PL443931A1 - Sposób wyznaczania energii kinetycznej wiązki hadronowej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wyznaczania energii kinetycznej wiązki hadronowej, wykorzystujący elementy metody czasu przelotu cząstki, polegający na tym, że zapisuje się jednocześnie wszystkie amplitudy zmierzonych sygnałów S^A(k) oraz S^B(k) z dwóch detektorów (A) i (B) oddalonych od siebie o dokładnie określoną odległość L i połączonych z jednostką obliczeniową, umożliwiającą analizę obrazów zarejestrowanych przez oba detektory, umieszczone na linii badanej wiązki hadronowej, przez okres odpowiadający minimum 100-krotnej teoretycznej wartości czasu przelotu cząstki wiązki hadronowej pomiędzy detektorami (A) i (B) z rozdzielczością czasową co najmniej na poziomie 0,5 ns. Przeprowadza się wstępną analizę sygnałów S^A(k) oraz S^B(k) i eliminuje te, których wartość amplitudy jest mniejsza od określonego poziomu szumu oraz te, których kształt odbiega od wyznaczonego wzorca. Następnie przeprowadza się analizę statystycznej korelacji przebiegów sygnałów S^A(k) oraz S^B(k) poprzez przesuwanie zapisanego przebiegu sygnału zarejestrowanego z detektora (B) z krokiem podstawy jego zapisu k, w stosunku do ustalonego przebiegu sygnału z detektora (A), aż do uzyskania maksimum pokrywania się przebiegów sygnałów S^A(k) oraz S^B(k). Określa się krotność kroków k oznaczoną τ^D, o którą przesuwa się sygnał S^B(k) względem sygnału S^A(k), aby osiągnęła minimum funkcja wyrażona wzorem A. Określa się położenie globalnego minimum funkcji R(τ^D) o wartości τ^D_min, która odpowiada czasowi przelotu hadronów pomiędzy detektorami (A) i (B), wyrażonego wzorem t=Δt*τ^D_min, gdzie Δt jest długością pojedynczego kroku k. Wartość energii kinetycznej wiązki hadronowej wyznacza się, z uzyskanego czasu przelotu t pomiędzy detektorami (A) i (B), na podstawie znanych zależności fizycznych dla danej wiązki hadronowej.