PL69268Y1 - Złącze dla wiotkiej opinki korytkowej obudowy górniczej - Google Patents

Abstract

Wzór użytkowy dotyczy złącza dla wiotkiej opinki korytkowej obudowy górniczej, znajdującego zastosowanie w robotach naprawczych obudowy w górnictwie podziemnym. Złącze (1) ma jarzmo korytkowe (2) z kabłąkiem (3), nakładanym na kształtownik oraz z wzdłużnymi występami (5), każdy z otworem (6) na śruby hakowe (7). Pojedynczy wzdłużny występ (5) ma wewnętrzną powierzchnię (5b) wzdłużnie wklęsłą, odpowiadającą powierzchni zewnętrznej (8a) przypisanego mu wzdłużnego łącznika (8), będącego przedłużeniem wzdłużnego występu (5), mocowanego tą samą śrubą hakową (7). Wzdłużny łącznik (8) ma czołowy koniec (8c), dosunięty do płaszczyzny (K) wyznaczanej przez wewnętrzną powierzchnię (3a) boku kabłąka (3), a jego swobodny koniec (10) ma przelotowe otwory (11), służące do mocowania prętów dociskowych wiotkiej opinki (14). Wzdłużne łączniki (8) mogą mieć postać rurki i wówczas mogą być w nich mocowane przez wsunięcie poziome pręty usztywniające. Wiotka opinka (14) jest zaciśnięta między kadłubem (3) jarzma (2) a kształtownikiem obudowy czołowymi końcami (8c) wzdłużnych łączników (8) a kształtownikiem, a następnie wyprowadzana jest między wzdłużne łączniki (8) a ocios wyrobiska. Wzdłużne łączniki (8) mogą stanowić integralną całość z wzdłużnymi występami (5) i przez to z całym jarzmem (2).

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest złącze dla wiotkiej opinki korytkowej obudowy górniczej, znajdujące zastosowanie zwłaszcza w zestawach naprawczych obudowy górniczej chodnikowej.

Znany jest, na przykład z polskiego opisu patentowego PL 212782 zespół opinki naprawczej do wtórnego zabezpieczania wyrobiska górniczego, składający się z siatki stalowej wtórnej opinki oraz zespołu dociskowego, najlepiej w postaci płytki oraz śruby hakowej zaczepianej o obudowę chodnikową i mocującej tą płytkę na węzłach prętów siatki stalowej. Znane jest również, na przykład z opisu prawa ochronnego Ru 65472 Y1 polskiego wzoru użytkowego jarzmo składające się z kabłąka nakładanego na element obudowy chodnikowej wyposażonego we wzdłużne występy z otworami przelotowymi służącymi do mocowania śruby hakowej z jednej strony korytka, a kotwi mocowanej w otworze z drugiej strony korytka. Jarzmo to stosowane jest do dodatkowego wzmacniania korytkowej obudowy chodnikowej. Znany jest także, na przykład z opisu polskiego prawa ochronnego Ru 66386 Y1 zestaw do izolacji powierzchni na obrysie wyrobiska chodnikowego, w którym matę izolującą mocuje się do pierwotnej opinki z siatki stalowej za pomocą zaczepów hakowych.

Wszystkie te znane rozwiązania przeznaczone są do współpracy ze sztywną siatką stalową. Wykorzystywanie wiotkiej opinki do osłonięcia przestrzeni wyrobiska pod elementami uszkodzonymi obudowy w celu jej naprawiania wymaga specjalistycznych elementów mocujących o konstrukcji obecnie nieznanej. Fragmenty z wiotkiej opinki wymagają wykorzystywania prętów wspierających, przechodzących w poprzek tkaniny w kierunku jej wątku, przykładowo włożonych w rurki wkomponowane w tym celu w tkaninę, jak to przedstawiono w niemieckim opisie patentowym DE 10 2004 029 669 A1.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie konstrukcji złącza dla wiotkiej opinki korytkowej obudowy górniczej, umożliwiającej mocowanie takiej opinki do elementów odrzwi obudowy chodnikowej w sposób szybki, nadający dodatkowo takiej opince określonej, miejscowej sztywności i podpor-ności, wymaganych na odcinkach o uszkodzonej wykładce obudowy pierwotnej chodnika. Złącze według wzoru użytkowego wykorzystuje jarzmo korytkowe, posiadające po obu stronach kabłąka nakładanego na kształtownik obudowy wzdłużne występy z otworami przelotowymi, przez które przechodzą śruby hakowe, zaczepiane zakrzywionymi końcami we wnętrzu profilu korytkowego obudowy chodnikowej. Istota wzoru użytkowego polega na tym, że pojedynczy, wzdłużny występ jarzma ma wewnętrzną powierzchnię skierowaną ku caliźnie wyrobiska, wzdłużnie wklęsłą, odpowiadającą kształtem powierzchni zewnętrznej przypisanego mu wzdłużnego łącznika, stanowiącego przedłużenie jego wzdłużnego występu, również wyposażonego w przelotowy otwór na śrubę hakową przechodzącą przez otwór wzdłużnego występu. Wzdłużny łącznik ma czołowy, zwrócony ku kadłubowi jarzma koniec, wysunięty najdalej do płaszczyzny wyznaczanej przez wewnętrzną powierzchnię boku kabłąka, a swobodny koniec wyposażony jest w przelotowe otwory.

Najlepiej jest, gdy wiotka opinka usytuowana jest między powierzchnią kształtownika obudowy chodnikowej, a nałożonym na niego jarzmem z wzdłużnymi łącznikami, co zapewnia równomierność pewnego zamocowania opinki na obrysie obudowy chodnikowej.

Korzystnym jest przy tym, gdy wzdłużne łączniki mają postać rurek, które przy swobodnych końcach mają przelotowe otwory o osiach zasadniczo prostopadłych do ich osi wzdłużnych, oraz trzpieni śrub hakowych, co umożliwia mocowanie w nich zasadniczo pionowych prętów dociskających opinkę do podłoża. Jednocześnie postać rurki umożliwia mocowanie wzdłużnych prętów usztywniających opinkę na odległości między sąsiednimi odrzwiami obudowy chodnikowej.

Możliwym jest takie wykonanie wzdłużnego łącznika, w którym rurka stanowi integralną część wzdłużnego występu, a więc wzdłużny występ na odcinku bezpośrednio sąsiadującym z kabłąkiem jarzma jest zaciśnięty do postaci wklęsłego płaskownika, a na swobodnym końcu ma postać rurkową. W najprostszym wykonaniu wzdłużny łącznik jest połączony rozłącznie z podłużnym występem za pośrednictwem śruby hakowej.

Zasadniczą zaletą złącza według wzoru użytkowego jest bardzo łatwy sposób mocowania opinki do elementów korytkowych obudowy chodnikowej w dowolnym miejscu. Korzystnie zaciśnięta w złączu wiotka opinka jest dodatkowo stabilizowana między sąsiednimi złączami przy pomocy prętów mocowanych we wzdłużnych łącznikach, zarówno w kierunku wzdłużnym, jak i poprzecznym wyrobiska chodnikowego. Zatem osłonięcie uszkodzonego miejsca w obudowie pierwotnej przebiega bardzo szybko i sprawnie, a wytrzymałość wiotkiej opinki wzmocnionej prętami zapewnia bezpieczne osłonięcie przestrzeni wyrobiska chodnikowego na uszkodzonym odcinku obudowy. Rozwiązanie według

wzoru użytkowego faktycznie umożliwia szerokie wykorzystywanie wiotkiej opinki w praktyce górniczej. Wzór użytkowy został przedstawiony na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia złącze zabudowane w chodniku na odrzwiach obudowy chodnikowej w widoku z góry, fig. 2 - złącze w widoku od strony wyrobiska chodnikowego, a fig, 3 - fragment złącza ze zintegrowanym wzdłużnym łącznikiem zintegrowanym z wzdłużnym występem w widoku z góry. Złącze 1 (fig. 1) wyposażone jest w jarzmo korytkowe 2, posiadające kabłąk 3 nakładany na korytkowy kształtownik 4 obudowy chodnikowej, oraz dwa wystające na boki wzdłużne występy 5 z przelotowymi otworami 6 na śruby hakowe 7. Śruby hakowe 7 zakrzywionymi końcami wchodzą do wnętrza profilu korytkowego kształtownika 4, a nakrętkami dociągane są do zewnętrznych powierzchni 5a wzdłużnych występów 5. Wewnętrzne powierzchnie 5b wzdłużnych występów 5 są wzdłużnie wklęsłe, najlepiej łukowo i odpowiadają powierzchniom zewnętrznym 8a przypisanego im wzdłużnego łącznika 8 o kształcie odcinka rurki. Wzdłużne łączniki 8 wyposażone są w przelotowe otwory 9 współosiowe z przelotowymi otworami 6 wzdłużnych występów 5, przez które przechodzą śruby hakowe 7, oraz przy swobodnych końcach 10 w również przelotowe otwory 11 na pionowe pręty dociskające 12 (fig. 2). Z boków do swobodnych końców 10 wzdłużnych łączników 8 mogą być wsuwane poziome pręty usztywniające 13. Przelotowe otwory 11 mają osie Oi prostopadłe względem osi wzdłużnych 02 wzdłużnych łączników 8 oraz również prostopadłe do osi 03 trzpieni śrub hakowych 7. Wzdłużne łączniki 8 od strony kabłąka 3 jarzma korytkowego 2 dochodzą do płaszczyzny K wyznaczanej przez wewnętrzną powierzchnię 3a boków kabłąka 3, przez co najwyżej przylegają czołowym końcem 8c do korytkowego kształtownika 4 obudowy chodnikowej. Wiotka opinka 14 wchodzi pomiędzy wewnętrzne powierzchnie 3a kabłąka 3 a korytkowy kształtownik 4, przechodzi między krawędziami czołowymi wzdłużnych łączników 8 a korytkowym kształtownikiem 4 i następnie za otworami w opince 14 na trzpienie śrub hakowych 7 wychodzi na zewnątrz złącza 1, a więc po dokręceniu śrub hakowych 7 następuje zaciśnięcie wiotkiej opinki 14. Pomiędzy złączami 1 wiotka opinka 14 wsparta jest od strony przestrzeni wyrobiska zarówno prętami dociskającymi 12, jak i prętami usztywniającymi 13. Wzdłużny łącznik 8 może również stanowić integralną całość ze wzdłużnym występem 5 (fig. 3) wówczas, gdy całe jarzmo korytkowe 2 wykonane jest na prasie z elementu rurkowego.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Złącze dla wiotkiej opinki korytkowej obudowy chodnikowej, wyposażone w jarzmo korytkowe, nakładane kabłąkiem na korytkowy kształtownik obudowy i posiadające po obydwóch stronach kabłąka wzdłużne występy z przelotowymi otworami, przez które przechodzą śruby hakowe wprowadzone zakrzywionymi końcami do wnętrza profilu kształtownika obudowy, znamienne tym, że pojedynczy, wzdłużny występ /5/ ma wewnętrzną powierzchnię /5b/ wzdłużnie wklęsłą, odpowiadającą kształtem powierzchni zewnętrznej /8a/ przypisanego mu wzdłużnego łącznika 181, stanowiącego przedłużenie tego wzdłużnego występu /5/, również posiadającego przelotowy otwór /9/ na śrubę hakową 171, przy czym wzdłużny łącznik 181 ma czołowy koniec I8cl skierowany ku kabłąkowi /3/ wysunięty najdalej do płaszczyzny IKI wyznaczanej przez wewnętrzną powierzchnię /3a/ boku kabłąka /3/, a jego swobodny koniec /10/ wyposażony jest w przelotowe otwory /11/.
2. 2. Złącze wg zastrz. 1, znamienne tym, że opinka wiotka /14/ usytuowana jest między powierzchnią kształtownika /4/ obudowy chodnikowej, a nałożonym na niego kabłąkiem /3/ jarzma /2/ i wzdłużnymi łącznikami 181.
3. 3. Złącze wg zastrz. 1 albo zastrz. 2, znamienne tym, że wzdłużne łączniki /81 mają postać rurek, które przy swobodnych końcach /10/ mają przelotowe otwory /11/ o osiach /Cy zasadniczo prostopadłych do ich osi wzdłużnych /02/ oraz osi trzpieni śrub hakowych /03/.
4. 4. Złącze wg zastrz. 1 albo 3, znamienne tym, że wzdłużny łącznik 181 o postaci rurki stanowi integralną część wzdłużnego występu /5/.
5. 5. Złącze wg zastrz. 1 albo 4, znamienne tym, że wzdłużny łącznik /8/jest połączony rozłącznie z wzdłużnym występem /5/ za pośrednictwem śruby hakowej /7/.