PL69883Y1 - Śruba do mocowania okuć, zwłaszcza zawiasów drzwiowych lub okiennych - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest śruba do mocowania okuć, zwłaszcza zawiasów drzwiowych lub okiennych, przeznaczona w szczególności do mocowania części zawiasów na profilach skrzynkowych. W profilach skrzynkowych wykonanych z tworzywa sztucznego lub stopów metali, przeznaczonych na ramy drzwi lub okien, ścianki są rozdzielone komorami powietrznymi, a grubość tych ścianek nie przekracza 3-4 mm. Dla osadzenia okucia w ramie z takiego profilu stosuje się jedną lub więcej śrub np. samogwintujących, które przechodzą przez co najmniej dwie jego równoległe ścianki. Połączenia śrubowe tworzone w profilach narażone są na zmienne obciążenia, co może powodować samoczynne ich poluzowanie. Z tego względu, w zależności od przeznaczenia i wielkości przenoszonego obciążenia, połączenie zabezpiecza się przed odkręceniem podczas pracy. W dokumencie nr DE29502068 U1 przedstawiono układ do mocowania osprzętu na ramie ze zbrojonego tworzywa sztucznego, w którym zastosowano śruby mające gwint co najmniej na części trzonu. Odcinek sąsiadujący z łbem ma średnicę równą średnicy zewnętrznej gwintu, i może mieć kształt cylindryczny lub stożkowy. W odmianie rozwiązania, gwint, który może znajdować się na odcinku sąsiadującym z łbem śruby, ma więcej niż jeden zwój. W trakcie montażu osprzętu, odcinek sąsiadujący z łbem śruby przechodzi przez ściankę zwróconą w kierunku zewnętrznej części powierzchni profilu wykonanego z materiału z tworzywa sztucznego, natomiast pozostały odcinek trzonu sprzęga się ze ścianką wewnętrzną samego profilu i metalowego elementu wzmacniającego. Z opisu zgłoszeniowego wynalazku DE19647546 A1 znana jest śruba, której łeb ma powierzchnię nośną wyposażoną w elementy zębowe działające przeciwnie do skrętu gwintu śruby, natomiast część podporowa ma kształt stożka ściętego, i umieszczona jest między łbem a gwintowanym trzpieniem. Stożkowa część śruby posiada co najmniej jedną wzdłużną krawędź tnącą, która zwęża się w kierunku trzpienia. Ponadto powierzchnia stożkowej części śruby ma co najmniej jeden wzdłużny rowek na wióry, a także ma obustronne pierścieniowe rowki na połączeniu części stożkowej z łbem oraz z trzpieniem. Z opisu patentu EP2218854T3, znana jest samogwintująca śruba mocująca, stosowana do mocowania osprzętu do metalowej ramy do drzwi, okien lub tym podobnych. Śruba ma łeb manewrowy z sześciokątnym gniazdem i stożkową powierzchnią oporową oraz cylindrycznym odcinkiem centrującym. Posiada także integralny z łbem manewrowym gwintowany trzon z odcinkiem początkowym, odcinkiem pośrednim oraz stożkowym odcinkiem końcowym. Odcinek początkowy jest ukształtowany w celu zwiększania powierzchni sprzężenia pomiędzy gwintowanym trzonem a ścianką, na której jest osadzony osprzęt. W śrubie stosunek pomiędzy długością odcinka początkowego a długością całkowitą gwintowanego trzonu jest zawarty pomiędzy 0,06 i 0,38, natomiast stosunek pomiędzy średnicą odcinka początkowego oraz średnicą odcinka pośredniego jest zawarty pomiędzy 1,02 i 1,11. Śruba do mocowania okuć, zwłaszcza zawiasów drzwiowych lub okiennych, posiadająca nagwintowany zewnętrznie trzpień, o stożkowo zbieżnym odcinku końcowym, integralny z łbem wyposażonym w gniazdo nastawcze oraz ma segment centrujący cylindryczny, przy czym łeb ma po stronie segmentu centrującego powierzchnię oporową, charakteryzuje się tym, że powierzchnia oporowa jest wielościenna, kształtem zbliżona do odwróconego ostrosłupa ściętego o podstawie wielokąta foremnego, której krawędzie leżące w poziomej wspólnej płaszczyźnie podstawy powierzchni oporowej oraz wielokątnego łba śruby na każdym końcu są połączone z jedną boczną krawędzią łba, a kąt nachylenia β między podstawą a bocznymi krawędziami powierzchni oporowej zawiera się w zakresie 50° do 65°.

Materiał śruby stanowi stal o twardości 22-39 HRC.

Na trzpieniu gwint ma zarys trapezowy, którego skok gwintu wynosi 1,25 do 2 mm, a kąt a zarysu powierzchni bocznych gwintu trapezowego wynosi 60°.

Wielokąt foremny podstawy oraz łeb śruby mają kształt sześciokąta lub ośmiokąta lub dwuna-stokąta.

Powierzchnia podporowa ma długość L w kierunku osiowym, która stanowi 50-140% wysokości H łba śruby.

Rozwiązanie według wzoru użytkowego ma wpływ na poprawę trwałości złączy śrubowych, zwłaszcza w mocowanych na profilach skrzynkowych częściach zawiasowych, poddawanych obciążeniom zmiennym. Umożliwia również szybki montaż zawiasu z użyciem niewielkiej ilości elementów. Zastosowany trapezowy rodzaj gwintu oraz materiał o dużej twardości HRC przeciwdziałają deformacji gwintu w profilu.

Przedmiot wzoru jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1, fig. 5, fig. 6 i fig. 8 przedstawia śrubę w widoku ogólnym, fig. 4 i fig. 10 przedstawia śrubę w widoku z góry, fig. 3, fig. 7 i fig. 9 przedstawia śrubę w widoku z dołu, fig. 2 przedstawia detale gwintu śruby, a fig. 11 przedstawia część zawiasową z osadzonymi śrubami. Śruba, przeznaczona do mocowania części zawiasów A na profilach skrzynkowych, posiada nagwintowany zewnętrznie trzpień 1. integralny z wielokątnym łbem śruby 2 oraz cylindryczny segment centrujący 3 znajdujący się między trzpieniem 1 a łbem śruby 2, przy czym łeb ma po stronie segmentu centrującego 3 powierzchnię oporową 4. W segmencie centrującym 3 średnica dc odpowiada średnicy każdego otworu w profilu do umieszczania śruby (niepokazanych na rysunku). Materiał śruby stanowi stal nierdzewna o zwiększonej twardości z zakresu 22-39 HRC. Trzpień 1 ma zasadniczo kształt walcowy z stożkowo zbieżnym odcinkiem końcowym, ponadto naniesiony na nim gwint la ma kształt trapezu, a kąt ą zarysu powierzchni bocznych gwintu trapezowego wynosi 60°, co w połączeniu z rodzajem materiału umożliwia, przy stosunkowo małej sile (przyłożonej do klucza) wygnieść gwint w ściankach profilu aluminiowego. Skok gwintu z zakresu 1,25 do 2,0 mm - najkorzystniej 1,5 mm, jest jednakowy na całej długości trzpienia 1, i jest ustalony dla optymalnego wykorzystania grubości ścianek profili aluminiowych.

Powierzchnia oporowa 4 jest wielościenna, kształtem zbliżona do odwróconego ostrosłupa ściętego o podstawie wielokąta foremnego, który ma kształt sześciokąta lub ośmiokąta lub dwunastokąta. Natomiast krawędzie 4a leżące w poziomej wspólnej płaszczyźnie podstawy powierzchni oporowej 4 oraz wielokątnego łba śruby 2 na każdym końcu są połączone z jedną boczną krawędzią 2a łba. W odmianach postaci pokazanych na rysunku, wielokąt foremny podstawy oraz łeb śruby 2 mają kształt sześciokąta (fig. 1) lub ośmiokąta (fig. 5) lub dwunastokąta (fig. 8).

Powierzchnia oporowa 4, jak opisano wyżej, jest ostrosłupem ściętym odwróconym w kierunku segmentu centrującego 3, w którym kąt nachylenia β między podstawą a bocznymi krawędziami, zawiera się w zakresie 50° do 80°.

Natomiast długość L w kierunku osiowym powierzchni podporowej 4 stanowi 50-140% wysokości H łba śruby 2. Górna powierzchnia wielokątnego łba śruby 2 ma dla narzędzia gniazdo nastawcze 5, usytuowane osiowo oraz ma sfazowane górne naroża.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Śruba do mocowania okuć, zwłaszcza zawiasów drzwiowych lub okiennych, posiadająca nagwintowany zewnętrznie trzpień, o stożkowo zbieżnym odcinku końcowym, integralny z łbem wyposażonym w gniazdo nastawcze oraz ma segment centrujący cylindryczny, przy czym łeb ma po stronie segmentu centrującego powierzchnię oporową, znamienna tym, że powierzchnia oporowa (4) jest wielościenna, kształtem zbliżona do odwróconego ostrosłupa ściętego o podstawie wielokąta foremnego, której krawędzie (4a) leżące w poziomej wspólnej płaszczyźnie podstawy powierzchni oporowej (4) oraz wielokątnego łba śruby (2) na każdym końcu są połączone z jedną boczną krawędzią (2a) łba, a kąt nachylenia § między podstawą a bocznymi krawędziami powierzchni oporowej (4) zawiera się w zakresie 50° do 65°.
2. 2. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że materiał śruby stanowi stal o twardości 22-39 HRC.
3. 3. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że na trzpieniu (1) gwint (1§) ma zarys trapezowy, którego skok gwintu wynosi 1,25 do 2 mm.
4. 4. Śruba, według zastrz. 3, znamienna tym, że na trzpieniu (1) kąt a zarysu powierzchni bocznych gwintu trapezowego wynosi 60°.
5. 5. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że wielokąt foremny podstawy oraz wielokątny łeb śruby (2) mają kształt sześciokąta.
6. 6. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że wielokąt foremny podstawy oraz wielokątny łeb śruby (2) mają kształt ośmiokąta.
7. 7. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że wielokąt foremny podstawy oraz wielokątny łeb śruby (2) mają kształt dwunastokąta.
8. 8. Śruba, według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnia podporowa (4) ma długość L w kierunku osiowym, która stanowi 50-140% wysokości H łba śruby (2).