PL65217Y1 - Urządzenie kriochirurgiczne na ciekły azot z zestawem krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego - Google Patents

Description

2 PL 65 217Y1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest urządzenie kriochirurgiczne na ciekły azot z zestawem krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego przeznaczone przede wszystkim do miejscowego zamrożenia tkanki w trakcie zabiegów, zwłaszcza operacji na otwartym sercu. Czynnikiem chłodzącym, zapewniającym skuteczne i szybkie zamrożenie chorej tkanki jest ciekły azot o temperaturze -196 °C zaś jej zamrożenie następuje poprzez kontakt ze schłodzoną roboczą końcówką krioaplikatora.

Znane jest z opisu wzoru użytkowego urządzenie kriochirurgiczne na ciekły azot zawierające na ramie jezdnej zbiornik z ciekłym azotem. Zbiornik jest przystosowany do współpracy z głowicą, która w sposób rozłączny jest połączona z linią zasilającą doprowadzającą ciekły azot do krioaplikatora umieszczonego w rękojeści. Natomiast układ elektryczny głowicy za pomocą wiązki elektrycznej, zakończonej złączem, jest podłączony do panelu sterującego zamocowanego na ramie. Głowica posiada regulator ciśnienia oraz dwa zawory bezpieczeństwa a także elektrozawór odcinający wypływ ciekłego azotu oraz grzałkę wraz z zabezpieczeniem, wymuszającą ciśnienie w zbiorniku. Grzałka umocowana jest na samym dole konstrukcji głowicy w taki sposób, że po zamocowaniu całości na zbiorniku znajduje się ona korzystnie 1 cm nad dnem zbiornika. Linia zasilająca składa się z czterech współosiowych elastycznych wężyków o różnych średnicach, przy czym wężyk wewnętrzny pierwszy służy do transportu ciekłego azotu. Na końcu linii znajduje się rękojeść z krioaplikatorem. Praca urządzenia jest sterowana panelem zasilająco-sterującym osadzonym na stelażu jezdnym. Na płycie panela sterującego znajduje się złącze zasilające zespół głowicy, wyłącznik regulatora temperatury i włącznik chłodzenia ciągłego, zaś nad tymi wyłącznikami umieszczone są diody sygnalizacyjne. Na płycie czołowej znajduje się także poziomowskaz ciekłego azotu, regulator temperatury oraz wyłącznik sieciowy wraz z diodą sygnalizującą załączenie sieci.

Wadą znanego urządzenia jest brak możliwości wykorzystania urządzenia w kardiochirurgii do zabiegów na otwartym sercu. Urządzenie posiada małą moc chłodniczą oraz zbyt małą dokładność układu informującego o ilości ciekłego azotu w zbiorniku. Znane rozwiązanie nie daje całkowitej pewności, że nie pojawi się jakiekolwiek, nawet szczątkowe napięcie na krioaplikatorze.

Urządzenie będące przedmiotem wzoru użytkowego zawiera zbiornik z ciekłym azotem, który jest usytuowany na stelażu jezdnym składającym się z podstawy i wyprofilowanego ramienia. Na ramieniu tym osadzony jest panel sterujący oraz uchwyt do rękojeści linii zaś na podstawie usytuowany jest włącznik sieciowy z gniazdem kabla sieciowego oraz bezpieczniki a także uchwyt do głowicy. Na zbiorniku usytuowana jest głowica zasilająca, która w sposób rozłączny za pomocą złącza jest połączona z linią zasilającą doprowadzającą ciekły azot do jednego z krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego uplasowanego w rękojeści linii zasilającej. Linia zasilająca składa się z czterech współosiowych wężyków, przy czym wężyk wewnętrzny pierwszy o średnicy A służy do transportu ciekłego azotu. Linia zasilająca jest zakończona teflonową tuleją mocującą wyposażoną z jednej strony w gniazdo aplikatora wykonane z teflonu oraz gniazdo mocowania wężyka wewnętrznego pierwszego także wykonane z teflonu z drugiej strony tulei. Gniazdo aplikatora składa się z dwóch części to jest części zewnętrznej wymiennej wyposażonej w kanał o średnicy B oraz części wewnętrznej wyposażonej w kanał o średnicy A, a przy tym pomiędzy tymi częściami znajduje się element mocowania tego gniazda. Gniazdo mocowania wężyka pierwszego zawiera element mocujący o średnicy A. Gniazda są posadowione w tulei współosiowo i w takiej odległości, że krioaplikator i element mocowania wężyka nie stykają się a pomiędzy nimi występuje teflonowy kanał o średnicy A przesyłania ciekłego azotu. Teflonowa tuleja jest mocowana w rękojeści linii zasilającej, w której mocuje się krioaplikator.

Zespół krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego składa się z pięciu krioaplikatorów a przy tym każdy z nich posiada część mocującą, część izolacyjną umożliwiającą także właściwą ma-nualność w trakcie zabiegu oraz końcówkę roboczą. Każda z części mocujących, osadzana w gnieź-dzie tulei mocującej posiada identyczny przekrój i kształt. Część mocująca ma postać dwóch tulei, z których jedna posiada średnicę B zaś druga, znajdująca się na końcu krioaplikatora, ma średnicę A to jest średnicę elementu mocującego pierwszego wężyka wewnętrznego linii zasilającej. Część mocująca osadzana w gnieździe aplikatora jest zakończona dwoma pierścieniami o niewielkiej różnicy promieni zewnętrznych. Końcówka robocza pierwszego krioaplikatora ma postać fragmentu łuku i jest lekko odchylona. Końcówka drugiego krioaplikatora jest krótsza od końcówki pierwszej i ma postać fragmentu łuku. Końcówka trzeciego krioaplikatora ma średnicę większą od pozostałych i jest zagięta 3 PL 65 217 Υ1 pod kątem w stosunku do części izolacyjnej. Końcówka czwartego krioaplikatora ma postać fragmentu łuku i jest dłuższa od pierwszej i drugiej końcówki. Końcówka piątego krioaplikatora ma postać litery T.

Panel sterujący pracą urządzenia ma postać prostopadłościennej bryły, która na przedniej ścianie jest wyposażona w cyfrowy wskaźnik temperatury krioaplikatora oraz dwie diody, z których górna sygnalizuje brak azotu w butli, druga dolna pokazuje gotowość urządzenia do pracy. Po prawej stronie w części górnej znajduje się wskaźnik cyfrowy ilości azotu, zaś poniżej znajdują się obok siebie włącznik termoregulacji z diodą sygnalizacyjną uplasowaną po prawej stronie włącznika oraz włącznik chłodzenia ciągłego z diodą sygnalizacyjną umieszczoną po lewej stronie tego włącznika. Na ścianie bocznej panelu jest usytuowane gniazdo złącza zasilającego głowicę, na podstawie zaś gniazdo zasilania panelu. W podstawie jezdnego stelaża urządzenia znajduje się tensometr, wzmacniacz wagi, dwa transformatory, z których jeden zasila układ wagi, zaś drugi panel sterujący.

Urządzenie będące przedmiotem wzoru użytkowego, dzięki wyposażeniu w zespół krioaplikato-rów kardiochirurgicznych o specyficznej konstrukcji końcówek pozwala przeprowadzić zabieg zamrażania tkanki przy operacjach na otwartym sercu. Jednocześnie zastosowany sposób mocowania krioaplikatora w uchwycie węża przesyłowego poprzez tuleję teflonową uniemożliwia w jakikolwiek sposób kontakt z częściami metalowymi a tym samym eliminuje możliwość wystąpienia nawet szczątkowego napięcia na końcówce krioaplikatora. Jednocześnie zastosowanie wagi tensometrycznej i wskaźnika cyfrowego zapewnia dużą dokładność układu informującego o ilości ciekłego azotu w zbiorniku, co znacznie poprawia komfort pracy lekarza wykonującego zabieg kardiochirurgiczny poprzez bardzo dokładną informację o ilości ciekłego azotu znajdującego się w butli.

Urządzenie będące przedmiotem wzoru użytkowego pokazano na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie w widoku ogólnym, fig. 2 - rękojeść linii zasilającej krioaplikator, fig. 3 - przekrój poprzeczny teflonowej tulei mocującej, fig. 4 - przekrój poprzeczny linii zasilającej, fig. 5 - zespół krioaplikatorów Suwalskiego, fig. 6 - wybrany krioaplikator z końcówką w kształcie litery T, fig. 7 -płytę czołową panelu sterującego, fig. 8 - zespół wagi.

Urządzenie zawiera zbiornik 1 z ciekłym azotem posadowiony na stelażu jezdnym 1J_, składającym się z podstawy i wyprofilowanego ramienia. Zbiornik 1 współpracuje z głowicą zasilającą 5, która łączy się w sposób rozłączny z linią zasilającą 2 za pomocą złącza 7 linii z głowicą 5. Czynnikiem chłodzącym wykorzystywanym w urządzeniu jest ciekły azot, który ze zbiornika 1 jest podawany linią zasilającą 2 do wybranej z zestawu Suwalskiego końcówki krioaplikatora 4 kardiochirurgicznego umieszczonej w gnieździe w rękojeści 3 linii zasilającej 2. Linia zasilająca 2 składa się z czterech współosiowych elastycznych wężyków, przy czym wężyk wewnętrzny pierwszy 14 ma średnicę A i służy do transportu ciekłego azotu. Układ elektryczny głowicy zasilającej 5 za pomocą wiązki elektrycznej zakończonej złączem zasilającym 8 głowicę jest podłączony do panela sterującego 6 zamocowanego na ramieniu stelaża jezdnego 1_j_. Na ramieniu tego stelaża znajduje się także uchwyt 12 rękojeści linii 3. Na podstawie stelaża jezdnego 11_ znajdują się wyłącznik sieciowy 9 z gniazdem kabla sieciowego, bezpieczniki 10 oraz uchwyt 13 na głowicę zasilającą 5.

Linia zasilająca 2 jest zakończona teflonową tuleją mocującą 15 wyposażoną z jednej strony w gniazdo aplikatora 16,17 wykonane z teflonu oraz gniazdo mocowania 19 wężyka wewnętrznego pierwszego 14 także wykonane z teflonu z drugiej strony tulei. Gniazdo aplikatora składa się z dwóch części to jest części zewnętrznej 16 wymiennej wyposażonej w kanał o średnicy B oraz części wewnętrznej 1_7 wyposażonej w kanał o średnicy A, a przy tym pomiędzy tymi częściami znajduje się element mocowania 18 tego gniazda. Gniazdo mocowania 19 wężyka pierwszego T4 zawiera element mocujący 20 o średnicy A. Gniazda są posadowione w tulei 15 współosiowo i w takiej odległości, że krioaplikator 4 i element mocowania 20 wężyka 14 nie stykają się a pomiędzy nimi występuje teflonowy kanał 21 o średnicy A przesyłania ciekłego azotu. Teflonową tuleja 15 jest mocowana w rękojeści linii zasilającej 3, w której mocuje się wybrany przez operatora wykonującego zabieg krioaplikator 4.

Zespół krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego składa się z pięciu krioaplikatorów a przy tym każdy z nich posiada część mocującą 22, 23 część izolacyjną 24 umożliwiającą także właściwą manualność w trakcie zabiegu oraz końcówkę roboczą 25. Każda z części mocujących 22, 23 osadzana w gnieździe tulei mocującej 15 posiada identyczny kształt i przekrój. Część mocująca ma postać dwóch tulei, z których jedna 22 posiada średnicę B zaś druga 23 znajdująca się na końcu krioaplikatora 4 ma średnicę A to jest średnicę elementu mocującego 20 pierwszego wężyka wewnętrznego 14 linii zasilającej 2. Część mocująca 22, 23 krioaplikatora 4 osadzana w gnieździe 16, T7 jest zakończona dwoma pierścieniami 26 o niewielkiej różnicy promieni zewnętrznych. Pierścienie te pozwalają na właściwe umieszczenie końcówki krioaplikatora 4 w gnieździe tulei mocującej 15. Każdy

Claims (6)

1. 4 PL 65 217Y1 z krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego jest wyposażony w inną kocówkę roboczą. Końcówka robocza pierwszego krioaplikatora 27 ma postać fragmentu łuku i jest lekko odchylona. Końcówka robocza drugiego krioaplikatora 28 jest krótsza od końcówki pierwszego krioaplikatora 27 i ma postać fragmentu łuku. Końcówka trzeciego krioaplikatora 29 ma średnicę większą od pozostałych i jest zgięta pod kątem w stosunku do części izolacyjnej 24. Końcówka czwartego krioaplikatora 30 ma postać fragmentu łuku i jest dłuższa od pierwszej i drugiej końcówki. Końcówka piątego krioaplikatora 31 ma postać litery T. Panel sterujący 9 ma postać prostopadłościennej bryły, która na przedniej ścianie jest wyposażona w cyfrowy wskaźnik temperatury krioaplikatora 31 oraz dwie diody, z których górna 32 sygnalizuje brak azotu w butli, druga dolna 33 pokazuje gotowość urządzenia do pracy. Po prawej stronie w części górnej znajduje się wskaźnik cyfrowy ilości azotu 34, zaś poniżej znajdują się obok siebie włącznik termoregulacji 35 z diodą sygnalizacyjną 36 uplasowaną po prawej stronie włącznika 35 oraz włącznik chłodzenia 37 ciągłego z diodą sygnalizacyjną 38 umieszczoną po lewej stronie tego włącznika. W podstawie jezdnej stelaża H urządzenia znajduje się tensometr 39, wzmacniacz wagi 42 oraz dwa transformatory, z których jeden 40 zasila układ wagi, zaś drugi 41 zasila panel sterujący 6 pracą urządzenia. Zastrzeżenia ochronne 1. Urządzenie kardiochirurgiczne na ciekły azot z zestawem krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego zawierające zbiornik z ciekłym azotem usytuowany na stelażu jezdnym, który jest przystosowany do współpracy z głowicą w sposób rozłączny połączoną z linią zasilającą składającą się z czterech współosiowych wężyków, z których pierwszy wewnętrzny doprowadza ciekły azot do końcówki krioaplikatora umieszczonej w rękojeści zaś pracą całego urządzenia kieruje panel zasilają-co-sterujący wyposażony we wskaźniki, włączniki i diody sygnalizacyjne, znamienne tym, że głowica zasilająca /6/ jest połączona z linią zasilającą /2/ za pomocą złącza /7/, przy tym linia zasilająca /2/ posiada na końcu mocowaną w rękojeści 13/ tuleję mocującą/15/ wyposażoną z jednej strony w gniazdo krioaplikatora /16, 17/, zaś z drugiej w gniazdo mocowania wężyka /19/ wewnętrznego pierwszego /14/, a przy tym w gnieździe krioaplikatora znajduje się jeden z pięciu krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego, zaś pracą urządzenia steruje panel sterujący 16/ umieszczony na ramieniu stelaża jezdnego /11/, na którym umieszczony jest także uchwyt /12/ do rękojeści /3/ linii zasilającej 121, zaś na podstawie widoczny jest wyłącznik sieciowy /9/ z gniazdem kabla sieciowego oraz bezpieczniki /10/ i uchwyt /13/ na głowicę zasilającą a ponadto w podstawie stelaża /U] pod zbiornikiem IV znajduje się zespół wagi.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że linia zasilająca Igi jest zakończona teflonową tuleją mocującą /15/ wyposażoną z jednej strony w gniazdo aplikatora /J_6, 1_7/ wykonane z teflonu oraz gniazdo mocowania /19/ wężyka wewnętrznego pierwszego /14/ także wykonane z teflonu z drugiej strony tulei, a przy tym gniazdo krioaplikatora składa się z dwóch części to jest części zewnętrznej /16/ wymiennej wyposażonej w kanał o średnicy B oraz części wewnętrznej /17/ wyposażonej w kanał o średnicy A, a przy tym pomiędzy tymi częściami znajduje się element mocowania /18/ tego gniazda zaś gniazdo mocowania /19/ wężyka pierwszego /14/ zawiera element mocujący /20/ 0 średnicy i gniazda są posadowione w tulei /15/ współosiowo i w takiej odległości, że krioaplikator /4/ 1 element mocowania /20/ wężyka IHI nie stykają się a pomiędzy nimi występuje teflonowy kanał /21/ 0 średnicy A przesyłania ciekłego azotu.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego składa się z pięciu krioaplikatorów, a przy tym każdy z nich posiada część mocującą /22, 23/ i część izolacyjną /24/ umożliwiającą także właściwą manualność w trakcie zabiegu oraz końcówkę roboczą /25/ i każda z części mocujących /22, 23/ osadzana w gnieździe tulei mocującej /15/ posiada identyczny kształt i przekrój a przy tym część mocująca ma postać dwóch tulei, z których jedna /22/ posiada średnicę B zaś druga /23/ znajdująca się na końcu krioaplikatora /4/ ma średnicę A to jest średnicę elementu mocującego /20/ pierwszego wężyka wewnętrznego /14/ linii zasilającej /2/ 1 część mocująca /22, 23/ krioaplikatora /4/ osadzana w gnieździe /16, 17/ jest zakończona dwoma pierścieniami /26/ o niewielkiej różnicy promieni zewnętrznych.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że każdy z krioaplikatorów kardiochirurgicznych Suwalskiego jest wyposażony w inną kocówkę roboczą przy czym końcówka robocza pierwszego krioaplikatora /27/ ma postać fragmentu łuku i jest lekko odchylona a końcówka robocza drugiego 5 PL 65 217 Υ1 krioaplikatora /28/jest krótsza od końcówki pierwszego krioaplikatora /27/ i ma postać fragmentu łuku, zaś końcówka trzeciego krioaplikatora ma średnicę większą od pozostałych i jest zagięta pod kątem w stosunku do części izolacyjnej, końcówka czwartego krioaplikatora ma postać fragmentu łuku i jest dłuższa od pierwszej i drugiej końcówki, natomiast końcówka piątego krioaplikatora ma postać litery T.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że panel sterujący /9/ ma postać prostopadło-ściennej bryły, która na przedniej ścianie jest wyposażona w cyfrowy wskaźnik temperatury krioaplikatora /31/ oraz dwie diody, z których górna /32/ sygnalizuje brak azotu w butli, druga dolna /33/ pokazuje gotowość urządzenia do pracy a po prawej stronie w części górnej znajduje się wskaźnik cyfrowy ilości azotu /34/, zaś poniżej znajdują się obok siebie włącznik termoregulacji /35/ z diodą sygnalizacyjną/^/ uplasowaną po prawej stronie włącznika /35/ oraz włącznik chłodzenia /37/ ciągłego z diodą sygnalizacyjną/38/ umieszczoną po lewej stronie tego włącznika.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w podstawie jezdnej stelaża IVU urządzenia znajduje się tensometr /39/, wzmacniacz wagi /42/ oraz dwa transformatory, z których jeden /40/ zasila układ wagi, zaś drugi /41/ zasila panel sterujący /6/ pracą urządzenia.