PL67336Y1 - Dysk ze sprasowanej włókniny ściernej - Google Patents

Description

2 PL 67 336 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest dysk ze sprasowanej włókniny ściernej do szlifierki kątowej, mający zastosowanie do obróbki metali oraz innych tworzyw konstrukcyjnych.

Znane są ze stanu techniki dyski ze sprasowanej elastycznej włókniny ściernej. Taki dysk 1, jak przedstawiono na fig. 1a oraz fig. 1b składa się z powierzchni ściernej w kształcie pierścienia ściernego 2, podkładu 4 oraz mocowania 5. Pierścienie 2 z włókniny mają średnicę zewnętrzną 2R od 100 do 200 mm i wewnętrzną2r od 50 do 140 mm (jak pokazano na fig. 2), przy czym średnica wewnętrzna 2r stanowi 50-70% średnicy zewnętrznej 2R. Sztywne podkłady 4 najczęściej wykonane są z laminatu z siatki szklanej lub z tworzyw sztucznych - ich średnica zewnętrzna jest o 2 do 30 mm mniejsza od średnicy zewnętrznej 2R pierścienia ściernego 2, a średnica wewnętrzna dopasowana jest do średnicy mocowania 5 na szlifierce kątowej i najczęściej wynosi 22.3 mm. Jak zostało to uwidocznione na fig. 2, na sposób produkcji dysku ze stanu techniki składa się etap wykrawania pierścieni ściernych 2 z arkuszy 6 o wymiarach A x B z włókniny sprasowanej o grubości D od 3 do 20 mm. Następnie pierścienie ścierne 2 są przytwierdzane/przyklejane do sztywnych okrągłych podkładów 4 umożliwiających montaż gotowych dysków na szlifierce kątowej.

Wadą tego rozwiązania jest bardzo duże zużycie materiału ściernego w procesie produkcji, gdyż z arkuszy 6 włókniny ściernej, jak uwidoczniono na fig. 2, wycięte muszą zostać nieefektywnie rozłożone całe pierścienie, w wyniku tego powstaje dużo odpadów produkcyjnych. Zwiększa to w sposób oczywisty jednostkowe koszty produkcji takiego dysku.

Znany jest z patentu PL/EP 1991394 oraz z patentu EP 1142673 sposób produkcji dysków lamelkowych z materiału ściernego, takiego jak płótno ścierne. Dysk lamelkowy z papieru ściernego powstaje w wyniku naklejania na siebie kolejnych lamelek z pewnym przesunięciem kątowym, aż powstanie zamknięty pierścień ścierny. W tych znanych sposobach produkcji dysków lamelkowych kształt lamelek dobrano tak, aby na etapie produkcji dysków zmaksymalizować ilość płótna na zewnętrznej krawędzi dysku i poprzez to wydłużyć czas pracy jednym dyskiem. Jednakże zaproponowany w stanie techniki kształt i sposób ułożenia pojedynczych elementów ściernych nie nadają się do produkcji dysków pierścieniowych wykonywanych z grubych sprasowanych włóknin ściernych, ponieważ dyski takie muszą mieć ciągłą powierzchnię ścierną o równomiernej grubości a elementy (pierścienie) ścierne powinny być jedną płaszczyzną przytwierdzone do powierzchni podkładu.

Celem wzoru użytkowego jest zatem wykonanie dysku ze sprasowanej włókniny ściernej o jednakowych parametrach użytkowych, ale w sposób bardziej ekonomiczny i ekologiczny, dzięki efektywniejszemu wykorzystaniu włókniny ściernej.

Dysk z włókniny ściernej, mający podkład, mocowanie oraz powierzchnię ścierną ze sprasowanej włókniny ściernej mocowaną na podkładzie, według wzoru użytkowego charakteryzuje się tym, że powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z N elementów ściernych ze sprasowanej włókniny ściernej, ściśle przylegających do siebie, przy czym krzywizna krawędzi zewnętrznej każdego z N elementów jest taka sama jak jego krawędź wewnętrzna.

Korzystnie krawędź zewnętrzną i wewnętrzną każdego elementu ściernego stanowi łuk o promieniu R, a krawędzie zewnętrzne N elementów tworzą okrąg o promieniu R. Korzystnie krawędzie wewnętrzne elementów ściernych tworzą figurę wypukłą.

Korzystnie krawędzie wewnętrzne elementów ściernych tworzą figurę wklęsłą.

Korzystnie krawędzie zewnętrzne i wewnętrzne N elementów ściernych tworzą wielokąty.

Korzystnie powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z trzech elementów ściernych.

Korzystnie powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z czterech elementów ściernych.

Korzystnie powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z pięciu elementów ściernych.

Korzystnie powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z sześciu elementów ściernych.

Korzystnie promień krzywizny wewnętrznej i zewnętrznej R elementu ściernego 3 wynosi od 50 do 100 mm.

Zaletą dysków według wzoru użytkowego jest ich ekonomiczny i ekologiczny sposób produkcji przy zachowanych parametrach użytkowych. W etapie wykrawania z jednego arkusza sprasowanej włókniny ściernej uzyskuje się liczbę dysków ściernych większą o 40-80% w stosunku do stanu 3 PL 67 336 Υ1 techniki. Powstaje zatem kilkukrotnie mniejszy odpad produkcyjny trudnego do utylizacji materiału, co w efekcie powoduje niższe koszty utylizacji i mniejsze obciążenie środowiska naturalnego.

Przedmiot wzoru użytkowego został uwidoczniony w korzystnych przykładach realizacji na rysunku, na którym: fig. 1a przedstawia rzut z góry dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według stanu techniki; fig. 1b przedstawia widok perspektywiczny dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według stanu techniki; fig. 2 przedstawia w rzucie z góry arkusz sprasowanej włókniny ściernej z naniesionym wzorem wykrojnika według stanu techniki; fig. 3a przedstawia rzut z góry dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego w pierwszym przykładzie realizacji; fig. 3b przedstawia rzut z góry dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego w drugim przykładzie realizacji; fig. 3c przedstawia rzut z góry dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego w trzecim przykładzie realizacji; fig. 3d przedstawia rzut z góry dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego w czwartym przykładzie realizacji; fig. 3e przedstawia rzut z góry dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego w piątym przykładzie realizacji; fig. 3f przedstawia widok perspektywiczny dysku ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego z fig. 3b; fig. 4 przedstawia w rzucie z góry arkusz sprasowanej włókniny ściernej z naniesionym wzorem wykrojnika według wzoru użytkowego w przykładzie realizacji z fig. 3b; fig. 5 przedstawia w rzucie z góry arkusz sprasowanej włókniny ściernej z naniesionym wzorem wykrojnika według wzoru użytkowego w przykładzie realizacji z fig. 3a.

Jak przedstawiono na fig. 3a - 3f dysk ze sprasowanej włókniny ściernej według wzoru użytkowego składa się z N elementów ściernych 3 ze sprasowanej włókniny ściernej, podkładu 4 oraz mocowania 5. Zgodnie ze wzorem użytkowym znana powierzchnia ścierna w kształcie elementu ciągłego pierścienia ściernego została zastąpiona co najmniej trzema elementami ściernymi 3 z włókniny ściernej, ułożonymi tak, że przylegają do siebie ściśle i tworzą zamkniętą powierzchnię pseudopierścienia. Tego typu rozwiązanie pozwala uzyskać narzędzie, czyli dysk o średnicy zewnętrznej identycznej w porównaniu z dyskami ze stanu techniki, oraz o zbliżonych parametrach użytkowych. Istotą koncepcji wzoru użytkowego jest specjalny dobór kształtu elementów ściernych 3 ze sprasowanej włókniny ściernej tak, aby ich krawędź zewnętrzna i wewnętrzna były względem siebie komplementarne, to znaczy, aby miały tę samą krzywiznę. Jedną ze szczególnie korzystnych koncepcji jest taki dobór kształtu elementów ściernych 3 ze sprasowanej włókniny ściernej, aby po złożeniu tworzyły one swoją zewnętrzną krawędzią okrąg o zadanej średnicy 2R, a swoją wewnętrzną krawędzią dowolną regularną zamkniętą krzywiznę, w którą da się wpisać okrąg o średnicy nie mniejszej niż średnica mocowania. Jednocześnie kształt elementu 3 został dobrany tak, aby zapewnić optymalne wykorzystanie powierzchni arkusza 6 sprasowanej włókniny ściernej o zadanych wymiarach A x B. W rezultacie kształt pojedynczego elementu ściernego 3 ze sprasowanej włókniny ściernej jest zaprojektowany w jednym z przykładów realizacji tak, aby promień krzywizny zewnętrznej elementu 3 był identyczny jak promień krzywizny wewnętrznej i wynosił R. Innymi słowy zarówno krzywizny zewnętrzne jak i wewnętrzne elementów 3 są w kilku przykładach realizacji opisane łukiem o tym samym promieniu R, ale o różnej długości, przy czym suma długości łuków zewnętrznych elementów 3 w każdym przykładzie realizacji wynosi 2nR, a suma długości łuków wewnętrznych elementów 3 w każdym przykładzie realizacji jest dowolna lecz mniejsza od 2nR. W pierwszym przykładzie realizacji, uwidocznionym na fig. 3a, pseudopierścień, którego krawędzie zewnętrzne tworzą okrąg, składa się z trzech elementów ściernych 3 ze sprasowanej włókniny ściernej. Wszystkie trzy elementy są fragmentami wycinków koła o promieniu R. Kolejne tego typu dyski z cztero-, pięcio- oraz sześcioelementowymi pseudopierścieniami zostały przedstawione odpowiednio na fig. 3b, fig. 3c oraz fig. 3d. W powyższych przykładach realizacji krawędzie wewnętrzne elementów ściernych 3 w postaci łuków o promieniu R tworzą figury wypukłe, natomiast specjalista z dziedziny będzie wiedział, że można również zaprojektować takie elementy ścierne 3, których krawędzie wewnętrzne w postaci łuków o promieniu R będą tworzyć figury wklęsłe. W piątym przykładzie realizacji uwidocznionym na fig. 3e przedstawiono alternatywną koncepcję kształtu N elementów ściernych 3. Krawędzie zewnętrzne i wewnętrzne pseudopierścienia mogą tworzyć wielokąt, przy czym krzywizny obu krawędzi są identyczne. W takim przypadku powierzchnia ścierna będzie wystawać poza powierzchnię podkładu

Na sposób produkcji dysków według wzoru użytkowego składa się etap wykrawania elementów ściernych 3 z arkusza 6 o wymiarach AxB ze sprasowanej włókniny ściernej o grubości D od 3 do 20 mm, jak uwidoczniono na fig. 4 oraz fig. 5. Następnie elementy ścierne 3 zostają kolejno moco-wane/przyklejane ściśle do siebie na podkładzie 4. Sztywny podkład 3 korzystnie wykonany jest

Claims (10)

1. 4 PL 67 336 Υ1 z laminatu z siatki szklanej lub z tworzywa sztucznego i ma średnicę zewnętrzną o 2 do 30 mm mniejszą od średnicy zewnętrznej pierścienia ściernego utworzonego z elementów ściernych 5 ze sprasowanej włókniny ściernej, oraz średnicę wewnętrzną dopasowaną do średnicy mocowania 3 na szlifierce kątowej, korzystnie wynoszącą 22.3 mm. Specjalista z dziedziny będzie jednak wiedział, że zarówno mocowanie jak i podkład mogą być dowolnego typu oraz dowolnych rozmiarów w zależności od specyficznych wymagań technicznych. Podobnie jak w przypadku dysków znanych ze stanu techniki, w trakcie pracy narzędzia na obrotach, sztywny podkład stanowi podparcie dla elastycznego pierścienia utworzonego z elementów ściernych 5 z włókniny ściernej. Obróbka - wygładzanie powierzchni metalu następuje w kontakcie włókniny ściernej z obrabianym detalem. Dzięki rozwiązaniu według wzoru użytkowego powstają dyski, które są ekologiczne i bardziej ekonomiczne w produkcji. Dla przykładu porównać można możliwości wykorzystania arkuszy sprasowanej włókniny ściernej na przykładzie dysków o średnicy 115 mm wykrawanych z arkusza 6 formatu A3. Jak uwidoczniono na fig. 2 zgodnie ze stanem techniki z arkusza formatu 3 można wykonać 6 dysków o średnicy 115 mm. Odpad produkcyjny stanowi w tym przypadku ok. 50% powierzchni arkusza. Tymczasem elementy ścierne 3 dysku według wzoru użytkowego mają taki kształt, że umożliwiają wykrawanie wykrojnikami zapewniającymi optymalne wykorzystanie arkuszy ze sprasowanej włókniny ściernej, co zostało uwidocznione na fig. 4. W szczególności krawędź zewnętrzna jednego elementu ściernego 3 może być wykrawana tym samym nożem co krawędź wewnętrzna drugiego elementu ściernego 3. W tym przypadku z arkusza formatu A3 można wyciąć 43 elementy ścierne 3, co daje możliwość wykonania 10 1¾ dysków ściernych o średnicy 115 mm. Zastrzeżenia ochronne 1. Dysk ze sprasowanej włókniny ściernej, mający podkład, mocowanie oraz powierzchnię ścierną ze sprasowanej włókniny ściernej mocowaną na podkładzie, znamienny tym, że powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z N elementów ściernych (3) ze sprasowanej włókniny ściernej, ściśle przylegających do siebie, przy czym krzywizna krawędzi zewnętrznej każdego z N elementów jest taka sama jak jego krawędź wewnętrzna.
2. 2. Dysk według zastrz. 2, znamienny tym, że krawędź zewnętrzną i wewnętrzną każdego elementu ściernego 3 stanowi łuk o promieniu R, a krawędzie zewnętrzne N elementów tworzą okrąg o promieniu R.
3. 3. Dysk według zastrz. 2, znamienny tym, że krawędzie wewnętrzne elementów ściernych 3 tworzą figurę wypukłą.
4. 4. Dysk według zastrz. 2, znamienny tym, że krawędzie wewnętrzne elementów ściernych 3 tworzą figurę wklęsłą.
5. 5. Dysk według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędzie zewnętrzne i wewnętrzne N elementów ściernych 3 tworzą wielokąty.
6. 6. Dysk według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z trzech elementów ściernych 3.
7. 7. Dysk według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z czterech elementów ściernych 3.
8. 8. Dysk według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z pięciu elementów ściernych 3.
9. 9. Dysk według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnię ścierną stanowi pseudopierścień złożony z sześciu elementów ściernych 3.
10. 10. Dysk według zastrz. 2, znamienny tym, że promień krzywizny wewnętrznej i zewnętrznej R elementu ściernego 3 wynosi od 50 do 100 mm.