Opis wzoru Dziedzina wzoru uzytkowego Niniejszy wzór uzytkowy dotyczy zaworu czterodrogowego. Wzór uzytkowy zostal opracowany ze szczególnym uwzglednieniem, ale nie wylacznie, zaworu do stosowania w pompie ciepla. Tlo technologiczne Znane sa zawory czterokanalowe, na przyklad do stosowania w pompie ciepla. Zazwyczaj stosuje sie zawory suwakowe, tj. zawory, w których tlok (suwak) przesuwa sie do przodu i do tylu w gniezdzie w celu otwierania i zamykania dróg polaczeniowych. Chociaz zawory te sa powszechnie stosowane, charakteryzuja sie znacznymi spadkami cisnienia. Mozna stosowac znane zawory czterodrogowe wraz z wymiennikami ciepla, tego typu, które sto- sowane sa równiez w kotle gazowym. Rózne rodzaje zaworów wielodrogowych znane sa przykladowo z dokumentów patentowych: US5787929A, US2016348797 A, jednakze ze wzgledu na swoja budowe, nie nadaja sie bezposrednio do wykorzystania w pompach ciepla. Celem wzoru uzytkowego jest przezwyciezenie problemów ze stanu techniki, a w szczególnosci zapewnienie efektywnego zaworu czterodrogowego, o zmniejszonych spadkach cisnienia, nadajacego sie do pompy ciepla. Innym celem jest zapewnienie zaworu czterodrogowego, który mozna latwo pod- dac inspekcji i latwo zdemontowac. Kolejnym celem jest realizacja niedrogiego, prostego, niezawod- nego w uzyciu i bezpiecznego urzadzenia. Istota wzoru uzytkowego Istota wzoru uzytkowego jest zawór czterodrogowy, szczególnie odpowiedni do stosowania w pompie ciepla, obejmujacy pare przeciwleglych plyt, zaopatrzonych w lacznie cztery przylacza, przy czym kazda plyta zaopatrzona jest odpowiednio w dwa przylacza, oraz plyte obrotowa wstawiona pomiedzy nimi. Plyta obrotowa ma dwa otwory przelotowe, w takim ksztalcie, ze gdy trzy plyty sa zlozone ze soba i scisniete, kazdy otwór przelotowy w plycie obrotowej laczy pare przylaczy. Korzyst- nie, otwory przelotowe maja ksztalt szczeliny. Przez obracanie plyty obrotowej mozliwa jest zmiana parowania przylaczy. Tak skonfigurowany zawór jest szczególnie efektywny w przypadku duzych natezen przeplywu i wykazuje minimalne spadki cisnienia, znacznie nizsze niz tradycyjny czterodrogowy zawór suwakowy. Dodatkowo, zawór jest latwiejszy do demontazu i inspekcji. Korzystnie zawór zawiera uszczelnienia i jest odpowiedni do zastosowania do wody i/albo czyn- nika chlodzacego. Nalezy wiec zauwazyc, ze zawór mozna stosowac zarówno do wody, jak i do innych czynników chlodzacych, takich jak na przyklad te stosowane zazwyczaj w pompie ciepla. Zawór czterodrogowy mozna skonfigurowac do utrzymywania przeciwpradowego przeplywu pier- wotnego i przeplywu wtórnego w wymienniku ciepla. Korzystnie, zawór czterodrogowy jest wstawiony pomiedzy pompe cyrkulacyjna a wymiennik ciepla, aby umozliwic pompowanie do wymiennika ciepla przez jedno lub drugie przylacze dla wlotu plynu z obiegu wtórnego. Krótki opis figur rysunku Dalsze cechy i zalety stana sie bardziej zrozumiale na podstawie ponizszego szczególowego opisu korzystnego przykladu wykonania wzoru uzytkowego, w odniesieniu do zalaczonych figur ry- sunku, podanych wylacznie tytulem nieograniczajacego przykladu, na których: - Fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny wymiennika ciepla w zespole hydraulicznym ze zinte- growana pompa, - Fig. 1a przedstawia widok perspektywiczny jedynie wymiennika ciepla z fig. 1, - Fig. 1b przedstawia widok perspektywiczny wymiennika ciepla zgodnie z wariantem, - Fig. 2 przedstawia wymiennik ciepla z fig. 1a, w przekroju wzdluz plaszczyzny prostopadlej do plyt, które go tworza, - Fig. 3 przedstawia widok z przodu pierwszej plyty, z uwidoczniona sciezka plynu pierwotnego, - Fig. 4 przedstawia druga plyte, w sasiedztwie pierwszej plyty, o której mowa na fig. 3, z uwidocz- niona sciezka plynu wtórnego, - Fig. 5 przedstawia schemat pompy ciepla podczas pracy latem, - Fig. 6 przedstawia schemat pompy ciepla z fig. 5, podczas pracy zima, - Fig. 7 przedstawia zespól wymiennika ciepla dla pompy ciepla z fig. 5 i 6,3 - Fig. 8 przedstawia widok w stanie rozlozonym zaworu czterodrogowego szczególnie odpowied- niego do stosowania w zespole z fig. 7, a - Fig. 9 i fig. 10 przedstawiaja schematycznie dwa polozenia uzytkowania zaworu czterodrogowego z fig. 8. Szczególowy opis Widok w stanie rozlozonym zaworu czterodrogowego 90, 104 wedlug wzoru uzytkowego przed- stawiono na fig. 8. Zawór 90, 104 obejmuje dwie przeciwlegle plyty 110, 112. Pierwsza plyta 110 jest zaopatrzona w dwa przylacza 114, 116, a druga plyta 112 – w dwa przylacza 118, 120. Pomiedzy nimi wstawiona jest plyta obrotowa 122, która ma dwa szczelinowe otwory przelotowe 124 i 126. Te trzy plyty sa scisniete ze soba podczas uzytkowania tak, ze kazdy otwór przelotowy 124, 126 laczy otwór przelo- towy pierwszej plyty 110 i otwór przelotowy drugiej plyty 112. Przez obracanie plyty obrotowej 122, mozliwa jest zmiana parowania przylaczy, co jest lepiej widoczne na schematach z fig. 9 i 10. Fig. 9 i 10 sa schematyczne i czesciowe: obie przedstawiaja wszystkie przylacza 114, 116, 118, 120, ale nie przedstawiaja plyty 112 zakrywajacej, aby umozliwic uwidocznienie plyty obrotowej 122 umiesz- czonej wewnatrz zaworu. W pierwszej konfiguracji (fig. 9) otwór przelotowy 124 laczy przylacza 116 i 118, podczas gdy otwór przelotowy 126 laczy przylacza 114 i 120. W drugiej konfiguracji (fig. 10), w której plyta obrotowa 122 jest obrócona o 90° wzgledem polozenia, w którym znajduje sie w pierwszej konfiguracji, otwór przelotowy 124 laczy przylacza 114 i 118, podczas gdy otwór przelotowy 126 laczy przylacza 116 i 120. Uszczelnienia 128 zapewniaja szczelnosc, a tym samym umozliwiaja utrzymywanie tych dwóch obiegów w separacji od siebie. Nalezy zauwazyc, ze wszystkie przylacza moga byc zapewnione na jednej sposród dwóch plyt 110, 112, przy czym druga jest lita, bez zmiany funkcjonalnosci zaworu. Przedstawiony tutaj zawór czterodrogowy 90, 104 moze byc zwymiarowany tak, aby umozliwiac przeplyw wody lub czynnika chlodzacego i znajduje, szczególne, ale nie wylaczne, zastosowanie w ze- spole hydraulicznym 100 dla pompy ciepla, takim jak przedstawiony na fig. 7, tj. zawierajacym wymien- nik ciepla 10. Zespól hydrauliczny 100 znajduje z kolei, szczególne, ale nie wylacznie, zastosowanie w pompie ciepla, takiej jak opisana ponizej i zilustrowano na fig. 5 i 6. Fig. 1 przedstawia wymiennik ciepla 10 w zespole hydraulicznym 100 ze zintegrowana pompa, do stosowania wewnatrz kotla gazowego do podgrzewania wody na potrzeby systemu grzewczego oraz do uzytku sanitarnego. Wymiennik ciepla 10 jest przeznaczony do wymiany ciepla pomiedzy plynem pierwotnym, który przeplywa w obiegu pierwotnym 40, a plynem wtórnym, który przeplywa w obiegu wtórnym. Plynem pierwotnym i plynem wtórnym moze byc dowolny plyn odpo- wiedni do przenoszenia ciepla, zazwyczaj para wodna i/albo woda. Korzystnie obieg pierwotny 40 zapewnia doplyw pary wodnej i ewentualnie wody, ogrzewanych palnikiem; plyn ulega schlodzeniu (i ewentualnie skrapla sie) w obiegu, a nastepnie uchodzi w postaci wody. Natomiast obieg wtórny 42 zapewnia doplyw zimnej wody i odplyw goracej wody do celów sanitarnych, podgrzewa- nej plynem obiegu pierwotnego 40. Na wylocie obiegu pierwotnego 40 jest umieszczona pompa obiegowa 102, która powoduje cyrkulacje plynu pierwotnego. Natomiast na wlocie obiegu pierwotnego 40 umieszczony jest zawór trójdrogowy 14. Celem zaworu trójdrogowego 14 jest przenoszenie goracego plynu pochodzacego z pierwotnego wy- miennika ciepla wewnatrz wymiennika ciepla 10, jesli istnieje zapotrzebowanie na goraca wode sani- tarna. Z drugiej strony, przy braku zapotrzebowania na goraca wode sanitarna, goracy plyn pochodzacy z pierwotnego wymiennika jest przenoszony w kierunku obiegu grzewczego. Zawór bezpieczenstwa 18 zapewnia, ze cisnienie w ukladzie nigdy nie przekroczy okreslonego wczesniej cisnienia, na przyklad 3 lub 6 barów. Natomiast kran 20 umozliwia uzytkownikowi dodawanie wody do obiegu pierwotnego 40, aby osiagnac cisnienie robocze. Odnoszac sie teraz do ponizszych figur, plytowy wymiennik ciepla 10 zawiera wiele naprzemien- nych plyt 30a, 30b, umieszczonych obok siebie i zamknietych pomiedzy pierwsza plyta koncowa 32 a druga koncowa plyta 34, w polozeniu naprzeciwleglym wzgledem pierwszej plyty koncowej 32. Plyty wymiennika ciepla 10 sa wytwarzane przez formowanie blachy cienkiej, a nastepnie sa laczone ze soba. Pierwsza plyta koncowa 32, druga plyta koncowa 34 i plyty 30a, 30b wymiennika ciepla 10 sa trwale polaczone ze soba, tworzac pakiet plyt. Korzystnie, laczenie plyt odbywa sie przez spawanie, a bardziej korzystnie przez lutowanie twarde, tj. spawanie z dodatkiem materialu. Szczególnie odpowiednia technologia lutowania twardego do konstrukcji wymiennika ciepla 10 jest technologia folii miedzianej. Kazda plyta ma wydluzony ksztalt, z dwoma dlugimi, w przyblizeniu równoleglymi bokami 2. Ko- rzystnie, kazda plyta ma ksztalt w przyblizeniu wielokatny, z dwoma dlugimi bokami 2 i co najmniej czterema krótkimi bokami, jak na figurach. Jednak, nie wyklucza sie mozliwosci zapewnienia plyty z dwoma prostymi dlugimi bokami 2 i dwoma zakrzywionymi krótkimi bokami, na przyklad pólokraglymi lub póleliptycznymi lub bardziej ogólnie, dwoma dlugimi bokami 2 i dwoma zwezajacymi sie koncami 4. W pakiecie plyt, kazda para plyt czolowych 30a, 30b, 32, 34 wyznacza pomiedzy nimi komore 36, 38 dla plynu. Komory 36 sa polaczone ze soba, tworzac obieg pierwotny 40, a komory 38 sa polaczone ze soba, tworzac obieg wtórny 42. Komory 36 i 38 wystepuja naprzemiennie tak, ze kazda plyta 30a, 30b sluzy jako scianka dzialowa pomiedzy obiegiem pierwotnym 40 a obiegiem wtórnym 42, umozliwia- jac tym samym wymiane ciepla pomiedzy plynem pierwotnym a plynem wtórnym. Wymiennik ciepla 10 jest zaopatrzony w cztery przylacza 44, 46, 48, 50, widoczne na fig. 1a. Przylacza 44 i 46 sluza, odpowiednio, do wlotu i wylotu plynu obiegu pierwotnego 40, podczas gdy przylacza 48 i 50 sluza odpowiednio do wylotu i wlotu plynu obiegu wtórnego 42. Te cztery przylacza 44, 46, 48, 50 sa korzystnie rozmieszczone w linii, tj. wszystkie ich osie przechodza przez pojedyncza linie prosta lub w przyblizeniu linie prosta. Wszystkie cztery przylacza 44, 46, 48, 50 sa korzystnie umiesz- czone po tej samej stronie wymiennika ciepla 10, na przyklad po stronie pierwszej plyty 32. Zgodnie z wariantem z fig. 1b, dwa przylacza 44, 46 obiegu pierwotnego 40 sa umieszczone po stronie pierwszej plyty koncowej 32, a dwa przylacza 48, 50 obiegu wtórnego 42 sa umieszczone po stronie drugiej plyty koncowej 34 (lub odwrotnie). Równiez w tym wariancie, cztery przylacza 44, 46, 48, 50 sa korzystnie rozmieszczone w linii, tj. wszystkie ich osie przechodza przez pojedyncza linie prosta lub w przyblizeniu linie prosta. Pomiedzy parami sasiadujacych plyt zapewniono odsadzenia lub przegrody 52, 54, 60, 62, aby oddzielic pomiedzy nimi obiegi, pierwotny 40 i wtórny 42, jak wiadomo w branzy. Fig. 3 przedstawia przebieg plynu w obiegu pierwotnym 40, w komorze 36. Wewnatrz komory 36, a w szczególnosci na plycie 30b, zapewniono odsadzenia 52 i 54 o profilu zamknietym, które, gdy wymiennik ciepla 10 jest zmontowany, sa zespawane z sasiadujaca plyta 30a, aby oddzielic obieg pierwotny 40 od obiegu wtórnego 42. Plyn wplywa z otworu wlotowego 65, w poblizu konca 4 wymiennika ciepla 10. Na- stepnie plyn jest kierowany w strone przeciwleglego konca 4 wymiennika ciepla 10, w kierunku otworu wylo- towego 63. Na figurze, strzalki wskazuja sciezke, która w przyblizeniu przemieszcza sie plyn w komorze 36. Fig. 4 przedstawia natomiast przebieg plynu w obiegu wtórnym 42, w komorze 38. Wewnatrz komory 38 zapewniono odsadzenia 60 i 62 o profilu zamknietym, aby oddzielic obieg pierwotny 40 od obiegu wtórnego 42, i zapewniono równiez pare odsadzen 56, 58 o profilu otwartym, tworzacych ksztalt litery U. Odsadzenia 56, 58 w ksztalcie litery U sa rozmieszczone tak, aby obejmowac czesciowo otwory laczace 64, 66 pomiedzy sasiadujacymi komorami 38 i z wklesloscia zwrócona na zewnatrz, a w szczególnosci w kierunku odsadzen 60, 62. Woda wplywa z otworu laczacego 66 wlotowego, jest transportowana z odsadzenia 58 w ksztalcie litery U w kierunku konca 4 wymiennika ciepla 10, na któ- rym znajduje sie odsadzenie 62. Koniec 4 wymiennika ciepla 10 powoduje odwrócenie kierunku prze- plywu plynu, który jest kierowany w strone przeciwleglego konca 4 wymiennika ciepla 10, gdzie znajduje sie odsadzenie 60. Plyn jest nastepnie przenoszony do wewnatrz wkleslosci w ksztalcie litery U odsa- dzenia 56, a nastepnie w kierunku otworu laczacego 64 wylotowego. Oczywiscie odsadzenia 56, 58 moga równiez miec inny ksztalt, na przyklad litery V lub L. Ogólnie, wystarczajace jest, aby kierowaly one przeplyw plynu w kierunku konca 4 wymiennika ciepla 10. Nalezy zauwazyc, ze w opisanym wymienniku ciepla 10 dlugosc termiczna, tj. dlugosc, wzdluz której te dwa plyny wykazuja wymiane ciepla, jest wieksza niz dlugosc termiczna znanego wymiennika ciepla 10. W znanym wymienniku ciepla 10, z czterema przylaczami umieszczonymi na wierzcholkach prostokata, dlugosc termiczna jest mniejsza niz dlugosc wymiennika ciepla 10, poniewaz nie ma wy- miany w poblizu wlotowych i wylotowych przylaczy plynu pierwotnego i wtórnego. W wymienniku cie- pla 10 plyny przeplywaja natomiast obok siebie wzdluz calej dlugosci wymiennika ciepla 10. Malo tego: dzieki sciezce w ksztalcie litery U, która plyn obiegu wtórnego 42 przemieszcza sie w poblizu przyla- czy 48, 50, dlugosc termiczna ulega dalszemu zwiekszeniu. Ponadto, dzieki specyficznemu ksztaltowi i usytuowaniu otworów przelotowych wymiennika cie- pla 10, przy tej samej powierzchni zajmowanej przez kociol, mozliwe jest wstawienie do kotla dluzszego wymiennika ciepla 10, sprzezonego z zespolem hydraulicznym 100 ze zintegrowana pompa. Kazda plyta ma pofaldowania 70, rozumiane jako ciagi dolin i grzbietów, wyraznie widoczne w przekroju z fig. 2. Pofaldowania 70 maja na ogól wzór w jodelke, z przeciwnym kierunkiem pomiedzy plytami 30a a plytami 30b. Dzieki temu, dwie sasiadujace plyty zawsze maja przeciwne pofaldowa-5 nia 70. Pofaldowania 70 umozliwiaja utworzenie szeregu skomunikowanych ze soba tuneli, umozliwia- jacych przeplyw plynu w komorach 36, 38. W porównaniu z zastosowaniem gladkich plyt zauwazono, ze plyty z pofaldowaniami 70 powoduja wieksza turbulencje plynu, a zatem lepsza wymiane ciepla. Jak wynika z porównania fig. 3 i 4, plyny przeplywaja w przewazajacej czesci w przeciwpradzie, tj. plyn pierwotny i plyn wtórny sa skierowane w przeciwnym kierunku. Dzieki temu róznica temperatur pomiedzy plynem pierwotnym a plynem wtórnym jest wzglednie stala, ze zmniejszonymi wahaniami. Istnieja jednak krótkie odcinki, w których plyny sa w fazie, w poblizu otworów laczacych 66 wlotowych i laczacych 64 wylotowych. Plyty 30a, 30b sa korzystnie wykonane ze stali. Korzystnie, kazda plyte 30a, 30b uzyskuje sie przez formowanie z blachy. Na koniec nalezy zauwazyc, ze opisany powyzej wymiennik ciepla 10, jak przedstawiono na fig. 1, ma uklad zgodny ze standardowym szablonem DIN. Odnoszac sie teraz do fig. 5 i 6, opisany powyzej wymiennik ciepla 10 ma zastosowanie równiez w pompie ciepla. Fig. 5 przedstawia schemat dzialania w trybie letnim pompy ciepla zawierajacej wy- miennik ciepla 10. W trybie letnim, w obiegu wtórnym 42 znajduje sie plyn o temperaturze T1 na wlocie i plyn o tem- peraturze T2, nizszej niz T1, na wylocie. Spadek temperatury z T1 do T2 nastepuje wewnatrz wymien- nika ciepla 10, dzieki przechodzeniu w jego obiegu pierwotnym 40 innego plynu, czynnika chlodzacego, który wplywa do wymiennika ciepla 10 w temperaturze T3 i wyplywa w temperaturze T4, wyzszej niz T3, poniewaz wchlonal on cieplo z plynu wtórnego. Przemieszczajac sie wzdluz obiegu, rozpoczynajac od wylotu przylacza 44 wymiennika ciepla 10, plyn o temperaturze T4 przechodzi przez zawór czterod- rogowy 90 i dociera do sprezarki 92. Sprezarka 92 spreza plyn, doprowadzajac go do wyzszego cisnie- nia, a w konsekwencji do temperatury T5, wyzszej niz T4. Plyn opuszczajacy sprezarke 92 przechodzi ponownie do zaworu czterodrogowego 90, a nastep- nie dociera do skraplacza 94, gdzie schladza sie w wyniku odparowania. Nastepnie plyn dociera do za- woru rozpreznego 96, gdzie cisnienie ulega zmniejszeniu, ulegajac dalszemu schlodzeniu i osiagajac ponownie temperature T3. Plyn moze zatem powrócic do wymiennika ciepla 10, aby schladzac plyn obiegu wtórnego 42. Fig. 6 przedstawia schemat dzialania w trybie zimowym tej samej pompy ciepla. W trybie zimowym, na wlocie znajduje sie plyn o temperaturze T1’, a na wylocie plyn o tempera- turze T2’, wyzszej niz T1’. Wzrost temperatury z T1’ do T2’ nastepuje wewnatrz wymiennika ciepla 10, dzieki wymianie ciepla z plynem z obiegu pierwotnego 40, który wplywa do wymiennika ciepla 10 w tem- peraturze T5’ i wyplywa w temperaturze T4’, nizszej niz T5’. Przemieszczajac sie wzdluz obiegu, roz- poczynajac od wylotu przylacza 46 wymiennika ciepla 10, plyn o temperaturze T4’ dociera do zaworu rozpreznego 96, gdzie cisnienie ulega zmniejszeniu, ulegajac schlodzeniu. Plyn przechodzi nastepnie przez skraplacz 94, gdzie schladza sie on dalej w wyniku odparowania, osiagajac temperature T3’, niz- sza niz T4’. Plyn przechodzi nastepnie przez zawór czterodrogowy 90, który znajduje sie teraz w innej konfiguracji niz w trybie letnim, przenoszac plyn w kierunku sprezarki 92. Sprezarka 92 spreza plyn, doprowadzajac go do wyzszego cisnienia, a w konsekwencji do temperatury T5’, wyzszej niz T3’ i T4’. Plyn opuszczajacy sprezarke 92 przechodzi ponownie przez zawór czterodrogowy 90, a zatem moze powrócic do wymiennika ciepla 10, aby ogrzac plyn obiegu wtórnego 42. Fig. 7 przedstawia szczególowo zespól hydrauliczny 100 stanowiacy obieg wtórny 42. Zespól hydrau- liczny 100 zawiera pompe obiegowa 102, która popycha przeplywajacy przez nia plyn w kierunku zaworu czterodrogowego 104 wedlug wzoru uzytkowego. Zawór czterodrogowy 104 wedlug wzoru uzytkowego moze byc skonfigurowany do przesylania plynu pochodzacego z pompy 102 w kierunku przylacza 48 lub przylacza 50 wymiennika ciepla 10, wedle wyboru. Przylacza 44 i 46 wymiennika ciepla 10 sa w zamierzeniu polaczone z zamknietym obiegiem pierwotnym 40 dla plynu pompy ciepla, jak opisano powyzej. Jak widac, pompe ciepla mozna stosowac w trybie ogrzewania (zima) lub chlodzenia (lato), przez odwrócenie kierunku przeplywu plynu w obiegu pierwotnym 40. Poniewaz jednak wymiennik ciepla 10 dziala bardziej efektywnie, gdy plyn pierwotny i wtórny sa w przeciwpradzie, zawór czterodrogowy 104 wedlug wzoru uzytkowego umozliwia odwrócenie kierunku plynu wtórnego, aby dostosowac go do kie- runku obiegu pierwotnego 40, okreslonego przez tryb dzialania (ogrzewanie lub chlodzenie). Prowadzi to do uzyskania maksymalnej sprawnosci pompy ciepla. Nalezy równiez zauwazyc, ze mozliwe jest odwrócenie polozenia zaworu czterodrogowego 104 i wymiennika ciepla 10, uzyskujac podobny wynik, tj. ze plyn obiegu wtórnego 42 i plyn obiegu pierwot- nego 40 sa zawsze w przeciwpradzie. W tym drugim przypadku zawór powodowalby, ze plyn z obiegu pierwotnego 40 zawsze wplywalby z tego samego przylacza 44 lub 46, niezaleznie od trybu dzialania, a zatem kierunku przemieszczania sie plynu w jego obiegu. Ponadto wymiennik ciepla 10 zawiera wiele plyt. Plyty moga byc przymocowane do siebie, two- rzac pierwsze komory i drugie komory. Pierwsze komory sa korzystnie polaczone ze soba hydraulicznie, tworzac obieg pierwotny 40. Drugie komory sa korzystnie polaczone ze soba hydraulicznie, tworzac obieg wtórny 42. Obieg pierwotny 40 jest korzystnie oddzielony hydraulicznie od obiegu wtórnego 42. Wymiennik ciepla 10 zawiera korzystnie co najmniej dwa przylacza dla wlotu i wylotu plynu z obiegu pierwotnego 40 i co najmniej dwa przylacza dla wlotu i wylotu plynu z obiegu wtórnego 42. Przylacza sa rozmieszczone wzdluz w przyblizeniu linii prostej. Okazuje sie, ze wymiennik cie- pla 10 o takiej geometrii ma istotnie wieksza dlugosc termiczna niz tradycyjny wymiennik ciepla 10, w którym przylacza sa rozmieszczone tak, aby tworzyly w zarysie prostokat. Nowa geometria pozwala w rzeczywistosci na lepsze wykorzystanie dostepnej przestrzeni, przy zachowaniu mozliwosci montazu wymiennika ciepla 10 w zespole hydraulicznym 100 zgodnym ze standardowym szablonem DIN. Ponadto w wymienniku ciepla 10, wszystkie przylacza sa umieszczone po tej samej stronie wy- miennika ciepla 10. Ponadto w wymienniku ciepla 10, w co najmniej jednej komorze, wyznaczonej pomiedzy dwiema sasiadujacymi plytami, zapewniono co najmniej jedno odsadzenie o otwartym profilu, na przyklad w ksztalcie litery U, V, L. Konfiguracja tego typu umozliwia transport plynu przeplywajacego w komorze wzdluz okreslonej wczesniej sciezki, wydluzajac dlugosc termiczna wymiennika ciepla 10 bez zwiek- szania zajmowanej przez niego przestrzeni. Korzystnie, odsadzenie w ksztalcie litery U jest rozmiesz- czone tak, ze obejmuje czesciowo otwór laczacy pomiedzy sasiadujacymi komorami i korzystnie ma wkleslosc zwrócona na zewnatrz. Ponadto w wymienniku ciepla 10, kazda plyta ma wydluzony ksztalt, z dwoma dlugimi bokami 2 i dwoma zwezajacymi sie koncami 4. Zwezajacy sie oznacza, ze szerokosc plyty ulega zmniejszeniu pod- czas oddalania sie od srodka samej plyty. Taka geometria umozliwia lepsza sprawnosc termiczna przy tej samej zajmowanej przestrzeni. Korzystnie, kazda plyta ma wydluzony ksztalt, na przyklad moze ona byc w przyblizeniu wielokatna, z dwoma dlugimi bokami 2 i co najmniej czterema krótkimi bokami, lub moze miec dwa dlugie boki i dwa zakrzywione krótkie boki, na przyklad pólokragle lub póleliptyczne. Ponadto wymiennik ciepla 10, ma plyty majace pofaldowania 70, aby zwiekszyc turbulencje przeplywajacego w nim plynu, a za- tem sprawnosc. Korzystnie pofaldowania 70 stanowia ciagi dolin i grzbietów, które moga byc rozmieszczone we wzór jodelki, korzystnie o przeciwnym kierunku pomiedzy sasiadujacymi plytami. Ponadto zespól hydrauliczny 100 zawiera wymiennik ciepla 10 o niektórych lub wszystkich spo- sród cech opisanych powyzej i/albo ponizej, pompe obiegowa 102 przystosowana do powodowania krazenia plynu pierwotnego oraz zawór trójdrogowy znajdujacy sie na wlocie obiegu pierwotnego 40. Dodatkowo opisano zespól hydrauliczny 100 dla pompy ciepla, obejmujacy wymiennik ciepla 10 majacy co najmniej dwa przylacza dla wlotu i wylotu plynu z obiegu pierwotnego 40 i co najmniej dwa przylacza dla wylotu i wlotu plynu z obiegu wtórnego 42, pompe obiegowa 102 do pompowania plynu wtórnego w obiegu wtórnym 42 wymiennika ciepla 10 i zawór czterodrogowy. Oczywiscie, chociaz zalozenie wzoru uzytkowego pozostaje nienaruszone, formy wdrozenia i szczególy realizacji moga róznic sie w znacznym stopniu od tego, co opisano i zilustrowano, bez od- chodzenia w ten sposób od zakresu wzoru uzytkowego. PL