PL68801Y1 - Urządzenie z cewnikiem dożylnym - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest urządzenie z cewnikiem dożylnym.

Zespół zabezpieczający igłę w urządzeniu z cewnikiem dożylnym stanowi osłonę końca igły cewnika dożylnego i powoduje samoczynne schowanie igły podczas jej wyjmowania z ciała pacjenta, co zabezpiecza przed przypadkowym zetknięciom się z nią personelu medycznego.

Personel medyczny w czasie świadczenia pomocy medycznej pacjentom jest narażony na liczne zagrożenia związane z wykonywanym zajęciem. Jednym z poważnych zagrożeń jest przypadkowe ukłucie igłą po jej wyjęciu z cewnika dożylnego. Przypadkowe ukłucie skóry osoby z personelu medycznego igłą jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ koniec igły z łatwością przechodzi przez lateksowe rękawiczki stosowane przez personel medyczny. Problem przypadkowego ukłucia jest szczególnie istotny obecnie w erze chorób przenoszonych przez krew, jak zapalenie wątroby lub AIDS. Z opisów patentowych USA nr 5.135.504 i nr 6.117.108 znane są osłony na koniec igły, które uwzględniają potrzebę osłonienia końca igły podczas jej wyjmowania z cewnika. W tych rozwiązaniach przyjmuje się, że osłona końca igły jest zakładana na igłę po wyciągnięciu jej z cewnika. Jednakże, takie urządzenie jest trudne w zakładaniu, gdyż obejmuje wykorzystanie nieporęcznej stożkowej obudowy ze skrzydełkami, która jest szersza, niż to potrzebne oraz ma złożoną konstrukcję.

Rozwiązanie, ujawnione w zgłoszeniu patentowym nr US 2005/0277879, stanowiące najbliższy stan techniki dla obecnego wzoru użytkowego, zostanie poniżej opisane w odniesieniu do fig. 1-12 rysunku, dla lepszego zrozumienia istoty obecnego wzoru użytkowego.

Na fig. 1 przedstawiono urządzenie 10 z cewnikiem dożylnym. Cewnik jest widoczny jako produkt finalny przed użyciem i zawiera osłonę 12 igły, obudowę skrzydełkową 14 i gniazdo 18 igły połączone z obudową skrzydełkową 14.

Jak widać na przekroju przedstawionym na fig. 2, igła 20 wystaje z gniazda 18 igły przez obudowę skrzydełkową i kończy się końcówką 22 igły pod osłoną 12 igły.

Igła 20 jest wydrążona, a końcówka igły jest zwykle ukośnie ścięta. Kiedy końcówka 22 igły jest wprowadzana w ciało pacjenta, na igłę może działać ciśnienie płynu, który wędruje przez końcówkę 22 igły, przez igłę 20 i wchodzi do komory przeciwzwrotnej 24. Igłę otacza cewnik 26, który jest połączony z obudową skrzydełkową 14 za pośrednictwem podstawy 28 cewnika. Cewnik 26 jest elastyczną rurką, która pozostaje w ciele użytkownika w celu podawania płynów, substancji odżywczych lub leków.

Fig. 3 stanowi powiększony widok zespołu zabezpieczającego 40 z fig. 2. Gniazdo 18 igły ma przylegającą do niej komorę 30, która jest przeznaczona do utrzymywania we właściwym położeniu zespołu zabezpieczającego 40 igłę wewnątrz obudowy skrzydełkowej 14. Obudowa skrzydełkowa ma komorę 32, w której jest umieszczony zespół zabezpieczający 40 igłę, Wewnątrz komory 32 znajduje się blokada 34, która współdziała z zespołem zabezpieczającym 40 igłę. Blokada 34 stanowi pierścieniową obrączkę.

Podstawa 28 cewnika 26 wystaje w głąb obudowy skrzydełkowej 14 i styka sie z zespołem zabezpieczającym 40 igłę. Jak to przedstawiono, zespół 40 zabezpieczający igłę jest utrzymywany nieruchomo w sąsiadującej komorze 30 i podstawie 28 cewnika.

Zespół zabezpieczający 40 igłę ma podstawę 42, w której wykonany jest kanał 44. Zespół zabezpieczający 40 zaopatrzony jest również w zwrotną tuleję zaciskową 46, która może rozszerzać się i stykać z blokadą 34 oraz kurczyć omijając blokadę 34.

Zwrotna tuleja zaciskowa ma dwie szczęki 48 przemieszczane od położenia rozszerzenia, ze zwiększoną efektywną średnicą szczęk, kiedy igła 20 znajduje się między szczękami, do położenia złożenia, kiedy igła 20 nie znajduje się już między szczękami 48. Szczęki 48 współdziałają z blokadą 34 umożliwiając wzajemne przemieszczanie się igły 20 i podstawy 42 zespołu zabezpieczającego 40 igłę. Szczęki 48 pozwalają na wzajemne przemieszczanie się, kiedy są w położeniu rozprężenia, co widać w postaci stopniowych przemieszczeń między fig. 2, 5, 7 i 1 0.

Kiedy igła 20 przechodzi poza szczęki 48, szczęki zamykają się wokół końcówki 22 igły zapobiegając przypadkowemu dotknięciu końcówki 22 igły przez osoby z personelu medycznego. Szczęki 48, po zaciśnięciu wokół końcówki igły, uniemożliwiają względne przemieszczenia igły 20 i podstawy 42 zespołu zabezpieczającego 40 igłę, ponieważ szczęki prześlizgują się poza blokadę 34 bez wciągania blokady 34 na zespół zabezpieczający 40 igłę. Zespół zabezpieczający 40 igłę jest nieruchomy dzięki blokadzie, a igła 20 jest przemieszczona względem zespołu zabezpieczającego 40 igłę. Kanał 44 igły w zespole zabezpieczającym 40 igłę ma współczynnik tarcia do sprzęgnięcia igły 20, kiedy zespół 40 zabezpieczający igłę nie jest unieruchomiony przez blokadę 34.

Jak widać w powiększeniu na fig. 3, 3A, 8 i 8A, szczęki 48 mają część ukośnie nachyloną 50. Zespół zabezpieczający 40 igłę jest zwykle umieszczany na igle 20, na końcu stykającym się z gniazdem 18 igły, a następnie końcem wprowadzony w gniazdo 18 igły. Zespół zabezpieczający 40 igłę przed umieszczeniem wewnątrz obudowy skrzydełkowej 14 jest rozprężany. Przy wkładaniu igły w cewnik, zespół zabezpieczający 40 igłę jest wprowadzany w obudowę skrzydełkową i napotyka na blokadę 34. Część ukośnie nachylona 50 stopniowa przechodzi przez blokadę 34, a następnie wciska się przez blokadę 34 zapewniając osobie zakładającej pewien wyczuwalny opór. Powierzchnia 52 przeciwległa do części ukośnie nachylonej 50 uniemożliwia ruch wsteczny zespołu zabezpieczającego 40 igłę, kiedy znajduje się on za blokadą 34.

Na szczękach 48 znajduje się wewnętrzna ścianka stożkowa 54. Ta wewnętrzna ścianka stożkowa 54 jest sprzęgnięta z końcówką 22 igły umożliwiając końcówce 22 igły przejście poza wewnętrzną ściankę stożkową 54. Jak widać na fig. 3 i 3A, wewnętrzna ścianka stożkowa 54 może znajdować się na jednej lub na obu szczękach 48.

Jak widać na fig. 9 i 10, zespół zabezpieczający 40 igłę zawiera igłę 20 poszerzoną na końcu i pierścień napinający 53 utrzymujący zespół zabezpieczający 40 igłę w kontakcie z końcówką 22 igły 20. Igła 20 ma poszerzenie 23 znajdujące się w pobliżu jej zaostrzonej końcówki 22, tak że w tym konkretnym punkcie zwiększa się jej efektywna średnica. Poszerzenie 23 jest wykonywane podczas składania po umieszczeniu zespołu zabezpieczającego 40 na igle 20, która jest połączona z gniazdem 18 igły. Poszerzenie 23 zapewnia, że po uwięźnięciu końcówki 22 igły w zespole 40 zabezpieczającym igłę, ten zespół zabezpieczający 40 igłę nie zostanie na powrót wyrwany. Ponadto, na szczęki 48 założony jest pierścień napinający 53, który wymusza złożenie szczęk po przejściu końcówki 22 igły poza przód szczęk 48 po wycofaniu igły 20 z cewnika 26, po użyciu.

Przy stosowaniu, osoba z personelu medycznego otrzymuje urządzenie z cewnikiem dożylnym, zaopatrzone w osłonę zabezpieczającą 12 igły, jak na fig. 1 i 2, i igła 20 z cewnikiem 26 zostaje wprowadzona do żyły pacjenta. Jak widać na fig. 4 i 5, igła zostaje następnie wyciągnięta z ciała pacjenta przez uchwycenie obudowy skrzydełkowej 14 i wciągnięcie w gniazdo 18 igły. Igła 20 przesuwa się w cewniku 26 zespołu zabezpieczającego 40 igłę.

Końcówka 22 igły mija szczęki 48, pozwalając na złożenie szczęk do ich położenia naturalnego. W postaci alternatywnej, pierścień napinający 53 wymusza złożenie się szczek 48. W naturalnym położeniu szczęk, możliwe jest ich przejście przez blokadę 34 w obudowie skrzydełkowej 14. W postaci alternatywnej, zespół zabezpieczający 40 igłę, widoczny na fig. 8 i 8A, może jeszcze lekko dotykać blokady 34; jednakowoż szczęki 48, wykonane z materiału elastycznego i nie ściśnięte metalową strzykawką, mają możliwość lekkiego ugięcia się przy przechodzeniu przez blokadę 34. W tej sytuacji, przeznaczony dla igły kanał 44 podstawy 42 chwyta igłę 20 dostatecznie mocno, aby szczęki 48 przeszły przez blokadę 34. W postaci alternatywnej, poszerzenie 23, jak na fig. 9, nie wchodzi do kanału 44 dla igły umożliwiając szczękom 48 przejście przez blokadę 34.

Jak pokazano na fig. 9 i 10, osoba należąca do personelu medycznego wyjmuje następnie zespół zabezpieczający 40 igłę za obudową skrzydełkową 14 w celu jego wyrzucenia. Urządzenie chroni personel medyczny przed przypadkowym ukłuciem końcówką 22 igły, co pokazano na figurach 11 i 12.

Zespół zabezpieczający 40 igłę pozostaje złożony, przedstawiony na fig. 1, bez oddziaływania na pracę i działanie urządzenia 10 cewnikiem, kiedy zaznaczona obrysem część tylna podstawy 42 znajduje się w komorze 30 przylegającej do gniazda 18 igły. Kiedy część podstawy 42 znajduje się w przylegającej komorze 30, istnieje pewność, że szczęki znajdują się w płaszczyźnie równoległej do igły 20, tak że igła 20 może przemieszczać się między szczękami 48, co zapewnia prawidłowe działanie zespołu zabezpieczającego 40 igłę.

Kiedy końcówka 22 igły znajduje się w zespole zabezpieczającym 40 igłę, to nie wychodzi na zewnątrz nawet przy dociśnięciu do ciała osoby z personelu, powierzchni roboczej, czy innego przedmiotu. Po umieszczeniu zespołu zabezpieczającego 40 igłę, wyrzucenie igły 20 jest bezpieczne.

Celem wzoru użytkowego jest zapewnienie urządzenia z cewnikiem dożylnym z cylindryczną niestożkową obudową ze skrzydełkami o prostej konstrukcji, zmniejszonych ogólnych wymiarach, oraz niskim koszcie produkcji zespołu zabezpieczającego igłę.

Ponadto, celem wzoru użytkowego jest zapewnienie urządzenia z cewnikiem dożylnym, w którym wyeliminowano możliwość trwałego uszkodzenia zespołu zabezpieczającego igłę spowodowanego zbyt szerokim rozszerzeniem szczęk.

Urządzenie z cewnikiem dożylnym, według wzoru użytkowego, zawierające elastyczny cewnik dożylny połączony z obudową skrzydełkową oraz wewnętrzną blokadą usytuowaną wewnątrz obudo- wy skrzydełkowej, przy czym wewnątrz elastycznego cewnika i obudowy skrzydełkowej jest umieszczona igła i zespół zabezpieczający igłę zawierający podstawę i szczęki, przez które przechodzi igła, przy czym szczęki są ruchome w zespole zabezpieczającym igły pomiędzy położeniem rozszerzenia, w którym szczęki są przemieszczone przez igłę na zewnątrz i zablokowane przed przemieszczeniem poza wewnętrzną blokadę, oraz położeniem złożenia, w którym szczęki są zamknięte wokół końcówki igły, zaś zespół zabezpieczający igły jest ruchomy poza blokadę podczas obejmowania końcówki igły, charakteryzuje się tym, że szczęki są połączone ze sobą za pomocą najmniej jednego łącznika umieszczonego w odległości od podstawy zespołu zabezpieczającego.

Korzystnie, łącznik jest umieszczony tylko po jednej stronie szczęk.

Korzystnie, łączniki, pierwszy i drugi, znajdują się po przeciwległych stronach szczęk.

Korzystnie, jeden lub każdy z łączników ma ukształtowanie sprężyny, a szczęki są ruchome od siebie, w kierunku przeciwnym do działania siły zwrotnej łącznika.

Korzystnie, jeden lub każdy z łączników ma kształt zakrzywiony, na przykład kształt litery „S” lub „Z", bądź ma kształt prosty.

Korzystnie, szczęki mają część ukośnie nachyloną do przemieszczania zespołu zabezpieczającego igły poza blokadę, podczas montażu.

Korzystnie, co najmniej jedna szczęka ma ściankę, usytuowaną naprzeciwko części ukośnie nachylonej, stanowiącą barierę przed wycofaniem zespołu zabezpieczającego igły poza blokadę, kiedy szczęki są w położeniu rozszerzenia.

Korzystnie, jeden lub każdy z łączników jest usytuowany w obszarze pomiędzy podstawą i częścią ukośnie nachyloną.

Korzystnie, co najmniej jedna szczęka ma ściankę stożkową przeciwdziałającą przypadkowemu wysunięciu końcówki.

Korzystnie, szczęki zaopatrzone są w pierścień napinający składający szczęki.

Korzystnie, z igłą jest połączone gniazdo igły, w którym jest usytuowana komora przylegająca do igły, zaś w przylegającej komorze jest osadzony wciskowo zespół zabezpieczający igłę utrzymywany przez nią w położeniu współosiowym z igłą.

Korzystnie, w obudowie skrzydełkowej jest usytuowana podstawa cewnika, z której stykają się szczęki zespołu zabezpieczającego igłę, unieruchamiając zespół zabezpieczający igłę w obudowie skrzydełkowej.

Korzystnie, blokadę stanowi pierścieniowa obrączka.

Korzystnie, obudowa skrzydełkowa ma cylindryczną rurę, w której porusza się igła z jej zespołem zabezpieczającym.

Korzystnie, igła jest zaopatrzona w poszerzoną końcówkę.

Zaletą wzoru użytkowego jest to, że dwie przeciwległe szczęki razem tworzą mechanizm zwrotny z tuleją zaciskową.

Ponadto, urządzenie z cewnikiem dożylnym wewnątrz skrzydełkowej obudowy ma wewnętrzną blokadę. Igła z końcówką jest wewnątrz obudowy skrzydełkowej umieszczona w elastycznym cewniku.

Zastosowanie wspomnianego co najmniej jednego łącznika uniemożliwia zbyt szerokie rozszerzenie tych dwóch szczęk, mogące doprowadzić do trwałego uszkodzenia zespołu zabezpieczającego igłę.

Dodatkowo, dzięki ukształtowaniu co najmniej jednego łącznika tak, że wykazuje właściwości sprężyny, szczęki mogą być rozchylane przeciw działaniu siły zwrotnej łącznika. Łącznik jest zaprojektowany tak, że przy długim czasie przechowywania zachowuje swoje właściwości sprężyny. Dla zapewnienia prostoty i niskiego kosztu produkcji zespołu zabezpieczającego igłę, podstawa, szczęki i korzystnie, również co najmniej jeden łącznik, mogą być uformowane jednolicie, korzystnie z tworzywa sztucznego, na przykład, metodą formowania wtryskowego. W innym rozwiązaniu alternatywnym, podstawa, szczęki i, korzystnie, również co najmniej jeden łącznik mogą być uformowane z materiału metalicznego.

Przedmiot niniejszego wzoru użytkowego został uwidoczniony na załączonym rysunku, na którym fig. 13 przedstawia pierwszą postać zespołu zabezpieczającego z łącznikiem spinającym szczęki, urządzenia według wzoru użytkowego, a fig. 13A przedstawia drugą postać zespołu zabezpieczającego igłę z łącznikiem spinającym szczęki, urządzenia według wzoru użytkowego.

We wzorze użytkowym, przedstawionym na figurach 13 i 13A, szczęki 48 są połączone między sobą co najmniej jednym łącznikiem 49 w obszarze pomiędzy podstawą 42 i częścią ukośnie nachylona 50. Łącznik 49 jest założony tylko po jednej stronie szczęk 48. W postaci alternatywnej, po przeciwległych stronach szczęk 48, mogą znajdować się łączniki 49, odpowiednio, pierwszy i drugi.

Claims (15)

1. Co najmniej jeden łącznik 49 ma kształt sprężyny, aby szczęki 48 mogły być rozsuwane na zewnątrz przeciwnie do siły zwrotnej łącznika 49. Łącznik 49 ma kształt zakrzywiony, na przykład kształt litery „S” lub litery „Z” lub prosty. Podstawa 42, szczęki 48 i co najmniej jeden łącznik 49 są ukształtowane z tworzywa sztucznego, na przykład metodą formowania wtryskowego. W postaci alternatywnej, podstawa 42, szczęki 48 i co najmniej jeden łącznik są uformowane z materiału metalicznego. Zastrzeżenia ochronne

   1. Urządzenie z cewnikiem dożylnym zawierające elastyczny cewnik dożylny połączony z obudową skrzydełkową oraz wewnętrzną blokadą usytuowaną wewnątrz obudowy skrzydełkowej, przy czym wewnątrz elastycznego cewnika i obudowy skrzydełkowej jest umieszczona igła i zespół zabezpieczający igłę zawierający podstawę i szczęki, przez które przechodzi igła, przy czym szczęki są ruchome w zespole zabezpieczającym igły pomiędzy położeniem rozszerzenia, w którym szczęki są przemieszczone przez igłę na zewnątrz i zablokowane przed przemieszczeniem poza wewnętrzną blokadę, oraz położeniem złożenia, w którym szczeki są zamknięte wokół końcówki igły, zaś zespół zabezpieczający igły jest ruchomy poza blokadę podczas obejmowania końcówki igły, znamienne tym, że szczęki (48) są połączone ze sobą za pomocą co najmniej jednego łącznika (49) umieszczonego w odległości od podstawy (42) zespołu zabezpieczającego (40).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że łącznik(49) jest umieszczony tylko po jednej stronie szczęk (48).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że łączniki (49), pierwszy i drugi, znajdują się po przeciwległych stronach szczęk (48).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jeden lub każdy z łączników (49) ma ukształtowanie sprężyny, a szczęki (48) są ruchome od siebie, w kierunku przeciwnym do działania siły zwrotnej łącznika (49).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jeden lub każdy z łączników (49) ma kształt zakrzywiony, na przykład kształt litery „S" lub „Z", bądź ma kształt prosty.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że szczęki (48) mają część ukośnie nachyloną (50) do przemieszczania zespołu zabezpieczającego (40) igły (20) poza blokadę (3), podczas montażu.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jedna szczęka (48) ma ściankę, usytuowaną naprzeciwko części ukośnie nachylonej (50), stanowiącą barierę przed wycofaniem zespołu zabezpieczającego (40) igły (20) poza blokadę (34), kiedy szczęki (48) są w położeniu rozszerzenia.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że jeden lub każdy z łączników (49) jest usytuowany w obszarze pomiędzy podstawą (42) i częścią ukośnie nachyloną (50).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że co najmniej jedna szczęka (48) ma ściankę stożkową (54) przeciwdziałającą przypadkowemu wysunięciu końcówki (22).
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że szczęki (48) zaopatrzone są w pierścień napinający (53) składający szczęki (48).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że z igłą (20) jest połączone gniazdo (18) igły, w którym jest usytuowana komora (30), przylegająca do igły (20), zaś w przylegającej komorze (30) jest osadzony wciskowo zespół zabezpieczający (40) igłę utrzymywany przez nią w położeniu współosiowym z igłą (20).
12. 12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w obudowie skrzydełkowej (14) jest usytuowana podstawa (28) cewnika (26), z którą stykają się szczęki (48) zespołu zabezpieczającego (40) igłę, unieruchamiając zespół zabezpieczający (40) igłę w obudowie skrzydełkowej (14).
13. 13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że blokadę (34) stanowi pierścieniowa obrączka.
14. 14. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że obudowa skrzydełkowa (14) ma cylindryczną rurę, w której porusza się igła (20) z jej zespołem zabezpieczającym (40).
15. 15. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że igła (20) jest zaopatrzona w poszerzoną końcówkę.