RS56732B1 - Postupak i uređaj za treniranje bacanja - Google Patents

Description

Opis pronalaska

Oblast pronalaska

[0001] Predmetni pronalazak se generalno odnosi na postupak i uređaj za treniranje bacanja, npr. u oblasti košarke.

Stanje tehnike

[0002] Postoje brojni uređaji i pomoćna sredstva čiji je cilj povećanje tačnosti tokom košarkaške igre.

[0003] Prva grupa se odnosi na pomoć koja bi početniku trebala da učini shvatljivim (približi) "idealan" tok kretanja prilikom bacanja lopte. U načelu, ova pomagala se zasnivaju ili na podržavanju pravilan toka pokret ili na sprečavaju nepravilnog držanja. Ponavljanjem, igrač treba biti doveden do toga da kasnije automatski izvrši tačan pokret bez pomoći.

Uopšteno govoreći, ova pomoćna sredstva su pogodna za bacanja iz stojećeg položaja.

[0004] Druga grupa uključuje prepreke postavljene na terenu kako bi prisilile igrače da ih zaobiđu a zatim bace ili da skoče i bace.

[0005] S jedne strane u ovoj grupi postoje statične prepreke koje manje ili više stvarno u suštini simuliraju protivnika ili barem deo protivnika. Ova podgrupa takođe uključuje prepreke sa delimično podesivim delovima. Takva rešenja su poznata iz npr. FR 2708 474, US 5485 993A, US 5527 185A, US 5816 951A i US 2009/149281A.

[0006] Druga podgrupa se odnosi na slične prepreke koje, međutim, imaju pokretne delove tokom treninga, kao što su npr. pokretne ruke itd. Svrha ovih pokretnih delova je da protivnik postane još realniji i da dodatno otežava bacanje igrača. Neki primeri mogu se naći u sledećim referencama: US 3675 921A i CN 2920 331Y.

[0007] Na kraju, ova druga grupa takođe sadrži i apstraktnije prepreke sa istom svrhom, ali bez simuliranja ljudskog protivnika. Primeri su opisani u US patentima 4538 808A, US 2004/157 685A, US 2006/105863A, US 2007/010354A i US 2010/160093A.

[0008] Poznata rešenja uglavnom imaju nedostatke. Na primer, prva grupa pomoći se odnosi samo na bacanja iz stojećeg položaja i u principu je korisna samo za početnike. Rešenja druge grupe su takođe samo delimično korisna. Sa jedne strane ne prikazuju stvarnu prepreku, jer od igrača zahtevaju malo veštine da ih prevaziđu, čak i ako sadrže pokretne delove. Za igrače, relativno je lako predvideti kretanje prepreke i prema tome bez mnogo truda prilagoditi svoje kretanje.

[0009] Čak su i poznata rešenja druge grupe u osnovi korisna samo za određene grupe izvođača. Ili su posebno dizajnirana za početnike ili su samo delimično pogodni za iskusnog igrača ili nisu uopšte, ili su dizajnirani za iskusne igrače i ne mogu se koristiti za početnike.

[0010] Još jedan nedostatak mnogih rešenja je da su ona ograničeno pogodna za igrače različitih visina te je stoga potrebni više različitih uređaja za različite starosne grupe a i u zavisnosti od visine izvođača ili razvoja unutar starosne grupe.

[0011] Nedostatak kod mnogih poznatih rešenja druge grupe dodatno je utvrđen, a to je da rizik od povreda nije zanemarljiv, posebno kada se igrač odbija prilikom udaranja ili skakanja u odnosu na prepreku, zaglavi se na skeli prepreke ili se nakon skoka stopalom dočeka na okvir.

[0012] Još jedan nedostatak većine poznatih rešenja je taj što delimično utiču na igrača pri slobodnom bacanju, ali bez toga da to dovodi do prepoznatljivog efekta učenja.

[0013] Pored toga, otkriveno je da mnoga od ovih rešenja ne pružaju željeni napredak u samoj igri jer se ne bave stvarnim dešavanjima tokom igre, uprkos ponekad na izgled "realističnom" izgledu.

[0014] WO 2004/056427 obelodanjuje:

Postupak (pogledati "drugu pomoć za trening za košarku") za trening bacanja lopte, koja sadrži

postolje (27),

• noseću strukturu (23, 24, 25, 26) koja sadrži najmanje dva uzdužno međusobno vertikalna vodeća stuba (231, 26) i element (2321), gde su jedan kraj vodećeg stuba (26) na postolju (27) i distalni kraj drugog vodećeg stuba (231) postavljeni na elementu (2321),

• gornju površinu (21) pričvršćenu za jedan na element (2321) sa najmanje delimično providnim poklopcem polja za igru, posebno cilj bacanja, koja se sastoji od otvora (21) koji se može izvući (videti Sliku. "Pomoć poseduje fleksibilan i proširiv ekran 21"), jedan između fiksne, gornji i izvucivi, donji deo maske (21) koja se proteže okvir (vidi. "gornji deo ekrana 21 je montiran na najvišu konzolu 2321., dok je donji deo montiran na jednoj od ostalih konzola u 2322, ..., ili 232n, prvi, ..., ili ipak, po želji "i" pomoć poseduje fleksibilan i proširiv ekran 21 "),

• pri čemu se odstojni element (2321) odlaže na strani suprotnoj na bazni stranu vodeće strukture (231) tako da je gornja površina (21) postavljena na prvoj poziciji, tzv normalnom položaju, paralelno sa odstojnim elementom (2321).

Predmet pronalaska

[0015] Predmet predstavljenog pronalaska je stoga da se obezbedi rešenje koje omogućava efektivnu obuku košarkaša, kako za bacanje iz stojećeg položaja, tako i prilikom trčanja i skakanja tokom igre. Osim toga, rešenje treba da bude fleksibilno za različite starosne grupe, odnosno korisno i prema visinama i performansama.

Opis pronalaska

[0016] Ciljevi pronalaska se postižu putem uređaja za treniranje bacanja, koji sadrži

• postolje,

• noseću strukturu koja sadrži najmanje dva uzdužno podesiva vertikalna vodeća stuba i odstojni element, pri čemu je jedan kraj jednog od vodećih stubova postolje i distalni kraj drugog vodećeg stuba postavljen na odstojnom elementu,

• gornju površinu fiksiranu na odstojni element za barem delimično pokrivanje terena za igranje, posebno meta za bacanje, koja obuhvata podesivi otvor, rastegljiv ram koji je podesiv između fiksnog, gornjeg i proširenog donjeg kraja otvora;

pri čemu je odstojni element raspoređen na stranu nasuprot osnove postolja tako da je gornja površina raspoređena u prvom položaju, tzv. normalni položaj, pod pravim uglom na odstojni element i u tom položaju projekcione površine na dnu gornje površine i postolja se ne preklapaju, i gde, u normalnom položaju, nijedan deo gornje površine nije vertikalno iznad osnove. U jednostavnom otelotvorenju uređaja, postoji samo jedna (prva) pozicija ili orijentacija gornje površine prema ostatku uređaja. U takozvanoj normalnoj poziciji, gornja površina je stoga poravnana pod pravim uglom (normalno) do odstojnog elementa i pod pravim uglom (normalno) do dna u ravnini paralelnom sa dnom.

[0017] Predstavljeno rešenje zasnovano je na prepoznavanju da, za razliku od očigledne pretpostavke poznatih rešenja, prisustvo prepreke nije teškoća tokom igre, već "samo" razlog za stvarni problem.

[0018] Pravi problem tokom igre je da u praksi igrač ima malo vremena da cilja na metu (npr. na protivnike) pošto će možda morati da se koncentriše na bolje pozicionirane saigrače i, naravno, loptu. Ako bi igrač mogao da locira koš pre bacanja, šansa za postizanje cilja bi bila veća. Količina efektivnog vremena koja je potrebna da bi se postigla dovoljna ciljna tačnost zavisi od nivoa performansi ili iskustva igrača: što je igrač iskusniji, to je manje vremena potrebno za nišanjenje i bacanje u cilju pogađanja.

[0019] Uređaj koji je ovde prikazan, ili postupak koji je ovde opisan, omogućava da se odredi i ograniči tačno vreme za postizanje cilja tokom treninga, bar koliko se to odvija i tokom igre putem različitih faktora, kao što su prisustvo, položaj i stav protivnika ili saigrača, pozicija igrača unutar polja, vođenje lopte, itd. U zavisnosti od otelotvorenja, čak je moguće stvoriti uslove koji daleko prevazilaze nivo težine normalne igre.

[0020] Kako bi se postigao opisani efekat, aparat se postavlja na odgovarajuću lokaciju unutar igrališta na određenoj udaljenosti, npr. između 0,5 i 12 m, poželjno od 1 do 9 m, smešten ispred koša i podešen u zavisnosti od visine i iskustva igrača. Međutim, u pojedinačnim slučajevima, ovo rastojanje može biti veće ili manje, zavisno od svrhe obuke i iskustva igrača.

[0021] Instalacija i podešavanje uređaja su stoga veoma fleksibilni, pri čemu je cilj obuke poboljšanje tačnosti pogađanja mete pri bacanju iz stajaćeg položaja, trčanja i skakanja i postiže se pokrivanjem pogleda igrača ka košu tokom izvršavanja kretanja sa jedne strane, što dovodi do toga da igrač pogodi metu čak i ako je cilj otkriven kratko vreme, a igrač sa druge strane pokušava da proširi ovaj put višim skokom. U jednostavno rečeno, u principu, u zavisnosti od stepena težine, povećava se efektivna površina pokrivanja i time se smanjuje vreme za postizanje cilja.

[0022] Odstojni element se koristi za uklanjanje pokrivača sa postolja i vođica kako bi se smanjio rizik od povrede igrača koliko god je to moguće. Generalno, dužina odstojnog elementa je izabrana između 0,5 i 1,2 m, poželjno između 0,6 i 1,0 m. Odstojni element može biti ravan ili savijen. Po želji, odstojni element se takođe može sastojati od mnoštva međusobno podesivih delova, slično kao kod vodećeg elementa.

[0023] U jednostavnom otelotvorenju, kako je već pomenuto, gornja površina je fiksirana u ravni paralelno sa podom pod pravim uglom prema odstojnom elementu (prvi položaj, tj. tzv. normalni položaj). Poželjno, međutim, uređaj sadrži pre svega spojni element između odstojnog elementa i gornje površine za lateralno okretanje gornje površine u odnosu na pravac normalan na odstojni element prve pozicije (tj. u odnosu na normalan položaj), pa dopušta više položaja, tzv. rotirajuće položaje gornje površine. Takav spojni element, sa jedne strane, omogućava subjektivnu širinu gornje površine, tj. razlikuju se percipirana širina položaja igrača i, s druge strane, ako gornja površina ostaje ista u prostoru, po potrebi ili po želji bočno mijenja bazu uređaja. Bočno pomicanje postolja je važno ako se završavaju skokovi dok se pokreće na uređaju kako bi se smanjio rizik od povreda kada se pojavljuje na tlu daleko iza gornje površine. Poželjno, prvi zajednički element je konfigurisan tako da omogućava bočnu rotaciju gornje površine od najmanje 45°, poželjnije do 90° udesno i/ili levo u odnosu na normalni položaj.

[0024] U normalnom položaju, panel za proširivanje je postavljen vertikalno (normalno) u odnosu na pod. U drugom otelotvorenju, uređaj, pored ili kao alternativa prvom spojnom elementu, ima drugi spojni element između odstojnog elementa i rama za rastezanje. Ovaj drugi spojni element dozvoljava okretanje donjeg kraja panela unazad i/ili unapred, npr. za najmanje 10°, poželjno do 40° vertikalno prema pozadi i/ili prednjoj strane u drugim položajima. Ovakvo otelotvorenje omogućava treniranje bacanja lopte pomoću skokova unazad ili napred, kao što je to slučaj u praksi, npr. ispred odbrambenog igrača. Pored toga, ova podešavanja omogućavaju primanje i/ili vođenje lopte napred ili nazad, u zavisnosti od podešavanja, kako je to neophodno u međunarodnoj košarci kako bi efikasno sprečila intervenciju odbrambenog igrača.

[0025] Otvor gornje površine zadržava se u takvom slučaju pomoću drugog elementa šarke i rastegljivog okvira u ovom položaju ili okretnom položaju. Da bi se dodatno smanjio rizik od povreda, okvir za rastezanje je poželjno napravljen od lakog materijala koji je fleksibilno elastičan i/ili je uredno postavljen na uređaj.

[0026] Postolje postavljeno pozadi u odnosu na gornju površinu može da ispunjava jednu ili više uloga, na primer dve ili tri uloge, kako bi se olakšala promena na terenu. Poželjno, može se odrediti bar deo ovih uloga.

[0027] U jednostavnom obliku je postolje oblikovano tako da služi i kao protivteža za pomerenu gornju površinu kako bi se sprečilo prevrtanje uređaja, poželjno čak i kada igrač visi na gornjoj površini. U jednom otelotvorenju koje je lakše za transport ili za dalje stabilizovanje drugih otelotvorenja, postolje je dodatno opterećeno uklonjivim protivtegom, poželjno koji se može skinuti, šupljim protivtegom koji se može ispuniti. Ovakva šuplja protivteža se lako može prazna transportovati i može se npr. napuniti peskom ili vodom na licu mesta.

[0028] U cilju daljeg standardizovanja treninga, uređaj po mogućnosti ima graničnu šipku koja je postavljenja iznad otvora sa ove strane gornje površine (i otvora). S jedne strane, ove granične šipke služe da se igrač postavi što je više moguće na gornju površinu, a sa druge strane dozvoljava treneru da pouzdano proceni da li je igrač u stvari bacio loptu preko gornje površine. U sledećem otelotvorenju, ove ograničavajuće šipke mogu se takođe bočno pomaknuti prema redosledu, npr. da dodatno povećaju teškoće smanjivanjem udaljenosti između šipki.

[0029] Pogodni materijali za okvir i postolje su metali, npr. čelik ili aluminijum, (po potrebi (ojačani vlaknom)) plastika ili sintetičke smole, kao i drvo. Osim uobičajeno teških protivtegova, komponente uređaja trebaju biti što je moguće više lagane ali od stabilnih materijala. U poželjnom otelotvorenju, bar vodeći stubovi, odstojni element i postolje su bar delimično napravljeni od tvrdog i laganog materijala, poželjno sintetičke smole od ugljeničnih vlakana.

[0030] Najmanje dva vertikalna vodeća stuba omogućavaju postepeno ili inkrementalno podešavanje dužine čitavog stuba, odnosno visine gornje ivice gornje površine iznad zemlje. "Vertikalno" u smislu pronalaska znači da se vodeći stubovi podižu pod uglom prema dnu od oko 90° /- 20°. Ovi vodeći stubovi mogu se međusobno podesiti pomoću teleskopske vođice ili poželjno jedan pored drugog pomoću kliznog i/ili šinske vođice. Radi lakšeg podešavanja dužine poželjno je da uređaj ima držač ili ručku, npr. ostvaruje željenu poziciju pomoću brave.

[0031] Poželjno, uređaj je osmišljen tako da se najmanje dva vertikalna vodeća stuba mogu podesiti jedan uz drugi na takav način da je gornja ivica gornje površine na visini H1 između 1.5 i 3.0 m između 1.5 i 3.0 m postavljena iznad zemlje.

[0032] Maksimalna promenljiva dužina otvora je obično između 0,3 i 2,0 m, poželjno do 1,5 m, npr. između 400 i 1300 mm. Širina otvora obično se meri između 0,8 i 2,5 m, poželjno 1,2 do 2,0 m, npr.1,6 m. Otvor je poželjno napravljen od fleksibilnog i laganog materijala, npr. folije, tkani ili netkanog materijal, plastičnih, sintetičkih ili prirodnih vlakna ili mešavine ili kombinacije nekoliko ovakvih materijala.

[0033] U jednom otelotvorenju, otvor se može okrenuti oko osovine. Drugi načini za dobijanje otvora koji se mogu proširiti su prethodno sklopivi (slično kao kod Faltrollos-a) ili lamelama (slično žaluzinama). Panel može biti jednobojna ili može imati različite štampane površine. Na primer, Horizontalne linije ili gradacije boja mogu dozvoliti igraču da se bolje proceni njegova visina skokova. Takođe, otvor može imati različite motive (na primer, područja sa vrlo visokim kontrastom razdvojenim područjima) koja imaju za cilj iritaciju igrača i time dodatno poboljšavaju efekat njegovog treninga.

[0034] Za zaštitu otvora tokom transporta ili prilikom postavljanja nakon treninga, gornja površina poželjno ima kontejner u kojem je otvor raspoređen u uvučenom ili umotanom stanju.

[0035] U sledećem otelotvorenju, podešavanja mogu biti delimično ili u potpunosti podržana pomoću motora ili čak automatizovana, npr. pomoću električnih inicijatora koji mogu podesiti visinu gornje ivice gornje površine H1 i/ili visine otvora ili visine H2 prema različitim kriterijumima (npr. visina i iskustvo igrača, tip bacanja itd.). Ova automatizacija se može obezbediti putem elektronske kontrole, tako da se može programirati serija relevantnih parametara igrača, a zatim se svaki može pratiti, npr. pritiskom na dugme ili putem provere identiteta (RFID, otisak prsta, itd.).

[0036] Dalji aspekt pronalaska se odnosi na upotrebu uređaja kao što je ovde opisano u cilju treniranja bacanja, posebno za poboljšanje tačnosti ciljanja u košarkaškoj igri. Treba napomenuti da se ovde prikazani uređaj može koristiti i za druge sportove u kojima je važna tačnost pod pritiskom vremena.

[0037] Dalji aspekat pronalaska se odnosi na iskustva u poboljšavanju postizanja cilja igrača prilikom bacanja lopte, posebno kod košarke, koji se sastoji od narednih koraka:

• Postavljanje uređaja kao što je ovde opisano unutar košarkaškog terena na udaljenosti d ispred košarkaškog obruča,

• Podešavanje visine H1 gornje ivice gornje površine podešavanjem vodećih stubova jednih prema drugima,

• Podešavanje visine H2 donje ivice gornje površine putem izvlačenja ili odmotavanja otvora i podešavanja podesivog rastegljivog okvira

pri čemu su rastojanje d ispred košarkaškog obruča, visina H1 gornje ivice i visina H2 donje ivice gornje površine 2 izabrane tako da gornja površina barem delimično pokriva pogled na igrača ispred ili ispred uređaja ka košarkaškom obruču i samo se u kratkom vremenskom periodu t1 oslobađa tokom skoka igrača ispred uređaja.

[0038] Ovde prezentovan postupak omogućava da se ograniči vreme u cilju ograničenja kako tokom treninga, tako i tokom igre zbog različitih faktora kao što su prisustvo, položaj i držanje protivnika ili saigrača, pozicija igrača u polju, vođenje lopte, itd. Pored toga, čak je moguće stvaranje uslova koji daleko premašuju nivo težine u normalnoj igri.

[0039] Druga prednost postupka je to što je promenom podešavanja moguće ne samo da se utiče na period t1 vidljivosti cilja, već i na period t2 tokom kojeg je cilj skriven. Period t1 (vidljiv cilj) omogućava igraču da cilja na metu kako bi je pogodio. On sam može uticati na ovaj period t1 (ograničeno) skačući više. Kroz ponavljanje, igrač ne samo da poboljšava svoju tačnost sa kratkom detekcijom mete, već i svoju veštinu skakanja. Period t2 (skriven cilj), s druge strane, prisiljava igrača da zapamti položaj cilja ili da ga pogodi u odnosu na svoj položaj. Što bolje to može učiniti i što je veća pokrivenost između stvarnog i predviđenog cilja, to će biti bolji osećaj njegovog bacanja i pogađanja, to je manji period t1. To znači da, od dva podjednaka bacača u jednoj istoj situaciji u igri, onaj koji ima veću kvotu pogađanja taj trenira ovim postupkom, jer se bolje trenira sa malim raspoloživim periodom t1 zbog obuke.

[0040] Gore navedeni period t1 je obično između 0,1 sekundi za iskusne igrače i 2,5 sekunde za početnike u zavisnosti od iskustva igrača i udaljenosti do cilja. Navedeni period t2 je obično najmanje 1, poželjno najmanje 2 sekunde, u zavisnosti od iskustva igrača i udaljenosti do odredišta.

[0041] Međutim, najvažnija prednost ovog postupka treniranja (i uređaja prema pronalasku) je da je podjednako pogodna za igrače svih starosnih grupa, svih dimenzija tela i svih nivoa sposobnosti, samo jednostavnim i brzim postavljanjem i podešavanjem uređaja. Takođe, sve važne varijante igre, kao što je bacanje iz stojećeg položaja, prilikom trčanja, u skoku, čak i u otežanim uslovima blizu uređaja su izvodljive. Ni za podešavanje i prilagođavanje uređaja, ni za obuku nije potrebna druga osoba: nezavistan trening je lako moguć.

Kratak opis Slika

[0042] Dalji detalji i prednosti pronalaska mogu se videti iz sledećeg detaljnog opisa mogućih otelotvorenja pronalaska s pozivom na prateće Slike. One prikazuju:

Slika 1 je prikaz spreda jednog otelotvorenja uređaja prema pronalasku,

Slika 2 je prikaz sa strane prema otelotvorenju na Slici 1,

Slika 3 je prikaz sa strane kao na Slici 2, samo sa produženim podešavanjem otvora,

1

Slika 4 je prikaz sa strane kao na Slici 3, sa zadnjim podešenim otvorima, Slika 5 predstavlja pogled na planove otelotvorenja kao na Slici 1, samo sa bočno podešenom gornjom površinom, i

Slika 6 je prikaz sa strane kao na Slici 2, samo sa povećanim podešavanjem gornje površine.

[0043] Dalji detalji i prednosti pronalaska mogu se uzeti iz sledećeg detaljnog opisa mogućih otelotvorenja pronalaska s obzirom na priložene slike.

Opis jednog ili više otelotvorenja pronalaska

[0044] Uređaj prikazan na slikama radi ilustracije pronalaska, sastoji se u načelu od tri najvažnija glavna dela:

1. Gornja površina

[0045] Gornja površina 2 je poželjno ploča 20 koja se može rotirati (obezbeđena sa dve granične šipke 21, 22 sa desne i leve strane), pri čemu se veličina površine može vertikalno podešavati neprekidnim izvlačenjem (npr. između 400 i 1200 mm) uz pomoć jednog - na strukturi 3 fiksnog teleskopa 23 (rastegljivi okvir, vidi Sliku 2). Donji deo gornje površine 2 može se podesiti u svakom slučaju na prednjoj ili zadnjoj strani (promenjen položaj tasa, videti Sliku 4). Celokupna gornja površina 2 može poželjno biti bočno (horizontalno) desno ili levo rotirana do 90° (-90° ≤ α ≤ 90°) i fiksirana u tom položaju (promenjen položaj rotacije, vidi Sliku 5).

2. Noseća struktura

[0046] Noseća struktura 3 drži gornju površinu 2 koja se montira na odstojni element 35 strukture (vidi Sliku 2). Maksimalni nivo H1 gornje površine 2 može biti proizvoljno podešen između, na primer, pomičnog gornjeg dela 31 i ručke 32 postavljenih i podešenih na središnji položaj 30 1700 i 2800 mm (vidi Slike 2 i 6). Noseća struktura 3 je poželjno napravljena od smole od ugljeničnih vlakana (tvrda i lagana). Struktura 3 leži na (tri) točkića 41, 42, 43, pri čemu se uređaj 1 može lako i proizvoljno pomeriti na terenu (vidi Sliku 1-2).

3. Protivteg

[0047] Protivteg 5 je poželjno napravljen od plastike, može se napuniti vodom ili peskom, i postavlja se na pripremljeno postolje 4 (videti, npr., Slika 1). Protivteg 5 je odgovorna za stabilno stanje uređaja 1, a nakon punjenja treba težiti najmanje 20 kg.

4. Primena uređaja

[0048] Uređaj 1 se koristi na mestima za treniranje bacanja u košarci za sve uzraste (od 14 godina), bez obzira na fizičku i tehničku obuku igrača i potpuno nezavisno od fizičkih predispozicija svakog igrača (visina od 160 cm do 225 cm).

[0049] Košarkaši bacaju ispred instrumenta za treniranje bacanja i moraju bacanje tako izvesti da lopta uvek leti između antena prema korpi. Igračima je dozvoljeno da bacaju iz stajaćeg položaja, ali i pre bacanja mogu različito da se kreću (dribling, slobodno trčanje, sečenje, itd.), a zatim da bace nakon zaustavljanja ispred uređaja.

[0050] Postavke uređaja moraju biti prilagođene fizičkom, tehničkom i taktičkom nivou treninga ili fizičkim uslovima igrača i udaljenosti bacanja (bacanja iz blizine, bacanja na daljinu, 3-P.-bacanja).

[0051] Instrument smanjuje ciljno vreme bacača za dostizanje cilja, a nivo težine uređaja može se promeniti po želji trenera. Naučna činjenica je, ako imate duže vreme za postizanje cilja, možete ga postići uspešnije. Ako se bacač obučava sa manje vremena za postizanje cilja, on takođe može uspešno pogoditi u igri sa više vremena na raspolaganju (čak i najbolji odbrambeni igrač ne može bolje da smanji ciljno vreme bacača i istovremeno bolje spreči bacanje).

[0052] Ako igrač tokom njegovog bacanja više skoči, ima više vremena za postizanje cilja i tako može bolje da pogodi. To znači: igrači su prisiljeni da završe sva bacanja sa maksimalnim skokom, što znači da se odbijanje i sigurano držanje u vazduhu mogu izuzetno razviti.

[0053] Pošto su točkovi (sa stanovišta igrača) najmanje oko 60 cm iza područja gornje površine, ne postoji opasnost od povreda prilikom doskoka nakon skoka, čak i ako je igrač delimično skočio u pravcu uređaja.

[0054] Podešavanjem donjeg dela gornje površine unapred ili unazad (-40°

može se radikalno uticati na vertikalni pravac skoka i postavljanje prijema lopte. Gornja površina je npr. širine 160 cm, tako da posle bacanja funkcioniše kao odbrambeni odbojnik (obilaznica za bacača), ali zato što se površina može okrenuti bočno, ne postoji rizik od povrede.

Objašnjenja

1

Claims (15)

Patentni zahtevi

1. Uređaj (1) za treniranje bacanja, koji sadrži

▪ postolje (4),

▪ noseću strukturu (3) koja sadrži najmanje dva uzdužno podesiva vertikalna vodeća stuba (30, 31) i odstojni element (35), pri čemu je jedan kraj jednog od vodećih stubova (30) postolje (4) i distalni kraj drugog vodećeg stuba (31) postavljen je na odstojni element (35),

▪ gornju površinu (2) fiksiranu na odstojni element (35) delimično pokrivanje terena za igranje, posebno meta za bacanje, koja obuhvata podesivi otvor (20), rastegljiv ram koji je podesiv između fiksnog, gornjeg (2) i proširenog donjeg (4) kraja otvora, ▪ gde je odstojni element (35) postavljen na suprotnoj strani vodećeg stuba (31) tako da je gornja površina (2) postavljena u prvom položaju, tzv. normalnom položaju, pod pravim uglom prema na odstojnom elementu (35), a u ovom normalnom položaju, projekcione površine se ne preklapaju na dnu gornje površine (2) i postolja (4).

2. Uređaj prema patentnom zahtevu 1, gde je prvi spojni element (26) postavljen između odstojnog elementa (35) i gornje površine (2) kako bi omogućio bočno okretanje gornje površine (2), poželjno do 90° udesno i/ili ulevo u odnosu na normalnu poziciju ,

3. Uređaj prema bilo kom od patentnih zahteva 1 ili 2, gde je drugi element spojnog elementa (27) postavljen između odstojnog elementa (35) i rastegljivog okvira (23) kako bi omogućio okretanje svodnog kraja otvora prema pozadi i/ili napred, poželjno do 40° (b) pozadi i/ili napred.

4. Uređaj prema jednom od patentnih zahteva 1 do 3, gde je rastegljivi okvir (23) fleksibilno elastičan i/ili je elastično postavljen na uređaj (1).

5. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde postolje (4) ima jedan ili više valjaka (41, 42, 43).

6. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde navedeno postolje (4) dalje sadrži uklonjiv, poželjno punjiv protivteg (5).

7. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde su iznad otvora (20) na svakoj strani gornje površine (2) postavljene granične šipke (21, 22) svaka iznad gornje površine.

8. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde se vertikalni vodeći stubovi (30, 31), odstojni element (35) i podnožje (4) sastoje barem delimično od tvrdog i laganog materijala, poželjno od sintetičke smole od ugljeničnih vlakana.

9. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde se najmanje dva vertikalna vodeća stuba (30, 31) međusobno podešavaju pomoću teleskopske vođice ili poželjno jedan pored druge pomoću klizne i/ili slične vođice.

10. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde se najmanje dva vertikalna vodeća stuba (30, 31) mogu podesiti jedan uz drugi tako da se gornja ivica gornje površine može podesiti između 1,5 i 3,0 m iznad zemlje.

11. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde je maksimalna podesiva dužina otvora (20) između 0,3 i 1,5m.

12. Uređaj prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, gde gornja površina sadrži kontejner (25) u kojem je otvor namešten u povučenom stanju.

13. Upotreba uređaja za treniranje bacanja lopte prema jednom od prethodnih patentnih zahteva, posebno za poboljšanje postizanja cilja u košarci.

14. Postupak za poboljšanje postizanja cilja košarkaša, koji sadrži sledeće korake:

▪ Postavljanje uređaja prema jednom od patentnih zahteva 1 do 12 u okviru košarkaškog terena na rastojanju d ispred košarkaškog obruča,

▪ Podešavanje visine H1 ivice gornje površine (2) prilagođavajući vodeće stubove (30, 31) jedne drugima,

▪ Podešavanje visine H2 donje ivice gornje površine (2) povlačenjem otvora (20) i podešavanjem podesivih rastegljivih ramova (23),

1

pri čemu je rastojanje d ispred košarkaškog obruča, visina H1 gornje ivice i visina H2 donje ivice gornje površine (2) odabrana tako da gornja površina bar delimično pokriva pogled igrača ispred uređaja na košarkaški obruč i samo se u kratkom vremenskom periodu t1 oslobađa tokom skoka igrača ispred uređaja.

15. Postupak prema patentnom zahtevu 14, gde je period t1 zavisi od iskustva igrača i kod iskusnih igrača je 0,1 sekunde a kod početnika je 2,5 sekund.

1