RS57303B1

RS57303B1 - Kompozicija pesticida koja sadrži sumpor, akaricid i agrohemijski ekscipijens

Info

Publication number: RS57303B1
Application number: RS20180478A
Authority: RS
Inventors: Deepak Pranjivandas Shah
Original assignee: Deepak Pranjivandas Shah
Priority date: 2011-01-28
Filing date: 2012-01-30
Publication date: 2018-08-31
Also published as: ZA201306090B; WO2012101661A1; AU2012210146A1; EP3222146B1; CN103338639A; EP3222145A1; EP2667721A4; EP2667721B1; AU2012210146B2; ES2667118T3; CO6751279A2; PL2667721T3; BR122019009628B1; PT2667721T; BR112013019284A2; LT2667721T; HUE037399T2; BR122019009631B1; EP2667721A1; CL2017002167A1

Description

GORIONIKZA SAGOREVANJE ČVRSTOGGORIVAU SPRAŠENOWSTA"NJU~

Pronalazak se odnosi na gorionik i postupak sagorevanja čvrstog goriva u sprašenom stanju, a posebno sprašenog uglja sa velikim sadržajem balasta.

Poznati su gorionici za sagorevanje goriva u sprašenom stanju, a posebno uglja u sprašenom stanju, naprimer iz članka "Razvoj sistema za sagorevanje uglja u sprašenom stanju sa niskom emisijom štetnih komponenata" objavljenog u časopisu VGB Kraftvverkstechnik 76 (1996), sveska br.5. U suštini pravi se razlika izmedju dva tipa gorionika za sagorevanja čvrstog goriva u sprašenom stanju, koji se izvode uobičajeno kao pravougaoni mlazni gorionci i kružni gorionici, a koji su po pravilu vrtložni gorionici. Mlazni gorionici se uobičajeno sastoje iz mlaznice za ugljeni prah kroz koji se ugljeni prah pomoću nosećeg gasa, primarnog vazduha ili primarnog gasa, unosi u ložište za sagorevanje, i uvek iz gornje i donje mlaznice za vazduh, koje se graniče sa gornje i donje strane sa mlaznicom za ugljeni prah i koje dovode sekundarni vazduh u ložište. Odgovarajuće mlaznice su pravougaonog poprečnog preseka.Cesto mlazni gorionici imaju više mlaznica za ugljeni prah i čak dve do četiri mlaznice za ugljeni prah.U jednom ovakvom slučaju mogu se gornje i donje mlaznice za vazduh izmedju dve mlaznice za ugljeni prah u vertikalnom pravcu spojiti u jednu medjumlaznicu za vazduh.

Pri primeni ovakvih mlaznih gorionika za sagorevanje mrkog uglja uobičajeno je da se mrki ugalj samelje u mlinovima ventilatorskog tipa, osuši vrelim dimnim gasovima izuzetim iz ložišta i ventilacionim delovanjem mlinova ventilatorskog tipa dovede do mlaznica za uglejni prah gorionika. Iz mlaznice za ugljeni prah dospeva u ložište mešavina ugljenog praha, dimnih gasova, vodene pare i primarnog vazduha, koji će se nadalje obeležavati kao primarna smeša. Iz gornje i donje mlaznice za vazduh i, saglasno, medjumlaznice za vazduh dospeva sekundarni vazduh. Unutar pravougaone mlaznice za ugljeni prah su po pravilu integrisane centralne cevi za vazduh kroz koje ističe manji deo potrebnog vazduha za sagorevanje.

Zona paljenja jednog ovakvog mlaznog gorionika se po pravilu nalazi na odredjenom rastojanju od otvora gorionika i to u području u kome dolazi do kontakta izmedju mlaza sekundarnog vazduha i mlaza ugljenog praha. Pre toga je mlaz ugljenog praha prvo pomoću oduzetih vrelih dimnih gasova iz ložišta zagrejan i pirolizovan do temperature paljenja odn. pirolize. Na osnovu geometrijskog položaja mlaznica za ugljeni prah i vazduh usisava se rccirkulacioni, vreli dimni gas od strane mlaza ugljenog praha u osnovi na bočnim površinama pravougaone mlaznice za ugljeni prah. Do zagrevanja i pirolize mlaza ugljenog praha na gornjoj i donjoj površini mlaza ne dolazi, zbog činjenice da su ove površine obstrujavane mlazom sekundarnog vazduha.

Opisani mlazni gorionici pravougaonog poprečnog preseka su konstruktivna osnova pretežnog broja rešenja za postojeće vrste mrkih ugljeva, jer su sa gledišta stabilnosti paljenja bez problema, i što su optimalni što se tiče nivoa emisije azotnih oksida i problema zašljakivanja ložišta. Kod mrkih ugljeva koji imaju ekstremno visok sadržaj balasta, kao posledica veoma velikih sadržaja vlage i pepela, je alternativno poželjno za ovakva goriva uobičajeno korišćenje odvajanje otparaka što dovodi do poboljšanja stabilnosti paljenja konstruktivnim merama na samom gorioniku. Mana opisanih mlaznih gorionika je što se, zbog geometrijskog položaja, ne može iskoristiti celokupna količina mlaza ugljenog praha mlaznice za ugljeni prah za usisavanje vrelih dimnih gasova i time se ne može ostvariti potpuno zagrevanje mlaza ugljenog praha. Takodje, može, zavisno od specifičnih graničnih uslova, da prioritet za pogon ložišta bude povećanje reakcione brzine gorionika, naprimer, da bi se kod manjih ložišta osiguralo dovoljno efikasno sagorevanje. Mlazni gorionici imaju zbog strujnih odnosa manju reakcionu brzinu u poredjenju sa vrtložnim ili kružnim gorionicima.

Pored mlaznih gorionika, poznati su kružni gorionici, koji poseduju centralnu, okruglu cev za ugljeni prah odn. cev za primarnu smešu i koncentričnu cev za sekundarni vazduh, koja obuhvata centralnu cev za ugljeni prah i ostvaruje izmedju obe cevi prstenasti kružni poprečni presek. Kroz cev za ugljeni prah odn. cev za primarnu smešu uvodi se ugljeni prah zajedno sa primarnim vazduhom ili primarnim gasom a sekundarni vazduh kroz sekundarnu cev po prstenastom kružnom poprečnom preseku u ložište. Kod ovih kružnih gorionika u najvećem broju slučajeva i sekundarni vazduh i mlaz ugljenog praha su zavrtloženi. Za ovu svrhu, naprimer. postoje u cevi za ugljeni prah vrtložne lopatice i sa strane sekundarnog vazduha spiralno kućište za uvodjenje sekundarnog vazduha sa tangencijalnim uvodjenjem sekundarnog vazduha. Kao i kod mlaznih gorionika, mogu kod kružnih gorionika biti integrisane centralne cevi za vazduh unutar kružne cevi za prah kroz koje ističe manji deo potrebnog vazduha za sagorevanje.

Kod poznatih kružnih gorionika sa vrtložnom strujom ugljenog praha je ipak mana, što usled vrtloženja struje ugljenog praha dolazi do pada pritiska, koji po pravilu mora da bude uzet u obzir dodatno kod ventilatorskog mlina. Za to se obično moraju preduzimati mere povećanja broja obrta ventilatorskog mlina ili neke druge mere na mlinu, što povećava potrebnu snagu i habanje mlina uopšte, a posebno na udarnim pločama mlina. Dalja mana je habanje koje se javlja na obrtnim vrtložnim lopaticama sa strane ugljenog praha. Geometrijsko rešenje sa centralnom cevi za ugljeni prah i koncentričnom cevi za sekundarni vazduh pokazalo se dalje manjkavo, jer mlaz ugljenog praha ima samo jedan kontakt sa vrelim dimnim gasovima iz ložišta usled unutrašnje recirkulacije dimnih gasova u korenu plamena gorionika, dok celokupni spoljni obim struje praha nema neposredan kontakt sa vrelim dimnim gasovima ložišta, tako da može da se meša vreli dimni gas samo sa relativno hladnim sekundarnim vazduhom. Ovim se sprečava pravovremeno zagrevanje i piroliza struje ugljenog praha.

Iz časopisa "Patent Abstracts of Japan, Publication number 58011308 A" poznat je gorionik za ugljeni prah, kojim se predvidjaju dovod vazduha centralnom cevi za dovod vazduha i dovod ugljenog praha kružnim kanalom, koji onda unutrašnjom cevi za dovod vazduha i spoljnom cevi, koja obuhvata prethodnu, ostvaruju spoljnu cev za dovod ugljenog praha. Odgovarajućim većim nagibom, mereno podužnom osom gorionika, i spoljnim uvodjenjem abrazivne odn. erozivne struje ugljenog praha u kanal za dovod ugljenog praha nastaju veći troškovi održavanja i intenzitet održavanja keramičkih pokrivki na unutrašnjem zidu cevi za dovod ugljenog praha i na spoljnom zidu cevi za dovod vazduha, da bi se vreme zastoja gorionika za ugljeni prah održavalo u prihvatljivim intervalima.

Zadatak pronalaska je da se ostvari efikasniji i ekonomičniji gorionik u odnosu na postojeće stanje tehnike, koji će biti pogodan posebno za sagorevanje uglja u sprašenom stanju, a sa većim sadržajem balasta, kao i postupak za pogon ovakvog gorionika.

Navedeni zadatak je rešen u svemu kako je to navedeno što se tiče gorionika karakteristikama Zahteva 1, a što se tiče postupka za pogon ovakvog gorionika karakteristikama Zahteva 23.

Povoljni načini izvodjenja pronalaska se mogu naći u zavisnim Zahtevima.

Rešenjem prema pronalasku ostvaren je gorionik kao i postupak za njegov pogon, koji poseduje sledeće prednosti: Izgradnjom gorionika prema pronalasku sa centralnom cevi za sekundarni vazduh i sa cevi za primarnu smešu, koja je koncentrična prethodnoj i obuhvata je tako da nastaje kružni poprečni presek izmedju obe cevi, kod koje se ostvaruje neposredan kontakt primarne smeše odn. struje ugljenog praha, koji ističe iz cevi za primarnu smešu, odn. za ugljeni prah, po ćelom svom obimu sa vrelim dimnim gasovima iz ložišta, koji time mogu biti nesmetano primešani i time zagrejati mlaz ugljenog praha. Nasuprot kružnim gorionicima, kod kojih je uobičajeno daje struja primarne smeše obuhvaćena strujom sekundarnog vazduha, čime ne dolazi do nastajanja neposrednih kontaktnih površina izmedju mlaza primarne smeše odn. mlaza ugljenog praha sa vrelim dimnim gasovima iz ložišta, kod gorionika, prema pronalasku se ovakve kontaktne površine stvaraju po ćelom obimu i nasuprot poznatim mlaznim gorionicima sa pravougaonim izvedenim mlaznicama za primarnu smešu i sekundarni vazduh, kontaktna površina izmedju struje primarne smeše odn. mlaza ugljenog praha i vrelih dimnih gasova je suštinski povećana. Time je gorionikom prema pronalasku suštinski poboljšano pravovremeno zagrevanje čestica goriva struje primarne smeše od. mlaza ugljenog praha do temperature paljenja i temperature pirolize, čime je stabilnost paljenja u značajnoj meri povećana.

Usled sa strane strujanja primarne smeše strujanja naviše u cevi za sekundarni vazduh nastalo područje strujne stabilnosti izaziva aksijalnu uvodjernje struje primarne smeše u gorionik i time ostvaruje ravnomernu raspodelu čestica po poprečnom preseku i mali gubitak pritiska u sistemu. Aksijalnim uvodjenjem struje primarne smeše u gorionik može se posebno povoljno sprečiti erozija vodova za primarnu smešu i sekundarni vazduh, tako da nema potrebe za umetanjem skupih delova otpornih na habanje i njihovim održavanjem. Aksijalnim uvodjenjem struje primarne smeše u gorionik omogućava se i uvodjenjem sekundarnog vazduha prema pronalasku pomoću ulaznog kućišta sekundarnog vazduha postavljenog na obimu cevi za primarnu smešu, koja odavde odlazi u prolazne kanale koji vode u vod za sekundarni vazduh.

Pominjanim smanjenim gubitkom pritiska u sistemu se istovremeno rasterećuju udarna tela mlina,

tj. mlinu je potrebna manja snaga.

U povoljnom načinu izvodjenja pronalaska prolazni kanal je tako izveden da se struja sekundarnog vazduha (19) može uvesti u cev za sekundarni vazduh (3) tangencijalno, radijalno ili u jednom ugaonom području koje leži izmedju njih. Ovim konstruktivnim merama omogućava se da se struja sekundarnog vazduha dovede pomoću jednom pomoćnog sredstva, naprimer, uredjaja za vrtloženje, sa jakim, oslabljenim vrtlogom ili bez vrtloga, do cevi za sekundarni vazduh.

Izradom prolaznih kanala sa uredjajem za podešavanje vrtloženja odn. vrtložnom klapnom može se uvodjenje, odn. pravac ustrujavanja struje sekundarnog vazduha u cev za sekundarni vazduh pogodno regulisati. Ovim merama se omogućava da se struja sekundarnog vazduha radijalno tj. bez vrtloga ili tangencijalno, tj. sa vrtlogom uvede u cev za sekundarni vazduh, odn. bez za to specijalnih uredjaja unutar cevi za sekundarni vazduh. Takodje je moguće uvodjenje sa oslabljenim vrtlogom kada se sa regulacionom klapnom ostvaren pravac uvodjenja nalazi u području izmedju radijalnog i tangencijalnog uvodjenja. Vrtloženjem struje sekundarnog vazduha nastaje na izlazu iz gorionika u blizini ose gorionika zona podpritiska, koja dodatno vrele dimne gasove 22 od plamena prenosi ka korenu plamena, čime se poboljšava stabilnost paljenja i brzina reakcije u plamenu. U definisanom blizu gorionika nastaje područje u kome se usled mešanja mlaza ugljenog praha i sekundarnog vazduha dostiže, kako koncentracijom ugljenog praha u vazduhu sposobne za paljenje, tako i mešanjem vrelih dimnih gasova iz ložišta, kao i vrelih gasova iz plamena, temperatura paljenja. Ako se od strane ložišta odn. goriva ne zahteva vrtloženje sekundarnog vazduha, onda se može uvesti radijalno u cev za sekundarni vazduh.

U jednom pogodnom načinu izvodjcnja poscduje kanal ulaznog kućišta sa rastućim obimnim uglom u suštini smanjujuću dubinu, da se ostvari ravnomerna brzina strujanja unutar ulaznog kućišta, kao i u prolaznim kanalima.

Ravan izlaza cevi za sekundarni vazduh se nalazi prvenstveno sa strane strujanja u odnosu na uzdužnu osu cevi za sekundarni vazduhi cevi za primarnu smešu naviše ili naniže u istoj ravni sa izlazom cevi primarne smeše. Ovakvim odnosom može se ostvariti optimalno izvodjenje obeju vazdužnih cevi medjusobno u odnosu na zonu paljenja i stabilnost paljenja.

Povoljno je da se čeoni zid otvora gorionika cevi za sekundarni vazduh odn. prolaznih kanala izgradi na nastrujnoj strani primarne smeše sa sredstvima otpornih na habanje i koji odbijaju struju, da bi se vrtloženje i habanje na čeonom zidu sprečilo.

U jednom pogodnom načinu izvodjenja pronalaska čeoni zid prema otvoru gorionika prolaznih kanala na odstrujnoj strani primarne smeše izgrađena su prodiruća tela da bi se vrtloženje i habanje na čeonom zidu sprečili.

U jednom pogodnom načinu izvodjenja pronalaska cev za sekundarni vazduh izveden je po spoljnom obimu izlaznog kraja zaustavni segment ili je izlaz u ložištu konusno proširen. Sa obe ove mere može se stabilnost paljenja dodatno poboljšati.

Rasporedom više zaustavnih segmenata na izlazu gorionika, pri čemu se svaki zaustavni segment nalazi radijalno izmedju cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu i angularno preko dela područja obima izlaza gorionika odn. preko dela područja kružnog prstenastog izlaza izmedju cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu i pri čemu su rasporedjeni medjusobno na ravnomernom rastojanju, na povoljan način se kontaktne površine izmedju primarne smeše i vrelih dimnih gasova povećavaju, kao i bolje mešanje primarne smeše, sekundarnog vazduha i dimnih gasova ostvaruje. Posledica svega je povećana stabilnost paljenja.

Povoljno je da se unutar cevi za primarnu smešu postavi uredjaj za vrtloženje i/ili neposredno pre cevi za primarnu smešu tj. strujno naviše, jedno spiralno kućište primarne smeše. Ovim merama može se proizvesti vrtložno kretanje ugljenog praha i dodatna stabilnost paljenja struje smeše.

Pri jednom povoljnom izvodjenju pronalaska rastojanje L izmedju otvora gorionika i čeonog zida naspram otvora gorionika ulaznog kućišta za sekundarni vazduh iznosi 1,0 do 10 puta vrednost prečnika dsicevi za sekundarni vazduh da bi se ostvario zadovoljavajući odn. efikasan rotacioni vrtlog sekundarnog vazduha na izlazu iz gorionika.

Kod jednog dalje pogodnog načina izvodjenja pronalaska ima cev za primarnu smešu na svom izlaznom kraju konusno proširenje, da bi se time poboljšala stabilnost paljenja.

Jedno svrsishodno izvodjenje pronalaska poseduje na strani unutrašnjih površina cevi za primarnu smešu, suprotno strani ulaza cevi primarne smeše, najmanje jedno telo za izjednačavanje u cilju ujednačavanja struje primarne smeše. Ovom merom mogu se razrešiti oscilacije smeše u cevi za primarnu smešu, koje se stvaraju pretežno na suprotnoj strani ulaza primarne smeše, i struja smeše ujednačiti.

Nadalje je pogodno da se uzdužna osa cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu u pravcu isticanja izvede nagnuta za 0 do 20° u odnosu na horizontalu da bi se zona sagorevanja potisnula dublje u komoru za sagorevanje i time ostvario veći put sagorevanja goriva.

Kod jednog dalje pogodnog načina izvodjenja pronalaska postavljena su na unutrašnjem obimu odn. unutrašnjim površinama cevi za primarnu smešu u području izlaza cevi za sekundarni vazduh prstenasta vodeća tela, koja zauzimaju jedan deo kružnog prstenastog poprečnog preseka izmedju cevi za primarnu smešu i cevi za sekundarni vazduh. Time se može ostvariti lokalno obogaćivanje primarne smeše na unutrašnjoj periferiji kružnog prstenastog poprečnog preseka i kao posledica ovog efikasnije mešanje primarne smeše sa sekundarnim vazduhom.

Nadalje je povoljno da su prolazni kanali postavljeni svaki na istom medjusobnom ugaonom rastojanju, kao što su iste širine, tj. da angularno isto velik deo područja prstenastog poprečnog preseka zauzimaju, da bi se ostvarili isto veliki prolazni poprečni preseci za struju primarne smeše.

Gorionik, prema pronalasku radi substehiometrijski, tj. sa manjkom kiseonika u odnosu na teorijski potrebnu, da bi se pri sagorevanju goriva što više smanjila emisija NOx i time ostvarili najpovoljniji uslovi ložišta sa gledišta zagadjenja okoline.

U daljem će primeri izvodjenja pronalaska biti bliže objašnjeni na osnovu crteža i opisa.

51.1 predstavlja shematski pogled spreda na jednan mlazni gorionik prema postojećem stanju tehnike,

51.2 predstavlja uzdužni presek mlaznog gorionika prema preseku A-A sa Slike 1,

51.3 predstavlja shematski pogled spreda na kružni gorionik prema postojećem stanju tehnike,

51.4 predstavlja uzdužni presek kružnog gorionika prema preseku B-B sa Slike 3,

51.5 predstavlja shematski poprečni presek gorionika prema pronalasku u području tangencijalnog odn. radijalnog dovoda sekundarnog vazduha (presek E-E sa Slike 6),

51.6 predstavlja uzdužni presek gorionika prema preseku D-D sa Slike 5,

51.7 predstavlja uzdužni presek gorionika prema preseku F-F sa Slike 6,

51.8 predstavlja delimičan uzdužni presek prema preseku D-D sa Slike 5 u području izmedju tangencijalnog odn. radijalnog dovoda sekundarnog vazduha u otvora gorionika,

51.9 predstavlja shematski pogled spreda na gorionik prema pronalasku, alternativno izvodjenje,

SI. 10 predstavlja delimičan uzdužni presek prema preseku D-D sa Slike 5 u području izmedju tangencijalnog odn. radijalnog dovoda sekundarnog vazduha u otvor gorionika, alternativno izvodjenje,

Sl.l 1 predstavlja uzdužni presek gorionika prema preseku D-D sa Slike 5, alternativno izvodjenje,

SI. 12 predstavlja isto kao i Slika 5, ali alternativno izvodjenje.

Slike 1 i 2 pokazuju mlazni gorionik prema postojećem stanju tehnike. Ovi gorionici se sastoje iz mlaznice za ugljeni prah 24, donje mlaznice za vazduh 25 i gornje mlaznice za vazduh 26, pri čemu su poprečni preseci izvedeni pravougaono. Ceo gorionik se sastoji u najvećem broju slučajeva iz više

mlaznica za ugljeni prah 24, najčešće iz 2 ili 3 komada. U ovom slučaju mogu se poprečni preseci gornjeg i donjeg vazduha, koji se nalaze izmedju dve mlaznice za ugljeni prah 24 u vertikalnom pravcu povezati u medjupoprečni presek za vazduh.

Uobičajeno je da se mrki ugalj samelje u mlinovima ventilatorskog tipa, osuši vrelim dimnim gasovima izuzetim iz ložišta 10 i ventilacionim delovanjem mlinova ventilatorskog tipa ( nije pokazan) dovede do mlaznica za ugljeni prah 24 gorionika. Iz mlaznice za ugljeni prah 24 dospeva u ložište 10 mešavina ugljenog praha, dimnih gasova, vodene pare i primarnog vazduha, koji će se nadalje obeležavati kao primarna smeša. Iz gornje i donje mlaznice za vazduh i, saglasno, medjumlaznice za vazduh 25, 26 dospeva sekundarni vazduh. Unutar pravougaone mlaznice za ugljeni prah 24 su po pravilu integrisane centralne cevi za vazduh (nisu predstavljene) kroz koje ističe manji deo potrebnog vazduha za sagorevanje.

SI.2 predstavlja uzdužni presek mlaznog gorionika sa izlazom mlaza u ložište 10. Zona paljenja 18 jednog ovakvog mlaznog gorionika se po pravilu nalazi na odredjenom rastojanju od otvora gorionika i to u području u kome dolazi do kontakta izmedju struje sekundarnog vazduha odn. mlaza sekundarnog vazduha 19 i struje ugl jenog praha odn. mlaza ugljenog praha 20. Pre loga je mlaz ugljenog praha 20 prvo pomoću oduzetih vrelih dimnih gasova 21 iz ložišta 10 zagrejan do temperature paljenja i temperature pirolize. Na osnovu geometrijskog položaja mlaznica za ugljeni prah 24 i mlaznica za vazduh 25, 26, usisava se recirkulacioni, vreli dimni gas 21 od strane mlaza ugljenog praha 20 u osnovi na bočnim površinama pravougaone mlaznice za ugljeni prah 24 (Sl.l).

Slike 3 i 4 pokazuju jedan kružni odn. vrtložni gorionik prema postojećem stanju tehnike, koji ima centralnu, kružnu cev za ugljeni prah odn. primarnu smešu 4 i pritom koncentričnu cev za sekundarni vazduh 3. Kod ovih kružnih gorionika uobičajeno je da pored struje sekundarnog vazduha 19 bude zavrtložena i struja ugljenog praha 20. Za ovu svrhu, naprimer, postoje u cevi za ugljeni prah 4 vrtložne lopatice 12 i sa strane sekundarnog vazduha spiralno kućište za uvodjenje sekundarnog vazduha 28 sa tangencijalnim uvodjenjem sekundarnog vazduha.

Slike 5 do 12 pokazuju moguća izvodjenja gorionika 1, prema pronalasku, pri čemu Slika 5 i 12 pokazuju poprečni presek u području dovodjenja i uvodjenja sekundarnog vazduha u sekundarnu cev za vazduh, a Slike 6, 8, 10 i 11 pokazuju uzdužni presek odn. delimični uzdužni presek gorionika 1, iz kojih se može videti konstrukcija ovih gorionika. Prema Slikama 5 i 6 gorionik 1 je u suštini sastavljen iz jedne centralne i okrugle cevi za sekundarni vazduh 3, čiji je centar uzdužna osa 27, i okrugle cevi za primarnu smešu odn. cevi za ugljeni prah 4, koja koncentrično obuhvata cev za sekundarnu cev 3 uz obrazovanje prstenastog poprečnog preseka 9. Ulazni kraj 6 cevi za primarnu smešu 4 je povezan vodom za dovod 17, koji je u suštini vertikalan u odnosu na cev za primarnu smešu 4, a ulazni kraj 5 cevi za sekundarni vazduh 3 je povezan pomoću voda za dovod 16 preko prolaznih kanala 35 i preko kanala 40 ulaza kućišta za sekundarni vazduh 28. Izlazni krajevi 7, 8 cevi za primarnu smešu 4 i cevi za sekundarni vazduh 3 završavaju se u otvoru gorionika odn. ustima gorionika 2 zida ložišta 11. Izlaz iz cevi za sekundarni vazduh 7 prostire se preko celog poprečnog preseka cevi za sekundarni vazduh , kao i preko konusnog proširenja 30, stoje dalo na Slici 8 kao preporučeno rešenje pronalaska. Izlaz iz cevi za primarnu smešu 8 prostire se preko celokupnog prstenastog poprečnog preseka 9 izmedju cevi 3 i 4 i smanjuje se - ako se koristi - suženjem izazvanim koničnim proširenjem 30 cevi za sekundarni vazduh 3 odn. proširuje ako se koristi - koničnim proširenjem 48 cevi za primarnu smešu 4.

Dovod celokupne struje sekundarnog vazduha 19 odn. celokupnog vazduha koji ide u gorionik 1 preko primarnog vazduha ostvaruje se u pravcu proricanja (naznačeno na slikama strelicom) kroz vod za dovod 16, koji je prvenstveno vertikalan u odnosu na uzdužnu osu gorionika 27, kroz jedan radijalni kanal 40 koji obrazuje ulazno kućište 28, kroz prolazne kanale 35 koji prolaze kroz prstenasti poprečni presek 9, i preko ulaza sekundarnog vazduha 5 u cev za sekundarni vazduh 3. Posle savijanja struje 19

u cevi za sekundarni vazduh 3 - čeona strana ulaznog kraja cevi za sekundarni vazduh 3 je prema pronalasku zatvorena čeonim zidom 38 - struji ista paralelno uzdužnoj osi 27 i ističe na otvorenom poprečnom preseku izlaza cevi sekundarnog vazduha 7 iz cevi za sekundarni vazduh 3 u ložište 10. Pri tome su prolazni kanali 35 tako izvedeni da se struja sekundarnog vazduha 19 može uvesti tangencijalno, radijalno ili bilo kom željenom pravcu u cev za sekundarni vazduh 3.

Da bi se omogućio ulaz struje sekundarnog vazduha 19 kroz vodove za dovod 16 i ulazno kućište 28 u centralno postavljeni vod 3, predvidjena su, prema pronalasku, dva prolazna kanala 35 - u primeru datom na Slikama 5 do 12 tri prolazna kanala 35 - koji povezuju kanal 40 ulaznog kućišta 28 sa unutrašnjim poprečnim presekom cevi za sekundarni vazduh 3. U području prolaznih kanala 35 postoje otvori 42, 43, kako za cev za primarnu smešu 4, tako i za cev za sekundarni vazduh 3, veličine poprečnih preseka prolaznih kanala 35 za prolaz struje sekundarnog vazduha. Svaki prolazni kanal 35 zauzima pritom angularno jedan deo kružnog prstenastog poprečnog preseka 9 izmedju cevi za primarnu smešu 4 i cevi za sekundarni vazduh 3, pri čemu je kod jednog preporučenog načina izvodjenja svaki prolazni kanal 35 angularno isti deo kružnog prstenastog poprečnog preseka 9.

Poprečni presek prolaznih kanala 35 je po pravilu pravougaono izveden - širine b i visine h. U pravcu strujanja je prolazni kanal 35 tako izveden , da se, kako je to već pomenuto, struja sekundarnog vazduha 19 može uvesti ili tangencijalno, radijalno ili u jednom od medjuopsega uglova u cev za sekundarni vazduh 3. Ovo se može ostvariti naprimer prolaznim kanalom 35 datom na Slici 12, kod koga su odgovarajuće bočne strane 46, 47 na odgovarajući način izvedene. Za podešavanje željenog pravca ustrujavanja sekundarnog vazduha može se predvideti uredjaj za podešavanje vrtloga 34, posebno prigušnica za podešavanje vrtloga postavljene unutar prolaznog kanala 35 odn. na ulazu sekundarnog vazduha 5 odn. na otvoru 42. Prolazni kanal 35 se ostvaruje pomoću čeonih zidova 39 i 45, kao i bočnih zidova 46 i 47.

Kod jednog preporučenog načina rada gorionika 1 uvodi se struja sekundarnog vazduha 19 pomoću uredjaja za podešavanje vrtloga 34 tangencijalno u cev za sekundarni vazduh dajući pritom struji 19 rotaciono vrtložno kretanje, koje se održava do izlaza u ložište 10 i koji se ostvaruje bez posebnih uredjaja u cevi za sekundarni vazduh 3. Pomoću uredjaja za podešavanje vrtloga 34 može se uticati na vrtlog struje sekundarnog vazduha 19 odn. oslabiti ga do strujanja bez vrtloga pri radijalnom uvodjenju struje sekundarnog vazduha 19 u cev za sekundarni vazduh 3. Uredjajem za podešavanje vrtloga 34 svih prolaznih kanala 35 može se upravljati, naprimer, centralnim uredjajem koji nije predstavljen, tako da se na svakom prolaznom kanalu 35 ostvaruje egzaktno isto podešavanje i time ista količina sekundarnog vazduha.

Prolazni kanali 35 su unutar kružnog prstenastog poprečnog preseka 9 prvensteveno postavljeni medjusobno na istom rastojanju, tako da i prolazi 44 za struju primarne smeše 20 pri istim dimenzijama poprečnog preseka prolaznih kanala 35 imaju iste poprečne preseke čime se ostvaruje ravnomerna raspodela struje primarne smeše 20.

Radijalno postavljeno ulazno kućište 28 izvan cevi za primarnu smešu 4 i u području prolaznih kanala 35 prostire se najmanje preko jednog dela obima cevi 4 tako, da svi postojeći prolazni kanali 35 budu

opterećeni sa sekundarnim vazduhom. Ulazno kućište 28 može u najjednostavnijem slučaju biti kućište oblika paralelepipeda, tako da time obrazuje pomcnuti kanal 40 izmedju cevi 4 i spoljnog zida kućišta 28 (videti Sliku 12). Pri tome kanal 40, obrazovan od strane ulaznog kućišta 28 po spoljnom obimu

cevi 4, prvenstveno sa rastućim obimnim uglom ima u suštini smanjujuću dubinu, da bi se po obimu ostvarila ravnomerna brzina i raspodela struje sekundarnog vazduha za svaki pojedinačni prolazni kanal 35 i dalje u cev za sekundarni vazduh 3. Ovo se može ostvariti izmedju ostalog preporučenim spiralnim izvodjenjem ulaznog kućišta 28.

Pošto tangencijalnim uvodjenjem u cev za sekundarni vazduh nastali vrtlog može da se smanjuje po dužini cevi 3, svrsishodno je da tangencijalno uvodjenje sekundarnog vazduha ne bude postavljeno udaljeno od otvora gorionika 2. Rastojanje L izmedju otvora gorionika 2 i čeonog zida ulaznog kućišta 28, koji se vidi kod otvora gorionika 2 (odgovara u suštini i ograničenju otvora ulaznog otvora 5 u odnosu na otvor gorionika 2) prvenstveno se izvodi sa vrednošću 0,5 do 10 puta veličine prečnika dsicevi za sekundarni vazduh 3.

Da bi se promenio položaj zone paljenja 18 na izlazu iz gorionika 2, odn. da bi se mogao optimirati, predvidjeno je da se cev za sekundarni vazduh 3 odn. izlazni deo 13 cevi za sekundarni vazduh 3 može pomerati aksijalno unutar cevi za primarnu smešu. Time se izlazna ravan izlaznog kraja 7 cevi za sekundarni vazduh 3 odn. izlaznog dela 13 u odnosu na izlaznu ravan izlaznog kraja 8 cevi za primarnu smešu može dovesti u različite položaje. Na Slici 6 je izlazna ravan izlaznog kraja 7 cevi za sekundarni vazduh 3 odn. izlaznog dela 13 postavljena za meru k naviše izlazne ravni izlaznog kraja 8 cevi za primarnu smešu 4. Zavisno od vrste goriva i veličine gorionika može mera k da iznosi 0,5 puta vrednost prečnika dS| cevi za sekundarni vazduh 3, tj.oba izlazna kraja 7, 8 mogu da budu medjusobno zbijeni. Moguć je i da postoji prodor cevi za sekundarni vazduh 3, tj. da se izlazna ravan izlaznog kraja 7 cevi za sekundarni vazduh 3 nalazi, posmatrano sa strujne tačke, za meru k niže izlazne ravni izlaznog kraja 8 cevi za primarni vazduh 4. U ovom slučaju mera k može da iznosi do 0,5 puta vrednoast prečnika dsicevi za sekundarni vazduh 3.

Kod jednog postojećeg aksijalno pomerljivog izlaznog dela 13 može cev za sekundarni vazduh da se sastoji iz dva dela, jednog stacionarnog dela i jednog aksijalno pomerljivog dela 13, pri čemu su oba dela izvedeni tako da se preklapaju (Slika 10).

Na stabilnost paljenja se može uticati i drugim konstruktivnim merama na izlazu 7 cevi za sekundarni vazduh, ako se predvide na Slici 6 na kraju cevi 3 konusno proširenje 30 i na Slici 10 na spoljnom obimu cevi za sekundarni vazduh 3 zaustavni prsten 15, koji smanjuje kružni prstenasti poprečni presek 9 na izlazu cevi za primarnu smešu.

Prema Slici 6, gorioniku 1 se dovodi primarna smeša odn. primarni gas, koji se u suštini sastoji od primarnog vazduha, dimnih gasova i vodene pare, zajedno sa česticama goriva, odn. sprašenog goriva, kroz vod za dovod koji je u najvećem broju slučajeva vertikalan u odnosu na cev za primarnu smešu, tako da ova smeša (primarna smeša) dospeva preko ulaza cevi za primarnu smešu 6 u cev za primarnu smešu 4. Strujno naniže od ulaza 6 i strujno naviše od cevi za sekundarni vazduh 3 održava cev za primarnu smešu 4 jedno područje strujne stabilizacije 49, u kome se savijena struja primarne smeše 20 prema pronalasku stabilizuje , tj. ispravlja u aksijalnom pravcu strujanja. Posmatrano sa gledišta pravca strujanja može cev za primarnu smešu 4 strujno naniže od područja strujne stabilizacije 49, odn. strujno naviše od cevi za sekundarni vazduh 3 da ima proširenje spoljnog prečnika , da, u datom slučaju, u suštini ostvari iste brzine strujanja u kružnom poprečnom preseku 9, kao i u području strujne stabilizacije 49. Posle prostrujavanja prolaza 44 u području odn. izmedju prolaznih kanala sekundarnog vazduha 35 i cevi primarnog vazduha 4 paralelno u odnosu na uzdužnu osu , istrujava struja primarne smeše 20 na izlazu 8 u ložište. U prolazu 44 dolazi nasuprot slobodnom kružnom prstenastom poprečnom preseku 9 do povišene brzine strujanja, koje se pokazalo kao prednost zbog sprečavanja obrazovanja naslaga u ovom suženom poprečnom preseku.

Za izjednačavanje struje primarne smeše 20 unutar područja strujne stabilizacije 49 može da bude predvidjeno najmanje jedno teto za izjednačavanje 31 unutar cevi primarne smeše 4, tako da pri ulasku struje primarne smeše 20 u cevi za primarnu smešu 4 dolazi do obogaćivanja smeše česticama ugljenog praha. Ovo se javlja posebno na strani cevi primarne smeše 4, koja je postavljena nasuprot ulaza cevi za primarnu smešu 6. Svrsishodno je da se sa ove strane unutrašnje površine cevi za primarnu smešu

postavi telo za izjednačavanje 3 1 i to čak sa gledišta strujanja strujno naniže od ulaza cevi za primarni vazduh 6. Tela za izjednačavanje 31 mogu biti naprimer izradjena od lima.

Slika 6 pokazuje nadalje prstenasta tela 32, koja se mogu postaviti po unutrašnjem obimu odn. na unutrašnjoj površini cevi za primarnu smešu 4 u području cevi za sekundarni vazduh 3, odn. prvenstveno u području izlaza cevi za sekundarni vazduh 7 i koja zauzimaju jedan radijalni deo kružnog prstenastog poprečnog preseka 9 izmedju cevi za primarnu smešu 4 i cevi za sekundarni vazduh 3. Time se ostvaruje lokalno obogaćivanje primarne smeše 20 na unutrašnjoj periferiji kružnog prstenastog preseka 9.

Dovodjenjem struje primarne smeše 20 prema pronalasku u gorionik 1 smanjuju se na povoljan način i gubici pritiska. Nadalje se ostvaruje ravnomerna raspodela čestica ugljenog praha po poprečnom preseku.

Ako uslovi sagorevanja u ložištu zahtevaju može se i za struju ugljenog praha 20 predvideti uredjaj za vrtloženje unutar cevi za primarnu smešu 4. Ovo se može ostvariti pomoću ulaznog kućišta primarne smeše spiralnog oblika 29 koje je postavljeno na spoljnom obimu cevi primarne smeše 4 i koji je povezan sa dovodnim vodom 17. Vrtloženjem struje ugljenog praha 20 još jednom se ostvaruje poboljšanje stabilnosti paljenja. Umesto ulaznog kućišta primarne smeše spiralnog oblika 29 može se predvideti vrtložni uredjaj 14 unutar cevi za primarnu smešu 4 odn. njenog prstenastog poprečnog preseka 9 za vrtloženje struje ugljenog praha 20 (Slika 8). Nadalje se zbog poboljšanja stabilnosti paljenja umesto zaustavnog prstena 15 prema Slici 10, izlazni kraj 7 cevi za sekundarni vazduh 3 alternativno može napraviti sa jednim konusnim proširenjem 30.

Da bi se sprečilo da struja primarne smeše 20, koja se dovodi pomoću cevi za primarnu smešu 4 i distribuira u područje cevi za sekundarni vazduh 3 po kružnom prstenastom poprečnom preseku, ne udari o čeoni zid 38 cevi za sekundarni vazduh 3 odn. čeoni zid 39 prolaznih kanala 35, pri čemu bi se javilo jako vrtloženje, i došlo do jake erozije na čeonim zidovima, u povoljnom načinu izvodjenja pronalaska, čeoni zid 38 i/ili čeoni zidovi 39 strujno naniže su napravljeni od sredstava otpornih na habanje odn. materijala koji odbijaju struju 36 odn. 37. Ova sredstva 36, 37 mogu biti izvedeni kao puna ili šuplja tela od poznatih materijala otpornih na habanje, kao i u poznatom obliku tela koja odbijaju struju, naprimer ravnih tela, poluokružnih tela, oblika strujnica, trouglastih tela i si. (Slike 6 i 7).

Pošto struja primarne smeše 20 prodje kroz prolaze 44 izmedju prolaznih kanala 35 može doći do vrtloženja naniže čeonog zida 45 bilo kod od prolaznih kanala 35 i obogaćivanja česticama ugljenog praha struje primarne smeše 20 i time do gubitka pritiska i neravnomernog dovoda ugljenog praha u gorionik 1. Da bi se ovo sprečilo povoljno je da se ostvari čeoni zid 45 prema Slici 7 kao prodiruće telo odn. spojler 41. Ovo se može ostvariti na način kojije prikazan za tela 36, 37.

■ Da bi se ostvarila ravnomerna struje primarne smeše 20 unutar poprečnog preseka 9 može se konično proširenje 30 cevi za sekundarni vazduh 3, kao i izlaz cevi za primarnu smešu 4 izvesti sa konusnim proširenjem 48 (Slika 8).

Sa Slike 9 vidi se da su na izlazu iz gorionika 2 postavljena četiri zaustavna segmenta 33 pri čemu se svaki zaustavni segment 33 nalazi radijalno izmedju cevi za sekundarni vazduh 3 i cevi za primarnu smešu 4 i angularno po delu područja kružnog prstenastog izlaza izmedju obe cevi 3, 4, pri čemu su zaustavni segmenti na podjednakim medjusobnim rastojanjima. Time je kontaktna površina izmedju struje primarne smeše koja ističe i usisanih vrelih dimnih gasova dalje povećana, a ostvareno je i bolje mešanje primarne smeše 20, sekundarnog vazduha 19 i dimnih gasova 21. Zaustavni segment 33 može biti, naprimer, odgovarajuće izradjeni element od lima. • Ovim merama, kojim se struja primarne smeše odn. struja ugljenog praha 20 pri izlasku u ložište 10 ne omotava vazduhom (sekundarni vazduh, tercijarni vazduh), mogu se neposredno na izlazu po ćelom obimu izlaznog mlaza ugljenog praha usisati vreli dimni gasovi iz ložišta 10, tako da oni deluju na čestice ugljenog praha i mogu da ih zagreju. Time se postiže da mlaz ugljenog praha pravovremeno dostigne svoju temperaturu paljenja i temperaturu pirolize, čestice ugljenog praha se suštinski bolje pirolizuju, tj. bolje se oslobadjaju gorive isparljivc materije što sve vodi do poboljšanja stabilnosti paljenja.

Ubrizgavanjem vrtložne centralnne struje sekundarnog vazduha 19 u ložište 10 nastaje na izlazu iz gorionika 2 u neposrednoj blizini uzdužne ose 27, zona podpritiska 23, što dodatno vrele dimne gasove 22 od plamena prenosi ka korenu plamena, čime se poboljšava stabilnost paljenja i brzina reakcije u plamenu. Time nastaje u blizini izlaza gorionika područje zone paljenja 18 u kome se usled mešanja mlaza ugljenog praha 20 i sekundarnog vazduha 19 postiže temperatura paljenja, kako koncentracijom ugljenog praha u vazduhu sposobne za paljenje, tako i mešanjem vrelih dimnih gasova 21 iz ložišta 10, kao i vrelih gasova 22 iz plamena.

Povoljno je što se koriste dva ih više gorionika 1 kao što je dato na Slici 11. Pri tome su odgovarajuće cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu 3, 4 uobičajeno postavljene vertikalno na medjusobnom rastojanju. Ovim merama se povećava brzina reakcije u zoni paljenja 18 i time stabilnost paljenja. Postavljanje više gorionika 1 može da ima konstruktivne razloge, naprimer, da se ložište 10 ne projektuje većim nego što je to potrebno.

Uzdužna osa 27 gorionika 1 može biti horizontalna ili, kao što je to pokazano na Slici 11, nagnuta pod uglom, koji pretežno iznosi 0 do 20°, u pravcu istrujavanja odn. otvora gorionika 2 u odnosu na horizontalan položaj. Lakim nagibom naniže cevi za sekundarnog vazduha i cevi za primarnu smešu 3, 4 može se povećati vreme prebivanja goriva u ložištu 10. čime se poboljšava stepen sagorevanja.

Gorionik 1 prema pronalasku može se primeniti, naprimer, kod ložišta za mrki ugalj sa direktnim uvodjenjem ugljenog praha iz mlina (tj. ugljeni prah dolazi direktno iz mlina), posebno kod mlinova sa udarnim telima i kod ložišta za mrki ugalj sa indirektnim uvodjenjem ugljenog praha (tj. ugalj je već samleven i dovodi se pneumatskim putem iz silosa za ugljeni prah). Razlike su samo u količini i sastavu gasne smeše ugljenog praha u mlazu ugljenog praha.

Gorionik 1, prema pronalasku, se može koristiti u jednom preporučenom načinu pogona i substehiometrijski, tj. sa manjkom kiseonika u odnosu na teorijski potreban, da bi se sa primenjenim gorivom ostvarilo sagorevanje sa što je moguće manjom emisijom NOx i time ostvarilo najpovoljnije ložište sa gledišta zagadjenja okoline. Za dalje poboljšanje stepena sagorevanje goriva potrebni kiseonik dodaje se naknadno tokom daljeg odvijanja procesa sagorevanja unutar ložišta 10.

Lista oznaka

1 gorionik

2 otvor gorionika, odn. izlaz gorionika

3 cev za sekundarni vazduh

4 cev za primarnu smešu

5 ulaz cevi za sekundarni vazduh

6 ulaz cevi za primarnu smešu

7 izlaz cevi za sekundarni vazduh

8 izlaz cevi za primarnu smešu

9 Prstenasti poprečni presek izmedju cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu

10 ložište

1 1 zid ložišta

12 vrtložni uredjaj

13 izlazni deo cevi za sekundarni vazduh

14 vrtložni uredjaj

15 zaustavni prsten

16 vod za dovod sekundarnog vazduha

17 vod za dovod primarne smeše odn. primarnog gasa i goriva (primarna smeša)

18 Zona paljenja

19 struja sekundarnog vazduha

20 Struja primarne smeše odn. struja ugljenog praha

21 Recirkulisana vrela struja dimnih gasova

22 Recirkulisana vrela struja dimnih gasova

23 Zona podpritiska

24 Mlaznica ugljenog praha odn. primarne smeše

25 Mlaznica donjeg vazduha

26 Mlaznica gornjeg vazduha

27 Uzdužna osa

28 Ulazno kućište sekundarnog vazduha

29 Spiralno ulazno kućište primarne smeše

30 Konusno proširenje cevi sekundarnog vazduha

31 Tela za izjednačavanje

32 Tela

33 Zaustavni segment

34 Prigušnica za podešavanje vrtloga

35 Prolazni kanal

36 Sredstvo za odbijanje struje odn. uredjaj za sprovodjenje struje

37 Sredstvo za odbijanje struje odn. uredjaj za sprovodjenje struje

38 Čeoni zid cevi za sekundarni vazduh

39 Čeoni zid za prolazni kanal

40 kanal

41 Telo za odbijanje struje, odn. spojler

42 Otvor

43 Otvor

44 Prolaz

45 Čeoni zid prolaznog kanala

46 Bočni zid prolaznog kanala 1 ■• - - ■ ■ 47 Bočni zid prolaznog kanala :OJ.A;1* 48 Konusno proširenje cevi za primarnu smešu ■ !VAN\\r/.] ,mwi< 49 Područje strujne stabilizacije ALSTOMPOWJB®MLk

Claims

1. Gorionik za sagorevanje goriva u sprašenom stanju, a posebno sprašenog uglja sa velikim sadržajem balasta , sadrži cev za sekundarni vazduh (3), koja je postavljena oko uzdužne ose gorionika (27) i koja je na kraju prema otvoru gorionika (2) zatvorena čeonim zidom (38), za uvodjenje sekundarnog vazduha, cev primarne smeše (4), koncentrične sa cevi za sekundarni vazduh (3), koje obrazuju jedan prstenasti poprečni presek (9), za unošenje primarnog vazduha odn. primarnog gasa i goriva, pri čemu cev za primarnu smešu (4) ima područje strujne stabilizacije (49) posmatrano u pravcu strujanja primarne smeše (20) nasuprot cevi za sekundarni vazduh (3), ulazno kućište (28) za uvodjenje sekundarnog vazduha (49) posmatrano po obimu koga čine najmanje najednom delu cevi za primarnu smešu (4) ijedan radijalan kanal (40), i najmanje dva kanala (40) sa povezujućim unutrašnjim poprečnim presekom cevi za sekundarni vazduh (3) i prstenastim poprečnim presekom (9) popreko na prolazne kanale (35) za uvod struje sekundarnog vazduha (19) iz kanala (40) u cev za sekundarni vazduh (3).

2. Gorionik, prema Zahtevu 1, naznačen je time, što je prolazni kanal (40) izveden tako da se struja sekundarnog vazduha (19) može uvesti u cev za sekundarni vazduh (3) tangencijalno, radijalno ili u jednom ugaonom području koje leži izmedju njih.

3. Gorionik, prema Zahtevu 1 ili 2, naznačen je time, što je prolazni kanal (35) izveden sa uredjajem za vrtloženje (34) za uvodjenje struje sekundarnog vazduha (19) u cev za sekundarni vazduh (3) u tangencijalnom ili radijalnom ili u ekscentričnom pravcu. u odnosu na uzdužnu osu (27) cevi za sekundarni vazduh (3).

4. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 3, naznačen je time, što kanal (40) ulaznog kućišta (28) ima sa rastućim obimnim uglom u suštini smanjujuću dubinu.

5. Gorionik, prema Zahtevu 4. naznačen je time, što je ulazno kućište (28) izvedeno spiralno.

6. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 5, naznačen je time, što se cev za sekundarni vazduh (3) ili najmanje izlazni deo (13) cevi za sekundarni vazduh (3) može aksijalno pomerati unutar cevi za primarnu smešu (4).

7. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 6, naznačen je time, što se ravan izlaza cevi za sekundarni vazduh (7) posmatrano sa gledišta strujanja i u odnosu na uzdužnu osu (27) nalazi naviše ili naniže ili u istoj ravni izlaza cevi za primarnu smešu.

8. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 7, naznačen je time, što je čeoni zid (38), okrenut otvoru gorionika (2) cevi za sekundarni vazduh (3), izveden na strani koja je nastrujavana od strane primarne smeše (20) sa sredstvima koja su otporna na habanje odn. koja odbijaju struju.

9. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 8, naznačen je time, što je čeoni zid (39) okrenut otvoru gorionika (2) prolaznog kanala (35) izveden na strani koja je nastrujavana od strane primarne smeše (20) sa sredstvima koja su otporna na habanje odn. koja odbijaju struju.

10. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 9, naznačen je time, što je čeoni zid (45) okrenut otvoru gorionika (2) prolaznog kanala (35) izveden na strani koja je nastrujavana primarne smeše (20) sa prodirućim telom (41).

11. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 10, naznačen je time, što je cev za sekundarni vazduh (3) po spoljnom obimu izlaznog kraja (7) izvedena sa jednim zaustavnim prstenom (15).

12. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 11, naznačen je time, što je cev za sekundarni vazduh (3) na svom izlaznom delu (7) izvedena sa konusnim proširenjem (30).

13. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 12, naznačen je time, što je izlaz gorionika (2) izveden sa više zaustavnih segmenata (33), pri čemu se svaki zaustavni segment (33) nalazi radijalno izmedju cevi za sekundarni vazduh (3) i cevi za primarnu smešu (4) i angularno po delu područja kružnog prstenastog izlaza izmedju cevi za sekundarni vazduh (3) i cevi za primarnu smešu (4) i što su zaustavni segmenti (33) angularno na medjusobnom rastojanju.

14. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 13, naznačen je time, što je vrtložni uredjaj (14) postavljen unutar cevi za primarnu smešu (4) odn. postavljenje ispred nje.

15. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 14, naznačen je time, što se rastojanje L izmedju otvora gorionika 2 i čeonog zida ulaznog kućišta 28 izvodi sa vrednošću 0,5 do 10 puta vrednosti veličine prečnika dsicevi za sekundarni vazduh 3.

16. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 15, naznačen je time, što je cev za primarnu smešu (4) na svom izlaznom delu (8) izvedena sa konusnim proširenjem (48).

17. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 16, naznačen je time, što je na delu unutrašnje površine cevi za primarnu smešu (4) nasuprot ulazu cevi za primarnu smešu (6) postavljen strujno posmatrano u odnosu na ulaz cevi za primarnu smešu (6) telo za izjednačavanje (31) za izjednačavanje struje primarne smeše.

18. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 17, naznačen je time, što je uzdužna osa (27) cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu (3,4) nagnuta u izlaznom pravcu za 0 do 20° u odnosu na horizontalu.

19. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 18, naznačen je time, što je po unutrašnjem obimu odn. unutrašnjim površinama cevi za primarnu smešu (4) u području cevi za sekundarni vazduh (3) odn. u području izlaza cevi za sekundarni vazduh (7) postavljeno prstenasto telo (32), koje zauzima jedan radijalni deo kružnog prstenastog poprečnog preseka (9). •

20. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 19. naznačen je time, što je vod za dovod primarne smeše (17) strujno posmatrano neposredno naniže od izlaza cevi za primarnu smešu (6) izvedeno u obliku spitralnog kućišta primarne smeše (29) u cilju ostvarivanja vrtložnog kretanja ugljenog praha odn. struje primarne smeše.

21. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 20, naznačen je time, što su prolazni kanali (35) postavljeni na istom medjusobnom ugaonom rastojanju.

22. Gorionik, prema jednom od Zahteva 1 do 21, naznačen je time, što prolazni kanali (35) zauzimaju isto delimično područje prstenastog poprečnog preseka (9).

23. Postupak sagorevanja goriva u sprašenom stanju, a posebno uglja u sprašenom stanju sa velikim sadržajem balasta, pomoću gorionika, koji sadrži centralnu cev za sekundarni vazduh i cev za primarnu smešu, obuhvaćenu centralnom cevi za sekundarni vazduh tako da obrazuju prstenasti poprečni presek, pri čemu se gorioniku, preko cevi za sekundarni vazduh celokupni dovedeni sekundarni vazduh odn. preko primarnog vazduha dovedeni vazduh i preko cevi za primarnu smešu dovedena primarna smeša, koja se sastoji iz primarnog vazduha, odn. primarnog gasa i goriva, dovodi, i pri čemu sekundarni vazduh dovodi cevi za sekundarni vazduh preko najmanje dva prolazna kanala kružnim prstenastim poprečnim presekom izmedju cevi za sekundarni vazduh i cevi za primarnu smešu.

24. Postupak, prema Zahtevu 23, naznačen je time, što se struja sekundarnog vazduha uvodi pomoću uredjaja za vrtloženje postavljenog u prolaznom kanalu radijalno u cev za sekundarni vazduh.

25. Postupak, prema Zahtevu 23, naznačen je time, što se struja sekundarnog vazduha uvodi pomoću uredjaja za vrtloženje postavljenog u prolaznom kanalu obrazovanjem vrtložnog kružnog strujanja tangencijalno ili ekscentrično u odnosu na srednju osu cevi za sekundarni vazduh radijalno u cev za sekundarni vazduh.

26. Postupak, prema jednom od Zahteva 23 do 25, naznačen je time, što se struja primarne smeše vrtloži pomoću vrtložnog uredjaja.

27. Postupak, prema jednom od Zahteva 23 do 26, naznačen je time, što se aksijalnim pomeranjem cevi za sekundarni vazduh ili izlaznog dela cevi za sekundarni vazduh može podešavati zona paljenja unutar izlaza gorionika.

28. Postupak, prema jednom od Zahteva 23 do 27, naznačen je time, što se gorionik koristi u substehiometrijskom sagorevanju.