PL66287Y1 - Zlacze przestawne rekojesci dla pac tynkarsko-murarskich - Google Patents

Description

2 PL 66 287 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest złącze przestawne rękojeści dla pac tynkarsko-murarskich, przeznaczonych do prac na płaszczyznach ścian nachylonych pod kątem lub w innych utrudnionych warunkach dla osób prawo- lub leworęcznych.

Znana jest z opisu patentowego US7506398 (B2) kielnia z przestawnym uchwytem, wyposażona w mechanizm do selektywnej zmiany położenia. Kielnia posiada metalową zębatą płytę roboczą, do której jest przymocowana stopka z uchwytem, przy czym uchwyt jest połączony z częścią pionową stopki śrubą przełożoną od strony czołowej i osadzoną w gwintowanym otworze uchwytu. Przestawne połączenie stopki z uchwytem jest realizowane przez wpustowo-wypustowe połączenie, i w tym celu stopka ma kołnierz wyposażony w wzdłużne łopatki, a uchwyt posiada gniazdo z odpowiadającymi łopatkom rowkami. Zmiana położenia uchwytu następuje, po uprzednim wykręceniu śruby mocującej, przez odpowiednie ustawienie uchwytu i osadzenie łopatek kołnierza w rowkach. Znane jest również z opisu opatentowanego wynalazku US7730575 (B2) rozwiązanie kielni z obrotową rękojeścią z regulacją kąta. Kielnia posiada płytkę roboczą połączoną z rękojeścią za pośrednictwem części mocującej wyposażonej w oś, przy czym jeden koniec osi jest osadzony wewnątrz zębatego wieńca, wykonanego w części mocującej, któremu odpowiada zębaty wieniec w uchwycie, natomiast drugi koniec osi jest nagwintowany i połączony z regulatorem docisku sprężyny nasuniętej na oś. Regulacja kąta obrotu i położenia uchwytu następuje przez nastawienie zazębienia wieńców i zmianę docisku sprężyny za pomocą regulatora.

Istotą złącza przestawnego rękojeści według wzoru użytkowego, złożonego ze stopki mocującej, do której jest przymocowana rękojeść za pośrednictwem śruby, przy czym na śrubę jest nałożona sprężyna, jest to, że stopka mocująca ma trzon oraz co najmniej jeden poziomy wypust, a rękojeść ma w przegrodzie odpowiadającą trzonowi wnękę i otwór bazowy dla każdego poziomego wypustu oraz przelotowy otwór dla przełożenia śruby, której koniec jest zamocowany w trzonie, a ponadto w przegrodzie są wykonane dodatkowe nieprzelotowe otwory odpowiadające poziomemu wypustowi w położeniu przestawnym rękojeści.

Końce śruby znajdują się po przeciwnych stronach przegrody, a koniec śruby z łbem posiada sprężynę i jest swobodny. Długość trzonu jest większa od długości wypustu.

Nieprzelotowe otwory odpowiadające poziomemu wypustowi w położeniu przestawnym rękojeści są rozmieszczone obwodowo na powierzchni przegrody.

Nieprzelotowe otwory odpowiadające poziomemu wypustowi w położeniu przestawnym rękojeści są rozmieszczone na powierzchni przegrody na części jej obwodu, a osie skrajnych nieprzelotowych otworów tworzą kąt środkowy w zakresie 60° do 210°. W odmianie postaci wzoru użytkowego złącze posiada jeden wypust usytuowany w osi stopki mocującej. W innej odmianie postaci wzoru użytkowego złącze posiada dwa wypusty usytuowane symetrycznie po obydwu stronach osi stopki mocującej.

Rozwiązanie według wzoru użytkowego umożliwia łatwe przestawianie rękojeści bez konieczności rozkręcania jej elementów i dodatkowych manipulacji regulacyjnych. Zróżnicowane wymiary poziomych wypustów i trzonu powodują, że rękojeść jest pewnie połączona ze stopką mocującą w trakcie przestawiania. Odmiany postaci rozwiązania umożliwiają pełny obrót rękojeści lub jej obrót w ograniczonym zakresie.

Przedmiot wzoru jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uproszczony przekrój wzdłużny złącza, fig. 2 przedstawia widok ogólny elementów złącza, fig. 3 i fig. 5 przedstawiają widok stopki mocującej od strony wewnętrznej, fig. 4, 6, 7, i 8 przedstawiają widok rękojeści od strony czołowej. Złącze przestawne rękojeści, według wzoru posiada stopkę mocującą 1, do której górnej części jest przymocowana rękojeść 2 za pośrednictwem śruby 3, na którą jest nałożona sprężyna 4. Stopka mocująca i w górnej części ma trzon 5 oraz jeden poziomy wypust 6, jak pokazano na fig. 2 i fig. 3 lub dwa wypusty §1 jak pokazano na fig. 5, przy czym długość trzonu 5 jest większa od długości każdego wypustu 6 i 6\ Natomiast rękojeść 2 ma przegrodę 7 z odpowiadającą trzonowi 5 wnęką 8 i otwór bazowy 9 dla każdego poziomego wypustu 6 lub 61, przy czym w odmianie postaci wzoru z jednym osiowo usytuowanym wypustem 6, przedstawionym na fig. 2, otwór bazowy 9 jest usytuowany w osi pionowej rękojeści 2, natomiast dla odmiany postaci wzoru w dwoma wypustami 61 usytuowanymi

Claims (1)

1. 3 PL 66 287 Υ1 symetrycznie po obydwu stronach osi stopki mocującej i - otwory bazowe 9 znajdują się również po obydwu stronach osi pionowej rękojeści 2. W przegrodzie 7 rękojeści 2 znajduje się przelotowy otwór 10 dla przełożenia śruby 3, której jeden koniec jest zamocowany w trzonie 5 a na drugim swobodnym końcu z łbem znajduje się sprężyna 4, przy czym końce śruby 3 znajdują się po przeciwnych stronach przegrody 7. W przegrodzie 7 są wykonane dodatkowe nieprzelotowe otwory H odpowiadające poziomemu wypustowi 6 lub 61 w położeniu przestawnym rękojeści 2, które są rozmieszczone obwodowo na powierzchni przegrody 7 (fig. 4) lub na części jej obwodu (fig. 6, 7, 8), a osie skrajnych nieprzelotowych otworów li tworzą kąt środkowy β w zakresie 60° do 210°. Regulacja przestawna polega na odsunięciu rękojeści 2 od stopki mocującej 1, przez ściśnięcie sprężyny 4, aż do wysunięcia wypustu 6 lub wypustów §1 z otworu bazowego 9 lub otworów nieprzelotowych 11, następnie przekręceniu rękojeści 2 w lewo lub w prawo i osadzeniu wypustu 6 lub wypustów 61 w nowym położeniu w nieprzelotowych otworach H lub otworze bazowym 9, co powoduje ponowne rozprężenie sprężyny 4 i dociskanie rękojeści 2 do stopki mocującej 1- Zastrzeżenia ochronne 1. Złącze przestawne rękojeści dla pac tynkarsko-murarskich, złożone ze stopki mocującej, do której górnej części jest przymocowana rękojeść za pośrednictwem śruby, przy czym na śrubę jest nałożona sprężyna, znamienne tym, że górna część stopki mocującej IV ma trzon /5/ oraz co najmniej jeden poziomy wypust /6, 67, a rękojeść /2/ ma w przegrodzie /7/ odpowiadającą trzonowi /5/ wnękę /8/ i otwór bazowy /9/ dla każdego poziomego wypustu /6, 67 oraz przelotowy otwór /10/ dla przełożenia śruby /3/, której koniec jest zamocowany w trzonie /5/, a ponadto w przegrodzie /7/ są wykonane dodatkowe nieprzelotowe otwory /11/ odpowiadające poziomemu wypustowi /6, 67 w położeniu przestawnym rękojeści /2/. 2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że końce śruby /3/ znajdują się po przeciwnych stronach przegrody /7/, a koniec śruby /3/ z łbem posiada sprężynę /4/ i jest swobodny. 3. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że długość trzonu /5/ jest większa od długości wypustu /6, 67. 4. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że nieprzelotowe otwory /11/ odpowiadające poziomemu wypustowi /6, 67 w położeniu przestawnym rękojeści /2/ są rozmieszczone obwodowo na powierzchni przegrody /7/. 5. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że nieprzelotowe otwory IW odpowiadające poziomemu wypustowi /6, 67 w położeniu przestawnym rękojeści /2/ są rozmieszczone na powierzchni przegrody /7/ na części jej obwodu, a osie skrajnych nieprzelotowych otworów IW tworzą kąt środkowy β w zakresie 60° do 210°. 6. Złącze według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienne tym, że posiada jeden wypust /6/ usytuowany w osi stopki mocującej IV. 7. Złącze według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, znamienne tym, że posiada dwa wypusty /67 usytuowane symetrycznie po obydwu stronach osi stopki mocującej IV.