PL69103Y1 - Dźwigar żelbetowy dwuspadowy - Google Patents

Description

Opis wzoru Przedmiotem wzoru użytkowego jest dźwigar żelbetowy dwuspadowy. Z opisu polskiego zgłoszenia wynalazku 360674 znany jest dźwigar, który stanowi betonowy element prefabrykowany. Na jego pierwszym pasie usytuowanym w kierunku wzdłużnym są umieszczone żebra usytuowane również w kierunku wzdłużnym. Na końcach żeber, znajdujących się w odstępie od pierwszego pasa, jest umieszczony drugi pas. Deskowanie jest zestawione z poszczególnych modułów, dzięki czemu wskutek wymiany poszczególnych modułów uzyskuje się dużą liczbę zróżnicowanych dźwigarów. Z polskiego opisu patentowego 197925 znany jest dźwigar prefabrykowany do budowy mostów charakteryzujący się tym, że podkład betonowy dźwigara jako pokrycie mostu dla budowli mostowych, stanowi element szalowania o pełnej powierzchni. Element szalowania tworzy wraz z umieszczonym dźwigarem prefabrykowanym oszalowanie dla płyty z betonu miejscowego. Podkład betonowy wylewa się na wstępnie obciążony dźwigar stalowy. Z opisu wzoru użytkowego 57436 znany jest dźwigar kratowy elementu stropowego. Element stropowy jako prefabrykowany element budowlany, po zalaniu dźwigarów kratowych betonem tworzy monolityczny segment konstrukcji. Dźwigar żelbetowy dwuspadowy według wzoru użytkowego w zasadniczej części w przekroju poprzecznym ma kształt dwuteownika o górnej półce szerszej niż dolna półka, którego środnik jest pogrubiony na końcach tworząc bloki końcowe. Dźwigar zawiera struny sprężające zlokalizowane w dolnej półce i przebiegające przez całą długość dźwigara. Dźwigar charakteryzuje się tym, że środnik łączący górną półkę z dolną półką posiada pionowe żebra. Dźwigar powstaje w deskowaniu stalowym, modułowym, dzięki czemu całkowita długość dźwigara, wysokość w kalenicy oraz układ pionowych żeber jest zmienny i zależy od wykorzystanych modułów. Dźwigar charakteryzuje się również tym, że stosunek szerokości górnej półki do szerokości środnika do szerokości dolnej półki wynosi 5,6:1:5 i jednocześnie stosunek stałej szerokości górnej półki do całkowitej długości dźwigara, w zależności od jego długości, mieści się w przedziale 1:28-^1:63. W środniku łączącym półki są przelotowe otwory o różnych średnicach. Dźwigar według wzoru użytkowego cechuje zmniejszona ilość zużycia betonu w stosunku do standardowych rozwiązań. Efekt ten uzyskano głównie dzięki zastosowaniu dodatkowych elementów usztywniających w postaci pionowych żeber na środniku dźwigara oraz wykonanych otworów w środniku. Uzyskano również korzystne proporcje szerokości górnej półki do całkowitej długości dźwigara przy zachowaniu jego wymaganych parametrów wytrzymałościowych. Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dźwigar w widoku z góry, fig. 2 - dźwigar w widoku z boku, fig. 3 - przekrój poprzeczny dźwigara w pobliżu środka jego długości, fig. 4 - przekrój poprzeczny dźwigara w pobliżu jego końca. Dźwigar żelbetowy dwuspadowy w zasadniczej części w przekroju poprzecznym ma kształt dwuteownika o górnej półce 4 szerszej niż dolna półka 1, którego środnik 3 jest pogrubiony na końcach tworząc bloki końcowe. Dźwigar zawiera struny sprężające 2 zlokalizowane w dolnej półce 1 i przebiegające przez całą długość dźwigara. Środnik 3 łączący górną półkę 4 z dolną półką 1 posiada pionowe żebra 5. Dźwigar powstaje w deskowaniu stalowym, modułowym, dzięki czemu całkowita długość dźwigara, wysokość w kalenicy oraz układ pionowych żeber jest zmienny i zależy od wykorzystanych modułów. Dźwigar charakteryzuje się tym, że stosunek szerokości górnej półki 4 do szerokości środnika 3 do szerokości dolnej półki 1 wynosi 5,6:1:5 i jednocześnie stosunek stałej szerokości górnej półki 4 do całkowitej długości dźwigara, w zależności od jego długości, mieści się w przedziale 1:28-M:63. W środniku łączącym półki są przelotowe otwory 6 o różnych średnicach.

Claims (1)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Dźwigar żelbetowy dwuspadowy, który w zasadniczej części w przekroju poprzecznym ma kształt dwuteownika o górnej półce szerszej niż dolna półka, którego środnik jest pogrubiony na końcach tworząc bloki końcowe, zawierający struny sprężające zlokalizowane w dolnej półce i przebiegające przez całą długość dźwigara, znamienny tym, że środnik (3) łączący górną półkę (4) z dolną półką (1) posiada pionowe żebra (5), których lokalizacja zależy od zastosowanej konfiguracji formy, a stosunek szerokości górnej półki do szerokości środnika do szerokości dolnej półki wynosi 5,6:1:5