PL68507Y1 - Uchwyt do złącza kołnierzowego - Google Patents

Claims (2)

1. Opis wzoru Przedmiotem wzoru użytkowego jest uchwyt do złącza kołnierzowego sztywnego połączenia szyn i innych elementów toku szynowego jednoszynowej kolejki podwieszanej. Znany jest uchwyt składający się z trzech par uszu połączonych ze sobą podstawami i rozmieszczonych promieniowo, tak, że uchwyt w widoku z boku posiada kształt zbliżony do litery Y. Osie wszystkich otworów są do siebie równoległe. Uchwyt służy do łączenia tarcz górnego złącza przegubowego szyn jezdnych kolejki podwieszanej. Istota uchwytu składającego się z trzech par uch ustawionych promieniowo i połączonych ze sobą podstawami, przy czym osie otworów w dwóch parach są do siebie równoległe, polega na tym, że oś otworów w trzeciej parze jest prostopadła do osi otworów w pierwszej parze. Odległość pomiędzy piątym uchem a szóstym uchem trzeciej pary jest korzystnie większa niż odległość pomiędzy pierwszym uchem a drugim uchem pierwszej pary. Uchwyt jest przedstawiony na schematycznym rysunku, na którym: • fig. 1 przedstawia uchwyt w widoku aksonometrycznym, • fig. 2 przedstawia uchwyt w widoku od dołu. • fig. 3 przedstawia uchwyt w półwidoku półprzekroju. Uchwyt do złącza kołnierzowego stanowi monolit, który składa się z symetrycznych dwóch par uszu, pierwszej pary (1) i drugiej pary (2) leżących w pierwszej płaszczyźnie (yz) oraz trzeciej pary (3) zamocowanej do połączenia pierwszej pary (1) z drugą parą (2), przy czym trzecia para leży w drugiej płaszczyźnie (xy) prostopadłej do pierwszej płaszczyzny (yz). Pierwsza para (1) i druga para (2) służą do mocowania elementów zawiesia, na przykład odciągów, zaś trzecia para (3) obejmuje dwa przylegające do siebie kołnierze zamocowane do elementów toku szynowego, na przykład według opisu zgłoszenia wzoru użytkowego nr PL 123 614 U1. Figura 2 przedstawia uchwyt w widoku z dołu, to jest od strony trzeciej pary (3). Pierwsza para (1) składa się z pierwszego ucha (1a), w którym znajduje się pierwszy otwór (1b) oraz drugiego ucha (1c), w którym znajduje się drugi otwór (1 d), przy czym pierwszy otwór (1b) i drugi otwór (1d) są współosiowe i leżą na pierwszej osi (1e). Druga para (2) składa się z trzeciego ucha (2a) i czwartego ucha (2b), zaś otwory w nich zawarte są współosiowe i leżą na drugiej osi (2c). Pierwsze ucho (1 a) leży w tej samej płaszczyźnie co trzecie ucho (2a), zaś drugie ucho (1c) leży w tej samej płaszczyźnie co czwarte ucho (2b). Trzecie para (3) składa się z piątego ucha (3a) i szóstego ucha (3b), zaś otwory w niej zawarte są współosiowe i leżą na trzeciej osi (3c), która jest prostopadła do pierwszej osi (1 e) i drugiej osi (2c). Natomiast piąte ucho (3a) i szóste ucho (3b) są prostopadłe do płaszczyzny, w której leży pierwsze ucho (1 a) i trzecie ucho (2a). Odległość L3 pomiędzy piątym uchem (3a) a szóstym uchem (3b) jest większa niż odległość L1 pomiędzy pierwszym uchem (1a) a drugim uchem (1 c). Figura 3 przedstawia uchwyt w półwidoku półprzekroju. Trzecie para (3) składa się z piątego ucha (3a) i szóstego ucha (3b), zaś otwory w niej zawarte są współosiowe i leżą na trzeciej osi (3c). Natomiast piąte ucho (3a) i szóste ucho (3b) są prostopadłe do płaszczyzny, w której leży pierwsze ucho (1 a) i czwarte ucho (2b). Zastrzeżenia ochronne

   1. Uchwyt składający się z trzech par uch ustawionych promieniowo i połączonych ze sobą podstawami, przy czym osie otworów w dwóch parach są do siebie równoległe, znamienny tym, że trzecia oś (3c) otworów w trzeciej parze (3) jest prostopadła do pierwszej osi (1 e) otworów w pierwszej parze (1).
2. 2. Uchwyt według zastrz. 1, znamienny tym, że odległość (L3) pomiędzy piątym uchem (3a) a szóstym uchem (3b) jest większa niż odległość (L1) pomiędzy pierwszym uchem (1a) a drugim uchem (1 c).