PL67523Y1 - Złącze łuku spągnicowego z ociosowym - Google Patents

Description

2 PL 67 523 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest złącze łuku ociosowego z spągnicowym stosowane w górnictwie do łączenia kształtowników korytkowych przy wykonywaniu zamkniętej obudowy odrzwiowej.

Najbardziej rozpowszechnioną obudową przy wykonywaniu chodników górniczych jest obudowa odrzwiowa otwarta. Z uwagi na częste wypiętrzanie skał spągowych stosuje się obudowę odrzwiową zamkniętą. W tym przypadku zachodzi potrzeba połączenia spągnicy (łuku spągnicowego) z łukiem ociosowym. Jest bardzo wiele rozwiązań konstrukcyjnych strzemion, bądź złączy do realizacji tego celu.

Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest znany z katalogu produkcji huty Łabędy łącznik spągnicy wykonany z kształtownika korytkowego typu J, który stanowią dwa odcinki tego kształtownika trwale ze sobą połączone pod kątem rozwartym oraz dwa kabłąki z nakrętkami. W płaszczyznach poziomych kształtownika wywiercone są otwory dla przeprowadzenia kabłąka i wykonania montażu na łączonych łukach spągnicy i ociosu.

Rozwiązanie to sprawdza się w eksploatacji, jednakże ze względu na duży przekrój posiada dużą masę i jest ciężki. Złącze według wzoru użytkowego nie posiada tej niedogodności.

Idea rozwiązania polega na tym, że odcinki ociosowy i spągnicowy wykonane są z kształtownika korytkowego typu V, posiadają łapy montażowe po jednej parze na każdym odcinku kształtownika. Łapy są trwale mocowane do profilu V poniżej jego kołnierzy i posiadają otwory dla gwintowanych końców kabłąka, przy czym łapy na odcinku ociosowym wyposażone są w znane wsporniki kabłąka usytuowane od strony krawędzi przenikania kształtowników. Dla zwiększenia wytrzymałości łapy wyposażone są w zastrzały prostopadłe do pobocznicy kształtownika.

Rozwiązanie według wzoru odznacza się wieloma zaletami techniczno-eksploatacyjnymi.

Podstawową zaletą jest zmniejszenie masy złącza i poprawa komfortu jego zabudowy. W przypadku występowania wzmożonych ciśnień górotworu, można wykonać łapy o większym przekroju poprzecznym i wykonać połączenie wyższym momentem dokręcenia nakrętek, bez odginania się kołnierzy kształtownika, co zwiększa wytrzymałość złącza. W szczególnych przypadkach po dłuższej eksploatacji, jeśli zajdzie potrzeba, na złączu według wzoru można zabudować dodatkowe strzemię do profilu V i wzmocnić połączenie, ograniczyć nadmierny zsuw, lub zamocować je ze względów technologicznych, co nie jest możliwe przy łączniku wykonanym z profilu J.

Odpowiedni dobór parametrów geometrycznych łap, a zwłaszcza grubość decydują o sztywności i wytrzymałości łap. Taka konstrukcja zwiększa odległość osi otworu od pobocznicy profilu w płaszczyźnie przylegania nakrętki, co pozwala na usytuowanie kabłąka stycznie do krawędzi kształtownika korytka, gdyż klucz do dokręcania nakrętki swobodnie mieści się obok profilu korytka. Przybliżenie kabłąka do osi profilu zmniejsza moment zginający łapę, zatem podnosi jego wytrzymałość.

Przedmiot wzoru użytkowego zilustrowano rysunkiem, na którym fig. 1 przedstawia złącze w widoku z boku zabudowane na łączonych kształtownikach korytkowych, a fig. 2 przekrój przez odcinek spągowy złącza.

Jak przedstawiono na rysunku złącze złożone jest z odcinka ociosowego 1_ i odcinka spągowego 2 wykonanych z kształtownika korytkowego o profilu V połączonych trwale ze sobą pod kątem rozwartym a. Każdy odcinek posiada po jednej parze łap 3 i 4 montażowych z otworami 10 dla gwintowanych końców kabłąka 8. Łapy mocowane są do odcinków ociosowego i spągowego poprzez spawanie poniżej kołnierzy la, 2a równolegle do krawędzi kołnierzy. Odcinek ociosowy 1_ posiada dodatkowo przyspawane do łap wsporniki 5 kabłąka usytuowane stycznie do otworu od strony krawędzi 6 przenikania kształtowników spągowego i ociosowego. Łapy mogą posiadać zastrzały wzmacniające 9 usytuowane prostopadle do pobocznicy kształtownika. Złącze zabudowuje się na łączonych łukach obudowy spągowym 12 i ociosowym 1_1_, tak aby odcinek ze wspornikiem kabłąka był osadzony na kształtowniku ociosowym 11_ odrzwi. Następnie poprzez otwory 10 przeprowadza się kabłąki 8 i skręca nakrętkami 7 odpowiednim momentem dokręcenia.

Claims (2)

1. Zastrzezenia ochronne 1. Zlacze luku spagnicowego z lukiem ociosowym zlozone z dwóch odcinków ksztaltownika ko- rytkowego trwale ze soba polaczonych pod katem rozwartym oraz kablaków z nakretkami, znamienne tym, ze odcinki ociosowy (1) i spagnicowy (2) wykonane sa z ksztaltownika korytkowego typu V i po- siadaja po jednej parze na kazdym odcinku ksztaltownika lapy (3, 4) montazowe z otworami (10) dla gwintowanych konców kablaka (8), trwale mocowane do profilu V ponizej jego kolnierzy (1a, 2a), przy czym lapy na odcinku ociosowym wyposazone sa w znane wsporniki (5) kablaka (8) usytuowane od strony krawedzi (6) przenikania ksztaltowników (1, 2).

2. Zlacze wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze lapy (3) i (4) posiadaja zastrzaly wzmacniajace (9). RysunkiPL 67 523 Y1 4 Departament Wydawnictw UPRP PL PL