RS56582B1 - Mehanizam za zabravljivanje i okretni mehanizam za noseći stub ograde - Google Patents

Description

OBLAST

Oblast se pre svega odnosi na noseće stubove, kombinovane panele ograde i noseće stubove, kao i delove koji se koriste sa sigurnosnim ogradama ili sigurnosnim barijerama i slično.

OSNOVNI PODACI

Izgradnja modernih višespratnih objekata često zahteva postavljanje privremenih barijera duž ivica objekta na svakom spratu pre izgradnje spoljnih zidova ili spoljnih zidnih obloga. Barijerama se obezbeđuje sigurnost građevinskih radnika, kao i sigurnost prolaznika, jer se sprečava da građevinski materijali i šut budu oduvani ili na drugi način padnu na zemlju tokom izgradnje. U idealnom slučaju, pomenute barijere bi trebalo da mogu da izdrže unapred utvrđeno opterećenje, trebalo bi da su lake za instalaciju i lake za demontažu. Prilikom izgradnje visokih višespratnih objekata, sigurnosne barijere se obično premeštaju sa sprata na sprat kako se podižu spoljni zidovi. Uobičajeno je da su barijere pričvršćene između betonskih ili drvenih podnih sistema i plafonskih sistema koji se nalaze direktno iznad njih.

Drugi su predlagali širok spektar različitih nosećih stubova i drugih komponenti za upotrebu sa sigurnosnim barijerama i sigurnosnim ogradama. Od nosećih stubova koji se trenutno koriste za držanje sigurnosnih barijera na gradilištima višespratnica, mnogi pate od brojnih nedostataka i ograničenja. Na primer, trenutno raspoloživi noseći stubovi mogu biti teški za instalaciju, skupi za proizvodnju, mogu se lako, namerno ili slučajno, otključavati ili premeštati ili se ne mogu lako ukloniti i preneti na druge spratove za potrebe ponovne ugradnje. Trenutno raspoložive sigurnosne barijere ili sigurnosne ograde obično zahtevaju i da se susedni paneli ograde povezuju žicom ili povezuju jedan sa drugim pomoću, na primer, slabih, nezgrapnih ili neefikasnih spojnica ili pričvrsnih mehanizama. Postoji neprekidna potreba za unapređenjem nosećih stubova i komponenata koje se koriste sa sigurnosnim barijerama ili sigurnosnim ogradama.

JP H 083421 se odnosi na noseći stub u skladu sa preambulom zahteva 1. WO 2007/016785 se odnosi na mehanizam za zabravljivanje i mehanizam podizanja za noseći stub sigurnosne ograde.

REZIME

S jedne strane dat je noseći stub, u skladu sa zahtevom 1, za odvojivo pričvršćivanje između plafonske i podne konstrukcije.

Takođe je dat panel ograde, koji nije deo izuma, sa integrisanim nosećim stubom, noseći stub za odvojivo pričvršćivanje između plafonske i podne konstrukcije, panel ograde koji poseduje ram, pomenuti noseći stub koji sadrži prvi izduženi element teleskopski uvučen barem oko dela drugog izduženog elementa, pomenuti drugi izduženi element koji sačinjava barem deo rama pomenutog panela ograde.

Dalje, data je kombinacija nosećeg stuba i panela ograde u skladu sa zahtevom 13.

Takođe je data brava ograde, koja nije deo izuma, kojom se odvojivo pričvršćuje panel ograde za susedni panel ograde ili drugu konstrukciju, brava ograde koju čine centralno kućište koje klizno prelazi preko strukturnog elementa panela ograde; i, najmanje jedan krak pričvršćen za pomenuto centralno kućište, tako orijentisano da je podužna osa tog kraka pretežno paralelna sa podužnom osom pomenutog centralnog kućišta, pri čemu krak ima slobodan kraj koji se može odvojivo pričvrstiti na susedni panel ograde ili drugi objekat.

Dalje je data brava ograde, koja nije deo izuma, za odvojivo pričvršćivanje prvog panela ograde za susedni, drugi panel ograde, brava ograde koju čini centralno kućište koje klizno prelazi preko strukturnog elementa prvog panela ograde; i par krakova koji su pričvršćeni za centralno kućište i orijentisani tako da je podužna osa tih krakova uglavnom paralelna sa podužnom osom pomenutog centralnog kućišta, a svaki krak poseduje slobodan kraj, pri čemu su slobodni krajevi postavljeni jedan nasuprot drugog, a barem jedan slobodan kraj se može odvojivo pričvrstiti za susedni panel ograde ili drugi objekat.

KRATAK OPIS CRTEŽA

Radi boljeg razumevanja sada će na primerima biti opisani prateći crteži na kojima su dati prikazi ovog izuma, pri čemu:

Slika 1 je prikaz nosećeg stuba sa spoljne strane, u skladu sa zahtevom 1, koji je prikazan pričvršćen za ram sigurnosne barijere.

Slika 1a je uvećani prikaz preseka nosećeg stuba sa Slike 1 gledano sa zadnje strane.

Slike 2a i 2b sadrže uvećan detaljni podužni presek nosećeg stuba sa Slike 1.

Slika 3 je veoma slična Slici 1, s tim da je alat za zabravljivanje postavljen u noseći stub za potrebe aktivacije.

Slika 3a je uvećan detaljan podužni presek sa zadnje strane nosećeg stuba prikazanog na Slici 3.

Slika 4a i 4b sadrže uvećan detaljni podužni presek nosećeg stuba prikazanog na Slici 3a.

Slika 5 je veoma slična Slici 3, s tim što je noseći stub izvučen tako da je gornji kraj u kontaktu sa plafonskom konstrukcijom objekta.

Slika 5a je uvećan detaljan podužni presek sa zadnje strane nosećeg stuba prikazanog na Slici 5.

Slike 6a i 6b su uvećani detaljni podužni preseci nosećeg stuba prikazanog na Slici 5a.

Slika 7 je slična kao Slika 5 s tim da je alat za zabravljivanje aktiviran kako bi se noseći stub zaključao u mestu.

Slika 7a je uvećan detaljni podužni presek gledano sa zadnje strane na noseći stub prikazan na Slici 7. Slike 8a i 8b su uvećan detaljni podužni presek nosećeg stuba prikazanog na Slici 7a.

Slika 9 je veoma slična Slici 7, s tim da je noseći stub u zaključanom položaju, a alat za zaključavanje je umetnut kako bi se stub otključao i demontirao.

Slika 9a je uvećan, detaljni podužni presek nosećeg stuba koji je prikazan na Slici 9.

Slika 9b je uvećan, detaljan prikazan mehanizma za zaključavanje prikazanog na Slici 9a.

Slika 10 je veoma slična Slici 9 s tim što je alat za zabravljivanje rotiran kako bi se započeo proces otključavanja mehanizma za zabravljivanje nosećeg stuba.

Slika 10a je uvećan detaljni podužni presek nosećeg stuba prikazanog na Slici 10.

Slika 10b je uvećan detaljan prikaz mehanizma za zaključavanje prikazanog na Slici 10.

Slika 11 je reprezentativni prikaz nosećeg stuba, u skladu sa rešenjem izuma, koji se pruža između podne i plafonske konstrukcije sa reprezentativnom sigurnosnom barijerom u horizontalnom položaju.

Slika 12 je reprezentativni prikaz sigurnosne barijere, koja nije deo izuma, u pretežno vertikalnom položaju sa nosećim stubom, u skladu sa rešenjem izuma, pričvršćenim na podužni element rama i sa sigurnosnom barijerom pričvršćenom za drugu sigurnosnu barijeru pomoću brave ograde, koja nije deo izuma.

Slika 12a je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 12.

Slika 12b je veoma slična Slici 12a s tim što se brava ograde vertikalne sigurnosne barijere leži u ulošku brave ograde na horizontalnoj sigurnosnoj barijeri.

Slika 13 je pogled veoma sličan Slici 12 s tim da je noseći stub postavljen na suprotni podužni element rama vertikalno orijentisane sigurnosne barijere.

Slika 13a je uvećani prikaz dela „A“ sa Slike 13.

Slika 13b je prikaz sličan Slici 13a s tim da je brava ograde na vertikalno orijentisanoj sigurnosnoj barijeri postavljena u uložak brave ograde na horizontalno orijentisanoj sigurnosnoj barijeri.

Slika 14 prikazuje jednu specifičnu orijentaciju sigurnosne barijere i nosećih stubova.

Slika 15 prikazuje alterantivnu orijentaciju sigurnosne barijere i nosećih stubova.

Slika 16 prikazuje druge orijentacije sigurnosne barijere i nosećeg stuba.

Slika 17 predstavlja druge orijentacije sigurnosne barijere i nosećeg stuba.

Slika 18 prikazuje primer orijentacije sigurnosnih barijera, koje nisu deo izuma i nosećih stubova s tim da su barijere orijentisane i uzdužno i horizontalno.

Slika 19 prikazuje druge orijentacije sigurnosnih barijera, koje nisu deo izuma, i nosećih stubova.

Slika 20 je pogled odozgo na alternativno rešenja brave ograde, koja nije deo izuma, koja je prikazana na Slici 12.

Slika 21 je prikaz odozgo sa suprotne strane koja je prikazana na Slici 20.

Slika 22 je prednji bočni prikaz u ravni brave ograde prikazane na Slici 20.

Slika 23 je zadnji bočni prikaz u ravni brave ograde prikazane na Slici 20.

Slika 24 je bočni prostorni prikaz sigurnosne barijere sa primenom brave ograde sa Slike 20.

Slika 25 je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 24.

Slika 26 prikazuje bravu ograde sa Slike 20 prilikom prvobitnog postavljanja na sigurnosnu barijeru.

Slika 27 je slična Slici 24 s tim da je brava ograde, koja nije deo izuma, postavljena kao strukturni element sigurnosne barijere.

Slika 28 je uvećani prikaz dela „A“ sa Slike 27.

Slika 29 sledi Sliku 28 s tim da je brava ograde bočno povučena duž strukturnog elementa sigurnosne barijere.

Slika 30 je prikaz sličan Slici 27 s tim da je brava ograde povučena ka suprotnom kraju strukturnog elementa sigurnosne barijere.

Slika 31 je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 30.

Slika 32 sledi Sliku 31 gde je brava ograde zarotirana oko strukturnog elementa kako bi prošla kroz graničnik na strukturnom elementu.

Slika 33 je veoma slična Slici 31 s tim da je brava ograde provučena kroz graničnik na strukturnom elementu.

Slika 34 sledi Sliku 33 s tim da je brava ograde povučena do kraja strukturnog elementa.

Slika 35 sledi Sliku 34 s tim da je brava ograde zarotirana oko strukturnog elementa za oko 90 stepeni. Slika 36 je veoma slična Slici 18 i sadrži bravu ograde sa Slike 20, s tim da je brava postavljena tako da je sigurnosna barijera pričvršćena za susednu sigurnosnu barijeru.

Slika 37 je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 36.

Slika 38 sledi Sliku 37 s tim da je noseći stub susedne sigurnosne barijere prihvatio deo brave ograde. Slika 39 prikazuje bravu ograde na suprotnom kraju strukturnog elementa prikazanog na Slici 38, kako prihvata noseći stub susedne sigurnosne barijere.

Slika 40 je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 39.

Slika 41 je prikaz koji sledi nakon Slike 40 s tim da je deo susedne sigurnosne barijere ulegao u deo brave ograde.

Slika 42 prikazuje alternativno rešenje brave ograde, koja nije deo izuma, koje podrazumeva korišćenje odstojnika za koji se pričvršćuje brava ograde.

Slika 43 je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 42.

Slika 44 je veoma slična Slici 43 s tim što je odstojnik obuhvatio graničnik na strukturnom elementu. Slika 45 sledi Sliku 44 i na njoj je odstojnik rotiran i prošao kroz graničnik.

Slika 46 prikazuje pričvršćivanje odstojnika na odgovarajućem mestu pomoću imbus ključa.

Slika 47 prikazuje tri sigurnosne barijere koje su vertikalno orijentisane, pri čemu su na strukturnom elementu svake od njih montirane brave ograde sa Slike 20 i koje imaju odstojnik postavljen između brave ograde i graničnika na strukturnom elementu.

Slika 48 je uvećan detaljan prikaz dela „A“ sa Slike 47.

Slika 49 je bočni prikaz alternativnog rešenja nosećeg stuba sa Slike 10, pri čemu je noseći stub pričvršćen za sigurnosnu barijeru.

Slika 50 je uvećan bočni poprečni presek nosećeg stuba sa Slike 49, pri čemu je stub neodređene dužine. Slika 51a je bočni prostorni prikaz podužnog preseka nosećeg stuba sa Slike 50 u zaključanom položaju. Slika 51b je bočni prostorni prikaz podužnog preseka iz suprotnog pravca od onog koji je prikazan na Slici 51a.

Slika 52a je bočni prostorni prikaz podužnog preseka nosećeg stuba prikazanog na Slici 50 u otključanom položaju.

Slika 52b je bočni prostorni prikaz podužnog preseka nosećeg stuba iz suprotnog pravca od onog koji je prikazan na Slici 52a.

Slika 53 je bočni poprečni presek nosećeg stuba sa Slike 50 prikazanog u zaključanom položaju.

Slika 54 je bočni pooprečni presek nosećeg stuba sa Slike 50 u otključanom položaju.

Slika 55a je prostorni prikaz podužnog preseka sa zadnje strane donjeg dela nosećeg stuba prikazanog na Slici 50 u zaključanom položaju.

Slika 55b je bočni poprečni prikaz donjeg dela nosećeg stuba prikazanog na slici 55a.

Slika 55c je prikaz sličan Slici 55a s tim da je aktivacioni mehanizam aktiviran i noseći stub je u otključanom položaju.

Slika 55d je prikaz sličan Slici 55b s tim da je aktivacioni mehanizam aktiviran, a noseći stub je u otključanom položaju.

Slika 56a je prostorni prikaz podužnog preseka sa zadnje strane nosećeg stuba prikazanog na Slici 50 u otključanom položaju i sa umetnutim alatom za otključavanje.

Slika 56b je prikaz sličan Slici 56a ali je reč o prostornom prikazu sa prednje strane.

OPIS

Ovaj izum može biti u više različitih oblika. Specifikacije i crteži dati u nastavku opisuju i prikazuju neke od specifičnih oblika.

Na priloženim crtežima prikazana su rešenja na kojima je noseći stub uglavnom obeležavan brojem 1. Noseći stub 1 je osmišljen pre svega za odvojivo pričvršćivanje između plafonske konstrukcije 2 i podne konstrukcije 3. Oni koji imaju dubinsko razumevanje rešenja shvatiće da plafonska konstrukcije 2 i podna konstrukcija 3 mogu biti bilo koja vrsta krute ili relativno krute konstrukcije i da to ne mora obavezno biti plafon ili pod. To znači da se podrazumeva da noseći stub 1 može biti montiran horizontalno ili pod uglom između dva zida ili druge dve krute ili polukrute konstrukcije ili površine.

Noseći stub 1 se pre svega sastoji od prvog i drugog izduženog elementa koji su označeni sa 4, odnosno 5. Jedan od izduženih elemenata 4 i 5 se može teleskopski navući oko drugog. Na prikazanom rešenju, prvi izduženi element 4 se teleskopski navlači oko drugog izduženog elementa 5. Kod drugih rešenja situacija može biti drugačija. Prvi izduženi element 4 može takođe biti teleskopski navučen samo oko dela drugog izduženog elementa (na primer, oko gornjeg kraja drugog izduženog elementa). Noseći stub 1 još sadrži i prvi element za kontakt sa konstrukcijom ili plafonom 6 koji se nalazi na gornjem kraju 7 prvog izduženog elementa 4 i drugog elementa za kontakt sa konstrukcijom ili podom 8 koji se nalazi na donjem kraju 9 drugog izduženog elementa 5. Opruga 10 usmerava element za kontakt sa plafonom 8 u smeru dalje od gornjeg kraja 7 prvog izduženog elementa 4. Na prikazanom rešenju, opruga 10 je spiralna opruga, međutim mogu se koristiti i druge vrste opruga, kao i elastične i opružne podloške. Da bi se element za kontakt sa plafonom usmerio dalje od gornjeg kraja prvog izduženog elementa, jedan kraj opruge 10 oslanja se na prvu iglu ili noseći element 11 koji se nalazi unutar prvog izduženog elementa 4, a suprotni kraj opruge 10 oslanja se, direktno ili indirektno, na element za kontakt sa plafonom 6. Na rešenju je prikazana prva igla ili noseći element 11 koji se sastoji od podloške ili pločice 12 pričvršćene za rukavac 13 koji je pričvršćen za gornji kraj prvog izduženog elementa pomoću igle 14 koja se pruža unutar rukavca i kroz spoljnu površinu prvog izduženog elementa. Donji kraj opruge 10 se dakle oslanja na podlošku ili pločicu 12, koja je čvrsto pričvršćena za spoljnu površinu prvog izduženog elementa 4. Na priloženim crtežima, gornji kraj opruge 10 oslanja se na umetak 15, koji se oslanja na i prenosi silu opruge na element za kontakt sa plafonom 6. Kao što je poznato, element za kontakt sa plafonom 6 može imati klešta, zaoštrenu ivicu ili nazubljene površine kako bi se poboljšala njegova sposobnost da se pričvrsti za plafon ili drugu površinu. Što se tiče slika 2a i 2b, noseći stub još poseduje i bravu 16 koja ima otključan i zaključan položaj. Kada je brava 16 u zaključanom položaju ona drži oprugu 10 u zbijenom stanju. Kada je brava 16 u otključanom položaju, brava otpušta oprugu iz zbijenog stanja i dozvoljava joj da svojom silom usmerava element za kontakt sa plafonom, na prethodno opisan način. Jedan oblik brave 16 je prikazan na priloženim crtežima i opisan u nastavku. Brava se podjednako može koristi i na raznim drugim strukturama.

Brava 16 sadrži šipku 17, za koju se na priloženim crtežima vidi da se sastoji od gornje šipke 18 i spone 19. Kao što će biti pokazano dobrim razumevanjem funkcije i strukture o kojima je dalje reč, poželjno je da spona 19 bude manje kruta od gornje šipke i omogućava ograničen stepen horizontalnog odstupanja i izmeštanja.

Gornja šipka 18 prolazi kroz centar opruge 10 i pričvršćena je za element za kontakt sa plafonom 6. Donji kraj spone 19 je pričvršćen za kućište brave 20. Noseći stub sadrži još i ležište brave 21 koji je u odvojivom kontaktu sa kućištem brave 20, koji pričvršćuje i zadržava bravu u zaključanom položaju sa oprugom 10 u zbijenom stanju. Kada kućište brave nije spojeno sa ležištem brave, brava 16 se vraća u otključan položaj što opruzi 10 omogućava da primeni silu na usmeravanje elementa za kontakt sa plafonom 6. Prema jednom od rešenja, ležište brave 21 je klin, kruto pričvršćen za prvi izduženi element 4, a kućište brave 21 sadrži uložak brave 22. Uložak brave 22 sastoji se iz žleba ili kanala koji je generalno oblika koji odgovara klinu 21, tako da kada klin uđe u žleb ili kanal brava ostaje u zaključanom položaju. Kada se kućište brave nije više oko klina 21, brava 16 se vraća u otključani položaj. Naravno, relativni položaj ležišta brave 21 i uloška brave 22 može da bude obrnut, tako da ležište predstavlja deo kućišta brave, a uložak čini deo izduženog elementa ili je pričvršćen za izduženi element 4. Može se koristi veliki broj različitih oblika ležišta i uložaka.

U skladu sa navedenom konstrukcijom, kada se brava 16 nalazi u zaključanom stanju, ona će pokretanjem gornje šipke 18 i spone 19, sabiti oprugu 10 i držati oprugu u zbijenom stanju kada je uložak brave 22 spojen sa ležištem brave 21. Očekuje se da za većinu namena opruga 10 bude opruga velike čvrstoće sa relativno visokom konstantnom potisnog napona (na primer, 30 KN, mada se mogu koristi i druge opruge). Takođe se očekuje da opseg kretanja opruge 10 u najvećem broju slučajeva bude plus ili minus 30 milimetara. Delovanje opruge visoke čvrstoće će omogućiti da opruga uspešno „ispali“ element za kontakt sa plafonom 6 u plafonsku konstrukciju 2. Jaka sila kojom se element za kontakt sa plafonom zabija u plafonsku konstrukciju omogućava da se stub 1 pričvrsti u mestu i takođe smanjuje potrebu za dodatnim kleštima ili sličnim elementima za poboljšano prianjanje.

Prema ovom rešenju, noseći stub 1 poseduje rezu 23 koja je operativno pričvršćena za prvi izduženi element 4. U rešenju izuma koje je predstavljeno na priloženim crtežima, reza 23 je okretno postavljena na klin 24 koji je kruto pričvršćen za prvi izduženi element 4. Kao što će kasnije biti detaljno objašnjeno, reza 23 omogućava teleskopsko kretanje prvog izduženog elementa 4 u odnosu na drugi izduženi element 5, kada se brava 16 nalazi u zaključanom položaju. Kada je brava 16 u otključanom položaju, reza 23 je u kontaktu sa drugim izduženim elementom 5 i sprečava teleskopsko kretanje dva izdužena elementa. Da bi rezi 23 bilo olakšano da se odupre teleskopskom kretnju dva izdužena elementa, poželjno je da površina reze koja je u kontaktu sa elementom 5 ima zaoštrenu ivicu 25. Spoljašnja površina prvog izduženog elementa 4 koja se nalazi uz zaoštrenu ivicu 25 se uklanja ili ima otvor ili urez tako da se prilikom rotacije reze oko klina 24 omogućava da zaoštrena ivica 25 dođe u kontakt sa spoljnom površinom drugog izduženog elementa 5. Kada je brava 16 otključana, a element za kontakt sa podom 8 postavljen uz pod ili drugu čvrstu konstrukciju, a element za kontakt sa plafonom 6 dodiruje plafon ili drugu krutu konstrukciju, opruga 10 gura prvi izduženi element 4 nadole primoravajući rezu 23 da se rotira i dovede zaoštrenu ivicu 25 u kontakt sa spoljnom površinom drugog izduženog elementa, usađujući se u drugi izduženi element i sprečavajući uzdužno pomeranje dva izdužena elementa. Delovanje opruge 10 (koja pokušava da pomeri element za kontakt sa plafonom nagore i prvi izduženi element 4 nadole) pojačava kontakt između zaoštrene ivice 25 i spoljašnje površine drugog izduženog elementa 5. Povlačenjem opruge 10 i pomeranjem brave 16 u zaključan položaj će se obustaviti sila koja potiskuje zaoštrenu ivicu ka drugom izduženom elementu 5, na taj način dozvoljavajući izduženim elementima da se teleskopski kreću jedan uz drugi.

Prema jednom od rešenja i prvi i drugi izduženi element su cevastog oblika sa šupljom unutrašnjošću. Što se tiče prvog izduženog elementa 4, dimenzije unutrašnjosti su tako projektovane da brava 16 i reza 23 mogu da budu smešteni u šupljoj unutrašnjosti. U većini slučajeva se takođe očekuje da i deo opruge 10, ako ne i cela opruga, kao i deo elementa za kontakt sa plafonom 6 takođe budu smešteni u šupljoj unutrašnjosti prvog izduženog elementa 4. U tom slučaju, za pomeranje brave iz zaključanog i otključanog položaja biće potrebno umetanje alata 26 u šuplju unutrašnjost prvog izduženog elementa 4. Rad sa alatom 26 je uopšteno prikazan na Slikama 3 do 10. Na Slici 3, noseći stub 1 je prikazan u nepostavljenom stanju, gde je opruga 10 zbijena, brava 16 se drži u zaključanom stanju pomoću ležišta brave 21 i uloška brave 22, a reza 23 nije u kontaktu sa drugim izduženim elementom 5, pa dva izdužena elementa mogu teleskopski da se kreću jedan duž drugog. Na Slikama 3, 3a, 4a, i 4b prikazan je alat 26 koji je umetnut u unutrašnjost prvog izduženog elementa 4, ali nije aktiviran. Brava je u zaključanom položaju, a opruga je spremna za „ispaljivanje“.

Na Slikama 5 i 5a prvi izduženi element 4 je pomeren nagore u odnosu na drugi izduženi element 5 pomoću hvataljke 26 i podiže se u vertikalnom smeru. Prvi izduženi element 4 se podiže sve dok element za kontakt sa plafonom 6 ne dodirne plafonsku konstrukciju, kada okretanje alata u smeru suprotnom od kazaljke na satu dovodi do toga da ključevi 27 na osovini alata počinju da se rotiraju i dolaze u dodir sa kućištem brave 20 i rezom. Kućište brave se gura od ležišta brave 21, dok se reza 23 blago rotira kako bi se zaoštrenoj ivici 25 omogućilo da dođe u kontakt sa spoljnom površinom drugog izduženog člana 5. Daljom rotacijom alata kućište brave se oslobađa iz ležišta brave i aktivira se (ispaljuje) opruga koja primenjuje pritisak na element za kontakt sa plafonom 6, što gura element ka plafonskoj konstrukciji. Istovremeno opruga gura element za kontakt sa plafonom 6 nagore, to stvara silu reakcije koja pokušava da gura prvi izduženi element 4 nadole, što pojačava pritisak zaoštrene ivice 25 na površinu drugog izduženog elementa 50. U tom trenutku (vidi Sliku 7, 8a i 8b), opruga je već „ispaljena“, element za kontakt sa plafonom 6 će biti zabijeni u plafonsku konstrukciju 2 i dva izdužena elementa će biti fiksirana u mestu jedan u odnosu na drugi delovanjem reze 23.

Za demontažu ili sklapanje nosećeg stuba potrebno je da se alat 26 ponovo postavi tako da osovina 28 uđe iznad kućišta brave 20 (vidi Slike 9a i 9b), pri čemu je donja osovina 29 postavljena između kućišta brave i reze 23. Rotiranje alata 26 dovodi do toga da gornja osovina 28 bude povučena nadole i (prema ovom rešenju) ka spolja, sve dok ležište brave 22 ne bude oko uloška brave 21, a brava još jednom ne vrati u zaključan položaj, a opruga 10 u sabijeno stanje. Pomeranje alata 26 na ovaj način takođe pomaže u okretanju reze 23, tako da ona više nije u kontaktu sa drugim izduženim elementom 5. Povlačenjem opruge 10 u zbijeno stanje omogućava se smanjenje pritiska na rezu 23. Kada se brava nalazi u zaključanom položaju, prvi i drugi izduženi elementi mogu slobodno da klize jedan duž drugog što omogućava da se prvi izduženi element 4 povučene nadole za potrebe rasklapanja i/ili transporta. Podrazumeva se da se osim upotrebe alata 26, mogu koristiti i drugi načini zaključavanja i otključavanja nosećeg stuba 1.

Noseći stub 1 može biti projektovan i koristiti se kao samostalni stub za koji se panel ograde ili sigurnosna barijera 30, koji nisu sastavni deo izuma, mogu pričvrstiti standardnim načinima (žicom, klinovima, zavrtnjima, sponama, itd.) kako bi se napravio deo sistema barijera (vidi Sliku 11). Pored toga, noseći stub 1 može biti sastavni deo panela ograde 30 koji se koristi isključivo za barijere. U ovom rešenju (vidi Slike 12 do 19) panel ograde 30 poseduje krut četvrtast ram 31 (sa gornjim, donjim i dva bočna dela), pri čemu se drugi izduženi element 5 nosećeg stuba 1 sastoji od jednog (ili barem dela jednog) elemenata rama panela ograde. To znači da drugi izduženi elementi ima dvostruku funkciju, jer predstavlja jedan od teleskopskih elemenata koji čine noseći stub 1, a istovremeno predstavlja čvrsti strukturni element panela ograde. U alternativnom rešenju, ram 31 može posedovati lateralne ili longitudinalne unutrašnje elemente, a prvi izduženi element nosećeg stuba može biti teleskopski navučen barem preko dela lateralnih ili longitudinalnih elemenata. Postavljanjem nosećeg stuba 1 između plafonske i podne konstrukcije i panel ograde će takođe biti postavljene na mestu. Dalje, kombinovanjem panela ograde sa integrisanim nosećim stubom bi moglo da predstavlja prednost u smislu troškova proizvodnje, kao i isporuke i skladištenja.

Podrazumeva se da postavljanje mnoštva takvih nosećih stubova i panela ograde u kombinaciji i jedan do drugog omogućava formiranje obimne sigurnosne barijere. Takođe se podrazumeva da će u mnogim slučajevima paneli ograde 30 biti četvrtastog oblika, ali da drugi izduženi element 5 može da predstavlja kraću ili dužu stranu četvrtastog rama. U zavisnosti od toga koji element rama čini drugi izduženi element 5, četvrtasti paneli ograde će biti pričvršćeni u smeru longitudinalne ose, bilo vertikalno ili horizontalno. Dalje, a kao što je prikazano na Slici 16, prema alternativnom rešenju, drugi izduženi element 5 može biti u obliku prečke koja se nalazi između srednjeg dela panela ograde 30 i nekog od spoljnih elemenata rama ograde.

Iako nije konkretno prikazano na priloženim crtežima, predviđeno je da noseći stub 1 može biti opremljen uređajem sa vizuelnim indikacijama koji će vizuelno upozoravati operatora o tome da li je ili ne opruga 10 u zbijenom ili opuštenom stanju. Na taj način operatoru će biti omogućeno da odmah proceni da li je noseći stub 1, kada je u kontaktu i sa plafonskom konstrukcijom 2 i podnom konstrukcijom 3, „bezbedan“, da je opruga „ispaljena“ i da reza 23 čvrsto drži dva izdužena elementa fiksirane jedan u odnosu na drugi.

Takođe se podrazumeva da je u rešenju prikazanom na slikama opruga 10 postavljena tako da gura element za kontakt sa plafonom 6 nagore ka plafonskoj konstrukciji 2. Prema alternativnom rešenju celokupna konstrukcija može u celosti, od jednog do drugog kraja, biti obrnuta, pri čemu opruga 10 gura element za kontakt sa podom 3 u podnu konstrukciju. Dakle, podrazumeva se u okviru sadašnjeg načina korišćenja, svako pominjanje plafona ili plafonskog elementa u izumu može tumačiti dovoljno široko da se pod plafonom podjednako podrazumeva i pod i druge čvrste konstrukcije. Upotrebom drugačijeg rasporeda šipki u unutrašnjosti prvog izduženog elementa 4 moguće je varirati položaj opruge 10 unutar prvog izduženog elementa.

S jedne strane izum dakle pruža robustan noseći stub koji se može koristiti kao samostalni stub ili u kombinaciji sa panelima ograde, kao što je opisano. Noseći stub poseduje efikasnu strukturu za zaključavanje koja omogućava da bude postavljen i pričvršćen u mestu između podne i plafonske konstrukcije ili između drugih čvrstih konstrukcija, bilo vertikalno, horizontalno ili pod nagibom. Budući da su operativni mehanizmi stuba smešteni u potpunosti u unutrašnjosti prvog izduženog elementa 4, praktično nema spoljnih delova koji se mogu polomiti ili oštetiti tokom transporta, nema spoljnih ručki koje se mogu polomiti ili za koje se mogu zakačiti drugi objekti, a struktura stub ne može da se menja, otključava ili rasklapa bez upotrebe specijalizovanog alata. Poslednja stavka može predstavljati naročitu prednost, budući da trenutno raspoloživi stubovi obično omogućavaju prolaznicima da uklone stub, otključaju mehanizam za zabravljivanje ili na drugi način ometaju ispravan rad stubova prostim povlačenjem spoljne ručke. Da bi se izbeglo neovlašćeno korišćenje i pristup, na mnogim trenutno dostupnim stubovima potrebno je postavljanje brava sa ključevima, što povećava složenost i troškove ugradnje sistema barijera. Na Slikama 12 do 19 su prikazane različite konfiguracije sigurnosnih barijera koje mogu biti napravljene upotrebom nosećih stubova 1 i panela ograde 30. U nekim slučajevima prednost može predstavljati uvođenje sredstva za povezivanje susednih panela ili povezivanje sa drugim susednim strukturama (npr. zid, stub i sl.) Jedno od takvih sredstava je prikazano na Slikama 12 i 13. Ovde, jedan od panela ograde je opremljen klliznom rezom ili bravom ograde 32 koja prelazi preko strukturnog elementa panela ograde i spaja se sa uloškom brave 33 na susednom panelu ograde kako bi se spojila dva panela. U slučaju na Slikama 12 i 13, vertikalno orijentisani panel se drži na mestu pomoću nosećeg stuba, kao što je prethodno opisano. Horizontalno orijentisani panel se preklapa sa vertikalnim panelom i za njega je pričvršćen pomoću klizne brave 32 koja uleže u uložak brave 33.

Na Slikama 20 do 48 prikazana je brava ograde za odvojivo pričvršćivanje panela ograde za susedni panel ograde ili drugu konstrukciju. Brava ograde se obeležava brojem 32 i predstavlja alternativno rešenje u odnosu na brave prikazane na Slikama 12 i 13. U rešenjima prikazanim na Slikama 20 do 48, brava ograde 32 se sastoji od centralnog kućišta 34, koji klizi preko strukturnog elementa 32 panela ograde 30 i barem jednog kraka. U ovom konkretnom rešenju, brava ograde poseduje prvi krak 25 i drugi krak 37. Kao što je sasvim jasno prikazano na Slikama 20 do 23, centralno kućište 34 je pretežno podužno postavljeni cevasti element sa šupljom unutrašnošću sa kracima 36 i 37 pričvršćenim za centralno kućište sa suprotnih strana, tako da leže u istoj ravni. Kraci 36 i 37 su po svojoj podužnoj osi orijentisani paralelno sa podužnom osom centralnog kućišta. Kraci 36 i 37 imaju slobodne krajeve, 38, odnosno 39, i fikisirani kraj, 30, odnosno 41, kojim su kraci pričvršćeni za centralni element 34. Kraci su na udaljenosti „d“ od centralnog kućišta 34 kako bi se omogućilo da slobodan kraj barem jednog kraka 36 i 37 bude umetnut ležište na susednom panelu ograde ili drugoj strukturi.

Poželjno bi bilo da šuplja unutrašnjost centralnog kućišta 34 bude takvih dimenzija da može da se postavi preko i klizi duž strukturnog elementa 35 panela ograde 30. Po jednom rešenju, centralno kućište ima izduženi žleb ili otvor 42 koji je povezan sa šupljinom centralnog kućišta.

Veličina ili dimenzije žleba 42 su takve da omogućavaju centralnom kućištu da bude odvojivo postavljen oko strukturnog elementa 35, tako da se strukturni element nalazi u unutrašnjosti centralnog kućišta.

Dimenzije poprečnog preseka šupljine centralnog kućišta 34 su još i takve da centralno kućište može da se rotira oko strukturnog elementa 35, tako da kraci 36 i 37 mogu da budu postavljena u željeni položaj. U alternativnom rešenju, ne postoji žleb na centralnom kućištu i centralno kućište je trajno, rotaciono, postavljeno preko strukturnog elementa 35.

Što se tiče Slika 20 do 23, koje su pomenute ranije, na prikazanom rešenju, brava ograde 32 poseduje dva kraka 36 i 37. U ovoj verziji brave ograde, slobodni krajevi, 38 i 39, krakova su usmereni u suprotnom pravcu, tako da brava ograde ima oblik slova Z. Podrazumeva se da se kod alternativnih rešenja može koristiti jedan krak (vidi Sliku 12) ili, dva slobodni krajevi krakova biti okrenuti u istom pravcu, tako da brava ima oblik slova E. U slučaju brave ograde prikazane na Slikama 20 do 23, drugi krak 37 je pretežno cevast, sa barem delimično šupljom unutrašnošću 43 koja omogućava da u krak bude postavljen pričvrsni element za susednog panela ograde ili druge konstrukcije. Dimenzije poprečnog preseka unutrašnjosti 43 su takve da je veći od dimenzija poprečnog preseka kraka 36, tako da krak 36 na prvoj bravi prvog panela ograde može da ulegne u unutrašnjost 43 kraka 37 na drugoj bravi ograde na drugom susednom panelu ograde, čime se dva panela ograde međusobno povezuju.

U nastavku će detaljno biti objašnjena funkcija i rad brave ograde 32 u skladu sa Slikama 24 do 48.

Na Slikama 24, 25 i 26, brava ograde 32 je prvo prikazana uz strukturni element 35, a zatim kako je postavljena preko strukturnog elementa preko žleba za poravnanje 42 na centralnom kućištu 34 sa strukturnim elementom koji omogućava postavljanje centralnog kućišta preko strukturnog elementa. Dalje, kada je brava ograde postavljena preko strukturnog elementa, brava može da klizi duž strukturnog elementa, po želji (Slike 27 do 29). U većini slučajeva se očekuje da će se izduženi žleb 42 nalaziti duž bočne strane centralnog kućišta 34.

Može biti poželjno da se formira strukturni broj 35 sa smanjenim prečnikom na jednom delu dužine kako bi se olakšalo naleganje izduženog žleba 42. Kada je centralno kućište postavljeno preko strukturnog elementa, brava ograde može da klizi po dužni strukturnog elementa do dela gde strukturni element ima šire spoljne dimenzije, tako da ne može da prođe kroz žleb 42. Takođe se sa priloženih slika vidi da kada su kraci 36 i 37 na suprotnim stranama centralnog kućišta i brava ograde rotirana tako da su kraci u istoj ravni sa panelom ograde, brava ograde 32 može da klizi po dužini strukturnog elementa 35 ne ometajući pojedinačne žice na panelu ograde.

Što se tiče Slika 30 do 35, jedan kraj strukturnog elementa 32 je poželjno opremiti oprugom 44 i graničnikom 45. Kada brava ograde 32 klizi ka graničniku 45, brava se rotira u potrebnoj meri kako bi se graničnik 45 poravnao sa žlebom 42, na taj način omogućavajući bravi ograde da prođe preko graničnika. Kada brava ograde pređe preko graničnika kontrolno telo se rotira tako da graničnik više nije poravnat sa žlebom 42. U tom trenutku opruga 44 će usmeravati centralno kućište 34 ka graničniku 45, a centralno kućište će biti zadržano između opruge i graničnika. Podrazumeva se da će suprotni krajevi opruge 44 u većini slučajeva biti oslonjeni o deo rama ograde. Kraci 36 i 37 mogu da se rotiraju tako da budu usmereni u položaju koji im omogućava da budu postavljeni u ležište brave ograde na susednom panelu ograde, kao što je prikazano na Slikama 36 do 41. Na ovim Slikama prikazane su različite konfiguracije i primene brave ograde 32 pri čemu su kraci brave ograde postavljena u šupljoj unutrašnjosti teleskopskog izduženog elementa nosećeg stuba koji je pričvršćen za bočnu stranu panela ograde ili u jedan od strukturnih elemenata rama panela ograde.

Na slikama 42 do 48 prikazana je brava ograde 32 upotrebljena uz odstojnik 47 koji se nalazi između centralnog kućišta 34 i graničnika 45. Poželjno je da odstojnik ima izduženi žleb 48 sličan žlebu 42 koji omogućava odstojniku da bude postavljen preko strukturnog elementa 35, a takođe omogućava da se odstojnik kliza po dužini strukturnog elementa preko graničnika 45. Kada pređe preko graničnika 45, odstojnik 47 može da se rotira, tako da graničnik više nije poravnat sa žlebom 48. Opruga 44 će u tom trenutku biti naslonjena na centralno kućište 34, koje će zbog toga biti usmereno uz kraj odstojnika 37.

Centralno kućište će moći da se rotira u oba smera bez potrebe da žleb 42 bude poravnat sa graničnikom 45 zahvaljujući intervenciji odstojnika 47. Da bi se sprečilo vrtenje ili okretanje odstojnika 47 oko strukturnog elementa 35 i nenamernog povlačenja preko graničnika 45, u jednom rešenju odstojnik poseduje i pričvrsni vijak 49 koji može da se okrene pomoću imbus ključa 50 kako bi se odstojnik pričvrstio za strukturni element.

Kao što je prikazano pre svega na Slikama 46 do 48, slobodan kraj 38 prvog kraci 36 može da poseduje urez 51 koji je postavljen oko spoljne površine elementa rama 52 susednog panela ograde kako bi se međusobno povezala dva susedna panela ograde.

Kraj centralnog kućišta 34 koji se nalazi uz graničnik 45 može posedovati spoj za graničnik ili urez 46 koji služi da se „zaključa“ brava ograde 32 u položaju pri čemu njena kraci ostaju uglavnom u istoj ravni sa panelom ograde. To može biti korisno za zadržavanje brave ograde 32 u položaju u kom su kraci pretežno u istoj ravni sa panelom ograde prilikom transporta. To znači da kada su kraci pretežno u istoj ravni sa panelom ograde, paneli ograde mogu biti jednostavnije transportovani, a ne postoji mogućnost da se kraci zapetljaju sa drugim panelima ograde ili drugim objektima. Da bi se brava ograde iz skladišnog ili transportnog položaja (gde su kraci pretežno u istoj ravni sa panelom ograde) prebacila u aktivan položaj (gde su kraci pretežno normalna na panel ograde) potrebno je prosto uhvatiti bravu ograde i primeniti dovoljnu rotacionu silu kako bi se prevazišla sila opruge 44 i omogućilo centralnom kućištu da se zarotira sve dok urez 46 ne bude van graničnika 45.

Stoga se podrazumeva da brava ograde 32 predstavlja nov i efikasan mehanizam pomoću kojih se panel ograde pričvršćuje za susedni panel ograde ili drugu strukturu. Brava može biti trajno montirana na panel ograde tako da se panel i brava zajedno transportuju ili koriste u kombinaciji ili, alternativno, brava može biti pričvršćena za panel ograde kada to zahteva trenutna situacija. Jedinstvena struktura krakova brave ograde omogućava međusobno povezivanje panela ograde na bezbroj različitih načina i ispunjavanje potreba mnogih različitih namena. Sposobnost krakova brave ograde da prihvate i pričvrste spoljni deo elementa rama susednog panela ograde, unutrašnjost šupljeg cevasto elementa rama na susednom panelu ograde, krak druge brave ograde na susednom panelu ograde i izduženi klizni cevasti element nosećeg stuba montiranog na susednom panelu ograde daju bravi ograde 32 značajnu fleksibilnost u smislu načina na koji se može koristiti.

Na Slikama 49 do 56 prikazana su druga rešenja za noseći stub prikazan na Slikama 1 do 10. I dok je opšta funkcija nosećeg stuba na Slikama 49 do 56 i ona na Slikama 1 do 10 praktično ista, napravljene su pojedine izmene u rešenju koje je prikazano na kasnijim Slikama. Na rešenju sa Slike 50, reza 23 poseduje prstenasti element 53, nasuprot zaoštrenoj ivici 25 reze iz prethodno opisanog rešenja. Što se konkretno tiče Slika 52a, 52b, 53 i 54, prstenasti element 53 je okretno montiran na prvi izduženi element preko klina reze 24 i poželjno je da ima unutrašnji otvor koji je pretežno četvrtastog oblika i nešto veći od spoljnjeg poprečnog preseka drugog izduženog elementa. Barem deo prstenastog elementa 42 se nalazi spolja od prvog izduženog elementa 4, tako da prstenasti element može da klizi barem oko dela spoljnje površine drugog izduženog elementa 5. Kada se prstenasti element nalazi oko drugog izduženog elementa, dva izdužena elementa će biti međusobno teleskopski pričvršćena. U ovom rešenju reza 23 sadrži još oprugu reze 54 koja se oslanja na prstenasti element 53 i prvi izduženi element 4 kako bi se prstenasti element usmeravao na taj način da izazove kontakt sa spoljnom površinom drugog izduženog elementa. Kao što je prikazano na priloženim slikama, opruga reze 54 dovodi do toga da spoljni kraj ili strana 55 prstenastog elementa budu okrenuti nagore, u odnosu na klin reze 24. Kako se spoljni kraj 55 prstenastog elementa 53 pomera nagore, njegov unutrašnji ili suprotan kraj ili strana 56 (koji je smešten uz klin reze 24) se okreće tako da njegova donja ivica 57 bude u kontaktu sa spoljnom površinom drugog izduženog elementa 5. Podrazumeva se da težina prvog izduženog elementa 4 pokazuje tendenciju da gura klin reze 24 nadole, što dovodi do toga da donja ivica 57 hvata ili dodiruje spoljnu površinu drugog izduženog elementa.

Takođe se podrazumeva da što je veća sila koja deluje nadole na unutrašnjem kraju ili ivici prstenastog elementa, to je jači kontakt između prstenastog elementa i spoljne površine drugog izduženog elementa. U tom smislu, funkcionalnost reze 23 je pretežno ekvivalentna rešenju koje je prikazano na Slikama 1 do 10. Konkretno, podrazumeva se da će kada se brava 16 nalazi u otključanom položaju, sa oprugom 10 koja gura element za kontakt sa plafonom 6 ka plafonskoj konstrukciji, postojati jača tendencija da prvi izduženi element (i klin reze 24) bude guran u smeru nadole prema drugom izduženom elementu. Efekat ovog poboljšanog kontakta ili sile prianjanja između prstenastog elementa i drugog izduženog elementa, viši je od onog koji bi bio ostvaren samo težinom prvog izduženog elementa koji deluje u smeru nadole.

Upotreba nosećeg stuba prikazanog na Slikama 49 do 56 će prvobitno zahtevati teleskopsko izvlačenje prvog izduženog elementa 4 duž drugog izduženog elementa 5 kako bi element za kontakt sa plafonom 6 došao u kontakt sa plafonskom konstrukcijom, dok je element za kontakt sa podom 4 dodiruje podnu konstrukciju. Ovo početno „podešavanje“ stuba zahteva samo primenu ručne sile (na primer, upotrebom prsta ili palca) na spoljni kraj ili spoljni deo prstenastog elementa kako bi se nadjačala sila opruge reze 54 i prstenasti element 53 postavio u približno normalan položaj na drugi izduženi element. Kada se prstenasti element nalazi u tom položaju on može slobodno da klizi po spoljnoj površini drugog izduženog elementa, što omogućava da se produže izvlačenjem sve dok element za kontakt sa plafonom 6 ne dođe u kontakt sa plafonskom konstrukcijom. U tom trenutku puštanje spoljnjeg kraja 55 prstenastog elementa dovodi do toga da opruga reze rotira kraj 55 nagore, pri čemu donja ivica 57 unutrašnjeg kraja 56 dolazi u kontakt sa spoljnom površinom drugog izduženog elementa i sprečava kretanje prvog izduženog elementa nadole. Stoga, pomeranje brave iz zaključanog u otključani položaj će dovesti do toga da opruga 10 „gura“ plafonski element 6 nagore i ka plafonskoj konstrukciji, što će delovati kao sila koja nadole deluje na prvi izduženi element. Ta sila će se prenositi sa prvog izduženog elementa preko klina reze 24, do unutrašnjeg kraja 56 prstenastog elementa, izazivajući poboljšano prianjanje prstenastog elementa na spoljnu površinu drugog izduženog elementa. Po želji, donja ivica 57 prstenastog elementa može biti nazubljena ili zaoštrena čime bi se dalje poboljšala sposobnost kontakta sa spoljnom površinom drugog izduženog elementa. Pored toga, unutrašnja površina 58 spoljnjeg kraja 55 prstenastog elementa može imati zarubljenu ivicu kako bi se omogućilo spoljnjem kraju da se što je više moguće podigne, čime se povećava upadni ugao donje ivice 57 na površinu drugog izduženog elementa.

Struktura brave u rešenju prikazanom na Slikama 49 do 56 je pretežno ista kao kod rešenja prikazanog na Slikama 1 do 10. Međutim,rešenje sa Slika 49 do 56 sadrži ručno otključavanje ili aktivaciju 59 koji dozvoljava da se brava pomera iz zaključanog u otključani položaj bez obaveze korišćenja alata 26. Okidač 59 omogućava operatoru da ručno deluje na uložak brave što dovodi do toga da se uložak i ležište brave 21 razdvajaju, što omogućava kretanje brave iz zaključanog u otključani položaj i dovodi do „okidanja“ opruge 10. Podrazumeva se da se za funkcionisanje ručnog otključavanja ili aktiviranja 59 mogu koristiti različite strukture. Na priloženim crtežima (a naročito Slike 55a – 55d) aktivator se sastoji od krute ručke 60 koja, kada se brava nalazi u zaključanom položaji, leži u ravni koja je relativno bliska i smeštena pored spoljne površine prvog izduženog člana 4. Suprotni ili unutrašnji kraj 61 ručke uleže u unutrašnjost prvog izduženog elementa 4 i između unutrašnje površine prvog izduženog elementa i kućišta brave 20. Kada želite da otključate bravu, ručka 60 se hvata i rotira dalje od prvog izduženog elementa 4, što dovodi do toga da unutrašnji kraj 61 primenjuje silu na kućište brave što dovodi do deaktiviranja uloška i ležišta brave i „okidanja“ opruge 10. Ponovno postavljanje brave iz otključanog u zaključan položaj, prvo zahteva vraćanje ručnog otključavanja ili aktivatora 59 u položaj „zaključano“ (pri čemu se nalazi pored spoljne površine prvog kontaktnog elementa) i zatim upotrebu alata 26 kako bi se ponovo spojili uložak i ležište brave, na način koji je sličan prethodno opisanom kod rešenja na Slikama 1 do 10.

Podrazumeva se da su opisana poželjna rešenja izuma. Predmet zahteva ne treba da bude ograničen na poželjna rešenja koja su prikazan, već ih treba tumačiti u najširem mogućem smislu koji odgovara celokupnom opisu.

Claims (13)

ZAHTEVI

1. Noseći stub (1) za odvojivo pričvršćivanje između plafonske konstrukcije (2) i podne konstrukcije (3)

noseći stub sastoji se iz:

prvog (4) i drugog (5) izduženog elementa koji barem delimično uležu jedan u drugi, elementa za kontakt sa plafonom (6)

postavljenog na gornjem kraju prvog izduženog elementa (4) i element za kontakt sa podom koji je postavljen na donjem kraju pomenutog drugog izduženog elementa,

opruge (10)

koja usmerava element za kontakt sa plafonom u smeru suprotnom od pomenutog gornjeg kraja prvog izduženog elementa,

brave (16)

koja u zaključanom položaju održava oprugu u zbijenom stanju, a u otključanom položaju otpušta pomenutu oprugu iz zbijenog stanja i dozvoljava joj da primeni silu na element za kontakt sa plafonom gurajući pri tom taj element dalje od gornjeg kraja prvog izduženog elementa.

reze (23)

operativno pričvršćene za pomenuti prvi izduženi element, reza omogućava teleskopsko kretanje pomenutog prvog izduženog elementa u odnosu na drugi izduženi element kada se brava nalazi u zaključanom položaju, reza aktivira drugi izduženi element kada se brava nalazi u otključanom položaju i odupire se teleskopskom kretanju prvog izduženog uređaja u odnosu na drugi izduženi element, što podrazumeva da se pomenuta reza (23) okretno montira na prvi izduženi element, reza poseduje zaoštrenu ivicu (25), kada element za kontakt sa podom dođe u dodir sa podnom konstrukcijom uz bravu u otključanom položaju i opruga usmerava element za kontakt sa plafonom da ostvari kontakt sa plafonskom konstrukcijom, pomenuta zaoštrena ivica dolazi u kontakt sa drugim izduženim elementom kako bi ograničila kretanje prvog izduženog elementa u odnosu na drugi izduženi element.

2. Noseći stub iz zahteva 1 pri čemu je drugi izduženi element cevast element a jedan od izduženih elemenata, prvi ili drugi, može biti deo panela ograde (30).

3. Noseći stub kao iz zahteva 1 pri čemu brava poseduje šipku (17), element za kontakt sa plafonom fiksiran za prvi kraj šipke, opruga može biti spiralna opruga a šipka prolazi kroz tu oprugu.

4. Noseći stub kao iz zahteva 1 pri čemu je opruga spiralna sa jednim krajem koji leži na prvom klinu ili noseći element fiksiran za pomenuti prvi izduženi element i koji leži na suprotnom kraju na elementu za kontakt sa plafonom.

5. Noseći stub kao iz zahteva 1 pri čemu brava poseduje šipku (17), pomenuti element za kontakt plafonom je fiksiran za prvi kraj pomenute šipke, noseći stub ima ležište brave, ležište brave može da bude u odvojivom kontaktu sa bravom kako bi se ona privremeno zadržala u zaključanom položaju dok je opruga u zbijenom položaju, a brava se vraća u otključani položaja kada se brava odvoji od pomenutog ležišta brave.

6. Noseći stub kao u zahtevu 5 pri čemu brava poseduje uložak (22), ležište brave je u odvojivom kontaktu sa ležištem, a ležište ili uložak brave poseduju klin (21), a preostalo ležište ili uložak poseduje žleb ili kanal pretežno odgovarajućeg oblika, a kada klin ulegne u žleb ili kanal brava se zaključava, kada klin izađe iz žleba ili kanala brava je otključanom položaju.

7. Noseći stub kao u zahtevu 6 pri čemu ležište brave sadrži pomenuti klin, a uložak sadrži žleb ili kanal odgovarajućeg oblika.

8. Noseći stub kao u zahtevu 1 pri čemu je reza odvojena od površine drugog izduženog elementa kada je brava u zaključanom položaju.

9. Noseći stub kao u zahtevu 1 pri čemu reza poseduje prstenasti element (53), najmanje deo prstenastog elementa koji se nalazi sa spoljne strane prvog izduženog element i koji uleže najmanje delom na spoljnu stranu drugog izduženog elementa, kada je brava u otključanom položaju, opruga usmerava element za kontakt sa plafonom ka plafonskoj konstrukciju, prstenasti element dodiruje barem deo spoljašnjosti drugog izduženog elementa kako bi ograničio teleskopsko kretanje prvog izduženog dela u odnosu na drugi izduženi element.

10. Noseći stub kao u zahtev 9 pri čemu reza poseduje oprugu (54), opruga reze usmerava prstenasti element da ostvari kontakt sa barem delom spoljnje površine drugog izduženog elementa.

11. Noseći element kao u zahtevu 6 uz element za ručno otključavanje, kada je brava u zaključanom položaju upotrebom elementa za ručno otključavanje i primenom sile na uložak brave, uložak se odvaja od ležišta brave što dovodi do pomeranja brave iz zaključanog u otključan položaj.

12. Noseći stub kao u zahtevu 1 pri čemu je prvi izduženi element cevast za pretežno šupljom unutrašnošću, brava i barem deo reze su pretežno nalaze u šupljoj unutrašnjost prvog izduženog elementa, pomeranje brave iz zaključanog u otključan položaj zahteva umetanje alata (26) u šuplju unutrašnjost prvog izduženog člana.

13. U kombinaciji, noseći stub (1) iz zahteva 1 i panel ograde (30), prvi izduženi element teleskopski prima barem deo drugog izduženog elementa, drugi izduženi element predstavlja deo panela ograde tako da pričvršćuje noseći stub između plafonske i podne konstrukcije i dovodi do pričvršćivanja panela ograde između plafonske i podne konstrukcije.