RS20060353A - Zatezni uređaj sa elastičnom istegljivom oblogom - Google Patents

Abstract

Pronalazak se odnosi na zatezni uređaj, za stabilizaciju zida iskopa za umetanje u rupu, izbušenu u zidu iskopa. Pomenuti zatezni uređaj obuhvata krutu izduženu šipku koja određuje zadnji kraj za umetanje u iskopanu rupu i prednji kraj, nasuprot zadnjem kraju, potporni član postavljen na šipku u blizini njenog prednjeg kraja i opremljen za polaganje na spoljnu površinu zida stene i zatezna glava, postavljena na šipku i za umetanje u rupu izbušenu u zidu iskopa. Pomenuta zatezna glava obuhvata savitljivi proširivi član, postavljen na šipku, napravljen od plastike i koji ima sposobnost radijainog širenja i rastezanja i pokretački član, pokretno postavljen na šipku, gde pomenuti pokretački član ima sposobnost pokretanja u odnosu na krutu šipku i na proširivi član i sposobnost da dođe u dodir sa istim u svrhu da prenese pritisak. Za zatezanje zatezne glave u zid iskopa u izbušenu rupu, pokretački član i proširivi član se pomeraju jedan u odnosu na drugi, tako da dođu u dodir jedan sa drugim i da dopuste da pokretački član prenese pritisak na proširivi član, u cilju da prouzrokuje radijalno širenje bar jednog njegovog dela, tako da pomenuti deo proširivog člana napravi kontakt trenjem sa jednim delom unutrašnje površine, koju određuje rupa izbušena u zidu iskopa.

Description

ZATEZNI UREĐAJ SA ELASTIČNOM PROŠIRIVOM OBLOGOM

UPOREDNI MATERIJAL

Predmetna patentna prijava zahteva prvenstvo zasnovano na privremenoj patentnoj prijavi broj 60/514,004 podnetoj u Sjedinjenim Američkim Državama 27. oktobra 2003. godine, prema odredbama Pariške konvencije.

OBLAST TEHNIKE

Predmetni pronalazak odnosi se na potporni uređaj za zidove iskopa, a posebno na zatezni klin koji ima zateznu glavu koja obuhvata elastičnu proširivu oblogu.

PRETHODNO STANJE TEHNIKE

Obrušavanje stena u rudnicima ili nekoj drugoj vrsti podzemnog iskopa je

obično izazvano dizanjem u vazduh eksplozivnim punjenjem, i praćeno je fazom izvlačenja tokom koje se tako obrušene stene sklanjaju sa mesta rada. Rudari moraju potom da očiste zidove iskopa, npr. izazivajući pad blokova stena koje se mogu odroniti, na primer klinom za obijanje. Posle toga, stabilnost tako oblikovanih zidova okna (tunela ili dvorane) mora biti podržana primenom jedne ili više potpornih

tehnika. Potpora ležišta stena je najvažnija za sigurnost radnika i uspešan rad u rudniku.

Postoje raznovrsne potporne tehnike, od kojih jedna koristi zatezne klinove za stabilizaciju ležišta stena. Takozvani mehanički zatezni klinovi, ili "klinovi za stene" se najjednostavnije koriste jer su jeftini i lako i brzo se primenjuju. Klin za stene obuhvata izduženu šipku sa navojem, takozvani stub klina, na čijem je zadnjem kraju postavljena proširiva čaura obično valjkastog oblika. Proširiva čaura uključuje jedan broj izduženih metalnih lopatica (obično 2 ili 4) koje okružuju stub klina, sve međusobno povezane jednim od svojih krajeva i čija spoljna površina je nazupčena i zbog toga grube spoljašnjosti. Kao i bilo koji drugi zatezni klin, ova vrsta zateznog klina je takođe opremljena nosećom pločom koja je postavljena na prednjem kraju stuba klina. Imajući stub klina koji se okreće u datom pravcu u odnosu na proširivu čauru, lopatice proširive čaure se otvaraju kao latice cveća u cvatu, i proširiva čaura se širi radijalno.

Pre postupka postavljanja takvog zateznog klina, izbuši se izdužena rupa pod pravim uglom u odnosu na površinu zida ležišta stena koje treba stabilizovati. Prečnik rupe bi trebalo da bude neznatno veći nego prečik valjkaste proširive čaure da omogući potpuno uvlačenje klina do dna rupe. Zatim, radnik mora okretati stub klina upotrebljavajući na primer pneumatski alat sa obrtnom osovinom. Pošto proširiva čaura ne može slobodno da se okreće u rupi zato što sa trenjem naleže na unutrašnju površinu rupe, okretanje stuba klina izaziva relativno okretanje stuba klina u odnosu na proširivu čauru što omogućuje otvaranje iste i omogućuje da njene nazubljene lopatice čvrsto zahvate zid rupe. Jednom kad je proširiva čaura zategnuta na taj način u rupi, matica smeštena na prednjem kraju stuba klina se mora zavrnuti prema ploči da bi pritisla istu prema zidu iskopa i da bi se učvrstio klin. Kada je zatezni klin učvršćen, stabilizacija ležišta stena je omogućena kombinacijom dejstva pritiska prenetog sa ploče na zid iskopa i pritiska prenetog sa proširive čaure unutar rupe.

Takvi klinovi za stene imaju prednosti. Posebno, ovi klinovi za stene se lako i

brzo postavljaju, jeftini su i obezbeđuju zidove iskopa aktivnom potporom, npr. oni postaju delotvorni i učvršćeni odmah nakon njihovog postavljanja. S druge strane,

oni imaju značajne nedostatke, koji njihovu primenu ne dopuštaju u svim okolnostima. Posebno, oni postižu osrednje delovanje kada se koriste za razdrobljene i meke stene i osetljivi su na vibracije, npr. oni mogu izgubiti svoju učvršćeost nakon potresa tla ili bliske eksplozije. Štaviše, ovi klinovi imaju vrlo malu otpornost na sile smicanja. Zaista, ako su sile smicanja tako jake na spoju između unutrašnje površine rupe i nazubljenih lopatica čaure, unutrašnja površina rupe se može izmrviti i zubi tih lopatica mogu onda opustiti svoj zahvat na unutrašnju površinu rupe. Štaviše, jednom kada izgube svoju učvršćenost, delotvornost ovih klinova menja se smesta od 100%

do 0% dok proširiva čaura onda gubi svoj zahvat na unutrašnju površinu rupe. Ovo može biti opasno, sve dok se svaki klin pojedinačno ne ispita da se proveri da li je još

uvek učvršćen, postavljeni klinovi koji su izgubili svoju učvršćenost mogu ostavljati utisak radnicima da su još uvek delotvorni dok u stvari to nisu. Postoje takođe i druge vrste zateznih klinova i često se koriste za potporu podzemnih zidova iskopa,

na primer cementirani klinovi. Cementirani klin u suštini sadrži nazubljeni klin okružen cementom i koji drži noseću ploču za oslanjanje na svom prednjem kraiu£^^W>i

Postavljanje cementiranog klina obično počinje bušenjem izdužene rupe, na isti način kao za mehanički klin, praćeno ubrizgavanjem guste cementne smeše unutar rupe. Jednom kada je cement ubrizgan, izduženi nazubljeni klin se uvlači u rupu dok noseća ploča naleže na zid iskopa. Klin je onda učvršćen pasivno naginjanjem ležišta stena. Tokom tog naginjanja (gde zidovi iskopa teže da se približe međusobno što je prouzrokovano velikim pritiscima obično prisutnim u ležištu stena i povećanim podzemnim iskopavanjima) noseća ploča klina će preneti opterećenje na klin. Trenje između cement/stena i cement/šipka dodirnih površina doprinosi stabilizaciji zida iskopa u kome je cementirani klin postavljen.

Ovaj tip klina je vrlo otporan na pritisak i može se upotrebiti kod svih tipova stena čak i kod mekih i vrlo razdrobljenih stena, nasuprot mehaničkom klinu. Štaviše, ovaj tip klina je mnogo otporniji na sile smicanja nego mehanički klin i neće izgubiti svu svoju učvršćenost ako sile smicanja postanu prekomerne, nasuprot mehaničkom klinu. S druge strane, instalacija cementiranih klinova zahteva mnogo vremena i skupa je, zahteva upotrebu cementne pumpe i prljava je i prema tome nije lako upotrebljiva za radnike. Štaviše, instalacija takvih klinova u vertikalnom položaju, na primer na tavanici zida iskopa, je naporna za rad pošto zahteva ubrizgavanje cementa u vertikalnu rupu.

Drugi zatezni uređaji se mogu upotrebljavati za potporu zidova iskopa kao što su klinovi smole, ili klinovi sa trenjem tipa "Rasečenog klina" koji se sastoje od rasečene čelične cevi zakovane u dno izbušene rupe i u zid iskopa, ali svi imaju brojne nedostatke.

OPIS PRONALASKA

Predmetni pronalazak odnosi se na zatezni uređaj za stabilizaciju zida iskopa, koji će biti barem delimično uvučen u rupu izbušenu u zidu iskopa, gde pomenuti zatezni uređaj obuhvata: izduženi potporni član koji određuje zadnji kraj za uvlačenje u izbušenu

rupu i prednji kraj nasuprot pomenutom zadnjem kraju;

noseći član postavljen na pomenuti potporni član neposredno na pomenuti

prednji kraj istog, za oslanjanje na spoljnu površinu ležišta stena; i

zatezna glava postavljena na pomenuti potporni član, a za uvlačenje u izbušenu rupu zida iskopa, gde pomenuta zatezna glava obuhvata: savitljiv proširivi član postavljen na pomenuti potporni član, napravljen od elastičnog materijala i prilagođen za rastezanje i radijalno širenje; i

pokretački član pokretljivo postavljen na pomenuti potporni član, gde je pomenuti pokretački član postavljen za relativno pokretanje prema pomenutom potpornom članu i prema pomenutom proširivom članu i može se uvući u potonji, i gde je pomenuti pokretački član prilagođen da prenese pritisak na pomenuti proširivi član; pri čemu za zatezanje pomenute zatezne glave u zid iskopa na nivo rupe izbušene u istom, pomenuti pokretački član i pomenuti proširivi član moraju biti pokretani jedan u odnosu na drugi tako da dođu u kontakt jedan sa drugim, i to na takav način da omoguće da pomenuti pokretački član prenese pritisak na pomenuti proširivi član da bi se izazvalo radijalno širenje bar jednog dela potonjeg, tako da pomenuti deo pomenutog proširivog člana sa trenjem nalegne na deo unutrašnje površine koja

okružuje izbušenu rupu u zidu iskopa.

U prvoj izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što je ovaj pomenuti proširivi član jedna elastična proširiva obloga valjkastog oblika koja određuje prvi kraj i drugi kraj i unutrašnju šupljinu u koju je uvučen pomenuti potporni član.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što je pomenuti potporni član jedna izdužena kruta šipka, koja određuje uzdužnu osu koja se pruža između pomenutog zadnjeg i prednjeg kraja iste.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što pomenuta izdužena kruta šipka bar delimično ima navoj, i gde pomenuti pokretački član određuje uzdužnu unutrašnju šupljinu koja ima periferni zid koji takođe bar delimično ima navoj i navijanjem se navlači na pomenutu šipku, i da se pomenuta šipka okreće oko pomenute uzdužne ose da izazove premeštnje pomenutog pokretačkog člana navijanjem po osi duž pomenute šipke, da bi se omogućilo relativno pomeranje pomenutog pokretačkog člana u odnosu na pomenutu proširivu oblogu.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što pomenuta šupljina pomenute proširive obloge određuje prvi otvor neposredno na pomenutom prvom kraju pomenute proširive obloge, i gde pomenuti pokretački član obuhvata ubačeni član pokretan po osi duž pomenute šipke kada se ista okreće oko svoje uzdužne ose, a pomenuti ubačeni član se bar delimično može uvlačiti u pomenutu unutrašnju šupljinu pomenute proširive obloge kroz pomenuti prvi otvor, da primeni radijalni spoljni pritisak na perifernu površinu pomenute unutrašnje šupljine pomenute proširive obloge na samom pomenutom prvom njenom kraju i da izazove rastezanje i radijalno širenje pomenute proširive obloge na samom pomenutom prvom njenom kraju.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što je pomenuti ubačeni član ubačeni klin koji obuhvata zarubljeno-kupasti deo, gde se pomenuti ubačeni klin bar delimično može uvući u pomenutu unutrašnju šupljinu pomenute proširive obloge kroz pomenuti njen prvi otvor da izazove širenje i radijalno rastezanje pomenute proširive obloge na samom pomenutom njenom prvom kraju.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj dalje obuhvata držeći član postavljen nepomično na pomenutu šipku, gde pomenuti drugi kraj pomenute proširive obloge koji može nalezati na pomenuti nepokretni držeći član kada se pomenuti ubačeni klin uvlači u pomenuti prvi otvor unutrašnje šupljine da radijalno spolja rastegne pomenutu proširivu oblogu.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što pomenuta šupljina pomenute proširive obloge određuje drugi otvor nasuprot pomenutom prvom otvoru i smešten na samom pomenutom drugom kraju pomenute proširive obloge, pri čemu takođe pomenuti držeći član obuhvata drugi ubačeni klin koji određuje drugi zarubljeno-kupasti deo, gde se pomenuti drugi ubačeni klin može uvlačiti u pomenuti drugi otvor pomenute šupljine pomenute proširive obloge kada se pomenuti ubačeni klin pomera prema pomenutoj proširivoj oblozi i gura istu prema pomenutom drugom ubačenom klinu.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj dalje obuhvata držeći član postavljen nepokretno na pomenutu šipku i pri čemu je pomenuti pokretački član pogonski član pokretljiv duž pomenute šipke i koji može gurati proširivu oblogu prema pomenutom držećem članu tako da po osi pritiska pomenutu proširivu oblogu i da izazive njeno radijalno širenje.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj dalje obuhvata šuplju oblogu u koju je uvučena pomenuta šipka i koja se drži nepokretno u osi iste i koja određuje glavni valjkasti deo i zadnji prstenasti čep izbočen radijalno spolja na jednom od krajeva pomenutog glavnog valjkastog dela, gde pomenuti zadnji čep obrazuje pomenuti držeći član, a pomenuti glavni valjkasti deo pomenute obloge se uvlači u pomenutu unutrašnju šupljinu pomenute proširive obloge.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što pomenuti pogonski član obuhvata proširivu čauru koja ima prvi krajnji deo koji je prstenast i šupalj i klizeći se navlači na pomenuti glavni cilindrični deo pomenutog rukava, tako da pomenuta proširiva obloga može biti utisnuta između pomenutog prtenastog krajnjeg dela pomenute proširive obloge i pomenutog zadnjeg čepa pomenutog rukava, gde pomenuta proširiva čaura dalje obuhvata jedan broj lopatica sa nazubljenom spoljnom površinom, a pomenuti pogonski član dalje obuhvata ubačeni klin pokretno navijajuće postavljen na pomenutu šipku sa navojem i pokretan prema pomenutoj proširivoj čauri, oboje da se uvuku između pomenutih lopatica pomenute proširive čaure i da izazovu njihovo razdvojeno širenje da omoguće da budu primenjene prema perifernoj površini kružno izbušene rupe u zidu iskopa, i da klizeći guraju pomenuti prvi krajnji deo pomenute proširive čaure duž pomenutog glavnog valjkastog dela pomenutog rukava i prema pomenutoj proširivoj oblozi i da izazovu pritisak po osi iste, i posledično da njeno radijalno širenje omogući da ona bude primenjena prema perifernoj površini koja okružuje izbušenu rupu u zidu iskopa.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što je noseći član zapravo noseća ploča.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što je pomenuta šipka opremljena sa bar dve zatezne glave da bi se povećao broj zateznih tačaka duž izbušene rupe u zidu iskopa, tako da se pomenuti zatezni uređaj može odupreti jačim opterećenjima.

U jednoj od izvedbi pronalaska, zatezni uređaj je naznačen time što pomenuta proširiva obloga obuhvata bar jedanu produženu traku čvrsto nameštenu na spoljnu površinu pomenute proširive obloge.

Predmetni pronalazak se takođe odnosi na zatezni uređaj za stabilizaciju zida iskopa ležišta stena koji se bar delimično uvlači u rupu izbušenu u zidu iskopa, gde pomenuti zarezni uređaj obuhvata: - cev podesivog prečnika, za uvlačenje u izbušenu rupu u zidu iskopa, i koja ima spoljnu površinu za primenu radijalnog spoljnjeg pritiska na unutrašnju površinu rupe; noseći član postavljen na pomenutu cev neposredno na njen prednji kraj, za oslanjanje na spoljnu površinu zida iskopa; izduženu krutu šipku koja određuje zadnji kraj uvučen u pomenutu cev, i prednji kraj nasuprot pomenutom njenom zadnjem kraju, gde pomenuta šipka određuje uzdužnu osu koja se proteže između njenog pomenutog zadnjeg i prednje<g>kraja; i - zatezna glava postavljena na pomenutu šipku i uvučena u pomenutu cev, i gde pomenuta zatezna glava obuhvata: savitljiv proširivi član koji je postavljen na pomenutu šipku, napravljen od elastičnog materijala i prilagođen za rastezanje i radijalno širenje; i

pokretački član pokretno postavljen na pomenutu šipku, gde je pomenuti pokretački član postavljen za relativno pokretanje prema pomenutoj krutoj šipki i prema pomenutom proširivom članu i koji se može uvlačiti u potonji, a pomenuti pokretački član prilagođen je da prenese pritisak na pomenuti proširivi član; pri čemu da bi se doveo u radni položaj pomenuti zatezni uređaj, pomenuta šipka i pomenuta zatezna glava moraju biti uvučene u pomenutu cev, pri čemu je pomenuta cev prethodno uvučena u rupu izbušenu u zidu iskopa, i onda se pomenuti pokretački član i pomenuti proširivi član moraju pokrenuti jedan u odnosu na drugi za uvlačenje jednog u drugi, tako da omoguće da pomenuti pokretački član primeni pritisak na pomenuti proširivi član i da izazove radijalno širenje barem dela istog, tako da pomenuti deo pomenutog proširivog člana dovede do primene radijalnog pritiska na unutrašnju površinu cevi i da omogući porast pritiska primenjenog pomenutom spoljnom površinom pomenute cevi na unutrašnju površinu rupe.

Predmetni pronalazak se takođe odnosi na zateznu glavu koja se postavlja na krutu šipku, i prilagođena je da bude zategnuta u rupu izbušenu u zidu iskopa ležišta stena, gde pomenuta zatezna glava obuhvata: - savitljiv proširivi član za postavljanje na šipku, napravljen od elastičnog materijala i rastegljiv i koji se može radijalno širiti; i - pokretački član pokretno postavljen na pomenutu šipku, gde je pomenuti pokretački član postavljen za relativno pokretanje prema pomenutom proširivom članu i koji se može uvlačiti u isti, a pomenuti pokretački član je prilagođen da prenese pritisak na pomenuti proširivi član; pri čemu za zatezanje pomenute zatezne glave u ležište stena na nivo izbušene rupe u zidu iskopa, pomenuti pokretački član i pomenuti proširivi član moraju biti pokrenuti jedan u odnosu na drugi da bi došli u kontakt jedan sa drugim i na takav način omogućili pomenutom pokretačkom članu da prenese pritisak na pomenuti proširivi član da izazove radijalno širenje bar jednog dela potonjeg, tako da pomenuti deo pomenutog proširivog člana naleže sa trenjem na perifernu unutrašnju površinu koja okružuje rupu izbušenu u zidu iskopa.

Predmetni pronalazak se takođe odnosi na metod za integrisanje nestabilnog ležišta stena, gde se ovo ležište stena sastoji od neravnih spoljnih površina koje okružuju pristupno okno, gde pomenuti metod obuhvata sledeće korake: a) upotrebu bušilice za bušenje bar jedne izdužene šupljine kroz pomenutu spoljnu površinu i u ležište stena, gde ležište stena oblikuje unutrašnju površinu koja

okružuje pomenutu izbušenu izduženu šupljinu, i prstenasti deo pomenute

spoljne površine koji je otvoren prema pomenutom pristupnom oknu;

b) obezbeđenje zateznog uređaja koji obuhvata krutu izduženu šipku koja određuje prvo zadnji kraj koji je postavljen u pomenutu izduženu šupljinu, prednji krajnji

deo koji je ispušten spolja iz pomenute izdužene šupljine, gde pomenuti zatezni uređaj dalje obuhvata elastični proširivi član postavljen na pomenutu šipku, pri čemu pomenuti proširivi član može biti u prvom neopterećenom položaju, i može doći u položaj da sa trenjem nalegne na pomenutu unutrašnju površinu ležišta

stena kada je pomeren u drugi položaj pod pritiskom, pomenuti zatezni uređaj dalje obuhvata pokretački član koji je pokretljivo postavljen na pomenutu šipku neposredno do pomenutog proširivog člana, gde pomenuti zatezni član dalje obuhvata, na pomenutom prednjem krajnjem delu pomenute šipke, noseći član i

takođe uređaj za podešavanje zatezanja;

c) uvlačenje barem dela pomenute krute šipke u pomenutu izduženu šupljinu, koje počinje pomenutim zadnjim krajnim delom iste, tako da su pomenuti elastični

proširivi član i pomenuti pokretački član koji su postavljeni na pomenutoj šipki takođe uvučeni u pomenutu šupljinu, i tako da su pomenuta noseća ploča i pomenuti uređaj za podešavanje zatezanja izvan pomenute šupljine i postavljeni su neposredno do pomenutog prstenastog dela pomenute spoljne površine ležišta

stena;

d) pokretanje pomenutog pokretnog pokretačkog člana duž pomenute šipke da se uvuče u pomenuti proširivi član tako da pomeri pomenuti proširivi član do

pomenutog njegovog drugog položaja pod pritiskom; i

e) prilagođavanje pomenutog uređaja za podešavanje zatezanja tako da isti sa trenjem vuče pomenuti noseći član prema pomenutom prstenastom delu spoljne

površine ležišta stena.

Predmetni pronalazak se takođe odnosi na zatezni uređaj za nestabilne zidove iskopa, gde je ovo ležište stena takvog tipa da uključuje neravnu spoljnu površinu, koja okružuje pristupno okno, i bar jednu šupljinu izbušenu kroz ovu spoljnu površinu i u ležište stena, a pomenuti uređaj obuhvata:

- izduženu krutu šipku, za uvlačenje u ovu izbušenu rupu, gde pomenuta šipka obuhvata zadnji deo koji se postavlja u ovu izbušenu šupljinu, prednji deo koji izbija spolja iz ove izbušene šupljine i srednji deo koji se nalazi između pomenutog zadnjeg dela i pomenutog prednjeg dela; - elastični proširivi član, postavljen na pomenuti srednji deo pomenute šipke, gde je pomenuti proširivi član podesan da raščisti unutrašnju površinu ležišta stena u prvom nepomerenom položaju, ali sa trenjem može da nalegne na ovu unutrašnju površinu ležišta stena jednom kada je pomeren u drugi položaj pod pritiskom; - pokretljiv pokretački član pomenutog proširivog člana, postavljen na pomenutu šipku;

- noseći član, postavljen na pomenuti prednji krajnji deo pomenute šipke; i

- uređaj za podešavanje zatezanja, postavljen na pomenuti prednji krajnji deo pomenute šipke, za nalezanje sa trenjem pomenutog nosećeg člana prema pomenutom prstenastom delu spoljne površine ležišta stena.

KRATAK OPIS CRTEŽA

U ovde priloženim crtežima:

Slika 1 pokazuje razvijeni prikaz iz perspektive zateznog klina prema prvoj izvedbi pronalaska;

Slika 2 je uvećani prikaz iz perspektive koji pokazuje u pojedinostima zateznu glavu zateznog klina sa slike 1;

Slike 3a i 3b su razbijeni prikazi vertikalnog preseka ležišta stena, koje pokazuju izgled poprečnog preseka zateznog klina sa slike 1 i koje izražavaju tok postavljanja ovog zateznog klina u horizontalnu rupu izbušenu u ovom ležištu stena;

Slika 4 pokazuje prikaz iz perspektive zateznog klina prema drugoj izvedbi pronalaska;

Slika 5 je uvećani prikaz iz perspektive koji pokazuje u pojedinostima zateznu glavu zateznog klina slike 4;

Slike 6a i 6b su prikazi slični onima sa slika 3a i 3b, ali koji pokazuju zatezni klin iz izvedbe sa slike 4;

Slika 6c pokazuje prikaz sličan onom sa slika 6a i 6b, ali koji dinamički pokazuje zatezni klin tokom širenja ležišta stena;

Slika 7 pokazuje razvijeni prikaz iz perspektive zateznog klina prema trećoj izvedbi pronalaska;

Slika 8 je uvećani prikaz iz perspektive koji pokazuje u pojedinostima zateznu glavu zateznog klina sa slike 7;

Slika 9 je razbijeni prikaz vertikalnog preseka ležišta stena, koji pokazuje prikaz preseka zateznog klina sa slike 7 postavljenog unutar rupe izbušene u ovom ležištu stena, i pokazuje njegovu zateznu glavu u radnom položaju postavljenu u ovu rupu; Slika 10 je prikaz sličan onom sa slike 4, ali koji pokazuje umnoženu zateznu glavu zateznog klina prema četvrtoj izvedbi predmetnog pronalaska, i pokazuje umnoženu zateznu glavu ovog klina u radnom položaju;

Slika 11 je prikaz iz perspektive zateznog klina tipa "Rasečeni klin";

Slika 12 je prikaz poprečnog preseka pete izvedbe predmetnog pronalaska, koja kombinuje zatezni klin tipa "Rasečeni klin" i elastičnu oblogu zateznog klina sličnog onom sa slike 1, koji je postavljen u rupu izbušenu unutar ležišta stena pokazan u prikazu vertikalnog preseka; i

Slike 13 i 14 pokazuju uvećane prikaze iz zadnje odnosno prednje perspektive proširive čaure zatezne glave kao što je poznato iz prethodnog_stanja tehnike.

DETALJAN OPIS IZVEDBI PRONALASKA

Slike 1-12 pokazuju nekoliko izvedbi zateznog uređaja predmetnog pronalaska. Mada se ovi uređaji mogu koristiti na svim vrstama zidova koji zahtevaju potporu, kao što su betonski zid ili zid od kamena, predmetni opis, da bi se olakšalo shvatanje, opredeliće se samo na njihovu upotrebu za potporu stenovitog zida iskopa, na primer u rudniku.

Slike l-3b pokazuju zatezni klin 10 prema jednoj od izvedbi pronalaska. Zatezni klin 10 obuhvata krutu šipku sa navojem, takođe nazvanu stub klina 12 i koja određuje zadnji kraj 12a i prednji kraj 12b. Stub klina 12 može imati na primer dužinu odVido 3 metra, što zavisi na primer od namene zateznog klina 10.

Zatezna glava 14 je postavljena na stub klina 12, na primer neposredno na njegovom zadnjem kraju 12a. Ova zatezna glava 14 je određena da bude uvučena u rupu izbušenu u zidu iskopa.

Zatezna glava 14 obuhvata proširivi član koji ima oblik cevi, izduženu i valjkastu proširivu oblogu 18, postavljenu na stub klina 12 tako da periferna površina njene cevaste unutrašnje šupljine 18c okružuje stub klina i u koju se potpuno slobodno uvlači stub klina 12 bez sužavanja oko istog.

Ova zatezna glava 14 dalje obuhvata dva ubačena klina: pokretni ubačeni klin 16, i nepokretni ubačeni klin 20, oba postavljena na stub klina 12 na suprotnim stranama proširive obloge 18. Ubačeni klinovi 16 i 20 mogu ali ne moraju imati istu dužinu. Svaki od ovih ubačenih klinova 16, 20, određuje obično valjkast glavni deo 16a, odnosno, 20a, zadnji prstenasti čep 16b, 20b koji je izbočen radijalno spolja i pozadi glavnog valjkastog dela 16a, 20a. Štaviše, ovi ubačeni klinovi 16, 20, gde svaki obuhvata zarubljeno-kupast deo 16c, 20c koji ima šiljast oblik i koji je ispupčen po osi ispred glavnog valjkastog dela 16a, 20a. Šiljak zarubljeno-kupastog dela 16c pokretnog ubačenog klina 16 je upravljen prema zadnjem otvoru 18a unutrašnje šupljine 18c proširive obloge 18; slično, šiljak zarubljeno-kupastog dela 20c nepokretnog ubačenog klina 20 je upravljen prema prednjem otvoru 18b unutrašnje šupljine 18c proširive obloge 18.

Slobodni kraj zarubljeno-kupastog dela 16c, 20c, ubačenih klinova 16, 20, ima manji prečnik nego što je prečnik valjkaste unutrašnje šupljine 18c proširive obloge. S druge strane, zarubljeno-kupasti deo 16c, 20c, postepeno se širi prema glavnom valjkastom delu 16a, 20a, ubačenih klinova, čiji prečnik je veći nego prečnik šupljine 18c.

Svaki od ovih ubačenih klinova 16, 20, je cevast, i određuje unutrašnju šupljinu 16d, 20d. Unutrašnja šupljina 16d pokretnog ubačenog klina 16 ima navoj, i pokretni ubačeni klin je navijanjem postavljen na stub klina 12; navoji ove šupljine sa navojem 16d će se zavrtati sa navojima stuba klina 12, kada se potonjazSfffS&^jko svoje uzdužne ose, da omogući pomeranje po osi pokretnog ubačenog klina 16 u odnosu na stub klina 12, kao što će detaljnije biti izloženo u nastavku. U odnosu na unutrašnju šupljinu 20d nepokretnog ubačenog klina 20, ovde je određena periferna glatka površina bez navoje. Ova šupljina 20d je zauzeta stubom klina 12, i zadnji čep 20b klina 20 naleže na O-prsten 22, koji je utvrđen nepokretno u osi sa dve matice 24, 24 zavrnute na stub klina 12 i čvrsto stegnute jedna prema drugoj. Kada se stub klina 12 okreće oko svoje uzdužne ose, dve matice 24, 24, postaju celina u okretanju sa stubom klina 12 i na ovaj način se ne pokreću po osi duž stuba klina 12. Otuda, kada se stub klina okreće oko svoje uzdužne ose, zadnja površina ubačenog klina 20 klizi na O-prsten 22 i zatezna glava 14 se ne može pokretati prema prednjem kraju stuba klina 12 pošto je po osi nepomičan sklop u odnosu na stub klina 12 oblikovan sa dve matice 24, 24, navijanjem stegnute jedna prema drugoj.

Ubačeni klinovi 16, 20, se mogu snažno uvlačiti u šupljinu 18c proširive obloge 18, da prouzrokuju rastezanje i na ovaj način radijalno širenje potonje. Kada su različiti sastavni delovi zatezne glave 14 postavljeni na takav način da proširiva obloga 18 nije radijalno rastegnuta ubačenim klinovima 16, 20, ovo će se dalje u nastavku odnositi na ostale položaje zatezne glave 14 (kao što je pokazano na slici 3a). Kada je obloga 18 radijalno rastegnuta ubačenim klinovima 16, 20, to će se dalje u nastavku odnositi na radni položaj proširive obloge 18 (slika 3b).

Stub klina 12, neposredno na svom prednjem kraju 12b, je opremljen uobičajenom nosećom pločom 26, koja je izbušena u svom centru i u koji je uvučen stub klina 12. Ova ploča, kada je zatezni klin 10 smešten u rupu izbušenu u zidu iskopa, će se oslanjati na spoljnu površinu zida iskopa P (slika 3a-3b) da orjlergtL^ zatezni klin 10. Štaviše, O-prsten 28 i dve matice 30, 31, su postavljeni na stub klina 12 između noseće ploče 26 i prednjeg kraja 12b stuba klina. Dve matice 30, 31, zavrnute i stegnute jedna prema drugoj koje oblikuju nepomični sklop u odnosu na stub klina 12, npr. čine celinu u okretanju sa stubom klina 12, će omogućiti da alat za okretanje obuhvati stub klina 12 njegovim delom koji izbija iz zida iskopa i smešten je izvan izbušene rupe i da okreću isti oko njegove uzdužne ose. Štaviše, ove matice 30, 31, će služiti da stegnu noseću ploču 26 prema zidu iskopa.

Način postavljanja zateznog klina 10 će sada biti podrobno opisan. Pre postavljanja zateznih klinova u zid iskopa, potonji mora biti pripremljen da omogući istom da im se prilagodi. Pre svega, kao što je već objašnjeno u prethodnom delu "Prethodno stanje tehnike", zid P iskopa mora biti očišćen od svih nestabilnih kamenih blokova koji mogu težiti da se odvoje odatle. Zatim, izdužena rupa T (slike 3a-3b) se mora izbušiti u stenovitom zidu iskopa P; ova rupa može biti izbušena bušilicom za stene koja ima kombinovane okretanje/udaranje pokrete i opremljena je pričvršćenim svrdlom, na primer. Ova rupa T je prvenstveno izbušena pod pravim uglom u odnosu na spoljnu površinu S zida iskopa, i trebalo bi da ima dubinu koja odgovara dužini klina; tipično, rupa T je izbušena tako da bude duža oko 10 santimetara (4 inča) u odnosu na stub klina. Prečnik rupe T treba da bude takav da je neznatno veći nego prečnik proširive obloge 18 kada je zatezna glava 14 u položaju mirovanja, npr. kada proširiva obloga 18 nije radijalno rastegnuta ubačenim klinovima 16, 20.

Jednom kada se ova rupa T napravi u zidu iskopa, zatezni klin 10 može biti postavljen u nju. Pre uvlačenja u rupu T stuba klina 12 opremljenog sasvim blizu zadnjeg kraja 12a zateznom glavom 14, zatezna glava mora biti prethodno prilagođena. Ona mora biti prilagođena tako da dostigne svoj položaj mirovanja, kao što je prikazano na slici 3a. U ovom položaju mirovanja, zarubljeno-kupasti deo 16c, 20c, ubačenih klinova 16, 20, mora biti delom uvučen u šupljinu 18c, proširive obloge 18, tako da spoljna površina ovih zarubljeno-kupastih delova 16c, 20c, sa trenjem naleže na periferni zid šupljine 18c proširive obloge 18, međutim da ova potonja ne bude radijalno rastegnuta ubačenim klinovima 16, 20. Ovo prilagođavanje može se izvršiti ručnim zavrtanjem pokretnog ubačenog klina 16 tako da se on postepeno pokreće prema zadnjem otvoru 18a šupljine 18c proširive obloge, i to dok proširiva obloga 18 ne postane malo umetnuta između dva ubačena klina 16, 20.

Stub klina 12 opremljen zateznom glavom 14 u položaju mirovanja, je zatim utisnut u rupu T. Kada je zatezna glava 14 u položaju mirovanja uvučena u rupu T, proširiva obloga 18 koja je po prečniku manja nego rupa T, sa trenjem naleže pod silom teže na niži hrapavi deo rupe T. Ovo je očigledno sa prikaza preseka sa slike 3a, gde donja površina obloge 18 leži u šupljini rupe T.

Zatim, stub klina 12 se mora okretati oko svoje uzdužne ose (kao što je izraženo strelicom A na slici 3a) u datom pravcu. Podesan alat za okretanje (nije pokazan na crtežima) je upotrebljen da izvrši ovo okretanje stuba klina, na primer bušilica za stene prethodno upotrebljena za bušenje rupe T u ležištu stena, ali sada opremljena okastim ključem za matice umesto zavrnutim svrdlom. Okasti otvor ovog alata za okretanje se mora navući na maticu 30, i alat se mora pokrenuti da prenese na ovu maticu kružno kretanje. Pošto je matica 30 zavrnuta prema susednoj matici 31, okretanje matice 30 neće prouzrokovati zavrtanje potonje ka stubu klina ll^ voć^^-^ okretanje stuba klina 12 oko svoje uzdužne ose, zajedno sa maticom 30 dovedenom u rotaciju alatom za okretanje.

Kada se stub klina okreće oko svoje uzdužne ose, proširiva obloga 18 se ne okreće pošto sa trenjem naleže na hrapavu površinu koja okružuje rupu izbušenu u steni, i nalezanje sa trenjem proširive obloge 18 na stenu koja okružuje rupu T dovodi do toga da sama proširiva obloga izbegne okretanje sa stubom klina 12. Štaviše, pokretni ubačeni klin 16 sa trenjem naleže na proširivu oblogu 18, i samo uvlačenje sa trenjem pokretnog ubačenog klina 16 prema proširivoj oblozi 18 dopušta zadržavanje pokretnog ubačenog klina 16 da spreči potonju da počne da se okreće zajedno sa stubom klina 12. Na taj način, pokretni ubačeni klin 16 ostaje nepokretan u odnosu na proširivu oblogu 18 i u odnosu na površinu stena koje okružuju rupu T kada se stub klina okreće, što će dopustiti da se izazove relativno osovinsko kretanje stuba klina 12 u odnosu na pokretni ubačeni klin, i posledično, da izazove zavrtanjenje ubačenog klina 16 (čija je unutrašnja šupljina 16d sa navojem) u odnosu na stub klina 12 (čija je spoljna površina sa navojem).

Otuda, okretanjem u datom pravcu stuba klina 12 kada je isti utisnut u rupu T i kada je zatezna glava 14 nameštena u položaj mirovanja, zavrtanje ubačenog klina 16 na stub klina 12 može biti pokrenuto, i na ovaj način da se izazove pomeranje po osi pokretnog klina 16 prema proširivoj oblozi 18, kao što je izraženo strelicama B na slici 3a. Jasno, pravac u kome bi stub klina 12 bio okretan da izazove pomeranje ubačenog klina 16 prema proširivoj oblozi 18 zavisi od orijentacije navoja napravljenih ovde. Ovo pomeranje po osi dopušta s jedne strane da se priširiva obloga 18 gura prema nepokretnom klinu 20 ( kao što je izraženo strelicama C na slici 3a), tako da se proširiva obloga 18 navlači i okružuje bar delimično oko ubačenog klina 20. Štaviše, pomeranje po osi pokretnog ubaženog klina 16 istovremeno dopušta njegovo postepeno uvlačenje u otvor 18a šupljine 18c proširive obloge 18, dok njegov zarubljeno-kupasti deo 16c i/ili njegov glavni valjkasti deo 16a bude bar delimično uvučen unutra.

Sve dok je spoljni prečnik glavnih valjkastih delova 16a, 20a, ubačenih klinova 16, 20, veći nego prečnik unutrašnje šupljine 18c proširive obloge 18, takvo uvlačenje ubačenih klinova 16, 20, u šupljinu 18c prouzrokuje rastezanje i radijalno širenje bar dela iste, i na ovaj način stavljanje zatezne glave u radni položaj, u kojem proširiva obloga 18 čvrsto naleže na unutrašnju površinu rupe T izbušene u zidu iskopa, kao što je pokazano na slici 3b. Jaka sila trenja je ovako izazvana između proširive obloge 18 i stenovite površine koja okružuje rupu T na koju je ona pritisnuta, što omogućuje čvrsto zatezanje zatezne glave 14 u stenu koja okružuje rupu T.

Kružno kretanje stuba klina 12 bi se nastavilo dok otpor okretanju, koji je funkcija pritiska radijalno primenjenog zateznom glavom 14 na unutrašnju površinu rupe izbušene u steni, ne dostigne graničnu vrednost. Jednom kada je ova granična vrednost dostignuta, smatra se da je zatezna glava zategnuta u ležište stena.

Jednom kada je zatezanje zatezne glave 14 u stenu okončano, ploča 26- koja je ostala odvojena od površine S zida iskopa P- mora nalezati na površinu S zida iskopa P, i mora biti čvrsto pritisnuta prema istoj postepenim zavrtanjem matice 31 i onda matice 30 prema nosećoj ploči. Jednom kada je noseća ploča 26 nalegla i stegnuta prema površini zida iskopa, zatezni klin 10 je učvršćen i na ovaj način postaje delotvoran, i nakon toga doprinosi potpori zida iskopa P.

Zatezni klin pronalaska, kao stoje zatezni klin 10 na slikama l-3b na primer, otkriva nekoliko prednosti u odnosu na uobičajene mehaničke zatezne klinove ( takozvane klinove za stene), kao što je jedna pokazana na slikama 11 i 12. Zatezni klin 410 slika 13-14, takođe razmatran u prethodnom delu izlaganja " Prethodno stanje tehnike", obuhvata stub klina 412 i proširivu čauru 414 postavljenu sasvim blizu zadnjeg kraja stuba klina 412. Ova proširiva čaura 414 sadrži četiri lopatice 418 međusobno povezane jedna sa drugom njihovim krajem 418a, i onda utvrđene zajedno prstenom 422. Ove lopatice okružuju stub klina 412, i njihova spoljna površina je napravljena hrapavom većim brojem zubaca 419 koji imaju trouglasti poprečni presek, kao što pokazuju slike 13 i 14. Četiri lopatice 418 su učvršćene na zadnji kraj stuba klina držećim članom U-oblika 424. Kupasto oblikovani pokretni ubačeni klin 416 je zavrnut na zadnji kraj stuba klina 412. Okretanjem stuba klina 412 u datom pravcu u odnosu na ubačeni klin 416, potonji će se pokrenuti pod dejstvom zavrtanja duž stuba klina 412 prema četiri lopatice 418, i može se uvući između četiri lopatice 418 da izazove njihovo odvojeno širenje.

Kada je klin 410 postavljen u rupu izbušenu u stenovitom zidu iskopa za potporu istog i kada se stub klina okreće u odnosu na proširivu čauru, proširiva čaura će se otvoriti, npr. ove četiri lopatice 418 če se raširiti razdvojeno i postepeno će se udaljiti od stuba klina 412, i zupci 419 će primeniti pritisak i zahvatiti perifernu unutrašnju površinu rupe izbušene u zidu iskopa. Uobičajena noseća ploča (nije pokazana), postavljena sasvim blizu prednjeg kraja (nije pokazan) stuba klina 412, je onda zavrnuta prema spoljnoj površini zida iskopa, da učvrsti zatezni klin 410.

Takav zatezni klin sa nazubljenim lopaticama ima nekoliko nedostataka. Zaista, zahvat nazubljenih lopatica 418 je ograničen na stenovitu površinu koja okružuje izbušenu rupu, npr. da samo vrh zubaca 419 koji su se pojedinačno žarili u perifernu površinu rupe omogućava da se tu zategne proširiva čaura. Štaviše, u slučaju vibracija u ležištu stena u kojem je ovaj klin postavljen, na primer u pogledu bliske eksplozije ili vibracija koje prate potres tla (prirodna pojava koju čini iznenadno i neočekivano širenje stena), tokom kojih se pojavljuju jače sile smicanja na spoju između lopatica 418 i stenovite površine koja okružuje izbušenu rupu, ovaj klin može smesta izgubiti svoju učvršćenost, na primer lomljenjem i odronjavanjem trošnih delova stene zahvaćene zupcima 419. Ova osetljivost na vibracije je još veća kada je takav klin upotrebljen na zidu iskopa sačinjenom od mekih i razdrobljenih stena, u kom slučaju su čak i slabe vibracije dovoljne za lopatice da se odroni trošna i da se raspadne periferna površina rupe, što će izazvati gubitak učvršćenosti klina. Iz tog razloga, ovi klinovi se obično ne mogu upotrebljavati na zidovima koji su sačinjeni od mekih ili razdrobljenih stena.

Zatezni klin za elastičnom proširivom oblogom predmetnog pronalaska je prilagođen da reši ove probleme, dok ostaje jeftino i lako postavljanje. Zaista, kada se njegov stub klina okreće tako da se zatezna glava stavlja u radni položaj, proširiva obloga je pritisnuta prema površini stene koja okružuje izbušenu rupu, i kako je proširiva obloga napravljena od elastičnog materijala koji se može deformisati, sve periferne spoljne površine proširive obloge naležu na unutrašnju površinu rupe, n^^^ ovaj način deformišući se do savršenog prilagođavanja odgovarajućih neravnih površina.

Dalje, zatezanje zatezne glave na unutrašnju površinu rupe se izvodi čvrstim nalezanjem cele periferije proširive obloge prema ovoj površini rupe, i dopušta prilagođavanje jasnim karakteristikama neravne površine, povećavajući do krajnjih granica oblast dodira, i na ovaj način silu trenja, između zatezne glave i unutrašnje površine rupe. Ova karakteristika je korisna u odnosu na uobičajeni mehanički zatezni klin, za koji je zatezanje u rupu ograničeno na pojedinačno zarivanje ograničenog broja zubaca u površinu rupe. Štaviše, proširiva čaura uobičajenog mehaničkog zateznog klina ne može da se prilagodi karakteristikama neravne površine koja se nalazi na površini rupe, i obavezno je osim toga da se odroni trošna stena ako se sile smicanja pojavljuju na spoju između iste i stene. Sa elastičnom proširivom oblogom klina predmetnog pronalaska, slabe vibracije mogu izazvati deformacije elastične obloge pre nego odronjavanje trošne površine rupe. Ovo će dopustiti steni, čak i ako je meka ili razdrobljena, da zadrži svoju celovitost u slučaju vibracija u ležištu stena. Sposobnost za deformisanje elastične obloge na ovaj način dopušta da zatezni klin zadrži svoju učvršćenost čak i ako se pojave sile smicanja na spoju između proširive obloge i unutrašnje površine rupe.

Različite izvedbe predmetnog pronalaska su takođe razmatrane, kao što je jedna pokazana na slikama 4-6c. U ovoj izvedbi, nalaze se strukture slične onima iz izvedbi sa slika l-3b, i njihove brojne oznake odgovaraju onima iz izvedbe sa slike l-3b ali povećane za 100 ( na primer, zatezni klin, koji nosi broj 10 na slikama l-3b,

nosi broj 110 u izvedbi sa slika 4-6c).

Slike 4-6c pokazuju zatezni klin 110, sličan klinu 10 sa slika l-3b, ali od koga se razlikuje po nekim karakteristikama. Pre svega, stub klina 112, umesto da ima navoj po celoj svojoj dužini, ima navoj samo na svoja dva krajnja dela. Deo sa navojem smešten sasvim blizu prednjeg kraja 112b omogućava zavrtanje na stub klina 112 dve matice 130, 131, i drugi deo sa navojem smešten sasvim blizu zadnjeg kraja 112a omogućuje zavrtanje pokretnog ubačenog klina 116. Štaviše, nepokretni sklop uobličen sa dve matice 24, 24, zavrnute jedna prema drugoj na izvedbi sa slika l-3b zamenjene su čeličnom cevi 124, pritisnutom prema i u celini ka središnjem delu bez navoja stuba klina 112. Cev 124 se može okretati u sklopu sa stubom klina 112 kada se potonji okreće oko svoje uzdužne ose. Štaviše, proširiva obloga 118 je opremljena sa četiri izdužene trake 119 napravljene od mekog elastičnog materijala, pravilno raspoređene odvojeno na periferiji spoljne površine proširive obloge 118. Ove trake 119 mogu biti na primer kraće nego proširiva obloga 118, i biti postavljene na krajnjem delu proširive obloge 118 prema nepokretnom ubačenom klinu 120; alternativno, ove trake mogu imati istu dužinu kao proširiva obloga. Najzad, pokretni ubačeni klin 116 obuhvata samo jedan glavni valjkasti deo 116a i zarubljeno-kupasti deo 116c, nasuprot pokretnom ubačenom klinu 16 sa slike l-3b koji dalje obuhvata zadnji čep 16b.

Način za postavljanje zateznog klina 110 je sličan onom za postavljanje zateznog klina 10. Pre svega, zatezna glava 114 se prilagodi ručnim zavrtanjem ubačenog klina 116 da sasvim malo utisne proširivu oblogu 118 između dva ubačena klina 116 i 120. Posle toga, stub klina 112 na kome je postavljena zatezna glava 114 se uvlači u rupu T prethodno izbušenu u zidu iskopa P, trake 119 sasvim malo zauzimaju unutrašnju površinu rupe T, kao što je ilustrovano na slici 6a. Zatim, stub klina 112 se okreće oko svoje uzdužne ose kao što je izraženo strelicom D na slici 6a. Trake 119 zauzimaju unutrašnju površinu rupe, i dopuštaju zadržavanje proširive obloge 118 tako da ista ostaje nepokretna ne prateći kružno kretanje stuba klina 112. Nalezanje sa trenjem pokretnog ubačenog klina 116 na proširivu oblogu 118 takođe dopušta da pokretni ubačeni klin ostane nepokretan čak i ako postoji kružno kretanje stuba klina 112. Odatle, okretanjem stuba klina 112, stub klina 112 se okreće u odnosu na ubačeni klin 116, što omogućava da se ubačeni klin 116 zavrćući se kreće prema proširivoj oblozi 118, kao što je izraženo strelicama E na slici 6a, i da se postepeno uvlači u njenu šupljinu 118c, tako da radijalno rasteže proširivu oblogu 118 da pritisne istu prema unutrašnjoj površini rupe T, kao što je pokazano na slici 6b.

Zatezni klin 110 je u stanju da se ponaša na odgovarajući način čak i u slučaju deformacije ležišta stena u kome je postavljen. Jedan primer deformacije je širenje (ili oslobađanje) ležišta stena, koje se sastoji od relativnog pomeranja blokova stena koje ga čine, koje izaziva povećanje zapremine ležišta stena. Dalje, zidovi iskopa, u slučaju oslobađanja ležišta stena, će težiti da se prošire i da se približe jedan prema drugom, kao što je izraženo strelicama H na slici 6c, i rupa T u koju je klin postavljen će prema tome imati sklonost da se proširi. Širenje ležišta stena sklono je da se dogodi tokom bliskih eksplozija.

Slika 6c pokazuje ponašanje zateznog klina 110 koje prati širenje ležišta stena. Kada se ležište stena proširuje, i prema tome kada se rupa T širi, noseća ploča 126 je nošena površinom S zida P koji se zatvara, kao što je izraženo strelicarna F slike 6c. Noseća ploča 126 nosi sa sobom stub klina 112, koji će biti vučen po osi napolje iz rupe T, kao što je izraženo strelicom G, i posledično takođe nosi ubačeni klin 116 zavrnut na stub klina 112. Ovaj pokret prema spoljašnosti rupe T ubačenog klina 116 neće dovesti do pomeranja proširive obloge 118, pošto ista ostaje nalegnuta i čvrsto zahvata unutrašnju površinu rupe T. Na taj način, kada se ležište stena oslobađa i kada se zid iskopa širi, i kada se vrlo jaka sila naprezanja prenosi nosećom pločom 126 na stub klina 112, ubačeni klin može snažno ulaziti i kliziti u šupljinu 118c proširive obloge, pre nego da proizvede gubitak učvršćenosti klina. To će reći, činjenica da ubačeni klin 116, nasuprot ubačenom klinu 16 iz izvedbe sa slike l-3b, nije opremljen zadnjim čepom, će mu omogućiti da klizi unutra ili i duž šupljine 118c proširive obloge, kao što je pokazano na slici 6c, ubačeni klin 116 koji radijalno rasteže i neprekidno pritiska proširivu oblogu 118 prema površini rupe kada je u njenoj šupljini. Činjenica da ubačeni klin 116, koji nema zadnji čep, može kliziti duž šupljine 118c proširive obloge omogućava zateznom klinu 110 da se prilagodi produžavanju rupe T, i da prema tome zadrži svoju čvrstinu uprkos širenju ležišta stena.

Ovo je znatno unapređenje u poređenju sa sadašnjim mehaničkim zateznim klinovima. Pošto uobičajeni mehanički klinovi nemaju bilo kakvu mogućnost da se prilagode širenju ležišta, širenje ležišta uopšteno uzrokuje ili mrvljenje povšine stene koja okružuje rupu do nivoa njenih dodirnih tačaka sa nazubljenim lopaticama, ili, ako zatezna glava nije "rastavljena" od površine stene koja okružuju rupu, stvaranje prekomernih poprečnih sila na noseću ploču što će voditi njenom pucanju.

Još jedna izvedba pronalaska je pokazana na slikama 7-9. Na ovim slikama, strukture slične onima iz izvedbe sa slika l-3b imaju iste brojne oznake ali uvećane za 200. Na primar, zatezni klin označen sa 10 u izvedbi sa slika l-3b, je označen sa 210 u izvedbi na slikama 7-9.

U ovoj izvedbi, stub klina 212 ima navoj po svoj svojoj dužini, i opremljen je sasvim blizu svog zadnjeg kraja zateznom glavom 214. Ova zatezna glava 214 obuhvata sklop od dve matice 224 zavrnute i stegnute jedna prema drugoj, koje čine celinu u okretanju sa stubom klina 212. Štaviše, šuplji rukav 221, čija je unutrašnja šupljina 221c glatka i bez navoja, je postavljen na stub klina 212, i njegova prednja površina naleže na O-prsten 222, koji dalje naleže na dve matice 224 zavrnute jedna prema drugoj. Rukav 221 u celini određuje glavni valjkasti deo 221a, isto kao i zadnji čep 221b koji je većeg prečnika i prstenastog oblika, smešten najednom od krajeva glavnog valjkastog dela 221a. Proširiva obloga 218, čija unutrašnja šupljina 218c ima prečnik koji odgovara spoljnjem prečniku glavnog valjkastog dela 221a obloge 221, je obavijena oko glavnog valjkastog dela 221a rukava 221; proširiva obloga 218 je kraća nego glavni valjkasti deo 221a rukava. Pored toga, zatezna glava 214 obuhvata proširivu čauru 217. Ova proširiva čaura 217 određuje deo šuplje prstenaste osnove 217a sa kojom su u celinu povezane četiri lopatice 217b koje imaju spoljnu nazubljenu površinu. Šuplji prstenasti deo 217a ima prečnik koji odgovara prečniku spoljne površine valjkastog dela 221a rukava, i šuplji prstenasti deo 217a se po osi klizeći navlači i obavija oko valjkastog dela 221a rukava. Nadalje ubačeni klin 216 zarubljeno-kupastog oblika, zavrnut na stub klina 212, se može uvući između četiri lopatice 217b. Slika 7 pokazuje da ubačeni klin 216 određuje četiri zaravnjena dela 216a, a ispred svakog od njih se nalazi odgovarajuća jedna od lopatica 217b.

Način postavljanja zateznog klina 210 će sada biti podrobno opisan. Prvo, zatezna glava 214 mora biti prilagođena tako da se ubačeni klin 216 uvuče između četiri lopatice 217b proširive čaure, međutim bez primene pritiska ubačenog klina 216 na lopatice 217b i bez razdvojenog širenja istih. Takav sastav zatezne glave 214 je pokazan na slici 8. Zatim, stub klina 212 opremljen zateznom glavom 214 je utisnut u rupu napravljenu u zidu iskopa. Stub klina 212 se onda okreće u datom pravcu, i pošto lopatice 217b proširive čaure sa trenjem ostaju prema unutrašnjoj površini rupe i lopatice 217b zauzimaju zaravnjeni deo 216a ubačenog klina 216, čime sprečavaju isti da počne da se okreće zajedno sa stubom klina 212, relativno pokretanje stuba klina 212 u odnosu na ubačeni klin je izazvano, pri čemu je izazvano zavrtanje ubačenog klina 216 prema proširivoj čauri. Pomeranje po osi ubačenog klina 216 prema proširivoj čauri 217 će izazvati radijalno razdvojeno širenje lopatica 217b, čija unutrašnja površina na ovaj način vrši pritisak i zahvatanje površine rupe T. Istovremeno, pomeranje ubačenog klina 216 prema proširivoj čauri 217 gura potonju prema proširivoj oblozi 218, i šuplji prstenasti deo 217a proširive čaure klizi duž valjkastog dela 221a rukava i onda pritiska po osi proširivu oblogu 218. Rastući pritisak po osi proširive obloge 218 proširivom čaurom 217 prouzrokuje radijalno širenje proširive obloge 218, koja postepeno dobija izvijeni oblik. Proširiva obloga se na ovaj način širi u prečniku, ona vrši pritisak na unutrašnju površinu rupe izbušene u zidu iskopa P, kao što je izraženo na slici 9.

Ovako pritisnuta proširiva obloga 218 ima dve svrhe. Prvo, činjenica da ona ostaje čvrsto nalegla na stenovitu površinu koja okružuje rupu, u kombinaciji sa delovanjem zahvatanja nazubljenih lopatica raširenih razdvojeno na tu unutrašnju površinu rupe, dopušta stvaranje sile trenja između zatezne glave 214 i površine rupe što omogućuje zateznoj glavi da bude čvrsto zategnuta u ležište stena. Štaviše, budući da je proširiva obloga napravljena od elastičnog materijala, i dakle ima sklonost da se vrati u svoj originalni oblik kada je deformisana, proširiva obloga ima zadatak da pritiska proširivu čauru 217. Zaista, kada je po osi pritisnuta, proširiva obloga gura prstenasti šuplji deo 217a proširive čaure, i ako vibracije ili jake sile smicanja izazovu mrvljenje stena uz nazubljene lopatice na spoju između nazubljenih lopatica 217b i površine rupe ( kao što je prethodno izloženo, mrvljenje stena unutrašnje površine rupe je opšti problem sa klinovima proširive čaure), elastična proširiva obloga 218 može se malo raširiti i dalje gurati proširivu čauru 217 prema ubačenom klinu 216, pri čemu potonji ostaje nepokretan, što omogućuje lopaticama 217b da povećaju svoje razdvojeno širenje prema unutrašnjoj perifernoj površini rupe, i da na svojoj spoljnoj nazubljenoj površini ponovo zadobiju svoj zahvat ove unutrašnje površine rupe.

Još jedna izvedba pronalaska, prikazana na slici 10, može da bude razmatrana. Ova izvedba zateznog klina 510 uključuje stub klina 512 na kome je postavljeno nekoliko zateznih glava 514. Zatezni klin 510 iz ove izvedbe ima preimućstvo da ima više zateznih tačaka u steni duž rupe, i može se dakle odupreti većim opterećenjima.

Još jedna izvedba pronalaska , prikazana na slikama 11 i 12, može takođe biti razmatrana. Zatezni uređaj 310 iz ove izvedbe čini primena zateznog klina opšte poznatog kao "Rasečeni klin", koji se sastoji od čelične cevi 311 koja određuje prednji kraj 311a i zadnji kraj 311b, isto kao i rasek 31 le koji se proteže ćelom njegovom dužinom. Prednji kraj 311a cevi 311 je proširen i određuje na tom mestu rub 311c, opredeljen da pridržava prsten 31 ld. Prsten 31 ld je s druge strane prilagođen da drži noseću ploču 326, probušenu u njenom centru i u koju je uvučena cev 311. Takođe je zapaženo sa slike 11 daje zadnji krajnji deo cevi 311 malo tanji, i daje njegov prečnik manji u odnosu na centralni deo cevi.

Cev tipa "Rasečeni klin", kao što je cev 311 pokazana na slici 11, može biti upotrebljena sama za potporu zida. Njeno postavljanje se prvo sastoji od bušenja rupe koja ima prečnik manji nego centralni deo cevi, Zatim, kraći zadnji krajnji deo cevi 311 se uvlači u rupu, i cev 311 se zakucava, pomoću njenog prednjeg kraja 311a, tako da cev bude postepeno uvučena u izbušenu rupu. Cev 311 može biti utisnuta u rupu upotrebom funkcije udaranja bušilice sa funkcijama udaranje/okretanje, koja je upotrebljena da se izbuši rupa. Pošto cev 311 ima veći prečnik nego šupljina, njeno uvlačenje u rupu izaziva sužavanje cevi, rasek 31 le postepeno se zatvara, tako da se prečnik cevi može prilagoditi prečniku rupe da se može uvući u nju. Cev 311 je uneta unutar rupe dok noseća ploča 326 dolazi do čvrstog nalezanja na spoljnu površinu zida iskopa.

Sposobnost rastezanja cevi 311, koja je deformisana u veličinu manjeg prečnika tako da se može uvući u rupu, omogućava istoj da deluje kao opruga i da neprekidno vraća istu prema njenom originalnom nedeformisanom obliku. ^P^^tdopušta da spoljna površina cevi 311 primeni radijalni spoljni pritisak na unutrašnju površinu rupe, izazivajući na taj način silu trenja između spoljne površine cevi i unutrašnje površine rupe, na ovaj način omogućujući čvrsto zatezanje cevi u rupu.

Ova cev 311, kada je postavljena na zid iskopa, ima prednost da može da se prilagodi širenju ležištu stena. Zaista, kada se ležište stena širi, gde zid iskopa teži da se zatvara i izbušena rupa teži da se produži, cev može da bude nošena nosećom pločoma 326, i samom pritisnutom zidom koji se približava, i cev može da klizi u odnosu na rupu. Međutim, ovaj klin nije otporan na vrlo velika opterećenja.

Predmetni pronalazak razmatra upotrebu zateznog klina tipa "Rasečeni klin" u kombinaciji sa jednom od izvedbi zateznog klina sa elastičnom proširivom oblogom kao što je prethodno objašnjeno, da poveća otpornost klina. Uvlačenjem zateznog klina 310 u cev 311 ( zatezni klin 310 je sličan zateznom klinu 10 sa slika l-3b, međutim koji nema noseću ploču), pošto je cev 311 uvučena u rupu izbušenu u zidu iskopa, i okretanjem stuba klina 312 na takav način se stavi zatezna glava u radni položaj, elastična proširiva obloga 318 radijalno pritiska na unutrašnju površinu cevi 311, i nadalje pritiska čeličnu cev 311 prema unutrašnjoj površini rupe. Posledica ovoga je da se upotpuni efekat opruge rasečene cevi i na ovaj način poveća sila trenja između spoljne površine cevi 311 i unutrašnje površine stene koja okružuje izbušenu rupu, i na ovaj način da omogući sklopu cev 31 l/zatezni klin 310 da se odupre jačim opterećenjima upoređeno sa čeličnom cevi 311 tipa "Rasečeni klin" kada je upotrebljena sama.

Još jedna izvedba (nije pokazana) zateznog klina predmetnog pronalaska bi mogla obuhvatiti stub klina, na čiji prednji kraj je nepokretno pričvršćena noseća ploča, i koja obuhvata zateznu glavu koja ima proširivu oblogu postavljenu na rukavu (sličnom rukavu 221 sa slike 7), gde rukav određuje glavni valjkasti deo i zadnji čep. Pored toga, zatezna glava obuhvata pogonski član koji određuje prvi šuplji deo sa navojem zavrnut na stub klina, i drugi šuplji deo koji ima unutrašnju šupljinu bez navoja i koji klizeći zauzima valjkasti deo rukava, na takav način da proširiva obloga bude smeštena između drugog dela i zadnjeg čepa rukava. Ovaj pogonski član može biti pokrenut zavrtanjem duž stuba klina okretanjem istog, da omogući da pogonski član izvrši pritisak po osi proširive obloge na zadnji čep rukava. Pritiskanja po osi proširive obloge će potkrepiti njeno radijalno širenje i primiče izvijeni oblik (kao na slici 9), i dovešće do čvrstog nalezanja na površinu koja okružuje rupu, da se omogući zatezanje zatezne glave u stenu.

U još jednoj izvedbi pronalaska (nije pokazana), stub klina iz prethodno objašnjenih izvedbi može biti zamenjen bilo kojim pogodnim potpornim članom. Na primer, umesto da bude postavljena na izduženi stub klina koji se pruža ćelom dužinom izbušene rupe, elastična proširiva obloga zatezne glave može da obuhvata klin na koji je postavljena proširiva obloga kao i pokretački član(ovi) (ubačeni klin(ovi), rukav, itd.), i u odnosu na koji se pokretački član(ovi) mogu kretati da primene pritisak na proširivu oblogu i stave zateznu glavu u radni položaj. Potporni član, u ovom slučaju, može biti čvrst metalni kabl koji je upotrebljen za povezivanje zatezne glave sa naležućim članom koji može nalezati na spoljnu površinu zida iskopa, kao što je noseća ploča. Kabl može biti čvrsto napet između zatezne glave zategnute u ležište stena i noseće ploče, da osigura potporu zida iskopa.

Stručnjak date oblasti mogao bi razmotriti još drugih izvedbi pronalaska zateznog klina koje mogu biti različite od onih opisanih u prethodnom izlaganju. Međutim, iz razloga jasnoće čitanja, sve ove izvedbe nisu bile opisane, ali razume se da bi bile razmatrane da su bile u delokrugu patentnih zahteva koji slede.

Claims (18)

1. Zatezni uređaj za stabilizaciju zida iskopa, za bar delimično uvlačenje u rupu izbušenu u zidu iskopa, gde pomenuti zatezni uređaj obuhvata: - izduženi potporni član koji određuje zadnji kraj za uvlačenje u izbušenu rupu i prednji kraj nasuprot pomenutom zadnjem kraju; noseći član postavljen na pomenuti potporni član neposredno na njegovom pomenutom prednjem kraju, za oslanjanje na spoljnu površinu ležišta stena; i zatezna glava postavljena na pomenuti potporni član i za uvlačenje u izbušenu rupu u zidu iskopa, a pomenuta zatezna glava obuhvata: ■ savitljiv proširivi član postavljen na pomenuti potporni član, napravljen od elastičnog materijala i prilagođen da se rasteže i radijalno širi; i ■ pokretački član pokretno postavljen na pomenuti potporni član, gde je pomenuti pokretački član postavljen za pokretanje u odnosu na pomenuti potporni član i na pomenuti proširivi član i može se uvući u potonji, i gde je pomenuti pokretački član prilagođen da prenese pritisak na pomenuti proširivi član; pri čemu za zatezanje pomenute zatezne glave u zid iskopa na nivo rupe izbušene u njemu, pomenuti pokretački član i pomenuti proširivi član moraju biti pokretani jedan u odnosu na drugi tako da stupe u dodir jedan sa drugim, i na taj način da omoguće da pomenuti pokretački član prenese pritisak na pomenuti proširivi član da izazove radijalno širenje barem jednog dela potonjeg, tako da pomenuti deo pomenutog proširivog dela dovede do nalezanja sa trenjem prema delu unutrašnje površine koja okružuje izbušenu rupu u zidu iskopa.

2. Zatezni uređaj kao u zahtevu 1, naznačen time što je, pomenuti proširivi član elastična proširiva obloga valjkastog oblika koja određuje prvi kraj i drugi kraj, i unutrašnju šupljinu u koju se uvlači pomenuti potporni član.

3. Zatezni uređaj kao u zahtevu 2, naznačen time što je, pomenuti potporni član izdužena kruta šipka, koja određuje uzdužnu osu koja se proteže između njenog pomenutog zadnjeg i prednjeg kraja.

4. Zatezni uređaj kao u zahtevu 3, naznačen time što, pomenuta izdužena kruta šipka bar delimično ima navoj, i gde pomenuti pokretački član određuje uzdužnu unutrašnju šupljinu koja ima periferni zid koji takođe bar delom ima navoj i putem navijanja se navlači na pomenutu šipku, i gde se pomenuta šipka može okretati oko svoje uzdužne ose da izazove premeštanje pomenutog pokretačkog člana navijajući se osno duž pomenute šipke, da omogući relativno pokretanje pomenutog pokretačkog člana u odnosu na pomenutu proširivu oblogu.

5. Zatezni uređaj kao u zahtevu 4, naznačen time što, pomenuta šupljina pomenute proširive obloge određuje prvi otvor neposredno na pomenutom prvom kraju pomenute proširive obloge, i gde pomenuti pokretački član obuhvata ubačeni član pokretan po osi duž pomenute šipke kada se potonja okreće oko svoje uzdužne ose, i gde se pomenuti ubačeni član bar delimično može uvlačiti u pomenutu unutrašnju šupljinu pomenute proširive obloge kroz pomenuti prvi otvor, da primeni radijalni spoljni pritisak na perifernu površinu pomenute unutrašnje šupljine pomenute proširive obloge bar neposredno na njenom pomenutom prvom kraju.

6. Zatezni uređaj kao u zahtevu 5, naznačen time što, pomenuti ubačeni član je ubačeni klin koji obuhvata zarubljeno-kupasti deo, i gde se pomenuti ubačeni klin bar delimično može uvlačiti u pomenutu unutrašnju šupljinu pomenute proširive obloge kroz njen pomenuti prvi otvor da izazove širenje i radijalno rastezanje pomenute proširive obloge bar neposredno na pomenutom njenom prvom otvoru.

7. Zatezni uređaj kao u zahtevu 6, dalje uključuje držeći član postavljen nepokretno na pomenutu šipku, gde pomenuti drugi kraj pomenute proširive obloge može nalezati na pomenuti nepokretni držeći član kada se pomenuti ubačeni klin uvlači u pomenuti prvi otvor unutrašnje šupljine da radijalno spolja rastegne proširivu oblogu.

8. Zatezni uređaj kao u zahtevu 7, naznačen time što, pomenuta šupljina pomenute proširive obloge određuje drugi otvor nasuprot pomenutom prvom otvoru i smešten neposredno na pomenutom drugom kraju pomenute proširive obloge, i gde takođe pomenuti držeći član-2==a obuhvata drugi ubačeni klin koji određuje drugi zarubljeno-kupasti deo, a pomenuti drugi ubačeni klin se može uvlačiti u pomenuti drugi otvor pomenute šupljine pomenute proširive obloge kada se pomenuti ubačeni klin pokreće prema pomenutoj proširivoj oblozi i gura istu prema pomenutom drugom ubačenom klinu.

9. Zatezni uređaj kao u zahtevu 4, dalje uključuje držeći član postavljen nepokretno na pomenutu šipku, i gde je pomenuti pokretački član pogonski član pokretan duž pomenute šipke i koji može gurati pomenutu proširivu oblogu u pravcu pomenutog držećeg člana tako da po osi pritiska pomenutu proširivu oblogu i da izazove njeno radijalno širenje.

10. Zatezni uređaj kao u zahtevu 9, dalje uključuje šuplji rukav u koji je uvučena pomenuta šipka i postavljen u osi nepokretno na njoj, i koji određuje glavni valjkasti deo i zadnji prstenasti čep koji je izbočen radijalno spolja na jednom od krajeva pomenutog glavnog valjkastog dela, gde pomenuti zadnji čep oblikuje pomenuti držeći član, i gde se pomenuti glavni valjkasti deo pomenutog rukava uvlači u pomenutu unutrašnju šupljinu pomenute proširive obloge.

11. Zatezni uređaj kao u zahtevu 10, naznačen time što, pomenuti pogonski član obuhvata proširivu čauru koja ima prvi krajnji deo koji je prstenast i šupalj i klizeći se navlači na pomenuti glavni valjkasti deo pomenutog rukava, tako da pomenuta proširiva obloga može postati umetnuta^^^između pomenutog prstenastog krajnjeg dela pomenute proširive čaure i pomenutog zadnjeg čepa pomenutog rukava, i gde pomenuta proširiva čaura dalje obuhvata jedan broj lopatica koje imaju nazubljenu spoljnu površinu, a pomenuti pogonski član dalje obuhvata ubačeni klin pokretno navijajuće postavljen na pomenutu šipku sa navojem i pokretan prema pomenutoj proširivoj čauri, oboje da se uvuku između pomenutih lopatica pomenute proširive čaure i da izazovu da njihovo razdvojeno širenje omogući da budu primenjene na perifernu površinu koja okružuje izbušenu rupu u zidu iskopa, i da klizeći gura pomenuti prvi krajnji deo pomenute proširive čaure duž pomenutog glavnog valjkastog dela pomenutog rukava i prema pomenutoj proširivoj oblozi i da izazove pritisak po osi iste, i sledstveno tome da njeno radijalno širenje omogući da ona bude primenjena na perifernu površinu koja okružuje izbušenu rupu u zidu iskopa.

12. Zatezni uređaj kao u zahtevu 1, naznačen time što je, pomenuti noseći član noseća ploča.

13. Zatezni uređaj kao u zahtevu 1, naznačen time što je, pomenuta šipka opremljena sa bar dve zatezne glave da bi se povećao broj zateznih tačaka duž izbušene rupe u zidu iskopa, tako da se pomenuti zatezni uređaj može odupreti jačim opterećenjima.

14. Zatezni uređaj kao u zahtevu 1, naznačen time što, pomenuta proširiva obloga obuhvata bar jednu izduženu traku čvrsto nameštenu na spoljnu površinu pomenute proširive obloge.

15. Zatezni uređaj za stabilizaciju zida iskopa ležišta stena, za bar delimično uvlačenje u rupu izbušenu u zidu iskopa, gde pomenuti zatezni uređaj obuhvata: - cev prilagodljivog prečnika, za uvlačenje u izbušenu rupu u zidu iskopa, i koja ima spoljnu površinu za primenu radijalnog spoljnog pritiska na unutrašnju površinu rupe; noseći član postavljen na pomenutu cev neposredno na njen prednji kraj, za oslanjanje na spoljnu površinu zida iskopa; - izdužena kruta šipka koja određuje zadnji kraj uvučen u pomenutu cev, i prednji kraj nasuprot pomenutom njenom prednjem kraju, gde pomenuta šipka određuje uzdužnu osu koja se proteže između pomenutog njenog zadnjeg i prednjeg kraja; i - zatezna glava postavljena na pomenutu šipku i uvučena u pomenutu cev, gde pomenuta zatezna glava obuhvata: ■ savitljiv proširiv član postavljen na pomenutu šipku, napravljen od elastičnog materijala i prilagođen da se rasteže i radijalno širi; i ■ pokretački član pokretno postavljen na pomenutu šipku, gde je pomenuti pokretački član postavljen za pokretanje u odnosu na pomenutu krutu šipku i na pomenuti proširivi član i koji se može uvlačiti u potonji, a pomenuti pokretački član je prilagođen da prenese pritisak na pomenuti proširivi član; ■ gde da bi se doveo u radno stanje pomenuti zatezni uređaj, pomenuta šipka i pomenuta zatezna glava moraju biti uvučene u pomenutu cev, dok je pomenuta cev koja prethodno uvučena u rupu izbušenu u zidu iskopa, i onda pomenuti pokretački član i pomenuti proširivi član moraju biti pokrenuti jedan u odnosu na drugi za uvlačenje jednog u drugi, tako da omoguće da pomenuti pokretački član primeni pritisak na proširivi član da izazove radijalno širenje bar dela potonjeg, tako da pomenuti deo pomenutog proširivog člana dovede do primene radijalnog pritiska na unutrašnju površinu cevi da bi se omogućilo povećanje pritiska primenjenog pomenutom spoljnom površinom pomenute cevi prema unutrašnjoj površini rupe.

16. Zatezna glava za postavljanje na krutu šipku i prilagođena za zatezanje u rupi izbušenoj u zidu iskopa ležišta stena, gde pomenuta zatezna glava obuhvata: savitljivi proširivi član za postavljanje na pomenutu šipku, napravljen od elastičnog materijala i rastegljiv i koji se može radijalno širiti; i - pokretački član pokretno postavljen na pomenutu šipku, gde je pomenuti pokretčki član postavljen za pokretanje u odnosu na pomenuti proširivi član i može biti uvučen u potonji, a pomenuti pokretački član je prilagođen da prenese pritisak na pomenuti proširivi član; gde za zatezanje pomenute zatezne glave u ležište stena na nivo rupe uzbušene u zidu iskopa, pomenuti pokretački član i pomenuti proširivi član moraju biti pokrenuti jedan u odnosu na drugi tako da uđu u dodir jedan sa drugim, i na takav način da omoguće da pomenuti pokretački član prenese pritisak na pomenuti proširivi član da bi izazvao radijalno širenje bar jednog dela potonjeg, tako da pom£B8ti==eteQ pomenutog proširivog člana sa trenjem nalegne na perifernu unutrašnju površinu koja okružuje izbušenu rupu u zidu iskopa.

17. Način za integrisanje nestabilnog ležišta stena, gde ovo ležište stena obuhvata neravnu spoljnu površinu koja okružuje pristupno okno, gde pomenuti način obuhvata sledeće korake: a) upotrebu bušilice da se izbuši barem jedna izdužena šupljina kroz pomenutu spoljnu površinu i u ležište stena, gde ležište stena oblikuje unutrašnju površinu koja okružuje ovu izbušenu izduženu šupljinu, i prstenasti deo pomenute spoljne površine koji je otvoren prema pomenutom pristupnom oknu; b) pribavljanje zateznog uređaja koji obuhvata krutu izduženu šipku koja određuje zadnji krajnji deo postavljen u pomenutu izduženu šupljinu, prednji krajnji deo koji izbija spolja iz pomenute izdužene šupljine, gde pomenuti zatezni uređaj dalje obuhvata elastični proširivi član postavljen na pomenutu šipku, i gde pomenuti proširivi član može biti u prvom neopterećenom položaju, i sa trenjem može nalezati na pomenutu unutrašnju površinu ležišta stena kada je pomeren u drugi položaj pod pritiskom, pomenuti zatezni uređaj dalje obuhvata pokretački član pokretno postavljen na pomenutu šipku blizu pomenutog proširivog člana, a pomenuti zatezni uređaj dalje obuhvata, na pomenutom prednjem krajnjem delu pomenute šipke, noseći član i takođe uređaj za podešavanje zatezanja; c) uvlačenje bar jednog dela pomenute krute šipke u pomenutu izduženu šupljinu, koje počinje pomenutim njenim zadnjim krajnjim delom, tako da se pomenuti elastični proširivi član i pomenuti pokretački član postavljeni na pomenutoj šipjflr^-^ takođe uvlače u pomenutu šupljinu, i to tako da pomenuti noseći član i pomenuti uređaj za podešavanje zatezanja ne ulaze u pomenutu šupljinu i budu smešteni neposredno na pomenuti prstenasti deo pomenute spoljne površine ležišta stena; d) pokretanje pomenutog pokretnog pokretačkog člana duž pomenute šipke da se uvuče u pomenuti elastični proširivi član tako da pomeri pomenuti proširivi član u pomenuti njegov drugi položaj pod pritiskom; i e) regulisanje pomenutog uređaja za podešavanja zatezanja tako da isti sa trenjem vuče pomenuti noseći član prema pomenutom prstenastom delu spoljne površine ležišta stena.

18. Zatezni uređaj za nestabilne zidove iskopa, gde je ovo ležište stena takvog tipa koji obuhvata neravnu spoljnu površinu, koja okružuje pristupno okno, i najmanje jednu šupljinu izbušenu kroz ovu spoljnu površinu i u ležište stena, gde pomenuti uređaj obuhvata: izduženu krutu šipku, za uvlačenje u ovu izbušenu rupu, a pomenuta šipka obuhvata zadnji deo za postavljanje u ovu izbušenu šupljinu, i prednji deo koji izbija spolja iz ove izbušene šupljine; - elastični proširivi član, postavljen bar na jedan deo pomenutog zadnjeg dela pomenute šipke, gde je pomenuti potporni član prilagođen da raščisti unutrašnju površinu ležišta stena u prvom nepomerenom položaju, ali sa trenjem može nalezati na unutrašnju površinu ležišta stena jednom kada je pomeren u drugi položaj pod pritiskom; pokretni pokretački član za pokretanje pomenutog proširivog člana, postavljen na pomenuti zadnji kraj pomenute šipke; - noseći član, postavljen na pomenuti prednji krajnji deo pomenute šipke; i uređaj za podešavanje zatezanja, postavljen na pomenuti prednji krajnji deo pomenute šipke, za privlačenje sa trenjem pomenutog nosećeg člana prema pomenutom prstenastom delu spoljne površine ležišta stena.