PL 72 395 Y1 2 Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest uchwyt ustalajacy polozenie przewodów na plaskich po- wierzchniach. Konstrukcja znajduje zastosowanie w dziedzinie budownictwa i sluzy do stabilnego mocowania pojedynczych lub wielu równoleglych przewodów, zwlaszcza elektrycznych na plaskich powierzchniach w budynkach przemyslowych oraz w budynkach i lokalach mieszkalnych. W znanych w stanie techniki rozwiazaniach inne elementy mocujace przewody stosuje sie do otworów nieprzelotowych wykonywanych w ceglach pelnych, a inne – do cegiel zawierajacych wewnatrz puste przestrzenie, tj. w instalacjach podtynkowych i na podlozach typu porotherm. Znanym rozwiazaniem stosowanym do cegiel zawierajacych wewnatrz puste przestrzenie (np. cegly kratówki) jest uchwyt kablowy do mocowania przewodów plaskich, którym jest stosunkowo sztywna obejma przewodu elektrycznego zakonczona wydluzonymi, plaskimi ramionami z zewnetrz- nymi, ustawionymi pod katem zabkami mocujacymi w sciance cegly. Rozwiazanie to wymaga glebo- kiego wiercenia w celu zamocowania w co najmniej dwóch cienkosciennych sciankach cegly kratówki, a to, przy zazwyczaj slabym jakosciowo wykonaniu cegly, stanowi ryzyko jej uszkodzenia. Ponadto roz- wiazanie to nie gwarantuje stabilnosci mocowania w tego rodzaju materialach. Inne znane rozwiazania stosuje sie do mocowania wiazek przewodów. Sa to wszelkiego rodzaju opaski kablowe z uchwytami do mocowania w otworze lub rzepowe albo samoprzylepne. Te rozwiaza- nia nie nadaja sie do mocowania na plaskich powierzchniach przewodów równoleglych. W przypadku cegiel kratówek, dziurawek lub tzw. pustaków max (w przekroju zawierajacych cienko- scienne scianki rozdzielone pustymi przestrzeniami) znane srodki stabilizujace polozenie przewodów na scianie stanowia róznego rodzaju uchwyty z tworzywa sztucznego zaopatrzone w czesci zewnetrznej, wy- stajacej, w nakladke dociskajaca przewód lub dwa przewody do sciany, zas w czesci kotwiacej, chowanej w cegle – w plaski trzpien wyposazony na jednej plaskiej powierzchni w szereg ustawionych pod katem, sztywnych zabków, zas na drugiej powierzchni – w zamkniety, elastyczny element blokujacy. Wyzej wymienione rozwiazanie wymaga glebokiego wiercenia – przez co najmniej dwie cienko- scienne scianki cegly kratówki, co przy slabym jakosciowo wykonaniu cegly wiaze sie z ryzykiem jej uszkodzenia, a posadowienie w przygotowanym do tego otworze uchwytu mocujacego przewód do sciany wymaga uzycia znacznej sily. Wydluza to czas montazu przewodów, a uzyskane mocowanie nie jest pewne. Wzór uzytkowy rozwiazuje zagadnienie opracowania takiego uchwytu ustalajacego polozenie jed- nego i/lub wielu lezacych równolegle obok siebie przewodów, korzystnie elektrycznych, do plaskich po- wierzchni scian wykonanych z cegly kratówki, cegly dziurawki lub tzw. pustaka max, które wyeliminuja wady znanych rozwiazan, znacznie ulatwia montaz przewodów, skróca czas montazu, zwieksza stabilnosc moco- wania. Uchwyt przewodów, korzystnie elektrycznych, wykonany ze sprezystego materialu, skladajacy sie z wystajacej czesci zewnetrznej, tworzacej nakladke dociskajaca przewód lub co najmniej dwa prze- wody do plaskiej powierzchni, oraz z czesci kotwiacej, chowanej w cegle, wedlug wzoru uzytkowego charakteryzuje sie tym, ze czesc kotwiaca stanowi trzpien majacy na czesci dlugosci nie wiekszej, niz mm, liczac od górnej powierzchni plaszczyzny dla przewodów, przekrój prostokatny, zas na pozo- stalej czesci – przekrój owalny, korzystnie okragly, a ponadto majacy szereg cienkosciennych, nie- znacznie podatnych na ugiecie talerzyków nierozlacznie zespolonych z tym trzpieniem, umieszczonych korzystnie prostopadle do osi trzpienia. Talerzyki, w zaleznosci od potrzeb, sa grupowane tak, ze na czesci trzpienia, korzystnie na polo- wie jego dlugosci sa zageszczone korzystnie w stalej wzgledem siebie odleglosci, zas na pozostalej czesci, korzystnie w stalej wzgledem siebie odleglosci, sa rozstrzelone lub sa na trzpieniu grupowane, korzystnie w trzech widocznie oddalonych od siebie grupach korzystnie po trzy talerzyki w kazdej grupie. Odleglosci pomiedzy poszczególnymi grupami talerzyków sa stale i wieksze od odleglosci pomiedzy talerzykami znajdujacymi sie w grupie, przy czym talerzyki w kazdej grupie sa od siebie oddalone o stala odleglosc. Wzór uzytkowy przedstawiony jest na rysunkach, na których fig. 1, 2, 3 przedstawia konstrukcje uchwytu wg wzoru uzytkowego, fig. 4 – sposób mocowania uchwytu w cegle kratówce. Specjalistyczny uchwyt przewodów elektrycznych sklada sie z wystajacej czesci zewnetrznej, tworzacej nakladke (1) dociskajaca dwa przewody do powierzchni plaskiej (2), oraz z czesci kotwiacej (3), chowanej w cegle kratówce. Czesc kotwiaca (3) stanowi trzpien (4) majacy na czesci dlugosci (I) PL 72 395 Y1 3 nie wiekszej, niz 20 mm, liczac od górnej powierzchni plaszczyzny dla przewodów, przekrój prostokatny, zas na pozostalej czesci – przekrój owalny. Na calej dlugosci trzpienia (4) umieszczonych jest jeden nad drugim, w niewielkiej odleglosci od siebie, szereg prostopadlych do osi trzpienia (4), cienkoscien- nych, nieznacznie podatnych na ugiecie talerzyków (5), nierozlacznie zespolonych z trzpieniem (4). Ta- lerzyki (5) sa grupowane tak, ze na czesci trzpienia (4), korzystnie na polowie jego dlugosci sa zagesz- czone w korzystnie stalej wzgledem siebie odleglosci (m), zas na pozostalej czesci, korzystnie w stalej wzgledem siebie odleglosci (n), sa rozstrzelone lub sa na trzpieniu (4) grupowane, korzystnie w trzech widocznie oddalonych od siebie grupach (6), korzystnie po trzy talerzyki (5) w kazdej grupie. Odleglosci pomiedzy poszczególnymi grupami talerzyków (5) sa stale i wieksze od odleglosci pomiedzy talerzykami (5) znajdujacymi sie w grupie, przy czym talerzyki (5) w kazdej grupie sa od siebie oddalone korzystnie o stala odleglosc, jak pokazano na fig. 1, 2 lub talerzyki (5) sa grupowane tak, ze na 1 /3 dlugosci trzpienia (4) sa zageszczone w stalej wzgledem siebie odleglosci (m), zas na pozostalej czesci, w stalej wzgle- dem siebie odleglosci (n), sa rozstrzelone, co pokazano na fig. 3. Talerzyki (5) maja za zadanie stabilnie zamocowac uchwyt juz w pierwszej, cienkosciennej sciance cegly kratówki, czego nie zapewniaja znane uchwyty. Zaleta wzoru uzytkowego jest to, ze nie wymaga wykonywania glebokich otworów w ceglach kratówkach, zapewnia szybki montaz poprzez latwe wciskanie uchwytu w otwór, skraca czas montazu przewodów na scianie i zapewnia stabilne mocowanie przewodów do podloza zawierajacego puste przestrzenie bez wzgledu na jakosc wykonania kratówek. Wzór uzytkowy znajduje zastosowanie do mocowania przewodów elektrycznych i innych prze- wodów o okreslonym przekroju poprzecznym w przypadku, gdy podloze wykonane jest zwlaszcza z ce- gly kratówki, cegly dziurawki lub pustaka tzw. pustaka max. PL PL PL PL PL