PL434480A1 - Układ i sposób aktywnego sterowania przepływem na powierzchni aerodynamicznej - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy układu do aktywnego sterowania przepływem na powierzchni aerodynamicznej (100) mającej krawędź natarcia, krawędź spływu i cięciwę. Układ zawiera co najmniej dwa zespoły dozujące (1, 2, 3, 4, 5), jednostkę sterująca (400), źródło (300) sprężonego powietrza i czujnik (420) umieszczony na powierzchni aerodynamicznej (100). Każdy zespół dozujący (1, 2, 3, 4, 5) ma dyszę (210, 214) zakończoną otworem wylotowym (250, 254) w powierzchni aerodynamicznej (100) oraz połączony z dyszą (210, 214) zawór (220, 228). Każdy zespół dozujący (1, 2, 3, 4, 5) jest połączony płynowo, poprzez zawór (220, 228), ze źródłem (300) sprężonego powietrza, zaś otwory wylotowe (250, 254) dysz (210, 214) są rozmieszczone na powierzchni aerodynamicznej (100) w linii zasadniczo równoległej do krawędzi natarcia powierzchni aerodynamicznej (100). Czujnik (420) jest połączony z jednostką sterującą (400), zaś jednostka sterująca (400) jest połączona oddzielnie z każdym z zaworów (220, 228) zespołów dozujących (1, 2, 3, 4, 5). Każdy z zespołów dozujących (1, 2, 3, 4, 5) zawiera połączony równolegle względem zaworu (220, 228), pomiędzy dyszą (210, 214) i źródłem (300) sprężonego powietrza, co najmniej jeden kolejny zawór (221, 229), który jest również połączony oddzielnie z jednostką sterującą (400). Wynalazek dotyczy również sposobu aktywnego sterowania przepływem na powierzchni aerodynamicznej (100), w którym mierzy się wielkość fizyczną na powierzchni aerodynamicznej (100), na podstawie której określa się wystąpienie zjawiska oderwania przepływu na powierzchni aerodynamicznej (100), a następnie po stwierdzeniu wystąpienia oderwania przepływu na powierzchni aerodynamicznej (100), poprzez rząd otworów wylotowych (250, 254) w powierzchni aerodynamicznej (100) i połączone z otworami dysze (210, 214) dostarcza się na powierzchnię aerodynamiczną (100) sprężone powietrze ze źródła (300) sprężonego powietrza aż do momentu stwierdzenia zaniku oderwania przepływu na powierzchni aerodynamicznej (100), przy czym dostarczane do każdego z otworów wylotowych (250, 254) powietrze ma przepływ pulsacyjny, który uzyskuje się poprzez naprzemienne doprowadzenie do każdej dyszy (210, 214) co najmniej dwóch niezależnych strumieni powietrza.