PL 72 857 Y1 2 Opis wzoru POWIAZANE ZGLOSZENIA Niniejsze zgloszenie zastrzega pierwszenstwo z chinskiego zgloszenia patentowego nr 201620847713.6 dokonanego 4 sierpnia 2016 r, które zostalo tutaj w calosci wlaczone poprzez odniesienie. DZIEDZINA WZORU UZYTKOWEGO Niniejszy wzór dotyczy dziedziny czesci do mebli, a zwlaszcza ukladu wsporczego do regulacji katów zaglówków sofy. STAN TECHNIKI Sofa posiada korpus do siedzenia i zaglówek, przy czym powszechnie w sofie starego typu za- glówek jest polaczony nieruchomo z korpusem i kata zaglówka nie mozna regulowac, w wyniku czego ludzie beda czuc sie na sofie niekomfortowo. W sofie nowego typu katy zaglówka mozna regulowac dla poprawy komfortu. Jednym ze sposobów osiagniecia jest umieszczenie ukladu wsporczego, który jest uruchamiany silnikiem w sofie. Jeden koniec ukladu wsporczego jest zamocowany na zaglówku, a za- glówek moze byc obracany wzgledem korpusu sofy i blokowany pod pozadanym katem za pomoca zlacza umieszczonego na ukladzie wsporczym. Aby uzyskac uczucie komfortu, uzytkownik moze sa- modzielnie dopasowac rózne pozycje korzystania odpowiednio do swoich biezacych wymagan. Blokowanie kata zaglówka zalezne jest jednak od silnika, co zwieksza koszt urzadzenia sofy. Kata zaglówka nie mozna zablokowac bez silnika umieszczonego w ukladzie wsporczym. Dlatego tez konieczne jest zapewnienie ukladu wsporczego do regulacji kata zaglówka w przy- padku sof bez stosowania silnika, zmniejszajac w ten sposób koszt produkcji. ISTOTA WZORU UZYTKOWEGO Jednym z celów niniejszego wzoru uzytkowego jest zapewnienie ukladu wsporczego dla za- glówka, który moze blokowac kat zaglówka bez stosowania silnika. Aby osiagnac powyzszy cel, uklad wsporczy dla zaglówka zawiera pierwszy lacznik, drugi lacznik i zespól sprzegajacy. Jeden koniec pierwszego lacznika jest zamocowany na korpusie sofy, jeden ko- niec drugiego lacznika jest zamocowany na zaglówku, drugi koniec pierwszego lacznika jest polaczony obrotowo z drugim koncem drugiego lacznika, a zespól sprzegajacy zawiera element blokujacy i ele- ment sprezynowy. Na jednym koncu drugiego lacznika zapewniony jest lukowy otwór lokalizujacy, przy czym scianki boczne otworu lokalizujacego zawieraja pierwsza powierzchnie zebata i powierzchnie po- pychajaca polaczona z pierwsza powierzchnia zebata, przy czym pierwsza powierzchnia zebata ma ksztalt luku, który jest zrealizowany wokól osi obrotu pierwszego lacznika i drugiego lacznika, natomiast na drugim koncu pierwszego lacznika zapewniony jest otwór odbierajacy, przy czym otwór odbierajacy posiada pierwszy obszar odbierajacy i drugi obszar odbierajacy, które sa ze soba polaczone, a jeden koniec pierwszego obszaru odbierajacego jest zaopatrzony w szczeline lokalizujaca; element blokujacy posiada czesc lokalizujaca i czesc blokujaca, przy czym czesc lokalizujaca jest wprowadzona ruchomo do szczeliny lokalizujacej, dzieki czemu element blokujacy moze sie poruszac w pierwszym obszarze odbierajacym, element blokujacy posiada druga powierzchnie zebata, która rozciaga sie do wnetrza otworu lokalizujacego i jest sprzegana z pierwsza powierzchnia zebata, przy czym jeden koniec ele- mentu sprezynowego jest odbierany w drugim obszarze odbierajacym, a drugi koniec elementu sprezy- nowego wymusza docisk elementu blokujacego do pierwszej powierzchni zebatej. Boczna scianka la- czaca miedzy pierwszym obszarem odbierajacym i drugim obszarem odbierajacym zaglebiona jest do wewnatrz, aby tworzyc pozycje odblokowania, a powierzchnia popychajaca wymusza przesuwanie jed- nego konca czesci blokujacej do pozycji odblokowania, dzieki czemu pierwsza powierzchnia zebata odlacza sie od drugiej powierzchni zebatej. W porównaniu ze stanem techniki, poniewaz pierwszy lacznik jest polaczony obrotowo z drugim lacznikiem, a oba sa zamocowane odpowiednio na korpusie sofy i na zaglówku, po zamontowaniu ukladu wsporczego w sofie zaglówek mozna obracac wzgledem korpusu sofy. Gdy drugi lacznik obraca sie zgodnie z ruchem wskazówek zegara wzgledem pierwszego lacznika, drugi lacznik popycha ele- ment blokujacy, aby przesuwal sie w tyl w pierwszym obszarze odbierajacym poprzez zetkniecie pierw- szej i drugiej powierzchni zebatej, a podczas przesuwania elementu blokujacego w tyl dociskany jest element sprezynowy, aby powodowac odlaczanie drugiej powierzchni zebatej od pierwszej powierzchni zebatej, dzieki czemu drugi lacznik mozna swobodnie obracac w kierunku zgodnym z ruchem wskazó- wek zegara. Gdy drugi lacznik obraca sie do pozadanego kata, drugi lacznik ma sklonnosc do obrotu PL 72 857 Y1 3 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, a w tym czasie element blokujacy jest zabloko- wany i trzymany w pierwszym laczniku i drugim laczniku za pomoca sprzezenia miedzy pierwsza po- wierzchnia zebata i druga powierzchnia zebata, a zatem drugi lacznik mozna zablokowac pod obecnym katem. W ten sposób uklad wsporczy moze osiagnac regulacje kata bez silnika. Gdy drugi lacznik ob- racany jest do konca, aby zostal docisniety do elementu blokujacego, aby przesunal sie do pozycji od- blokowania, druga powierzchnia zebata nie jest juz sprzezona z pierwsza powierzchnia zebata, a zatem drugi lacznik jest odblokowany i moze swobodnie obracac sie w kierunku przeciwnym do ruchu wska- zówek zegara. Korzystnie powierzchnia popychajaca jest powierzchnia lukowa, która jest wypukla. Korzystnie czesc blokujaca jest struktura w ksztalcie klina, a czesc lokalizujaca jest zamocowana na jednym koncu czesci blokujacej. Korzystnie drugi obszar odbierajacy jest struktura kolowa, a element sprezynowy jest sprezyna listkowa, przy czym jeden koniec elementu sprezynowego jest zagiety i odbierany w drugim obszarze odbierajacym, a drugi koniec elementu sprezynowego jest prosty i rozciaga sie do pierwszego obszaru odbierajacego, aby byl dociskany do elementu blokujacego. Korzystnie koniec drugiego lacznika jest zaopatrzony w dwie czesci trzymajace, które sa od siebie odlegle, a koniec pierwszego lacznika jest umieszczony miedzy dwiema czesciami trzymajacymi. Korzystnie kazda czesc trzymajaca jest zaopatrzona w otwór lokalizujacy, przy czym grubosc elementu blokujacego jest wieksza niz grubosc pierwszego lacznika, dwa boki elementu blokujacego rozciagaja sie odpowiednio do wnetrza dwóch otworów lokalizujacych, a druga powierzchnia zebata jest sprzezona jednoczesnie z dwiema powierzchniami zebatymi. Korzystnie uklad wsporczy obejmuje ponadto dwie oslony, które rozlacznie oslaniaja boki czesci trzymajacych i otwory lokalizujace. Korzystnie drugi lacznik posiada podstawe mocujaca i dwie plytki zawiasowe, przy czym jeden koniec kazdej plytki zawiasowej jest uformowany dla czesci trzymajacej, drugie konce zawiasowych plytek sa polaczone kolkiem, a podstawa mocujaca jest zamocowana na drugim koncu jednej z plytek zawiasowych. Korzystnie pierwszy lacznik posiada L-ksztaltny pret mocujacy i element obrotowy, który jest za- mocowany na jednym koncu preta mocujacego i umieszczony miedzy dwiema czesciami trzymajacymi, a pret mocujacy znajduje sie miedzy dwiema plytkami zawiasowymi, zas drugi koniec preta mocujacego jest zamocowany na korpusie sofy. Korzystnie drugi koniec preta mocujacego jest zaopatrzony w obszar gwintowany. KRÓTKI OPIS RYSUNKÓW Zalaczone rysunki ulatwiaja zrozumienie róznych wariantów wykonania niniejszego wzoru uzyt- kowego. Na tych rysunkach: Fig. 1 jest widokiem perspektywicznym ukladu wsporczego dla zaglówka wedlug jednego z wa- riantów wykonania niniejszego wzoru uzytkowego; Fig. 2 jest widokiem perspektywicznym ukladu wsporczego z oddzielnymi, zdjetymi obudowami; Fig. 3 jest widokiem rozstrzelonym ukladu wsporczego; Fig. 4 jest widokiem pokazujacym otwór lokalizujacy na drugim laczniku; Fig. 5 jest widokiem pokazujacym otwór odbierajacy na pierwszym laczniku; Fig. 6 jest widokiem pokazujacym, ze zespól sprzegajacy jest skonfigurowany w otworze od- bierajacym; Fig. 7 jest widokiem pokazujacym procedure regulacji kata; Fig. 8 jest innym widokiem pokazujacym procedure regulacji kata; Fig. 9 jest kolejnym widokiem pokazujacym procedure regulacji kata; Fig. 10 jest widokiem perspektywicznym ukladu wsporczego wedlug drugiego wariantu wyko- nania; a Fig. 11 jest widokiem perspektywicznym ukladu wsporczego pod innym katem. SZCZEGÓLOWY OPIS PRZEDSTAWIONYCH WARIANTÓW WYKONANIA Jak przedstawiono na fig. 1, uklad wsporczy dla zaglówka wedlug niniejszego wzoru uzytkowego obejmuje pierwszy lacznik 1, drugi lacznik 2 i zespól sprzegajacy. Dokladniej, jeden koniec pierwszego lacznika 1 jest zamocowany na korpusie sofy, jeden koniec drugiego lacznika 2 jest zamocowany na zaglówku, drugi koniec pierwszego lacznika 1 jest polaczony obrotowo z drugim koncem drugiego lacz- nika 2, a drugi lacznik 2 moze obracac sie wokól pierwszego lacznika 1, dzieki czemu regulowac mozna PL 72 857 Y1 4 kat zaglówka wzgledem korpusu sofy. Zespól sprzegajacy jest umieszczony miedzy pierwszym laczni- kiem 1 i drugim lacznikiem 2, i dziala, blokujac drugi lacznik 2. W odniesieniu do figur 2–7 objasniono ponizej szczególowa konstrukcje pierwszego lacznika 1 i drugiego lacznika 2 i ukladu zespolu sprzegajacego miedzy nimi. Jak pokazano na fig. 4, na jednym koncu drugiego lacznika 2 zapewniony jest lukowy otwór lo- kalizujacy 21, gdzie polaczony jest obrotowo pierwszy lacznik 1, przy czym scianki boczne otworu loka- lizujacego 21 posiadaja pierwsza powierzchnie zebata 211 i powierzchnie popychajaca 212 polaczona z pierwsza powierzchnia zebata 211, a pierwsza powierzchnia zebata 211 jest w ksztalcie luku, który jest zrealizowany wokól osi obrotu pierwszego lacznika 1 i drugiego lacznika 2. Powierzchnia popycha- jaca 212 jest wypukla. Poniewaz caly otwór lokalizujacy 21 jest w ksztalcie luku, to wewnetrzna scianka boczna otworu lokalizujacego 21 jest równiez powierzchnia lukowa. Odnoszac sie do fig. 3, drugi lacznik 2 obejmuje dwie zelazne blaszki 20, które sa paskami, przy czym jeden koniec zelaznej blaszki 20 jest zagiety, tworzac czesc trzymajaca 201, która ma okragly ksztalt, a na czesci trzymajacej 201 utworzony jest otwór lokalizujacy 21. Dwie zelazne blaszki 20 sa polaczone razem, a dwie czesci trzymajace 201 znajduja sie w odstepie od siebie nawzajem, a miedzy nimi umieszczony jest pierwszy lacznik 1. Jak przedstawiono na fig. 5, na jednym koncu pierwszego lacznika 1 znajduje sie otwór odbiera- jacy, przy czym otwór odbierajacy posiada pierwszy obszar odbierajacy 11 i drugi obszar odbiera- jacy 12, które sie ze soba lacza. Dokladniej, drugi obszar odbierajacy 12 jest zasadniczo okragly, a na jednym koncu pierwszego obszaru odbierajacego 11 utworzona jest szczelina lokalizujaca 111. Po- nadto, miedzy pierwszym obszarem odbierajacym 11 i drugim obszarem odbierajacym 12 zaglebiona jest do wewnatrz boczna scianka laczaca, do utworzenia pozycji odblokowania 13, która znajduje sie na zewnetrznej sciance otworu lokalizujacego. W odniesieniu do fig. 3 i 6, zespól sprzegajacy posiada element blokujacy 3 i element sprezy- nowy 4. Element blokujacy 3 posiada czesc lokalizujaca 31 i czesc blokujaca 32, która jest struktura w ksztalcie klina, przy czym czesc lokalizujaca 31 jest zamocowana na jednym koncu czesci blokuja- cej 32, zas czesc lokalizujaca 31 i czesc blokujaca 32 maja postac jednolitej struktury. Dokladniej, czesc blokujaca 32 zaopatrzona jest w druga powierzchnie zebata 322. Czesc lokalizujaca 31 jest wprowa- dzona ruchomo do szczeliny lokalizujacej 111, dzieki czemu element blokujacy 3 moze poruszac sie w pierwszym obszarze odbierajacym 11, a dolny koniec czesci blokujacej 32 moze poruszac sie, aby przesuwac sie do pozycji odblokowania 13. Element sprezynowy 4 moze byc sprezyna listkowa, jeden koniec elementu sprezynowego 4 jest zagiety i przyjmowany w drugim obszarze odbierajacym 12, a drugi koniec elementu sprezynowego 4 jest prosty i rozciaga sie do wnetrza pierwszego obszaru od- bierajacego 11, aby dociskac sie do elementu blokujacego 32. Odnoszac sie ponownie do fig. 3 i fig. 7, grubosc elementu sprezynowego 4 jest mniejsza lub równa grubosci pierwszego lacznika 1, a zatem element sprezynowy 4 jest przyjmowany calkowicie w otworze odbierajacym; przy czym grubosc elementu blokujacego 3 jest wieksza niz grubosc pierw- szego lacznika 1, a wiec dwa konce elementu blokujacego 3 wystaja z dwóch stron pierwszego lacz- nika 1 i rozciagaja sie do wnetrza otworów lokalizujacych 21 czesci trzymajacych 201. Za pomoca sily sprezystosci elementu sprezynowego 4 wymuszany jest docisk elementu blokujacego 32 do pierwszej powierzchni zebatej 211, tak aby pierwsza powierzchnia zebata 211 pozostawala sprzezona z druga powierzchnia zebata 322. Odnoszac sie ponownie do fig. 3, uklad wsporczy dla zaglówka obejmuje ponadto kolek 5 i dwie oslony 6, przy czym kolek 5 przechodzi przez srodkowe polozenia czesci trzymajacych 201 i srodkowa czesc dolnego konca pierwszego lacznika 1 tak, ze pierwszy lacznik 1 jest polaczony obrotowo z drugim lacznikiem 2. Dwie oslony 6 zakrywaja rozlacznie boki czesci trzymajacych 201 i otwory lokalizujace 21. Zasade regulacji kata zaglówka poprzez zastosowanie ukladu wsporczego objasniono w odnie- sieniu do fig. 7–9. W sytuacji przedstawionej na fig. 7, jesli wymagana jest regulacja kata zaglówka, zaglówek po- ciaga sie, aby spowodowac obrót drugiego lacznika 2 w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara wzgledem pierwszego lacznika 1. Podczas obrotu pierwsza powierzchnia zebata 211 drugiego lacz- nika 2 sprzega sie z druga powierzchnia zebata 322 elementu blokujacego 3 tak, ze element blokujacy 3 jest dociskany, aby powodowac odksztalcenie elementu sprezynowego 4, w wyniku czego element blo- kujacy 3 mozna przesunac do tylu, a drugi lacznik 2 moze obracac sie w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara bez blokowania przez element blokujacy 3. PL 72 857 Y1 Gdy drugi lacznik 2 przestaje sie obracac, sprzezenie drugiej powierzchni zebatej 322 elementu blokujacego 3 z pierwsza powierzchnia zebata 211 utrzymywane jest na skutek dzialania sily sprezy- stosci elementu sprezynowego 4. W tym czasie zaglówek jest w stanie uzytkowym, a drugi lacznik 2 ma sklonnosc do obrotu w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Drugi lacznik 2 nie bedzie sie jednak obracal w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, poniewaz miedzy pierwszym lacznikiem 1 i drugim lacznikiem 2 zablokowany jest element blokujacy 3 z pierwsza powierzchnia ze- bata 211. To znaczy zaglówek jest zablokowany pod obecnym katem. Jesli wymagana jest ponowna regulacja kata zaglówka, drugi lacznik 2 pociaga sie w poblize pozycji koncowej, jak pokazano na fig. 8, w którym to czasie powierzchnia popychajaca 212 styka sie z elementem blokujacym 3. Nastepnie drugi lacznik 2 ciagnie sie w sposób ciagly, powodujac wymu- szenie podniesienia elementu blokujacego 3 na skutek dzialania powierzchni popychajacej 212, az ko- niec elementu blokujacego 3 wsunie sie do pozycji odblokowania 13, jak przedstawiono na fig. 9. Gdy element blokujacy 3 przesuwa sie do pozycji odblokowania 13, druga powierzchnia zebata 322 nie jest juz sprzezona z pierwsza powierzchnia zebata 211, a zatem drugi lacznik 2 jest odblokowany i moze obracac sie w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Gdy drugi lacznik 2 obróci sie z po- wrotem do pozycji poczatkowej, wewnetrzna scianka boczna otworu lokalizujacego 21 wypchnie ele- ment blokujacy 3 z pozycji odblokowania 13 i pierwsza powierzchnia zebata 211 sprzegnie sie ponownie z druga powierzchnia zebata 322. Dlatego tez drugi lacznik 2 mozna ponownie obracac w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, aby regulowac kat zaglówka. W porównaniu ze stanem techniki, uklad wsporczy moze osiagac regulacje kata i blokowanie kata zaglówka bez stosowania silnika, konstrukcja jest prosta i obnizony jest jej koszt, a ponadto kat za- glówka blokowany jest stabilnie i niezawodnie. Fig. 10–11 przedstawiaja drugi wariant wykonania ukladu wsporczego. Uklad i zasada dzialania zespolu sprzegajacego sa takie same, jak dla powyzszego wariantu wykonania, ale inna jest konstrukcja pierwszego lacznika 7 i drugiego lacznika 8. Drugi lacznik 8 posiada podstawe mocujaca 81 i dwie plytki zawiasowe 82, przy czym jeden ko- niec plytki zawiasowej 82 jest zaopatrzony w czesc trzymajaca 821, która ma taka sama konstrukcje, jak czesc trzymajaca 201 w powyzszym wariancie wykonania, a drugi koniec plytki zawiasowej 82 jest polaczony nieruchomo z dwoma równoleglymi kolkami 83, aby zwiekszac boczna obciazalnosc. Na drugim koncu plytki zawiasowej 82 zamocowana jest podstawa mocujaca 81. Pierwszy lacznik 7 po- siada L-ksztaltny pret mocujacy 71 i element obrotowy 72 zamocowany na jednym koncu preta mocu- jacego 71 i umieszczony miedzy dwiema czesciami trzymajacymi 821, przy czym pret mocujacy 71 znajduje sie miedzy dwiema zawiasowymi plytkami 82, a drugi koniec preta mocujacego 71 jest zaopa- trzony w obszar gwintowany 711, zas na ramie korpusu sofy skonfigurowany jest gwintowany otwór, za pomoca którego uklad wsporczy zaglówka mozna montowac nieruchomo na korpusie sofy. Sposób montazu miedzy ukladem wsporczym zaglówka i korpusem sofy jest znany znawcom i mozna go zrealizowac zgodnie ze stanem techniki, a wiec go tutaj pominieto. PL PL PL PL PL