Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest sprezysta plyta kompozytowa w formie wieloscianu, sklada- jaca sie z wzajemnie ze soba polaczonych warstw o róznych wlasciwosciach materialowych, uzywana w branzy reklamowej. Wielowarstwowe plyty kompozytowe w formie wieloscianu sa znane od lat i szeroko stosowane w wielu branzach np. budowlanej, lotniczej, transportowej, samochodowej jak równiez w branzy rekla- mowej. Dzieki swoim wlasciwosciom mechanicznym wynikajacym z budowy warstwowej kompozyty ta- kie pozwalaja ograniczyc mase konstrukcji przy zapewnieniu jej wysokiej sztywnosci we wszystkich plaszczyznach. Jednym z rodzajów kompozytowych plyt warstwowych szczególnie chetnie wykorzysty- wanych w branzy reklamowej sa plyty warstwowe, w których wyróznic mozna lekki, jednorodny rdzen o malej wytrzymalosci mechanicznej umieszczony pomiedzy zewnetrznymi warstwami wzajemnie rów- noleglymi o podwyzszonych parametrach wytrzymalosciowych – znaczaco wiekszych od parametrów rdzenia, jednoczesnie o mniejszej od niego grubosci. Szczególnie istotnym parametrem materialu two- rzacego warstwy zewnetrzne jest jego wytrzymalosc na rozciaganie. Dzieki utrzymywaniu zewnetrznych warstw we wzajemnej równoleglosci i odleglosci od siebie poprzez sztywne zamocowanie ich do war- stwy lekkiego rdzenia uzyskuje sie material o wysokiej sztywnosci i zredukowanej korzystnie masie. Przy zachowaniu odpowiednich parametrów mechanicznych zmniejsza sie równiez koszt produkcji ta- kiego kompozytu. W swojej funkcjonalnosci konstrukcja opisywanej plyty warstwowej jest podobna do klasycznej belki dwuteowej, w której dwie plyty czolowe wytrzymuja glównie obciazenia zginajace w plaszczyznie i boczne, podczas gdy material rdzenia wytrzymuje glównie obciazenia scinajace. Jako material warstw zewnetrznych stosuje sie: aluminium, wlókno szklane nasaczane zywicami polimero- wymi, sklejke drewniana, wlókno weglowe. Jako material warstwy rozdzielajaco-ustalajacej stosuje sie aluminium w formie tzw. plastra miodu, tworzywa sztuczne, w tym w postaci spienionej, materialy drew- nopochodne (MDF), przestrzenne struktury na bazie papieru i inne. Wspólnymi cechami tych produktów sa: wzajemna równoleglosc warstw zewnetrznych, równomierna sztywnosc we wszystkich kierunkach jako cecha dominujaca i predysponujaca kompozyt do uzycia, jednorodnosc warstwy wewnetrznej, do- celowa niezmiennosc ksztaltu w trakcie uzytkowania, odpornosc mechaniczna warstw zewnetrznych i ich aspekt wizualny. Dokument patentowy US2008/0286543A1 pt. „Layered sandwich structure" zawiera opis warstw i wzajemne ich umiejscowienie w kompozytowej plycie warstwowej, gdzie jednakowe zewnetrzne war- stwy sa rozdzielone warstwami o odmiennych wlasciwosciach materialowych, co zostalo uzyskane dzieki zastosowaniu róznych materialów i odpowiedniemu ich uformowaniu. Dokument patentowy US 2010/0115883A1 pt. „Load-bearing space lattice structure, lightweight construction element and pro- cess for the preparation thereof" zawiera opis struktury przestrzennej o okreslonych parametrach me- chanicznych, która moze byc zastosowana jako element warstwowego materialu kompozytowego w for- mie plyty. W takim rozwiazaniu struktura ta moze stanowic warstwe oddzielajaco-ustalajaca dla warstw zewnetrznych. Dokument patentowy US5718968 pt. „Memory molded, high strength polystyrene" za- wiera opis warstwowego kompozytu na bazie poliestru, charakteryzujacy sie wystepowaniem oddzielo- nych od siebie stref o róznej sprezystosci i gestosci, posiadajacego tzw. pamiec ksztaltu, do którego kompozyt powraca po ustapieniu dzialania sily odksztalcajacej. Dokument patentowy EP1488919B1 pt. „Partly filled honeycomb panel" zawiera opis struktury kompozytowej, w której jednakowe warstwy zewnetrzne rozdzielone zostaly czesciowo wypelniona struktura tzw. plastra miodu. Jednoczesnie na rynku dostepnych jest wiele produktów o wyzej wymienionych cechach wielowarstwowej plyty kompo- zytowej. Sa to miedzy innymi: - produkty szwajcarskiej firmy 3A Composites, bedacej jednym z liderów rynku w tym segmen- cie, dedykowane dla branzy reklamowej: https://www.displayacomposites.com/home/ - produkty polskiej firmy HoneyComb Systems, tj. kompozyty zawierajace strukture tzw. plastra miodu: http://honeycombsystems.pl/ - produkty potentata na rynku polskim, firmy „OSTROWSKI" Sp. z o.o.: https://www.ostrow- ski.eu/. Oferowane przez ww. podmioty warstwowe materialy kompozytowe róznia sie zastosowanymi srodkami technicznymi, jezeli chodzi o uzyte materialy i ich wzajemne rozmieszczenie w produkcie finalnym, posiadaja jednak kilka niezmiennych cech wspólnych, tj. produkt finalny jest plaski, produkt finalny jest sztywny, w produkcie finalnym nie wystepuja naprezenia wewnetrzne, struktura poszcze- gólnych warstw jest jednorodna, produkt jest ukierunkowany na pozostawanie w swoim wyjsciowym3 ksztalcie. Co prawda firma 3A Composites zaklada proces odksztalcania swoich wyrobów warstwo- wych i opisuje ich dedykowany przebieg w instrukcji: http://www.utilgraph.it/allegati/prodotti/pan- nelli/DIBOND/DIBOND_proc_GB.pdf, jednakze jest to proces majacy na celu trwale, niesprezyste ufor- mowanie panelu kompozytowego w celu uzyskania zamierzonego efektu wizualnego. W przypadku struktur kompozytowych zawierajacych warstwe w formie „plastra miodu" spotkac mozna produkty i prace badawcze skupiajace sie na zoptymalizowaniu ksztaltu komórek plastra w celu umozliwienia jego dowolnego uformowania. Na stronie: https://www.hexcel.com/Products/Honeycomb/HexWeb-Honey- comb firma Hexcel Corporation prezentuje swoje wyroby z tego obszaru. W artykule pt. „Morphing nacelle inlet lip with pneumatic actuators and a flexible nano composite sandwich panel" z roku 2015 przedsta- wiono metody formowania kompozytów warstwowych z uzyciem rdzenia w formie plastra miodu, którego ksztalt sprzyja wstepnemu formowaniu: https://www.researchgate.net/publication/283722530_Morphing_ nacelle_inlet_lip_with_pneumatic_actuators_and_a_flexible_nano_composite_sandwich_panel. Wymie- nione powyzej zabiegi techniczne maja jednak na celu wstepne uformowanie warstwy bedacej rdzeniem panelu kompozytowego i nastepnie umozliwiajace sztywne polaczenie go z warstwami zewnetrznymi za pomoca klejów, badz zgrzewów. Rozwiazanie takie eliminuje jako niekorzystna sprezystosc elementu i redukuje napiecia wystepujace w nim podczas uzytkowania. Sprezysta plyta warstwowa bedaca przedmiotem wzoru uzytkowego posiada cechy w znacznym stopniu odrózniajace ja od znanych rozwiazan. Swoja pelna forme i funkcjonalnosc osiaga po trwalym polaczeniu jej z eksponowanym elementem. W zalozeniu sa to elementy plaskie, ze szczególnym uwzglednieniem elementów dekoracyjnych i wykonczeniowych wytworzonych z drewna lub z jego cze- sciowym udzialem – takie jak: panele podlogowe, kasetony, boazerie itp. Znajdzie ona zastosowanie w branzy reklamowej sluzac jako prefabrykat do produkcji ekspozytorów ww. asortymentu. W swojej pierwotnej, poprodukcyjnej formie jest ona sprezyscie odksztalcona, a jej warstwy zewnetrzne nie sa równolegle. Po zamocowaniu eksponowanego elementu reklamowego na plycie wg sposobu warstwy zewnetrzne pod wplywem wzajemnych oddzialywan wystepujacych w plycie ulozone sa wzgledem sie- bie równolegle, tworzac wraz z elementem eksponowanym nowy samodzielny element kompozytowy. Po polaczeniu wg sposobu eksponowany element wspóldzieli role nosna z plyta. Plaskie elementy drew- niane, do których eksponowania sluzy opisywana plyta, niekiedy juz na etapie poprodukcyjnym posia- daja niewielkie odksztalcenia sprezyste, które czesto z uplywem czasu i dzialaniem czynników ze- wnetrznych (wilgoc, wahania temperatur, promieniowanie UV) nasilaja sie. Ekspozycja w salonach sprzedazy nie jest „naturalnym" srodowiskiem dla ww. produktów – zostaly zaprojektowane do pracy w innych warunkach i czesto w miejscach docelowych sa mocowane do podloza za pomoca klejów, badz kotw, w celu ich wlasciwego uksztaltowania. Podzielone na niewielkie, kilkudziesieciocentyme- trowe, fragmenty (najczesciej w formie prostokata) w celu ich wyeksponowania handlowego ulegaja niekorzystnym wizualnie odksztalceniom. Przedmiotowa plyta eliminuje ten mankament i zapewnia wla- sciwa prezentacje powierzonych przez klienta materialów. Jednoczesnie wymagana jest odpowiednia, wskazana przez zleceniodawce, strona wizualna gotowego ekspozytora, tj. zewnetrzna warstwa plyty (od strony nie zamocowania elementu prezentowanego) powinna byc odporna na uszkodzenia mecha- niczne (wielokrotne przegladanie, przez kupujacych w salonach wystawienniczych) i miec estetyczna, gladka powierzchnie, plyta powinna miec grubosc zblizona do grubosci prezentowanego elementu, plyta kompozytowa powinna byc maksymalnie lekka (kwestie transportu i komfortu uzytkowania w miejscach prezentacji). Zaprezentowana w opisie technologia budowy rdzenia plyty pozwala równiez na zaosz- czedzenie ropopochodnych tworzyw sztucznych uzytych do jej produkcji, co wplywa pozytywnie na koszt produkcji, jak tez ma znaczenie proekologiczne. Celem wzoru uzytkowego jest uzyskanie konstrukcji elastycznej plyty kompozytowej, która dzieki swoim wlasciwosciom mechanicznym i jej polaczenia z dedykowanym elementem pochodzenia ze- wnetrznego bedzie sluzyla jako czesc skladowa nowopowstalego ekspozytora elementów plaskich, w szczególnosci wykonczeniowych materialów budowlanych wykonanych z drewna badz surowców drewnopochodnych. Uzyskany dzieki polaczeniu, plyty z eksponowanym elementem, ekspozytor znaj- dzie zastosowanie w branzy handlowo-reklamowej. Uzycie przedmiotowego wynalazku pozwoli na atrakcyjniejsze wizualnie wyeksponowanie powierzonych elementów wykonczeniowych. Istota wzoru uzytkowego charakteryzuje sie tym, ze w sprezystej plycie kompozytowej warstwa wewnetrzna jest niejednolicie elastyczna i ma niejednolita gestosc, zas warstwy zewnetrzne maja gru- bosc mniejsza niz warstwa wewnetrzna w jej najcienszym miejscu, sa wykonane z jednolitego materialu sprezystego o wyzszej twardosci w stosunku do warstwy wewnetrznej, korzystnie z blachy aluminiowej4 i nie sa wzajemnie równolegle, gdy na sprezysta plyte kompozytowa nie dzialaja sily zewnetrzne o okre- slonym natezeniu, przy czym warstwa wewnetrzna ma strefe najwiekszej elastycznosci w osi symetrii równoleglej z osia odniesienia Y, zas dwie strefy najmniejszej elastycznosci znajduja sie na krancach warstwy wewnetrznej, zas pomiedzy strefa najwiekszej elastycznosci a strefami najmniejszej elastycz- nosci elastycznosc warstwy wewnetrznej progresywnie maleje wraz ze wzrostem jej gestosci w strefach przejsciowych, przy czym dana sprezystosc i gestosc jest stala dla danej plaszczyzny przekroju w rzucie na plaszczyzne ZY. Przedmiot wzoru uzytkowego zostal przedstawiony na rysunku, gdzie: figura 1 przedstawia spre- zysta plyte kompozytowa w rzucie aksonometrycznym, figura 2 przedstawia sprezysta plyte kompozy- towa wraz z elementem eksponowanym w rzucie na plaszczyzne ZX, figura 3 przedstawia sprezysta plyte kompozytowa polaczona za pomoca kleju z elementem eksponowanym, natomiast figura 4 przed- stawia szczegól A wskazany na figurze 3. Sprezysta plyta kompozytowa 1 sklada sie z trzech warstw trwale ze soba polaczonych, sa to warstwa wewnetrzna 3, i dwie identyczne warstwy zewnetrzne 4 i 5. Warstwa wewnetrzna 3 jest dzieki swoim wlasciwosciom adhezyjnym trwale zwiazana z warstwami zewnetrznymi 4 i 5, jest ona równiez elastyczna, przy czym jej elastycznosc nie jest równomierna w calej jej objetosci. Warstwy zewnetrzne 4 i 5 maja mniejsza grubosc niz warstwa wewnetrzna 3 i sa wykonane z materialu sprezystego o podwyz- szonej twardosci np. z blachy aluminiowej, wlókna szklanego, weglowego itp. Warstwa wewnetrzna 3 wykonana z syntetycznego elastomeru posiada strefy zmiennej elastycznosci ze strefa najwyzszej ela- stycznosci E umiejscowiona w osi symetrii równoleglej do osi Y. Elastycznosc warstwy wewnetrznej 3 zmniejsza sie wraz z oddalaniem sie od osi symetrii równoleglej od osi Y, przy czym dana elastycznosc jest stala dla danej plaszczyzny przekroju w rzucie na plaszczyzne ZY w strefach przejsciowych P. Zmienna elastycznosc warstwy wewnetrznej 3 uzyskuje sie poprzez progresywna zmiane gestosci ela- stomeru, przy czym wieksza elastycznosc odpowiada mniejszej gestosci. Efekt ten uzyskuje sie dzieki zmiennemu napowietrzeniu warstwy wewnetrznej 3 w trakcie procesu produkcyjnego. W plaszczyznach najdalej oddalonych od osi symetrii równoleglej do osi Y, tj. na krancach plyty kompozytowej 1 znajduja sie dwie strefy najnizszej elastycznosci S bedace jednoczesnie strefami najwiekszej gestosci. Dzieki odpowiedniemu uformowaniu warstwy wewnetrznej 3 i jej zmiennym wlasciwosciom, tj. zmiennej ela- stycznosci i zmiennej gestosci w polaczeniu jej z warstwami zewnetrznymi 4 i 5 uzyskujemy sprezysta plyte kompozytowa 1 ugieta w osi Z, przy czym gdy nie oddzialywaja na nia zadne sily zewnetrzne nie wystepuja w niej naprezenia wewnetrzne. Polaczenie sprezystej plyty kompozytowej 1 z elementem eksponowanym 2 polega na naniesieniu na jedna z powierzchni warstw zewnetrznych 4 lub 5 warstwy kleju 6 i wzajemnym docisnieciu sprezystej plyty kompozytowej 1 i elementu eksponowanego 2 dla pelnego polaczenia sie ich powierzchni. W nastepstwie takiego polaczenia po ustapieniu zewnetrznych sil dociskajacych pod wplywem dzialania wewnetrznych sil sprezystych wystepujacych w warstwie we- wnetrznej 3 i elemencie eksponowanym 2 dojdzie do odksztalcenia sprezystej plyty kompozytowej 1 i elementu eksponowanego 2. Element eksponowany 2 bedzie dazyl do równoleglosci z osia X, a war- stwy zewnetrzne 4 i 5 do wzajemnej równoleglosci. Przy optymalnym doborze parametrów ukladu – sily równe co do wielkosci, lecz przeciwne co do kierunków – plyty zewnetrzne 4 i 5 beda równolegle z ele- mentem eksponowanym 2 w stosunku do osi X. Opisany kompozyt pozwoli uzyskac atrakcyjny wizualnie ekspozytor, który bedzie niwelowal od- ksztalcenia prezentowanego elementu, poprzez wykorzystanie wystepujacych w nim niekorzystnych naprezen wewnetrznych. Dzieki temu mozliwa bedzie redukcja masy i gabarytów sztywnej plyty kom- pozytowej, która w dotychczasowych rozwiazaniach odpowiadala za przeniesienie ww. naprezen. PL PL PL PL PL PL PL PL PL