RS54341B1 - Konstrukcija nosećeg elementa - Google Patents

Abstract

Konstrukcija nosećeg elementa (100) sadržiprodužni noseći element (102, 103) praktične dužine, i produžni element pripojnog dela (130, 135) napravljen da se spoji sa jednim krajem produžnog nosećeg elementa (102, 103) kako bi produžio praktičnu dužinu tog elementa; iosovinsku ploču (110) koja uključuje sredstva za spajanje (114, 116, 114', 116') za slobodno povezivanje sa produžnim nosećim elementom (102, 103) ili produžćnim elementom spojnog dela (130, 135);naznačeno time što,produžni noseći element (102, 103) sadrži proreze (120, 120', 120") na dva suprotna bočna zida (102a, 102b, 103a, 103b) produžnog nosećeg elementa (102, 103), svaki prorez (120, 120', 120") sadrži dva ležišta (122, 123), iprodužni element spojnog dela (130, 135) sadrži spojne delove proreza (131) na dva suprotna bočna zida (130a, 130b, 135a, 135b) produžnog elementa spojnog dela (130, 135), svaki spojni deo proreza (131) uključujući dva ležišta (133, 134); gde spojevi (114, 116, 114', 116') uključuju projekcije (114, 116, 114', 116') uređene da selektivno pripoje najmanje jedno ležište (122, 123) proreza (120, 120', 120") ili najmanje jedno ležište (133, 134) spojnih delova proreza (131).Prijava sadrži još 24 patentna zahteva.

Description

OBLAST I STANJE TEHNIKE

Pronalazak se odnosi na konstrukciju nosećeg elementa, a posebno za bar delimičnu potporu zida. Zidovi izgrađeni od cigli i druge građevine ili građevinski blokovi, kao što su betonski blokovi, imaju maksimalnu dužinu i visinu do koje mogu da se grade, a da se pri tom ne zahtevanju dodatne potpore kako bi se sprečilo urušavanje zida. Uobičajeno, zidovi od cigli su potporeni izgrađenim betonskim nosačima u intervalima duž zida od cigli, i poprečno i uzdužno, da potpore zid. Kako zid od cigle zahteva da bude mehanički vezan za betonski nosač, uobičajena praksa je da se koriste metalne šipke, koje su fiksirane za malterni spoj zida od cigli i za betonski nosač kako bi se zid od cigli povezao sa betonskim nosačem.

Međutim, jedan od nedostataka ovakvog uobičajenog pristupa jeste daje izgradnja i korišćenje betonskih nosača istovremeno i dugotrajan i mukotrpan proces. U cilju obrazovanja betonskog nosača neophodno je izgraditi oplate da se prilože zapremini u koju će se beton sipati. Oplate su obično napravljene od drvenih dasaka za šta se pri izgradnji zahtevaju stolarske usluge. Pored toga, tokom izgradnje oplate, neophodno je ubaciti metalne šipke, koje služe kako bi povezale zid od cigli za betonski nosač, kroz bočne zidove oplata tako da se metalne šipke pružaju izvan oplate i u unutrašnjost zapremine oplate gde se sipa beton. Ovaj postupak zahteva usluge kovača da savije i instalira metalne šipke kako se zahteva.

Kada se završi oplata i pošto se ubace metalne šipke, beton se sipa u oplatu i ostavlja da očvrsne pre nego što se ukloni oplata. Kada se ukloni oplata, metalne šipke su vezane za beton i zid od cigli je vezan za betonske nosače metalnim šipkama.

Stoga, uobičajeni postupak potpore zidova od cigli, gde se koristi betonski nosač je dugotrajan, mukotrpan i zahteva dodatne usluge tri različite delatnosti (stolar, kovač i livač), pored zidara koji se bavi izgradnjom samog zida od cigli.

Međunarodna prijava patenta broj WO03/102321 stavlja na uvid javnosti sistem nosećeg elementa koji uključuje sklop produžnih elemenata. Krajnji element obuhvata produžni element spojnog dela prilagođen da se spoji sa prednjim krajem produžnog elementa i potporne strukture pripojnog dela statično povezanog sa produžnim elementom spojnog dela. Ovakvom aranžmanu nedostaje fleksibilnost u proizvodnji i ugradnji elementa nosećeg sistema.

Francuska prijava patenta broj FR2712323 se odnosi na privremenu pregradu napravljenu od uzdužnih čeličnih stubova, gornjih i donjih šina, panela za pokrivanje i ekstruzije aluminij uma da pokriju spojeve između panela. Stubovi su pravougaonog preseka cevi, sa mogućnošću da se slobodno šire između gornjih i donjih šina, svaka opremljena sa podesivim teleskopskim elementom pri vrhu ili sa donje strane, povezana sa stubom klipovima koji se razdvajaju pod uticajem toplote. Gornji deo teleskopskog elementa je povezan sa gornjom šinom uređajem za povezivanje, ali je ovaj aranžman kompleksan.

Međunarodna prijava patenta broj WO92/08014 se odnosi na okvir pregradnih zidova za sobe kuća koje sadrže poprečni presek poda u obliku latiničnog slova U, plafona i zidnih profila koji su projektovani da budu pričvršćeni za podove soba, plafone i zidove, zajedno sa stubnim profilima, donji deo plafona i podni profili imaju spojni odeljak koji nastaje iz ovoga, na pola puta između prirubnica, a koji je projektovan da spoji odgovarajuće krajeve delova stubova kako bi se sprečilo uzajamno uzdužno pomeranje plafonskih i podnih profila i stubova u plafonskim i podnim profilima za vreme montiranja zida.

Prijava patenta u Sjedinjenim Američkim Državama broj US5,803,653 se odnosi na teleskopsko montiranje zida koje uključuje dve dugačke strukturne šipke koje imaju specifične dužine i koje su teleskopski uparene. Krajevi teleskopski montiranog zida su onda postavljeni u odgovarajuće žlebove. Međutim, teleskopski montiran zid nije sigurnosno povezan sa odgovarajućim žlebovima.

Suština predmetnog pronalaska je da obezbedi konstrukciju nosećeg elementa koji odbacuje najmanje jedan nedostatak iz postojećeg stanja tehnike i/ili da obezbedi koristan izbor javnosti.

SUŠTINA PRONALASKA

U skladu sa predmetnim pronalaskom obezbeđuje se konstrukcija nosećeg elementa koja sadrži produžni noseći element praktične dužine, produžni element spojnog dela uređen tako da se spoji sa jednim krajem produžnog nosećeg elementa kako bi izdužio praktičnu dužinu elementa, i osovinske ploče koja sadrži sredstva za povezivanje za slobodno povezivanje sa produžnim nosećim elementom; naznačeno time što; produžni noseći element sadrži proreze na dva suprotna bočna zida produžnog nosećeg elementa, svaki prorez uključuje dva ležišta, gde sredstvo za povezivanje sadrži projekcije uređene da se slektivno spoje sa bar jednim ležištem proreza.

Prednost opisanog izvođenja jeste da se delovi konstrukcije tj. produžni noseći element, produžni element spojnog dela i osovinske ploče mogu da proizvode zasebno i da mogu da se primene na licu mesta čime se povećava produktivnost. Dalje, svaki deo se može da sc pakuje zajedno sa sličnim delovima kako bi zauzeo manje mesta, a čime se olakšava isporuka. Na licu mesta, korisnik može da odluči na osnovu konstrukcijskih zahteva, da li da osovinsku ploču spoji sa produžnim elementom spojnog dela ili direktno sa produžnim nosećim elementom.

Poželjno je, da su sredstva za povezivanje prilagođena da se spoje sa produžnim elementom spojnog dela.

U upotrebi, i produžni noseći element i produžni element spojnog dela, mogu da imaju odgovarajući bočni zid prilagođen da bude postavljen susedno na kraj zida koji treba da potpore. Svaki bočni zid može da uključuje proreze koji dozvoljavaju spojnom elementu da bude montiran na bočnom zidu, spojni element sadrži deo koji viri iz bočnog zida kako bi se pripojio sa zidom da bude noseći. Poželjno je da su prorezi postavljeni na diskretnim položajima duž bočnih zidova produžnog elementa i produžnog elementa spojnog dela tako da položaj spojnih elemenata može da se prilagodi.

Prorezi mogu da budu postavljeni na suprotnim stranama ili na sve četiri strane produžnog elementa. Konstrukcija nosećeg elementa može dalje da sadrži proreze spojnog dela koji su postavljeni na suprotnim stranama ili na sve četiri strane produžnog elementa spojnog dela.

Prorezi i spojni delovi proreza mogu da budu produžni i mogu da sadrže otvor koji se prostire u prvobitnom pravcu suštinski normalno na uzdužni pravac proreza.

Prorezi mogu da budu uređeni duž najmanje dve suštinski paralelne ose duž uzdužne osovine produžnog nosećeg elementa i produžnog elementa spojnog dela sa otvorima proreza duž jedne od navedenih osovina koja je okrenuta u pravcu suprotno od otvora proreza duž druge navedene osovine, pravci oba otvora koji su uređeni suštinski normalnoo na uzdužnu osovinu produžnog nosećeg elementa i produžnog elementa spojnog dela

Poželjno je, da se svaki prorez sastoji iz dva ležišta koja se prostiru u pravcu suprotno od pravca prostiranja otvora istog proreza. Opciono, da se dva ležišta prilagode tako da mogu da se prostiru duž istog pravca otvora jednog od proreza.

Poželjno je, da prorez duž jedne osovine bude nagnut od uporednog proreza duž druge osovine tako da otvori proreza nisu u ravni jedan sa drugim. Poželjno je, da je ležište jednog od proreza u ravni sa ležištem susednog proreza.

Povoljno je, da se položaj svakog proreza koristi kao uputstvo za selektivno sečenje produžnog elementa do željene dužine. Na ovaj način, kada je produžni element isečen u skladu sa uputstvom za sečenje, usklađena ležišta susednih proreza su uređena tako da mogu da se spoje sredstvima za povezivanje koja pripadaju osovinskoj ploči.

Projekcije koje pripadaju sredstvima za povezivanje mogu da budu uređene tako da spoje odgovarajuća usklađena ležišta

Projekcije mogu da budu pod uglom kako bi formirale projekcije u obliku latiničnog slova L. Poželjno je, da postoje dva para projekcija, od kojih je jedan par duži od drugog para. Jedan par projekcija može da bude uređen tako da se poveže sa jedne strane površine izduženog potpornog elementa i drugi par projekcija može da bude uređen tako da se poveže sa suprotne strane navedene površine izduženog nosećeg elementa.

Poželjno je, da osovinska ploča sadrži pričvršćivače uređene tako da su naslonjeni na bočnu površinu produžnog nosećeg elementa kako bi se ograničilo kretanje duž jednog pravca.

Osovinska ploča je uređena da se spoji sa nosećom strukturom. U zavisnosti od primene, osovinska ploča može da ima savijenu ivicu.

Osovinska ploča može da se prilagodi kako bi se pripojila navedenom produžnom nosećem elementu. U ovakvoj primeni, osovinska ploča može da sadrži odeljak za kačenje kako bi se zakačila za bočni zid produžnog nosećeg elementa. Poželjno da, odeljak za kačenje uključuje spojne ušice.

Povoljno, noseći element spojnog dela može da se pripoji sa oba kraja produžnog elementa. Osovinska ploča isto tako može slobodno da se poveže sa produžnim elementom spojnog dela.

KRATAK OPIS SLIKA NACRTA

Primer sistema nosećeg elementa u skladu sa predmetnim pronalaskom će sada biti opisan prema priloženim nacrtima na kojima: Slika 1 je prespektivni prikaz zida od cigli potporenog sistemom nosećeg elementa koji poseduje uzdužnu i poprečnu spregu prema poželjnom izvođenju predmetnog pronalaska;

Slika 2 prikazuje sistem nosećeg elementa Slike 1 bez delova zida;

Slika 3 predstavlja uvećani prikaz i prikaz rastavljenog sklopa oblasti A Slike 2 koji prikazuje konfiguraciju sredstava za pripajanje uzdužnog nosača;

Slika 4 predstavlja uvećani prikaz i prikaz rastavljenog sklopa osovinske ploče koji se koriste u sistemu nosećeg elementa Slike 2;

Slike 5a i 5d prikazuju na koji način se osovinska ploča Slike 4 povezuje sa uzdužnim nosačem Slike 2;

Slika 6 predstavlja uvećani prikaz i prikaz rastavljenog sklopa osovinske ploče iz Slike 4 koja je slobodno povezana sa uzdužnim nosačem Slike 2;

Slika 7 predstavlja uvećani prikaz i prikaz rastavljenog sklopa osovinske ploče koja se koristi za poprečni nosač Slike 2;

Slika 8 predstavlja perspektivni prikaz sistema nosećeg elementa predmetnog pronalaska koji može da se upotrebi za različite konfiguracije zidova;

Slika 9 su prikazi ugaone osovinske ploče za upotrebu sa uzdužnim nosačem za posebnu primenu;

Slika 10 prikazuje perspektivu zadnje strane vezivnog elementa Slike 1;

Slika 11 prikazuje varijaciju bočne osovinske ploče Slike 7;

Slika 12 prikazuje postavljanje varijacije bočne osovinske ploče Slike 11;

Slika 13 ilustuje varijaciju spojnog elementa prikazanog na Slici 10; i

Slika 14 prikazuje još jedno postavljanje varijacije bočne osovinske ploče Sike 11.

DETALJAN OPIS POŽELJNOG PRIKAZA

Slika 1 prikazuje presek zida 1 koji je potporen sistemom nosećeg elementa 100 prema predloženom izvođenju predmetnog pronalaska. Sistem nosećeg elementa 100 uključuje broj produžnih elemenata 101 i u ovom izvođenju, oni su uređeni kao uzdužni nosači 102 (samo jedan prikazan) i poprečni nosači 103 koji povezuju uzdužni nosač 102. Kao što je prikazano na Slici 1, uzdužni nosač 102 nosi tri dela 4, 5, 6 zida 1 i uzdužne i poprečne ivice delova 4, 5, 6 odgovarajuće susedni uzdužnom nosaču 102 i poprečnog nosača 103 su mehanički povezani sa odgovarajućim nosačem 102, 103 sredstvima brojnih spona 7 koja mogu da se spoje sredstvima za spajanje 120 koji su formirani na unutrašnjoj površini nosača 102, 103 (na Slici 1 prikazanje samo jedan element spone 7, a deo zida na koji se on pripaja je uklonjen kako bi se vezivni element u celosti prikazao).

Uzdužni nosač 102 je povezan sa oba svoja gornja i donja kraja za gornju potporu 8 i donju potporu 9, na odgovarajući način sa konektorom 110. U nastavku, svaki kraj poprečnih nosača 103 je povezan sa strane uzdužnog nosača 102 konektorom 111.

Sistem nosećeg elementa 100 isto tako uključuje produžni element spojnih delova u obliku elemenata cevi 130, 135 za spajanje sa krajem nosača 102, 103 da se produži praktična dužina nosača.

Sistem nosećeg elementa 100 isto tako sadrži osovinsku ploču i u ovom izvođenju, koja su u obliku osovinskih ploča 110, 111 koje su uređene da se spoje sa gornjom potporom 8 ili donjom potporom 9 sa Slike 1, ili sa uzdužnim nosačem 102, u slučaju da se bočna osovinska ploča 111 koristi zajedno sa poprečnim nosačem 103.

Mehanički pričvršćivači mogu da se ubace kroz osovinske ploče 110 kako bi pričvrstili ploču 110 donjoj strani gornje potporne površine 8 i gornjoj strani donje potporne površine 9. Mehanički pričvršćivači bi poželjno bili oni koji mogu da se ubace ručnim pištoljem za pričvršćivanje, ali mogu i, opciono, da budu bilo koji tip odgovarajućih pričvršćivača, kao što su, ekseri, zidarski ekseri ili sidreni vijci. Ukoliko pričvršćivači nisu poželjni sa ručnim pištoljem za pričvršćivanje, rupe za pričvršćivače bi trebalo da se unapred izbuše na osovinskoj ploči 110.

U ovom izvođenju, svaki uzdužni i poprečni nosač 102, 103 je valjanim profilisanjem ploče od galvanizovanog čelika i laserski zavarenih ivica ploče kako bi se napravila odgovarajuća šupljina. Na ovaj način, se pomaže u smanjenju vremena proizvodnje što je bolje nego da su nosači formirani od dva odvojena postupka istiskivanja. Dalje, nosači 102, 103 su uopšteno isti i na taj način se omogućava sloboda korisniku da upotrebljava nosače 102, 103 u bilo kojoj orijentaciji.

Slika 2 prikazuje sistem Slike 1 detaljnije pošto zid 1 i potporne površine 8, 9 nisu prikazane. Kao što je ilustrovano, svaki nosač ima četvorostranu površinu i u ovom izvođenju, dve suprotne strane površina 102a, 102b, 103a, 103b (102b i 103b nisu prikazani) svakog prišvršćivača 102, 103 imaju mnoštvo spojnih elemenata i u ovom izvođenju, spojni elementi su u obliku produžnih proreza 120 koji su uređeni duž dve suštinski paralelne osovine i koje se prostiru pravcem suštinski paralelno sa uzdužnim osovinama nosača 102, 103. Svaki prorez 120 ima odgovarajući otvor 121 koji je obrazovan blizu centra proreza 120, i prvo i drugo ležište 122, 123 raspoređeno sa bilo koje strane otvora 121 i koji se prostiru u pravcu suprotnom od otvora 121.

Da bi se izdužila praktična dužina uzdužnog ili poprečnog nosača, elementi cevi 130, 135 se koriste koji su isto tako su proizvedeni od unapred galvanizovanog čelika na isti način kao i nosači 102, 103. Oba elementa cevi 130, 135 su isti, tako da će samo jedan biti opisan u odnosu na uzdužni nosač 102. Element cevi 130 isto tako uključuje spojna sredstva u obliku proreza 131 koji imaju otvor 132 i ležišta 133, 134 koja su iste konfiguracije i oblika kao i prorezi 120 produžnog elementa 102. Baš kao i nosač 102 element cevi 130 predmetnog izvođenja isto tako ima proreze postavljene na dve suprotne površine 130a, 130b (130b nije prikazan). Tako daje element cevi 130 uopšteno sličan u konstrukciji nosaču 102 izuzev što je obim poprečnog preseka elementa cevi 130 manji od obima poprečnog preseka nosača 102, tako daje element cevi 130 klizno prihvatljiv u okviru nosača 102 (na oba kraja). Praktična dužina nosača 102 je onda izdužena klizanjem elementa cevi 130 tako da se dostigne željena praktična dužina.

Konfiguracija proreza 120, 131 će sada biti objašnjena korišćenjem uvećanog prikaza i prikaza rastavljenog sklopa oblasti A Slike 2 što to je ilustrovano na Slici 3. Radi jednostavnosti objašnjenja, za primer se uzimaju prorezi 120 uzdužnog nosača, međutim jasno je da se ovo isto tako odnosi i na proreze 131 elementa cevi 130. Prema Slici 3 i 2, svaki prorez 120 nosača 102 duž iste uzdužne osovine je raspoređen jedan od drugog po unapred definisanom načinu. Isto tako, svaki prorez 120 duž jedne osovine je nagnut od susednih proreza 120', 120" duž suštinski paralelne osovine tako da prvo i drugo ležište 122, 123 proreza 120 je u ravni sa po jednim ležištem svakog susednog proreza 120, 120". Konkretno, prvo ležište 122 je u ravni sa drugim ležištem 123' susednog proreza 120' tako da formira prvi par ležišta 126 kako je prikazano na Slici 3. Na isti način, drugo ležište 123 proreza 120 je isto tako u ravni na isti način kao i prvo ležište 122" proreza 120" tako da formira drugi par ležišta 128. Položaj ležišta 122, 123 duž proreza 120 i dužina proreza su strateški odabrani, što će biti pojašnjeno u daljem tekstu.

Slika 10 prikazuje perspektivu zadnje strane spone 7 koja sadrži planarni odeljak 20 koji ima dve spoj ine ušice 21 formirane na tome. Može se videti da spojne ušice 21 mogu da se izduže unazad i u stranu planarnog odeljka 20. Spojne ušice 21 su uređene tako da budu ubačene kroz otvore 121, 121' da se spoje sa prorezima 120, 120' na bočnom zidu nosača 102 kako bi se na to prikačila spona 7. Dužina proreza 120, 120'je veća nego dužina spojnih ušica 21 kako bi se omogućilo kretanje spone 7 i time, prilagođavanje položaja spone 7 u odnosu na nosač 102. Planarni odeljak 20 spone 7 je povezan sa rebrastim odeljkom 23. Rebrasti odeljak 23 je rebrastog oblika 25. Rebrasti odeljak 23 pravi ugao od otprilike 90° sa planarnim odeljkom 20, tako da kada se spojne ušice 21 ubacuju u proreze 120, 120', rebrasti odeljak 23 spone 7 se prostire suštinski normalno na bočni zid nosača 102.

Slika 13 prikazuje različite poglede varijacije 7' elementa spone. Element spone 7' je isto tako generalno u obliku latiničnog slova L sa planarnim odeljkom 20 povezan sa proširenim odeljkom 23'. Element spone 7' isto tako ima spojne ušice 21' koje se spajaju sa prorezima 120 nosača 102, 103. Isto tako, za razliku od primera prikazanog u Slici 10, prošireni odeljak 23' ne sadrži rebrasti odeljak 25. Umesto toga formiraju se perforacije 27 na proširenom odeljku 23' i u ovom prikazu, perforacije 27 formiraju reč Stiflex™ u različitim prikazima (vidi prikaz A Slike 13). Ova varijacija 7' je naročito korisna gde su spojevi između slojeva cigli tanji od visine rebraste formacije 25, na primer, kada se koriste drugi adhezivi umesto cementnog maltera. Prisustvo perforacija 27 dozvoljava adhezivu da se lakše pridržavaju za element spone T i ovako element spone 7' može bolje da spoji zid.

Sada se treba osvrnuti na osovinsku ploču 110, što je prikazano na uvećanom i prikazu rastavljenog sklopa (iz različitih pravaca kako je naglašeno u Prikazima A, B i C) Slike 4. Sada će se opisati na koji načinje osovinska ploča 110 povezana sa nosačem 102.

U ovom izvođenju, osovinska ploča 110 je presovana od galvanizovanog čelika i sadrži generalno ravan element 112 i element za povezivanje u obliku dva para koji su u suštini nakrivljeni i oblikovani u latinično slovo L projekcije 114, 116, gde je svaki par različite dužine i razdvojeni su prema širini nosača 102, 103 i elemenata cevi 130, 135. Osovinska ploča 110 isto tako uključuje pričvršćivače 118a, 118b, 119a, 119b svaki postavljen na jedan kraj odgovarajuće zakrivljene projekcije 114, 116 na taj način da su pričvršćivači raspoloživi na krajevima između dva para projekcija 114, 116. Svaki par projekcija 114, 116 sadrži suprotne spojne ušice 114a, 114b, 116a, 116b koje su okrenute ka unutršnjoj strani jedna prema drugoj i uređene tako da budu primljene u odgovarajuća ležišta parova ležišta 126 (ili 128) susednih proreza formiranih na odgovarajućim bočnim površinama 102a, 102b nosača 102, 103. U ovom pogledu, Slike 5a do 5d prikazuju na koji način se spaja jedna osovinska ploča 110 sa krajem jednog nosača 102 (što je prikazano pod uglom tek koliko radi ilustracije postupka spajanja premda u upotrebi ovo nije nužno tako).

Kako je prikazano na Slici 5a, a koristeći crtež Slike 3 kao referencu, nosač 102 je selektivno isečen, bilo na licu mesta, bilo u fabrici, tako da razmak parova ležišta 128 od ivice 102e odgovara praktičnoj visini parova projekcija 114, 116. Trebalo bi da bude očigledno da Slike 5a do 5d prikazuju samo jednu bočnu površinu 102a, parovi ležišta susednih proreza 120 sa druge strane površine 102b koji su isto tako uređeni na isti načina kao i sa bočne površine 102a kako je prikazano na slikama. Osovinska ploča 110 je prvo pod oštrim uglom u odnosu na ivicu nosača i sa projekcijama 114, 116 okrenutim prema nosaču 102 kako je prikazano na Slici 5a, osovinska ploča 110 se prinosi nosaču u pravcu X tako da spojne ušice 116a, 116b pod većim uglom projekcije 116 skliznu u odgovarajuća ležišta parova ležišta 128b (sufiks "b" da se prikaže skriveni par ležišta) sa unutrašnje strane na drugoj bočnoj površini 102b nosača 102, kako je prikazano na Slici 5b.

Sa spojnim ušicama 116a, 116b klizno spojenim sa parom ležišta 128b, dalje kretanje ploče 110 duž pravca X je vođeno kliznim spojem sve dokle se bočna površina 102b ne nasloni na pričvršćivače 119a, 119b raspoložive na krajevima dužih projekcija 116. Dalje, ploča 110 se u potpunosti spaja sa ivicama nosača 102 kako je prikazanao na Slici 5c. U ovom trenutku, bočna površina 102a je iznad spojnih ušica 114a, 114b kraće projekcije 114 i tako, klizanje ploče u pravcu strelice Y dozvoljava svim spojnim ušicama 114a, 114b, 116a, 116b da se ubace u parove ležišta 128, 128b bočnih površina 102a, 102b. Ovim postupkom, ploča 110 je adekvatno povezana sa nosačem 102 kako je prikazano na Slici 5d. Slika 6 je prikaz iz pravca AA prikazujući jasnije kako se projekcije 114, 116 spajaju sa odgovarajućim parovima ležišta 128, 128b. U ovom položaju, bilo bi poželjno da svako bočno klizanje duž ose Z paralelno sa uzdužnom osom osovinske ploče 110 ne isključuje ploču 110 od nosača 102 ali samo ako je ploča 102 podignuta od nosača kada ploča sklizne, tako da je površina 102a iznad kraće projekcije 114 kako je prikazano na Slici 5c. Time, ponavljajući korake prikazane na Slikama 5a do 5d se odvaja ploča 110 od nosača.

Prednost predloženog izvođenja je ta daje osovinska ploča 110 selektivno lako povezana sa nosačem 102 kako je prethodno objašnjeno ili za element cevi 130. Pošto se osovinska ploča 110 može povezati bilo sa elementom 130 ili nosačem 102, korisnik koji sastavlja sistem nosećeg elementa 100 može da odluči u kom trenutku će osovinsku ploču 110 povezati sa nosačem 102, na primer, kada se namešta na donju noseću strukturu kao što je donja potpora 9 Slike 1, osovinska ploča 110 može da se poveže direktno sa donjim krajem uzdužnog nosača 102. Direktno povezivanje bi time smanjilo broj elemenata cevi 130 koji se zahteva. Sa druge strane, kada praktična dužina nosača treba da se produži ka gornjoj nosećoj strukturi kao što je gornja potpora 8 Slike 1, osovinska ploča 110 je povezana sa elementom cevi 130 i element cevi je 130 ubačen u gornji kraj uzdužnog nosača 102. Ovo omogućava veću fleksibilnost krajnjem korisniku. Time što je osovinska ploča 110 odvojena od elementa cevi 130 naročito ima prednosti sa tačke gledišta proizvodnje, budući da svaki deo može da se proizvodi zasebno, čime se povećava produktivnost. Kada je u pitanju logistika, svaki deo se može zasebno da se pakuje za isporuku, čime se štedi prostor.

Izbor da li da se poveže osovinska ploča 110 bilo sa nosačem 102 ili elementom cevi 130 isto tako se primenjuje kada se nosač koristi u poprečnom položaju, u slučaju poprečnog nosača 103 Slike 2. Umesto naručivanja nosača različitih dužina, predmetni sklop pruža mogućnost naručivanja nosača jedinstvene dužine (time i lakše za rukovanje) i praktična dužina svakog nosača može da se izduži korišćenjem elementa cevi 130, ukoliko je neophodno. Time, kada poprečni nosač 103 nije dovoljno dugačak (kao onaj prikazan na Slici 2), element cevi 135 se ubacuje kako bi izdužio praktičnu dužinu nosača. Konfiguracija poprečnog dela cevi 135 je ista kao kod "uzdužnog" elementa cevi 130 a razlika u numeracijama je data radi lakšeg objašnjenja. Obično, korišćenje poprečnog elementa cevi 135 se zahteva samo najednom kraju nosača i time, drugi kraj nosača može direktno da se poveže sa osovinskom pločom 110. Ukoliko osovinska ploča 110 treba da se montira na susedni uzdužni nosač, bočna osovinska ploča 111 je potrebna što je varijacija osovinske ploče 110 kao što je prikazano na Slici 7 koja ima drugačije preglede varijacije osovinske ploče.

Uopšteno, bočna osovinska ploča 111 je slično projektovana kao osovinska ploča 110 (a time slični delovi imaju slične znakove prepoznavanja samo sa apostrofom ') osim što bočna osovinska ploča 111 sadrži odeljak priključka sa zadnje strane u obliku četiri zadnje spojne ušice 117 koje su uređene u skladu sa položajem otvora 121 proreza 120 na nosaču. Spojne ušice 117 se formiraju bušenjem dostupnog odeljka ploče 111' kako bi formirale spojne ušice 117 koje se prostiru duž zadnje strane ploče 111'. Ovo dozvoljava da zadnja površina ploče 111' bude postavljena nasuprot bočne površine nosača 102 i da se spojne ušice 117 ubace kroz odgovarajuće otvore 121 (u ovom slučaju, četiri otvora od četiri proreza) kako bi se spojile sa odgovarajućim otvorima 120 tako da se prikači ploča 111' Ci samim tim element cevi 135) za poprečni nosač 102, i time upari poprečni nosač 103 sa uzdužnim nosačem 102.

Trebalo bi da se naglasi da se u predmetnom izvođenju, uzdužna osovinska ploča 111 poželjno koristi samo u jednom položaju tj. sa kraćim projekcijama 114' na vrhu. Sa ovakvim položajem, bočna površina 135a elementa cevi 135 (vidi Sliku 2) se naslanja na pričvršćivače 118a', 118b' dok druga površina 135b elementa cevi 135 ostaje spojena sa odgovarajućim ležištem na drugoj površini 135b zahvaljujući dužini duže projekcije 116'. Time, osovinska ploča 111 ostaje klizno spojena sa elementom cevi 135. Daje položaj obrnut (tj. sa dužom projekcijom 116' na vrhu), bočna površina 135b bi skliznula izvan kraće projekcije 114' što ne bi bilo poželjno.

Kao što je prethodno objašnjeno, dužina nosača 102, 103 (a samim tim i elementa cevi 130, 135) je selektivno sečena tako da nosač ili element cevi može da se upari sa projekcijama osovinske ploče 110, 111. Kao što je očigledno iz proreza prikazanih na Slikama 2 i 3, raspored proreza 120, 131 na nosačima 102, 103 i 130 element cevi su strateški nagnuti jedan od drugog tako su da dva suprotna ležišta susednih proreza 120 međusobno usklađeni kao što je objašnjeno. Prema poželjnom izvođenju, razmak između proreza 120 duž iste uzdužne osovine je lOOmm, a dužina svakog proreza je odabrana tako da može da se koristi kao indikatior za sečenje nosača 102, 103 ili elementa cevi 130, 135 tako da ovi budu podesni za povezivanje sa osovinskom pločom 110, 111. Kao što je očigledno sa Slike 6, svaki kraj proreza 120, kao što je prikazano korišćenjem strelica BB i CC, služi kao indikator za sečenje elementa cevi 130, 135 i kad se iseče, razmak između parova ležišta 128 od odsečene ivice je pogodan za uparivanje sa projekcijama 114, 116, 114', 116' osovinske ploče 110, 111. Ovo omogućava značajnu prednost budući da duži element cevi (ili čak nosači) mogu da se poruče i korisnik tada seče elemente cevi do veličine koja odgovara spoju. Ukoliko su poručeni nosači prekratki za potporu zida (ili ako su greškom poručeni), korisnik može da poruči duže elemente cevi da budu adekvatno isečeni prema određenom projektu. Ovo omogućava korisnicima veliku fleksibilnost sistema nosećeg elementa.

Pri upotrebi, nosači 102,103 se instaliraju tako što se prvo instalira uzdužni nosač 102. Uzdužni nosač 102 se instalira tako što se ubacuje u osovinsku ploču 110 bilo nosaču 102, 103 ili elementu cevi 130, 135. U zavisnosti od visine zida kome treba potpora, obično, dužina uzdužnog nosača 102 je odabrana da bude nominalno kraća od visine uzdužnog razmaka u koji nosač treba da se uklopi a razliku kompenzuje element cevi 130 kako bi obezbedio da se kombinacija elementa cevi 130 i nosača 2 prostire od donje potporne površine 9 do gornje potporne površine 8 (koristeći Sliku 1 kao primer).

Kao prvo, osovinska ploča 110 je prvo povezana sa jednim krajem elementa cevi 130 na način koji je objašnjen ranije. Kao drugo, element cevi 130 sa gornjom osovinskom pločom 110 povezan je ubačen u gornji kraj šupljine uzdužnog nosača 102. Zatim, donji kraj uzdužnog nosača 102 je direktno povezan sa donjom osovinskom pločom 110 na način koji je ranije objašnjen. Kada se nosač 102 podigne u ispravni položaj, pričvršćivači se sprovode kroz rupe (nije prikazano) na donjoj ploči 110 da se obezbedi ploča 110 (i tako donji kraj uzdužnog nosača 102) za donju potporu 9. U zavisnosti od prostora, element cevi 130 je povučen iz uzdužnog nosača dok gornja osovinska ploča 110 dodirne gornju potporu 8. Očigledno je daje dužina elementa cevi 130 izabrana tako da kada gornja osovinska ploča 110 dodirne gornju potporu 8, deo elementa cevi 130 ostaje ubačen u nosač 102. Ponovo se koriste pričvršćivači kako bi se prikačila gornja osovinska ploča 110 fiksno za gornju potporu 8 i na taj način zadržala uzdužne nosače 102 u ispravnom položaju.

Nakon što se se uzdužni nosač 102 instalira, zid 1 je izgrađen i spojni elementi 7 su montirani u odgovarajućim intervalima (tipično svakih 300 do 400mm uzdužno) kako bi se spojili sa prorezima 120 na bočnoj površini uzdužnog nosača 102 tako daje rebrasti odeljak 23 mehanički zaključan za zid 1 rebrastim odeljkom 23 postavljenim između slojeva cigli koji je obezbeđen cementnim malterom između slojeva. Kada su donji delovi 4, 5 konstruisani do nivoa gde se zahteva poprečni nosač 103, završava se poslednji sloj cigli osim dve zadnje cigle susedne uzdužnom nosaču 102. Bočna ploča 111 je ubačena na kraj poprečnog nosača 103 koji treba da se poveže sa uzdužnim nosačem 102 dok je drugi kraj ubačen sa osovinskom pločom 110 budući daje drugi kraj povezan sa bočnom nosećom strukturom kao što je stub. Osovinska ploča 110 je slično pričvršćena stubu kao što je objašnjeno, dok su spojne ušice 117 u bočnoj ploči 111 ubačene u proreze 120 susednog uzdužnog nosača 102 kako bi se montirao poprečni nosač 103 na poslednji sloj cigli. Svaki kraj cigle je tada položen. Nastavak izgradnje zida 1 iznad poprečnog nosača 103 se nastavlja izgradnjom zidnog dela 6 iznad poprečnog nosača 103, sa sponama 7 koje su ubačene duž bočne površine 102a, 102b nosača 102 i/ili bočne površine 130a, 130b elementa cevi 130 prema odgovarajućim intervalima kako bi se spojili između susednog sloja cigli da bi se spojio zidni deo 6 za uzdužni nosač 102.

Trebalo bi da je očigledno da se spojni elementi 7 mogu slično da spoje sa prorezima 120 na bočnoj površini 103a poprečnih nosača 103 (i elementa cevi 135) kako bi se spojili između susednih slojeva cigli dok je zidni deo 6 u izgradnji.

Iz navedenog primera može da se zaključi da se element cevi 130, 135 koristi kako bi izdužio praktičnu dužinu nosača 102, 103. Primetiće se da element cevi 130, 135 ne treba u potpunosti da se ubaci u svaki odgovarajući nosač 102, 103 što omogućuje nosačima 102, 103 da potpore delove zida koji su duži od dužine nosača 102, 103. Ono što je neophodno za deo elementa cevi 130, 135 jeste da se održava unutar nosača 102, 103 i minimalno angažovanje traženog dela koji se zahteva za svaki sklop nosača je izračunat na osnovu geometrije razmatranja utovara.

Stoga, predloženo izvođenje ima prednost da obezbeđuje sistem nosećeg elementa u kojem dužina nosača 102, 103 ne mora posebno da se proizvodi za svako izvođenje.

Slika 8 prikazuje fleksibilnost sistema nosećeg elementa 100 predloženog izvođenja predmetnog pronalaska za potporu različitih zidnih struktura 150 sa betonskim stubovima 160. Trebalo bi da se napomene daje sistem 100 opisan u pojednostavljenom obliku bez proreza 120, osovinske ploče 110 ili elemenata cevi 130 u cilju lakšeg prikazivanja fleksibilnosti sistema.

Isto tako treba da bude jasno da nosači 102, 103 mogu da budu drugačijeg oblika od sklopa pravougaone kutije kao što je prikazano na ugaono oblikovanom tupouglom nosaču 152. Kada se nosač 102 ugradi kao zadnji ili čvorni nosač 153, predlaže se da se koristi ugaona ploča 154 koja je varijacija osovinske ploče 110 i primera koji je prikazan na Slici 9 i sadrži prikaze iz različitihu uglova. Projekcije 155, 156 su slične po obliku i konfiguraciji projekcija 114, 116 osovinske ploče 110, premda projekcije 155, 156 mogu da budu iste veličine. Isto tako, ne postoji potreba za korišćenjem pričvršćivača, ali ploča 154 je savijena na kraju 157 kako je prikazano na Slici 9 koja funkcioniše kao pričvršćivač. Ugaona osovinska ploča 154 se koristi pri ugradnji zadnjeg nosača 153 da potpori zidni odeljak 158 kao što je savijeni kraj 157 naslonjen na slobodnu stranu površine nosača 153 kako ukazuje strelica DD na Slici 8.

Slika 11 je prikaz odozgo varijacije 160 bočne ploče 111. Izborna bočna ploča 160 ima projekcije 161, 162 i pričvršćivače 163, 164 koji su slični po konstrukciji kao projekcije 114', 116' i pričvršćivači 118', 119' bočne ploče 111. Izborna bočna ploča 160 isto tako sadrži spojne ušice 165 formirane sa zadnje strane obezbeđujući istu funkciju kao i spojne ušice 117 bočne ploče 111. Isto tako, trebalo bi daje jasno (upoređujući Sliku 11 i prikaz C Slike 7) daje razlika u tome da su izborna ploča 160, projekcije 161, 162 izvan centra ploče 160. Ovaj izbor je posebno koristan za potporu nosećeg odeljka zida koji nisu u ravni i čiji primer je prikazan na Slici 12 (nosači 102, 103 su prikazani u pojednostavljenom obliku radi lakšeg objašnjenja). Kao što je ilustrovano, jedna strana površine uzdužnog nosača 102 se koristi za potporu prvog zidnog odeljka 170 a druga strana površine uzdužnog nosača 102 je uređena za potporu drugod zidnog odeljka (nije prikazano kako bi se prikazao uzdužni nosač 103). Isto tako, prvi i drugi zidni odeljci su nagnuti jedan od drugog i time, ploča 160 može da se koristi za povezivanje sa poprečnim nosačem, 103 sa uzdužnim nosčem 102 a ipak da se sprovede funkcija potpore drugog zidnog odeljka. Trebalo bi daje jasno da relativni položaji projekcija 161, 162 i spojnih ušica 165 mogu da se prilagode kako bi odgovarli različitim primenama.

Slika 14 prikazuje drugu primenu izborne bočne ploče 160. Kako je ilustrovano kao prikaz plana, jedan deo površine 102f uzdužnog nosača 102" se koristi za potporu prvog zidnog odeljka 170' a druga strana površine 102g uzdužnog nosača 102" je uređena za potporu drugog zidnog odeljka (nije prikazano kako bi se prikazao uzdužni nosač 103). Međutim, širina bočne površine 102g ne podudara se sa širinom poprečnog nosača 103" kao što se može videti sa slike i time, ukoliko je poprečni pričvršćivač 103" montiran na uzdužni nosač 102" sa bočnom osovinskom pločom 111 Slike 7, bočna površina 103h poprečnog nosača 103" neće biti zaklonjena bočnom površinom 102". Shodno tome, korišćenjem izborne bočne ploče 160, bi se ublažio navedeni problem, tako da posle pripajanja poprečnog nosača 103 bude nagnut od centralne ose uzdužnog nosača 102 ali omogućuje da se bočne površine 103h zaklanjaju sa bočnom pločom 102h uzdužnog nosača 102".

Opisano izvođenje ne treba da se izgradi kao ograničenje. Na primer, u predviđenom izvođenju, samo dve od četiri strane površine nosača 102, 103 i elemenata cevi 130, 135 sadrže proreze 120. Ovo nije neophodno tako da druge dve strane mogu isto tako da se uvrste sa prorezima 120 kako bi se i druge dve površine mogle isto tako koristiti kao noseći zid u zavisnosti od primene. Veličina i dimenzije uzdužnih i poprečnih nosača 102, 103 nemaju potrebe da budu iste iako je ovako prikazano u predmetnom izvođenju. U zavisnosti od toga na koji zid se odnosi potpora, veličina i dimenzija nosača 102, 103 može da varira što se da videti sa Slike 8. Shodno tome, iako opisano izvođenje oslikava proreze uređene duž dve paralelne osovine, biće očigledno da više proreza uređenih duž narednih osovina (koje ne moraju da budu paralelne) može da se obezbedi u zavisnosti od veličine bočne površine nosača ili elementa cevi.

Predloženo izvođenje prikazuje poprečni nosač 103 kako se montira na bočnu površinu 102a uzdužnog nosača 102 ali poprečni nosač 103 isto tako može da se montira na element cevi 130 budući da element cevi 130 isto tako sadrži proreze 120 da se pripoji zadnjim spojnim ušicama 117 bočne osovinske ploče 111, premda obično, proprečni nosač 103 je verovatnije da će biti montiran za uzdužni nosač 102 nego za cev 130.

U predloženom izvođenju, osovinska ploča 110 je selektivno povezana za nosač 102, 103 ili element cevi 130, 135 ali osovinska ploča 110 može da se prilagodi da bude slobodno povezana samo sa elementom cevi 130, 135. Ovo pruža prednost brže proizvodnje budući da svaki deo može da se proizvodi zasebno, ali ne i fleksibilnost mogućnosti da se poveže direktno sa nosačem. Kada se nosač koristi u uzdužnoj oprijentaciji, donji kraj može onda da bude povezan za konvencionalnu osovinsku ploču, iako ovo nije preporučljivo. Dalje, element cevi 130 može da bude konfigurisan tako da može da se ubaci samo najednom kraju uzdužnog i/ili poprečnog nosača 102,103 iako je preporučljivo za element cevi da može da bude selektivno ubačen na bilo koji kraj.

Svakako, osovinska ploča 110 može da se prilagodi da može da se poveže samo za nosač.

Predloženo izvođenje prikazuje element cevi 130, 135 koji može da se ubaci i da se prihvati od strane nosača 102, 103. Međutim, ovo nije neophodno tako da su predočeni i drugi slobodni priključci (pr. nosač je prihvatljiv u okviru cevi).

Dalje, osovinska ploča 110 sadrži dve kratke i dve duge projekcije ali je predočeno da je samo po jedna dovoljna, premda uparivanje sa ležištima nosača ili elementa cevi ne bi bilo toliko dobro koliko da se koriste parovi projekcija. Orijentacija usklađenih parova ležišta 126, 128 proreza 120, 120', 120" je okrenuta ka unutrašnjoj strani jedan prema drugome. Međutim, predočeno je da parovi proreza mogu isto tako da budu okrenuti ka spolja (u istom pravcu kao i otvori proreza) ali je očigledno da spojne ušice parova projekcija 114, 116 moraju adekvatno da se modifikuju. Isto tako, u opisanom izvođenju, parovi ležišta 126, 128 su usklađeno prikazani ali ovo nije od najveće važnosti budući da je predočeno da parovi ležišta 126, 128 mogu isto tako da budu nagnuti jedan od drugog i projekcije 114, 116 bi onda morale adekvatno da se modifikuju (tj. jedan par projekcija bi mogao da bude viši od drugog).

Četiri spojne ušice 117 su prikazane na bočnim pločama 111, 160 ali bi trebalo da se razume da manje/više spojne ušice mogu da se obezbede u zavisnosti od dimenzija bočnih površina (i konfiguracije proreza 120) uzdužnog nosača 102 na koje se kače bočne ploče 111, 160.

Pošto su osovinske ploče 110 povezane za element cevi 130, 135 ili nosač 102, 103, osovinska ploča 110 može da se fiksira bilo kojim odgovarajućim sredstvom.

Pošto je sad u potpunosti opisan pronalazak, trebalo bi da bude očigledno prosečnom stručnjaku iz stanja tehnike da mogu da se primene mnoge modifikacije a da se time ne naruši oblast tehnike predmetnog pronalaska.

Claims (25)

1. Konstrukcija nosećeg elementa (100) sadrži produžni noseći element (102, 103) praktične dužine, i produžni element pripojnog dela (130, 135) napravljen da se spoji sa jednim krajem produžnog nosećeg elementa (102, 103) kako bi produžio praktičnu dužinu tog elementa; i osovinsku ploču (110) koja uključuje sredstva za spajanje (114, 116, 114', 116') za slobodno povezivanje sa produžnim nosećim elementom (102, 103) ili produžćnim elementom spojnog dela (130, 135); naznačeno time što, produžni noseći element (102, 103) sadrži proreze (120, 120', 120") na dva suprotna bočna zida (102a, 102b, 103a, 103b) produžnog nosećeg elementa (102, 103), svaki prorez (120, 120', 120") sadrži dva ležišta (122, 123), i produžni element spojnog dela (130, 135) sadrži spojne delove proreza (131) na dva suprotna bočna zida (130a, 130b, 135a, 135b) produžnog elementa spojnog dela (130, 135), svaki spojni deo proreza (131) uključujući dva ležišta (133, 134); gde spojevi (114, 116, 114', 116') uključuju projekcije (114, 116, 114', 116') uređene da selektivno pripoje najmanje jedno ležište (122, 123) proreza (120, 120', 120") ili najmanje jedno ležište (133, 134) spojnih delova proreza (131).

2. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 1, gde produžni noseći element (102, 103) i produžni element spojnog dela (130, 135) svaki ima bočni zid (102a, 102b, 103a, 103b, 130a, 130b, 135a, 135b) prilagođen da bude postavljen na uporedni kraj zida (4, 5, 6) da bude noseći, u upotrebi.

3. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 2, gde svaki bočni zid (102a, 102b, 103a, 103b, 130a, 130b, 135a, 135b) produžnog nosećeg elementa (102, 103) i produžnog elementa spojnog dela (130, 135) uključuje proreze (120, 120', 120") i spojni deo proreza (131), odnosno, koji dozvoljavaju spojnom elementu (7, 7') da bude montiran na bočnom zidu, spojni element (7, 7') koji ima deo (23) koji je projektovan iz bočnog zida (102a, 102b, 103a, 103b, 130a, 130b, 135a, 135b) kako bi se spojio sa zidom (4, 5, 6) da bude noseći.

4. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 3, gde su prorezi (120, 120', 120") i spojni delovi proreza (131) postavljeni na diskretnim položajima duž bočnih zidova (102a, 102b, 103a, 103b, 130a, 130b, 135a, 135b) produžnog elementa (102, 103) i produžnog elementa spojnog dela (130, 135), odnosno, tako da ovakav položaj spojnih elemenata (7, 7') može da se prilagodi.

5. Konstrukcija nosećeg elementa prema jednom od patentnih zahteva 3 ili 4, gde su prorezi (120, 120', 120") napravljeni za sve četiri strane (102a, 102b, 103a, 103b) produžnog nosećeg elementa (102, 103).

6. Konstrukcija nosećeg elementa prema bilo kom od patentnih zahteva 3, 4 i 5, gde su spojni delovi proreza (131) postavljeni na sve četiri strane (130a, 130b) produžnog elementa spojnog dela (130, 135).

7. Konstrukcija nosećeg elementa prema bilo kom od patentnih zahteva od 1 do 6 gde su prorezi (120, 120', 120") i spojni delovi proreza (131) produženi i sadrže otvor (121, 121', 132) koji se prostire u prvobitnom pravcu suštinski normalno na uzdužni pravac proreza (120, 120', 120").

8. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 7, gde su prorezi (120, 120', 120") i pripojni delovi proreza (131) uređeni duž najmanje dve suštinski paralelne ose duž uzdužne ose produžnog nosećeg elementa (102, 103) i produžnog elementa spojnog dela (130, 135), odnosno, sa otvorima (121,121', 132) proreza (120, 120', 120") i spojnih delova proreza (131) duž jedne navedene osovine koja je okrenuta u pravcu suprotno od otvora (121, 121', 132) proreza (120, 120', 120") i spojnih delova proreza (131) duž druge navedene osovine, pravci oba otvora (121, 121', 132) uređene suštinski normalno na uzdužnu osu izduženog nosećeg elementa (102,103) i produžnog elementa spojnog dela (130, 135).

9. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 8, gde navedeni prorez (120,120',120", 131) sadrži dva ležišta (122,123,122", 123', 133, 134) pružajući se u pravcu suprotnom od pravca otvora (121,121', 132) navedenog proreza (120,120',120", 131).

10. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnim zahtevima 8 ili 9 gde je, navedeni prorez (120,120',120", 131) duž jedne osovine nagnut od uporednog proreza (120,120',120", 131) duž druge osovine tako da otvori (121,121', 132) proreza (120,120',120", 131) nisu u ravni jedan sa drugim.

11. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 10, gde je pomenuto ležište (122,123, 133) navedenog proreza (120, 131) u ravni sa ležištem (123',122", 134) uporednog proreza (120', 120", 131).

12. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 11, gde je položaj svakog proreza (120,120',120", 131) iskorišćen kao indikator za selektivno sečenje produžnog nosećeg elementa (102,103) produžnog elementa spojnog dela (130, 135) do željene dužine.

13. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 12, gde je produžni noseći element (102,103) ili produžni element spojnog dela (130, 135) isečen u skladu sa indikatorom za sečenje, uporedna ležišta (123,122", 122,123', 133, 134) susednih proreza (120,120',120", 131) su uređena da budu spojiva sredstvima za povezivanje (114,116,114<*>,116') osovinske ploče (110).

14. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 13, gde su projekcije (114,116,114',116') sredstva za povezivanje uređene da spoje odgovarajuća uporedna ležišta (123,122", 122,123', 133, 134).

15. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnim zahtevima 1 ili 14, gde su projekcije (114,116,114',116') pod uglom kako bi se postavili generalno u obliku latiničnog slova L.

16. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnim zahtevima 14 ili 15, gde se projekcije (114,116,114<%>116') sastoje iz dva para projekcija, od kojih je jedan par (116,116') duži nego drugi par (114,114').

17. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 16, gde je jedan par projekcija (116,116') uređen kako bi se povezao sa jedne strane površine (102b) produžnog nosećeg elementa (102) ili produžnog elementa spojnog dela (130, 135) i drugi par projekcija (114,114') uređen kako bi se povezao sa suprotne strane navedene površine (102a) produžnog nosećeg elementa (102) ili produžnog elementa spojnog dela (130, 135), zasebno.

18. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 17, gde osnovni deo (110) uključuje pričvršćivače (118a, 118b, 119a, 119b) uređene tako da su naslonjeni na bočnu površinu (102a, 102b, 103a, 103b, 130a, 130b, 135a, 135b) produžnog nosećeg elementa (102, 103) ili produžnog elementa spojnog dela (130, 135) kako bi se ograničilo kretanje po jednoj dužini.

19. Konstrukcija nosećeg elementa prema bilo kom od navedenih patentnih zahteva, gde je osovinska ploča (110) uređena da se spoji sa nosećom strukturom (8, 9).

20. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 19, gde osovinska ploča (110) ima savijenu ivicu (157).

21. Konstrukcija nosećeg elementa prema bilo kom od patentnih zahteva od 1 do 18, gde je osovinska ploča (110) uređena da se spoji sa navedenim produžnim nosećim elementom (102, 103) ili produžnim elementom spojnog dela (130, 135).

22. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 21, gde osovinska ploča (110) sadrži odeljak za kačenje (117, 165) kako bi se zakačila za bočni zid izduženog nosećeg elementa (102, 103) ili produžnog elementa spojnog dela (130, 135).

23. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 22, gde odeljak za kačenje uključuje spojne ušice (117, 165).

24. Konstrukcija nosećeg elementa prema bilo kom od navedenih patentnih zahteva, gde produžni element spojnog dela (130, 135) može da se spoji na oba kraja produžnog nosećeg elementa (102, 103).

25. Konstrukcija nosećeg elementa prema patentnom zahtevu 8, gde se navedeni prorez (120, 120', 120", 131) sastoji iz dva ležišta (122, 123, 122", 123', 133, 134) koja se prostiru istom dužinom kao i otvori (121, 121', 132) navedenog proreza (120, 120', 120", 131).