PL68578Y1 - Przyrząd do wycinania próbek - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest przyrząd do wycinania próbek o równoległych płaszczyznach, przeznaczony do pobierania próbek z produktów spożywczych.

Wycinanie próbek z surowców i wyrobów spożywczych w celu przeprowadzenia badań laboratoryjnych odbywa się za pomocą noża o pojedynczym ostrzu. Poprzez wielokrotne przycinanie badanego materiału formuje się próbkę o oczekiwanym kształcie. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie zespolonych, podwójnych ostrzy. Ostrza mocowane są trwale. W tym przypadku, utrudnione jest uzyskanie próbki o zachowanej strukturze, zwłaszcza w przypadku materiałów cechujących się pewną adhezyjnością. Wypychanie materiału spomiędzy ostrzy powoduje uszkodzenie, lub nawet zniszczenie próbki. Z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego pt. „Gilotyna ręczna” nr W-97021, znane jest rozwiązanie składające się z prostokątnego podwójnego stelaża, wyposażonego w nadstawny nóż dolny i ruchomy nóż górny. Nóż górny połączony jest mechanizmem dźwigniowym z ramieniem. Gilotyna jest przeznaczona do cięcia płytek ceramicznych. Wewnątrz stelaża, pomiędzy nożem dolnym a nożem górnym, umieszczana jest cięta płytka, po czym nóż górny jest opuszczany w dół za pośrednictwem ramienia aż płytka zostanie przecięta.

Istota przyrządu do wycinania próbek, zawierającego dwa jednakowe i równoległe do siebie noże połączone za pośrednictwem śrub oraz stelaż, polega na tym, że stelaż składa się z podstawy, do której zamocowane są dwie kolumny, przy czym na każdej z nich osadzona jest suwliwie tuleja, zaś do wierzchołka pierwszej kolumny zamocowana jest listwa górna, natomiast do boku tulei zamocowana jest listwa dolna i hak, zaś pomiędzy listwą górną i listwą dolną rozpięta jest sprężyna, przy czym zespół tnący zawiera pierwszy nóż i drugi nóż połączone za pomocą śrub, nakrętek i tulejek, gdzie tulejka umieszczona jest na śrubie, pomiędzy pierwszym nożem i drugim nożem, przy czym tulejka spoczywa na haku, natomiast pierwszy nóż ma kształt prostokątnej listwy, której pierwszy długi bok jest sfazowany i stanowi ostrze, a przy krótkich bokach znajdują się otwory pod śruby. Śruba korzystnie zaopatrzona jest w docisk mimośrodowy. Natomiast druga kolumna stanowi lustrzane odbicie pierwszej kolumny.

Tuleje dystansowe można łatwo wymieniać, a tym samym za pomocą jednego urządzenia wycinać równe próbki o różnym wymiarze.

Rozwiązanie zostało przedstawione na rysunku, na którym: figura 1 przedstawia pół-widok pół-przekrój przyrządu, figura 2 przedstawia przekrój wzdłuż osi oznaczonej na fig. 1.

Przyrząd do wycinania próbek składa się z zespołu tnącego (1) osadzonego rozłącznie na stelażu (2).

Stelaż (2) składa się z podstawy (3) i dwóch kolumn, pierwszej kolumny (4) i drugiej kolumny (5). Podstawę (3) stanowi prostokątna płyta. Pierwsza kolumna (4) i druga kolumna (5) są osadzone przy brzegach podstawy (3). Na podstawie (3), pomiędzy pierwszą kolumną (4) a drugą kolumną (5) znajduje się mata (6), wykonana z elastycznego materiału.

Na szczycie pierwszej kolumny (4) znajduje się górna listwa (7). Na pierwszej kolumnie (4) suwliwie osadzona jest tuleja (8), do boku której zamocowana jest dolna listwa (9), zaś po przeciwnej stronie hak (10). Dolna listwa (9) i górna listwa (7) zamocowane są równolegle do podstawy (3). Pomiędzy górną listwą (7) i dolną listwą (9) jest rozpięta sprężyna (11). Sprężyna (11) pracuje na rozciąganie. Hak (10) jest skierowany w stronę drugiej kolumny (5), zaś dolna listwa (9) na zewnątrz.

Druga kolumna (5) stanowi lustrzane odbicie pierwszej kolumny (4).

Zespół tnący (1) składa się z dwóch równoległych do siebie noży, pierwszego noża (12) i równoległego do niego drugiego noża (13). Pierwszy nóż (12) ma kształt prostokątnej listwy, której pierwszy długi bok jest sfazowany i stanowi ostrze (14), zaś przy pierwszym krótkim boku (15) znajduje się pierwszy otwór. Odpowiednio przy drugim krótkim boku (16) znajduje się drugi otwór. Drugi nóż (13) stanowi lustrzane odbicie pierwszego noża (12).

Pierwszy nóż (12) i drugi nóż (13) połączone są ze sobą za pośrednictwem dwóch połączeń śrubowych (17a, 17b) przechodzących przez otwory. Drugie połączenie (17b) znajduje się przy drugim krótkim boku (16). W otworze, w pierwszym nożu (12) i drugim nożu (13) umieszczona jest śruba (18) z nakrętką (19). Na śrubie (18), pomiędzy nożami (12, 13), osadzona jest tulejka (20). Łeb śruby (18) jest zaopatrzony w docisk mimośrodowy (21). Pierwszy krótki bok (15) pierwszego noża (12) i pierwszy krótki bok (15) drugiego noża (13) są połączone za pomocą pierwszego połączenia śrubowego (17a),

Claims (3)

które ma taką samą budowę jak drugie połączenie śrubowe (17b). Tulejka (20) zespołu tnącego (1) oparta jest na haku (10) zamocowanym do tulei (8) osadzonej na kolumnie (5). W celu wycięcia próbki z materiału układa się go na macie (6), po czym zespół tnący (1) obniża się ręcznie, aż z materiału wycięta zostaje próbka. Następnie sprężyny (11) unoszą zespół tnący (1) do góry. Uniesienie zespołu tnącego (1) umożliwia łatwe i bezpieczne operowanie na macie (6), a także wyjęcie próbki spomiędzy noży (12, 13). W tym celu obraca się mimośrodowe dociski (21) i luzuje się połączenie noży (12, 13) ułatwiając tym samym wyjęcie spomiędzy nich próbki. Mata (6) chroni ostrze (14) przed szybkim stępieniem. Próbka zachowuje żądany kształt i właściwości materiału badawczego, bez uszkodzeń mechanicznych. Zastrzeżenia ochronne

1. Przyrząd do wycinania próbek, zawierający dwa jednakowe i równoległe do siebie noże połączone za pośrednictwem śrub oraz stelaż, znamienny tym, że stelaż składa się z podstawy (3), do której zamocowane są dwie kolumny (4, 5), przy czym na pierwszej kolumnie (4) osadzona jest suwli-wie tuleja (8), zaś do wierzchołka pierwszej kolumny (4) zamocowana jest listwa górna (7), natomiast do boku tulei (8) zamocowana jest listwa dolna (9) i hak (10), zaś pomiędzy listwą górną (7) i listwą dolną (9) rozpięta jest sprężyna (11), przy czym zespół tnący (1) zawiera pierwszy nóż (12) i drugi nóż (13) połączone za pomocą śrub (18), nakrętek (19) i tulejek (20), gdzie tulejka (20) umieszczona jest na śrubie (18), pomiędzy pierwszym nożem (12) i drugim nożem (13), przy czym tulejka (20) spoczywa na haku (10), natomiast pierwszy nóż (12) ma kształt prostokątnej listwy, której pierwszy długi bok jest stażowany i stanowi ostrze (14), a przy krótkich bokach (15,16) znajdują się otwory pod śruby (18).

2. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że śruba (18) jest zaopatrzona w docisk mimo-środowy (21).

3. Przyrząd według zastrz. 1, znamienny tym, że druga kolumna (5) stanowi lustrzane odbicie pierwszej kolumny (4).