kazdej parze walców zmie¬ niaja sie równoczesnie i o jednakowe katy giecia,. Proces taki wplywa dodatnio na zmniej¬ szenie deformacji materialu podczas giecia, zyskujac przy tym wieksza sztywnosc ksztal¬ townika, równomierny rozklad nacisków na wszystkie powierzchnie profilujace, mniejsze jednostkowe tarcia boczne i korzystny prze¬ bieg czynnosci koncowych. W celu osiagnie¬ cia stalego i jednakowego nacisku na material profilujacy, górne walce dociskane sa przy po¬ mocy srub 5 i sprezyn 6, wobec tego wytarcie sie lozysk górnych i dolnych i ewentualne róznice grubosci tasm nie wplywaja na jakosc wykonywanego profilu. Miejsca profilujace na walcach sa podczas pracy odpowiednio 'naoli¬ wiane. W koncowej fazie ksztaltownik prze¬ chodzi przez prowadnice 10.Maszyna do zawijania elektrod (fig. 4, 5, 6) sklada sie z korpusu 1 i 7-miu par walców 21, przy czym pierwsza para walców I wprowa¬ dza elektrode, nastepne 3 pary walców II, III, IV, zaginaja przygniatajac blache, ostatnie 3 pary walców V, VI, VII sluza do prostowania elektrody i sa nastawiane przy pomocy srub regulujacych 20, którymi mozna zespoly lozysk 3, 4 ostatnich 3-ch par walców V, VI, VII indywidualnie podnosic lub opuszczac, regu¬ lujac w ten sposób prostolinijnosc elektrody.Piata para walców V jest zaopatrzona w wy¬ stajace nakielki 22, po dwa na obwodzie na kazdej stronie, — w celu wgniatania na brze¬ gach w elektrody wgniotów w pewnych odste¬ pach na calej dlugosci elektrody, uzyskujac przez to jej wieksza sztywnosc. Srednice srod¬ kowe wszystkich walców sa tak dobrane, ze elektroda po przejsciu przez maszyne otrzy¬ muje wymagana wysokosc elektrody. Docisk wszystkich górnych walców uskutecznia sie przy pomocy srub 5 i sprezyn 6, podobnie jak podano w opisie przy maszynie do profilowa¬ nia (fig. 1). Krazki 23 przeznaczone sa do wpro¬ wadzenia zlozonych blach do maszyny wg strzalki „C".Dzialanie maszyny przeznaczonej do zawija¬ nia zlozonych i sprofilowanych blach, pokaza¬ nych na fig. 8 i 9 i zawinietych jak na fig. 10 polega na tym, ze zlozony komplet bilach wprowadza sie do maszyny przy pomocy kraz¬ ków kierujacych 23, które wciaga pierwsza para walców I, trzy nastepne pary II, III, IV zaginaja blache, a nastepna para tj. V nakiel- kowywuje (wgniata garby) w przygniecione brzegi, nakielkami osadzonymi w tej parze walców po dwa na obwodzie, rozstawione w ten sposób, aby zawsze tylko jeden nakielek byl czynny. Ostatnie 3 pary walców V, VI, VII sluza do prostowania elektrody przy mo¬ zliwosci indywidualnego podnoszenia i opu¬ szczania tych par walców przy pomocy srub 20, w celu uzyskania prostolinijnosci elektro¬ dy. Odleglosc H miedzy walcami jest wysoko¬ scia elektrody "tak, ze^ walce te maja równiez na celu przygniatanie wytloczonych elektrod na wlasciwa wysokosc.Miejsca na walcach, gdzie wystepuja tarcia blachy o walce, sa naoliwiane podobnie jak przy maszynie profilujacej (fig. 1). PL PL