PL68160Y1 - Nóż tokarski - Google Patents

Description

Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest nóz tokarski, znajdujacy zastosowanie zwlaszcza jako na- rzedzie robocze w tokarkach konwencjonalnych jak i sterowanych numerycznie do przecinania mate- rialu, przykladowo stali lub zeliwa. Znane sa noze tokarskie, zawierajace trzonek z elementem tnacym wykonanym na koncu trzonka. Jako ze element tnacy ulega zuzyciu w trakcie eksploatacji noza, stosuje sie wymienne ele- menty tnace, w tym takze elementy wielostronne. Przykladem jest wkladka frezarska ujawniona w opisie PL 176 807 czy tez narzedzie skrawajace do metalu wedlug PL 207 349. Ponadto z katalogu Pabianickiej Fabryki Narzedzi PAFANA S.A. znany jest nóz tokarski z luto- wana plytka z weglików spiekanych, w szczególnosci nóz przecinak, wyposazony we wzdluzny trzo- nek, na którego jednym koncu znajduje sie czesc robocza o szerokosci mniejszej niz trzonek. Na kon- cu czesci roboczej zamocowany jest element tnacy. Wzór uzytkowy dotyczy noza tokarskiego, który zawiera wzdluzny trzonek. Na jednym koncu trzonka znajduje sie czesc robocza o szerokosci mniejszej niz trzonek. Na koncu czesci roboczej za- mocowany jest element tnacy. Istota wzoru uzytkowego polega na tym, ze na swym drugim koncu trzonek wyposazony jest w dodatkowy element tnacy umieszczony na czesci roboczej noza. Czesc robocza oraz dodatkowy element tnacy zlokalizowane na drugim koncu trzonka sa tak usytuowane, ze po obrocie trzonka o 180° wokól poprzecznej osi znajduja sie w polozeniu czesci ro- boczej i elementu tnacego zlokalizowanych na pierwszym koncu trzonka. Nóz tokarski zgodnie ze wzorem uzytkowym ma znacznie dluzsza zywotnosc niz dotychczas stosowane noze. Po zuzyciu weglika spiekanego na jednym koncu noza wystarczy obrócic nóz w uchwycie tokarki i kontynuowac prace. Nóz jest prosty i tani w wykonaniu i nie wymaga skompliko- wanych czynnosci podczas obslugi. Nóz tokarski wedlug wzoru uzytkowego przedstawiony zostal na rysunku, na którym fig. 1 ilu- struje nóz w widoku perspektywicznym, fig. 2 – nóz w widoku z boku, zas fig. 3 – nóz w widoku z góry. Nóz tokarski 1 ma wzdluzny trzonek 2 przeznaczony do umieszczania w imak narzedziowy tokar- ki. Na pierwszym koncu trzonka 2 znajduje sie czesc robocza 3 o mniejszej szerokosci niz trzonek 2, która zaglebia sie podczas ciecia w material. Na koncu czesci roboczej znajduje sie element tnacy 4, wykonany z weglików spiekanych. Na swym drugim koncu trzonek 2 wyposazony jest równiez w czesc robocza 3’, o mniejszej szerokosci niz trzonek 2, oraz w dodatkowy element tnacy 4’. Czesc robocza 3’ oraz dodatkowy element tnacy 4’ zlokalizowane na drugim koncu trzonka 2 sa tak usytuowane, ze po obrocie trzonka 2 o 180° wokól poprzecznej osi znajduja sie w polozeniu czesci roboczej 3 i elementu tnacego 4 zlokalizowanych na pierwszym koncu trzonka 2. PL PL

Claims (2)

1. Opis wzoru Przedmiotem wzoru użytkowego jest nóż tokarski, znajdujący zastosowanie zwłaszcza jako narzędzie robocze w tokarkach konwencjonalnych jak i sterowanych numerycznie do przecinania materiału, przykładowo stali lub żeliwa. Znane są noże tokarskie, zawierające trzonek z elementem tnącym wykonanym na końcu trzonka. Jako że element tnący ulega zużyciu w trakcie eksploatacji noża, stosuje się wymienne elementy tnące, w tym także elementy wielostronne. Przykładem jest wkładka frezarska ujawniona w opisie PL 176 807 czy też narzędzie skrawające do metalu według PL 207 349. Ponadto z katalogu Pabianickiej Fabryki Narzędzi PAFANA S.A. znany jest nóż tokarski z lutowaną płytką z węglików spiekanych, w szczególności nóż przecinak, wyposażony we wzdłużny trzonek, na którego jednym końcu znajduje się część robocza o szerokości mniejszej niż trzonek. Na końcu części roboczej zamocowany jest element tnący. Wzór użytkowy dotyczy noża tokarskiego, który zawiera wzdłużny trzonek. Na jednym końcu trzonka znajduje się część robocza o szerokości mniejszej niż trzonek. Na końcu części roboczej zamocowany jest element tnący. Istota wzoru użytkowego polega na tym, że na swym drugim końcu trzonek wyposażony jest w dodatkowy element tnący umieszczony na części roboczej noża. Część robocza oraz dodatkowy element tnący zlokalizowane na drugim końcu trzonka są tak usytuowane, że po obrocie trzonka o 180° wokół poprzecznej osi znajdują się w położeniu części roboczej i elementu tnącego zlokalizowanych na pierwszym końcu trzonka. Nóż tokarski zgodnie ze wzorem użytkowym ma znacznie dłuższą żywotność niż dotychczas stosowane noże. Po zużyciu węglika spiekanego na jednym końcu noża wystarczy obrócić nóż w uchwycie tokarki i kontynuować prace. Nóż jest prosty i tani w wykonaniu i nie wymaga skomplikowanych czynności podczas obsługi. Nóż tokarski według wzoru użytkowego przedstawiony został na rysunku, na którym fig. 1 ilustruje nóż w widoku perspektywicznym, fig. 2 - nóż w widoku z boku, zaś fig. 3 - nóż w widoku z góry. Nóż tokarski 1 ma wzdłużny trzonek 2 przeznaczony do umieszczania w imak narzędziowy tokarki. Na pierwszym końcu trzonka 2 znajduje się część robocza 3 o mniejszej szerokości niż trzonek 2, która zagłębia się podczas cięcia w materiał. Na końcu części roboczej znajduje się element tnący 4, wykonany z węglików spiekanych. Na swym drugim końcu trzonek 2 wyposażony jest również w część roboczą 3’, o mniejszej szerokości niż trzonek 2, oraz w dodatkowy element tnący 4’. Cześć robocza 3’ oraz dodatkowy element tnący 4’ zlokalizowane na drugim końcu trzonka 2 są tak usytuowane, że po obrocie trzonka 2 o 180° wokół poprzecznej osi znajdują się w położeniu części roboczej 3 i elementu tnącego 4 zlokalizowanych na pierwszym końcu trzonka 2. Zastrzeżenia ochronne 1. Nóż tokarski, zawierający wzdłużny trzonek, na którego jednym końcu znajduje się część robocza o szerokości mniejszej niż trzonek, oraz element tnący zamocowany na końcu części roboczej, znamienny tym, że na swym drugim końcu trzonek (2) wyposażony jest również w część roboczą (3’) oraz w dodatkowy element tnący (4’).
2. 2. Nóż według zastrz. 1, znamienny tym, że część robocza (3’) oraz dodatkowy element tnący (4’) zlokalizowane na drugim końcu trzonka (2) są tak usytuowane, że po obrocie trzonka (2) o 180° wokół poprzecznej osi znajdują się w położeniu części roboczej (3) i elementu tnącego (4) zlokalizowanych na pierwszym końcu trzonka (2).