PL 70 295 Y1 2 Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest tarcza do stabilizacji podloza dla osadzenia lekkiej plyty izolacyjnej nowego ocieplenia na uprzednio wykonanym ociepleniu typu lekkiego, majaca dysk tarczy, którego powierzchnia spodnia jest przeznaczona do przylegania do dotychczasowego ocieplenia wyko- nanego po zewnetrznej stronie sciany oslonowej budynku, a z której to powierzchni spodniej pod katem zasadniczo prostym sa wyprowadzone bolce kotwiace do wprowadzenia w material izolacji dotychcza- sowego ocieplenia. Tarcza ma zastosowanie zwlaszcza podczas termomodernizacji istniejacych budynków mieszkaniowych, przemyslowych oraz uzytecznosci publicznej. Celem zwiekszenia poziomu izolacyjnosci termicznej scian zewnetrznych budynków stosuje sie warstwy izolacyjne mocowane do zewnetrznych scian, wykonane miedzy innymi z plyt styropianowych. Typowo, plyty materialu izolujacego mocuje sie do sciany nie tylko spoina klejowa, ale równiez mecha- nicznymi lacznikami. Laczniki dociskajace ocieplenie sa kotwione w otworze sciany z uzyciem wbija- nego trzpienia rozpierajacego. Znane sa rózne rozwiazania laczników przeznaczonych do mocowania ocieplen. Opis patentowy PL 199 037 ujawnia lacznik z tworzywa sztucznego majacy talerz dociskowy polaczony przez tulejke oporowa z trzpieniem rozpreznym. Z kolei opis patentowy PL 204 626 ujawnia rozwiazanie zapewniajace rozlozenie docisku lacznika na wieksza powierzchnie, które polega na za- stosowaniu pierscieniowej podkladki o srednicy zewnetrznej znacznie wiekszej od srednicy talerza dociskowego lacznika. Jednakze pierscieniowe podkladki tego typu sa glównie stosowane w przypadku warstw ocieplajacych wykonanych z welny lamelowej. W przypadku wykonywania termomodernizacji budynku z zastosowaniem nowej warstwy plyt styropianowych na istniejacym ociepleniu (metoda „styropian na styropian”), mocowanie plyt styropia- nowych z uzyciem laczników dociskajacych ocieplenie wymaga przeprowadzenia lacznika przez dwie plyty styropianowe dla zakotwienia w scianie. Jednakze stwierdzono, iz taki sposób mocowania nie zapewnia skutecznego zamocowania plyt styropianowych nowego ocieplenia, gdyz miejsce przejscia lacznika przez rejon przylegania nowej warstwy ocieplenia do ocieplenia dotychczasowego jest mechanicznie oslabione. Opis wzoru uzytkowego Ru 66479 ujawnia rozwiazanie polegajace na tym, ze pod talerzem dociskowym lacznika umieszcza sie dwa pasy z siatki z wlókna szklanego, nalozone na siebie w usytu- owaniu równoramiennego krzyza greckiego oraz przebite w osi krzyza trzpieniem lacznika. Szerokosc pasów jest nie mniejsza od wymiaru zewnetrznego talerza dociskowego, a ponadto odcinki pasów sta- nowiace ramiona krzyza zatopione sa w kleju na ociepleniu. Polaczony z ociepleniem krzyz pasów z siatki wlókna szklanego rozszerza oddzialywanie lacznika na wieksza powierzchnie izolacji termicznej, a zarazem wiaze sie z warstwa zbrojaca, wykorzystujac jej sztywnosc do przeciwdzialania odrywajacym silom wiatru lub okladzin zewnetrznych. Rozwiazanie jest przewidywane zwlaszcza w przypadku moco- wania ocieplenia na scianach uprzednio ocieplonych. Opis wzoru uzytkowego Ru 67990 ujawnia tarcze kotwiaca do stosowania w trakcie termomo- dernizacji budynków budynku z zastosowaniem nowej warstwy plyt styropianowych na istniejacym ociepleniu (metoda „styropian na styropian”), gdzie mocowanie plyt styropianowych z uzyciem laczni- ków dociskajacych ocieplenie wymaga przeprowadzenia lacznika przez dwie plyty styropianowe dla zakotwienia w scianie. Tarcza kotwiaca jest tak uksztaltowana, aby zapewniac odprowadzanie wilgoci nie tylko z powierzchni, ale i z wnetrza plyty styropianowej. Zarazem tarcza zapewnia skuteczniejsze mocowanie nowych plyt styropianowych do starego podloza, dlatego ze segment plaski tarczy, pozo- stajac docisnietym do powierzchni styropianu dostarcza powierzchnie o wytrzymalosci mechanicznej, zwlaszcza na scinanie, znacznie wiekszej niz powierzchnia styropianowa pokryta tylko siatka zato- piona w kleju, nawet w przypadku uzycia kilku warstw siatki. Nastepnie wierci sie otwory dla wprowa- dzenia laczników mocujacych dodatkowa warstwe styropianu do sciany tak, aby przechodzily przez segment plaski tarczy kotwiacej. Celem wzoru uzytkowego jest dostarczenie tarczy do stabilizacji podloza dla osadzenia plyty izolacyjnej renowacyjnego ocieplenia typu lekkiego na uprzednio wykonanym ociepleniu typu lekkiego, majacej dysk tarczy, z którego po stronie spodniej pod katem zasadniczo prostym sa wyprowadzone bolce kotwiace. Tarcza do stabilizacji podloza dla osadzenia plyty izolacyjnej renowacyjnego ocieplenia typu lekkiego na uprzednio wykonanym ociepleniu typu lekkiego, majaca dysk tarczy, z którego po stronie spodniej pod katem zasadniczo prostym sa wyprowadzone bolce kotwiace, wedlug wzoru uzytkowego PL 70 295 Y1 3 charakteryzuje sie tym, ze bolce kotwiace sa integralnie wykonane wraz z dyskiem tarczy i polaczone z dyskiem tarczy calym polem przekroju poprzecznego bolca kotwiacego, które to pole jest wyzna- czone zewnetrznym obrysem bolca kotwiacego w przekroju poprzecznym w miejscu wyprowadzenia bolca kotwiacego z powierzchni spodniej dysku tarczy do stabilizacji podloza. Bolce kotwiace sa zao- patrzone w zaostrzone konce, a w dysku tarczy znajduje sie srodkowy otwór przelotowy, okolony wkle- snieciem rozmieszczonym w czolowej powierzchni dysku tarczy do stabilizacji podloza. Bolec kotwiacy sklada sie z tozsamych co do ksztaltu wydluzonych plaskich segmentów polaczonych krótka krawedzia z dyskiem tarczy i majacych uwspólnione dlugie krawedzie, przebiegajace wzdluz srodkowej osi bolca kotwiacego tak, ze w przekroju poprzecznym segmenty rozchodza sie promieniowo od osi srodkowej bolca kotwiacego. W przebiegu wydluzonego plaskiego segmentu od powierzchni spodniej dysku tarczy do zaostrzonego konca bolca kotwiacego, szerokosc segmentu mierzona od osi srodkowej bolca kotwiacego do zewnetrznej krawedzi segmentu, w kierunku prostopadlym do osi, nie przekracza szerokosci tego segmentu mierzonej w bezposrednim sasiedztwie powierzchni spodniej dysku tarczy. Wedlug pierwszej postaci wzoru uzytkowego, plaskie wydluzone segmenty bolca kotwiacego maja ksztalt trapezu prostokatnego, którego ramie prostokatne odpowiada krótkim krawedziom segmentów przylegajacym do spodniej powierzchni dysku tarczy, a dluzsza podstawa trapezu odpowiada dlugim krawedziom segmentów rozmieszczonym wzdluz srodkowej osi bolca kotwiacego. Wedlug drugiej postaci wzoru uzytkowego, plaskie wydluzone segmenty bolca kotwiacego maja ksztalt trójkata pro- stokatnego, którego krótka przyprostokatna odpowiada krótkim krawedziom segmentów przylegaja- cym do spodniej powierzchni dysku tarczy, a dluga przyprostokatna trójkata odpowiada dlugim krawe- dziom segmentów rozmieszczonym wzdluz srodkowej osi bolca kotwiacego. Z dysku tarczy po stronie powierzchni spodniej sa wyprowadzone trzy albo cztery bolce kotwiace. Bolec kotwiacy sklada sie z czterech wydluzonych plaskich segmentów tak zestawionych, ze w przekroju poprzecznym bolec kotwiacy odpowiada ksztaltowi krzyza równoramiennego. Dysk tarczy ma ksztalt kolowy, eliptyczny lub wielokata foremnego. Na powierzchni czolowej dysk tarczy jest zaopatrzony we wzdluznie rozmiesz- czone wzgledem siebie czolowe rowki i czolowo wystepy. Na powierzchni spodniej dysk tarczy jest zaopatrzony we wzdluznie rozmieszczone wzgledem siebie spodnie wystepy i spodnie rowki, przy czym spodnie wystepy i spodnie rowki przebiegaja w tym samym kierunku co czolowe wystepy i czo- lowe rowki, ale sa tak rozmieszczone wzgledem czolowych wystepów i czolowych rowków, ze linie pionowe równolegle do osi srodkowej któregokolwiek bolca kotwiacego, poprowadzone przez zagle- bienie czolowego rowka na powierzchni czolowej dysku przebiegaja zarazem przez grzbiet spodniego rowka na powierzchni spodniej dysku tarczy. Tarcza wedlug wzoru uzytkowego do stabilizacji podloza jest przeznaczona do stosowania w pracach termomodernizacyjnych, aby osadzic lekkie plyty izolacyjne renowacyjnej termoizolacji na uprzednim ociepleniu typu lekkiego mocowanym na scianie oslonowej, a zwlaszcza w przypadku budynku, w którym warstwa izolacji termicznej jest klejona i mocowana mechanicznie do podloza w stopniu niedostatecznym, wskutek czego istniejaca konstrukcja nie zapewnia nosnosci wymaganej do zainstalowania dodatkowej warstwy ocieplajacej. Tarcze do stabilizacji podloza mocuje sie dodat- kowo do sciany oslonowej poprzez warstwe uprzedniego ocieplenia, natomiast plyty izolacyjne reno- wacyjnego ocieplenia osadza sie za pomoca wkretów metalowych zaopatrzonych w plastykowe plywajace talerzyki (stanowiace podkladki dla lba wkretu) wkrecanych w dyski tarcz wedlug wzoru uzytkowego, przy czym konce wkretów wkrecone w tarcze do stabilizacji podloza sa tylko nieznacznie zaglebione w uprzednim ociepleniu i nawet nie siegaja sciany nosnej (tj. stabilnym podlozem dla mechanicznego zamocowania plyt renowacyjnego ocieplenia, z uzyciem wkretów mocujacych, sa tar- cze wedlug wzoru uzytkowego). Przedmiot wzoru uzytkowego jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia tarcze wedlug wzoru uzytkowego do stabilizacji podloza, w widoku z boku, fig. 2 przedstawia wymieniona tar- cze, w przekroju plaszczyzna prostopadla do powierzchni czolowej tarczy, fig. 3a i 3b przedstawiaja w powiekszeniu bolce kotwiace tarczy, w dwóch postaciach wzoru, fig. 4, 5, 6 przedstawiaja tarcze w widoku od strony powierzchni spodniej, w róznych postaciach wzoru, fig. 7 przedstawia tarcze w widoku od strony powierzchni czolowej, fig. 8 przedstawia fragment brzegowy tarczy w przekroju plaszczyzna A-A wskazana na fig. 7, fig. 9 i 10 przedstawiaja tarcze w widoku od strony powierzchni czolowej, w róznych postaciach wzoru uzytkowego. Fig. 1 przedstawia tarcze 1 wedlug wzoru uzytkowego do stabilizacji podloza, która obejmuje dysk 2 tarczy majacy powierzchnie czolowa 3 i powierzchnie spodnia 4. Po stronie powierzchni PL 70 295 Y1 4 spodniej 4, z dysku 2 tarczy 1 pod katem zasadniczo prostym sa wyprowadzone bolce kotwiace 5. Bolce kotwiace 5 sa zaopatrzone w zaostrzone konce 6. Tarcza 1 do stabilizacji podloza jest wykonana tak, ze bolce kotwiace 5 sa integralnie wykonane wraz z dyskiem 2 tarczy 1 i sa polaczone z dyskiem 2 calym polem poprzecznego przekroju bolca kotwiacego 5. Wymienione okreslenie – pole poprzecz- nego przekroju bolca kotwiacego 5 – oznacza pole wyznaczone zewnetrznym obrysem bolca kotwia- cego 5 w plaszczyznie 7 równoleglej do powierzchni spodniej 4 dysku 2 tarczy 1, w miejscu wyprowa- dzenia bolca kotwiacego 5 z dysku 2, bezposrednio przy powierzchni spodniej 4 dysku 2 tarczy 1. Integralnie wykonanie bolców kotwiacych 5 wraz z dyskiem 2 tarczy 1 uzyskuje sie, na przyklad, metoda formowania wtryskowego. Fig. 2 pokazuje tarcze 1 do stabilizacji podloza w przekroju plaszczyzna prostopadla do dysku 2 tarczy 1, która to plaszczyzna przebiega srodkowo przez tarcze 1. W przekroju uwidocznione jest lite wykonanie bolca kotwiacego 5 na calej jego dlugosci oraz integralne polaczenie bolca kotwiacego 5 z dyskiem 2 tarczy 1. Bolec kotwiacy 5 ma element symetrii, którym jest os srodkowa 8 bolca kotwia- cego 5. Tarcza 1 do stabilizacji podloza ma centralnie rozmieszczony w dysku 2 otwór przelotowy 9. Wymieniony otwór przelotowy 9 jest przeznaczony do umieszczenia lacznika (kolka np: rozporowego) do przeprowadzenia przez dotychczasowe ocieplenie do osadzenia w scianie oslonowej budynku. Mocowanie lacznika wykonuje sie po wcisnieciu, ewentualnie wbiciu bolców kotwiacych 5 tarczy 1 w uprzednie ocieplenie i wywiercenie otworu w ociepleniu i scianie oslonowej w osi otworu przeloto- wego 9. Wokól otworu przelotowego 9 jest wykonane wklesniecie 10 okalajace otwór przelotowy 9, przeznaczone na pomieszczenie kolnierza lacznika. Fig. 3a i 3b przedstawiaja bolec kotwiacy 5 tarczy 1 do stabilizacji podloza, w powiekszeniu, w dwóch postaciach wykonania. Rozwiazanie wedlug wzoru uzytkowego przewiduje, w przypadku kaz- dej z postaci bolca kotwiacego 5, iz bolec kotwiacy 5 sklada sie z tozsamych co do ksztaltu wydluzonych plaskich segmentów 11 polaczonych krótka krawedzia 12 z dyskiem 2 tarczy 1 i majacych uwspólnione dlugie krawedzie 13, przebiegajace wzdluz srodkowej osi 8 bolca kotwiacego 5 tak, ze w przekroju poprzecznym segmenty 11 rozchodza sie promieniowo od osi srodkowej 8 bolca kotwiacego 5. Promie- niste rozmieszczenie plaskich segmentów 11 jest lepiej uwidocznione na fig. 4, 5, 6 przedstawiajacych rózne postacie wzoru uzytkowego, w widoku od spodu. Ksztalt segmentów 11 moze byc rózny, pod warunkiem, ze w przebiegu segmentu 11 od po- wierzchni spodniej 4 dysku 2 do zaostrzonego zakonczenia 6 bolca kotwiacego 5, szerokosc seg- mentu 11 mierzona od osi 8 bolca kotwiacego 5 do zewnetrznej krawedzi segmentu 11 (i prostopadle do osi 8) nie przekracza szerokosci tego segmentu 11 mierzonej w bezposrednim sasiedztwie powierzchni spodniej 4 dysku 2 tarczy 1. W pierwszej postaci tarczy 1, uwidocznionej na fig. 3a, plaskie wydluzone segmenty 11 bolca kotwiacego 5 maja ksztalt trójkata prostokatnego, którego krótka przy- prostokatna odpowiada krótkim krawedziom 12 segmentów 11 przylegajacym do spodniej powierzchni 4 dysku 2 tarczy 1, a dluga przyprostokatna trójkata odpowiada dlugim krawedziom 13 segmentów 11, przy czym dlugie krawedzie 13 segmentów 11 sa rozmieszczone wzdluz srodkowej osi 8 bolca kotwiacego 5 i wspólne dla wszystkich segmentów 11 jednego bolca kotwiacego 5. W drugiej postaci tarczy 1 wedlug wzoru uzytkowego, uwidocznionej na fig. 3b, wydluzone plaskie segmenty 11 bolca kotwiacego 5 maja ksztalt trapezu prostokatnego, którego ramie prostokatne odpowiada krótkim krawedziom 12 segmentów 11 przylegajacym do spodniej powierzchni 4 dysku 2 tarczy 1, a dluzsza podstawa trapezu odpowiada dlugim krawedziom 13 segmentów 11, przy czym dlugie krawedzie 13 segmentów 11 sa rozmieszczone wzdluz srodkowej osi 8 bolca kotwiacego 5 i wspólne dla wszystkich segmentów 11 jednego bolca kotwiacego 5. Tarcza 1 do stabilizacji podloza ma od trzech do szesciu bolców kotwiacych 5, korzystnie trzy lub cztery bolce kotwiace 5. Kazdy bolec kotwiacy 5 sklada sie z co najmniej trzech wydluzonych plaskich segmentów 11, na przyklad z trzech segmentów 11 albo z czterech segmentów 11. Szczególnie korzystnie, w kolejnej postaci wzoru uzytkowego bolec kotwiacy 5 sklada sie z czterech wydluzonych plaskich segmentów 11 tak zestawionych, ze w przekroju poprzecznym bolec kotwiacy 5 odpowiada ksztaltowi krzyza równoramiennego. Tarcza 1 do stabilizacji podloza zaopatrzona w bolce kotwiace 5 o ksztalcie (w przekroju poprzecznym) krzyza równoramiennego i majaca dysk 2 w ksztalcie kolowym jest przedstawiona w widoku od spodu na fig. 4, a tarcza 1 do stabilizacji podloza zaopatrzona w bolce kotwiace 5 takze o ksztalcie (w przekroju poprzecznym) krzyza równoramiennego, ale majaca dysk w ksztalcie wielokata foremnego jest przedstawiona w widoku od spodu na fig. 5. Fig. 6 przedstawia kolejna postac tarczy 1 do stabilizacji podloza, zgodnie z która tarcza 1 jest zaopatrzona w bolce PL 70 295 Y1 5 kotwiace 5 majace po trzy plaskie wydluzone segmenty 11, promieniowo rozchodzace sie od osi srod- kowej 8 bolca kotwiacego 5. Tarcza 1 w postaci uwidocznionej na fig. 6 ma dysk 2 tarczy 1 w ksztalcie elipsy i trzy bolce kotwiace 5. Fig. 7 pokazuje tarcze 1 do stabilizacji, podloza w widoku od strony powierzchni czolowej 3. W rzucie wedlug fig. 4 widoczny jest dysk 2 tarczy 1 majacy ksztalt kolowy. Na fig. 7 sa takze uwidocz- nione, omówione wczesniej cechy techniczne, dotyczace centralnego rozmieszczenia w dysku 2 otworu przelotowego 9 oraz rozmieszczenia wklesniecia 10 okalajacego otwór 9, który to otwór 9 i wklesnie- cie 10 sa przeznaczone ma umieszczenia lacznika wraz z kolnierzem (który to lacznik przeprowadza sie przez dotychczasowe ocieplenie do osadzenia w scianie oslonowej budynku). Powierzchnia czolowa 3 dysku 2 jest zaopatrzona w liczne, wzdluznie rozmieszczone wzgledem siebie czolowe wystepy 14 i czolowe rowki 15. Profile czolowych rowków 15 sa tak uksztaltowane, ze w przypadku zlozenia dwóch tarcz 1 powierzchniami czolowymi 4 skierowanymi ku sobie, czolowe wystepy 14 jednego dysku mieszcza sie w czolowych rowkach 15 drugiego dysku. Takze i powierzchnia spodnia 4 dysku 2 jest zaopatrzona w liczne, wzdluznie rozmieszczone wzgledem siebie spodnie wystepy 16 i spodnie rowki 17. Spodnie wystepy 16 i spodnie rowki 17 prze- biegaja w tym samym kierunku co czolowe wystepy 14 i czolowe rowki 15. Ponadto spodnie wystepy 16 i spodnie rowki 17 sa rozmieszczone wzgledem czolowych wystepów 14 i czolowych rowków 15 tak, ze linie pionowe równolegle do osi srodkowej 8 któregokolwiek bolca kotwiacego 5, poprowadzone przez zaglebienie 18 czolowego rowka 15 na powierzchni czolowej 3 dysku 2 przebiegaja zarazem przez grzbiet 19 spodniego rowka 17 na powierzchni spodniej 4 dysku 2. Fig. 8 pokazuje w przekroju (wykonanym w plaszczyznie A-A wskazanej na fig. 7) profil ksztaltu czolowych wystepów 14 i czolowych rowków oraz spodnich wystepów 16 i spodnich rowków 17 przy- kladowej tarczy 1 pokazanej na fig. 7. Widoczne jest, ze spodnie wystepy 16 i spodnie rowki 17 sa prze- suniete wzgledem czolowych wystepów 14 i czolowych rowków 15 tak, ze linia pionowa poprowadzona przez zaglebienie 18 czolowego rowka 15 na powierzchni czolowej 3 dysku 2 przebiega zarazem przez grzbiet 19 spodniego rowka 17 na powierzchni spodniej 4 dysku 2. Takie wzajemne rozmieszczenie wystepów 14, 16 i rowków 15, 17, zapewnia wystarczajaca grubosc dysku tarczy dla osadzenia wkretu mocujacego, niezaleznie czy ostrze wkretu wprowadzanego od strony powierzchni czolowej 3 trafia na czolowy wystep 14 i czolowy rowek 15 dysku 2 tarczy 1. Fig. 9 i 10 pokazuja tarcze 1 do stabilizacji podloza w innych postaciach wzoru uzytkowego, w widoku od strony powierzchni czolowej 3. Fig. 9 ilustruje tarcze 1 majaca ksztalt eliptyczny, a fig. 6 – tarcze majaca ksztalt wielokata foremnego. Pozostale korzystne szczególy wykonania tarczy 1, sa ana- logiczne do uwidocznionych na fig. 7. Tarcza 1 wedlug wzoru uzytkowego, do stabilizacji podloza, korzystnie jest wykonana integralnie z jednego rodzaju materialu, bardziej korzystnie z tworzywa sztucznego, zwlaszcza z tworzywa sztucz- nego termoformowalnego, na przyklad z tworzywa wybranego z grupy obejmujacej polipropylen i wyso- koudarowe kopolimery propylenu, kopolimery styrenu (takie jak akrylonitryl-butadien-styren, akrylonitryl- -styren-akrylan, styren-akrylonitryl), poliamidy, politereftalan butylenu. Wymienione tworzywo sztuczne moze byc zbrojone wlóknem, na przyklad wlóknem szklanym. Przecietna szerokosc dysku 2 tarczy 1 jest tak dobrana, aby co najmniej dwie tarcze wedlug wzoru uzytkowego umiescic na powierzchni odpowia- dajacej powierzchni jednej plyty izolacyjnej (na przyklad o wymiarach 0,5–0,6 m x 1–1,2 m). Grubosc dysku 2 tarczy 1 wedlug wzoru uzytkowego wynosi co najmniej 2 mm, korzystnie 2–8 mm, aby zapewnic skuteczne osadzenie gwintowanego konca metalowego wkretu w tarczy 1 i zamocowanie plyty izolacyj- nej renowacyjnego ocieplenia. Uzytecznosc tarczy 1 wedlug wzoru uzytkowego w zastosowaniu do stabilizacji podloza do za- mocowania renowacyjnego ocieplenia typu lekkiego jest wykazana ponadto ponizszymi pomiarami. Badania sily zrywajacej w zestawie: tarcza do stabilizacji podloza – metalowy wkret lacznika mocujacego plyte izolacyjna ocieplenia renowacyjnego. W badaniu stosuje sie tarcze do stabilizacji podloza o grubosci dysku tarczy 6 mm wykonane z tworzyw sztucznych (polipropylen – PP 7064, poliamid 6, polietylen wysokiej gestosci) niezbrojonych oraz z tworzyw sztucznych zbrojonych wlóknem szklanym, o wagowej zawartosci wlókien szkla- nych 20%. Badanie przeprowadza sie z zastosowaniem maszyny wytrzymalosciowej Hounsfield H5KS przy predkosci przesuwu 10 mm/min. W badaniu zastosowano wkrety Wkret-met WSR-4,8x100-D (dla których wyniki przedstawiono w tablicy 3) oraz Wkret-met KMH-6,0x100 (dla których wyniki przedsta- wiono w tablicy 4). W tablicach 3 i 4 próbki wykonane z uzyciem tworzyw sztucznych zbrojonych wlók- nem szklanym sa oznaczone symbolem GF20 (20% glass fibers). PL 70 295 Y1 6 T a b l i c a 3 T a b l i c a 4 Przeprowadzone badania wskazuja, iz tarcza wedlug wzoru uzytkowego do stabilizacji podloza zapewnia dostarczenie nowego podloza dla prac termomodernizacyjnych o nosnosci wystarczajacej dla osadzenia renowacyjnego ocieplenia. PL