PL63799Y1 - Urz adzenie samohamowne stacjonarne PL PL - Google Patents

Description

2 PL 63 799 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest urządzenie samohamowne stacjonarne, stanowiące osobiste wyposażenie zabezpieczające dla osób pracujących na wysokościach.

Znane są urządzenia samohamowne stacjonarne stosowane w łańcuchu zabezpieczeń osób pracujących na wysokościach, które za górny hak podwiesza się na zatrzaśniku do punktu konstrukcji stałej, a dolny zatrzaśnik, znajdujący się na końcu liny, podczepia się do klamry zaczepowej szelek bezpieczeństwa, które ma na sobie pracujący na wysokości człowiek. Urządzenia takie, np. produkowane przez niemiecką firmę Ikar, przedstawione są na stronie www.ikar-gmbh.de. Wewnątrz składającej się z dwóch skręcanych ze sobą części aluminiowej obudowy umieszczony jest na osi cały mechanizm, którego zadaniem jest zahamowanie upadającego z wysokości człowieka. Jest to klasyczny zapadkowy mechanizm hamujący zamocowany na poziomej osi, która osadzona jest w połówkach obudowy. Na bębnie osi nawinięta jest lina posiadająca na końcu pętlę do podczepiania dolnego za-trzaśnika. Lina ta jest utrzymywana w stanie stałego napięcia dzięki sprężynie taśmowej, tak aby pracownik mógł się swobodnie poruszać, gdy jego ruchy w trakcie pracy są normalne. Szybkie odwinięcie liny z bębna w czasie upadku z wysokości powoduje zadziałanie zapadek i uruchomienie hamulca spowalniającego a w końcu zatrzymanie upadku. Siła upadku przenoszona jest z osi bębna na obudowę a poprzez nią do górnego haka przymocowanego do połówek obudowy. W innym rozwiązaniu oś zamocowana jest w obejmie, która posiada u góry hak zaczepowy. Całość jest obudowana lekką plastikową obudową, z której wystaje u góry hak a u dołu pętla liny. Tu siła upadku przenoszona jest z osi na obejmę z hakiem.

Przedstawione urządzenia działają poprawnie, ale są rozbudowane, mają duże gabaryty. W przypadku urządzeń z aluminiową obudową dla zapewnienia właściwej wytrzymałości przenoszącej siłę upadku obudowy musi mieć ona odpowiednią grubość, wzrasta więc ciężar urządzenia. Z kolei w przypadku drugiej wersji plastikowa obudowa musi mieć odpowiednio duże wymiary aby ukryć w sobie mechanizm hamujący wraz z obejmą z hakiem, a zatem całe urządzenie również ma duże wymiary.

Urządzenia samohamowne stacjonarne według wzoru charakteryzuje się tym, że lekka obudowa posiada tarcze wzmacniające osadzone w płaskich powierzchniach każdej z połówek obudowy. W tarczach tych osadzona jest oś mechanizmu hamującego. Pomiędzy połówkami obudowy umieszczone jest jarzmo spinające z otworem, stanowiącym hak do podwieszania urządzenia do punktu konstrukcji stałej. Otwór w jarzmie ma, w przybliżeniu kształt poziomego owalu, przy czym zarys otworu w górnej części posiada wcięcie dla właściwego osadzenia górnego zatrzaśnika.

Opracowane urządzenie cechuje zwarta i prosta konstrukcja, jest lekkie a przez to wygodne w użytkowaniu.

Przedmiot wzoru użytkowego pokazano na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie samohamowne w pionowym przekroju poprzecznym, a fig. 2 - jarzmo spinające w widoku czołowym, z kolei fig. 3 przedstawia urządzenie w przekroju poprzecznym wykonanym pod tarczą wzmacniającą z widokiem na mechanizm zapadkowy.

Jak pokazano na fig. 1 obudowa urządzenia składa się z dwóch lekkich, wykonanych z plastiku połówek lir. W płaskich powierzchniach połówek 1 i r osadzone są metalowe tarcze wzmacniające 2 i Z, w których osadzona jest oś 3. Na bębnie 4 umieszczonym na osi 3 nawinięta jest lina 5 zakończona u dołu pętlą 6. W pętli 6 osadzony jest zatrzaśnik 7 do podczepiania do klamry zaczepowej szelek bezpieczeństwa człowieka, który będzie pracował na wysokości stosując urządzenie według wzoru jako zabezpieczenie przed upadkiem z wysokości. Aby urządzenie działało w należyty sposób musi być podwieszone do punktu konstrukcji stałej. Do tego celu służy otwór 8 w metalowym jarzmie 9, spinającym dwie połówki obudowy 1 i V. Skręcając ze sobą śrubami H dwie połówki 1 i V wkłada się pomiędzy nie jarzmo 9. Siła powstająca w czasie upadku z wysokości przenoszona jest z liny 5 na oś 3, z osi 3 za pośrednictwem tarcz wzmacniających 2 i na połówki obudowy 1 i r, a następnie jest skupiana na jarzmie 9 skąd poprzez górne zatrzaśnik przekazywana jest na punkt konstrukcji stałej. Jak pokazano na fig. 2 otwór 8 w jarzmie 9 ma w przybliżeniu kształt poziomego owalu, aby łatwiej było przenosić urządzenie - w otwór 8 wkłada się palce dłoni przez co transport urządzenia jest bardzo wygodny. Jarzmo 9 spełnia więc dwie role, jedną z nich, zasadniczą, jest przeniesienie siły z obudowy na punkt konstrukcji stałej, drugą jest ułatwienie transportu z magazynu na miejsce pracy, urządzenie wygodnie trzyma się w dłoni. Usytuowanie jarzma 9 w stosunku do obudowy obrazuje fig. 2. Pracownik zakłada szelki bezpieczeństwa, podłącza do klamry zaczepowej szelek dolny zatrzaśnik 7 urzą-

Claims (2)

1. 3 PL 63 799 Υ1 dzenia i przenosi urządzenie na miejsce pracy wykorzystując do tego otwór 8. Tam w otwór 8 wkłada się górny zatrzaśnik i podczepia nim urządzenie do punktu konstrukcji stałej. Aby górny zatrzaśnik lepiej zagnieździł się w otworze 8 na górnym zarysie otworu 8 znajduje się wcięcie 12. W trakcie pracy, gdy monter wykonuje normalne ruchy, sprężyna taśmowa 10 umożliwia swobodne wysuwanie się liny 5 i zapewnia stałe jej naprężenie. W razie upadku, gdy następuje gwałtowny wysuw liny 5, mechanizm zapadkowy doprowadza do zadziałania mechanizmu hamującego i zastopowania upadku człowieka z wysokości. Zastrzeżenia ochronne 1. Urządzenie samohamowne stacjonarne, z umieszczonym w obudowie zapadkowym mechanizmem hamującym, liną nawiniętą na bębnie na osi, która to oś osadzona jest w skręcanych ze sobą połówkach lekkiej obudowy i hakiem do podwieszania urządzenia do punktu konstrukcji stałej, znamienne tym, że lekka obudowa posiada tarcze wzmacniające (2) i (Z) osadzone w płaskich powierzchniach każdej z połówek obudowy (1) których (V), w których to tarczach (2) i (Z) osadzona jest oś (3) mechanizmu hamującego, na której umieszczony jest bęben (4) z nawiniętą na niego liną (5), przy czym pomiędzy połówkami obudowy (1) i (V) umieszczone jest jarzmo spinające (9) z otworem (8) stanowiącym hak do podwieszania urządzenia do punktu konstrukcji stałej.
2. 2. Urządzenie samohamowne stacjonarne według zastrz. 1, znamienne tym, że otwór (8) w jarzmie (9) ma w przybliżeniu kształt poziomego owalu, przy czym w górnym zarysie otworu (8) znajduje się wcięcie (12).