PL64397Y1 - Kotew iniekcyjna, zwłaszcza do umacniania górotworu - Google Patents

Description

2 PL 64 397 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest kotew iniekcyjna, zwłaszcza do umacniania górotworu stosowana w szczególności do zabezpieczenia podziemnych wyrobisk górniczych przy pomocy obudowy kotwowej w połączeniu z iniekcją górotworu bez nadawania obudowie kotwowej podporności wstępnej.

Znane jest od dawna, zwłaszcza w górnictwie podziemnym, wspieranie chodników za pomocą obudowy kotwowej w celu utrzymania spoistości górotworu i zabezpieczenia w ten sposób wyrobisk chodnikowych. W tym celu stosowanych jest wiele rodzajów kotwi prętowych, rurowych czy linowych wyposażonych w elementy rozpierające jak również przystosowanych do użycia substancji wiążących. Z opisu zgłoszeniowego nr W-114976 wzoru użytkowego znana jest linowa kotew podatna, do zabezpieczania wyrobisk zagrożonych tąpaniami. Kotew jest umieszczona we wklejanej do górotworu rurze z prętem napawanym spiralnie na jej zewnętrznej powierzchni i zaopatrzona w oporowy element w formie stożka, przeciąganego przez rurę podczas tąpnięcia. Wystająca z górotworu, zamocowana na końcu liny nagwintowana końcówka wraz z podkładkami i nakrętką pełni rolę zespołu mocującego kotew.

Znana jest również z opisu zgłoszeniowego P-355359 kotew iniekcyjna, której konstrukcja oparta jest o różnego rodzaju elementy uszczelniające umożliwiające elastyczne odkształcenie i zamocowanie kotwi iniekcyjnej w otworze wiertniczym. Kotew ma otwór wzdłużny oraz promieniowe otwory wykonane w płaszczu jej żerdzi. Elementem elastycznym może być, na przykład, rozprężny wąż, który napełniony przynajmniej częściowo przyspieszaczem twardnięcia, w trakcie procesu iniekcyjnego całkowicie się napełnia, twardnieje i zamocowuje kotew w otworze, umacniając rozluźniony fragment skał lub gruntu. Wystająca z górotworu, nagwintowana końcówka żerdzi kotwi ma zespół mocujący złożony z podkładki i nakrętki

Kotew iniekcyjna, zwłaszcza do umacniania górotworu według wzoru użytkowego zawiera żerdź z osiowym otworem na całej długości zakończoną z jednej strony zespołem mocującym i wyposażoną w element rozpierający oraz element uszczelniający. Element rozpierający posiada część stożkową zbieżną ku wystającej z otworu kotwowego końcówce kotwi.

Kotew charakteryzuje się tym, że jej żerdź ma w swoim płaszczu przelotowe otwory umiejscowione tak, że odległości pomiędzy sąsiednimi przelotowymi otworami zmniejszają się w kierunku osadzanego w górotworze końca żerdzi. W celowym wykonaniu, przelotowe otwory w płaszczu żerdzi są usytuowane w płaszczyźnie prostopadłej do osi wzdłużnej żerdzi.

Szczególnie preferowane jest również, kiedy przelotowe otwory w płaszczu żerdzi są usytuowane promieniowo. Równie korzystne jest, kiedy przelotowe otwory w płaszczu żerdzi są rozmieszczone po linii spiralnej.

Dalsze korzyści według wzoru uzyskuje się, kiedy średnice przelotowych otworów zbliżonych do osadzanego w górotworze końca żerdzi są większe od średnic przelotowych otworów zbliżonych do drugiego końca żerdzi.

Zasadniczą zaletą kotwi według wzoru użytkowego jest to, że dzięki zagęszczeniu przelotowych otworów w kierunku osadzanego w górotworze końca żerdzi, po wstępnym rozparciu kotwi w otworze, uzyskuje się możliwość pełnej kontroli procesu iniekcji środka spajającego prowadzonej podczas osadzania kotwi przy jednoczesnym zapewnieniu właściwego wypełnienia otworu i szczelin w górotworze podawanym środkiem spajającym. Ponadto żerdź kotwi wraz z elementem uszczelniającym pełni w operacji umacniania górotworu rolę głowicy iniekcyjnej, pozwalając na jednoczesne prowadzenie procesu kotwienia i iniekcji przy wykorzystaniu typowych urządzeń stosowanych do tego celu.

Przedmiot wzoru użytkowego jest uwidoczniony na rysunku przedstawiającym kotew w częściowym przekroju wzdłużnym w ujęciu częściowo schematycznym.

Kotew iniekcyjna, zwłaszcza do umacniania górotworu zawiera żerdź 1 z osiowym otworem 2 na całej długości zakończoną z jednej strony mocującym zespołem 3 i wyposażoną w rozpierający element 4 i uszczelniający element 5. Rozpierający element 4 ma część stożkową zbieżną ku wystającej z kotwowego otworu 6 końcówce kotwi. Żerdź 1 ma w swoim płaszczu przelotowe otwory 7 umiejscowione tak, że odległości Li,...Ln pomiędzy sąsiednimi przelotowymi otworami 7 zmniejszają się w kierunku osadzanego w górotworze końca żerdzi 1. Średnice przelotowych otworów 7 zbliżonych do osadzanego w górotworze końca żerdzi 1 są większe od średnic przelotowych otworów 7

Claims (5)

1. 3 PL 64 397 Υ1 zbliżonych do drugiego końca żerdzi 1. Przelotowe otwory 7 w płaszczu żerdzi 1 są rozmieszczone po linii spiralnej i usytuowane promieniowo w płaszczyźnie prostopadłej do osi wzdłużnej żerdzi 1. Proces umacniania górotworu za pomocą tak wykonanej kotwi polega na osadzeniu żerdzi 1 kotwi w otworach wywierconych w górotworze według projektu kotwienia poprzez rozparcie kotwi iniekcyjnej w otworze wiertniczym. Jest to realizowane za pomocą rozpierającego elementu 4, który swoją częścią stożkową rozpiera uszczelniający element 5 uszczelniając przestrzeń pomiędzy ścianą kotwowego otworu 6, a żerdzią 1 kotwi. Następnie poprzez żerdź 1 pełniącą w tej operacji rolę głowicy iniekcyjnej i dalej poprzez przelotowe otwory 7 umożliwiające kontrolę procesu iniekcji, prowadzi się wtłaczanie do kotwowego otworu 6 środka spajającego. Po upływie czasu wiązania środka spajającego dokonuje się demontażu uszczelniającego elementu 5 oraz zakłada się mocujący zespół 3, po czym nadaje się kotwi naciąg ostateczny. Zastrzeżenia ochronne 1. Kotew iniekcyjna, zwłaszcza do umacniania górotworu zawierająca żerdź z osiowym otworem na całej długości zakończoną z jednej strony zespołem mocującym i wyposażoną w element rozpierający posiadający część stożkową zbieżną ku wystającej z otworu kotwowego końcówce kotwi oraz element uszczelniający, znamienna tym, że jej żerdź (1) ma w swoim płaszczu przelotowe otwory (7) umiejscowione tak, że odległości (Ι^,.,.Ι-η) pomiędzy sąsiednimi przelotowymi otworami (7) zmniejszają się w kierunku osadzanego w górotworze końca żerdzi (1).
2. 2. Kotew według zastrz. 1, znamienna tym, że przelotowe otwory (7) w płaszczu żerdzi (1) są usytuowane w płaszczyźnie prostopadłej do osi wzdłużnej żerdzi (1).
3. 3. Kotew według zastrz. 2, znamienna tym, że przelotowe otwory (7) w płaszczu żerdzi (1) są usytuowane promieniowo.
4. 4. Kotew według zastrz. 2, znamienna tym, że przelotowe otwory (7) w płaszczu żerdzi (1) są rozmieszczone po linii spiralnej.
5. 5. Kotew według zastrz. 1 albo 2, albo 4, znamienna tym, że średnice przelotowych otworów (7) zbliżonych do osadzanego w górotworze końca żerdzi (1) są większe od średnic przelotowych otworów (7) zbliżonych do drugiego końca żerdzi (1).