PL63797Y1 - Obudowa chodnikowa podporowo-kotwiowa PL PL PL - Google Patents

Description

2 PL 63 797 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest konstrukcja obudowy chodnikowej podporowo-kotwiowej, znajdującej zastosowanie zwłaszcza w wyrobiskach chodnikowych polowych i obcinkach ścianowych przy podziemnej eksploatacji węgla kamiennego.

Odrzwia obudowy chodnikowej wykonywane są z elementów o profilu korytarzowym, zbliżonym kształtem do litery V i składają się zazwyczaj ze stropnicy oraz łuków ociosowych połączonych ze sobą podatnie złączami śrubowymi. W chodnikach polowych, a zwłaszcza w obcinkach ścianowych, ze względów technologicznych najlepiej zdaje egzamin obudowa uprostokątniona podatna, jako że zapewnia odpowiednią przestrzeń dla maszyn i urządzeń, eliminuje konieczność przybierek skał stropowych, a jednocześnie daje możliwość znacznej mechanizacji wykonania i dodatkowego zabezpieczenia. Odrzwia takiej obudowy znane są na przykład z polskich wzorów użytkowych Ru 43333 lub Ru 43792. Obudowa taka umożliwia stosunkowo łatwe wypinanie łuków ociosowych, bądź stojakowo-ociosowych w rejonie skrzyżowania ściany z chodnikiem, a po przejściu ściany ponowne ich zabudowanie, a jej stabilność w wyrobisku utrzymywana jest dodatkowymi stojakami podbudowanymi pod stropnice. W określonych, wybranych miejscach odcinki stropnic, pod które można zabudować dodatkowe stojaki, zazwyczaj mają konstrukcję wzmocnioną, co dla przykładu wynika z opisu zgłoszeniowego polskiego wzoru użytkowego W-114723. Zgodnie z tym rozwiązaniem profil stropnicy w miejscu przewidywanego gniazda stojaka zamknięty jest zamocowanym nierozłącznie tężnikiem o postaci płaskownika, a na bocznych ściankach profilu zamocowane są nierozłącznie krótkie listwy stanowiące elementy ustalające położenie głowicy koronkowej stojaka. Obudowa taka jest typową obudową podporową z bardzo ograniczoną możliwością nadawania podporności wstępnej zabezpieczającej strop przed rozwarstwieniem. Możliwym jest osiągnięcie tego celu poprzez dodatkowe przykatwianie oraz wykonywanie obudowy kotwiowej pomiędzy odrzwiami, ale zwiększa to znacznie pracochłonność wykonania obudowy chodnikowej i obniża postęp chodnika. Jednocześnie przykatwianie stropnicy wymaga stosowania specjalnych nakładek obejmujących stropnicę od dołu i wyposażonych na końcach w otwory na kotwie, a więc przykotwienie stropnicy wymaga każdorazowo w danym miejscu dwóch kotwi. Dociśnięcie stropnicy do skał stropowych realizowane jest za pomocą nakrętek dwóch kotwi współpracujących z wspólną dla nich nakładką przy legającą do stropnicy.

Dla ograniczenia ilości kotwi niezbędnych dla dodatkowego przykotwienia stropnicy do skał stropowych stosowane są specjalne konstrukcje stropnic. Dla przykładu znane jest rozwiązanie według polskiego opisu patentowego nr 155430, w którym stropnica składa się z dwóch połączonych wzdłużnie dwuteowników i jest wyposażona na połączeniu w wydłużone otwory przelotowe na kotwie. W innym tego typu rozwiązaniu, na przykład według wynalazku US 2005/0031420 A1 elementy wzdłużne podporowe połączone są za pomocą łączników wyposażonych w otwory przelotowe na kotwie.

Takie konstrukcje stropnic nie mogą być jednak wykorzystywane w połączeniu z łukami ociosowymi korytkowymi, które ze względów technicznych i ekonomicznych są najbardziej rozpowszechnione w górnictwie podziemnym węgla kamiennego.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie takiej konstrukcji odrzwi obudowy podporo wo-kotwiowej, która bazując na powszechnie używanych konstrukcjach o profilu korytkowym umożliwi proste i bezpieczne zabudowywanie stropnic i/lub łuków ociosowych dodatkową ograniczoną ilościowo obudową kotwiową, przy co najmniej takim samym skutku technicznym.

Istota wzoru użytkowego polega na tym, że każdy tężnik zamocowany nierozłącznie w miejscu przewidywanego zabudowania kotwi do wewnętrznych ścianek bocznych kształtownika o profilu korytkowym lub zbliżonym do litery V, wyposażony jest w wydłużony otwór o osi wzdłużnej zlokalizowanej we wzdłużnej płaszczyźnie symetrii elementu obudowy, w której jest zamocowany, przy czym ten wzdłużny otwór tężnika zlokalizowany jest nad odpowiadającym mu wydłużonym otworem wykonanym w dnie kształtownika tego elementu obudowy.

Korzystnym jest, gdy w każdym przewidywanym miejscu zabudowania kotwi element obudowy ma dodatkową, mocowaną nierozłącznie za pomocą kotwi podkładkę kształtową o profilu odpowiadającym zewnętrznemu zarysowi kształtownika elementu obudowy i wyposażoną w centralnie zlokalizowany wzdłużny otwór, przy czym wzdłuż tej podkładki kształtowej jest większa od długości wzdłużnego otworu w dnie kształtownika elementu obudowy, na którym jest zamocowana.

Zasadniczą zaletą konstrukcji obudowy według wzoru użytkowego jest to, że typowy kształtownik korytkowy, z którego wykonane są elementy obudowy, posiada gniazdo, przez które bezpośrednio osadza się w otworze kotew wzmacniającą, umożliwiającą uzyskanie wstępnego docisku tych elementów

Claims (2)

1. 3 PL 63 797 Υ1 obudowy do skał otaczających. Miejsce osadzenia kotwi w kształtowniku jest przy tym odpowiednio wzmocnione tężnikiem, co kompensuje osłabienie profilu, spowodowane przez otwór w dnie kształtownika. Dodatkowa podkładka kształtowa mocowana rozłącznie kotwią do elementu obudowy powoduje rozłożenie sił docisku na większej powierzchni, co również poprawia charakterystykę wytrzymałościową elementów obudowy w miejscu zabudowania kotwi. Dodatkowym korzystnym czynnikiem jest to, że wzmocnienie obudowy podporowej obudowy kotwiowej realizowane jest zmniejszoną dwukrotnie w stosunku do znanych obecnie rozwiązań ilością kotwi. Wzór użytkowy został bliżej objaśniony na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia poglądowo odrzwia przykładowej obudowy podporowo-kotwiowej w widoku czołowym, fig. 2 - element obudowy w przekroju poprzecznym w miejscu osadzenia kotwi, fig. 3 - fragment elementu obudowy w widoku z góry na miejsce osadzenia kotwi, a fig. 4 - fragment elementu obudowy w widoku bocznym z częściowym przekrojem, na miejsce osadzenia kotwi. Przykładowe odrzwia obudowy 1 (fig. 1) składają się ze stropnicy 2, łuku ociosowego 3, stojaka 4 oraz złączy śrubowych 5. Stropnica 2 oraz łuk ociosowy 3 są dodatkowo powiązane ze skałami otaczającymi za pomocą kotwi 6, rozmieszczonych odpowiednio do warunków górniczo-geologicznych wyrobiska chodnikowego. Zarówno stropnica 2, jak i łuk ociosowy 3 oraz stojak 4 wykonane są z kształtownika o profilu korytkowym, zbliżonym do litery V. W miejscu osadzania kotwi 6 profil elementu 2, 3 posiada wspawany do wnętrza profilu łącznik 7 (fig. 2, fig. 3) wyposażony w wydłużony otwór 8, którego dłuższa oś wzdłużna 0 leży w płaszczyźnie symetrii P profilu. Jednocześnie poniżej tężnika 7 w dnie 9 profilu wykonany jest również wydłużony otwór 10. Do zewnętrznej powierzchni profilu od strony dna 9 przylega podkładka kształtowa 11, dociskana do zewnętrznych powierzchni profilu za pomocą nakrętki 12 osadzonej na nagwintowanym końcu kotwi 6. Podkładka kształtowa 11 (fig. 4) ma w centralnej swej części wydłużony otwór 13 na nagwintowany koniec kotwi 6, a jednocześnie jej długość L jest większa od długości U wydłużonego otworu 10 wykonanego w dnie 9 profilu. Rozmieszczenie kotwi 6 wynika z dostosowanej do warunków górniczo-geologicznych siatki kotwienia. Zastrzeżenia ochronne 1. Obudowa chodnikowa podporowo-kotwiowa składająca się ze stropnicy i łuków ociosowych, bądź jednego łuku ociosowego i jednego stojaka, wykonana z kształtownika o profilu zbliżonym do korytka lub litery V, której elementy połączone są ze sobą złączami i na swej długości posiadają co najmniej jeden odpowiednio zlokalizowany tężnik o postaci zbliżonej do płaskownika, zamocowany nierozłącznie do wewnętrznych ścianek bocznych kształtownika po jego otwartej stronie, znamienna tym, że każdy tężnik (7) posiada wydłużony otwór (8) o osi wzdłużnej (0) zlokalizowanej we wzdłużnej płaszczyźnie symetrii (P) elementu (2, 3) obudowy (1), przy czym wzdłużny otwór (8) tężnika (7) zlokalizowany jest nad odpowiadającym mu wzdłużnym otworem (10) dna (9) kształtownika elementu (2, 3) obudowy (1).
2. 2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że ma dodatkową, zamocowaną rozłącznie za pomocą kotwi (6) podkładkę kształtową (11) o profilu odpowiadającym zewnętrznemu zarysowi kształtownika elementu (2, 3) obudowy (1), wyposażoną w centralnie zlokalizowany wzdłużny otwór (13), której długość (L,) jest większa od długości (l_2) wydłużonego otworu (10) w dnie (9) kształtownika elementu (2,3) obudowy (1).