RS51455B

RS51455B - Stub za zaštitnu (odbojnu) ogradu sa osnovnom pločom

Info

Publication number: RS51455B
Application number: RSP-2010/0335A
Authority: RS
Inventors: Christian Mader
Original assignee: Voestalpine Krems Finaltechnik Gmbh.
Priority date: 2006-05-18
Filing date: 2007-03-20
Publication date: 2011-04-30
Also published as: DK1857594T3; HRP20100380T1; PL1857594T3; EP1857594A1; ES2344084T3; DE502007004231D1; AT9448U1; SI1857594T1; EP1857594B1; ATE472637T1; PT1857594E

Abstract

Saobraćajni zaštitni uredjaji za prihvatanje vozila koje udara u odbojni uredjaj, koji ima najmanje jedan branik (plašt) postavljen na strani udara, sa stubom (1) i sa savitljivom osnovnom pločom (3), pri čemu je stub (1) povezan sa osnovnom pločom, a u osnovnoj ploči su predvidjene rupe za prihvat ankernih vijaka (5), i pri čemu su rupe za prijem ankernih vijaka (5) u osnovnoj ploči (3) postavljeni sa razmakom od zone osnovne ploče (3) u kojoj je stub branika (1) povezan sa osnovnom pločom, naznačen time, daje stub (1) u zoni strane udara osnovne ploče (3) postavljen na osnovnoj ploči (3) i povezan o sa snovnom pločom (3), da su rupe za prijem ankernih vijaka (5) predvidjene samo u zoni strane osnovne ploče (3) okrenutoj suprotno od strane udara iza stuba (1).Prijava sadrži još 5 zavisnih patentnih zahteva.

Description

Pronalazak se odnosi na stub za zaštitne uredjaje, koji se montira na objektima kao što su mostovi i si. preko jedne osnovne ploče, sa karakteristikama iz uvodnog dela zahteva 1 (EP 1 650 351 A).

Zaštitni uređaji se obično sastoje od stubova i najmanje jednog uzdužnog elementa ograde - branika, koji je u datom slučaju na stubove pričvršćen preko medjukomada. Ako se zaštitna ograda montira na terenu stubo vi se jednostavno pobijaju u zemlju, a na stubove se pričvršćuje zaštitni branik (plašt).

Na objektima je uobičajeno da se stubovi pričvrste na objekat pomoću osnovne ploče, naročito na ivične grede mostova (= "kape"). Pričvršćivanje se vrši pomoću temeljnih vijaka (ankera). Pokazalo se, da kod uobičajenog načina pričvršćvanja za stubove na objektima u slučaju udara nekog vozila u zaštitnu ogradu na vozilo i njegove putnike deluju veoma velika opterećenja (EP 1 650 351 A, DE 66 08 370 U).

Kod zaštitnih uredjaja poznatih iz EP 1 650 351 A i iz DE 66 08 370 U osnovne ploče su pričvršćene putem vijaka, koji zahvataju rupe na strani udara (EP 1650 351 A) ili rupe u četiri ugla osnovne ploče (DE 66 08 370 U). Na taj način se sprečava deformisanje osnovne ploče u slučaju udara vozila, jer se osnovna ploča može izviti na gore samo izmedju vijaka koji su postavljeni na strani udara.

Osnovni zadatak pronalaska je da predloži stub iz vrste koja je navedena u uvodu za zaštitne uredjaje, kod koga se deformacija u zoni stubova povoljnije realizuje i u slučaju udara vozila u zaštitni uredjaj.

Taj zadatak se prema pronalasku rešava putem stuba za zaštitne uredjaje, koji pokazuje karakteristike iz zahteva 1.

Oblici stuba za zaštitne uredjaje prema pronalasku koji su podesni i koji imaju prednost su predmet pomoćnih zahteva (podzahteva).

Pošto je kod stuba u skladu sa pronalaskom osnovna ploča povezana sa objektom jedino preko ankera, koji su postavljeni na odstojanju iza stuba (dakle na njegovoj strani okrenutoj nasuprot površini saobraćaja, to je suprotna strana stuba na kojoj je postavljen i pričvršćen zaštitni branik na stub) osnovna ploča se može deformisati na gore u slučaju udara ispod kosih delova stuba, na taj način što se ona savija na gore ispred tačaka gde je pričvršćena.

Kontura osnovne ploče dobrim delom nema značaja za pronalazak. U okviru pronalaska moguće je zamisliti i uzeti u obzir i okrugle, eliptične itd. osnovne ploče, kao i osnovne ploče sa poligonalnim (trougaonim, četvorougaonim ili kvadratnim, trapeznim itd.) oblikom.

Kod preporučenog oblika izvedbe pronalaska osnovna ploča je uglavnom oblika trougla, pri čemu su tačke pričvršćivanja (ankeri) predvidjeni u dva ugla trouglaste osnovne ploče a stub je postavljen u zoni trećeg ugla. Pri tome je stub postavljen i pričvršćen prvenstveno u uglu trugaone osnovne ploče, koji je okrenut ka saobraćajnoj površini koja se obezbedjuje.

Dalje pojedinosti i karakteristike pronalska proističu iz opisa pogodnog oblika izvedbe navedenog u daljem tekstu uz poziv na šematske crteže. Slika 1 pokazuje šematski jedan stub za zaštitni uredjaj sa pogledom odozgo, a slika 2 šematski stub za zaštitni uredjaj sa osnovnom pločom u slučaju opterećenja (udar vozila u zaštitni uredjaj).

Stub 1 za zaštitni uredjaj (koji uostalom nije prikazan) sa najmanje jednom zaštitnim branikom postavljen je na gradjevinskom objektu, na primer mostu, na njegovoj ivičnoj gredi (koja se naziva i kapa). Zaštitni branik je pričvršćena na stubu 1 na njegovoj strani koja se na slici 1 nalazi desno i koja je okrenuta ka saobraćajnoj površini koja se obezbedjuje. Na slici 2 je zaštitni branik (koji nije prikazan) pričvršćen na zid stuba 1 na koju ukazuje strelica na slici 2.

Oblik preseka stuba 1 je proizvoljan, tako da se mogu predvideti V-stubovi isto kao i Z-stubovi ili C-stubovi.

Stubovi 1 su sa svojim donjim krajem povezani sa osnovnom pločom 3. Osnovna ploča 3 je metalna ploča, pre svega čelična ploča sa u suštini trouglastim obikom u primeru izvedbe, pri čemu uglovi mogu da budu zaobljeni. Stub 1 je sa svojim donjim krajem postavljen u zoni jednog ugla osnovne ploče 3. Pritom je ovaj ugao osnovne ploče 3 usmeren ka strani stuba I koja je okrenuta prema saobraćajnoj površini koja se obezbedjuje, i na kojoj je<p>ričvršćen najmanje jedan zaštitni branik.

U zoni oba druga ugla su u osnovnoj ploči 3 predvidjene 3 prolazne rupe za prijem ankera 5. Ankeri 5 su u datom primeru postavljeni iza stuba l, i predvidjeno je da budu bočno pomereni u odnosu na stub 1.

U prikazanom primeru osnovna ploča 3 je ravnokraki tupougli trougao, pri čemu je stub 1 u zoni temena sa većim uglom a rupe za anker 5 u zoni druga dva temena sa manjim uglom, dakle u zoni krajeva duže strane osnone ploče 3.

U slučaju udara osnovna ploča 3 se može saviti, kao što je to šematski prikazano na slici 2, pri čemu stub dolazi u kosi položaj, a zaštitni uredjaj amortizovano prihvata vozilo koje udara u njega.

Oblikovanje stuba 1 u skladu sa pronalaskom sa osnovnom pločom 3 nudi u primerima izvedbe sledeće prednosti: Kod sistema zaštitne ograde (zaštitnih uredjaja) postavljenih pre svega na gradjevinama (mostovi, potporni zidovi itd.) putem tiplova, poprečni presek stuba ukrućen pomoću osnovne ploče, prouzrokuje u slučaju udara putničkog vozila povećanu opterećenje putnika. Zahvaljujući izradi stuba 1, ova osnovna ploča 3 se može u slučaju udara saviti i na taj način smanjiti opterećenje putnika, jer se udar prihvata prigušeno.

Ovo se u skladu sa pronalaskom uglavnom postiže time, što se ankeri 5 osnovne ploče 3 na kojoj je pričvršćen stub 1 smešteni na strani stuba 1 suprotnoj od kolovoza. Izborom debjine lima osnovne ploče 3 i/ili preko oblika osnovne ploče 3, može se uticati na adekvatni presek osnovne ploče 3, a time se može opmirati amortizacija.

Osnovna ploča 3 poseduje u privilegovanom obliku izvedbe truglastu formu, što ima za posledicu, da je odgovarajući poprečni presek osnovne ploče 3 u zoni osnovne ploče 3, u kojoj je smešten stub 1, smanjen.

Sažeto se prikazani primer pronalaska može opisati na sledeći način:

Stub 1 za jedan zaštitni uredjaj koji ima najmanje jedan zaštitni branik sa osnovnom pločom 3 je pričvršćen na osnovnoj ploči 3 u svojoj zoni okrenutoj prema kolovoznoj traki. Osnovna ploča 3 je povezana na objekat samo u svojoj zoni, koja je okrenuta od kolovoza nasuprot stubu 1. Tako se osnovna ploča 3 u slučaju udara vozila u zaštitni uredjaj može saviti sa stubovima 1 i udar se amortizuje.

Claims

1. Saobraćajni zaštitni uredjaji za prihvatanje vozila koje udara u odbojni uredjaj, koji ima najmanje jedan branik (plašt) postavljen na strani udara, sa stubom (1) i sa savitljivom osnovnom pločom (3), pri čemu je stub (1) povezan sa osnovnom pločom, a u osnovnoj ploči su predvidjene rupe za prihvat ankernih vijaka (5), i pri čemu su rupe za prijem ankernih vijaka (5) u osnovnoj ploči (3) postavljeni sa razmakom od zone osnovne ploče (3) u kojoj je stub branika (1) povezan sa osnovnom pločom, naznačen time, daje stub (1) u zoni strane udara osnovne ploče (3) postavljen na osnovnoj ploči (3) i povezan o sa snovnom pločom (3), da su rupe za prijem ankernih vijaka (5) predvidjene samo u zoni strane osnovne ploče (3) okrenutoj suprotno od strane udara iza stuba (1).

2. Saobraćajni zaštitni uredjaj prema zatevu 1, naznačen time da se osnovna ploča (3) sastoji od metala, naročito čelika, prvenstveno čeličnog lima.

3. Saobraćajni zaštitni uredjaj prema zahtevu 1 ili 2, naznačen time, da osnovna ploča (3) pokazuje okrugli ili poligonalni, pre svega u suštini truglasti oblik.

4. Saobraćajni zaštitni uredjaj prema zahtevu 3, naznačen time, daje stub (1) u zoni jednog ugla povezan sa osnovnom počom (3), i da su rupe za prihvat ankernih vijaka (5) predvidjene u zoni oba druga ugla osnovne ploče (3).

5. Saobraćajni zaštitni uredjaj prema zahtevu 3 i 4, naznačen time, da osnovna ploča (3) ima oblik tupouglog trougla, pri čemu je stub (1) postavljen u temenu sa tupim uglom, i da su rupe za prihvat ankernih vijaka (5) postavljene u zoni krajeva duže strane trougla osnovne ploče (3).

6. Saobraćajni zaštitni uredjaj prema jednom od zahteva 1 do 5, naznačen time, da je stub (1) sa osnovnom pločom (3) povezan u zoni okrenutoj ka saobraćajnoj površini.