PL69724Y1 - Podpałka do rozpalania ognia, zwłaszcza w kotłach weglowych - Google Patents

Abstract

Wzór użytkowy dotyczy podpałki (1) do rozpalania ognia, zwłaszcza w kotłach węglowych, która zawiera materiał rozpalający (9) oraz wzdłużne elementy z materiału palnego w postaci belek (2). Belki (2) tworzą zarys pobocznicy bryły przestrzennej, przykładowo stożka ściętego, i są rozmieszczone w odstępach (3). Pierwsze, dolne końce (A) belek (2) wyznaczają podstawę bryły, a drugie, górne końce (B) belek (2) wyznaczają prześwit (6) będący otwarciem wnętrza bryły przestrzennej od góry. Belki (2) są wzajemnie połączone, na przykład z wykorzystaniem tacy (4).

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest podpałka do rozpalania ognia, zwłaszcza w kotłach węglowych, przydatna również przy rozpalaniu ognisk, grilla czy też kominków.

Dotychczas znane są podpałki wykonywane z pochodnych ropy naftowej, np.: z parafiny bądź też tak zwane „eko podpałki”, które wykonywane są z materiałów przyjaznych środowisku, np.: z drewna, czy też z kartonu. Z opisu patentowego WO 03/080770 znane jest urządzenie do rozpalania ognia, wytworzone tylko i wyłącznie z kartonu. Urządzenie przeznaczone jest do samodzielnego składania i w pierwotnej postaci jest to plansza z nacięciami, natomiast po złożeniu ma postać stożka, utworzonego przez kartonową wstęgę, spiralnie ułożoną na czterech podporach. Taka konstrukcja, po jej zapaleniu od góry, zapewnia dobrą wentylację i szybkie rozpalenie ognia.

Natomiast z opisu patentowego IE 892585 znany jest zestaw ułatwiający rozpalanie ognia. Zestaw składa się z klatki zbudowanej z łatwopalnego materiału, np.: z kawałków drewna przeznaczonego na rozpałkę, na klatce umieszcza się właściwy materiał łatwopalny. Ułożenie materiału łatwopalnego na klatce zapewnia dobry dostęp powietrza do palnego materiału i ułatwia rozpalenie ognia. Z kolei z opisu patentowego ES 2111451 znany jest drewniany produkt do rozpalania ognia. Produkt posiada zewnętrzne, papierowe opakowanie w kształcie piramidy, której podstawa ma kształt czworokąta. Wnętrze papierowego opakowania wypełnione jest kawałkami drewna. Papierowe opakowanie posiada dwa otwory: jeden w dolnej części na jednej z bocznej powierzchni piramidy oraz drugi na wierzchołku piramidy, co ułatwia dostęp powietrza podczas spalania.

Wzór użytkowy dotyczy podpałki do rozpalania ognia, zwłaszcza w kotłach węglowych, która zawiera materiał rozpalający oraz wzdłużne elementy z materiału palnego, w postaci belek, przeznaczone do podtrzymywania płomienia, z których każdy ma jeden koniec i drugi koniec. Istota wzoru polega na tym, że belki tworzą zarys pobocznicy bryły przestrzennej, rozmieszczone są w odstępach i wzajemnie połączone ze sobą, przy czym pierwsze, dolne końce belek wyznaczają podstawę bryły, zaś drugie, górne końce belek wyznaczają prześwit będący otwarciem wnętrza bryły przestrzennej od góry. Belki połączone są tacą usytuowaną przy pierwszych, dolnych końcach belek. Ponadto belki połączone były dodatkowym pierścieniem, usytuowanym pomiędzy tacą a drugimi, górnymi końcami belek. Wewnątrz bryły usytuowany jest materiał rozpalający, który przytwierdzony jest do tacy.

Zasadnym jest, gdy belki tworzą zarys pobocznicy ściętego stożka.

Belki mogą być osadzone w otworach wykonanych w tacy, i/lub w otworach wykonanych w dodatkowym pierścieniu.

Ponadto celowym jest, gdy belki mają prostokątny przekrój poprzeczny.

Dodatkowo zasadnym jest, gdy materiał rozpalający stanowią trociny zmieszane z parafiną.

Podpałka według wzoru użytkowego ma szerokie zastosowanie. Poza możliwością rozpalania ognia w ogniskach, grillach lub kominkach podpałka służy przede wszystkim do rozpalania ognia w kotłach węglowych. Konstrukcja nowej podpałki, w której pomiędzy belkami znajdują się odstępy, a w jej górnej części prześwit, pozwala na optymalny przepływ powietrza przy rozpalaniu, co zapewnia dopływ odpowiedniej ilości tlenu potrzebnego do spalania materiału rozpalającego, jak i też właściwego spalania materiału palnego podpałki. Ponadto podpałka może być rozpalana jedną zapałką, którą po jej zapaleniu wrzuca się do wnętrza bryły wyznaczonej przez belki, gdzie ulokowany jest materiał rozpalający. Przy takiej konstrukcji podpałki, której nie trzeba rozpalać od dołu lub z boku, możliwym jest obłożenie podpałki paliwem, na przykład skruszonym węglem, przed podpaleniem, przez co efekt zapalania jest bardziej intensywny i skuteczny nawet w piecach węglowych, gdzie dotychczas znane podpałki nie były stosowane. Wszystkie elementy podpałki są palne i wykonane wyłącznie lub prawie wyłącznie z materiałów naturalnych, co powoduje, że są całkowicie spalane, biodegradowalne. Konstrukcja podpałki pozwala na jej stabilne ułożenie na podłożu, bądź w złożu paliwa, na przykład w węglu. Stabilizacja podpałki w pionie wraz z jej konstrukcją zapewniają łatwość palenia się rozpałki i tworzenie efektu wiru ogniowego lub trąby ogniowej podczas jej palenia się. Taca podpałki stanowi palenisko dla materiału rozpalającego i pozwala na wstępne ogrzanie strugi zimnego powietrza, co pobudza powstanie efektu ciągu kominowego podczas rozpalania.

Podpałka do rozpalania ognia według wzoru użytkowego została bliżej przedstawiona poniżej i na załączonym rysunku, na którym fig. 1 ilustruje podpałkę w widoku z boku, fig. 2 - podpałkę z fig. 1 w widoku z góry, zaś fig. 3 - podpałkę z fig. 1 w widoku z dołu.

Podpałka do rozpalania ognia 1 zawiera wzdłużne elementy z materiału palnego, w szczególności belki 2 wykonane z drewna, przeznaczone do podtrzymywania płomienia. Każda belka 2 ma pierwszy, dolny koniec A, oraz drugi, górny koniec B. Belki 2 tworzą zarys pobocznicy bryły przestrzennej, w szczególności ściętego stożka. Belki 2 są tak usytuowane, że pomiędzy nimi znajdują się odstępy 3. Pierwsze, dolne końce A belek 2 wyznaczają podstawę bryły, zaś drugie, górne końce B belek 2 wyznaczają prześwit 6 będący otwarciem wnętrza bryły przestrzennej od góry.

Belki 2 wykonane są drewna, przykładowo sezonowanego drewna sosnowego, o wilgotności do 12%, przykładowo 9%, i mają prostokątny przekrój poprzeczny. Belki 2 mogą być również wykonane z każdego innego znanego materiału palnego, przykładowo sprasowanych trocin. Dodatkowo, poza wskazanym prostokątnym przekrojem poprzecznym, belki 2 mogą mieć także inne przekroje, przykładowo okrągły.

Belki 2 połączone są wzajemnie ze sobą za pomocą tacy 4, która usytuowana jest przy pierwszych, dolnych końcach A belek 2. W szczególności taca 4 jest oddalona od końców A do 3 cm, prz y-kładowo 1 cm. Belki 2 osadzone są w otworach 5 wykonanych w tacy 4, rozmieszczonych wokół jej krawędzi.

Ponadto belki 2 połączone są dodatkowym pierścieniem 7, który zawiera centralny otwór 10 i usytuowany jest pomiędzy tacą 4 a drugimi, górnymi końcami B belek 2, co stabilizuje położenie belek 2. W szczególności belki 2 osadzone są w otworach 8 wykonanych w dodatkowym pierścieniu 7. Taca 4 i dodatkowy pierścień 7 wykonane są przykładowo z tektury.

Wewnątrz bryły usytuowany jest materiał rozpalający 9, który w szczególności ma postać trocin zmieszanych z parafiną, i jest przytwierdzony do tacy 4.

Wszystkie elementy składowe podpałki 1 są palne. W belkach i w tacy mogą być wykonane dodatkowe przelotowe otwory wspomagające przepływ powietrza w obrębie podpałki podczas jej palenia się.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Podpałka do rozpalania ognia, zwłaszcza w kotłach węglowych, zawierająca materiał rozpalający oraz wzdłużne elementy z materiału palnego, w postaci belek, przeznaczone do po d-trzymywania płomienia, z których każdy ma jeden koniec i drugi koniec, znamienna tym, że belki (2) tworzą zarys pobocznicy bryły przestrzennej, rozmieszczone są w odstępach (3) i wzajemnie połączone ze sobą, przy czym pierwsze, dolne końce (A) belek (2) wyznaczają podstawę bryły, a drugie, górne końce (B) belek (2) wyznaczają prześwit (6) będący otwarciem wnętrza bryły przestrzennej od góry, a belki (2) połączone są tacą (4) usytuowaną przy pierwszych, dolnych końcach (A) belek (2), a także połączone są dodatkowym pierścieniem (7) usytuowanym pomiędzy tacą (4) a drugimi, górnymi końcami (B) belek (2), natomiast wewnątrz bryły usytuowany jest materiał rozpalający (9) przytwierdzony do tacy (4).
2. 2. Podpałka według zastrz. 1, znamienna tym, że belki (2) tworzą zarys pobocznicy ściętego stożka.
3. 3. Podpałka według jednego z zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że belki (2) osadzone są w otworach (5) wykonanych w tacy (4).
4. 4. Podpałka według jednego z zastrz. od 1 do 3, znamienna tym, że belki (2) osadzone są w otworach (8) wykonanych w dodatkowym pierścieniu (7).
5. 5. Podpałka według jednego z zastrz. od 1 do 4, znamienna tym, że belki (2) mają prostokątny przekrój poprzeczny.
6. 6. Podpałka według jednego z zastrz. od 1 do 5, znamienna tym, że materiał rozpalający (9) stanowią trociny zmieszane z parafina.