Opis wzoru Przedmiotem wzoru u?ytkowego jest stabilizator od?amów kostnych ?uchwy cz?owieka przeznaczony do leczenia chirurgicznego z?ama? oraz osteotomii ko?ci ?uchwy, zw?aszcza do osteosyntezy. Z?amania ?uchwy nale?? do najcz??ciej wyst?puj?cych z?ama? okolic twarzoczaszki. Ko?? ta wyj?tkowo nara?ona jest na uraz ze wzgl?du na swoje anatomiczne usytuowanie. W leczeniu z?ama? stosowanych jest wiele technik, wybór których zale?y od rodzaju i miejsca prze?omu. Najcz??ciej u?ywane metody zak?adaj? wykorzystanie sztywnych po??cze? w postaci p?ytek. Z?amania z pojedyncz? p?aszczyzn? prze?omu stabilizowane s? zazwyczaj za pomoc? jednej lub dwóch minip?ytek, nieprzekraczaj?cych grubo?ci 1,3 mm. Podstawowa minip?ytka ma kszta?t liniowy. Oferowane s? równie? po??czone p?ytki tworz?ce dwuwymiarowy element. Przy powa?niejszych z?amaniach, o wi?kszym stopniu komplikacji i liczbie od?amów stosuje si? grubsze, maj?ce nawet ponad 2 mm grubo?ci p?ytki uniwersalne i rekonstrukcyjne. ??czone s? one do ko?ci za pomoc? wkr?tów, stabilizuj?c fragmenty w trzech kierunkach. Z ameryka?skiego opisu patentowego US6325803 (B1) znany jest sposób i urz?dzenie do osteosyntezy ?uchwy, w którym zastosowany jest element w postaci arkusza siatkowego, s?u??cego do po??cze? fragmentów ko?ci. ??czony jest on z innymi elementami zapewniaj?cymi sztywno?? konstrukcji, takimi jak grubsze p?ytki rekonstrukcyjne. Znajduje swoje podstawowe zastosowanie w rekonstrukcji ko?ci i jej ubytków. Przypadek leczenia powa?nych z?ama? ko?ci ?uchwy przy u?yciu siatki tytanowej jest opisany w publikacji SCHUG, Thomas, et al. Treatment of complex mandibular fractures using titanium mesh. Journal of Cranio-Maxillofacial Surgery, 2000, 28.4: 235-237. W europejskim opisie patentowym nr EP0566255 (B1) ujawniono implant p?ytkowy w postaci arkusza siatki o otworach prostok?tnych. Implant dopasowywany jest do powierzchni, na któr? jest nak?adany. W przytoczonym przypadku w?tpliwa mo?e by? sztywno?? elementu oraz mo?liwo?? zapewnienia dostatecznej stabilizacji przy powa?niejszych z?amaniach wielood?amowych. Z polskiego opisu patentowego nr PL227706 (B1) znana jest uniwersalna p?ytka do zespalania z?ama? wyrostka k?ykciowego ?uchwy, w kszta?cie litery A, zawieraj?ca dwa ramiona po??czone ze sob? u góry i rozchylone u do?u, i tam po??czone poprzeczk?, przy czym w miejscu ??czenia ramion znajduj? si? trzy otwory rozmieszczone na wierzcho?kach trójk?ta równoramiennego na ?ruby do mocowania p?ytki w wyrostku k?ykciowym, a przy dolnych ko?cach ramion znajduj? si? po dwa otwory na ?ruby do mocowania p?ytki w ga??zi ?uchwy. P?ytka jest symetryczna wzgl?dem osi symetrii, a poprzeczka jest poprzeczk? krzy?ow? w kszta?cie litery X o osi symetrii pokrywaj?cej si? z osi? symetrii p?ytki, przy czym cztery ramiona poprzeczki skierowane s? w kierunku poszczególnych otworów na ?ruby do mocowania p?ytki w ga??zi ?uchwy. W ameryka?skim opisie patentowym nr US6350265 (B1) ujawniono aparat do osteosyntezy ?uchwy, sk?adaj?cy si? z wyd?u?onej p?yty z wieloma otworami oraz pokrywy maj?cej ?cian? boczn?, ?cian? górn? i ?cian? ?rodkow? okre?laj?c? kana?. Cz??? ?uchwy zostaje wyci?ta, aby pozostawi? kostn? szczelin?. Wyd?u?ona p?ytka jest umieszczona wewn?trz kana?u pokrywy, a pokrywa jest przyjmowana wewn?trz ko?cistej szczeliny, aby z?agodzi? wzrost tkanki mi?kkiej w stosunku do wyd?u?onej p?ytki. Wkr?ty mocuj?ce otrzymane przez otwory pod?u?nej p?yty mocuj? p?ytk? do ?uchwy. Z ameryka?skiego zg?oszenia patentowego nr US2010152784 (A1) znany jest system wykonywania chirurgicznej naprawy kr?gos?upa, który obejmuje rozpraszacz i trwale wszczepiony system p?ytki kostnej. Ujawniono tak?e metodologi? procesu chirurgicznego, który wykorzystuje wszczepiony system p?ytki kostnej o zasadniczo pustej obj?to?ci wewn?trznej, który jest przymocowany do s?siednich kr?gów po rozproszeniu i regulacji krzywizny kr?gów i przed wyci?ciem dysku i/lub tkanki p?ytki ko?cowej przez p?ytk? kostn?. Urz?dzenie dodatkowo u?atwia pó?niejsze zastosowanie urz?dzenia do naprawy mi?dzytrzonowej w celu zespolenia lub stabilizacji dynamicznej, na przyk?ad poprzez artroplastyk? dyskow?. P?ytk? mo?na wszczepi? na sta?e, na przyk?ad gdy po??dane jest po??czenie mi?dzy do??czonymi cia?ami kr?gowymi. Celem wzoru u?ytkowego by?o opracowanie nowego stabilizatora z?ama? ?uchwy cz?owieka, który w prosty sposób adaptacyjny nadawa?by si? do ró?nego typu urazów ko?ci. Stabilizator znajduje zastosowanie zarówno w przypadku z?ama? z pojedyncz? p?aszczyzn? prze?omu oraz z?ama? wielokrotnych. Dzi?ki zastosowaniu wi?kszej liczby elementów pomocniczych stabilizator b?d?cy przedmiotem wzoru u?ytkowego wykazuje wzrost sztywno?ci konstrukcji i zapewnienie odpowiedniej stabilizacji. Stabilizator od?amów kostnych ?uchwy, wed?ug wzoru u?ytkowego sk?ada si? z elementu bazowego, co najmniej jednego elementu pomocniczego oraz wkr?tów mocuj?cych, przy czym element bazowy stanowi p?ytka z siatk? równomiernie rozmieszczonych otworów, a element pomocniczy jest w postaci p?askiej p?ytki ramkowej z równomiernie rozmieszczonymi otworami, za? otwory wyst?puj?ce w elemencie bazowym oraz w elemencie podstawowym dopasowane s? do siebie - maj? jednakow? ?rednic? oraz do ?rednicy wkr?tów mocuj?cych. Korzystnie w elemencie bazowym otwory rozmieszczone s? równomiernie na ca?ej powierzchni w rz?dach. Korzystnie w elemencie pomocniczym otwory rozmieszczone s? w jednym rz?dzie na obwodzie. Korzystnie odleg?o?? mi?dzy ?rodkami otworów wynosi od 1,2 do 1,5 d?ugo?ci ?rednicy otworu. Oba rodzaje elementów aplikowane s? od strony zewn?trznej, nak?adane na ko?? i mocowane do niej przy u?yciu standardowych wkr?tów mocuj?cych u?ywanych w zabiegach osteosyntezy. Element bazowy jest podstawowym elementem we wszystkich przypadkach z?ama? oraz wystarczaj?cy przy zespoleniu z?ama? pojedynczych. W przypadku z?ama? wielokrotnych dodatkowo na p?ytk? bazow? nak?adane s? elementy pomocnicze tworz?c warstwow? konstrukcj?. Element bazowy stanowi stela?, umo?liwiaj?c stabilizacj? mniejszych fragmentów od?amów kostnych za pomoc? wkr?tów o minimalnych ?rednicach. Mo?liwo?? zastosowania wkr?tów mniejszych ni? przy mocowaniu standardowych p?ytek pozwala na unieruchomienie niewielkich fragmentów, bez ryzyka ich pokruszenia. Zastosowanie wi?kszej liczby elementów pomocniczych skutkuje wzrostem sztywno?ci konstrukcji i zapewnieniem odpowiedniej stabilizacji. Stabilizator wed?ug wzoru u?ytkowego pozwala na dok?adne dopasowanie geometrii p?ytek do powierzchni ko?ci. Obni?one jest zatem ryzyko wyst?pienia lokalnych nacisków na ko??, powoduj?cych martwic? tkanki. Zastosowanie konstrukcji warstwowej pozwala ponadto na operowanie parametrem sztywno?ci implantu, w zale?no?ci od rodzaju i stopnia powagi urazu. Proponowany system stabilizacji od?amów kostnych ko?ci ?uchwy mo?e by? zastosowany w leczeniu z?ama? pojedynczych i wielood?amowych. Dzi?ki warstwowemu uk?adowi cienkich p?ytek, ostateczny kszta?t mo?na dok?adnie dopasowa? do powierzchni leczonej ko?ci ?uchwy. Ponadto prosty kszta?t implantu w postaci siatki pozwala na szerokie zastosowanie przy z?amaniach skomplikowanych, mo?liwe jest utwierdzenie p?ytek w dogodnym miejscu zespalanej ko?ci. Jednocze?nie u?ywaj?c tylko tego systemu nie ma potrzeby stosowania dodatkowych p?ytek wzmacniaj?cych zespolone od?amy. Przedmiot wzoru u?ytkowego przedstawiony jest bli?ej w przyk?adach realizacji oraz na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia konstrukcj? z?o?on? stabilizatora do zastosowania przy z?amaniu wielokrotnym, fig. 2 przedstawia u?o?enie elementów przed dopasowaniem do powierzchni ko?ci, fig. 3 przedstawia element bazowy w widoku z góry, fig. 4 przedstawia element pomocniczy w widoku z góry. Przyk?ad 1 Element bazowy 1 w postaci p?ytki ma kszta?t siatkowego arkusza o grubo?ci 0,3 mm o oczkach okr?g?ych 4 o ?rednicy ?2 mm. W p?ytce bazowej 1 otwory 4 rozmieszczone s? równomiernie na ca?ej powierzchni w rz?dach. P?ytki pomocnicze 2 tworz? ramk? z otworami 4 rozmieszczonymi w jednym rz?dzie na obwodzie w sposób zgodny co do ich umiejscowienia z jednakowymi otworami w p?ytce bazowej 1. Odleg?o?? pomi?dzy ?rodkami otworów 4 w rz?dach wynosi 2,6 mm. Na p?ytk? bazow? 1 nak?ada si? trzy p?ytki ramkowe 2 w celu zwi?kszenia sztywno?ci konstrukcji implantu z?o?eniowego. Przyk?ad 2 Element bazowy 1 w postaci p?ytki ma kszta?t siatkowego arkusza o grubo?ci 0,3 mm o oczkach okr?g?ych 4 o ?rednicy ?2 mm. W p?ytce bazowej 1 otwory 4 rozmieszczone s? równomiernie na ca?ej powierzchni w rz?dach. P?ytki pomocnicze 2 tworz? ramk? z otworami 4 rozmieszczonymi w jednym rz?dzie na obwodzie w sposób zgodny co do ich umiejscowienia z jednakowymi otworami w p?ytce bazowej 1. Odleg?o?? pomi?dzy ?rodkami otworów 4 w rz?dach wynosi 3 mm. Na p?ytk? bazow? 1 nak?ada si? trzy p?ytki ramkowe 2 w celu zwi?kszenia sztywno?ci konstrukcji implantu z?o?eniowego. Przyk?ad 3 Element bazowy 1 w postaci p?ytki ma kszta?t siatkowego arkusza o grubo?ci 0,5 mm o oczkach okr?g?ych 4 o ?rednicy ?2 mm. W p?ytce bazowej 1 otwory 4 rozmieszczone s? równomiernie na ca?ej powierzchni w rz?dach. P?ytki pomocnicze 2 tworz? ramk? z otworami 4 rozmieszczonymi w jednym rz?dzie na obwodzie w sposób zgodny co do ich umiejscowienia z jednakowymi otworami w p?ytce bazowej 1. Odleg?o?? pomi?dzy ?rodkami otworów 4 w rz?dach wynosi 2,6 mm. Na p?ytk? bazow? 1 nak?ada si? dwie p?ytki ramkowe 2 w celu zwi?kszenia sztywno?ci konstrukcji implantu z?o?eniowego. Przyk?ad 4 Element bazowy 1 w postaci p?ytki ma kszta?t siatkowego arkusza o grubo?ci 0,5 mm o oczkach okr?g?ych 4 o ?rednicy ?2 mm. W p?ytce bazowej 1 otwory 4 rozmieszczone s? równomiernie na ca?ej powierzchni w rz?dach. P?ytki pomocnicze 2 tworz? ramk? z otworami 4 rozmieszczonymi w jednym rz?dzie na obwodzie w sposób zgodny co do ich umiejscowienia z jednakowymi otworami w p?ytce bazowej 1. Odleg?o?? pomi?dzy ?rodkami otworów 4 w rz?dach wynosi 3 mm. Na p?ytk? bazow? 1 nak?ada si? dwie p?ytki ramkowe 2 w celu zwi?kszenia sztywno?ci konstrukcji implantu z?o?eniowego. PL PL PL PL PL PL