PL91851B1 - - Google Patents

Description

*** 1 "^'='---—r :.^J( Twórcawynalazku: -^_^^_ Uprawniony z patentu: Societe Alsacienne de Constructions Mecaniaues de Mulhouse, Mulhouse (Francja) Sposób wprowadzania watku w bezczólenkowym krosnie z zewnetrznym nawojem Przedmiotem wynalazku jest sposób wprowadzania watku w krosnach bezczólenkowych, z zewnetrznym nawojem zasilajacym w watek oraz z dwoma zbieznymi rapierami, podajacym i ciagnacym.W tego rodzaju krosnach, rapier podajacy ciagnie watek z zewnetrznego nawoju az do srodka przesmyku, gdzie watek zostaje przejety przez rapier ciagniony i przeciagniety przez cala szerokosc przesmyku. W mysl znanego sposobu, zwanego metoda „GABLER", nic watku doprowadzana jest do polowy przesmyku w postaci wielkiej petli, nastepnie galaz tej petli polaczona z krajka, zostaje przecieta równo z pierwsza krajka znajdujaca sie po tej samej stronie krosna, co nawój przedzy watkowej, wreszcie ta galaz nici watku zostaje calkowicie odwinieta i zwolniona, przeslizguje sie drugim rapierem do drugiej krajki.Sposób ten daje pewnosc wymiany nici watku miedzy rapierem podajacym, a rapierem ciagnacym, gdyz nie nastepuje zaciskanie nici, lecz po prostu slizga sie nitka watku na ich koncach podczas wprowadzania, zawsze w postaci petli. Ponadto sposób ten pozwala na wczesne krzyzowanie nitek osnowy, gdyz watek jest zatrzymany na niemal calej swej dlugosci przy zamknieciu przesmyku, zyskuje sie wiec cenny czas przy dobijaniu watku w zamknietym przesmyku.Metoda ta ma jednak swe strony ujemne. Podczas pierwszej polowy wprowadzania, predkosc odwijania przedzy ma podwójna wartosc predkosci posuwu rapiera podajacego i ta duza predkosc przedzy wymaga stoso¬ wania odwijaczy watku, co stanowi duza komplikacje. Co wiecej, niektóre watki nie daja sie wymieniac w petli, jak na przyklad watki z przedzy fantazyjnej lub o niskiej wartosci wytrzymalosci nitki na zerwanie pod wply¬ wem zawieszonego ciezaru na jednym jej koncu, dlugosc nici wyrazona jest w kilometrach, a ciezar w kilogra¬ mach.Ponadto sposób ten wymaga dodatkowych urzadzen przy zlozonej barwnosci watku oraz trudnej kontroli watku. Stosownie do innego znanego sposobu, zwanego metoda „DEWASV watek przeprowadzony przez prze¬ smyk zostaje obciety przy pierwszej krajce pomiedzy momentem zbicia i momentem gdy jego koniec zostaje chwycony przez zacisk rapieru podajacego, nastepnie przeciagniety az do polowy szerokosci przesmyku, gdzie zostaje przejety przez zacisk rapieru ciagnacego i przeciagniety az do drugiej krajki.2 91851 Wedlug tego sposobu watek jest ciagniety z ta sama predkoscia równa predkosci rapierów, to znaczy z predkoscia stosunkowo duzo niniejsza niz w przypadku metody GABLER, co pozwala stosowac przedze watkowe wszystkich rodzajów, nawet o niewielkiej wartosci wytrzymalosci. Co wiecej cykl produkcyjny jest prosty i pozwala na latwe dostosowanie urzadzen do kolorowania tkaniny w watku oraz na latwe zapewnienie kontroli biegu watku.Jednak i ten drugi sposób ma swe ujemne strony, niemozliwe jest skrzyzowanie nici osnowy przed calkowi¬ tym wycofaniem rapierów wskutek czego nastepuje strata cennego czasu w przypadku zbijania przy zamknietym przesmyku. Jezeli w niektórych tkaninach o bardzo gestej osnowie tkanie przebiega przy przesmyku niedosta¬ tecznie zamknietym, dochodzi do niewlasciwego rozkrzyzowanianitek osnowy przy biciu to jest do tak zwanego podskakiwania i trzeba wówczas wysuwac rapiery przesadnie wczesnie, co powoduje duza strate predkosci tkania.Celem wynalazku jest opracowanie sposobu laczacego maksimum zalet obu znanych opisanych wyzej sposobów przy zachowaniu minimum ich wad.Cel ten zgodnie z wynalazkiem zostal osiagniety przez to, ze pomiedzy miejscem polozenia pierwszej krajki i droga przebiegu rapieru ciagnacego tworzy sie zapas nici watku, przeciaga sie nic miedzy miejscami polozenia pierwszej krajki, a zapasem nici, przy pomocy zacisku rapiera podajacego zaciska sie i dociaga nitke watku az do srodka przesmyku pod postacia petli, której jedno ramie jest utworzone przez wolny koniec nitki, pochodzacy ze wspomnianego zapasu, a drugie ramie przez czesc nitki polaczona z zewnetrznym nawojem.Chwyta sie petle w zacisk rapiera podajacego przy pomocy zacisku rapiera ciagnacego i zaciska, ciagnac ku miejscu polozenia drugiej krajki. Otwiera sie zacisk rapiera ciagnacego gdy jest on jeszcze oddalony od drugiej krajki o wielkosc niemal równa dlugosci zapasu nitki watku, zamykajac jednoczesnie przesmyk, przy czym pozwala sie aby wolny zapas nitki wslizgnal sie w zacisk ciagnacy,aby go calkowicie odwinac az do drugiej krajki na koncu skoku rapiera ciagnacego.Dzieki temu nowemu sposobowi korzysta sie ze wszystkich zalet metody DEWAS takich jak mala pred¬ kosc odwijania watku, mozliwosc stosowania wszystkich rodzajów watków, prostota cyklu produkcyjnego i mie¬ szalników watków, oraz latwa kontrola przebiegu watku przy jednoczesnym zachowaniu wczesnego skrzyzowa¬ nia nici osnowy z metody GABLER. Wedlug nowego sposobu pozbyto sie wady metody DEWAS uniemozliwiaja¬ cej kompletne wysuniecie rapierów na nitce watku w ruchu az do zupelnego zakonczenia jej wprowadzania.W konsekwencji mozna wiec skrzyzowac nici osnowy wczesniej, jak i w metodzie GABLER i dla tej samej szybkosci krzyzowania nici osnowy uzyskac otwarcie, praktycznie kompletne nici osnowy w momencie bicia, co w konsekwencji powoduje doskonale rozkrzyzowanie nici przy biciu, co stanowi podstawowy warunek uniknie¬ cia wady podskakiwania, o której byla mowa wyzej.Unika sie równiez wad metody GABLER to jest duzej predkosci odwijania watku i koniecznosci stosowa¬ nia odwijaczy watku oraz komplikacji wynikajacych z mieszaczy watku i kontroli nitki watku.Na rysunku, figury od 1 do 4 przedstawiaja schematycznie kolejne fazy procesu wprowadzania watku zgodnie z wynalazkiem.Zgodne z wynalazkiem sposobu faza wprowadzania watku w bezczólenkowym krosnie z zewnetrznym nawojem 1 (fig. 1) zasilajacym w watek i z dwoma rapierami zbieznymi podajacym 3 i ciagnacym 4, wyposazony¬ mi odpowiednio w zaciski 6,7, pochodzi z metody DEWAS, opisanej wyzej.Przed obcieciem nitki watku uprzednio wprowadzonej wkrajke 11 powoduje sie swiadomie utworzenie zapasu watku 12 przy pomocy walków 13, 14 zmieniajacych kierunek o dlugosci korzystnie co najmniej okolo 80 mm.Zacisk 6 rapiera podajacego 3 chwyta watek w czesci pomiedzy zapasem 12 i zewnetrznym nawojem 1 (fig.2) i doprowadza go do srodka przesmyku w postaci petli trzymanej przez zacisk za wierzcholek, której jedno ramie utworzone jest przez zapas nitki 12, a drugie przez czesc polaczona z zewnetrznym nawojem 11. Wymiana nastepuje na srodku przesmyku, to znaczy, ze zacisk 7 rapiera ciagnacego 4 chwyta wierzcholek petli przedzy w zacisku 6 rapiera podajacego i zaczyna ciagnac watek ku drugiej krajce 17 (fig.3).Gdy zacisk 7 rapiera ciagnacego 4 jest jeszcze w odleglosci d od drugiej krajki 17 (fig.4), która to odleglosc jest niemal równa dlugosci zapasu watku 12, nalezy otworzyc ten zacisk tak, aby wolny koniec nitki watku odwijal sie,slizgajac sie w zacisku przez caly koniec skoku rapiera ciagnacego 4 az do drugiej krajki 17.Poczawszy od momentu, odpowiadajacego polozeniu jak na fig.4,glówna czesc nitki watku 2 nie jest juz w ruchu mozna wiec bardzo wczesnie skrzyzowac nici osnowy.91851 3 PL PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wprowadzania watku w bezczólenkowym krosnie z zewnetrznym nawojem, zasilajacym w watek i z dwoma rapierami zbieznymi, podajacym i ciagnacym wyposazonymi w zaciski, w którym przy pomocy zacis¬ ku rapiera podajacego ciagnie sie az do srodka przesmyku czesc nitki watku, która znajdzie sie pomiedzy zasilajacym nawojem zewnetrznym, a miejscem polozenia pierwszej krajki tkaniny po przyleglej stronie krosna, nastepnie przy pomocy zacisku rapiera ciagnacego, chwyta sie te czesc nitki watku w zacisku rapiera podajacego i ciagnie sie ja az do miejsca polozenia drugiej krajki tkaniny po drugiej stronie krosna, znamienny tym, ze pomiedzy miejscem polozenia pierwszej krajki tkaniny i droga przebiegu rapiera podajacego tworzy sie zapas watku, ucina sie nitke watku miedzy miejscem polozenia pierwszej krajki i rezerwa przedzy, przy pomocy zacisku rapiera podajacego chwyta sie i ciagnie watek az do srodka przesmyku pod postacia petli, której jedno ramie utworzone jest przez wolny koniec nitki zapasu, a drugie przez czesc nitki polaczona z zewnetrznym nawojem, chwyta sie petle w zacisk rapiera podajacego przy pomocy zacisku rapiera ciagnacego i zaciska sie ja, ciagnac ku miejscu polozenia drugiej krajki, otwiera sie zacisk rapiera ciagnacego gdy znajduje sie on jeszcze w pewnej odleglosci od miejsca polozenia drugiej krajki, przy czym odleglosc ta jest równa dlugosci zapasu nitki watku, zamykajac jednoczesnie przesmyk, pozwala sie slizgac zapasowi wolnej nitki w otwartym zacisku ciagna¬ cym, aby go calkowicie odwinac az do drugiej krajki podczas konca skoku rapiera ciagnacego.

2. Sposób wedlug zastrz.l, znamienny tym, ze tworzy sie rezerwe nitki watku o dlugosci rzedu 80 do 100 mm. Mi i SI AJ ,'¦1 " '"""' ¦""" ' ' mmmmm f PL PL