RS20050224A

RS20050224A - Mehanizam za prenos obrtnog momenta

Info

Publication number: RS20050224A
Application number: YUP-2005/0224A
Authority: RS
Inventors: Kevin Arthur Dein
Original assignee: Xact-Design & Engineering Pty Ltd.,
Priority date: 2002-08-21
Filing date: 2003-08-20
Publication date: 2008-06-05
Also published as: JP2006515916A; CA2496471A1; PL374183A1; AP2005003233A0; AU2003250606A1; US20060102442A1; AP1866A; OA13004A; US20080276762A1; EP1539430A4; EA200500390A1; MXPA05002036A; WO2004018155A1; KR20050083645A; EP1539430A1; EA007019B1

Abstract

Mehanizam za prenos obrtnog momenta (1) obuhvata spoljašnje telo (10) koje definiše oblik šupljine (12) i unutrašnje telo (30) koje se bar delimično smešta u ovu šupljinu i može unutar nje da se obrće. Veći broj kotrljajnih elemenata (22, 24, 26) smeštenih između spoljašnjih i unutrašnjih tela stupa u interakciju sa zupčastim površinama (14a, 16a, 18a) tako da je rotacija unutrašnjeg tela u prvom smeru suštinski nesputavana, ali je rotacija u suprotnom smeru sprečena ili sputava na putem interakcije kotrljajnih elemenata sa jednom ili više zupčastih površina. Jedan od kotrljajnih elemenata (18) je veći bar od jednog od ostalih kotrljajnih elemenata i smešta se u udubljenje koje se oblikuje u jednom od spoljašnjih ili unutrašnjih tela. U jednom načinu ostvarivanja ovog pronalaska udubljenje (18) se formira u delu spoljašnjeg tela sa većom debljinom zida (izuzimajući uticaj udubljenja) od ostatka spoljašnjeg tela, tako da se veći kotrljajni elemenat smešta bez nefunkcionalnog povećanja spoljašnjeg tela.

Description

MEHANIZAM ZA PRENOS OBRTNOG MOMENTA

OBLAST TEHNIKE

Pronalazak se odnosi na mehanizam za prenos obrtnog momenta, a posebno," ali ne i isključivo, na mehanizam za prenos obrtnog momenta, koji se koristi kod ručnih alata, kao što je cevasti ključ. Daje se i prikaz ručnog alata.

SUŠTINA PRONALASKA

Poznati su mehanizmi za prenos obrtnog momenta za selektivno prenošenje obrtnog momenta između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela. Kod nekih poznatih mehanizama, tela su slobodna da rotiraju relativnim kretanjem jednog u odnosu na drugo u jednom smeru, ali nisu slobodna da rotiraju relativnim kretanjem jednog u odnosu na drugo u suprotnom smeru. Jedan komercijalno raspoloživ oblik takvog uređaja se ostvaruje u vidu nazubljenog ključa, koji pripada kompletu alatnih ključeva, sa zapornim mehanizmom. Međutim, pošto takvi uređaji obično obuhvataju najviše 72 zaporna zupca, unutrašnja i spoljašnja tela mogu da se relativno pomeraju jedno u odnosu na drugo najviše do oko 5 stepeni u smeru u kojem se ne želi da postoji relativno obrtanje pre nego što su zupci u potpunosti zahvaćeni zapinjačom, a unutrašnja i spoljašnja tela rotaciono spregnuta. Ovo dovodi do neefikasnosti, pošto se nekoliko stepeni rotacije gubi prilikom svakog hoda, a u slučaju da se ručica može zakretati samo za nekoliko stepeni (usled nedostatka prostora da se ručica pomeri za više od nekoliko stepeni), može doći čak i do potpune nemogućnosti da se rukuje alatom. Štaviše, zaporni ključevi su u velikoj meri podložni habanju i kada se intenzivno koriste radni vek im može biti svega nekoliko meseci. Defekt može da bude skup i da izazove povredu kod radnika.

Uprkos ovim nedostacima, alati koji koriste druge mehanizme za omogućavanje relativnog kretanja između spoljašnih i unutrašnjih tela nisu se pokazali kao komercijalno uspešni. Jedan od mogućih razloga za to je da je teško pomiriti zahteve koji su od značaja za komercijalnu primenu, koji često uslovljavaju da broj pokretnih delova treba svesti na najmanji moguć, praktične zahteve koji uslovljavaju da glava alata treba da bude mala i funkcionalne zahteve koji favorizuju robusnu konstrukciju i poboljšanu raspodelu opterećenja sa ciljem da se izbegnu oštećenja ili nemogućnost funkcionisanja alata.

OPIS PRONALASKA

U skladu sa prvim aspektom ovog pronalaska, ostvaruje se mehanizam za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše postojeću šupljinu;

unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar posmatrane šupljine i može da se obrće unutar nje prilikom rada;

više kotrljajnih elemenata (ležaja), od kojih je svaki smešten između spoljašnjeg i unutrašnjeg tela;

gde se predviđa bar jedna ili više zupčastih površina;

gde se relativno obrtanje unutrašnjeg u odnosu na spoljašnje telo u značajnoj meri olakšava pomoću kotrljajnih elemenata, ali se rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečava ili sputava putem dovođenja u kontakt bar dva kotrljajuća elementa sa pomenutom zupčastom površinom, ili sa više zupčastih površina;

gde je jedan od kotrljajnih elemenata koji se dovodi u kontakt sa jednom ili više zupčastih površina veći kotrljajni element, sa većim prečnikom od bar jednog manjeg kotrljajnog elementa koji se dovodi u kontakt sa jednom ili više zupčastih površina;

gde se jedno od spoljašnjih tela i unutrašnjih tela oblikuje sa udubljenjem i veći kotrljajni element se smešta u to udubljenje; i

gde je telo u kojem je načinjeno udubljenje takvog oblika da mu je, izuzimajući udubljeni deo, debljina zida nejednaka, a deo tela u kojem je načinjeno udubljenje obuhvata i deo sa većom debljinom zida, izuzimajući udubljeni deo.

Nejednaka debljina zida se može predvideti sa ciljem da se omogući da telo vrši i neku drugu funkciju, sem što sadrži udubljenje.

Poželjno je da se udubljenje načini u spoljašnjem telu.

Poželjno je da je pomenuti veći kotrljajni element prečnika koji je bar približno za 50% veći od prečnika bar jednog pomenutog malog kotrljajnog elementa.

Pomenuti veći kotrljajni element može biti prečnika koji je približno dvostruko veći od prečnika bar jednog pomenutog malog kotrljajnog elementa.

Poželjno je da je mehanizam za prenos obrtnog momenta uključen u sam alat, gde spoljašnje telo oformljuje deo glave alata, a deo spoljašnjeg tela sa većom debljinom zida je deo koji je, tokom rada, posrednik između unutrašnjeg tela i drške alata.

Poželjno je da pomenuto udubljenje obuhvata jedan širi i jedan uži deo, gde su pomenuti širi i uži deo definisani zupčastom površinom.

Poželjno je da telo u kojem je načinjeno udubljenje obuhvata jedno ili više udubljenja u koja se smešta jedan ili više kotrljajnih elemenata, koji nije/nisu veći kotrljajni element.

Poželjno je da se bar jedan kotrljajni element koji je smešten u udubljenju izmesti ka užem delu posmatranog udubljenja sa mogućnošću vraćanja u prvobitan položaj.

Bar jedan od kotrljajnih elemenata može da bude u najvećoj meri cilindričan. Bar jedan od kotrljajnih elemenata može da bude uglavnom sferičan.

Poželjno je da bar jedan kotrljajni element služi za relativno lociranje unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo.

Poželjno je da mehanizam za prenos obrtnog momenta obuhvata bar tri kotrljajna elementa.

Poželjno je da bar jedno od spoljašnjeg ili unutrašnjeg tela sadrži i deo za priključivanje i/ili spajanje radi priključivanja ili spajanja gonjenog elementa.

Poželjno je da unutrašnje telo sadrži i središnju šupljinu ili otvor za odgovarajući prihvat gonjenog elementa. Pomenutni element koji se pogoni može biti i pogonski element. U nekim načinima ostvarivanja posmatrani pogonski element je pogonski blok za povezivanje sa spojnicom. U drugoj varijanti, posmatrani element može biti pričvrsni element. U nekim načinima ostvarivanja unutrašnja tela mogu biti spojne navrtke ili direktno zavrtanjske glave.

Poželjno je da je radijalan presek središnje šupljine kvadratnog oblika radi odgovarajućeg prihvata pogonskog elementa sa kvadratnim presekom. U drugim načinima ostvarivanja, mogu se predvideti drugi oblici unutrašnjeg preseka kao što su, mada ne samo oni, osmougaoni i šestougaoni, radi prihvata pogonskih elemenata odgovarajućih oblika.

Poželjno je da je šupljina u obliku provrta koji se prostire duž unutrašnjeg tela.

Poželjno je da se obrtanje unutrašnjeg tela u drugom smeru sprečava ili sputava putem dovođenja u kontakt bar tri u opštem slučaju cilindrična kotrljajna elementa, od kojih je svaki sa zupčastom površinom.

Poželjno je da se, osim pomenutih cilindričnih kotrljajnih elemenata, predvidi i jedan ili više sfernih kotrljajnih elemenata, od kojih jedan ili više njih sprečava ili sputava obrtanje unutrašnjeg tela u drugom smeru putem dovođenja u kontakt sa zupčastom površinom.

Poželjno je da bar jedan uopšteno sferni kotrljajni element podupire unutrašnje telo u željenom položaju unutar spoljašnjeg tela.

Poželjno je da bar jedna zupčasta površina koja dolazi u kontakt sa posmatranim kotrljajnim elementom sadrži i lučno zakrivljen deo sa poluprečnikom krivine koja je približno jednaka poluprečniku posmatranog kotrljajnog elementa.

Poželjno je da dati kotrljajni element dolazi u kontakt sa lučnim delom zupčaste površine tako da je lučni deo kotrljajnog elementa u kontaktu sa lučnim delom zupčaste površine.

Poželjno je da posmatrani kotrljajni element vrši ulogu kočionog elementa.

Poželjno je da je, tokom rada, deo obima posmatranog kotrljajnog elementa koji je u kontaktu sa lučnom zupčastom površinom veći od dela kotrljajnih elemenata koji ne dolaze u kontakt sa takvom lučnom zupčastom površinom. Ovim se mogu postići povišene karakteristike nosivosti za posmatrani kotrljajni element prilikom njegove interakcije sa odgovarajućom zupčastom površinom.

Posmatrani kotrljajni element je poželjno uglavnom sferni kotrljajni element. U ovom slučaju, lučni deo zupčaste površine može sadržati i konkavan sferni deo za stupanje u kontakt sa sfernim kotrljajnim elementom.

Poželjno je da je unutrašnje telo poduprto u šupljini sa bar tri ili više kotrljajnih elemenata.

U skladu sa drugim aspektom posmatranog pronalaska, predviđa se alat koji sadrži glavu, gde ta glava sadrži ili je sačinjena od mehanizma za prenos obrtnog momenta u skladu sa prvim aspektom posmatranog pronalaska.

Poželjno je da pomatrani alat tokom rada obuhvata i dršku spregnutu sa glavom.

Poželjno je da je udubljenje smešteno u delu spoljašnjeg tela koje tokom rada u opštem slučaju predstavlja prealzni deo između unutrašnjeg tela i drške alata.

Poželjno je da unutrašnje telo sadrži središnji provrt za odgovarajući prihvat pogonskog elementa, tako da se tokom rada pomenuti pogonski element može pokretati putem primene sile na dršku alata.

U skladu sa trećim aspektom razmatranog pronalaska, predviđa se alat koji sadrži jednosmeran mehanizam za prenos obrtnog momenta u glavi alata, koji prilikom upotrebe prenosi obrtni moment sa pogonskog dela na sam pogonski element, gde pomenuti alat sadrži deo za priključivanje pogonskog elementa drugog alata, tako da se taj pogonski element drugog alata može dejstvovati silom tako da prenosi obrtni moment na pogonski element pomenutog alata.

Poželjno je da pomenuti alat sadrži deo koji predstavlja dršku, a da je deo za priključivanje u opštem slučaju smešten između glave i njenog dela koji predstavlja dršku.

Poželjno je da je posmatrani alat cevasti ključ.

Poželjno je da pomenuti deo za priključivanje obuhvata i šupljinu za prihvat pogonskog elementa drugog pomenutog alata.

Poželjno je da oblik poprečnog preseka te šupljine odgovara obliku pravilnog poligona.

Poželjno je da je radijalan presek šupljine kvadrat radi prihvata pogonskog elementa čiji je presek kvadratnog oblika.

Poželjno je da je šupljina u obliku provrta koji se prostire duž jednog dela tog alata. Taj alat može da sadrži više delova za priključivanje.

Drugi posmatrani alat može da bude cevasti ključ.

Drugi posmatrani alat može da bude produženje drške.

U skladu sa četvrtim aspektom posmatranog pronalaska, predviđa se mehanizam za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa šupljinom unutar njega;

unutrašnje telo koje je bar delimično smešteno unutar te šupljine;

mehanizam za kontrolisanje relativne rotacije unutrašnjeg i spoljašnjeg tela, tako da, prilikom upotrebe, relativna rotacija u utrašnjeg tela u odnosu na spojašnje telo u prvom smeru može biti suštinski neometana, ali je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u suprotnom smeru sprečena ili sputana;

gde se predviđa poklopac koji se prostire između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela, gde je pomenuti poklopac, prilikom upotrebe, suštinski pričvršćen u odnosu na spoljašnje telo; i

gde se predviđa jedno ili više zaptivanja između unutrašnjeg tela i poklopca tako da se mehanizam za kontrolisanje relativne rotacije unutrašnjeg i spoljašnjeg tela izoluje od spoljašnjosti alata.

Poželjno je da jedan ili više zaptivača sadrži bar jedan zaptivni prsten kružnog preseka.

U skladu sa petim aspektom posmatranog pronalaska, predviđa se mehanizam za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu;

unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar šupljine i može, prilikom upotrebe, da se tu i obrće;

više kotrljajnih elemenata koji su svi smešteni između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela;

gde se predviđa jedna ili više zupčastih površina;

gde je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u prvom smeru suštinski nesputavana od strane kotrljajnih elemenata, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar dva kotrljajna elementa sa pomenutom zupčastom površinom, ili više njih;

gde je bar jedan od kotrljajnih elemenata koji stupaju u kontakt sa jednom ili više zupčastih površina veći kotrljajni element, koji je većeg prečnika od bar jednog manjeg kotrljajnog elementa koji stupa u kontakt sa jednom od jedne ili više zupčastih površina;

gde interakcija kotrljajnih elemenata sa zupčastom površinom ili zupčastim površinama, što odgovara sprečavanju ili sputavanju rotacije udrugom smeru, odgovara situaciji gde su kotrljajni elementi prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela tako da prenose obrtni moment između pomenutih unutrašnjih i spoljašnjih tela; i

gde kako se mehanizam menja iz stanja u kojem kotrljajni elementi nisu prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela u stanje u kojem su kotrljajni elementi prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela, ne bivaju svi kortljajni elementi istovremeno prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela.

Poželjno je da se, tokom upotrebe, jedan ili više manjih kotrljajnih elemenata prinudno spregne pre jednog ili više većih kotrljajnih elemenata.

U skladu sa šestim aspektom postojećeg pronalaska . predviđa se alat koji sadrži glavti, gde ta glava sadrži ili se sastoji od mehanizma za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu;

gde je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u prvom smeru suštinski nesputavana od strane kotrljajnih elemenata, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar dva kotrljajna elementa sa unutrašnjim i spoljašnjim telima; i

gde je bar jedan od kotrljajnih elemenata većeg prečnika od bar jednog od ostalih kotrljajnih elemenata.

Poželjno je da interakcija bar dva kotrljajna tela sa unutrašnjim i spoljašnjim telima obuhvata i interakciju pomenutih kotrljajnih elemenata sa zupčastim površinama koje se nalaze na glavi alata.

Poželjno je da bar jedna zupčasta površina koja stupa u kontakt sa razmatranim kotrljajnim elementom sadrži i zakrivljen lučni deo sa poluprečnikom krivine koji je približno jednak poluprečniku posmatranog kotrljajnog elementa.

Poželjno je da posmatrani kotrljajni element stupa u kontakt sa lučnim delom zupčaste površine tako da lučni deo kotrljajnog elementa stupa u kontakt sa lučnim delom zupčaste površine.

Poželjno je da posmatrani kotrljajni element funkcioniše kao kočioni element.

Poželjno je da, tokom upotrebe, deo obima posmatranog kotrljajnog elementa koji stupa u kontakt sa lučnom zupčastom površinom veći od dela kotrljajnih elemenata koji ne stupaju u kontakt sa takvim lučnim delovima zupčastih površina. Ovim se mogu postići povišene karakteristike nosivosti za posmatrani kotrljajni element prilikom njegove interakcije sa odgovarajućom zupčastom površinom.

Posmatrani kotrljajni element može biti u opštem slučaju sferni kotrljajni element. U ovom slučaju, lučni deo zupčaste površine može sadržati konkavan, delom sferni deo za stupanje u kontakt sa sferičnim kotrljajnim elementom.

U skladu sa sedmim aspektom ovog pronalaska, predviđa se mehanizam za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu;

unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar šupljine i može, priiikom upotrebe, da se tu i obrće;

gde je bar jedan od kotrljajnih elemenata u opštem slučaju sfernog oblika.

Poželjno je da interakcija bar dva kotrljajna tela sa unutrašnjim i spoljašnjim telima obuhvata i interakciju pomenutih kotrljajnih elemenata sa zupčastim površinama koje se nalaze na unutrašnjim i/ili spoljašnjim telima.

Poželjno je da bar jedna zupčasta površina koja stupa u kontakt sa, u opštem slučaju, sfernim kotrljajnim elementom sadrži i zakrivljen lučni deo sa poluprečnikom zakrivljenja koji je približno jednak poluprečniku sfernog kotrljajnog elementa.

Poželjno je da sferni kotrljajni element vrši ulogu kočionog elementa.

Poželjno je da mehanizam sadrži bar jedan cilindričan kotrljajni element koji je u kontaktu sa zupčastom površinom i da je, tokom upotrebe, deo površine sfernog kotrljajnog elementa koji stupa u kontakt sa lučnom zupčastom površinom veći od dela cilindričnih kotrljajnih elemenata koji ne stupaju u kontakt sa odgovarajućom zupčastom površinom(-ama).

Poželjno je da je lučni deo zupčaste površine konkavnog delom sfernog oblika radi stupanja u kontakt sa sfernim kotrljajnim elementom.

Poželjno je da se posmatrani mehanizam nalazi na glavi alata. Taj alat može da bude cevasti ključ.

U skladu sa osmim aspektom ovog pronalaska, predviđa se mehanizam za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu;

gde se predviđa jedna ili više zupčastih površina;

gde je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u prvom smeru suštinski nesputavana od strane kotrljajnih elemenata, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar jednog elementa koji stupa u interakciju sa pomenutom zupčastom površinom, ili više njih; i

gde je bar taj deo zupčaste površine sa kojim bar jedan od pomenutih elemenata stupa u interakciju suštinski ravan.

Poželjno je da je bar jedan element koji stupa u interakciju kotrljajni element. Poželjno je da je bar jedan element koji stupa u interakciju uglavnom cilindričan.

Poželjno je da se pomenuti suštinski ravan deo zupčaste površine nalazi na pomenutom spoljašnjem telu.

Poželjno je da se pomenuti suštinski ravan deo zupčaste površine nalazi na unutrašnjoj površini udubljenja u kojem se bar jedan pomenuti element koji stupa u inerakciju zadržava u upotrebi.

Poželjno je da se pomenuto udubljenje prilagodi tako da prihvata više elemenata koji mogu da stupaju u interakciju sa odgovarajućim zupčastim površinama koje se nalaze na unutrašnjoj površini udubljenja, da bi se sprečila ili sputala relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo.

Poželjno je da bar dve od posmatranih odgovarajućih zupčastih površina sadrže delove koji su suštinski ravni i koji mogu prilikom upotrebe da stupaju u kontakt sa odgovarajućim elementima predviđenim za interakciju.

Poželjno je da su bar dva u udubljenju smeštena člana koja stupaju u interakciju različitih veličina.

Poželjno je da unutrašnja površina udubljenja sadrži i deo veličine jednog koraka između suštinski ravnih zupčastih površina.

Poželjno je da se predvide dva ili više udubljenja od kojih svako sadrži suštinski ravan deo zupčaste površine.

Poželjno je da svako udubljenje sadrži bar dva suštinski ravna dela zupčaste površine, od kojih je svako prilagođeno da stupa u interakciju sa različitim elementima predviđenim za to.

Poželjno je da se svako udubljenje nalazi u spoljašnjem telu.

Poželjno je da se odgovarajući elementi koji stupaju u interakciju prilagode tako da mogu biti pričvršćeni sponom između spoljašnje površine unutrašnjeg tela i odgovarajuće zupčaste površine radi sprečavanja ili sputavanja relativnog obrtanja unutrašnjih i spoljašnjih tela.

Poželjno je da je deo spoljašnje površine unutrašnjeg tela koji može da, tokom upotrebe, stupa u kontakt sa elementima za interakciju lučnog oblika.

Poželjno je da je deo spoljašnje površine uglavnom kružnog oblika.

Poželjno je da je deo spoljašnje površine uglavnom cilindričnog oblika.

U skladu sa devetim aspektom ovog pronalaska, predviđa se mehanizam za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu;

bar jedan element za lociranje za relativno lociranje spoljašnjeg i unutrašnjeg tela;

gde se predviđa bar jedna ili više zupčastih površina;

gde je relativna rotacija unutašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u u prvom smeru suštinski nesputavana od strane elemenata za lociranje, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar jednog elementa koji stupa u interakciju sa pomenutom zupčastom površinom, ili više njih; i

gde bar jedan element za lociranje nije u mogućnosti da stupa u interakciju sa zupčastom površinom i služi samo da nosi i locira unutrašnje telo u spoljašnjem telu, bez suštinskog sputavanja relativne rotacije unutrašnjih i spoljašnjih tela.

Poželjno je da je bar jedan element za lociranje kotrljajni element koji je smešten između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela.

Poželjno je da se predvide bar tri kotrljajna elementa koji nisu u mogućnosti da stupaju u interakciju sa zupčastom površinom.

Poželjno je da se svaki od jednog ili više kotrljajnih elemenata koji nisu u mogućnosti da stupaju u interakciju sa zupčastom površinom smešta u udubljenje koje se nalazi u spoljašnjem telu.

Svaki od jednog ili više kotrljajnih elemenata koji nisu u mogućnosti da stupaju u interakciju sa zupčastom površinom može da sadrži uglavnom cilindričnu kotrljajnu površinu.

Kao druga mogućnost, svaki od jednog ili više kotrljajnih elemenata koji nisu u mogućnosti da stupaju u interakciju sa zupčastom površinom može da bude uglavnom sfernog oblika.

Poželjno je da postoji dovoljan broj elemenata za lociranje tako da mogu da efikasno nose i smeste na odgovarajući položaj unutrašnja i spoljašnja tela čak i u odsustvu elemenata za interakciju.

Za, u najmanju ruku poželjan način ostvarivanja mehanizama koji su u skladu sa ovim aspektom, upotreba kotrljajnih elemenata koji podupiru unutrašnje telo u odnosu na spoljašnje telo, ali koji ne funkcionišu kao elementi koji stupaju u inerakciju i služe za sprečavanje ili sputavanje relativnog obrtanja unutrašnjih i spoljašnjih tela, omogućava rotaciju unutrašnjeg tela u prvom smeru u odnosu na spoljašnje telo posebno malog trenja.

U skladu sa desetim aspektom ovog pronalaska, predviđa se:

alat za interakciju sa poligonalnim pričvrsnim elementom sa izvesnim brojem ivica;

gde posmatrani alat sadrži otvoren pričvrsni element koji prihvata deo koji sadrži izvestan broj unutrašnjih delova površine koji su prilagođeni za interakciju za odgovarajućim ivicama tog pričvrsnog elementa; i

gde su delovi unutrašnje površine prilagođeni da dobro pasuju više od polovini ivica pričvrsnog elementa.

Poželjno je da je alat ključ za zavrtnje i/ili navrtke.

Poželjno je da je alat prilagođen za rad sa šestougaonim navrtkama i/ili zavrtanjskim glavama.

Poželjno je da alat sadrži i četiri dela unutrašnje površine koji su prilagođeni za interakciju sa četiri ivice šestougaone navrtke ili zavrtanjske glave.

U skladu sa jedanaestim aspektom posmatranog pronalaska, predviđa se mehanizam za prenošenje obrtnog momenta sa ručnog alata za dejstvovanje obrtnim momentom na pričvrsne elemente na pričvrsni element, gde posmatrani mehanizam obuhvata: deo ručnog alata za interakciju koji služi za sprezanje sa delom ručnog alata koji je prilagođen da stupa u kontakt sa pričvrsnim elementom, kao i da ga pokreće;

pokretački deo za pokretanje pričvrsnog elementa; i

osiguravajući deo za pripajanje sa mogućnošću popuštanja za deo za interakciju pričvrsnog elementa, radi osiguravanja dela pričvrsnog elementa za interakciju u odnosu na deo ručnog alata koji se prilagođava za kontakt sa pričvrsnim elementom, kao i za njegovo pokretanje.

Poželjno je da je mehanizam za prenošenje obrtnog momenta sa prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke na pričvrsni element.

Poželjno je da se pogonski deo prilagodi za sprezanje sa pričvrsnim elementom.

Poželjno je da se pogonski deo prilagodi za sprezanje sa navrtkom ili zavrtanjskom glavom.

Poželjno je da se deo ručnog alata za interakciju i pogonski deo oblikuju kao jedinstven element.

Poželjno je da mehanizam sadrži provrt koji se prostire duž ose.

Poželjno je da je deo ručnog alata za interakciju uglavnom šestougaon u radijalnom preseku.

Poželjno je da deo ručnog alata za interakciju sadrži priključni deo za međusobno povezivanje sa odgovarajućim delom za povezivanje osiguravajućeg dela.

Poželjno je da deo za povezivanje dela za interakciju ručnog alata ili osiguravajućeg dela sadrži i nesimetričan element za povezivanje koji sadejstvuje sa odgovarajućim udubljenjem na delu za interakciju ručnog alata, odnosno osiguravajućeg dela.

Ceniće se ako dva ili više aspekata razmatranog pronalaska mogu da se kombinuju na koristan način, kao i da se odgovarajuća svojstva koja su poželjno ili po slobodnom izboru uključena u okviru nekog aspekta mogu takođe poželjeno ili po slobodnom izboru uključiti u načine ostvarivanja drugih aspekata.

KRATAK OPIS CRTEŽA

Sada će se opisati poželjni način ostvarivanja aspekata posmatranog pronalaska, i to samo u vidu primera, sa pozivom na prateće crteže, gde: Slika 1 predstavlja shematsku horizontalnu projekciju sa delimičnim presekom jednog načina ostvarivanja mehanizma za prenos obrtnog momenta koji se nalazi na glavi cevastog ključa;

Slika 2 je veoma uvećan shematski prikaz kotrljajnog elementa sa spojnicom u udubljenju u načinu ostvarivanja Slike 1;

Slika 3a je horizontalna projekcija jednog načina ostvarivanja cevastog ključa koji sadrži mehanizam za prenos obrtnog momenta u skladu sa jednim ili više aspekata posmatranog pronalaska; i

Slika 3b je bočna projekcija sa delimičnim presekom, koja odgovara Slici 3a;

Slika 4a predstavlja shematsku horizontalnu projekciju sa delimičnim presekom načina ostvarivanja koji je sličan onome koji je prikazan na Slici 1, ali koji sadrži i zaptivni element;

Slika 5 predstavlja shematsku horizontalnu projekciju sa delimičnim presekom drugog načina ostvarivanja;

Slike 6a, 6b, 6c, 6d i 6e predstavljaju horizontalne projekcije alternativnih načina ostvarivanja alata, gde je svaki prikazan u odgovarajućoj projekciji otpozadi;

Slike 7a, 7b, 7c i 7d predstavljaju horizontalne projekcije još nekih alternativnih načina ostvarivanja;

Slike 8a i 8b predstavljaju horizontalne projekcije alternativnih načina ostvarivanja glava alata;

Slika 9a predstavlja horizontalnu projekciju sa delimičnim presekom jednog alternativnog načina ostvarivanja alata;

Slika 9b predstavlja bočnu projekciju alata prikazanog na Slici 9a;

Slike 10a i 10b predstavljaju ilustracije drški alata koje su pogodne za korišćenje sa načinima ostvarivanja prikazanim na Slikama od 5 do 8b;

Slika 11a je horizontalna projekcija uobičajenog prstenastog ključa za zavrtnje i navrtke;

Slke 11b, 11c i 11d su projekcije sa delimičnim presekom glava načina ostvarivanja prstenastih ključeva za zavrtnje i navrtke u skladu sa jednim ili više aspekata posmatranog pronalaska.

Slika 12a je bočna projekcija sa delimičnim presekom još jednog načina ostvarivanja alata u skladu sa jednim ili više aspekata posmatranog pronalaska u obliku alata tipa cevastog ključa;

Slika 12b je projekcija otpozadi dela alata prikazanog na Slici 12a;

Slike 13 i 14 su shematski prikazi sa delimičnim presecima koji prikazuju alternativne konfiguracije kotrljajnog elementa za alat sa Slika 12a i 12b;

Slike 15a, 15b, 15c i 15d su, redosledno, horizontalna projekcija, bočna projekcija, pogled u perspektivi i otpozadi još jednog načina ostvarivanja alata cevastog ključa;

Slike 15e i 15f su, redosledno, pogledi u preseku A-A sa Slike 15a i B-B sa Slike 15b;

Slika 16a je uvećan detalj dela Slike 15f;

Slika 16b prikazuje tri projekcije elementa sa Slike 16a;

Slika 17a predstavlja horizontalnu projekciju jednog načina ostvarivanja kombinovanog ključa za zavrtnje i navrtke koji sadrži i pridruženi dvodelni naglavni mehanizam;

Slika 17b predstavlja bočnu vertikalnu projekciju koja odgovara Slici 17a i prikazuje neke unutrašnje detalje;

Slika 17c predstavlja prikaz u perspektivi koji odgovara Slici 17a;

Slika 17d predstavlja prikaz u perspektivi koji odgovara Slici 17c, ali zasebno prikazuje delove naglavnog cevastog mehanizma i kombinovanog ključa za zavrtnje i navrtke;

Slika 17e predstavlja presek koji odgovara preseku A-A sa Slike 17b;

Slika 17f predstavlja presek koji odgovara preseku B-B sa Slike 17a;

Slika 17g predstavlja pogled otpozadi koji odgovara Slikama 17a, 17b i 17c;

Slika 17h je uvećani detalj sa Slike 17f;

Slika 18 je uvećani detalj sa Slike 17e;

Slike 19a i 19b su uvećani detalji sa Slika 17c i 17d; i

Slika 20 je uvećanje Slike 17f.

DETALJAN OPIS POŽELJNIH NAČINA OSTVARIVANJA PRONALASKA

Pozivajući se sada na Sliku 1, poželjan način ostvarivanja mehanizma za prenos obrtnog momenta u skladu sa aspektima posmatranog pronalaska, u opštem slučaju označenog sa 1, ugrađenog u alat, sadrži šuplje spoljašnje telo 10 i uglavnom cilindrično unutrašnje telo 30 koje je smešteno unutar šupljine 12 koja se nalazi u spoljašnjem telu 10. unutrašnje telo je uglavnom sa cilindričnom spoljnom površinom 32.

Šupljina 12 je određena unutrašnjim zidom 11 spoljašnjeg tela 10. Može se smatrati da je šupljina 12 generalno cilindričnog oblika i, tokom rada, uglavnom koaksijalna sa unutrašnjim telom 30. Od prvog do trećeg udubljenja 14, 16 i 18, koja su kružno raspoređena nalaze se na unutrašnjem zidu 11 spoljašnjeg tela 10. Udubljenja 14, 16 i 18 su određena delovima zida 11 koji se uglavnom radijalno prostiru, gde zid 11 određuje krajeve tih udubljenja, i zupčastim površinama 14a, 16a i 18a, koje se uglavnom kružno rasprostiru, koje određuju debljine, odnosno radijalne dimenzije tih udubljenja, to jest duž obima kruga promenljivog zazora između odgovarajućih zupčastih površina 14a, 16a i 18a i spoljašnje površine 32 unutrašnjeg tela 30.

lako se zupčaste površine 14a, 16a i 18a uglavnom prostiru duž obima kruga, one nisu strogo kružne orijentacije. Svako od prvog do trećeg udubljenja 14, 16 i 18 sadrži uži deo u delu koji se nalazi više pomeren u smeru suprotnom od kazaljke na časovniku (kao što se može videti na Slici 1) i širi deo u delu koji se nalazi više pomeren u smeru kazaljke na časovniku (kao što se može videti na Slici 1). Promenjive širine udubljenja su određene razlikom između stvarnog geometrijskog oblika zupčastih površina 14a, 16a i 18a i nominalno savršene kružne površine. Da bismo ovo jasno prikazali, Slika 1 sadrži neposredno uz zupčastu površinu 14a prvog udubljenja 14a, lučnu izlomljenu krivu, označenu sa R, u čijem se središtu zakrivljenja nalazi osa unutrašnjeg tela 30. Poređenje

krive R i zupčaste površine 14a jasno prikazuje geometrijski oblik zupčaste površine 14a i promenljivu širinu udubljenja 14.

Tri po kružnici raspoređena udubljenja 14, 16 i 18 redosledno smeštaju tri uglavnom cilindrična kotrljajna elementa 22, 24 i 26 i njima pridružene tri spiralne opruge 23, 25 i 27. Tri spiralne opruge 23, 25 i 27 naležu na krajeve odgovarajućih udubljenja 14, 16 i 18 u smeru kazaljke na satu, kao što se može videti na Slici 1, pri čemu otklanjaju odgovarajuće kotrljajne elemente 22, 24 i 26 po kružnici (u smeru suprotnom od kazaljke na satu na Slici 1) od širih delova udubljenja 14, 16 i 18 ka užim delovima udubljenja 14, 16 i 18.

Kotrljajni elementi 22, 24 i 26 su čvrsto smešteni unutar odgovarajućih udubljenja 14, 16 i 18 tako što su postavljeni između zidova udubljenja 14, 16 i 18 i spoljašnjeg zida 32 unutrašnjeg tela 30. Dimenzije kotrljajnih elemenata 22, 24 i 26 su takve da su prečnici kotrljajnih elemenata 22, 24 i 26 manji od širina najširih delova njima odgovarajućih udubljenja 14, 16 i 18, ali veći od širina najužih delova odgovarajućih udubljenja 14, 16 i 18.

Slika 2 prikazuje postavljanje i funkcionisanje prvog kotrljajnog elementa 22 u prvoj šupljini 14 tokom upotrebe. Prvi kotrljajni element 22 se prikazuje u tri pozicije, označene slovima A, B i C, kojima odgovaraju tri različita stanja mehanizma za prenso obrtnog momenta. Drugi i treći kotrljajni element 24 i 26 funkcionišu po analognom principu.

Kada unutrašnje telo 30 ne rotira relativno u odnosu na spoljašnje telo 10, opruge 23, 25 i 27 teže da prisile kotrljajne elemente 22, 24 i 26 ka užim delovima udubljenja 14, 16 i 18. Pri ovakvim uslovima kotrljajni elementi 22, 24 i 26 su smešteni u srednjoj poziciji po kružnici u odnosu na udubljenja (što odgovara poziciji B na Slici 2), gde se nalaze u laganom dodiru sa odgovarajućim zupčastim površinama 14a, 16a i 18a i spoljašnjom površinom 32 unutrašnjeg tela 30. Ovo odgovara "kontaktnom" ili neutralnom stanju mehanizma za prenos obrtnog momenta (a i alata).

Obrtanje unutrašnjeg tela 30u smeru kazaljke na satu (kao što se vidi na Slici 1) u odnosu na spoljašnje telo 10, teži da pribije kotrljajne elemente 22, 24 i 26 uz opruge 23, 25 i 27 i prema širim delovima udubljenja 14, 16 i 18. Pri ovim uslovima kotrljanjni elementi 22, 24 i 26 se nalaze na položaju koji se u odnosu na kružnicu nalazi više pomeren u smeru kazaljke na satu (kao što je prikazano na Slici 1) u odnosu na udubljenja (što odgovara poziciji A na Slici 2). U ovom stanju spoljašnja i unutrašnja tela 10, 30 mogu da se slobodno realtivno kreću jedno u odnosu na drugo u naznačenom smeru. Ovo odgovara stanju "slobodnog rada" mehanizma za prenos obrtnog momenta (i alata).

Relativno obrtanje unutrašnjeg tela 30 u smeru suprotnom od kazaljke na satu (kao što se vidi na Slici 1) u odnosu na spoljašnje telo 10 teži da potiskuje kotrljajne elemente 22, 24 i 26 ka užim delovima udubljenja 14, 16 i 18 ka poziciji koja se nalazi više otklonjena u smeru suprotnom od kazaljke na satu. Pod ovakvim uslovima svaki od kotrljajnih elemenata 22, 24 i 26 se nalazi na položaju koji se u odnosu na kružnicu nalazi više pomeren u smeru suprotnom od kazaljke na satu (kao što je prikazano na Slici 1) u odnosu na udubljenja. Ovo odgovara poziciji C na Slici 2. Pošto'je prečnik svakog od kotrljajnih elemenata 22, 24 i 26 veći od širine užeg dela odgovarajućeg udubjenja, svaki kotrljajni element se prinudno čvrsto pribija i uz zupčaste površine 14a, 16a i 18a, i uz spoljašnju površinu 32 unutrašnjeg tela 30, na taj način sprečavajući relativno obrtanje unutrašnjih i spoljašnjih tela 10, 30 u ovako naznačenom smeru. Ovo odgovara "rotaciono zaključanom" stanju ili stanju prenosa obrtnog momenta mehanizma za prenos obrtnog momenta (i alata).

Na taj način mehanizam 1 funkcioniše kao spojni mehanizam kojim se stavljaju u pogon, ili isključuju iz pogona unutrašnja i spoljašnja tela 10, 30, čime se dozvoljava relativno obrtanje samo u jednom smeru. Dimenzije i tolerancije komponenata se u slučaju poželjnog načina ostvarenja pronalaska tako biraju da postoje samo veoma mali uglovi između različitih položaja kotrljajnih elemenata koji odgovaraju različitim stanjima alata i mehanizma za prenos obrtnog momenta. U poželjnom načina ostvarivanja pronalaska ugaoni otklon položaja posmartanog kotrljajnog elementa, u odnosu na spoljašnje telo, između neutralnog stanja B i stanja slobodnog rada A, je oko jednog stepena, a ugaoni otklon položaja posmatranog kotrljajnog elementa, u odnosu na spojašnje telo, između neutralnog stanja B i zaključanog stanja C nije veći od pola stepena. Ovime se omogućava mehanizam koji može da rotaciono zaključa unutrašnje i spoljašnje telo 10 i 30 na manje od jednog stepena, nasuprot zapornom mehanizmu sa 72 zupca koji zahteva ugaoni pomeraj od pet stepeni da bi se zapinjača pomerila iz spregnute pozicije sa jednim zapornim zupcem u istu tu poziciju sa narednim zapornim zupcem. Brz prelaz iz neutralnog stanja B u zaključano stanje C olakšan je nesimetričnim dejstvom opruga 23, 25 i 27.

Predviđanje bar tri kotrljajna elementa sa širokim ugaonim otklonom omogućava unutrašnjem telu 30 da se zadrži i bude uglavnom centarlno poduprto u šupljini 12.

Potrebno je napomenuti da se mehanizam može projektovati tako da kotrljajni elementi nemaju iste ugaone otklone svojih položaja koji odgovaraju različitim stanjima mehanizma - ovo razmatranje će kasnije biti detaljnije izloženo.

Četvrto udubljenje 20 smešta sferni kotrljajni element 21. Četvrta šupljina 20 obezbeđuje zupčastu površinu 20a koja omogućava relativno slobodno kretanje sfernog

kotrljajnog elementa 21 kada se unutrašnje telo 20 obrće u smeru kazaljke na satu (kao što se vidi na Slici 1) u odnosu na spoljašnje telo 10, ali izaziva zaključavanje kotrljajnog elementa 21 izmeđuzupčaste površine 20a i spojašnje površine 32 unutrašnjeg tela 30, ako unutaršnje telo počne da se obrće u smeru suprotnom od kazaljke na satu u odnosu na spoljašnje telo 10. Zupčasta površina 20a sadrži zaustavni deo 20b koji zahvata sferni kotrljajni element 21 u zaključanom položaju. Zaustavni deo 20b je uglavnom lučnog oblika, sa poluprečnikom krivine koja je priližno jednaka poluprečniku sfernog kotrljajnog elementa 21, čime se obezbeđuje relativno velika površina kontakta zaustavnog dela 20b i sfernog kotrljajnog elementa 21. Poželjno je da deo zupčaste površine tesno pasuje sa sfernim kotrljajnim elementom u tri dimenzije, a ne u samo dve. To jest, zaustavni deo 20b može da bude konkavnog delom sfernog oblika, koji je centriran na središtu sfernog kotrljajnog elementa 21 kada se sferni kotrljajni element 21 i zaustavni deo 20b nalaze u kontaktu.

Predviđanje četvrtog kotrljajnog elementa u obliku sfernog kotrljajnog elementa 21 omogućava unutrašnjem telu 30 da bude mnogo sigurnije i preciznije uglavnom centralno poduprto u šupljini 12, nego što bi bilo samo od strane prva tri kotrljajna elementa 22, 24 i 26, a i pomaže pri raspodeli opterećenja. Kao što je prikazano na Slici 1, lučni zaustavni deo 20b prostire se približno devedeset stepeni oko obima kružnice sfernog kotrljajnog elementa 21, ali će se ceniti mogućnost da se može ostvariti veći ili manji ugaoni opseg. Zbog strukture udubljenja, zaustavni deo se ne može prostirati na više od (skoro) 180 stepeni oko sfernog kotrljajnog elementa, pošto bi u suprotnom stalno obuhvatao kotrljajni element. U praksi, povećavanje ugaonog opsega visoko iznad opisanih devedeset stepeni ostvaruje mali efekat, pošto bi se mala sila usmeravala ka dodatnoj površini. Ugaoni opseg koji bi bio značajno manji od devedeset stepeni bi smanjio površinu po kojoj se raspoređuje opterećenje, pa je stoga manje poželjan, mada bi se mogao koristiti ako bi se smatralo da obezbeđuje adekvatno raspoređivanje opterećenja. Stoga je poželjan ugaoni opseg od oko 90 stepeni, iako se u drugim načinima ostvarivanja mogu predvideti zaustavni delovi sa ugaonim opsezima oko kotrljajnog elementa od oko 30 stepeni (ili čak manje) do oko 150 stepeni. Predviđanje opisane konfiguracije zaustavne površine 20b pomaže da sferni kotrljajni element efikasno štiti cilindrične kotrljajne elemente od prekomernih sila koje bi mogle da oštete njih ili površine unutrašnjeg i spoljašnjeg tela 30, 10 na koje naležu. Takvo oštećenje bi moglo da utiče na rad mehanizma i da poveća mali ugaoni izmeštaj između neutralnog položaja B i zaključanog položaja C. U alternativnim načinima ostvarivanja pronalaska, može da postoji više od jednog kotrljajnog elementa sa upasovanim zaustavnim delom. U poželjnom načinu ostvarivanja pronalaska, kotrljajni elementi 21, 22, 24 i 26 nisu podjednako razmaknuti, a sferni (ili "zaustavni") kotrljajni element 21 je postavljen približno 90 stepeni od najvećeg cilindričnog kotrljajnog elementa (treći kotrljajni element 26).

Značajna karakteristika ovog načina ostvarivanja pronalaska je da je prečnik trećeg kotrljajnog elementa 26 značajno veći od prečnika prvog i drugog kotrljajnog elementa 22 i 24. Dimenzije trećeg udubljenja 18 i treće opruge 27 su takođe veće u odnosu na odgovarajuće prvo i drugo udubljenje 14 i 16, odnosno prvu i drugu oprugu 23 i 25.

Predviđanje trećeg kotrljajnog elementa 26 kao kotrljajnog elementa sa većim prečnikom daje veće kontaktne površine između trećeg kotrljajnog elementa 26 i unutrašnjeg 30 i spoljašnjeg tela 10, nego što bi bilo kada bi treći kotrljajni element bio manjeg prečnika. Stoga, kapacitet nosivosti alata uvećava se upotrebom većeg kotrljajnog elementa. Zadržavanje ukupne veličine mehanizma za prenos obrtnog momenta na minimumu je često od kritičnog značaja, a povećavanje veličine kotrljajnog elementa će u opštem slučaju dovoditi do povećanja ukupne veličine mehanizma (kada je sve ostalo jednako). Stoga, razmatrajući Sliku 1, ako bi se prečnici prvog i drugog kotrljajnog elementa 22, 24 povećali, radijalne veličine prvog i drugog udubljenja 14 i 16 bi shodno tome trebalo povećati. Zatim, da bi se zadržala ista minimalna radijalna debljina spoljašnjeg tela 10, gabariti spoljašnjeg tela 10 (a time i ukupni gabariti glave alata) bi morali da se povećaju, što bi bilo nepoželjno. Međutim, u opisanom načinu ostvarivanja pronalaska, veći prečnik trećeg kotrljajnog elementa 26 i odgovarajuće uvećano treće udubljenje 18 su postavljeni na centralnu liniju alata ili blizu njoj, to jest, suštinski se nalaze između unutrašnjeg tela 30 i drške 92 alata. Stoga se veće treće udubljenje 18 obrazuje u delu alata gde se može smestiti bez smanjivanja minimalne debljine zida i bez povećanja ukupnih gabarita ili radnog prečnika alata.

U poželjnom načinu ostvarivanja pronalaska i prvi i drugi kotrljajni element 22, 24 i sferni kotrljajni element 21 su prečnika 4 mm, treći kotrljajni element 26 je prečnika 6 mm, unutrašnje telo 30 je prečnika 22 mm, a spoljašnji radni prečnik spoljašnjeg tela 10 (to jest, širina u pravcu normalnom na osu drške alata) je 34 mm. U alternativnom načinu ostvarivanja pronalaska, sa poboljšanom nosivošću, ali i uvećanim dimenzijama, prvi i drugi kotrljajni element i sferni kotrljajni element su prečnika 6 mm, treći kotrljajni element je prečnika 8 mm, unutrašnje telo je prečnika 23 mm, a spoljašnji prečnik spoljašnjeg tela (to jest, širina u pravcu normalnom na osu drške alata) je 40 mm. Širina glave od 40 mm omogućava da provrt kvadratnog preseka strane 12.7 mm prihvati standardan pogonski blok dimenzije 12.7 mm.

U poželjnom načinu ostvarivanja pronalaska zupčaste površine se postavljaju tako da se zaključavanje prva tri kotrljajna elementa 22, 24 i 26 i sfernog kotrljajnog elementa 21 odvija redom, to jest jednog za drugim u vrlo kratkim razmacima, a ne istovremeno.

Poželjno je da se manji prvi i drugi kotrljajni elementi 22, 24 prvi suštinski zaključaju, da se veći treći kotrljajni element 26 suštinski zaključa odmah posle toga, a da se serni kotrljajni element 21 poslednji zaključa. Sferni kotrljajni element 21, sa velikom kontaktnom površinom sa zaustavnim delom 20b odgovarajuće zupčaste površine 20a, koji se poslednji zahvata, dejstvuje kao efikasan zaustavni kraj, sprečavajući da se dože do neodgovarajućeg opterećenja između prva tri kotrljajna elementa 22, 24 i 26 i odgovarajućih zupčastih površina 14a, 16a i 18a. Poželjno je da se redno zaključavanje kotrljajnih elemenata odvija u vrlo kratkim intervalima: poslednji kotrljajni element koji se zaključava će se zaključati samo deo stepena iza prvog.

Kod opisanog poželjnog načina izvođenja pronalaska, veći treći kotrljajni element 26 biva zahvaćen oko šestine stepena posle prvog i drugog kotrljajnog elementa 22 i 24, a sferni kotrljajni element 21 se zahvata pola stepena kasnije. Profili zupčastih površina 14a, 16a, 18a, 20a, uzimajući u obzir prečnike kotrljajnih elemenata 22, 24, 26, 21 i sve ostale relevantne faktore, kao što su intenzitet sile kojom dejstvuju opruge 23, 25, 27, uslovljava tačne ugaone otklone koji se zahtevaju za svaki kotrljajni element da bi bio prebačen iz neutralnog u zaključan položaj, i može se predvideti željeni redosled. Pošto se kotrljajni elementi 22, 24, 26, 21 zahvataju veoma brzo jedan za drugim, a zupčaste površine su pod uglom od samo nekoliko stepeni, svako sabijanje kotrljajnih elemenata 22, 24, koji se ranije zahvataju (između zupčastih površina 14a, 16a i unutrašnjeg tela 30) će biti reda veličine milimetara i trebalo bi da ga lako amortizuje elastičnost kotrljajnih elemenata, bez oštećivanja samih kotrljajnih elemenata ili ostalih elemenata razmatranog mehanizma 1.

Prednost ovakvog rednog zaključavanja ovih kotrljajnih elemenata je da se pouzdano i čvrsto zaključavnje kotrljajnih elemenata može obezbediti bez oštećivanja, čime se zadržavaju male tolerancije mehanizma i veoma brzo zaključavanje koje se kod njega odvija.

Oblici i dimenzije različitih elemenata kod poželjnog načina ostvarivanja pronalaska su izračunati uz pomoć CAD kompjuterskog programa i uz pomoć rada mehanizma koji je testiran korišćenjem kompjuterske simulacije pre projektovanja samog mehanizma. Prilikom samog rada na konstruisanju prototipa, može biti od pomoći da se predvidi unutrašnje telo koje je malo uvećanih dimenzija, a zatim postepeno smanjivati prečnik unutrašnjeg tela putem mašinske obrade, sve dok se ne ostvari željeno pasovanje i interakcija među delovima.

Unutrašnje telo 30 sadrži cilindričan provrt kvadratnog preseka 34 koji se prostire njegovom dužinom. Cilindričan provrt kvadratnog preseka 34 se adaptira tako da prihvata pogonski blok kvadratnog preseka 56 koji može da se klizno pomera, kao što je prikazano na Slici 3b. Pogonski blok kvadratnog preseka 56 koji može da se klizno pomera sadrži mehanizam zaključavanja koji se može deblokirati u obliku kuglastih zapornih elemenata 58 na površinama koje se osno prostiru. Kuglasti zaporni elementi 58 se zadržavaju u pogonskom loku 56, ali su decentrirani sa mogućnošću vraćanja u prvobitan položaj tako da stoje lagano uspravljeni u odnosu na njegovu površinu. Kuglasti zaporni elementi 58 se zaključavaju (sa mogućnošću deblokiranja) na svoja mesta uz odgovarajuća udubljenja 36 (kao što je prikazano na Slici 1) unutar provrta 34, tako da se pogonski blok 56 zadržava u provrtu 34, tako da je deo dužine pogonskog bloka 56 isturen. Istureni deo 60 pogonskog bloka 56 je oblikovan tako da se preko kuglastih zapornih elemenata na sebi spreže (sa mogućnošću zaključavanja koje se može deblokirati) sa cevastim ključem ili nekim drugim alatom (koji nije prikazan) koji treba da se obrće. (Sam postupak sprezanja pogonskog bloka sa kvadratnim presekom sa cevastim ključem ili nekim drugim alatom putem korišćenja kuglastih zapornih elemenata nije nov sam po sebi, i stručnjak u ovoj oblasti tehnike će ga svakako razumeti.)

Provrt 34 prostire se ćelom dužinom kroz unutrašnje telo 30, a pogonski blok 56 može se upasovati u unutrašnje telo 30 tako da se prostire sa jedne strane unutrašnjeg tela 30 u odnosu na njegovu osu, ili sa njegove suprotne strane, u zavinosti od toga da li se želi da se cevasti ključ ili neki alat obrću u smeru kazaljke na satu ili suprotno od njega. Pogodno je to što se širok spektar alata može pokretati preko pogonskog bloka 56 (a verovatno i preko odgovarajućeg adaptera), uključujući tu i razne vrste odvrtača ("šrafcigera"), Alenovih odvrtača i si. Takođe će se smatrati pogodnošću i to što se, iako je kvadratni provrt 34 predviđen u opisanim načinima izvođenja ovog pronalaska, i ostali oblici preseka provrta mogu predvideti, ili se priključivanje alata koji su gonjeni može ostvarivati preko bilo kojeg odgovarajućeg načina povezivanja, lako je poželjno da se pogonski blok povezuje sa provrtom 34 koji prolazi kroz unutrašnje telo 30, predviđaju se načini ostvarivanja kod kojih se provrt 34 zamenjuje prigodno oblikovanom šupljinom sa bilo koje strane unutrašnjeg tela, čime bi se stekli uslovi za slične načine priključivanja pogonskog bloka.

Kao što je prikazano na Slikama 1, 3a i 3b, osim primarnog kvadratnog provrta 34 u unutrašnjem teu 30, poželjan način ostvarivanja alata sadrži i sekundaran kvadratni provrt 90 za prihvat komplementarnog pogonskog bloka (nije prikazan) sa standardnom drškom, kao što su one koje se nalaze na komercijalno raspoloživim ključevima koji rade na principu obrtnog momenta, ili njima slične. Omogućavanje povezivanja ključa koji radi na principu obrtnog momenta (to jest, ključa koji dopušta da se predatim obrtnim momentom, ili manjim intenzitetom obrtnog momenta od predatog, dejstvuje na gonjeni element, ali koji naznačava kada je predati obrtni moment dostignut ili premašen - što se uobičajeno ostvaruje putem otpuštanja dela ručice koja se može podešavati) na ovaj način omogućava da se ključ poveže sa alatom tako da se on može upotrebiti u skladu sa svojom funkcijom. Ovime se omogućava da se ključ koji radi na principu obrtnog momenta koristi u ograničenom prostoru, gde je moguće samo malo ugaono pomeranje drške, čime se verovatno omogućava i da se takav ključ upotrebi i tamo gde se pod drugim okolnostima ne bi mogao efikasno upotrebljavati. Kod alternativnog načina ostvarivanja ovog pronalaska, vrsta dela drške koji je osetljiv na obrtni moment, koja se uobičajeno koristi kod ključeva, oblikuje deo drške alata u skladu sa jednim ili više aspekata posmatranog pronalaska. To jest, takav način ostvarivanja posmatranog pronalaska bi mogao biti sličan alatu sa Slike 1, ali sa drškom koja naznačava intenzitet obrtnog momenta.

Kao što je gore opisano, u odnosu na provrt 34, sekundaran provrt 90 može se zameniti odgovarajuće oblikovanim šupljinama. Ako se alat sa Slika 3a i 3b koristi sa uobičajenim ključem koji radi na principu obrtnog momenta, može biti neophodno da se toleriše izvesna nepreciznost kod primene momenta, ili da se obavi ponovna kalibracija ključa sa ciljem da se omogući efektivno povećanje dužine koja se ostvaruje pojavom rastojanja između primarnog i sekundarnog provrta 34, 90. Ako je rastojanje između primarnog i sekundarnog provrta 34, 90 malo u poređenju sa dužinom drške ključa, svaka nepreciznost koja se na taj način stvori biće mala.

Upotreba sekundarnog provrta 90 nije ograničena samo na ključeve koji rade na principu obrtnog momenta. Može se pokazati korisnim prikačivanje pogonskog alata kvadratnog preseka na alat prikazan na Slikama 3a i 3b radi promene ugla drške u odnosu na alat ili radi efektivnog produživanja drške.

Pozivajući se na Sliku 3b, unutrašnje i spoljašnje telo 30, 10 zadržavaju se jedno uz drugo putem poklopaca 94a, 94b koji se pripajaju na bilo koji pogodan način. Mogućnost pripajanja poklopaca 94a, 94b će stručnjak u ovoj oblasti tehnike smatrati pogodnošću. Poželjan način ostvarivanja pronalaska sadrži prvi i drugi kružni zaptivni element 96a, 96b, koji se sa malim zazorom prostiru oko provrta 34, u provrtima koji su smešteni u odgovarajuće osno postavljene granične površine unutrašnjeg tela 30 i odgovarajuće provrte u poklopcima 94a, 94b. Zaptivni elementi 96a, 96b zaptivaju unutrašnje telo 30 u odnosu na poklopce 94a, 94b, čime se kotrljajni elementi 22, 24, 26, 21 i ostale unutarnje komponente izoluju od spoljašnjih zagađivača kao što su prašina, pa čak i voda. Raspoređivanje ovakvog zaptivača 96a prikazano je na Slici 4 (koja inače odgovara Slici 4). Zaptivni elementi 94a, 94b su poželjno u obliku kružnih prstenova i izrađuju se od materijala kao što su samomaziva plastika ili neopren (sintetički hloropren-kaučuk), koji su dovoljno trajni da izdrže produženo korišćenje između delova koji se relativno kreću jedan u odnosu na drugi. Način ostvarivanja prikazan na Slici 4 ilustruje kako dobro može biti prilagođena struktura nekih od poželjnih načina ostvarivanja pronalaska za zaptivače koji su predviđeni da se tu nalaze. U nekim slučajevima, bilo bi moguće da se slični postupci zaptivanja uvrste i u druge tipove mehanizama za prenos ortnog momenta, uključujući tu i uobičajene rasporede zapornih mehanizama, kao što su oni koji se javljaju kod cevastih ključeva sa zapornim elementom. Na osnovu izloženog u ovom dokumentu, stručnjak u ovoj oblasti tehnike će steći uvid kako se to može ostvariti.

Slika 5 prikazuje alternativan način ostvarivanja alata, u opštem slučaju obeleženog sa 500, koji sadrži alternativan naćin ostvarivanja mehanizma za prenos obrtnog momenta 501. Ovaj način ostvarivanja pronalaska se razlikuje od načina ostvarivanja prikazanih na Slikama od 1 do 3b uglavnom po tome što treće udubljenje 518 uglavnom smešteno između unutrašnjeg tela 530 i izduženog dela drške 592 sadrži od prvog do četvrtog kotrljajnog elementa 526a, 526b, 526c, 526d, pri čemu je bar 526d većeg prečnika od ostalih kotrljajnih elemenata522, 524, 521, koji su razmaknuto raspoređeni duž obima kružnice unutrašnjeg tela 530. Način ostvarivanja sa Slike 5 sadrži prvi i drugi sekundarni provrt 590a, 590b, od kojih se prvi provrt 590a nalazi blizu mehanizma za prenos obrtnog momenta 501, a drugi 590b se nalazi razmaknut na osetnom rastojanju od mehanizma za prenos obrtnog momenta 501 duž dela drške 592. Kraj dela drške 592 koji je najudaljeniji od mehanizma za prenos obrtnog momenta 501 sadrži šupljinu 599 koja se prostire duž ose radi prihvata pogonskog elementa istih dimenzija kao što su i pogonski elementi za koje su provrti 590a, 590b oblikovani da ih prihvate. Ovo omogućava da se pogodne produžne drške (videti na primer Slike 10a i 10b) smeste koaksijalno u odnosu na deo drške 592.

Slike od 6a do 6e prikazuju naredne načine ostvarivanja alata sa delovima drške različitih dužina, pri čemu svaki sadrži šupljinu koja se aksijalno prostire, kao što je prikazano na odgovarajućim pogledima otpozadi, radi povezivanja se produžnom drškom. Takođe se naznačava da se poklopci 694 različith načina ostvarivanja nalaze u blizini provrta 634 unutrašnjih tela (koja nisu prikazana), čime se obezbeđuje atraktivan izgled i adekvatno preklapanje poklopca 694 i unutrašnjeg tela (koje nije prikazano) radi olakšavanja mogućnosti da se predvide zaptivni elementi (koji nisu prikazani) između ovih delova.

Slike od 7a do 7d prikazuju dalje načine ostvarivanja koji drugačije izgledaju od onih prikazanih na Slikama od 6a do 6e. Slike od 7a do 7d sadrže i dimenzije, koje su navedene samo kao primer da bi se ilustrovali gabariti načina ostvarivanja koji su zamišljeni.

Slika 8a predstavlja horizontalnu projekciju jednog načina ostvarivanja glave alata koja se u opštem slučaju obeležava sa 800, koja se zglobno povezuje sa pričvrsnim stremenom 810 putem prve i druge zglobne veze 812, 814. Pričvrsni stremen 810 sadrži središnji deo tela 816, u kojem se predviđa postojanje šupljine 818, koja je pogodno dimenzionirana za prihvat pogonskog elementa (koji nije prikazan) drugog alata (koji nije prikazan).

Slika 8b predstavlja horizontalnu projekciju jednog načina ostvarivanja glave alata koja se u opštem slučaju obeležava sa 800a, koja sadrži unutrašnje telo 830 sa kvadratnim provrtom 834 duž njega. Glava alata 800a sadrži i sekundarni provrt 890, kao i aksijalni deo za priključivanje 899, u čije funkcije će se steći uvid na osnovu gore navedenih opisa koji se odnose na druge načine ostvarivanja.

Slike 9a i 9b prikazuju način ostvarivanja alata koji se u opštem slučaju obeležava sa 900. Alat 900 sadrži prvi pogonski element 950, koji je 9.5-milimetarskog kvadratnog poprečnog preseka i koji sadrži prvi kuglasti zaporni element 952, koji se prostire sa jedne njegove strane i drugi njemu sličan pogonski element 953, koji sadrži drugi kuglasti zaporni element 954, koji se prostire sa njegove druge strane.

Prvi pogonski element 950 se priključuje na spoljašnje telo 956 mehanizma za prenos obrtnog momenta, a drugi pogonski element 953 se priključuje na unutrašnje telo 958 uređaja za prenos obrtnog momenta. Spoljašnje telo 956 i unutrašnje telo 958 mogu da stupe u interakciju i da se strukturiraju na sličan način kao što je to slučaj sa njima odgovarajućim delovima ostalih načina ostvarivanja pronalaska koji se ovde opisuju. Na taj način stiče se uvid da ovaj način ostvarivanja pronalaska ostvaruje "redni pogon", gde će se obrtni moment kojim se u prvom smeru dejstvuje na prvi element 950 preneti na drugi element 953, ali se obrtni moment kojim se dejstvuje u suprotnom smeru neće prenositi sa prvog elementa 950 na drugi element 953.

Prilikom upotrebe, smer obrtanja pri kojem se obrtni moment može prenositi sa pogonskog elementa, koji je jedan od elemenata 950, 953, na gonjeni element, koji je jedan od elemenata 950, 953, može se ustanoviti putem određivanja koji od ova dva elementa 950, 953 se koristi kao pogonski, a koji kao gonjeni element. To jest, tokom upotrebe (pod pretpostavkom da se alat koristi kada je osa pokretnih elemenata vertikalno orijentisana) smer u kojem se prenosi obrtni moment može se odrediti biranjem koja strana alata 900 će se postaviti kao gornja.

Može se smatrati pogodnošću činjenica da alat 900 ostvaruje funkciju jednosmernog uređaja za prenos obrtnog momenta, koji se može smestiti, na primer, između pogonske drške i jednog od alata, kao što je cevasti ključ, ili između drugih elemenata koji su potrebni da bi se prenosio obrtni moment među kompatibilnim alatima u jednom smeru obrtanja. Redni alat 900 stoga obezbeđuje kompaktan mehanizam za pogodno pretvaranje pogonske serije bez jednosmerne spojnice u pogonsku seriju sa jednosmernom spojnicom.

Slika 10a prikazuje dršku alata, u opštem slučaju obeleženu sa 1000, koja sadrži glavno telo 1005 u obliku u opštem slučaju cilindrične šipke. Drška alata 1000 na svom prvom kraju sadrži aksijalnu šupljinu 1010 i radijalan uzdužni provrt 1020, od kojih se svaki prigodno dimenzioniše tako da prihvata pogonski element. U ovom načinu ostvarivanja, i aksijalna šupljina 1010 i uzdužni provrt su kvadratni u poprečnom preseku veličine 9.5 mm na svakoj strani. Još jedan sličan radijalan provrt 1030 se predviđa na aksijalno središnjem delu drške alata. Na drugom kraju drške alata 1000 nalazi se muški pogonski element 1040 (koji je po 9.5 mm na svakoj strani). Muški pogonski element 1040 sadrži prvi kuglasti zaporni element 1042 na svojoj površini za trenutno povezivanje smeštanjem u pogodnu šupljinu nekog alata (nije prikazan). Muški element 1040 se zglobno povezuje sa glavnim telom 1005 drške alata 1000 putem zglobne veze 1044. Muški pogonski element 1040 se može povratno smestiti sa takvom orijentacijom pri kojoj se nalazi koaksijalno u odnosu na glavno telo 1005 putem interakcije sa drugim kuglastim zapornim elementom 1046, koji je smešten na muškom pogonskom elementu 1040, sa odgovarajućim nazubljenjem 1006 na glavnom telu 1005.

Slika 10b prikazuje alternativan način ostvarenja drške alata 1050 koja se sastoji od u opštem slučaju pravog izduženog dela drške 1052 sa muškim pogonskim elementom 1054 sa kvadratnim poprečnim presekom 1054 na jednom od svojih krajeva. Pogonski element 1054 sadrži i kuglasti zaporni element 1056 na svojoj površini.

Slika 11a predstavlja horizontalnu projekciju standardnog prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke 1100 dobijenog štancovanjem iz metalne ploče.

Slika 11b predstavlja delimičan poprečni presek jednog načina ostvarivanja alata 1101 u obliku prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke, koji sadrži i način ostvarivanja mehanizma za prenos obrtnog momenta. Jasnoće radi, prikazani su samo neki od kotrljajnih elemenata i udubljenja. Alat sadrži spoljašnje telo 1110, i u opštem slučaju kružno unutrašnje telo 1130, koje u sebi sadrži provrt šestougaonog poprečnog preseka 1134. Pošto je provrt 1134 šestougaonog oblika,a unutrašnje telo 1130 je uglavnom kružnog oblika, smatraće se pogodnošću da je debljina zida unutrašnjeg tela 1130 (izuzimajući uticaj prisustva bilo kakvih udubljenja) veća u blizini centara strana šestougaonog provrta 1134, nego što je u blizini uglova šestougaonog provrta 1134. Stoga, ako se zahteva minimalna debljina zida unutrašnjeg tela 1130, da bi se postigla zahtevana nosivost, ostavljen je prostor da se predvide veća udubljenja u blizini centara strana šestougaonog provrta 1130 nego u blizini njegovih uglova.

Stoga, za svaku stranu šestougaonog provrta 1130 unutrašnje telo sadrži veće udubljenje 1140 u blizini centra te strane, a prvo i drugo manje udubljenje 1142, 1144 redosledno na prvoj i drugoj strani većeg udubljenja 1140. Veće udubljenje 1140 sadrži veći kotrljajni element 1150, a prvo i drugo manje udubljenje sadrže prvi i drugi manji kotrljajni element 1152, 1154. Smatraće se pogodnošću da se udubljenja 1140, 1142, 1144 predviđaju sa zupčastim površinama što uslovljava da se podržava samo jedan smer relativnog obrtanja unutrašnjeg 1130 i spoljašnjeg tela 1110. Kotrljajni elementi 1150, 1152, 1154 se oslanjaju na odgovarajuće zupčaste površine u udubljenjima 1140, 1142, 1144 i na kružni unutrašnji provrt koji obrazuje unutrašnji zid 1111 spoljašnjeg ela 1110. Kotrljajni elementi mogu biti sferni ili cilindrični. Mogu se koristiti iglični kotrljajni elementi.

Stoga, način ostvarivanja prikazan na Slici 11b omogućava način ostvarivanja pronalaska kod kojeg se udubljenja predviđaju u unutrašnjem telu 1130.

Slike 11c i 11 d shematski prikazuju alternativne načine ostvarivanja prstenastih ključeva za zavrtnje i/ili navrtke uključujući načine ostvarivanja mehanizma za prenos obrtnog momenta u skladu sa aspektima posmatranog pronalaska, gde su kotrljajni elementi smešteni u udubljenjima u spoljašnjem telu, a ovi kotrljajni elementi su tako razmaknuto raspoređeni po periferiji unutrašnjeg tela da se veći kotrljajni elementi, u većim udubljenjima, u opštem slučajku smeštaju između unutrašnjeg tela i dela drške odgovarajućih ključeva za zavrtnje i/ili navrtke. Manji kotrljajni elementi su poželjno igličasti kotrljajni elementi, a veći kotrljajni elementi mogu svi biti cilindrični kotrljajni elementi (nisu prikazani), svi sferni kotrljajni elementi, kao što je prikazano na Slici 11c, ili kombinacija sfernih i cilindričnih kotrljajnih elemenata, kao što je prikazano na Slici 11d.

Svaki od načina ostvarivanja sa Slika 11b, 11c i 11 d sadrži deo za povezivanje u obliku kvadratnog provrta koji se nalazi u delu drške, koji služi za sprezanje sa pogonskim elementom drugog alata. Ovi načini ostvarivanja prstenastih ključeva za zavrtnje i/ili navrtke ne moraju da budu mnogo veći od uobičajenog prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke, ali raspolažu dodatnom prednošću u vidu jednosmernog spojnog mehanizma. Kod načina ostvarivanja koji su prikazani na Slikama 11c i 11 d, bar jedan veći kotrljajni element je prečnika koji je malo veći od dvostrukog prečnika manjih kotrljajnih elemenata. Naravno, odgovarajuće veličine prečnika mogu se razlikovati kod različitih načina ostvarivanja.

Slika 12a prikazuje način ostvaivanja alata tipa cevastog ključa koji se u opštem slučaju označava sa 1200, koji sadrži u opštem slučaju cilindričan deo cevastog ključa 1220 (prikazan u vertikalnoj projekciji otpozadi na Slici 12b), koji sadrži unutrašnje telo 1230 mehanizma za prenos obrtnog momenta i deo za povezivanje sa alatom 1260 koji sadrži spoljašnje telo (koje nije prikazano) mehanizma za prenos obrtnog momenta. Unutrašnje telo 1230 je u opštem slučaju središnje postavljeno u odnosu na osu u delu cevastog ključa 1220 i prostire se približno duž središnje trećine dela cevastog ključa 1220. Deo za povezivanje sa alatom 1260 obuhvata zid 1274 koji se prostire oko dela cevastog ključa 1220 koji se u opštem slučaju nalazi u njegovom aksijalno centralnom delu, gde se obrazuje suženje u delu cevastog ključa 1220 tako daje unutrašnje telo 1230 manjeg prečnika od dela cevastog ključa 1220 kao celine. Ovime se olakšava uslov o kompaktnosti alata, pošto se zid 1274 može delimično smestiti u suženju tako da se spoljašnji obim zida 1274 ne prostire mnogo daleko od spoljašnjosti dela cevastog ključa 1220. Unutrašnja površina 1222 dela cevastog ključa 1220 se oblikuje tako da prihvati pričvrsni element, kao što je navrtka, zavrtanjska glava i slično, na isti način kao i kod nekih poznatih cevastih ključeva. Unutrašnje telo 1230 se prostire bliže osi dela cevastog ključa 1220 od unutrašnje površine 1222, tako da se obrazuje unutrašnji bočni ispust koji, prilikom upotrebe, može da zahvati krajnju površinu pričvrsnog elementa kao što je navrtka, zavrtanjska glava ili slično. Stoga se prva i druga šupljina 1224, 1226 koje prihvataju pričvrsni element obrazuju uz odgovarajući prvi, odnosno drugi kraj dela cevastog ključa 1220. Šupljine 1224, 1226 se povezuju preko centralnog provrta 1234 koji se prostire kroz unutrašnje telo 1230. Deo cevastog ključa 1220 stoga sadrži izduženu šupljinu koja se aksijalno prostire ćelom dužinom, čime se omogućuje, na primer, rad sa navrtkama na dugom vratilu sa navojem, pošto se vratilo sa navojem može prostirati kroz deo cevastog ključa 1220.

Deo za povezivanje alata 1260 sadrži deo za povezivanje sa drugim alatom ili drškom alata, u obliku provrta sa kvadratnim poprečnim presekom 1290. Deo dela za povezivanje 1260 koji sadrži provrt 1290 sadrži debeo deo zida 1292 koji se prostire dalje od ose cevastog ključa 1200 nego zid 1274 koji se prostire oko unutrašnjeg tela 1230. Deo za povezivanje alata 1260 (koji obuhvata i spoljašnje telo) sadrži i određen broj udubljenja (koja nisu prikazana) od kojih svako u sebi sadrži odgovarajući kotrljajni element 1271, 1272.

Bar jedan kotrljajni element 1272 koji se smešta u udubljenju u delu debljeg zida 1292 je većeg prečnika od bar jednog kotrljajnog elementa 1271 koji se smešta u udubljenje u tanjem delu zida 1274. Na osnovu opisa koji sledi smatraće se pogodnošću to što se veći kotrljajni element 1272 može uvrstiti bez povećanja radnog prečnika alata i bez smanjivanja debljine zida preko dozvoljenje granice, pošto je smešten u debljem delu zida. U ovom kontekstu "deblji deo" zida je veće debljine kada se izuzme uticaj debljine šupljine, to jest, bio bi "deblji" kada ta šupljina ne bi postojala. Pošto se uticaj šupljine na zid jednom uzme u obzir, preostala debljina zida (to jest, stvarna debljina dela zida najmanje debljine u blizini šupljine) ne može biti veća od debljine tanjeg zida 1274.

Kotrljajni elementi 1271, 1272 stupaju u interakciju sa zupčastim površinama udubljenja i sa unutašnjim telom 1230 tako što se uglavljuju ("zaključavaju") između njih da bi sprečilo relativno obrtanje unutrašnjeg tela 1230 i spoljašnjeg tela u unapred zadatom smeru, radi ostvarivanja jednosmernog mehanizma za prenos obrtnog momenta. Deo cevastog ključa 1220 je u opštem slučaju simetričan u odnosu na ravan koja se radijalno prostire kroz njegovo suženje, a smer u kojem se pričvrsni element može pokretati se određuje na osnovu toga koji se osni kraj dela cevastog ključa 1220 koristi.

Slike 13 i 14 shematski prikazuju rasporede kotrljajnih elemenata i udubljenja koja se mogu uvrstiti u način ostvarivanja prikazan na Slikama 12a i 12b. Način ostvarivanja prikazan na Slici 13 sadrži od prvog do sedmog u opštem slučaju cilindričnog igličastog kotrlajnog elementa malog prečnika od 1311 do 1317, koji su raspoređeni po obimu kružnice oko lučnog tanjeg dela zida 1374 spojašnjeg tela 1310 unutar odgovarajućih udubljenja, i od prvog do petog sfernog kotrljajnog elementa većeg prečnika od 1321 do 1325, koji se smeštaju u udubljenja u debljem delu zida 1392, koji se, prilikom upotrebe, u opštem slučaju nalazi između unutrašnjeg tela 1330 i drške (koja nije prikazana). Smataće se pogodnošću to što, iako nije detaljno prikazano, svaki od kotrljajnih elemenata od 1311 do 1317 i od 1321 do 1325 može da stupa u interakciju sa udubljenjima i unutrašnjim telom 1330 radi ostvarivanja jednosmernog mehanizma za prenos obrtnog momenta.

Slika 14 shematski prikazuje način ostvarivanja sa alternativnim rasporedom kotrljajnih elemenata i udubljenja u odnosu na ono koje je prikazano na Slici 13. Način ostvarivanja prikazan na Slici 14 razlikuje se od načina ostvarivanja prikazanog na Slici 13 po tome što sadrži samo tri veća sferna kotrljajna elementa 1421, 1422 i 1423 i sadrži i veći cilindričan kotrljajni element 1424 koji se pomoću opruge 1425 izmešta ka užem kraju udubljenja kružnog oblika 1426. Rad ovog načina ostvarivanja pronalaska može se razumeti na osnovu razmatranja načina ostvarivanja koji su prethodno opisani. Predviđaju se i alternativni načini ostvarivanja pronalaska koji su slični, ali kod kojih se cilindrični kotrljajni elementi koji se izmeštaju pomoću opruge zamenjuju sfernim kotrljajnim elementima. Poželjno je predvideti bar jedan sferni kotrljajni element koji funkcioniše kao zaustavni element, kao što je gore opisano. Smatraće se pogodnošću to što, kao i kod načina ostvarivanja prikazanih na Slikama 9a i 9b, načini ostvarivanja prikazani na Slikama od 11b do 14 omogućavaju izbor smera u kojem se pogone alat ili pričvrsni element, pomoću izbora orijentacije alata o kojem se radi.

Smatra se da je bar poželjan način ostvarivanja alata koji sadrži opisan mehanizam za prenos obrtnog momenta u prednosti u odnosu na alate sa zapornim elementima koji prenose obrtni moment. Uočene prednosti obuhvataju sledeće: Da se obrtno zaključavanje unutrašnjeg i spoljašnjeg tela ne ograničava zadatim brojem zubaca, kao i da se može ostvariti na prostoru manjem od jednog stepena, ili u slučaju najpoželjnijih načina izvođenja na oko pola stepena, posmatrano u odnosu na relativno obrtanje jednog tela u odnosu na drugo.

Da se konstrukcija kao kod poželjnih načina ostvarivanja teže haba u poređenju sa uobičajenim zapornim mehanizmima za jednosmernu glavu alata, pošto su svi noseći elementi značajne debljine (u poređenju sa zapinjačom) i mogu se izrađivati od pogodnih trajnih i/ili površinski otvrdnutih materijala. Ovo produžava radni vek alata i smanjuje rizik od povređivanja usled kvara alata, kao i potrebu za čestim održavanjem glave alata.

Glava alata sadrži mali broj pokretnih delova, čime se takođe produžava radni vek i smanjuju zahtevi u pogledu održavanja.

Predviđanje jednog ili više većih kotrljajnih elemenata u blizini drške i manjih kotrljajnih elemenata raspoređenih po ostatku kružnice daje prednost u vidu uvršćivanja jednog ili više većih kotrljajnih elemenata bez posledičnog povećanja dimenzija koje bi moglo da se zahteva za jedan ili više većih kotrljajnih elemenata u slučaju da su smešteni negde drugde na kružnici.

Upotreba jednog ili više kotrljajnih elemenata, najpovoljnije sfernih kotrljajnih elemenata, koji stupaju u interakciju sa jednim ili više lučnih zaustavnih delova odgovarajućih zupčastih površina, pomaže raspodeli opterećenja, čime se kotrljajni elementi i zupčaste površine štite od oštećivanja.

Slike od 15a do 15b prikazuju alternativan način ostvarivanja alata koji se u opštem slučaju označava sa 1500, koji sadrži alternativan način ostvarivanja mehanizma za prenos obrtnog momenta 1501. Ovaj način ostvarivanja je u mnogo čemu sličan sa načinima ostvarivanja koji su ranije opisani, što će se jasno videti na osnovu uvida u crteže i što se neće detaljno opisivati. Ipak, vredno je pomenuti da alat 1500, baš kao i neki od ranijih načina ostvaivanja pronalaska, sadrži sekundaran provrt 1590 i šupljinu 1599 koja se aksijalno prostire da bi mogla da prihvati pogonski element drugog alata. Posmatrani alat sadrži i pogonski element 1550 koji je kvadratnog poprečnog preseka. Pogonski element 1550 sadrži prvi i drugi kuglasti zaporni element 1552, 1553 da bi mogao da omogući da se pogonski element sigurno fiksira kada se prostire sa bilo koje strane alata 1500, da bi se omogućio jednosmeran prenos sile u bilo kom željenom smeru.

Mehanizam za prenos obrtnog momenta 1501 je najbolje prikazan na Slici 16a i sadrži u opštem slučaju cilindrično unutrašnje telo 1530 i u opštem slučaju prstenasto spoljašnje telo 1510. Spoljašnje telo 1510 sadrži prvo, drugo i treće udubljenje 1514, 1516, 1518 za prihvat elemenata za interakciju. Prvo i drugo udubljenje 1514, 1516 za prihvat elemenata za interakciju sadrže redosledno prvu i drugu lisnatu oprugu 1523, 1525 koje su, u ovom načinu ostvarivanja pronalaska, u opštem slučaju u obliku slova "N" u poprečnom preseku (kao što se najbolje vidi na Slici 16b). Svako od prvog i drugog udubljenja 1514, 1516 za prihvat elemenata za interakciju sadrži i odgovarajući veći element za interakciju 1522, 1524, kao i odgovarajući manji element z ainterakciju 1522A, 1524A. Treće udubljenje 1518 sadrži veći element za interakciju 1526A, element za interakciju srednje veličine 1526B i manji element za interakciju 1526C. Treće udubljenje 1518 za prihvat elementa za interakciju sadrži i treću oprugu 1527, koja je malo većih dimenzija od prve i druge opruge 1523, 1525. Smatraće se pogodnošću na osnovu razumevanja ranije opisanih načina ostvarivanja pronalaska da se elementi za interakciju ili, u ovom načinu ostvarivanja, kotrljajni elementi, 1522, 1522A, 1524, 1524A, 1526A, 1526B, 1526C izmeštaju u smeru kazaljke na časovniku pod dejstvom opruga 1523, 1525, 1527 (kao što je prikazano na Slici 16a) da bi se omogućilo da unutrašnje telo 1530 rotira u prvom smeru u odnosu na spoljašnje telo, ali da se efikasno sprečava rotacija unutrašnjeg tela 1530 u odnosu na spoljašnje telo 1510 u suprotnom smeru.

Svaki posmatrani element za inerakciju može da stupi u interakciju sa njemu odgovarajućim delom zupčaste površine koja se oblikuje u unutrašnjosti odgovarajućih udubljenja. Ipak, potrebno je napomenuti da su u ovom načinu ostvarivanja delovi zupčaste površine od 1531 do 1537 suštinski ravni na mestima na kojima stupaju u interakciju sa kotrljajnim elementima ili elementima za interakciju. Postojanje suštinski ravnih delova zupčaste površine od 1531 do 1537 u ovom načinu ostvarivanja omogućava da svaki od elemenata za interakciju stupa u interakciju sa suštinski ravnom zupčastom površinom.

U poželjnom načinu izvođenja, ravne površine ravnih delova zupčaste površine su nagnute pod uglom od približno šest stepeni u pravcu kružnice u odnosu na osu mehanizma za prenos obrtnog momenta. Kod poželjnog načina ostvarivanja pronalaska ustanovljeno je da ovakva konstrukcija omogućava da se unutrašnje i spoljašnje telo zaključaju tako da sprečavaju relativno obrtanje u drugom smeru za otprilike pet sekundi po jednom stepenu rotacije unutrašnjeg tela 1530. Napominje se da udubljenja sadrže stepenaste delove između ravnih delova zupčaste površine od 1531 do 1537, da bi se omogućile razlike u veličini između susednih elemenata za interakciju, kao i ugaone razlike kod susednih delova zupčaste površine.

Osim tri udubljenja 1514, 1516, 1518 za prihvat elemenata za interakciju, spoljašnje telo 1510 sadrži od prvog do četvrtog udubljenja od 1541 do 1544, koja unutar sebe smeštaju odgovarajuće elemente za lociranje od prvog do četvrtog, od 1545 do 1548. Elementi za lociranje od 1545 do 1548 podupiru unutrašnje telo 1530 na svom položaju u odnosu na spoljašnje telo 1510 i efikasno sprečavanju njegovo radijalno kretanje. Kod poželjnog načina ostvarivanja, elementi za lociranje od 1545 do 1548 su kotrljajni ležaji i mogu biti ili kuglasti ležaji ili cilindrični ležaji. Udubljenja za prihvat elemenata za lociranje se predviđaju da bi se elementi za lociranje smestili unutar finih tolerancija, alii da obezbede najmanje trenje sa elementima za lociranje.

Stoga će se smatrati pogodnošću da se u ovom načinu ostvarivanja lociranje unutrašnjeg tela 1530 u odnosu na spoljašnje telo 1510 i obezbeđivanje veze sa malim trenjem između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela da bi se omogućilo suštinski neometano realtivno kretanje unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje omogućava pomoću elemenata za lociranje od 1545 do 1548. Ipak, mehanizam koji sprečava da unutrašnje telo 1530 relativno rotira u odnosu na spoljašnje telo 1510 u drugom smeru se obezbeđuje pomoću elemenata za interakciju 1522, 1522A, 1524, 1524A, 1526A, 1526B, 1526C i njihove interakcije sa delovima zupčaste površine od 1531 do 1537. Korišćenje različitih elemenata da bi se ostvarile ove dve funkcije omogućava relativnu rotaciju unutrašnjeg tela 1530 u odnosu na spoljašnje telo 1510 u prvom smeru sa malim trenjem.

Naravno da su moguće alternativne konfiguracije elemenata za lociranje. Na primer, elementi za lociranje u obliku kotrljajnih ležaja mogu se smestiti u jednom ili više kružno raspoređenih provrta na unutrašnjoj površini spoljašnjeg tela, pod pretpostavkom da su tako smešteni da ne postoje smetnje između elemenata za lociranje i elemenata za interakciju - na primer, oni se mogu aksijalno razmaknuti od elemenata za interakciju. Stoga se elementi za lociranje mogu predvideti u konfiguraciji koja je slična prstenastom ležaju, kao što je onaj koji se koristi kod točka od bicikla, da bi se obezbedilo malo trenje prilikom rada. lako nije poželjno, moguće je koristiti elemente za lociranje kao što su čaure od materijala sa niskim koeficijentom trenja umesto kotrljajnih ležaja.

Elementi za interakciju su u ovom načinu ostvarivanja prikazani kao kotrljajni elementi. Svakako, moguće je koristiti i druge oblike elemenata za interakciju. Štaviše, udubljenja za prihvat elemenata za interakciju mogu da sadrže različit broj elemenata za interakciju, koji stupaju u interakciju sa zupčastim površinama koje su pogodno postavljenje i nagnute.

U poželjnom načinu ostvarivanja, elementi za interakciju obuhvataju dva kotrljajna ležaja prečnika 3mm (elementi za interakciju 1522A, 1524A), tri kotrljajna ležaja prečnika 4mm (elementi za interakciju 1522, 1524, 1526C), jedan kotrljajni ležaj prečnika 5mm

(element za interakciju 1526B) i jedan kotrljajni ležaj prečnika 6mm (element za interakciju 1526A). Svaki kotrljajni element je u opštem slučaju cilindričan i dugačak oko 10mm i prilikom upotrebe svaki se zaključava putem interakcije sa odgovarajućom ravnom zupčastom površinom i centralnom gajkom, a interakcija sa jednim ili više susednih elemenata za interakciju takođe može da doprinese zaključavanju posmaranih elemenata.

Kod poželjnog načina ostvarivanja, elementi za interakciju mogu da se redom zaključavaju, pri čemu se manji kotrljajni elementi zaključavaju prvi, a neposredno zatim se po veličini zaključavaju sve veći kotrljajni elementi. Lisnate opruge u obliku slova "N" 1523, 1525, 1527 obezbeđuju odgovarajuću decentrirajuću silu kojom se omogućava da se unutrašnje telo 1530 slobodno kreće bez problema unutar spoljašnjeg tela 1510 u prvom smeru i omogućavaju elementima za interakciju da se zaključavaju za pet sekundi po jednom stepenu kretanja u suprotnom smeru.

Slike od 17a do 20 ilustruju još neke načine ostvarivanja alata koji sadrže mehanizam za prenos obrtnog momenta. Kao što se može videti na Slikama 17a, 17c, 17d i 17e, alat koji se u opštem slučaju obeležava sa 1700, predstavlja kombinovani ključ za zavrtnje i/ili navrtke sa glavom alata 1701 na svom prvom kraju i jednosmernim mehanizmom za prenos obrtnog momenta 1702 na svom drugom kraju, gde se deo drške 1792 nalazi između njih.

Glava ključa 1701 sadrži deo za otvoreno povezivanje 1703 za povezivanje sa šestougaonom navrtkom ili zavrtanjskom glavom (nije prikazano). Za razliku od drugih glava ključa, deo za otvorenu vezu sadrži četiri ravne strane od kojih je svaka prilagođena tako da dobro pasuje za stranu šestougaonog pričvrsnog elementa, kao što su navrtka ili zavrtanjska glava, koje omogućavaju raspodelu opterećenja koje se vrši. Naravno, mogu se predvideti različiti oblici dela za povezivanje koji odgovaraju pričvrsnim elementima drugih mnogougaonih oblika, ali je poželjno da deo za povezivanje sadrži ravnu stranu za više od polovine strana mnogougaonog pričvrsnog elementa za koji je glava ključa prilagođena da odgovara.

Mehanizam za prenos kretanja 1702 je najbolje prikazan na Slici 18. Mehanizam za prenos kretanja 1702 sadrži unutrašnje telo 1730 i spoljašnje telo 1710. Spoljašnje telo sadrži udubljenje 1720 za prihvat elementa za interakciju, koje obuhvata od prvog do četvrtog elementa za interakciju od 1721 do 1724 u obliku kotrljajnih ležaja. Udubljenje 1720 za prihvat elementa za interakciju sadrži i oprugu za izmeštanje 1725. Udubljenje za prihvat elementa za interakciju sadrži i deo ravne zupčaste površine koja odgovara svakom elementu za interakciju, a način rada koji omogućava da se unutrašnje telo 1730 relativno obrće u odnosu na spoljašnje telo 1710 u samo jednom smeru će se razumeti zaključivanjem po analogiji sa prethodno opisanim načinima ostvarivanja pronalaska. Unutrašnji element 1730 sadrži unutrašnju površinu 1732 koja je pogodna za prihvat šestougaonog pričvrsnog elementa, kao što su navrtka ili zavrtanjska glava.

Kao što se najbolje može videti na Slikama 17c i 17d, kao i na Slikama 19a i 19b koje predstavljaju uvećane detalje sa Slika 17c i 17d, kod poželjnog načina ostvarivanja pronalaska, kombinacioni ključ za zavrtnje i/ili navrtke se predviđa sa adaptivnim cevastim ključem, koji se u opštem slučaju obeležava sa 1800. Adaptivni cevasti ključ 1800 sastoji se od dva zasebna elementa, to jest cevastog elementa 1810 i sigurnosnog elementa 1830. Cevasti element 1810 sadrži provrt koji se prostire njegovom dužinom. Provrt sadrži uži deo 1811, koji je u opštem slučaju kružnog poprečnog preseka, i širi deo 1812 koji definiše zid sa unutrašnjom površinom, koji je u poprečnom preseku sa dvadesetčetiri strane koje definišu dvanaest uglova u obliku koji će stručnjaci iz ove oblasti tehnike prepoznati kao pogodan za prihvat šestougaonih navrtki i si. U opštem slučaju cilindričan deo zida cevastog ključa 1813 sa, u opštem slučaju, cilindričnom spoljašnjom površinom definiše širi deo provrta. Deo zida cevastog ključa 1813 i širi deo 1812 provrta obrazuju pogonski deo za pokretanje pričvrsnog elementa. Uži deo 1811 provrta definiše deo zida za interakciju 1814 sa spoljašnjom površinom koja je u opštem slučaju šestougaonog oblika u radijalnom preseku. Spoljašnja površina dela zida za interakciju 1814 dimenzioniše se tako da dobro pasuje sa unutrašnjom površinom 1732 unutrašnjeg tela 1730. Deo zida za interakciju stoga obezbeđuje deo ručnog alata za interakciju za sprezanje sa kombinacionim ključem za zavrtnje i/ili navrtke 1700, ali koji se može koristiti i sa bilo kojim drugim ručnim alatom odgovarajućih dimenzija koji je pogodno oblikovan, a posebno sa prstenastim ključem za zavrtnje i/ili navrtke. Deo za interakciju ručnog alata je dovoljno aksijalno dugačak da bi se prostirao duž pogonskog (ili prstenastog) dela prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke i da bi se projektovao na suprotnu stranu prstena ka strani sa koje se prostire pogonski deo. Ka završnom kraju dela za interakciju predviđa se prstenasti provrt 1815 u delu zida za interakciju 1814, koji vrši funkciju dela za povezivanje. Adaptivni cevasti ključ 1800 još sadrži i sigurnosni element 1830, koji je prilagođen da osigurava deo cevastog ključa 1810 u položaju u odnosu na ručni alat, a posebno da sprečava slučajno povlačenje i razdvajanje dela za interakciju od prstena. Sigurnosni deo 1830 sadrži i provrt 1832 koji je šestougaonog oblika u radijalnom preseku, čime se omogućava da se deo provrta za interakciju tu upasuje. U unutrašnjoj površini 1833 sigurnosnog elementa 1830 koji definiše provrt 1832 nalazi se jedan ili više elemenata za zadržavanje, u ovom slučaju u obliku kugličnog zapornog elementa 1816 koji se nesimetrično otklanja pomoću opruge 1817, koja se može sprezati sa žlebom 1815 sa mogućnošću povratka u prvobitan položaj, radi sigurnog povezivanja sa sigurnosnim elementom 1830 za deo zida koji stupa u interakciju 1814, a koji pripada elementu cevastog ključa 1810. Smatraće se pogodnošću to što sigurnosni element 1830 ima čaurasti deo 1835 koji se radijalno prostire, koji, tokom upotrebe, stupa u kontakt sa prvom radijalno prostirućom spoljnom površinom prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke (ili, kod prikazanog načina ostvarivanja, sa prvom radijalno prostirućom površinom spoljašnjeg tela 1710). Štaviše, prelaz između dela zida cevastog ključa 1813 i dela zida za interakciju 1814 elementa cevastog ključa 1810 obezbeđuje radijalno prostiruću površinu 1825 koja, tokom upotrebe, stupa □ kontakt sa drugom radijalno prostirućom površinom prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke (ili spoljašnjeg tela 1710). Stoga se, tokom upotrebe, adaptivni cevasti ključ 1800 može upasovati sa mehanizmom za prenos obrtnog momenta 1702 kombinacionog ključa za zavrtnje i/ili navrtke na siguran i pogodan način, kao što je najbolje prikazano na Slici 19a.

Smatraće se pogodnošću to što adaptivni cevasti ključ 1800 može efikasno da izvrši pretvaranje kombinacionog ključa za zavrtnje i/ili navrtke (ili prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke) sa jednosmernim mehanizmom za prenos obrtnog momenta u dršku cevastog ključa sa jednosmernim mehanizmom za prenos obrtnog momenta. Štaviše, adaptivni cevasti ključ 1800 omogućava da se standardni prstenasti ključ za zavrtnje i/ili navrtke koristi kao drška cevastog ključa.

Kod prikazanog načina ostvarivanja pronalaska, adaptivni cevasti ključ je dvanaestougaoni cevasti ključ za pokretanje šestougaonog pričvrsnog elementa i sadrži provrt koji se prostire ćelom njegovom dužinom. Postojanje takvog provrta omogućava da se sa pričvrsnim elementima radi na vratilima proizvoljnih dužina, bez ograničavanja rada pričvrsnih elemenata na položaje koji su neposredno uz kraj vratila sa navojem, kao što je slučaj sa cevastim ključevima sa zatvorenim krajem. Kod alternativnog načina ostvarivanja pronalaska, gde se ne zahteva provrt, adaptivni cevasti ključ može da sadrži kvadratni pogonski blok umesto dvanaestougaonog cevastog ključa. Ovime bi se omogućilo povezivanje sa bilo kojim od cevastih ključeva ili drugih alata za pokretanje pričvrsnih elemenata. Kod prikazanog načina ostvarivanja pronalaska, veličina cevastog ključa odgovara veličini prstenastog ključa za zavrtnje i/ili navrtke koji se koristi, ali će se smatrati pogodnošću to što se adaptivni cevasti ključevi koji omogućavaju rad sa cevastim ključevima različitih dimenzija mogu iskoristiti za povećavanje ili smanjenje veličine samog pogona. Može se predvideti veći broj adaptivnih cevastih ključeva radi omogućavanja rada sa čitavim spektrom veličina pričvrsnih elemenata.

Dalje će se smatrati pogodnošću i to što se kod ovog poželjnog načina ostvarivanja pronalaska smer pogonskog dejstva koje se primenjuje može obrnuti putem priključivanja adaptivnog cevastog ključa sa druge strane kombinacionog ključa za zavrtnje i/ili navrtke.

lako se posmatrani pronalazak opisuje sa pozivom na odgovarajuće primere, stručnjaci iz ove oblasti tehnike smatraće pogodnošću to što se aspekti ovog pronalaska mogu ostvarivati na razne druge načine.

Smatraće se pogodnošću i to se može načiniti veliki broj načina ostvarivanja i varijacija koje se mogu primeniti u odnosu na prethodno opisane načine ostvarivanja bez napuštanja oblasti ovog pronalaska. Mehanizmi za prenos obrtnog momenta u skladu sa razmatranim pronalaskom se mogu koristiti kod najvećeg broja primena, ako ne i svih, uključujući tu i glave alata, gde se trenutno primenjuju mehanizmi za prenos obrtnog momenta koji se zasnivaju na zapornim sistemima, lako je poželjno da se koristi manji broj pokretnih delova, kako zbog ekonomičnosti, tako i zbog izbegavanja nepotrebnog trenja u stanju slobodnog rada, može se koristiti i veći broj komponenata nego što je prikazano u opisanim načinima ostvarivanja pronalaska. Može se koristiti bilo koji pogodan broj većih i/ili manjih cilindričnih kotrljajnih ležaja da vrše ulogu zaustavnih elemenata, lako se u gore pomenutom načinu ostvarivanja pronalaska predviđaju spiralne opruge, mogu se primenjivati i drugi oblici elemenata za izmeštanje/decentriranje kotrljajnih ležaja, pa čak i načini ostvarivanja i varijacije kod kojih se ne zahteva postojanje elemenata za izmeštanje/decentriranje. Slično tome, iako se u opštem slučaju opisuju provrti sa kvadratnim poprečnim presekom i pogonski blokovi ili elementi sa kvadratnim poprečnim presekom, mogu se koristiti i drugi oblici poprečnog preseka.

U patentnim zahtevima koji slede, kao i u prethodnom opisu posmatranog pronalaska, osim tamo gde kontekst ne zahteva drugačije usled korišćenog jezika ili neophodne implikacije, reč "sadržati" ili njene varijacije kao što su "sadrži" ili "koji sadrže" upotrebljava se u uključujućem smislu, to jest da naznači prisustvo navedenih karakteristika i svojstava, ali i da ne isključi postojanje ili dodavanje daljih karakteristika i svojstava u različitim načinima ostvarivanja ovog pronalaska.

Takođe treba shvatiti i da, ako se ovde poziva na neki prethodno obljavljeni rad u ovoj oblasti tehnike, takav poziv ne daje za pravo da se smatra da je taj rad deo uobičajenog opšteg znanja u ovog oblasti tehnike u Australiji ili bilo kojoj drugoj zemlji.

Modifikacije i poboljšanja se mogu uvršćivati bez napuštanja oblasti razmatranog pronalaska.

Claims

1. Mehanizam za prenošenje obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše postojeću šupljinu; unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar posmatrane šupljine i može da se obrće unutar nje prilikom rada; više kotrljajnih elemenata, od kojih je svaki smešten između spoljašnjeg i unutrašnjeg tela; gde se predviđa bar jedna ili više zupčastih površina; gde se relativno obrtanje unutrašnjeg u odnosu na spoljašnje telo u značajnoj meri olakšava pomoću kotrljajnih elemenata, ali se rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečava ili sputava putem dovođenja u kontakt bar dva kotrljajuća elementa sa pomenutom zupčastom površinom, ili sa više zupčastih površina; gde je jedan od kotrljajnih elemenata koji se dovodi u kontakt sa jednom ili više zupčastih površina veći kotrljajni element, sa većim prečnikom od bar jednog manjeg kotrljajnog elementa koji se dovodi u kontakt sa jednom ili više zupčastih površina; gde se jedno od spoljašnjih tela i unutrašnjih tela oblikuje sa udubljenjem i veći kotrljajni element se smešta u to udubljenje; i gde je telo u kojem je načinjeno udubljenje takvog oblika da mu je, izuzimajući udubljeni deo, debljina zida nejednaka, a deo tela u kojem je načinjeno udubljenje obuhvata i deo sa većom debljinom zida, izuzimajući udubljeni deo.

2. Alat koji sadrži glavu, gde ta glava sadrži ili se sastoji mehanizma za prenos obrtnog momenta kao što se zahteva u patentnom zahtevu 1.

3. Alat koji sadrži jednosmeran mehanizam za prenos obrtnog momenta koji se nalazi na njegovoj glavi, koji pri upotrebi predaje obrtni moment sa pogonskog dela na njegov pogonski element, gde pomenuti alat sadrži deo za priključivanje za priključivanje pogonskog elementa drugog alata, tako da se pogonski element drugog alata može prisiliti da predaje obrtni moment na pogonski element pomenutog alata.

4. Mehanizam za prenošenje obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa šupljinom unutar njega; unutrašnje telo koje je bar delimično smešteno unutar te šupljine; mehanizam za kontrolisanje relativne rotacije unutrašnjeg i spoljašnjeg tela, tako da, prilikom upotrebe, relativna rotacija u utrašnjeg tela u odnosu na spojašnje telo u prvom smeru može biti suštinski neometana, ali je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u suprotnom smeru sprečena ili sputana; gde se predviđa poklopac koji se prostire između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela, gde je pomenuti poklopac, prilikom upotrebe, suštinski pričvršćen u odnosu na spoljašnje telo; i gde se predviđa jedno ili više zaptivanja između unutrašnjeg tela i poklopca tako da se mehanizam za kontrolisanje relativne rotacije unutrašnjeg i spoljašnjeg tela izoluje od spoljašnjosti alata. -

5. Mehanizam za prenošenje obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu; unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar šupljine i može, prilikom upotrebe, da se tu i obrće; više kotrljajnih elemenata koji su svi smešteni između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela; gde se predviđa jedna ili više zupčastih površina; gde je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u prvom smeru suštinski nesputavana od strane kotrljajnih elemenata, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar dva kotrljajna elementa sa pomenutom zupčastom površinom, ili više njih; gde je bar jedan od kotrljajnih elemenata koji stupaju u kontakt sa jednom ili više zupčastih površina veći kotrljajni element, koji je većeg prečnika od bar jednog manjeg kotrljajnog elementa koji stupa u kontakt sa jednom od jedne ili više zupčastih površina; gde interakcija kotrljajnih elemenata sa zupčastom površinom ili zupčastim površinama, što odgovara sprečavanju ili sputavanju rotacije udrugom smeru, odgovara situaciji gde su kotrljajni elementi prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela tako da prenose obrtni moment između pomenutih unutrašnjih i spoljašnjih tela; i gde kako se mehanizam menja iz stanja u kojem kotrljajni elementi nisu prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela u stanje u kojem su kotrljajni elementi prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela, ne bivaju svi kortljajni elementi istovremeno prinudno spregnuti između unutrašnjih i spoljašnjih tela.

6. Alat koji sadrži glavu, gde ta glava sadrži ili se sastoji mehanizma za prenos obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu; unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar šupljine i može, prilikom upotrebe, da se tu i obrće; više kotrljajnih elemenata koji su svi smešteni između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela; gde je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u prvom smeru suštinski nesputavana od strane kotrljajnih elemenata, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar dva kotrljajna elementa sa unutrašnjim i spoljašnjim telima; i gde je bar jedan od kotrljajnih elemenata većeg prečnika od bar jednog od ostalih kotrljajnih elemenata.

7. Mehanizam za prenošenje obrtnog momenta koji obuhvata: spoljašnje telo sa unutrašnjom površinom koja definiše unutrašnju šupljinu; unutrašnje telo sa spoljašnjom površinom, gde je unutrašnje telo bar delimično smešteno unutar šupljine i može, prilikom upotrebe, da se tu i obrće; više kotrljajnih elemenata koji su svi smešteni između unutrašnjeg i spoljašnjeg tela; gde je relativna rotacija unutrašnjeg tela u odnosu na spoljašnje telo u prvom smeru suštinski nesputavana od strane kotrljajnih elemenata, ali je rotacija unutrašnjeg tela u suprotnom smeru sprečena ili sputana interakcijom bar dva kotrljajna elementa sa unutrašnjim i spoljašnjim telima; i gde je bar jedan od kotrljajnih elemenata u opštem slučaju sfernog oblika.