Opis wzoru Przedmiotem wzoru u?ytkowego jest wie?a kratownicowa, przeznaczona do mocowania urz?dze? maj?cych zastosowanie w telekomunikacji bezprzewodowej oraz w dziedzinach pokrewnych. Wi?kszo?? powszechnie stosowanych wie? jest wykonana z metalu i ma budow? kratownicow? albo posta? walca, b?d? pustego w ?rodku sto?ka. Z opisu ochronnego wzoru u?ytkowego PL67556 Y1 znany jest maszt kratownicowy, przeznaczony w szczególno?ci do monta?u urz?dze? radiokomunikacyjnych, zawieraj?cy kratownicowe segmenty g?ówne o przekroju trójk?ta równobocznego, które sk?adaj? si? z trzech wzd?u?nych pr?tów zamykaj?cych przebiegaj?cych przez naro?niki trójk?ta stanowi?cego przekrój segmentu, pomi?dzy którymi zamocowane s? naprzemiennie sko?ne pr?ty usztywniaj?ce i poziome pr?ty usztywniaj?ce, tworz?ce kratownice na ka?dym z boków segmentu. Poziome pr?ty usztywniaj?ce maj? na górnej powierzchni zewn?trznej przebiegaj?ce w kierunku d?ugo?ci pr?ta karby, przy czym pr?ty usztywniaj?ce sko?ne i poziome oraz wzd?u?ne pr?ty zamykaj?ce segmentu g?ównego wykonane s? z zamkni?tych profili aluminiowych. Z opisu zg?oszonego wynalazku P.327983A1 znany jest naziemny maszt antenowy z?o?ony z roz??cznie po??czonych segmentów wsporczych o lekkiej konstrukcji. Segmenty zaopatrzone s? w dwa elementy trójk?tne, w wierzcho?kach których znajduj? si? w?z?ówki, za? roz??czalne po??czenia czo?owego, prawego i lewego pr?ta segmentów znajduj? si? poza wierzcho?kami elementów trójk?tnych. Dwa kolejne segmenty wsporcze s? po??czone za pomoc? przynajmniej jednej w?z?ówki przej?ciowej znajduj?cej si? w symetrycznie rozmieszczonych cz??ciach segmentów wsporczych. Z opisu patentowego PL193371 B1 znana jest wie?a antenowa wykonana w postaci rurowej lub kratownicowej konstrukcji no?nej, zwie?czonej osadzon? wahliwie platform?. Kraw?dzie platformy po??czone s? z fundamentem pionowymi lub uko?nymi odci?gami stabilizuj?cymi, zapewniaj?cymi jej sta?e wypoziomowanie. Natomiast znana z opisu ochronnego wzoru u?ytkowego PL59577 Y1 wie?a antenowa z?o?ona jest z trzech masztów usytuowanych w naro?ach trójk?ta równobocznego, po??czonych ze sob? roz??cznie rurami konstrukcyjnymi i skratowanych roz??cznie pr?tami st??enia uko?nego. Ka?dy z trzech masztów wykonany jest w formie kratownicy przestrzennej i sk?ada si? z segmentów zestawionych w osi pionowej, tworz?cych wie?? o sta?ym przekroju, tj. bez nachylenia elementów kraw?dziowych (masztów). Ponadto w ka?dym segmencie pionowe pr?ty po??czone s? obustronnie z p?ytami monta?owymi, wyposa?onymi we wsporniki. Inna dwusegmentowa wie?a strunobetonowa, wykorzystana do celów telekomunikacyjnych, znana jest z opisu patentowego PL208376 B1. Obydwa segmenty maj? kszta?t sto?kowy i s? wzajemnie po??czone stalowymi ko?nierzami. Wie?a posiada jednocz??ciow? konstrukcj? pomostów roboczych, nak?adan? zaciskowo, bez po??cze? ?rubowych, na trzon górnego segmentu wie?y. Wie?a modu?owa turbiny wiatrowej wed?ug patentu europejskiego EP2877654T3, posiada konstrukcj? z?o?on? z dwóch cz??ci: dolnej, kratowej, ze s?upami naro?nymi (kraw??nikami) wykonanymi ze stalowych rur okr?g?ych, ??czonych w po??czeniach doczo?owych, pier?cieniowych na ?ruby, oraz cz??ci górnej - stalowej, pe?no?ciennej, rurowej. Cz??? kratowa st??ana jest przy tym pr?tami poziomymi rurowymi oraz uko?nymi st??eniami rozci?ganymi wykonanymi z lin drucianych, zaopatrzonych w urz?dzenia napr??aj?ce. Rozwi?zanie wie?y znane z opisu patentu EP2444571B1 polega na zastosowaniu konstrukcji kratowej o rzucie sze?ciok?ta i skokowo zmiennej zbie?no?ci na wysoko?ci, gdzie zastosowano nietypowe, cienko?cienne profile i specjalnie dostosowane blachy w?z?owe. Sztywno?? konstrukcji jest zdecydowanie zró?nicowana na wysoko?ci, zw?aszcza w dolnej cz??ci. Opisane wy?ej, znane rozwi?zania techniczne, nie rozwi?zuj? postawionego problemu, wykonania modu?owej konstrukcji wie? przestawnych, o ró?nej wysoko?ci, spe?niaj?cych okre?lone wymagania funkcjonalne, szczególnie do zastosowa? w telekomunikacji bezprzewodowej. Wie?a kratownicowa o konstrukcji modu?owej, zawieraj?ca kratownicowe segmenty o przekroju trójk?ta równobocznego, tworz?ce trzon wie?y stale zbie?ny i o zmiennej szeroko?ci, a ka?dy segment od dolnego do górnego ma wykonane z kszta?towników trzy s?upki naro?ne, usytuowane w wierzcho?kach trójk?ta stanowi?cego przekrój tego segmentu, skratowane pr?tami, przy czym s?upki naro?ne kolejnych segmentów po??czone s? roz??cznie, charakteryzuje si? tym, ?e ma podstaw? wie?y, wykonan? z elementów belkowo-p?ytowych jako podpora po??czona z ?aw?, a ka?dy ze s?upków naro?nych dolnego segmentu podporowego trzonu wie?y po??czony jest z??czem zawiasowym z podstaw? wie?y poprzez segment startowy. W trzonie wie?y segmenty po?rednie, usytuowane mi?dzy segmentami górnymi oraz dolnym segmentem podporowym, maj? s?upki naro?ne po??czone sztywnymi poziomymi pr?tami oraz uko?nymi pr?tami, a w segmentach górnych s?upki naro?ne po??czone s? sztywnymi poziomymi pr?tami, za? w segmentach podporowych s?upki naro?ne ??cz? sztywne portalowe st??enia pr?towe. D?ugo?? ?awy odpowiada wymiarowi podstawy wie?y. Na ka?dej podstawie wie?y znajduje si? balast z elementów prefabrykowanych oraz monta?owe belki. W trzonie wie?y segmenty górne posiadaj? mi?dzy pr?tami poziomymi konstrukcje wsporcze oraz pomosty obs?ugowe, a tak?e sztywne pochwyty asekuracyjne, a trzon wie?y ma wysoko?? od 20 m do 50 m. W rozwi?zaniu wed?ug wzoru u?ytkowego konstrukcja trzonu wie?y wykonana jest modu?owo z elementów ??czonych roz??cznie, co umo?liwia ?atwy demonta? oraz ponowne ich wykorzystanie. Ponadto zastosowanie pomostów obs?ugowych umo?liwia swobodny transport pionowy elementów we wn?trzu trzonu wie?y, pomi?dzy s?upkami naro?nymi, zarówno w fazie monta?u wie?y, jak i podczas prac instalacyjnych. Modu?owa budowa umo?liwia wznoszenie wie? o ró?nej wysoko?ci od 20 do 50 m, a cechy konstrukcyjne podstawy pozwalaj? na jej posadowienie w ró?nych uwarunkowaniach terenu. Rozwi?zanie to umo?liwia tak?e prowadzenie monta?u wysoko?ciowego bez u?ycia d?wigu lub innych pomocniczych konstrukcji (np. ?urawia wie?owego). Jednocze?nie konstrukcj? wed?ug zg?oszenia cechuje wysoki poziom no?no?ci, tj. znaczna ilo?? i rozmiary elementów systemów antenowych, które mo?na zamontowa? na wie?y oraz rozwi?zania funkcjonalne w zakresie dost?pu i obs?ugi do tych instalacji. Przedmiot wzoru pokazano na rysunkach, gdzie fig. 1 przedstawia widok uproszczony wie?y kratownicowej, fig. 2 przedstawia typoszereg wie? wed?ug wysoko?ci, fig. 3 przedstawia detale segmentu po?redniego trzonu wie?y, fig. 4 przedstawia widok uproszczony segmentu podporowego trzonu wie?y, fig. 5 przedstawia detale uproszczonego przekroju poprzecznego trzonu wie?y, fig. 6 przedstawia widok górnych segmentów wie?y, fig. 7 przedstawia detale uproszczonego przekroju poprzecznego górnego segmentu, fig. 8 przedstawia uproszczony przekrój poprzeczny podstawy, fig. 9 przedstawia uproszczony przekrój wzd?u?ny podstawy, fig. 10 przedstawia posadowienie wie?y w gruncie. Wie?a kratownicowa sk?ada si? ze stalowego, stale zbie?nego i o zmiennej szeroko?ci kratowego trzonu 1 wie?y, o konstrukcji modu?owej i podstawy 2 wie?y, wykonanej z elementów prefabrykowanych, jak pokazano na fig. 1. Trzon 1 wie?y ma zmienn? skokowo wysoko?? od 20 m do 50 m, z zachowaniem pi?ciometrowego modu?u. Trzon 1 kratowy ma budow? modu?ow? z?o?on? z segmentów po?rednich Mn usytuowanych mi?dzy górnymi segmentami M1 i M2 oraz dolnym segmentem podporowym MP. Ka?dy z segmentów wie?y sk?ada si? z trzech s?upków naro?nych 3, rozmieszczonych w rzucie na planie trójk?ta równobocznego, w jego wierzcho?kach. S?upki naro?ne 3 ??cz? sztywne poziome pr?ty 4 oraz uko?ne pr?ty 5 (ci?gnowe), przy czym w segmentach po?rednich zastosowano wst?pnie napinane uko?ne pr?ty 5, jak pokazano na fig. 1, 3, 4 i 5. W segmentach podporowych MP s?upki naro?ne 3 ??cz? sztywne portalowe st??enia pr?towe 6, co eliminuje mo?liwo?? przypadkowego uszkodzenia wiotkiego ci?gna oraz zapewnia mo?liwo?? swobodnego wykorzystania przestrzeni pod wie??, w jej podstawie 2. W segmentach górnych M1 i M2 (fig. 6, 7) s?upki naro?ne 3 po??czone s? tylko sztywnymi poziomymi pr?tami 4, co u?atwia dost?p elementów systemów antenowych. Ka?dy ze s?upków naro?nych 3 wykonany jest jako konstrukcja stalowa z kszta?towników 7, z uniwersalnym otworowaniem do po??cze? z elementami spinaj?cymi w ka?dym segmencie (fig. 3 i 4), co automatyzuje i usprawnia proces monta?u. Ka?dy ze s?upków naro?nych 3 po??czony jest przegubowo z podstaw? 2 wie?y poprzez segment startowy 8, wyposa?ony w z??cze zawiasowe (fig. 4). Ponadto kszta?towniki 7 maj? szczeble do mocowania kabli antenowych, a na jednym ze s?upków naro?nych 3 wykonana jest drabinka w?azowa, zaopatrzona w system asekuracji (niepokazane na rysunku). Wszystkie wy?ej opisane elementy trzonu 1 wie?y scalane s? ze sob? w sposób roz??czny, po??czeniami ?rubami zwyk?ymi, co umo?liwia wielokrotny monta? i demonta? wie?y. Segmenty górne M1 i M2 (fig. 6, 7) posiadaj? konstrukcje wsporcze (uchwyty) do mocowania anten 9 oraz pomosty obs?ugowe 10, uk?adane na poziomych pr?tach 4, a tak?e sztywne pochwyty asekuracyjne 11. Podstawa 2 wie?y sk?ada si? z trzech jednakowych dolnych podpór 12 po??czonych z ?aw? 13, wykonanych jako elementy belkowo-p?ytowe, jak pokazano na fig. 8 i 9. D?ugo?? ?aw 13 dostosowana jest do wymiaru podstawy 2 wie?y, natomiast podpora 12 jest taka sama - bez wzgl?du na wymiar podstawy 2 oraz wysoko?? wie?y. Dla stateczno?ci posadowienia wie?y, tj. uzyskania odpowiedniego utwierdzenia konstrukcji wie?y, zarówno podpory 12, jak i elementy ??cznikowe 13 wykonane s? jako prefabrykaty ?elbetowe po??czone roz??cznie, co umo?liwia ich wielokrotne stosowanie. Dodatkowo ka?d? podstaw? 2 wie?y stabilizuje si? balastem z elementów prefabrykowanych 14 o wielko?ci dostosowywanej do potrzeb konkretnego obiektu, którym obci??a si? p?yty dolnych podpór 12 i ?aw 13. Konstrukcja podstawy 2 wie?y pozwala równie? na dodatkow? stabilizacj? poprzez zag??bienie fundamentu w gruncie lub wykonanie nasypu (fig. 10). Na podstawie 2 wie?y znajduj? si? monta?owe belki 15 dla ustawienia (w obrysie rzutu wie?y) urz?dze? nadawczo-odbiorczych, a dla wie? o wysoko?ci 30 m i wi?kszej, tak?e prefabrykowanego kontenera teletechnicznego 16, co pozwala ograniczy? powierzchni? zajmowan? przez obiekt telekomunikacyjny (stacj? bazow?; punkt sieciowy) oraz wykorzysta? mas? dodatkowych elementów technologicznych jako balast, zapewniaj?cy stateczno?? posadowienia wie?y. PL PL PL PL PL PL PL PL PL