PL93599B1

PL93599B1 -

Info

Publication number: PL93599B1
Application number: PL1974168471A
Authority: PL
Original assignee: Bayer Aktiengesellschaft
Priority date: 1973-02-01
Filing date: 1974-01-31
Publication date: 1977-06-30
Also published as: JPS49110724A; US4289813A; ATA72974A; IT1002800B; AU6495674A; SE395154B; DE2304893B1; CA1029890A; CS175367B2; BR7400719D0; AT331938B; DD112280A5; FR2216333A1; HU169443B; FR2216333B1; NL7401204A; BE810368A; LU69287A1; CH610004A5

Description

Przedmiotem wynalazku jest spoiwo do lakie¬ rów nie zawierajacych rozpuszczalników, cieklych w temperaturze pokojowej.W znanych i stosowanych sposobach nakladania materialów powlokowych, takich jak natryskiwa¬ nie, malowanie, zanurzanie, polewanie, rolkowa¬ nie i walcowanie, w celu uzyskania lepkosci two¬ rzywa powlokowego szczególnie odpowiedniej dla wybranego z góry sposobu pracy zwykle stosuje sie dodatek rozpuszczalników lub rozcienczalników, które przy pózniejszym powstawaniu powloki ulat¬ niaja sie. Utleniajace sie rozpuszczalniki nalezy odzyskiwac, spalac lub usuwac w inny sposób, poniewaz sa one nie tylko uciazliwe .dla zatrud¬ nionych przy powlekaniu, ale takze ^ stanowia nie¬ bezpieczenstwo oraz problem ekologiczny. Z tych tez powodów proponowano zastapic rozpuszczalni¬ ki woda. Nadajace sie do tego celu substancje powlokowe rozpuszczalne w wodzie lub dajace sie roaoiencziac woda zawieraja {przewaznie alkohole lub glikole i niekiedy aminy, które nasuwaja pro¬ blemy scieków. Równiez w przypadku tak zwanych dyspersji nie udalo sie dotychczas uzyskac równo¬ czesnie w stopniu zadowalajacym polysku, trwa¬ losci i dobrych wlasciwosci mechanicznych wy¬ tworzonych powlok.W przypadku organicznych polimerów (tak zwa¬ ne dyspersje niewodne), przy uzyciu okreslonych rozpuszczalników mniej szkodliwych z punktu wi¬ dzenia higieny pracy mozna wprawdzie uzyski- wac zawartosci substancji stalych 60% i wiecej, ale wlasciwosci powlok otrzymanych z tych dy¬ spersji nie sa zadowalajace. Równiez i temperatu¬ ra zaplonu stosowanych dotychczas rozpuszczalni¬ ków jest za niska.Z powyzszych wzgledów ostatnio stosuje sie na co¬ raz wieksza skale tak zwane lakiery proszkowe.W tym przypadku suchy pigmentowany proszek lakierowy o wielkosci czastek przewaznie mniej¬ szej niz 100 \i naklada sie w polu elaktr ostatycz¬ nym na przedmioty i nastepnie, niekiedy przy równoczesnym sieciowaniu, stapia.Sposób ten ma jednak te wjde, ze wymaga sto¬ sowania urzadzen nie uzywanych w przemysle la¬ kierniczym, mianowicie wytlaczarek, a otrzymy¬ wanie zalozonych z góry odcieni barw jest bar¬ dzo trudne i dobieranie tych odcieni u uzytkowni¬ ka takich lakierów jest bardzo pracochlonne.Znane sa dwuskladnikowe uklady reakcyjne, ni9 zawierajace rozpuszczalników o niskiej lepkosci otrzymane przez odpowiedni dobór skladników re¬ akcji lub stosowanie równoczesnie rozcienczalni¬ ków zdolnych do reakcji, to jest przylaczania.Przykladami takich ukladów sa nienasycone po¬ liestry rozpuszczone w monostyrynie i katalizowa¬ ne nadtlenkiem, odpowiednie roztwory poligome- rycznych akrylanów w estrach kwasu monoakry- lowego lub metakrylowego, albo roztwory poliepok- sydów w epichlorohydrynie itp. Znane sa rów¬ niez kombinacje aromatycznych dwu- lub poliizo- •3 599s cyjanianów z polieterami zwierajacymi grupy hy¬ droksylowe, przy czym kombinacje te maja sto¬ sunkowo mala lepkosc i mozna je rozcienczac roz¬ cienczalnikami typu fenoksyetanolu.Wszystkie dotychczas znane srodki powlokowe nie zawierajacych rozpuszczalników maja jednak rózne, niekiedy bardzo istotne wady. Srodki te nie umozliwiaja bowiem wytwarzania powlok maja¬ cych równoczesnie wszystkie zadane wlasciwosci, np. powlok ozdobnych na samochodach, szafach chlodniczych, meblach, , maszynach itp. czesciowo nie maja ome równiez . zdolnosci pigmentowania lub maja niedostateczna przyczepnosc albo odpor¬ nosc mechaniczna, a przewaznie ich odpornosc na swiatlo jest niedostateczna lub tez calkowicie nie- zadawalajaca podatnosc do obróbki.Pewien postep w tej dziedzinie stanowia opisa¬ ne w opisie patentowym RFN DOS nr 2006055, dajace sie rozpylac elektrostatycznie srodki powlo¬ kowe z polihydroksypoliterów, monoalkoholi i po¬ liizocyjanianów, zwlaszcza poliizocyjanów aroma¬ tycznych. Srodki te, maja jednak te powazna wa¬ de, ze ich odpornosc na dzialanie swiatla i czyn¬ ników atmosferycznych jest dla wielu dziedzin stosowania niedostateczna.Inna woda tych srodków jest to, ze przy ich wytwarzaniu trzeba bardzo starannie unikac doT stepu wilgoci tak, ze wszystkie surowce nalezy poddawac operacji suszenia.Zadaniem wynalazku bylo przeto umozliwienie wytwarzania srodków wiazacych dla cieklych w temperaturze pokojowej lakierów nie zawieraja¬ cych rozpuszczalnika i nie majacych wyzej opisa¬ nych wad. Zadanie to rozwiazano zgodnie z wy¬ nalazkiem w ten sposób, ze jako srodki wiazace zastosowano okreslone mieszaniny z poliizocyja¬ nianów o malej lepkosci, zawierajacych wylacznie alifatycznie zwiazane grupy izocyjanianowe oraz z okreslonych zwiazków polihydroksylowych nie za¬ wierajacych grup eterowych i ewentualnie z okre¬ slonych rozcienczalników zdolnych do reakcji.Przedmiotem niniejszego wynalazku jest spoiwo do lakierów powlokowych nie zawierajacych roz¬ puszczalników, cieklych w temperaturze pokojowej, majacych lepkosc mierzona w zlewce DIN-4 wy¬ noszaca 20—400 DIN-sekund, stanowiace miesza¬ nine: a) cp najmniej jeden organiczny poliizocyjanian o alifatycznie i/lub cykloalifatycznie zwiazanych grupach izocyjanianowych, b) co najmniej jeden zwiazek polihydroksylowy nie zawierajacy grup eterowych, majacy ciezar czasteczkowy 200—2000, oraz c) 0—40% wagowych w stosunku do calosci mie¬ szaniny jedno-i/lub wielozasadowych alkoholi o ciezarze czasteczkowym mniejszym niz 200, przy czym skladniki mieszaniny wystepuja w ilosciach odpowiadajacych stosunkowi grup NCO do OH wynoszacemu 0,8 :1 do 1,2 :1.Lakiery nie zawierajace rozpuszczalników, wy¬ tworzone przy uzyciu spoiwa wedlug wynalazku jako srodka wiazacego, maja lepkosc mierzona w zlewce DIN-4 wynoszaca 20—400, korzystnie 20— —100 sekund DIN. Lepkosc mieszanin wedlug wy¬ nalazku lezy równiez w tych granicach. Przy wy- SS9d 4 twarzaniu przezroczystych lakierów nie zawiera¬ jacych'pigmentów ani wypelniaczy, lepkosc srod¬ ka wiazacego i lepkosc gotowego lakieru sa oczy¬ wiscie identyczne, natomiast w przypadku lakie- rów pigmentowych i/lub zawierajacych wypelnia¬ cze, lepkosc mieszanin wedlug wynalazku trzeba tak dobierac w wyzej podanych granicach, aby lepkosc gotowego lakieru nie przekroczyla górnej wartosci granicznej 100 wzglednie 400 sekund DIN. io Spoiwo wedlug wynalazku stanowi uklad dwu¬ skladnikowy, skladajacy sie z mieszaniny poliizo- cyjanianów ze zwiazkami hydroksylowymi, majacy stosunek grup NCO do grup OH od 0,8:1 do 1,2:1, korzystnie 1:1. Wymagana lepkosc spoiwa osiiaiga ,sie pirzez odipóiwiedni dobór sikladników wyj¬ sciowych.Skladnik poliizocyjanianowy mieszanin wedlug wynalazku stanowia poliizocyjaniany zawierajace grupy izocyjanianowe zwiazane wylacznie alifa- tycznie i/lub cykloalifatycznie, albo mieszaniny ta¬ kich poliizocyjanianów. Odpowiednimi poliizocyja- nianami sa np.: l-metylo-2,4-dwuizocyjanianocyklo- heksan, l-metylo-2,6-dwuizocyjanianocykloheksan lub mieszaniny tych izomerów, dwuizocyjaniano- cykloheksany lub izocyjanian 3,3,5-trójmetylo-5-izo- cyjanianometylocykloheksylu. Korzystnie lepkosc skladnika izocyjanianowego w temperaturze 20°C wynosi najwyzej 4000cP. Warunek ten spelniaja zwlaszcza pochodne dwuizocyjanianu szesciomety- lenu, stosowane korzystnie jako skladniki izocyja- mianowe, mianowacie trój-/izocyjanianoheksylo/- biuret, który w razie nieobecnosci jego wyzszych homologów ma szczególnie mala lepkosc i który otrzymuje sie z mieszaniny z jego wyzszymi ho- mologami, otrzymywanej zwykle przy wytwarza¬ niu z dwuizocyjanianu szesciometylenu poliizocy¬ janianów zawierajacych grupy biuretowe, np. me¬ toda podana w opisie patentowym RFN nr 1101394, przez ekstrakcje np. cykloheksanem. 40 Inna pochodna dwiuzocyjanianu szesciometylenu szczególnie odpowiednia ze wzgledu na korzystna lepkosc stanowi mieszanina izocyjanuranu trój-izo- cyjanianoheksylu z bis-/izocyjanianoheksylo/-ure- todionem, która mozna otrzymywac z dwuizocyja- 45 nianu szesciometylenu p#rzez oligomeryzacje, w djDeonioscl odpowiednich kaitaliaaltarów, zwlaszcza w. obecnosci trójbutylofosfiny, np. w temperaturze 50_60°C. Powstajaca na skutek oligomeryzacji mieszanina zawiera okolo 30—70% molowych di- 50 meru uretodionu i okolo* 70—30% molowych tri- meru izocyjanuranu. Do mieszanin wedlug wyna¬ lazku szczególnie nadaja sie mieszaniny trój-/izo- cyjanianoheksylo/-biuretu z opisana wyzej miesza¬ nina poliizocyjanianów wytwarzana przez oligome- 55 ryzacje dwuizocyjanianu szesciometylenu.W spoiwie wedlug wynalazku skladnik poliizo¬ cyjanianowy znajduje sie w kombinacji ze zwiaz¬ kami zawierajacymi alifatycznie zwiazane grupy hydroksylowe, a nie zawierajacymi grup eterowych 60 i majacymi ciezar czasteczkowy 200—2000, korzy¬ stnie 250—800, zwlaszcza z polihydroksypoliestrami.Odpowiednimi poliestrami polioli sa znane w chemii poliuretanów produkty reakcji kwasów wielokarboksylowych, np. kwasu ftalowego, izof- 65 talowego, tereftalowego, czterowodoroftalowego,93 szesciowodoroftalowego, szczawiowego lub adypi- nowego. z uzytymi w nadmiarze wielozasadowymi slokoholiami, takimi jak mp. glikol etylenowy, gli¬ kol propylenowy, butanodiol, heksanodibl, glicery¬ na, trójmetylplopropan, hoksanotriol, trójmetylolo- etan, pentaerytryt itp. Piliestry polioli stanowia ogólnie biorac ciecze o wiekszej lepkosci lub miek¬ kie zywice. Szczególnie odpowiednie sa poliestro- alkohole z kwasu ftalowego i/lub czterowodorofta- lowego i/lub szesciowodoroftalowego i trójmetylo- lopropanu i/lub trójmetyloloetanu, zawierajace 2—13% wagowych grup wodorotlenowych.Jako zwiazek polihydroksylowy szczególnie od¬ powiedni jest równiez olej racznikowy. Mozna tez stosowac zywice aikidowe z syntetycznych kwasów tluszczowych, kwasów ftalowych i propanu, zawierajace 3,5-—6% wagowych grup wo¬ dorotlenowych lub tez poliakrylony zawierajace grupy wodorotlenowe, jak równiez polihydroksy- poliestry o przewaznie niewielkiej lepkosci, ale odporne na dzialanie czynników atmosferycznych, wytwarzane przez polimeryzacje e-kaprolaktonu.Wymienione zwiazki moga, w celu nadania im okreslonych wlasciwosci, np. zwiekszenia zdolno¬ sci do reakcji, zawierac inne grupy funkcyjne, np. grupy aminowe.Szczególnie przy stosowaniu poiliesitiropolioflji o wiekszej lepkosci i wiekszej funkcjonalnosci grup wodioroitileinowyioh kaniieozne jest równoczesne sto¬ sowanie zdolnych do reakcji rozcienczalników, w celu uzyskania istotnego w ramach wynalazku za¬ kresu lepkosci.Jako zdolne do reakcji rozcienczalniki stosuje sie jedno- lub wielowartosciowe alkohole alifatyczne o ciezarze czasteczkowym mniejszym niz 200.Szczególnie korzystnie stosuje sie produkty o tem¬ peraturze wrzenia ponizej 120°C. Przykladami od¬ powiednich zdolnych do reakcji rozcienczalników sa: pentanol, heksanol, alkohol benzylowy, alko¬ hol etylowy, monooctan glikolu piropylenowego, ester butylowy kwasu glikolowego, glikol etyle¬ nowy, glikol dwuetylenowy, trójmetylolopropan, heksanotriol, gliceryna itp. Rozcienczalniki te sto¬ suje sie w ilosci 0—40%, korzystnie 10—30°/o wa¬ gowych -w^ odniesieniu do calkowitej masy srodka Wiazacego. Jako rozcienczalniki zdolne do reakcji szczególnie odpowiednie sa mieszaniny alkoholi jednowodorotlenowych z alkoholami wielowodoro- tlenowymi podanego wyzej rodzaju, przy czym sto¬ sunek wagowy alkoholu jedmowodoroitlenowego do wielowodoroitilenowego wynosi od 10 : 90 do 90 :10, korzystnie od 30:70 do 70 :30. Jezeli jako zwiazek wielowodorotlenowy stosuje sie olej racznikowy, szczególnie korzystnie jest stosowac jako zdolne do reakcji rozcienczalniki alkohole dwu — lub wielowodorotlenowe. Przy stosowaniu alkoholi jed¬ nowodorotlenowych jako zdolnych do reakcji roz- cdeneziailników nalezy oczywiscie 'przez równoczesne sitoisowanie trój- i wielofunkcyjnych poOiasitroipo- lioii lub poliiiz©cyjanianów dbac o ito, aby mono funkcjonalnosc zdolnych do reakcji iroizicieniCKalni- Ików byla kompensowania wieloffunkcjonalnioscia po- pozositalych [skladników.Równoczesne stosowanie substancji absorbuja¬ cych wode lub niszczacych wode nie jest przy wy- 599 6 twarzaniu mieszanek lakierowych ogólnie biorac konieczne. Dowolnie wprowadzone dodatki wody do okolo 3°/o w stosunku do calkowitej masy srod¬ ka wiazacego nie powoduja przy stosowanym zwyk- le w przemysle przymusowym suszeniu powstawa¬ nia pecherzy lub innych zaburzen w blonie, ani nie pogarszaja wlasciwosci otrzymanej powloki.Sipoiiwo lakiernicze wytworzone sposobem w«dlurc wynalazku mozna mieszac z pigmentami, lub wy- pelniaczami w zwykly sposób, przy uzyciu urzadzen stosowanych w przemysle lakierów.Oczywiscie mozna stosowac takze dodatki in¬ nych surowców i/lub srodków pomocniczych sto¬ sowanych przy wytwarzaniu lakierów, takich jak np. estry celulozy, srodki ulatwiajace rozplywanie sie lakieru, zmiekczacze, oleje silikonowe, zywice i inne znane substancje. W celu nastawienia reak¬ tywnosci lakierów poliuretanowych mozna stoso¬ wac równoczesnie znane katalizatory. Lepkosc la- kierów zawierajacych jako srodki wiazace miesza¬ niny wedlug wynalazku mozna w razie potrzeby jeszcze bardziej zmniejszyc przez niewielki doda¬ tek odpowiednich rozpuszczalników lakierowych, korzystnie w ilosci 0—15°/o wagowych w stosunku do calkowitej masy mieszaniny.Lakiery zawierajace jako srodki wiazace spoiwo wedlug wynalazku mozna nakladac na przedmio¬ ty przeznaczone do powlekania wszystkimi zwy¬ klymi sposobami, takimi jak np. malowanie, na- tryskiwanie, zanurzanie itp. Lakiery te nadaja sie zwlaszcza do pokrywania dowolnych podlozy z metalu, drewna, sztucznego tworzywa lub innych materialów.W podanych nizej przykladach stosuje sie na- stepujace poliestry lub poliizocyjaniany: Poliester I. Poliester z 49 czesci wagowych bez¬ wodnika kwasu ftalowego, 15 czesci wagowych glikolu etylenowego i 44 czesci wagowych trójme- tylolopropanu. x 40 Poliester II. Poliester z 43,7 czesci wagowych trój- metylolopropanu, 31,9 czesci wagowych bezwodni¬ ka kwasu ftalowego, 11,1 czesci wagowych kwasu adypinowego, 23,7 czesci wagowych kwasu 2-ety- lopentanokarboksylowego i 2,11 czesci wagowych 45 kwasu meleinowego.Poliizocyjanian I. Mieszanina poliizocyjanianu biu- retu, skladajaca sie glównie z trój-/izocyjanian©- heksylo/-biuretu, otrzymana przez biuretyzowanie dwuizocyjanianu szesciometylenu o lepkosci 2400 50 cP w temperaturze 20°C.Poliizocyjanian II. Mieszanina izocyjanuranu z ure- todionem, otrzymana przez oligomeryzacje dwuizo¬ cyjanianu szesciometylenu w obecnosci trójbutylo- fosfiny, o lepkosci 1000 cP w temperaturze 20°C. 55 Poliizocyjanian III. 4,4'-dwuizocyjanianodwucyklo- hekisylometan.Przyklad Iy SkladnikA Czesci 60 wagowe PoliesterI 50 PoliesterII 50 Ester butylowy kwasu- glikolowego 100 2-etyloheksanodiol-l,3 100 65 Olej silikonowy (10% w ksylenie) 893 599 8 Kaprylam olowiu (18) (10% w ksylenie) Biel tytanowa (ruty!) 4 383 Czesci wagowe 465 okolo 1 :1 Skladnik B Poliizocyjanian I Stosunek grup NCO do grup OH W celu otrzymania lakieru, 100 czesci wago¬ wych skladnika A miesza sie z 67 czesciami wa¬ gowymi skladnika B. Lepkosc mieszaniny mierzo¬ na w kubku wyplywowym 4 mm (DIN 53211) wy¬ nosi okolo 225 sekund. Jest ona odpowiednia dla nakladania lakieru metoda walców. W celu otrzy¬ mania lepkosci odpowiedniej do nakladania natry¬ skowego mozna stosowac dodatek 10—15% miesza¬ niny octanu etyloglikolu z ksylenem (1:1) w sto¬ sunku do calosci mieszaniny. Czas formowania tej mieszanki lakierowej wynosi okolo 2 godzin.Wlasciwosci blony lakierowej: Tlocznosc wedlug Erichsena DIN 53156 11,0 mm Twardosc metoda wahadlowa Kóniga DIN 53157 108,0 sekund Lakier schnie w ciagu 30 minut w temperaturze 130°C.Przyklad II Skladnik A Czesci wagowe PoliesterI 50 PoliesterII 50 Ester butylowy kwasu glikolowego 75 Trójmetylolopropan(TMP) 25 2-etyloheksanodiol-l,3 100 Olej silikonowy (10% w ksylenie) 8 Kaprylan olowiu (18) (10% w ksy¬ lenie) 4 Biel tytanowa(rutyl) 400 SkladnikB Czesci wagowe PoliizocyjanianI 230 PoliizocyjanianII 230 Stosunek grup NCO do grup OH wynosiokolo 1:1 100 czesci wagowych skladnika A miesza sie z 56 czesciami skladnika B. Otrzymuje sie mieszani¬ ne, której lepkosc mierzona w kubku wyplywo¬ wym 4 mm (DIN 53211) wynosi okolo 90 sekund.Lepkosc ta jest odpowiednia do nakladania metoda walcowa lub do natryskiwania dwóch skladników na goraco. Jezeli do mieszaniny doda sie 5% wa¬ gowych octanu etylogilikolu, to lepkosc wynosi o- kolo 40 sekund wedlug metody kubka wyplywo¬ wego 4 mm (DIN 53211) i jest ona odpowiednia do nakladania lakieru wszystkimi znanymi me¬ todami natryskiwania. Czas formowania lakieru wynosi okolo 5 godzin, a schniecie lakieru w tem¬ peraturze 130°C trwa do 30 minut.Wlasciwosci blony lakierowej.Tlocznosc wedlug Erichsena DIN 53156 11,2 mm Twardosc metoda wahadlowa wedlug Koniga DIN 53157 106 sekund Przyklad III Skladnik A Poliester I Poliester II Czesci wagowe 50 50 45 55 Ester butylowy kwasu glikolowego 2-etyloheksanodiol-l,3 Olej silikonowy (10% w ksylenie) Dwulaurynian dwubutylocyny (1% w octanie etyloglikolu) Biel tytanowa (rutyl) 100 100 6 3 300 Skladnik B Czesci wagowe Izocyjanian 3,3,5-trójmetylo-5-izo- cyjaniano^metylocykloheksylu 290 Stosunek grup NCO do grup OH wynosiokolo 1:1 100 czesci wagowych skladnika A miesza sie z 50 czesciami wagowymi skladnika B. Czas formowa¬ nia mieszaniny wynosi 7—8 godzin. Lepkosc mie¬ rzona za pomoca kubka wyplywowego 4 mm (DIN 53211) wynosi 19 sekund. Lakier mozna bez dodat¬ ków nakladac wszystkimi znanymi sposobami na- itryisikiiwamia. W celu wyisuiszeniia lakier ogrzewa sie w temperaturze 80°C w ciagu 60 minut. Pomiar twardosci metoda wahadlowa KSniga (DIN 53157) po suszeniu w piecu wynosi 50—80 sekund, a po skladowaniu w temperaturze pokojowej w ciagu 3 dni wzrasta do 180—200 sekund.Przyklad IV Skladnik A Poliester I Poliester II Czesci wagowe 50 50 Ester butynoiwy kwasu gldlkoiowegio 2-eltyloheksainodM-1,3 Olej silikonowy (10% w ksylenie) Dwuilauiryniion diwaiibuitylocyiny (10% w ocifcainie Gtyiloigliiklolu) Biel tyitamoiwia (rutyl) 100 100 6 3 300 Skladnik B Czesci wagowe PoliizocyjanianIII 240 40 Stosunek grup NCO do grup OH wynosiokolo 1:1 100 czesci wagowych* skladnika A miesza sie z 40 czesciami wagowymi skladnika B. Lepkosc mieszaniny mierzona w kubku wyplywowym 4 mm (DIN 53211) wynosi 25 sekund. Czas formowania gotowego lakieru wynosi okolo 20 godzin. W celu wysuszenia, gotowy lakier wypala sie w tempera¬ turze 130°C w ciagu 30 minut. Pomiar twardosci lakieru metoda wahadlowa KSniga (DIN 53157) wynosi okolo 190 sekund. 05 Przyklad V Skladnik A 2-etyloheksanodiol-l,3 Olej racznikowy Srodek uplynniajacy na podstawie poliakrylanu (10% w octanie etylo¬ gilikolu) Srodek uplynniajacy na podstawie fluorowanego weglowodoru (10% w octanie etyloglikolu) Dwulaurynian dwubutylocyny (10% w octanie etyloglikolu) 1/10 Hnrzed. maslan (10% w octanie etyloglikolu) Czesci wagowe 100,00 42,50 8,00 4,60 0,40 44,0093 590 Octan etyloglikolu Biel tytanowa (rutyl) Skladnik B Poliizocyjanian I Zawartosc substancji stalych Srodek wiazacy Zawartosc pigmentu NCO/OH 19,00 220,00 Czesci wagowe (w 297,50 736,00 okolo 90% okolo 60% okolo 50% stosunku do srodka wiaza¬ cego), okolo 1 :1 100 czesci wagowych skladnika A miesza sie z 68 czesciami skladnika B. Lepkosc mieszaniny mierzona w kubku wyplywowym 4 mm (DIN 53211) wynosi 55 sekund. Gotowy lakier ma czas formo¬ wania okolo 3 godzin i moze byc nakladany wszystkimi znanymi sposobami. Pomiar twardos¬ ci powloki lakierowej (mierzona metoda wahadlo¬ wa Koniga DIN 53175) po wysuszeniu w piecu w temperaturze 130°C w ciagu 30 minut wynosi oko¬ lo 150 sekund. Tlocznosc wedlug Erichsena (DIN 53156) wynosi 11,0 mm PL

Claims

Zastrzezenia patentowe 1. Spoiwo do lakierów bezrozpuszczalnikowych sklada sie z mieszaniny a) co najmniej jednego organicznego poiiizocyjanianiu, b) co najmniej jed¬ nego zwiazku polihydroksylowego o ciezarze cza¬ steczkowym 200—2000 i c) 0—40% wagowych w stosunku do calkowitej masy mieszaniny srodka 10 15 20 25 30 35 wiazacego jedno i/lub wielowartosciowyeh alkoholi o ciezarze czasteczkowym mniejszym niz 200, przy czym skladniki mieszaniny znajduja sie w ilos¬ ciach odpowiadajacych stosunkowi grup NCO do grup OH wynoszacemu 0,8 : 1 do 1,2 : 1, znamienne tym, ze zawiera skladnik poliizocyjianianowy (d) z wylacznie alifatycznie wzglednie cykloalifatycznie zwiazanymi grupami poliizocyjanianowymi, a ja¬ ko skladnik polihydroksylowy (b) zwiazki polihyr droksylowe nie zawierajace grup eterowych.
2. Spoiwo wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze jako skladnik a) zawiera alifatyczne poliizocyja- niany lub mieszaniny takich poliizocyjanianów o maksymalnej lepkosci w temperaturze 20°C wy¬ noszacej 4000 cP.
3. Spoiwo wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze jako skladnik a) zawiera skladajaca sie zasadniczo z trój-/izocyjanianoheksylo/-biuretu mieszanine poliizocyjanianów biuretu wytworzona przez biu- retyzacje dwuizocyjanianu szesciometylenu.
4. Spoiwo wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze jako skladnik a) zawiera mieszanine okolo 30— —70% wagowych izocyjanuranu trój-/izocyjania- noheksylu) i okolo 70—30% wagowych bis-/izo- cyjanianoheksylo/-uretodionu.
5. Spoiwo wedlug zastrz. 1, znamienne tym, ze jako skladnik b) zawiera poliester poliolu o ciezarze czasteczkowym 250—800.
6. Spoiwo wedlug zastrz, 1, znamienne tym, ze jako skladnik c) zawiera mieszanine alkoholu jednowodorotlenowego o ciezarze czasteczkowym ponizej 200 i alkoholu wielowartosciowego o cie¬ zarze czasteczkowym ponizej 200, przy czym sto¬ sunek wagowy alkoholu jednowodorotlenowego do alkoholu wielowartosciowego wynosi od 10 :90 do 90 : 10. PL