Pierwszenstwo: Opublikowano: 20.VII.1967 53601 KI. 81 e, 1 MKP B 65 g 3 UKD Wlasciciel patentu: Westinghouse Air Brake Company Pittsburgh (Sta¬ ny Zjednoczone Ameryki) Zespól walków korytkowych do przenosnika tasmowego z ramami bocznymi z gietkich ciegien Wynalazek dotyczy zespolu walków korytko¬ wych do przenosnika tasmowego z ramami bocz¬ nymi z gietkich ciegien.W przenosniku tego typu para na ogól równo¬ leglych, gietkich lin lub kabli jest przeciagnieta wzdluz toru przenosnika i podtrzymywana w od¬ stepach za pomoca wsporników lub innych ele¬ mentów podtrzymujacych, ewentualnie w razie potrzeby z rozporkami rozmieszczonymi w pew¬ nych odstepach dla utrzymania wymaganego roz¬ stawienia lin. Szereg luznych zestawów prowad¬ niczych, zlozonych zazwyczaj z trzech lub wiek¬ szej liczby polaczonych ze soba walków, jest za¬ wieszony miedzy linami w pewnych odstepach, tworzac loze dla nosnego ciagu tasmy.Szereg zwrotnych prowadników podtrzymuje ciag zwrotny tasmy równiez w odstepach wzdluz przenosnika. Takie prowadniki zwrotne, bedace normalnie pojedynczymi walkami, moga byc wmontowane do stojaków umocowanych za po¬ moca niezaleznych konstrukcji podtrzymujacych lub zawieszonych na gietkich linach. Na ogól sa one rozstawione w odstepach wiekszych niz .ze¬ stawy prowadnicze podtrzymujace obciazenie, po¬ niewaz ich zasadnicza funkcja jest jedynie pod¬ trzymywanie nieobciazonej tasmy.Utrzymywanie tasmy w polozeniu srodkowym na prowadnikach moze stanowic problem, zwlasz¬ cza gdy tasma biegnie luzem. Celem wynalazku jest ulpszenie ciagnienia tasmy. Wynalazek ma 10 15 20 25 30 równiez na celu ulatwienie personelowi jadacemu na tasmie wchodzenie i schodzenie bez obawy zaczepienia nóg lub ubrania na stojakach, roz¬ porkach lub linach oraz zmniejszenie mozliwosci spietrzania sie bryl przenoszonego materialu na stojaku lub rozpórce i spowodowanie uszkodzenia tasmy lub wysuniecia jej z toru.Wedlug wynalazku jest zastosowany zespól krazników korytkowych dla przenosnika tasmo¬ wego o ramach bocznych z gietkich ciegien, za¬ wierajacy szereg luznych walków zblizonych kon¬ cami ku sobie, z jednym przynajmniej walkiem posrednim obrzezonym przez walki skrzydlowe oraz pare ram skrzydlowych, na których sa osa¬ dzone walki skrzydlowe, przy czym kazda rama ma koniec wewnetrzny polaczony wahliwie z jed¬ nym koncem walka posredniego oraz zewnetrzny koniec zaopatrzony we wspornik do przymocowa¬ nia do jednego z ciegien bocznych przenosnika, wobec czego obciazenie walka posredniego jest przekazywane na ciegna boczne za posrednictwem ram skrzydlowych zamiast za posrednictwem wal¬ ków skrzydlowych, przy czym osadzenie walków skrzydlowych na ramie znajduje sie na takiej wysokosci, ze krawedzie tasmy leza powyzej cie¬ gien bocznych, do których maja byc przymocowa¬ ne wsporniki.W znanych urzadzeniach zazwyczaj przymoco¬ wuje sie zewnetrzne konce walków skrzydlowych do bocznych ciegien przenosnika tak, iz zespól 5360153601 walków znajduje sie miedzy ciegnami, a obcia¬ zenie walka posredniego jest przekazywane na ciegna za posrednictwem walków skrzydlowych, które wobec tego podlegaja znacznemu napre¬ zeniu.W odróznieniu od tego, w urzadzeniu wedlug wynalazku walki skrzydlowe sa uwolnione od na¬ prezenia dzieki obciazeniu walka posredniego, po¬ niewaz obciazenie jest przekazywane za posred¬ nictwem ram, a to umozliwia osadzenie walków skrzydlowych, pozwalajace im na latwe ustepo- a + wanie w kierunku przenoszenia, jezeli to jest ko¬ nieczne dla przeciwdzialania sklonnosci tasmy do zaginania.Ponad 'to osadzenia moga podtrzymywac walki skrzydlowe tak, aby ich konce zewnetrzne byly znacznie powyzej poziomu bocznych ciegien, dzie¬ ki czemu zmniejsza sie prawdopodobienstwo, ze czlowiek wchodzacy na tasme lub schodzacy z niej dotknie stalych czesci przenosnika nogami lub ubraniem, albo ze duza bryla materialu, która wystaje z boku poza krawedz tasmy uderzy o boczne ciegno.Wynalazek jest opisany ponizej w odniesieniu do przykladu wykonania urzadzenia wedlug wy¬ nalazku przedstawionego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku czesci przenosni¬ ka tasmowego wedlug wynalazku, a fig. 2 — wi¬ dok z góry z wykrojonymi czesciami w celu uwi¬ docznienia zestawu krazników przenosnika wed¬ lug wynalazku.Na fig. 1 jest pokazany przenosnik tasmowy bez konca 10 z bocznymi ramami z gietkich ciegien, zaopatrzony w ciag nosny 11 przenoszacy obcia¬ zenie oraz ciag powrotny 12. Ciagi te sa prowa¬ dzone w danym kierunku za pomoca dwóch roz¬ mieszczonych po bokach, zasadniczo równoleglych lin lub ciegien linowych 13—13, z których kazde jest podpierane w okreslonych odstepach na ca¬ lej swej dlugosci wzdluz danego toru. Ciag nosny 11 jest podtrzymywany za pomoca zespolu wal¬ ków 14, ulozonych wzdluz lamanej linii wkleslej, a ciag powrotny 12 jest podpierany za pomoca walków powrotnych 15.Ciegna linowe 13 sa podtrzymywane przez sze¬ reg wsporników 19, z których kazdy zawiera pare rozstawionych bocznie slupów posiadajacych pod¬ stawy 22 i gniazda 23 do prowadzenia gietkiego ciegna 13, przy czym slupy kazdego wspornika sa utrzymywane we wlasciwej wzajemnej odleg¬ losci za pomoca wystajacych w bok poprzeczek.Slupy moga byc teleskopowe dla nastawiania ich wysokosci odpowiednio do nieregularnej powierz¬ chni spagu F kopalni.Kazdy z zespolów walków korytkowych 14 jest gietki i posiada walek srodkowy, który na kon¬ cach jest obrzezony przez nachylone walki skrzyd¬ lowe. Kazdy z walków obraca sie na nierucho¬ mej osi, a kazdy z walków skrzydlowych jest osadzony przegubowo w plaszczyznie zasadniczo pionowej dla wahan wzgledem walu walka srod¬ kowego. Zewnetrzne konce zespolów walków ko¬ rytkowych 14 sa przylaczone do esowato wygie¬ tych wsporników, przymocowanych do ciegien linowych 13.Konstrukcja zespolu walków korytkowych wed¬ lug wynalazku jest przedstawiona na fig. 2. Wa¬ lek prawego skrzydla zespolu walków korytko¬ wych 14 jest przedstawiony w widoku z góry. 5 Jest rzecza oczywista, ze konstrukcja lewego wal¬ ka skrzydlowego jest podobna.Wal 126 walka srodkowego 124 jest polaczony za pomoca przegubu 127 z para uszek 128, wy¬ stajacych z plytki polaczeniowej 129. Plytka po¬ lo laczeniowa 129 jest polaczona za pomoca pary rozbieznych na zewnatrz rozporek 131, 132 z za¬ krzywiona plytka koncowa 130. Walek prawo- skrzydlcwy 123 obraca sie swobodnie na swym wale 134, który jest polaczony przegubem 133 na 15 swym wewnetrznym koncu z plytka polaczeniowa 129. Zewnetrzny koniec walka 134 moze przesu¬ wac sie w szczelinie lub w prowadnicy szczelino¬ wej 135 plytki koncowej 130. W tym celu szcze¬ lina posiada wyciecie wejsciowe 136, umozliwia- 20 jace wkladanie i wyjmowanie walka 134, przy czym ta szczelina prowadnicza powinna byc wy¬ konana jako wydluzony, zamkniety otwór albo tez tylko jako wglebienie otwarte u góry. Plytka koncowa 130 jest przymocowana do wspornika 137 25 przez spawanie, stanowiac przymocowanie zespolu walków korytkowych do ciegna 13. Wspornik 137 ma na dolnym koncu czesc w ksztalcie litery U, wspóldzialajaca z ciegnem 13 przenosnika, przy czym trzpien 138 zakleszcza mocno ciegno w zgie- 30 ciu wspornika.Walek srodkowy 124 moze dzieki temu wznosic sie i opadac w plaszczyznie zasadniczo pionowej, prostopadlej do kierunku biegu tasmy 11. Walek skrzydlowy 123 moze wykonywac ruch wahadlo- 35 wy dokola swego wewnetrznego konca w plasz¬ czyznie na ogól równoleglej do tej czesci tasmy, z która sie styka.Na walku skrzydlowym 123,- w poblizu: jego zewnetrznego konca, znajduje sie powierzchniowe zeberko lub wystep 141, uformowany na obwo¬ dzie. Wystep ten wznosi i opuszcza tasme pod¬ czas jej biegu, co wywoluje szereg wstrzasów walka. Wstrzasy te powoduja przesuniecie w pro¬ wadnicy 135 swobodnie wahliwego konca walka skrzydlowego, powodujac przechylenie walka skrzydlowego w kierunku biegu tasmy.Ciag nosny tasmy biegnie w polozeniu srodko¬ wym w kierunku oznaczonym na rysunku strzal- 50 ka ciagla, a konce zewnetrzne walków skrzydlo¬ wych sa pochylone naprzód w kierunku biegu tasmy. W tym polozeniu brzegi tasmy nie stykaja sie z wystepami 141 na zewnetrznych koncach walków skrzydlowych. Przechylenie walków 55 skrzydlowych wywiera ciagnienie na tasme i do¬ póki tasma biegnie w kierunku zgodnym z kie¬ runkiem strzalki ciaglej, dopóty pozostaje ona w polozeniu srodkowym. Gdy tasma odchyla sie w jedna strone, to dzialanie ciagnace walka, na 60 który tasma wpelza, zwieksza sie, natomiast dzia¬ lanie ciagnienia walka po którym tasma przesu¬ wa sie w, dól zmniejsza sie, przy czym wielkosc dzialania ciagnacego jest zgrubsza proporcjonalna do dlugosci styku miedzy tasma i walkiem. Nie- 65 wyrównane dzialanie ciagnienia wywola wskutek 40 4553601 6 tego przesuniecie tasmy z powrotem w polozenie srodkowe.Gdy kierunek biegu tasmy jest odwrócony, jak to wskazuje strzalka wykreslona na fig. 2 linia przerywana, kazdy walek skrzydlowy moze prze¬ chylic sie przyjmujac polozenie 140, oznaczone linia kreskowana. Walek skrzydlowy nie przechyli sie jednak w ten sposób, jezeli ciagnienie tasmy na walek jest mniejsze niz opóznione ciagnienie walu 134 walka w plytce koncowej 130. Trudnosc te przezwyciezaja wystepy 141. Skoro tylko tasma zaczyna odchylac sie nieprawidlowo na walek skrzydlowy, napotyka ona wystep 141, wskutek czego nastepuje szereg wstrzasów, które powoduja przesuniecie watka w polozenie ciagnienia ozna¬ czone linia kreskowana dla odwróconego biegu tasmy. Jezeli wystepy 141 sa umieszczone na zewnatrz normalnej rozpietosci szerokosci tasmy, gdy tasma biegnie w polozeniu srodkowym, to halas wstrzasania wywolany przejsciem tasmy po wystepach wystepuje tylko w czasie, kiedy wa¬ lek jest przerzucany w inne polozenie.Mozliwe sa rózne odmiany osadzenia walków skrzydlowych w konstrukcji przedstawionej na rysunku, na przyklad zamiast umieszczenia zewne¬ trznego konca walu walka w szczelinie, koniec ten moze byc polaczony z koncem plytki 130 za pomoca urzadzenia lacznikowego.Jest oczywiste, ze w urzadzeniu opisanym w zwiazku z fig. 2 walki skrzydlowe sa podtrzymy¬ wane w ramach skrzydlowych, które przenosza obciazenie z walka srodkowego na liny tak, iz to obciazenie nie powoduje naprezen walków skrzydlowych. Walki skrzydlowe moga wobec te¬ go spelniac role centrowania tasmy z wieksza latwoscia niz wtedy, gdyby ich konce zewnetrzne byly podwieszone bezposrednio na ciegnach tak, ze walki skrzydlowe przenosilyby na ciegna obcia¬ zenie walka srodkowego. Poza tym wsporniki 137 5 na zewnetrznych koncach ramy moga miec taki ksztalt, zeby zewnetrzne konce walków skrzydlo¬ wych, a wiec i krawedzie tasmy biegnacej po nich, byly znacznie powyzej ciegien 13. 10 15 PL