PL69577Y1 - Wykładzina opinkowa - Google Patents

Abstract

Wzór użytkowy dotyczy wykładziny opinkowej znajdującej zastosowanie zwłaszcza w podziemnych wyrobiskach górniczych. Wykładzina: opinkowa (1) o kształcie prostokątnego arkusza złożonego z połączonych na trwale płaskich pasm (2, 3) z włókien (5) z tworzywa sztucznego co najmniej na dwóch naprzeciwległych pasmach (3') wyposażona jest w wystające ponad powierzchnię sztywne zaczepy (7) rozmieszczone liniowo z wzajemną odległością (L). Zaczepy (7) usytuowane są w centralnych miejscach nachodzących na siebie krzyżujących się pasm (3, 2, 2') i jednym końcem korzystnie zgrzane są do sztywnej listwy (6). Opcjonalnie dwa pozostałe skrajne pasma (2') posiadają przelotowe otworki (8).

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest wykładzina opinkowa znajdująca zastosowanie w górnictwie, szczególnie w robotach naprawczych górniczej obudowy chodnikowej.

Znane są i powszechnie stosowane przy wykonywaniu obudowy chodnikowej zabezpieczenia ociosów pomiędzy odrzwiami obudowy w postaci arkuszy siatki stalowej z prętami wyposażonymi w odpowiednio ukształtowane końce prętów dla łączenia sąsiednich arkuszy ze sobą. Opinka z siatek stalowych pod wpływem znacznych obciążeń ze strony obudowy podlega odkształceniu na odcinkach między odrzwiami obudowy, prowadzącemu do zrywania ciągłości prętów i odsłaniania niezabezpieczonego ociosu skalnego, co przejawia się przy znacznym uszkodzeniu obwałami skał do wyrobiska, a tym samym zagraża bezpieczeństwu załogi i obniża użyteczność wyrobiska.

Znany jest na przykład z polskich opisów patentowych PL 209044 B1 i PL 212782 B1 sposób wtórnego zabezpieczania górniczego wyrobiska chodnikowego i zespół opinki do tego sposobu, w którym miejsca o uszkodzonej opince pierwotnej od strony wyrobiska osłania się bez likwidacji opinki uszkodzonej wtórną opinką mocowaną do odrzwi obudowy chodnikowej. Zespół opinki wtórnej wykonany jest z arkuszy kratownicowych z połączonych ze sobą prętów podłużnych i poprzecznych poprzez zgrzanie oraz z elementów hakowych z gwintowanymi ramionami, na których montowane są zaciskowe profile utrzymujące pod obudową arkusze wtórnej opinki. Takie zabezpieczenie jest skuteczne w wyrobiskach, w których naciski górotworu już uległy uspokojeniu, a okres ich użytkowania nie jest długi.

Podobne rozwiązanie siatki naprawczej do uszkodzonej obudowy górniczej ujawniono w opisie wzoru użytkowego W. 122744, gdzie na uszkodzoną opinkę pierwotną nakłada się siatkę z tworzywa sztucznego w szczególności bazaltowego i ponieważ siatka ta jest wiotka, mocuje się ją do elementów obudowy za pomocą uchwytów o specjalnej konstrukcji, powodujących jej przyleganie do ociosu. Siatka bazaltowa, składająca się ze sklejonych ze sobą, krzyżujących się pasm włókna bazaltowego wykorzystywana jest w szczególności do zabezpieczania wyrobiska z wydzielającą się wysoko zmine-ralizowaną i agresywną korozyjnie wodą kopalnianą. W widu przypadkach w wyrobiskach górniczych następuje uszkodzenie opinki na niewielkim obszarze, co czyni znane sposoby mało przydatnymi. Ponadto, duża ilość wyrobisk, zwłaszcza przeznaczonych do długotrwałego użytkowania ma opinkę wykonaną z betonitów i uszkodzenia opinki wymuszają zastępowanie przez opinkę nową. co eliminuje zastępcze stosowanie siatek metalowych.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie takiej budowy wykładziny opinkowej, która będzie mogła być wykorzystana przy stosunkowo niewielkich uszkodzeniach pierwotnej opinki, względnie przy remoncie, a nawet prowadzeniu chodnika w opince z betonitów i jednocześnie będzie się charakteryzować bardzo dużą wytrzymałością na obciążenia ociosu oraz odpornością na korozję.

Istota wzoru użytkowego polega na tym, że wykładzina opinkowa wykonana z krzyżujących się pasm z tworzywa sztucznego i mająca w widoku czołowym zarys prostokątny w dwóch usytuowanych naprzeciw siebie skrajnych pasmach wyposażona jest w wystające z ich powierzchni sztywne zaczepy rozmieszczone liniowo na długości każdego z tych skrajnych pasm.

Najlepiej jest gdy zaczepy usytuowane są w równych odległościach od siebie w centralnych miejscach nachodzących na siebie, krzyżujących się pasm, co sprzyja zrównoważonemu obciążaniu zarówno pasm wzdłużnych jak i poprzecznych oraz pozwala na stabilne osadzenie sztywnych zaczepów.

Korzystnym jest także, gdy sztywne zaczepy zamocowane są na sztywno i nierozłącznie do sztywnej listwy usytuowanej po przeciwnej do nich stronie pasm, co przeciwdziała ewentualnemu wykruszaniu pojedynczych zaczepów. W najprostszym wykonaniu każdy z zaczepów ma postać stalowego kołka zgrzanego jednym końcem do powierzchni sztywnej listwy wykonanej również ze stali.

Pożądanym jest przy tym, aby pozostałe dwa skrajne pasma wyposażone były w przelotowe otwory, usytuowane w centralnych miejscach nachodzących na siebie, krzyżujących się pasm, co umożliwia dodatkowe łączenie sąsiadujących ze sobą arkuszy wykładziny w kierunku zgodnym z obwodem wyrobiska chodnikowego.

Zasadniczą zaletą wykładziny opinkowej według wzoru użytkowego jest bardzo prosty mechanizm zakładania na obudowę. W miejscu uszkodzenia dokonuje się zdemontowania pierwotnej, uszkodzonej opinki, oraz ob-rywki wyrównującej ociosu, po czym w jej miejsce zakłada się nową wykładzinę opinkowa wkładając sztywne zaczepy do wnętrza profili korytkowych sąsiadujących ze sobą odrzwi obudowy. Po ustabilizowaniu wykładziny w tym położeniu zrealizowanym przez oklinowanie drewnianymi klinami, względnie

elastycznymi pojemnikami, wypełnionymi materiałem wiążącym można założyć sąsiedni arkusz w podobnie przygotowane miejsce na obrysie wyrobiska z ewentualnym powiązaniem tych arkuszy przetyczkami przez przelotowe otwory na końcach skrajnych podłużnych pasm. Tak założone wykładziny opinkowe charakteryzują się bardzo dużą odpornością zarówno na obciążenia poprzeczne, działające od strony ociosu w kierunku wyrobiska, jak i będące ich pochodną obciążenia wzdłużne przenoszone przez sztywne zaczepy zaklinowane w profilach obudowy. Dodatkową zaletą wykładziny opinkowej według wzoru użytkowego jest możliwość wykorzystania jako opinki podstawowej przy drążeniu wyrobisk chodnikowych w miejsce opinki z betonitów, co nie tylko zmniejsza pracochłonność robót w przodku, ale wpływa na uproszczenie robót transportowych i zmniejszenie pracochłonności robót przeładunkowych. Oprócz wyżej wymienionych zalet wykładzina opinkowa daje możliwość wykorzystania przy izolowaniu ociosów służącym osłanianiu wypływów wody do wyrobiska, ewentualnie izolowaniu termicznym ociosów. Wzór użytkowy został przedstawiony na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia widok arkusza wykładziny opinkowej na jej powierzchnię zwróconą w stronę wyrobiska, fig. 2 - widok arkusza wykładziny opinkowej na jej powierzchnię zwróconą w stronę ociosu wyrobiska, fig. 3 - widok boczny arkusza wykładziny opinkowej na jego pasmo podłużne, a fig. 4 - przedstawia przekrój poprzeczny przez wycinek obudowy chodnikowej z założoną wykładziną ustabilizowaną rozparciem. Wykładzina opinkowa 1 ma w widoku czołowym postać prostokątnego arkusza zbudowanego z pasm podłużnych 2 i pasm poprzecznych 3 krzyżujących się wzajemnie i w miejscach krzyżowania połączonych ze sobą na trwałe, przykładowo zgrzanych, tak, że wyznaczają one między sobą przelotowe otwory 4. Zarówno pasma podłużne 2 jak i pasma poprzeczne 3 składają się z połączonych ze sobą trwale włókien 5 z tworzywa sztucznego, przykładowo z włókna szklanego. Położone naprzeciw siebie dwa skrajne, w tym przypadku skrajne pasma poprzeczne 3’ mają z jednej strony po jednej sztywnej listwie 6 połączonej z wystającymi po drugiej stronie sztywnymi zaczepami 7. Zaczepy 7 przechodzą przez wykładzinę opinkową 1 w miejscach nachodzących na siebie, krzyżujących się pasm podłużnych 2, 2’ i pasm poprzecznych 3‘ i są między sobą oddalone na odległości L równe sobie. Długość h sztywnych zaczepów 7 jest mniejsza od głębokości h, profilu korytkowego obudowy chodnikowej. Zarówno sztywne zaczepy 7, jak i listwy 6 wykonane są ze stali podatnej na łączenie zgrzewaniem. Pozostałe dwa skrajne pasma podłużne 2‘ wyposażone są opcjonalnie w przelotowe otworki 8, usytuowane w centralnych miejscach nachodzących na siebie, krzyżujących się pasm podłużnych 2' i pasm poprzecznych 3, które mogą być użyte do łączenia arkuszy wykładziny opinkowej 1 za pomocą niepokazanych kołków lub przetyczek, względnie drutu. Stabilizowanie połączenia wykładziny opinkowej 1 ze sztywnymi zaczepami 7 włożonymi do wnętrza profilu korytkowego obudowy 9, jak to pokazano na fig. 4, następować może przez oklinowanie drewnem lub pojemnikami 10 wypełnionymi masą wiążącą 11 włożonymi między ocios 12 a wykładzinę opinkową 1 i element korytkowy 9 obudowy chodnikowej,

Claims (5)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Wykładzina opinkowa zbudowana ze sztywnych krzyżujących się i połączonych ze sobą nierozłącznie prostokątnych, płaskich pasm z zespolonych ze sobą trwale włókien z tworzywa sztucznego, mająca w widoku czołowym zarys prostokątny z przelotowymi otworami między krzyżującymi się pasmami, znamienna tym, że dwa usytuowane naprzeciw siebie skrajne pasma (3’) wyposażone są w wystające z ich powierzchni sztywne zaczepy (7) rozmieszczone liniowo wzdłuż każdego z tych skrajnych pasm (3').
2. 2. Wykładzina według zastrz. 1, znamienna tym, że zaczepy (7) usytuowane są w równych odległościach (L) od siebie w centralnych miejscach nachodzących na siebie krzyżujących się pasm (3’, 2, 2’).
3. 3. Wykładzina według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że zaczepy (7) zamocowane są na sztywno do sztywnej listwy (6) usytuowanej po przeciwnej do nich stronie skrajnych pasm (3’).
4. 4. Wykładzina według zastrz. 3, znamienna tym, że każdy z zaczepów (7) ma postać stalowego kołka zgrzanego do powierzchni sztywnej listwy (6) stalowej.
5. 5. Wykładzina według zastrz. 3, znamienna tym, że dwa pozostałe skrajne pasma (2') wyposażone są w przelotowe otworki (8) usytuowane w centralnych miejscach nachodzących na siebie, krzyżujących się pasm (2', 3).