Wynalazek niniejszy dotyczy utlenia¬ nia amonjaku w konwertorze katalitycz¬ nym w celu produkcji tlenków azotowych oraz ich pochodnych.W metodach zwykle stosowanych przjr utlenianiu amonjaku do postaci tlenków azotowych i prowadzacych do wyrobu kwasu azotowego, mieszanine gazuamonjakalnego oraz powietrza atmo¬ sferycznego, w odpowiednim stosunku, przepuszcza sie nad cialem katalitycz- nem, np. platynac gabczasta lub t. p., utrzymywanem w odpowiedniej tempe¬ raturze. Produktami reakcji chemicznych wywolywanych przez katalizator sa tlenki azotu, para oraz wszystek azot, zawarty w powietrzu, uzytem do sporzadzenia poczatkowej mieszaniny lotnego amo¬ njaku z powietrzem. Pierwszym pro¬ duktem utleniania jest tlenek azotu (NO); odpowiednia reakcje mozna przedstawic zapomoca równania: 4 NH3 + 5 02 + 20 N2 = = 4NO + 6H20 + 20 N2 W nastepnym procesie pochlaniania konieczne jest dodanie nowej ilosci po¬ wietrza, wystarczajacej przynajmniej do utlenienia tlenku azotu (NO) do bezwo¬ dnika azotowego (N205), przyczem ten ostatni odrazu zmienia sie przy pomocy obecnej wody na kwas azotowy (HNOs): 4 NO + 20 N2 + 3 02 + 15 N2 = 4 NO + 3 02 -f + 35 N2 = 2 N205 + 35 N2 Zatem, przybywajacy gaz do wiezy pochlaniajacej zawiera jako maximum 9,5% objetosci tlenków azotowych i 90,5% objetosci azotu nieczynnego. Ta znaczna objetosc gazu pasywnego utrudnia na¬ stepne procesy utlenienia i pochlanianiaw wiezy absorbcyjnej, przedewszystkiem znacznie wydluzajac termin niezbedny do utlenienia tlenku azotowego (NO) do dwutlenku azotowego w wiezy utlenia¬ jacej oraz do ponownego utlenienia tego samego gazu (NO), oddzialywaniem wza- jemnem dwutlenku azotu i wody w wiezy pochlaniajacej, zgodnie z równaniami: 2 N02 -f H20 = HNOc + HN02 3 HN02 = 2 NO + HNO. + H90 Wedlug doswiadczen Lunge'egoiBerl'a (Zeit. angew. Chem. 18,807 1906; 20, 1713, 1907) okresy czasu, niezbedne dla utle¬ nienia tlenku azotu (NO) róznego roz¬ cienczenia, sa nastepujace: °/o NO w powietrzu Czas w minutach dla 95% NO, majacego bvc utlenionym do __ NQ2 10 0.5 1 9 0,1 90 Poniewaz tlenki azotu w gazach zo¬ staja pochlaniane a pozostalosc tlenków staje sie coraz to bardziej rozcienczona, przeto ponowne utlenienie wymaga coraz to wiecej czasu i przy wszelkich stoso¬ wanych w praktyce systemach wiez po¬ chlaniajacych czesc tlenków azotu zawsze uchodzi pod postacia tlenku azotu (NO), który nie zdazyl, dla braku czasu, utle¬ nic sie do dwutlenku (N02).Niniejszy wynalazek ma na celu obej¬ scie powyzszych trudnosci i braków przez uskutecznienie procesu w warunkach, za¬ pewniajacych uzyskanie, mówiac prak¬ tycznie, calkowitej ilosci tlenków azotu z usunieciem zupelnem lub zmniejsze¬ niem do minimum ilosci azotu nieczyn¬ nego.Wynalazek polega na procesie utle¬ niania amonjaku, wedlug którego amo- njak przepuszcza sie przez konwertor kata¬ lityczny w mieszaninie z tlenem lub po¬ wietrzem, wzbogaconem w tlen, z zastoso¬ waniem odpowiednich srodków ostroz¬ nosci dla zapobiezenia wytwarzaniu sie mieszaniny wybuchowej.Wynalazek polega dalej na procesie utleniania amonjaku, wedlug którego amonjak przepuszcza sie przez konwer¬ tor katalityczny w mieszaninie z tlenem (lub powietrzem utlenionem) i para, któ¬ rej obecnosc wywiera ten skutek, ze czyni mieszanine niewybuchajaca.W sklad wynalazku wchodzi wreszcie aparat do urzeczywistnienia opisanego powyzej procesu.Celem praktycznego zrealizowania wy¬ nalazku pozyteczna jest rzecza zmieszac amonjak przed przejsciem tegoz przez konwertor katalityczny z czystym tlenem lub powietrzem, wzbogaconem w tlenr lub gazem, bogatym w tlen, otrz)'ma- nemi w jakikolwiek stosowny sposób, np. zapomoca frakcjonowania powietrza plynnego.Znaleziono, ze mieszanina amonjaku lotnego z tlenem, w ten sposób otrzy¬ mana, w stosunkach, warunkujacych po¬ wstawanie NO,N203,N204 lub N205, moze byc uczyniona niewybuchajaca przez do¬ mieszke do niej pary wodnej, o ile tem¬ peratura mieszaniny jest utrzymana po¬ wyzej punktu skraplania sie pary, oraz ze mieszanine te mozna utlenic przez przepuszczenie jej nad odpowiednim ka¬ talizatorem, jak np. rozpalona platyna gabczasta, przyczem osiaga sie prawie teoretyczna wydajnosc tlenków azoto¬ wych.Stosownie do ilosci uzytego tlenu po utlenieniu gazu mozna badz to skro¬ plic pare zapomoca chlodzenia, przy¬ czem osiaga sie tlenek azotu w stanie czystym, badz tez gaz chlodzi sie w obec¬ nosci tlenu w ilosci, wystarczajacej do wytworzenia plynnego kwasu azotowego (HNO,).Dalej, poniewaz rozcienczony gaz praw¬ dopodobnie wywiera wplyw czesciowo swem wlasnem chlodzeniem, jasnem jest — 2 —i przeto, ze mniejsza obje-tosc pary wodnej wywola ten sam skutek, co cztery obje¬ tosci azotu zmieszane z powietrzem z je¬ dna objetoscia tlenu, a to dlatego, ze cieplo wlasciwe pary jest wyzsze od ciepla wlasciwego azotu w stosunku 1,2 do 1,0 dla jednakowych objetosci. Wy¬ dajnosc z danej powierzchni katalizatora mozna wiec uczynic znaczniejsza, ani¬ zeli ma to miejsce przy uzyciu samego powietrza. Jak to bylo zaznaczone po¬ wyzej, tlen mozna zastosowac w miesza¬ ninie z amonjakiem w stosunku niezbe¬ dnym do utworzenia N2OnN204 lub N2Os i mieszaniny uczynic niewybuchajacemi przez dodanie wystarczajacej ilosci pary wodnej.Jako przyklady, ilustrujace niezbedne ilosci pary, mozna przytoczyc nastepu¬ jace wskazówki sporzadzenia gazu, przy¬ datnego do utlenienia katalitycznego: I(N20,) II (N,04) III (N205) Odsetki amonjaku na objet. 14.5 10.0 16.2 „ tlenu „ „ 22.5 17.7 32.8 „ pary „ „ 63.0 72.3 51.0 Mieszaniny te zamieniaja sie na tlenki azotu z najwyzszym rezultatem iloscio¬ wym zapomoca katalizatora w postaci platyny gabczastej, przyczem tempera¬ tura tej ostatniej utrzymuje sie na nale¬ zytym poziomie przez samo cieplo utle¬ niania, bez potrzeby uciekania sie do ogrzewania zewnetrznego do tempera¬ tury ponad podegrzanie poczatkowe mie¬ szaniny do 250°C.Mozna posilkowac sie którakolwiek z tych mieszanin, lecz jezeli chodzi o pro¬ dukcje kwasu azotowego, to zaleca sie uzycie mieszaniny III, jako posiadajacej dostateczna ilosc tlenu. Do wytwarzania tlenku azotowego nalezy uzyc mieszanin I lub II, przyczem równiez otrzymuje sie pewna ilosc kwasu azotowego dzieki dzialaniu pomiedzy wyzszym tlenkiem azo¬ towym i woda, zgodnie z równaniami, podanemi juz powyzej.Widoczne jest, ze mieszanina III, acz¬ kolwiek zawierajaca wiecej tlenu niz I i II, jest bogatsza w amonjak, dzieki re¬ dukcji zawartosci pary wodnej kosztem rozcienczajacego dzialania tlenu. W ten sposób, przy uzyciu tej mieszaniny wy¬ dajnosc konwertora oraz stezenie kwasu azotowego, wytwarzanego przez konden¬ sacje, zwiekszaja sie w porównaniu z mie¬ szaninami I i II. Pod tym wzgledem wa¬ runki sa wrecz przeciwne warunkom, osiaganym w wypadku uzycia powietrza, kiedy mieszanina z N203 posiada oczy¬ wiscie zawartosc amonjaku wyzsza, ani¬ zeli dwie pozostale. « Skoro przy procesie utleniania chodzi o wytwarzanie kwasu azotowego, to jest raczej wskazane dodac calkowita ilosc tlenu, niezbednego do wytworzenia kwasu azotowego, do mieszaniny pierwotnej, wprowadzonej do konwertora (w postaci mieszaniny J\[o III), niz doprowadzac czesc tlenu, w charakterze tlenu wtórnego, po utlenieniu w konwertorze.Nie jest pozadane dodawac pary lub tlenu mniej, anizeli to wskazano powyzej, lecz mozna zmieniac stosunek wzajemny tych czynników, w celu regulowania tem¬ peratury procesu.Nalezy podtrzymywac temperature mie¬ szaniny na poziomie wyzszym od punktu kondensacji pary, przepuszczajac ja np- przez ogrzewane rury aluminjowe lub z innego odpowiedniego tworzywa, od¬ pornego na dzialanie gazu, poczem do¬ prowadza sie ja d-o konwertora utleniaja¬ cego amonjak, do którego gaz przeszedl przez katalizator, skladajacy sie, naprzy- klad z ogrzanej platyny gabczastej. Pro¬ dukt utleniony chlodzi sie nastepnie w obecnosci dostatecznej ilosci tlenu do¬ datkowego w celu utworzenia kwasu azo¬ towego, który otrzymuje sie w postaci rozcienczonej, przyczem nie jest wcale rzecza konieczna stosowanie jakichkol¬ wiek wiez pochlaniajacych, poniewaz re- — 3 —akcja dokonywa sie z zadawalajaca szyb¬ koscia, by zapewnic zupelne pochlo¬ niecie, nawet przy stosunkowa malej obje¬ tosci chlodnicy.Dla zapobiezenia wybuchom, które moglyby nastapic w razie przerwania doplywu pary, mozna utworzyc miesza¬ nine amonjaku, tlenu i pary, wpryskujac rozczyn amonjaku w wode, do ogrzanej komory lub rury. przez która przyplywa tlen i ustosunkowawszy odpowiednio ilosci wzgledne rozczynu amonjaku i tlenu.Tak np. rozczyn 24%-wy NH3 wtryskuje sie do gazu tlenowego w takim stosunku, izby otrzymana mieszanina posiadala sklad, wyszczególniony w Nr. III. Stosunek pary i amonjaku reguluje sie stopniowo, wy¬ chodzac z rozczynu wodnego amoniaku, znanego i stalego skladu; samo przez sie rozumie sie, ze niema potrzeby rozpo¬ czynac od rozczynu amonjaku, zawiera¬ jacego wiecej amonjaku, anizeli rozczyn, nasycony pod cisnieniem atmosferycznemu zawierajacy 33% NH3 oraz posiadajacy ciezar wlasciwy 0,880, tak ze procesu nie potrzeba przeprowadzac pod cisnieniem.Rysunek wyobraza schematycznie je¬ dna z zadawalajacych form wykonania aparatu, sluzacego do urzeczywistnienia niniejszego sposobu. Aparat jest zaopa¬ trzony w wezownice a z glinu lub inna odpowiednia rure w charakterze odpa- rowywacza, przez który przechodzi re¬ gulowany strumien tlenu lub powietrza utlenionego, utrzymywany w tempera¬ turze ponad 150° C w jakikolwiek spo¬ sób, po tego strumienia tlenu lub wzbo¬ gaconego w tlen powietrza wtryskuje sie strumien rozczynu amonjaku przez rurke c oraz klape d, przylegajace do klapy wlotowej dla tlenu b. Plyn ulatnia sie calkowicie w wezownicy i mieszanina ga¬ zowa plynie do podgrzewacza, skladaja¬ cego sie naprzyklad z pewnej liczby ru¬ rek glinowych e w komorze /, ogrzewa¬ nej goracemi gazami lub t. p. do tempe¬ ratury okolo 250°C. Dla przyspieszena procesu wyparowywania oraz ulatwienia mieszania sie tlenu, pary wodnej oraz amonjaku, rure wyparowywujaca mozna napelnic calkowicie lub czesciowo wió¬ rami aluminjowemi lub innym odpowied¬ nim materjalem. W razie potrzeby mozna wytwarzana w wezownicy mieszanine ga¬ zowa wzbogacic badz to amonjakiem, badz tlenem, wprowadzajac te substancje do ukladu pomiedzy wyparnica i pod¬ grzewaczem, lub tez mozna takze wpry- skiwac wode lub wpuszczac pare do wy- parnicy i wprowadzac gaz amonjakowy przez odpowiednia rure. Jezeli gaz ten dodaje sie poza wyparnica, to nalezy przedsiewziac srodki, zapewniajace do¬ kladne mieszanie, przepuszczajac naprzy¬ klad gazy przez druga wezownice lub uklad rur.Po przejsciu przez podgrzewacz mie¬ szanina gazowa wchodzi do konwertora katalitycznego g, jakiejkolwiek dowolnej postaci, ogrzewanego zapomoca gora¬ cych gazów lub w jakikolwiek inny spo¬ sób do odpowiedniej temperatury. Przy obróbce mieszaniny, nadajacej sie do wy¬ tworzenia N2Os lub N204, nalezy dodac dalsze ilosci tlenu (wpuszczajac go na¬ przyklad w punkcie h) do chlodnicy i, do której gazy przyplywaja z konwertora, a kwas plynny mozna wyciagac przez otwór k, umieszczony w czesci dolnej chlodnicy; w razie potrzeby mozna chlo¬ dnice polaczyc wylotem / z wieza absorb- cyjna, w której zachodziloby pochlanianie resztek tlenków azotowych.Przy wytwarzaniu tlenku azotu dalsze dodawanie tlenu nie jest potrzebne, przy- czem woda i para skroplona z pary wy¬ prowadza minimalne ilosci tlenków azo¬ towych w postaci kwasu azotowego z chlo¬ dnicy przez wyjscie, podczas gdy tlenek azotu, wolny od zwiazków utleniania wyz¬ szego, zostaje zebrany lub poddaje sie suszeniu zapomoca oziebiania lub w wiezykwasem siarczanym albo w inn}7 jaki- olwiek sposób, przed zebraniem.Produkt mozna równiez w razie po¬ reby zmieszac z tlenem w ilosci wy¬ prezajacej do przeprowadzenia go na wutlenek azotu (N02), który nastepnie ddziela sie w postaci czystej zapo- oca ochladzania.Jest rzecza zrozumiala, ze wynalazek ie ogranicza sie do szczególów kon- rukcyjnych, podanych powyzej jedynie p charakterze przykladu, gdyz ten sam ^1 mozna osiagnac i zapomoca innych ipowiednich aparatów; mozna równiez odyfikowac w odpowiedni sposób, sto- )wnie do najrozmaitszych potrzeb pra- tyki, stosunki ilosciowe, w jakich mie- zaniny przechodza przez aparaty, oraz -odki i sposoby tworzenia czesci skla- owych mieszanin oraz samych mieszanin tych skladników. PL PL PLThe present invention relates to the oxidation of ammonia in a catalytic converter to produce nitrogen oxides and their derivatives. In the methods commonly used for oxidizing ammonia to nitrogen oxides and producing nitric acid, a mixture of ammonia gas and atmospheric air, in an appropriate ratio, is passed over a catalytic body, e.g., sponge platinum, etc., maintained at an appropriate temperature. The products of the chemical reactions induced by the catalyst are nitrogen oxides, steam, and any nitrogen contained in the air used to prepare the initial mixture of volatile ammonia with air. The first oxidation product is nitric oxide (NO); the corresponding reaction can be represented by the equation: 4 NH3 + 5 O2 + 20 N2 = = 4NO + 6H2O + 20 N2 In the next absorption process it is necessary to add a new quantity of air, sufficient at least to oxidize the nitrogen oxide (NO) to nitric anhydride (N2O5), the latter being immediately converted into nitric acid (HNOs) by the water present: 4 NO + 20 N2 + 3 O2 + 15 N2 = 4 NO + 3 O2 -f + 35 N2 = 2 N2O5 + 35 N2 Thus, the gas arriving at the absorption tower contains a maximum of 9.5% by volume of nitrogen oxides and 90.5% by volume of inert nitrogen. This significant volume of passive gas makes the subsequent oxidation and absorption processes in the absorption tower more difficult, first of all by significantly extending the time necessary for the oxidation of nitric oxide (NO) to nitrogen dioxide in the oxidation tower and for the re-oxidation of the same gas (NO) by the interaction of nitrogen dioxide and water in the absorption tower, in accordance with the equations: 2 N02 -f H20 = HNOc + HN02 3 HN02 = 2 NO + HNO. + H90 According to the experiments of Lunge and Berl (Zeit. angew. Chem. 18, 807 1906; 20, 1713, 1907) the time periods necessary for the oxidation of nitric oxide (NO) of various dilutions are as follows: % NO in air Time in minutes for 95% NO to be oxidized to __ NQ2 10 0.5 1 9 0.1 90 Since the nitrogen oxides in the gases are absorbed and the remaining oxides become more and more diluted, the re-oxidation requires more and more time and in all absorber tower systems used in practice, part of the nitrogen oxides always escapes in the form of nitric oxide (NO), which does not The present invention aims to overcome the above difficulties and shortcomings by carrying out the process under conditions which ensure, practically speaking, the complete removal of nitrogen oxides while completely removing or reducing to a minimum the amount of inert nitrogen. The invention consists in a process for the oxidation of ammonia, according to which ammonia is passed through a catalytic converter in a mixture with oxygen or oxygen-enriched air, with the application of appropriate precautions to prevent the formation of an explosive mixture. The invention further consists in a process for the oxidation of ammonia, according to which ammonia is passed through a catalytic converter in a mixture with oxygen (or oxidized air) and steam, the presence of which has the effect of making the mixture non-explosive. Finally, the invention comprises an apparatus for carrying out the process described above. For the practical implementation of the invention, it is useful to mix the ammonia, before it passes through the catalytic converter, with pure oxygen or oxygen-enriched air or oxygen-rich gas, obtained in any suitable way, for example by fractionating liquid air. It has been found that the mixture of volatile ammonia with oxygen, thus obtained, in proportions which determine the formation of NO, N2O3, N2O4 or N2O5, can be made non-explosive by admixing it with water steam, provided that the temperature of the mixture is maintained at above the condensation point of the steam, and that this mixture can be oxidized by passing it over a suitable catalyst, such as red-hot sponge platinum, whereby an almost theoretical yield of nitrogen oxides is obtained. According to the quantity of oxygen used, after oxidation of the gas, the steam can either be condensed by cooling, thus obtaining nitric oxide in a pure state, or the gas can be cooled in the presence of sufficient oxygen to produce liquid nitric acid (HNO). Further, since the dilute gas probably exerts its influence partly by its own cooling, it is clear that a smaller volume of water vapour will produce the same effect as four volumes of nitrogen mixed with air from one volume of oxygen, because the specific heat of steam is higher than that of nitrogen by a factor of 1.2 to 1.0 for equal volumes. The yield from a given catalyst surface can therefore be made greater than when air alone is used. As indicated above, oxygen can be used in a mixture with ammonia in the ratio necessary to form N2OnN2O4 or N2Os, and the mixtures can be rendered non-explosive by adding a sufficient amount of steam. As examples illustrating the necessary amounts of steam, the following directions for preparing a gas suitable for catalytic oxidation may be cited: I (N2O) II (N2O) III (N2O) Percentages of ammonia by volume 14.5 10.0 16.2 " oxygen " " 22.5 17.7 32.8 " steam " " 63.0 72.3 51.0 These mixtures are converted into nitrogen oxides with the highest quantitative result by means of a sponge platinum catalyst, the temperature of the latter being maintained at the proper level by the heat of oxidation itself, without the need to resort to external heating to a temperature above the initial heating of the mixture to 250°C. Any of these mixtures can be used, but for the production of nitric acid, it is recommended to use mixture III, as it has a sufficient amount of oxygen. For the production of nitric oxide, mixtures I or II should be used, which also gives a certain amount of nitric acid due to the action between higher nitrous oxide and water, according to the equations already given above. It is evident that mixture III, although containing more oxygen than I and II, is richer in ammonia, thanks to the reduction of the water vapor content at the expense of the diluting action of oxygen. Thus, when using this mixture, the efficiency of the converter and the concentration of nitric acid produced by condensation increase compared to mixtures I and II. In this respect, the conditions are quite opposite to those achieved when using air, when the mixture with N2O3 obviously has a higher ammonia content than the other two. "Since the oxidation process involves the production of nitric acid, it is rather advisable It is better to add the entire amount of oxygen necessary for the production of nitric acid to the primary mixture introduced into the converter (in the form of a mixture of I and III), than to supply part of the oxygen as secondary oxygen after oxidation in the converter. It is not desirable to add less steam or oxygen than indicated above, but the ratio of these factors can be varied to control the process temperature. The temperature of the mixture should be maintained above the steam condensation point by passing it, for example, through heated tubes made of aluminum or another suitable material resistant to the action of the gas, after which it is fed to the ammonia oxidation converter, into which the gas has passed through a catalyst consisting, for example, of heated sponge platinum. The oxidized product is then cooled in the presence of sufficient additional oxygen to form nitric acid, which is obtained in a dilute form, and it is not at all necessary to use any absorption towers, since the reaction takes place at a satisfactory rate to ensure complete absorption, even with a relatively small condenser volume. To prevent explosions which might occur in the event of interruption of the steam supply, a mixture of ammonia, oxygen and steam can be created by injecting a solution of ammonia in water into a heated chamber or pipe through which oxygen flows, and by adjusting the relative amounts of the ammonia and oxygen solution accordingly. For example, a 24% NH3 solution is injected into the oxygen gas in such a ratio that the resulting The mixture had the composition specified in No. III. The ratio of steam to ammonia was adjusted gradually, starting from an aqueous ammonia solution of known and constant composition; it goes without saying that it is not necessary to start with an ammonia solution containing more ammonia than a solution saturated at atmospheric pressure containing 33% NH3 and having a specific gravity of 0.880, so that the process need not be carried out under pressure. The drawing schematically illustrates one satisfactory form of apparatus for carrying out the present method. The apparatus is provided with an aluminum coil or other suitable tube as a vaporizer, through which passes a regulated stream of oxygen or oxidized air, maintained at a temperature above 150° C. any way, after this stream of oxygen or oxygen-enriched air, a stream of ammonia solution is injected through tube c and flap d, adjacent to the oxygen inlet flap b. The liquid evaporates completely in the coil and the gas mixture flows into a heater, consisting, for example, of a number of aluminum tubes e in a chamber / heated by hot gases or the like to a temperature of about 250°C. To accelerate the evaporation process and to facilitate the mixing of oxygen, steam and ammonia, the evaporation tube can be filled completely or partially with aluminum chips or other suitable material. If necessary, the gas mixture produced in the coil can be enriched or ammonia or oxygen, introducing these substances into the system between the evaporator and the heater, or water or steam can be sprayed into the evaporator and the ammonia gas introduced through a suitable pipe. If this gas is added outside the evaporator, measures must be taken to ensure thorough mixing, for example by passing the gases through a second coil or pipe system. After passing through the heater, the gas mixture enters the catalytic converter g, of any form, heated by hot gases or in any other way to the appropriate temperature. When treating a mixture suitable for the formation of N2Os or N2O4, further quantities of oxygen must be added (by introducing it, for example, at point h) to the condenser i, into which the gases are transferred. flow from the converter, and the liquid acid can be withdrawn through the opening k, located in the lower part of the condenser; if necessary, the condenser can be connected at the outlet to an absorption tower, in which the remaining nitrogen oxides would be absorbed. In the production of nitrogen oxide, further addition of oxygen is not necessary, and the water and steam condensed from the steam carry away minimal amounts of nitrogen oxides in the form of nitric acid from the condenser through the outlet, while the nitrogen oxide, free from higher oxidation compounds, is collected or dried by cooling or in a sulfuric acid tower or in some other way before collection. The product can also, if necessary, be mixed with oxygen in an amount sufficient to convert it to nitrogen oxide. nitrogen (NO2), which is then separated in pure form by cooling. It is understood that the invention is not limited to the construction details given above only as an example, since the same result can be achieved by other and suitable apparatuses; the quantitative ratios in which the mixtures pass through the apparatuses, as well as the methods and means of forming the component parts of the mixtures and the mixtures of these components themselves, can also be modified in an appropriate manner, according to the most diverse practical needs. PL PL PL