PL67948Y1 - Układak kablowy - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest układak kablowy zawierający dwie identyczne równolegle przeciwsobnie zorientowane płytki boczne połączone za pośrednictwem dwóch równoległych i prze-ciwsobnie zorientowanych płytkowych jarzm poprzecznych, przy czym każda z płytek bocznych ma formę płytkowego korpusu z tworzywa sztucznego, w którym wtopiony jest metalowy element pociągowy z otworami zaczepowymi, mającego górną część sprzęgającą przegubu wystającą ponad jarzma poprzeczne i dopasowaną do niej kompatybilną dolną część sprzęgającą przegubu wystającą poniżej jarzm poprzecznych, a każde z jarzm ma formę symetrycznej płytki, z której naprzeciwległych boków wychodzą prostopadłościenne zasadniczo równoległe względem płytki występy, na końcach których uformowane są wystające w jednym kierunku ponad powierzchnię występów elementy blokujące o szerokości i wysokości większej odpowiednio od szerokości i wysokości występów i wyposażone w otwory blokujące, zaś na obydwu wzdłużnych krawędziach korpusu płytki bocznej uformowane są symetrycznie wycięcia blokujące otoczone uformowanymi na zewnętrznej powierzchni korpusu otwartymi wybraniami blokującymi, w obszarze których uformowane są drugie otwory blokujące, przy czym geometria wycięcia blokującego korpusu jest dopasowana do geometrii umieszczonego w nim występu jarzma, geometria wybrania blokującego korpusu jest dopasowana do geometrii umieszczonego w nim elementu blokującego jarzma, którego otwory blokujące łączą się z drugimi otworami blokującymi tworząc kanały blokujące, w których znajdują się nóżki zawleczek blokujących, a powierzchnie boczne jarzma, z których wychodzą występy stykają się z powierzchniami wewnętrznymi korpusów płytek bocznych.

Przykładowe znane układaki tego rodzaju zostały przedstawione w opisach dokumentów patentowych WO 2007/016738, WO 2001/029448, DE 10050316 i GB 2332725. W strukturze tego rodzaju układaków zdefiniowany jest jeden wewnętrzny kanał, przez który prowadzone są wszystkie przewody. W przypadku dużej liczby przewodów umieszczonych w segmentach układakowych utworzonych z takich układaków występuje duże prawdopodobieństwo splątywania się przewodów co stanowi istotną niedogodność eksploatacyjną.

Dlatego celem wzoru użytkowego jest dostarczenie takiej konstrukcji układaka kablowego, która będzie uniemożliwiała splątywanie się przewodów prowadzonych w układaku. Ponadto wytworzenie układaka według wzoru użytkowego powinno cechować się niskimi kosztami materiałowymi a sam układak powinien mieć jak najmniejszy ciężar co będzie ułatwiało transport wykonanego z niego łańcucha układakowego i obniżało koszty jego użytkowania. Jednocześnie układak powinien cechować się wysoką odpornością na wycieranie w czasie przeciągania go w wyrobiskach górniczych.

Istotą wzoru użytkowego jest opisany na wstępie układak kablowy charakteryzujący się tym, że każde z jarzm posiada co najmniej jeden otwór, w którym znajduje się podłużny metalowy element dzielący przestrzeń roboczą układaka, przy czym końce podłużnego metalowego elementu zamocowane są w odpowiadających sobie otworach leżących na równoległych, przeciwsobnie zorientowanych jarzmach.

Zastosowanie podłużnego elementu metalowego pozwala na wzmocnienie konstrukcji układaka a także na wydzielenie wewnątrz układaka większej liczby odseparowanych kanałów zmniejszając ryzyko splątywania się przewodów prowadzonych w układaku. W korzystnym przykładzie wykonania na co najmniej jednej płytce bocznej uformowany jest ogranicznik o przekroju trójkąta leżący na zewnętrznej stronie płytki pomiędzy symetrycznymi wycięciami blokującymi.

Zastosowanie ogranicznika na zewnętrznej powierzchni płytki bocznej stanowi dodatkowe zabezpieczenie zawleczek a także płytki bocznej przed nadmiernym ścieraniem jej powierzchni w trakcie eksploatacji układaka zgodnie z przeznaczeniem. W korzystnym wariancie wzoru, płytka co najmniej jednego jarzma wyposażona jest we wkładkę wzmacniającą, która jest całkowicie wtopiona w płytkę jarzma i której kształt jest dopasowany do kształtu płytki, w której jest ona wtopiona.

Zastosowanie elementu wzmacniającego zwiększa sztywność wykonanych z tworzywa sztucznego jarzm układaka a także zwiększa odporność zewnętrznych powierzchni jarzm układaka przy przeciąganiu wykonanego z niego segmentu składaków, zwłaszcza w przypadku pionowego połączenia układaków.

Ponadto korzystnie między otworami jarzma umieszczony jest po wewnętrznej stronie jarzm metalowy płaskownik wzmacniający.

Zastosowanie metalowego płaskownika zwiększa odporność układaka na siły zrywające działające na trzpienie przy przeciąganiu segmentu układaków.

Korzystnie, na zewnętrznej powierzchni korpusu jednej z płytek bocznych zamocowany jest śrubami hakowymi umieszczonymi w otworach zaczepowych metalowy kształtownik z przelotowymi otworami.

Zastosowanie śrub hakowych i metalowego kształtownika na jednej z płytek bocznych daje możliwość zawieszenia układaka w pozycji pionowej.

Korzystnie na części lub na całej powierzchni zewnętrznej jarzm uformowane są liczne wytłoczenia.

Wytłoczenia te ograniczają niekontrolowane zsuwanie się układaka z ciągu segmentu układaków i/lub podłoża.

Warianty wzoru użytkowego przedstawiono na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia pierwszy wariant układaka kablowego według wzoru użytkowego w widoku perspektywicznym: fig. 2a, 2b, przedstawiają korzystny przykład wykonania płytki bocznej układaka kablowego z rysunku fig. 1; fig. 2c przedstawia metalowy element pociągowy korpusu płytki bocznej, fig. 3a, 3b przedstawiają jarzmo układaka z rysunku fig. 1, fig. 4a, 4b przedstawiają zawleczkę układaka z rysunku fig. 1, fig. 5 przedstawia drugi wariant układaka kablowego według wzoru użytkowego w widoku perspektywicznym, a fig. 6 przedstawia trzeci wariant układaka kablowego według wzoru użytkowego w widoku perspektywicznym, fig. 7 przedstawia widok jarzma czwartego wariantu układaka kablowego według wzoru użytkowego w rzucie z boku.

Na rysunku fig. 1 przedstawiono złożony układak kablowy 1 według wzoru użytkowego. Układak kablowy 1 składa się z dwóch identycznych równolegle względem siebie zorientowanych płytek bocznych 2 i połączonych z nimi dwóch równoległych i przeciwsobnie zorientowanych również jednakowych płytkowych jarzm poprzecznych 3. Taki układ połączonych ze sobą par elementów 2, 3 tworzy w przekroju poprzecznym prostokątny osłonięty kanał, we wnętrzu którego możliwe jest prowadzenie różnego rodzaju przewodów takich jak na przykład kable energetyczne czy węże hydrauliczne. Zabezpieczenie połączenia pomiędzy płytkami 2 a jarzmami 3 stanowią odpowiednio ukształtowane zawleczki 4. Pomiędzy jarzmami 2, w ich otworach przelotowych, zamocowany jest podłużny metalowy element 5 wyposażony w prostopadłe do jego osi wzdłużnej bolce blokujące 51 opierające się na powierzchniach wewnętrznych jarzm 3 i zabezpieczające element 5 przed wypadnięciem z układaka 1.

Celem zastosowania podłużnego metalowego elementu jest wydzielenie wewnątrz układaka według wzoru oddzielnych wewnętrznych kanałów, dzięki czemu możliwe jest uniknięcie splątywania się przewodów prowadzonych w układaku a także wzmocnienie konstrukcji układaka.

Stosowane w opisie określenia „wewnętrzna” i „zewnętrza” w odniesieniu do poszczególnych elementów składowych układaka oznaczają położenie danej powierzchni względem wewnętrznego kanału układaka.

Szczegółowa, korzystna budowa płytek bocznych 2 została zobrazowana na rysunku fig. 2a-2b. Każda z płytek bocznych 2 utworzona jest z płaskiego płytkowego korpusu 21 wykonanego z tworzywa sztucznego. Wewnątrz korpusu 21 zatopiony jest metalowy element pociągowy 22 - widoczny na rysunku fig. 2c, który w tym przykładzie wykonania składa się z dwóch półokrągło zakończonych, przylegających do siebie i rozwidlających się na jednym końcu metalowych listew pociągowych 23 wyposażonych na obydwu końcach w identyczne otwory zaczepowe 24. W środkowych stykających się obszarach obu listew pociągowych 23 uformowane są pokrywające się otwory 24’, w których po zalaniu listew 23 tworzywem sztucznym utworzą się z niego mostki spajające obie połówki utworzonego korpusu 21 i zwiększające zakotwienie listew 23 w materiale korpusu 21. W górnej, rozwidlonej części elementu pociągowego 22 widoczne jest na zewnętrznych powierzchniach obu listew pociągowych 23 brzegowe stażowanie 23’ równoległe do obrysu górnej krawędzi listew i zwiększające zakotwienie listew 23. W miejscu rozwidlenia listew pociągowych 23 płytka boczna 2 przechodzi w górną żeńską część sprzęgającą 25 przegubu, mającą kształt wysuniętego trójkąta o zaokrąglonym wierzchołku, która pośrodku ma wzdłużną szczelinę 26 o grubości nieco większej niż podwójna grubość każdej z listew pociągowych 23, natomiast z drugiej strony korpusu 21 wystają nałożone na siebie drugie końce listew pociągowych 23, stanowiące dolną męską część sprzęgającą 27 przegubu.

Element pociągowy 22 umożliwia przegubowe sprzęganie ze sobą płytek bocznych 2 w ciąg łańcuchowy, poprzez wprowadzanie części męskiej 27 w szczelinę 26 części żeńskiej 25 i instalowanie w nakładających się na siebie otworach zaczepowych 24 sworzni przegubowych. Dookoła otworów zaczepowych 24 uformowane są okrągłe wpusty 28 umożliwiające schowanie w nich łbów sworzni przegubowych.

Oczywistym jest, że zamiast stosowania męskich i żeńskich części sprzęgających możliwe jest wykorzystanie inaczej uformowanych górnych i dolnych części sprzęgających. Ważne jest jedynie aby górna część sprzęgająca przegubu wystawała ponad jarzma poprzeczne a dolna część sprzęgająca wystawała poniżej jarzm poprzecznych oraz aby części sprzęgające były komplementarne względem siebie i umożliwiały łańcuchowe łączenie wielu takich układaków z wykorzystaniem trzpieni przeprowadzanych przez otwory zaczepowe w górnych i dolnych częściach sprzęgających. Tak więc możliwe jest zrezygnowanie ze szczeliny i zastosowanie odpowiednio uformowanych komplementarnych pełnych części sprzęgających. Rozwiązanie to może być w pewnych przypadkach korzystne z punktu widzenia trwałości układaka z uwagi na fakt uniknięcia konieczności zastosowanie szczeliny powodującej zmniejszenie grubości części tworzących przegub, które tym samym podlegają szybkiemu zużyciu wskutek działania sił tarcia. W obydwu krawędziach wzdłużnych 29 korpusu 21 płytki bocznej 2 uformowane są w sposób symetryczny prostokątne wycięcia blokujące 210 otoczone uformowanymi na zewnętrznej powierzchni 21T korpusu 21 otwartymi prostopadłościennymi wybraniami blokującymi 212. Wewnątrz wybrań blokujących 212 uformowane są dwa przelotowe i prostopadłe do powierzchni korpusu 21 otwory blokujące 213 położone na linii przebiegającej wzdłuż korpusu 21, których funkcja zostanie omówiona w dalszej części niniejszego opisu. Wybrania blokujące 212 przechodzą w połączone z nimi i mające pochylone dno dodatkowe wybrania 214.

Ponadto na zewnętrznej powierzchni 21T korpusu 21 płytki bocznej 2 uformowany jest ogranicznik 215 w formie trójkąta leżący pomiędzy dodatkowymi wybraniami 214. Długość występu 215 odpowiada długości dodatkowego wybrania 214, a jego szerokość jest zbliżona do odległości pomiędzy dwoma naprzeciwległymi dodatkowymi wybraniami 214.

Budowa jarzma 3 układaka 1 została zobrazowana na rysunku fig. 3a-3c. Korpus jarzma 3 stanowi prostopadłościenna płytka 31. Z naprzeciwległych boków płytki 31 wychodzą w kierunku równoległym do jej osi wzdłużnej prostopadłościenne występy 32 o przekroju prostokątnym zmniejszającym się w kierunku na zewnątrz wzdłuż jarzma 3. Występy 32 na końcach przechodzą z kolei w elementy blokujące 33 mające w tym przykładzie wykonania postać prostopadłościennych bloków wystających ponad występy 32. Szerokość i wysokość elementów blokujących 33 jest większa odpowiednio od szerokości i wysokości występów 32. W górnej części każdego z elementów blokujących 33 ponad występami 33 uformowane są po dwa przelotowe otwory blokujące 34 umiejscowione na linii równoległej do powierzchni płytki 31 jarzma 3 a prostopadłej do jej osi wzdłużnej. Pomiędzy każdą parą otworów 34 na zewnętrznych powierzchniach elementów blokujących 33 uformowane są wybranie odbezpieczające 35 uchodzące na górnej zewnętrznej powierzchni elementów blokujących 33. W jarzmach 3 są prostopadłościenne wybrania 36 utworzone na wewnętrznej powierzchni 310 płytek 31 wzdłuż krawędzi boków, z których wychodzą występy 32. Po wewnętrznej stronie płytki 31 jarzma 3 uformowany jest zestaw równoległych wzdłuż żeber 313 rozdzielonych wybraniami 314 zapewniających wzmocnienie sztywności jarzma 3. Na płytce 31 jarzma 3 w połowie jej długości uformowany jest otwór 315 przeznaczony do prostopadłego zamocowania podłużnego metalowego elementu 5 łączącego obydwa jarzma 3. Przelotowy otwór 315 dla zamocowania elementu 5 umiejscowiony jest w połowie wysokości płytki 31 jarzma 3. W materiale korpusu jarzma 3 zatopiona jest wkładka wzmacniająca 36. Przedstawiona na rysunku 3c wkładka wzmacniająca 36 zawiera płytkę główną 371, z której wystają zwężone współpłasz-czyznowe występy 372, z których z kolei wystają prostopadłe występy 373 o szerokości odpowiadającej szerokości płytki głównej 371. W płytce głównej 371 wykonany jest otwór przelotowy 374 pokrywający się z otworem 315, zaś w prostopadłych występach 373 wykonane są przelotowe otwory 375 pokrywające się z otworami 34 elementów 33.

Na rysunku fig. 4a-4b przedstawiono przykładową zawleczkę 4 do zabezpieczania połączeń pomiędzy płytkami bocznymi 2 a jarzmami 3. Zawleczka ta C-kształtnym elementem wykonanym z drutu zawierającym środnik 41 i dwa ramiona 42, przy czym w dolnym obszarze środnika 41 wyko-

Claims (6)

1. nane jest wybranie 43 w kształcie wycinka walca. Dla znawcy dziedziny wynalazku oczywistą jest potrzeba zapewnienia blokowania ramion zawleczki w otworach blokujących. W przypadku przedstawionego przykładu wykonania gdzie ramiona są względem siebie równoległe celem zapewnienia takiej blokowalności należy nieznacznie względem siebie zeskosować zbieżnie lub rozbieżnie otwory blokujące. Natomiast w przypadku równoległego przebiegu otworów blokujących należałoby zastosować na przykład rozchodzące się ramiona. Ponadto przykładowym sposobem zwiększenia pewności blokowania zawleczki jest zastosowanie karbowania na jej ramionach. Wyjmowanie zawleczek zabezpieczających 4 z otworów zabezpieczających celem odinstalowania jarzma 3 jest ułatwione dzięki wybraniom odbezpieczającym 35 i dodatkowe wybrania 214 o pochylonym dnie, poprzez które można przykładowo wsunąć ostrza śrubokrętu i podważyć nim część centralną zawleczki 4. Aby z elementów składowych układaka przedstawionych na rysunku fig. 2a-4d utworzyć zamknięty profil układaka 1 przedstawiony na rysunku fig. 1 a, 1 b elementy płytek bocznych 2 i jarzm 3 uczestniczące w połączeniu muszą być odpowiednio dopasowane do siebie geometrycznie. Geometria wycięcia blokującego 210 korpusu 2 musi być dopasowana do geometrii umieszczonego w nim występu 32 jarzma 3, zaś geometria wybrania blokującego 212 korpusu 21 musi być dopasowana do geometrii umieszczonego w nim elementu blokującego 33. Ponadto pozycjonowanie otworów blokujących 34, 213 odpowiednio jarzm 3 i płytek 2 musi być takie aby po umieszczeniu elementu blokującego 33 w wybraniu blokującym 212 otwory blokujące 213 płytek 2 pokryły się z otworami blokującymi 34 elementów blokujących 33 jarzm 3, tworząc w ten sposób prostoliniowe kanały blokujące, do których wprowadzone są ramiona 42 zawleczek 4. Na rysunku fig. 5 przedstawiono drugi wariant układaka 1a według przedmiotowego wzoru. Układak ten zawiera dwa równoległe, podłużne metalowe elementy 5 łączące jarzma 3 i rozdzielające wewnętrzną przestrzeń między płytkami 2 na trzy obszary. Między otworami do mocowania elementów 5 znajduje się płaskownik wzmacniający 52 całkowicie lub co najmniej częściowo wtopiony w płytkę jarzma 3. Na rysunku fig. 6 przedstawiono trzeci wariant układaka 1b według przedmiotowego wzoru będący wariantem 1b z rysunku fig. 6 z dodatkowymi śrubami hakowymi 6 zamocowanymi w otworach zaczepowych elementu pociągowego 22 jednej z płytek 2. Ponadto śruby 6 mocują do tej płytki 2 metalowy kątownik 7 z przelotowymi otworami 71 uformowanymi w ściance nieprzylegającej do płytki 2. Na rysunku fig. 7 przedstawiono jarzmo 3 czwartego wariantu układaka według przedmiotowego wzoru będący wariantem 1c z rysunku fig. 1 z uformowanymi wytłoczeniami 316 na całej powierzchni jarzma 3. Zastrzeżenia ochronne 1. Układak kablowy zawierający dwie identyczne równolegle przeciwsobnie zorientowane płytki boczne połączone za pośrednictwem dwóch równoległych i przeciwsobnie zorientowanych płytkowych jarzm poprzecznych, przy czym każda z płytek bocznych ma formę płytkowego korpusu z tworzywa sztucznego, w którym wtopiony jest metalowy element pociągowy z otworami zaczepowymi, mającego górną część sprzęgającą przegubu wystającą ponad jarzma poprzeczne i dopasowaną do niej kompatybilną dolną część sprzęgającą przegubu wystającą poniżej jarzm poprzecznych, a każde z jarzm ma formę symetrycznej płytki, z której naprzeciwległych boków wychodzą pro-stopadłościenne zasadniczo równoległe względem płytki występy, na końcach których uformowane są wystające w jednym kierunku ponad powierzchnię występów elementy blokujące o szerokości i wysokości większej odpowiednio od szerokości i wysokości występów i wyposażone w pierwsze otwory blokujące, zaś na obydwu wzdłużnych krawędziach korpusu płytki bocznej uformowane są symetrycznie wycięcia blokujące otoczone uformowanymi na zewnętrznej powierzchni korpusu otwartymi wybraniam! blokującymi, w obszarze których uformowane są drugie otwory blokujące, przy czym geometria wycięcia blokującego korpusu jest dopasowana do geometrii umieszczonego w nim występu jarzma, geometria wybrania blokującego korpusu jest dopasowana do geometrii umieszczonego w nim elementu blokującego jarzma, którego pierwsze otwory blokujące łączą się z drugimi otworami blokującymi tworząc kanały blokujące, w których znajdują się ramiona zawleczek blokujących, a powierzchnie boczne jarzma, z których wychodzą występy stykają się z powierzchniami wewnętrznymi korpusów płytek bocznych, znamienny tym, że każde z jarzm (3) posiada co najmniej jeden otwór (315), w którym znajduje się podłużny metalowy element (5), dzielący przestrzeń roboczą układaka (1) przy czym końce podłużnego metalowego elementu (5) zamocowane są w odpowiadających sobie otworach (315) leżących na równoległych, przeciwsobnie zorientowanych jarzmach (3).
2. 2. Układak kablowy według zastrz. 1, znamienny tym, że na co najmniej jednej płytce bocznej (2) uformowany jest ogranicznik (215) o przekroju trójkąta leżący na zewnętrznej (211’) stronie płytki pomiędzy symetrycznymi wycięciami blokującymi.
3. 3. Układak kablowy według zastrz. 1, znamienny tym, że płytka (31) co najmniej jednego jarzma (3) wyposażona jest we wkładkę wzmacniającą (37), która jest całkowicie wtopiona w płytkę (31) jarzma (3) i której kształt jest dopasowany do kształtu płytki (3), w której jest ona wtopiona.
4. 4. Układak kablowy według zastrz. 1, znamienny tym, że między otworami (315) jarzma (3) umieszczony jest po wewnętrznej stronie jarzm (3) metalowy płaskownik wzmacniający (52).
5. 5. Układak kablowy według zastrz. 1, znamienny tym, że na zewnętrznej powierzchni (211) korpusu (21) jednej z płytek bocznych (2) zamocowany jest śrubami hakowymi (6) umieszczonymi w otworach zaczepowych (24) metalowy kształtownik (7) z przelotowymi otworami (71).
6. 6. Układak kablowy według dowolnego z poprzednich zastrz. znamienny tym, że na części lub całej powierzchni zewnętrznej jarzm (3) uformowane są liczne wytłoczenia (316).